W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Kiedy Kościół niszczą kłamstwa, nie możemy milczeć! Krystian Kratiuk, Grzegorz Górny oraz Paweł Lisicki od kilku lat wspólnie przyglądają się kryzysowi Kościoła katolickiego i omawiają jego najgorętsze sprawy w programie Ja, Katolik EKSTRA. Obserwując coraz to większy chaos nie tylko informacyjny ale również ten obecny w samym nauczaniu Kościoła, postanowili wspólnie, tym razem w książce, uporządkować najważniejsze sprawy dotyczące naszej wiary oraz odpowiedzieć na fundamentalne pytania, które nurtując dziś wielu wierzących: Czy papież Franciszek abdykuje? Czy marzenia katolickich progresistów zostaną zrealizowane? Czy w Niemczech dojdzie do schizmy? Jakie są tak naprawdę skutki Soboru Watykańskiego II? Jak poradzić sobie w czasie ogromnego zamętu, który panuje w Kościele? Trzy różne głosy, trzech wybitnych katolickich publicystów nie boi się skonfrontować z najtrudniejszymi pytaniami o przyszłość naszej wiary. Jest w tej trójce rozmówców coś, co budzi szczególny podziw. Ich miłość do Kościoła i postrzeganie go z perspektywy, tak odległej od doczesnej. Bo tak patrząc czysto po ludzku, to już dawno mogliby skrzywić się z niesmakiem i odejść… Przecież zaprezentowany w książce ogrom wiedzy oraz analityczne zdolności wyraźnie wskazywałby kierunek. Bogu dzięki, że ci trzej fechmistrzowie słowa i litery trzymają się Piotrowej Łodzi, nawet wówczas kiedy zdaje się ona tonąć. ŁUKASZ KARPIEL, REDAKTOR PCH24 Ta książka to głos katolików naprawdę zatroskanych o Kościół. To głos katolików, którzy w Kościele chcą widzieć swoją Matkę i którzy w tej trosce nie boją się dla poszukiwania właściwej perspektywy odsłaniać prawdziwe rany zadawane w ostatnich dziesięcioleciach Kościołowi przez ducha tego świata. JAN P. STRUMIŁOWSKI OCIST
Opowieść Hrycaka o Ukrainie opiera się zarówno na lokalnej historii Europy, na relacji z Polską, Białorusią i Rosją, ale ma też charakter globalny, bo autor sięga do procesów politycznych i społecznych w innych zakątkach globu: Argentynie, Burkina Faso, Chile, Chinach, Niemczech, Stanach Zjednoczonych. Choć kończył pisać tę książkę w pierwszych miesiącach wojny, skupiał się w równym stopniu na zjawiskach politycznych, ekonomicznych, społecznych i językowych. Pisana przez niego historia okazuje się niezwykle nowoczesna, łącząc znane nam wątki i nurty, to tutaj Hrycak rozprawia się z dziedzictwem pańszczyzny, szuka korzeni ukraińskiego antysemityzmu, studiuje wszystkie odcienie nacjonalizmu, rozdziela język, naród i ziemię. Mierzy się z innymi badaczami i teoriami, a ich ostatecznym weryfikatorem staje się rzeczywistość wojenna, towarzysząca pisaniu.Między rozdziały, opowiadające o historii Ukrainy od chrztu kijowskiego księcia Włodzimierza w 988 roku aż po początek agresji Rosji w 2022 roku, Hrycak wprowadza krótsze eseje, skupione na wybranych tematach, przecinających historię: zboże, pieśni, pogranicze, przemoc, język. Splatają się one w jedną barwną, dramatyczną, wciągającą historię, w której - jak nakazuje Albert Camus - Hrycak staje zawsze przeciwko katom, a po stronie ofiar i bohaterów. Linie frontu przecinają się tu nadzwyczaj często, terminy tracą swą jednoznaczność, spirala przemocy nakręca się jak w żadnym innym miejscu na świecie, Ukraina po wielokroć staje się terenem eksperymentów - etnicznych, politycznych, ekonomicznych, jądrowych - ten nakaz moralny wyprowadzony ze słów autora ,,Upadku"" wyznacza zatem azymut opowieści.
"Kabaret - poważna sprawa?" to kolejna publikacja poświęcona rozważaniom nad kabaretem jako znaczącym zjawiskiem najnowszej kultury. Znalazły się w niej artykuły oświetlające kabaret pod różnym kątem, sytuujące go w różnych sferach współczesnego życia. Zaczynamy - tak w końcu wypada - od historii; co znamienne - od historii lokalnych, od dziejów kabaretowych scenek działających niezwykle prężnie w takich miastach jak Łódź, Gdańsk i Lwów. Następnie, analizując historyczną rolę konferansjera kabaretowego, płynnie przechodzimy do jego współczesnych wcieleń, co stanowi tło dla dyskusji o kabarecie dzisiejszym. Od próby usystematyzowania całego zjawiska, jakim ostatnio jest popularność warszawskiego Pożaru w Burdelu, poprzez polityczność kabaretu OT.TO oraz kulturotwórczy potencjał trójmiejskiej formacji Limo, aż po obecność współczesnego kabaretu w mediach społecznościowych oraz jego strategie autopromocyjne - staraliśmy się ukazać współczesny kabaret w jego wieloaspektowości, nie zapominając jednocześnie o jego podstawowej funkcji rozrywkowej, której mechanizmy usiłujemy zgłębić na przykładzie dowcipu językowego w tekstach kabaretu Paranienormalni. Wreszcie, skupiamy się na tym, jak estetyka kabaretu (czy raczej kabaretów) wpływa na polski teatr - bardziej i mniej współczesny.
Opracowanie socjologiczne podejmuje - z punktu widzenia kulturowego - problemy związane z nierównością płci, dostępem kobiet do rynku pracy, tożsamością kobiet, władzą w rodzinie, łączeniem ról pracowniczych z rolami rodzinnymi. Aktualnie jesteśmy świadkami osłabiania kulturowego wzoru presji skierowanej pod adresem kobiet, aby przede wszystkim wypełniały rolę żony i matki. Prowadzone badania socjologiczne wskazują na istniejące nadal bariery w awansie zawodowym kobiet oraz na problemy wynikające z łączenia ról społecznych. Taka sytuacja dotyczy kobiet w Polsce, szczególnie na Śląsku, zmieniają się bowiem role społeczne Ślązaczek, a także kontekst społeczny wypełniania wielu ról: żon, matek i pracownic. Środowisko, w którym dawniej społeczne role płci były ściśle rozdzielone, zmienia sposób definiowania ról kobiet i mężczyzn. Monografia zawiera omówienie wyników badań prowadzonych wśród kobiet zamieszkujących tereny poprzemysłowe Górnego Śląska. Przedstawiono w niej opinie na temat systemu wartości, interpretacji ról społecznych - przede wszystkim roli żony i matki oraz pracownicy. Zaprezentowano także spojrzenia na stereotypowy podział ról kobiecych i męskich.
Książka rejestruje i prezentuje szeroki obraz wpływu aktualnych odkryć i nowych teorii biologicznych (m. in. z obszaru etologii, psychologii ewolucyjnej, neurobiologii, neo-ewolucjonizmu, memetyki) na nauki humanistyczne. Czytelnik znajdzie w niej nie tylko informacje o najnowszych rozstrzygnięciach biologów na temat neuronów lustrzanych, pracy mózgu, altruizmu i moralności zwierząt, pasożytnictwie memów internetowych czy doświadczeniach przeprowadzanych przez twórców bio-artu. Dowie się także, jak nowa humanistyka ( od etyki, socjologii, psychologii, medioznawstwa, antropologii kulturowej po językoznawstwo i literaturoznawstwo) reaguje dzisiaj na wyniki eksperymentów i wiedzę nauk przyrodniczych, zmieniających antropocentryczny obraz świata w duchu posthumanizmu. Lektura konieczna dla zainteresowanych "trzecią kulturą".
"Społeczeństwo - sport - edukacja" zawiera artykuły przedstawione w trakcie dwóch dni w ramach XV Ogólnopolskiego Zjazdu Socjologicznego, który miał miejsce we wrześniu 2013 roku w Szczecinie. Przedłożone przez autorów referatów teksty uzupełnione zostały artykułami przygotowanymi przez badaczy zajmujących się problematyką znaczenia sportu w obrębie współczesnego społeczeństwa polskiego w różnych aspektach i zakresie. Pod uwagę zostały wzięte przede wszystkim dwa ważne wymiary znaczenia sportu: 1. kontekst społeczny, tj. powiązany bezpośrednio z instytucjami społecznymi (wzorami, drużyną, klubem, widowiskami) oraz 2. kontekst edukacyjny, wyznaczony realizacją programów socjalizacyjnych i wychowawczych na poziomie sportu szkolnego i profesjonalnego, ale także w ramach różnych form spędzania wolnego czasu i prozdrowotnego stylu życia. Autorzy artykułów w analizie fenomenu sportu i edukacji we współczesnym społeczeństwie stosują różne perspektywy badawcze. Obok socjologii sportu, wykorzystywane są teorie powstałe na polu socjologii: kultury, organizacji, małych i dużych struktur społecznych czy socjologii ciała. W wielu artykułach znajdują się wyraźne odniesienia do teorii społeczeństwa konsumpcyjnego. Zaprezentowane w tomie stanowisko teoretyczne eksponuje przede wszystkim wieloaspektowość sportu jako fenomenu ludycznego, mitycznego oraz elementu kultury symbolicznej, jest przy tym dalekie od, dominującego przez wiele lat, stanowiska strukturalistyczno-funkcjonalnego czy psychologicznego. Repertuar problemów zaprezentowanych w niniejszym tomie jest na tyle ciekawy i różnorodny, że każdy czytelnik zainteresowany problematyką z pogranicza sportu, społeczeństwa i edukacji znajdzie w książce coś interesującego do przeczytania.
Niniejszy zbiorek zawiera zabawy połączone z piosenką, podobne do tych, przy których bawiliśmy się kiedyś my, dorośli (na przykład "Siała baba mak", "Stary niedźwiedź", "Kółko graniaste"). Powstał po to, aby poszerzyć dostępny repertuar. Zabawy z tej publikacji rozwijają umiejętność uczestniczenia we wspólnym działaniu i przestrzegania reguł. Kształcą uwagę i pamięć dziecka, które nie tylko zapamiętuje melodię, rytm i tekst piosenki, ale także uczy się łączyć je z odpowiednimi gestami i czynnościami. Każdy nowy wierszyk poszerza słownictwo dziecka. Uczy spostrzegania rymów i zachęca do samodzielnego ich tworzenia oraz bawienia się słowami. Zabawy kształcą koordynację ruchową, czyli umiejętność harmonijnego łączenia ruchów. Rozwijają także umiejętność synchronizowania bodźców odbieranych słuchem z wykonywanym ruchem, czyli koordynację ruchowo-słuchową. Zbiorek rozpoczyna się piosenką i zabawą Koło, które wyrażają główną myśl publikacji. Pięćdziesiąt zabaw zostało podzielonych na cztery grupy: Przywitania (pięć zabaw) Zabawy kształcące orientację w schemacie ciała (dziesięć zabaw) Zabawy z rekwizytami (piętnaście zabaw) Zabawy bez rekwizytów (dwadzieścia zabaw). Do każdej piosenki dołączono szczegółowy opis zabawy. Należy pamiętać, że jest on jedynie propozycją, którą osoba prowadząca może wykorzystać w sposób, jaki sama uzna za najlepszy. Zabawy zostały napisane dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym, a także dla trochę starszych, których rozwój przebiega nieharmonijnie lub jest globalnie opóźniony. Powstały także z myślą o osobach dorosłych nauczycielach, terapeutach, wychowawcach i drużynowych zuchów którzy znajdują radość w śpiewie, ruchu i zabawie z dziećmi. Zabawy przydadzą się w wielu sytuacjach. Mogą być częścią zajęć rozwijających funkcje językowe i percepcyjno-motoryczne dziecka. Dobrze sprawdzą się podczas przerwy śródlekcyjnej, którą warto zrobić w czasie zajęć wymagających od uczniów dłuższego siedzenia przy stoliku. Przydadzą się także wtedy, gdy czas się dłuży, bo wspólnie z dziećmi trzeba na coś poczekać. Osoby prowadzące gromady zuchów być może skorzystają z zabaw w czasie zbiórek i letnich kolonii zuchowych. Piosenki zostały napisane dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym, a także dla trochę starszych, których rozwój przebiega nieharmonijnie lub jest globalnie opóźniony. Powstały także z myślą o osobach dorosłych nauczycielach, terapeutach, wychowawcach i drużynowych zuchów którzy znajdują radość w śpiewie, ruchu i zabawie z dziećmi.
Publikacja ta powstała, by pokazywać, że nasze relacje z innymi są ważne, potrzebne, czasami trudne, ale że warto o nie dbać, szanując przy tym siebie i innych. Uczniowie, wykonując ćwiczenia w niej zawarte:utrwalają pojęcia dotyczące rodziny i poznają różne jej modele;poznają role członków rodziny i relacje między nimi;poznają cechy relacji rówieśniczych, przyjacielskich, szkolnych;uczą się rozpoznawania, nazywania emocji i akceptowalnych sposobów ich wyrażania;uczą się, jak radzić sobie w konfliktowych sytuacjach;dowiadują się, czym są granice w relacjach między ludźmi i że należy je szanować;uczą się postrzegania danej sytuacji z perspektywy innych osób;dowiadują się, że budowanie dobrej relacji wymaga czasu i powinno być oparte na wzajemnej empatii i akceptacji;uczą się, że proszenie o pomoc w trudnych sytuacjach jest oznaką mądrości, a nie słabości;rozwijają umiejętności społeczne i komunikacyjne;trenują umiejętność czytania ze zrozumieniem, myślenie przyczynowo-skutkowe, koncentrację i wzbogacają słownictwo.
Publikacja Codzienne programy aktywności sensorycznych (PAS) w ramach diety sensorycznej jest wnikliwym opracowaniem bardzo ważnego zagadnienia związanego z integracją sensoryczną (SI). Wiedza o roli prawidłowego współdziałania zmysłów i zaburzeniach w tym zakresie jest w naszym kraju coraz większa, tak samo jak zwiększa się liczba terapeutów pracujących z dziećmi/osobami wykazującymi te specyficzne zaburzenia. Dlatego też z zadowoleniem trzeba przyjąć publikacje wyjaśniające i pomagające profesjonalistom w ich praktycznych działaniach terapeutycznych. Taką właśnie pozycją jest omawiana książka. Zawiera ona oprócz przedstawienia podstaw teoretycznych opartych na najnowszych doniesieniach i bogatej bibliografii cenne wskazówki praktyczne. Autorka, posiadająca wieloletnie doświadczenie praktyczne i wiele publikująca, w niniejszym opracowaniu wykorzystuje te niezwykle ważne atuty.dr Maria Borkowskapediatra, specjalista rehabilitacji medycznej
Psychologia. Kluczowe koncepcje to pięć tomów solidnej wiedzy psychologicznej, podanej w niezwykle przystępny i przyjazny sposób. Nowe wydanie zostało zaktualizowane o wyniki badań z ostatnich lat oraz najbardziej aktualne zagadnienia.Podręcznik ten może służyć zarówno studentom, jak i entuzjastom psychologii. Philip Zimbardo, zwany "twarzą i głosem psychologii", wraz z Robertem Johnsonem i Vivian McCann przybliżają Czytelnikom podstawowe teorie i pojęcia psychologii.Strukturę podręcznika Autorzy zaplanowali tak, by ułatwiała uczenie się i zapamiętywanie materiału, a także zachęcała do krytycznego myślenia. Liczne przykłady, ćwiczenia i zadania pozwalają odnieść wiedzę psychologiczną do własnego doświadczenia i dostrzec jej zastosowania w codziennym życiu.
Dlaczego nastolatki chcą spędzać więcej czasu z przyjaciółmi, podejmują ryzykowne zachowania?Czy należy się martwić ilością czasu spędzanego w mediach społecznościowych?Dlaczego nie kładą się spać o rozsądnej porze i dlaczego tak trudno im rano wstać do szkoły?Kiedy lęk staje się powodem do szukania profesjonalnej pomocy?Co z innymi problemami ze zdrowiem psychicznym nastolatków, takimi jak depresja i samookaleczenia?Osoby nastoletnie są niesamowite, a mimo to codziennie słyszymy na ich temat złe rzeczy. Młodzi ludzie są opisywani w sposób, który nie byłby tolerowany w odniesieniu do żadnej innej grupy społecznej. Temu okresowi rozwojowemu przypisuje się brak rozsądku i niewłaściwe zachowania, jakby po nastolatkach można było się spodziewać wyłącznie negatywnych zachowań, a lata młodzieńcze były czymś, co trzeba "jakoś przetrwać".Ta narracja musi się zmienić. W Niezwykłym mózgu nastolatka pokazujemy znacznie bardziej pozytywną perspektywę nastoletniego mózgu, wyłaniającą się z nauki. Wskazujemy również, jak możesz zmienić swój sposób myślenia o młodych ludziach obecnych w twoim życiu i to, jak wyglądają wasze wzajemne kontakty."Od dawna szukam książki, w której zinterpretowano by najnowsze odkrycia naukowe pod kątem ich znaczenia dla rodzicielstwa i nauczania. Właśnie ją znalazłam. Autorki opisują naukę w przekonujący i jasny sposób, a następnie umieszczają ją w kontekście rzeczywistych przykładów zachowań i rozwoju osób nastoletnich."Sarah-Jayne Blakemore
Eugne Delacroix jest sztandarowym malarzem romantyzmu. Tworzył obrazy komentujące ówczesne ważne wydarzenia polityczne, religijne i ukazujące sceny historyczne spośród których najbardziej znana jest Wolność prowadząca lud na barykady z personifikacją Marianny, jednego z francuskich symboli narodowych. Duży wpływ na twórczość artysty miały podróże, fascynacja orientem, inspirował się również twórczością Rubensa. Artysta kładł nacisk na kolor, ruch, emocje. Uważany jest za odnowiciela malarstwa francuskiego, którego twórczość miała znaczący wpływ na ukształtowanie się impresjonizmu i symbolizmu.
Henryk Musiałowicz - absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i laureat wielu prestiżowych nagród brał udział w około 250 wystawach w Polsce i za granicą. Doceniany przez krytyków, poszukiwany przez kolekcjonerów. Największy wpływ na twórczość artysty miała sztuka Rembrandta, która sprawiła, że artysta zwrócił się ku lapidarnej formie wyrażając ją czernią i bielą. Autor cyklów Wojna przeciw człowiekowi, Reminiscencje, Epitafia i Rodzina.
Jakie triki podczas wywiadów w "Na każdy temat" stosował Mariusz Szczygieł, późniejszy zdobywca Nike? Co o telewizji sądził tata scenarzystki M jak miłość i Klanu, Ilony Łepkowskiej? Dlaczego Miodowe lata kręcono w teatrze? Ile "do fejmu" na pierwszym roku studiów dodawała praca w "Rowerze Błażeja"? O czym myślała Magda Mołek w studiu powodziowym we Wrocławiu? Co ukrywali kandydaci z "Randki w ciemno" i za jaką kwotę Jacek Kawalec zgodziłby się zagrać Kawalca?Dostawali tysiące listów, ich kolejne występy w prime time z zapartym tchem śledziło jednocześnie nawet kilkanaście milionów Polaków! Kamil Bałuk w dziesięciu rozmowach o tym, co działo się "dawno temu w telewizji", przypomina stojących w świetle reflektorów ówczesnych bohaterów zbiorowej wyobraźni i jej kreatorów, ukrytych zazwyczaj przed publicznością. Pokazuje nieoczywiste kariery oraz kulisy najsłynniejszych programów i seriali. Tropi zmiany mentalności, przełamywanie kolejnych barier i tematów tabu. Rozjaśnia drugą, ukrytą za kamerami, stronę srebrnego ekranu. A przede wszystkim skupia się na rozmówcach i na tym, w jaki sposób poradzili sobie z popularnością, co dała im praca w telewizji i jak łatwo było wpaść w jedną tematyczną szufladkę.Pamiętacie ten dreszcz emocji towarzyszący wyciu syren w czołówce "997"? Intymne, czasem nie z tego świata, wieczorne rozmowy "Na każdy temat"? Orzeźwiający i świeży, kręcony przez młodzież "Rower Błażeja"? Miodowe lata, czyli legendarny polski sitcom, który popularnością przebił amerykański oryginał, a nagrane podczas kolejnych odcinków wybuchy śmiechu telewizja wykorzystuje do dzisiaj? Perypetie rodziny Mostowiaków, Świat według Kiepskich, "Randkę w ciemno", "Piratów", "Idola"?W latach 90. telewizja była odkryciem, objawieniem, oknem na świat, a jej najjaśniej świecące gwiazdy kojarzymy do dzisiaj wszyscy. Poznajcie jej kulisy od podszewki!
Istotą kultury jest takie wyrobienie intelektu, aby – zafascynowany – zmierzał do prawdy, której warto się chwycić, i nabył szerokość spojrzenia. Społeczności, w których umysłów się nie rozpala, a jedynie wymaga się wykucia na pamięć zadanego materiału, trwają w intelektualnym marazmie. Ci, którzy przeszli taką edukację, są bezbronni wobec ideologii, wciskanej propagandy i własnych nastrojów. Dlatego młodzi dorośli muszą się sami zatroszczyć o wyzwolenie swego umysłu. Można się do tego zabrać samemu. Wymaga to pracy, własnych lektur, organizacji czasu, zadbania o dłuższe chwile ciszy, w których dokonuje się porządkowanie myślenia, a także doboru odpowiednich przyjaciół – ale warto.
Praca pt. Przemiany syntez niemożliwych. W stronę pedagogiczności podręcznikowej historiografii wychowania zgłębia meandry narracji współczesnych syntez historycznowychowawczych wykorzystywanych w kształceniu akademickim. Trzy główne cele podjętych badań prowadzą kolejno od charakterystyki narracji podręcznikowej w ramach historii wychowania, przez sformułowanie zarysu jej przemian, ku konfrontacji z tym, co wydarzyło się w ostatnim stuleciu w ramach teorii historiografii (zwłaszcza w kontekście tzw. ethical turn). Wyjściowa perspektywa pracy podkreśla wagę wymiaru narracyjnego podręczników akademickich, zatem prowadzi do postrzegania tego typu tekstów nie tylko jako syntez faktów z przeszłości, lecz także dzieł cechujących się konkretnym sposobem nazywania opisywanych fenomenów wychowania, siatką pojęć, stylem argumentacji czy warstwą aksjologiczną. Dla ich ujęcia wykorzystano tutaj wizję tekstu, którą formułuje w książce pt. Granice historyczności Barbara Skarga. Koncepcja ta zakłada istnienie czterech "warstw", w których realizuje się znaczenie treści - są to: problematyka, kategorie, reguły sensu, epistema. Każdy z analizowanych w pracy podręczników jest opisywany zgodnie z tak zarysowanym podziałem. Szerszych rozważań wymagały zwłaszcza realizowane w syntezach historycznowychowawczych reguły sensu, dla których ujęcia przyjęta została dodatkowo tropologiczna wizja historiografii autorstwa Haydena White'a. Zbadanie charakterystyki poszczególnych podręczników pozwoliło na wyznaczenie linii rozwojowych tego typu pisarstwa naukowego biegnących od międzywojnia do czasów bardzo nieodległych i pozwala równocześnie dostrzec, jak historycznie zmieniała się (lub nie) narracja na każdym z czterech poziomów treści i na ile jest ona zbieżna z przemianami współczesnej teorii historiografii.
W książce omówiono kompetencje niezbędne do skutecznej pracy kadry badawczej oraz kadry wsparcia wraz z oceną poziomu ich rozwoju. W Europie i na świecie powoli, ale systematycznie rośnie liczba uczelni doceniających kwestię zarządzania potencjałem pracowników uczelni z wykorzystaniem koncepcji kompetencji, jednak ciągle jest to dla wielu uczelni dość nowatorskie podejście. Przedstawione w niniejszej publikacji wyniki badań potwierdzają złożoność omawianych zagadnień. W sposób szczególny dotyczy to poszukiwań zależności między kompetencjami a efektywnością na poziomie poszczególnych pracowników, zespołów badawczych (wraz ze wspierającymi ich pracownikami) jak i całych uczelni. Warto zacząć od stwierdzenia, że kompetencje społeczne stanowią znaczący komponent w zbiorze kompetencji zawodowych - zarówno kadry badawczej jak i kadry wsparcia. Można zaobserwować dość wyraźne zróżnicowanie ocen, a także występowanie różnicy między oczekiwaniami a oceną (czyli tzw. "luka kompetencyjna"). Ważne są także wnioski dotyczące nie tylko poziomu oczekiwań i ocen poszczególnych kompetencji, lecz także ich związku z efektywnością. Okazuje się na przykład, że w przypadku stanowiska asystenta największe znaczenie przy osiąganiu wysokiej efektywności miały takie kompetencje, jak myślenie analityczne, sumienności i współpraca. natomiast w przypadku adiunkta kluczowe znaczenie miały ponadprzeciętne kompetencje w zakresie dążenia do rezultatów i organizacji pracy własnej. Naszym zdaniem potwierdza to tezę, że rozwój pracowników naukowych jest wielowątkowym procesem, w którym różne kompetencje odgrywają kluczową rolę na różnych etapach tego procesu. Nie wystarczy być wyłącznie "silnym merytorycznie", aby osiągnąć sukces. To ważne przesłanie szczególnie dla osób, które dopiero rozpoczynają swoją karierę naukową. Warto na koniec podkreślić, że kompetencje grup pracowniczych (kadry badawczy oraz kadry wsparcia) nie mogą być rozwijane osobno, ale zawsze w ścisłym połączeniu ze sobą. Nie wystarczy mieć doskonałych naukowców, aby budować silną naukowo uczelnię. Równie ważne jest wzmacnianie potencjału zespołów wsparcia i w tym zakresie - jak się wydaje - polskie uczelnie mają sporo do zrobienia. Autorzy to zespół interdyscyplinarny reprezentujący psychologie, nauki o zarządzaniu i jakości i prawo. Autorzy są przedstawicielami zarówno kadry badawczej uczelni wyższych jak i grupy pracowników wsparcia badań. Reprezentują różne poziomy zatrudnienia - od stanowisk profesorskich do doktorantów, od kierowników jednostek do pracowników szeregowych.
Odkryj, czego pragną kobiety.Po jednej stronie ona - dziennikarka, pisarka, psycholożka. Po drugiej on - seksuolog, psychiatra, psychoterapeuta. Beata Biały i profesor Michał Lew-Starowicz. Rozmawiają o pragnieniach i seksie. To temat niczym pole minowe.SpełniONA to nie tylko rozmowa dziennikarki i seksuologa, ale również zderzenie refleksji kobiety i mężczyzny na temat, czego pragną kobiety.Ona twierdzi, że kobiety od wieków zastanawiały się tylko nad tym, czego pragną mężczyźni, i starały się te pragnienia spełniać, a teraz wreszcie nadszedł czas, by pomyślały o sobie. On rozprawia się ze stereotypami, precyzyjnie odpowiadając na najbardziej niewygodne pytania. Ona stara się znaleźć odpowiedzi na nurtujące kobiety kwestie, on unika schematów, bo twierdzi, że w seksie nic nie jest oczywiste. Jak w życiu.Ona chce, by podać mężczyznom "instrukcję obsługi kobiety", by te nie musiały liczyć na to, że facet się domyśli. On wie, że najważniejsze jest to, by ludzie ze sobą rozmawiali. Nie tylko w łóżku, ale i w życiu.
Kronika Tadeusza Kwiatkowskiego Ostatni wielki niewydany jeszcze dziennik Tadeusz Kwiatkowski znał krakowskie środowisko literackie i teatralne jak mało kto. Drugi tom jego dziennika, obejmujący lata 1974–1998, to niezwykle cenny dokument, dzięki któremu współcześni czytelnicy poznają artystyczną atmosferę Krakowa i realia życia w Polsce Ludowej, a także trudy transformacji po 1989 roku. Pisarz komentuje ważne wydarzenia polityczne i kulturalne, sposoby walki z cenzurą, zmagania z niedogodnościami życia, a także swoje przyjaźnie oraz bliższe i dalsze podróże. Ujawnia mniej znane lub zupełnie nieznane szczegóły z życia środowiska, ważne z punktu widzenia zachowania pamięci o ludziach i czasach. Kwiatkowski rzeczowo, uważnie i niekiedy dowcipnie kreśli jedyną w swoim rodzaju kronikę życia codziennego i obyczajowości krakowskiej inteligencji. Ma zacięcie socjologa, nieprzeciętny dar obserwacji i ostrość widzenia. To skarbnica informacji dla wszystkich zainteresowanych życiem artystycznym i kulturalnym w okresie PRL-u i w latach 90. XX wieku. Tadeusz Kwiatkowski (1920–2007) – krakowski prozaik, satyryk, scenarzysta, autor tekstów dla kabaretu Jama Michalika i sztuk teatralnych, kierownik literacki krakowskich teatrów, współpracownik m.in. reżysera W. Hasa (Rękopis znaleziony w Saragossie, Sanatorium pod Klepsydrą); współtwórca serialu telewizyjnego i komiksu Janosik. Felietonista pism krakowskich. Autor m.in. książki o domu pisarzy przy ul. Krupniczej 22 – Niedyskretny urok pamięci– oraz kryminałów, pisanych pod pseudonimem Noël Randon.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
