Islam jest powszechnie kojarzony z zasadami sunnizmu, uznawanego za muzułmańską ortodoksję, mimo że zaraz po śmierci Mahometa wyznawcy podzielili się z powodów politycznych wokół sporów o sukcesję po Proroku. W powstałym wtedy środowisku szyitów, zwolenników czwartego kalifa Alego i jego rodu, znalazło się wiele grup i odłamów, których poglądy i praktyki znacząco odbiegały od przyjętych w sunnizmie. W owym okresie społeczność muzułmańska była niestabilna i bardzo zróżnicowana, a normy religijne dopiero się kształtowały. Błyskawiczne podboje i sukcesy kalifatu przyciągały do islamu nowych wyznawców, mających już własne dziedzictwo religijne i kulturowe. Dziedzictwo to było zdecydowanie odrzucane przez sunnizm, ale akceptowane przez grupy szyickie, wśród których szczególne zainteresowanie budziła ezoteryka, pozwalająca traktować teorie tych ugrupowań, rozwijające się pod wpływem różnorodnych czynników religijnych, politycznych i społecznych, jako wiedzę tajemną, przeznaczoną dla wybranych. Do czasów współczesnych przetrwały takie społeczności, jak alawici (nusajryci) czy druzowie, których systemy wierzeń wyrosły z islamu, ale są uznawane za odrębne religie. Źródłami do badania ezoteryki w szyickiej ideologii są przede wszystkim muzułmańskie traktaty herezjograficzne, a także kroniki, literatura adabowa, czyli edukacyjno-rozrywkowa, i inne dokumenty. Zostały one wykorzystane w tej książce do przedstawienia środowiska religijnego wczesnego szyizmu oraz próby rekonstrukcji jego początkowych doktryn ze wskazaniem na ich genezę i inspiracje.

Gdy w 1947 roku Moshe Feldenkrais napisał swoją pierwszą książkę „Ciało i dojrzałe zachowanie" kolejne dwa lata przeleżała w szufladzie. Uznał, że na wiedzę, która zawarł w tej książce, może być za wcześnie w powszechnej świadomości. Twierdził, że „jeśli jedna osoba ma rację, a cały świat się myli, to ta osoba zostanie zamknięta w domu wariatów a nie odwrotnie" Mając całkowite przekonanie o swojej racji dotyczącej poglądów, które wyrażał w książce i wiedząc, że jego idee nie znajda akceptacji, miał wrażenie, że to być może on sam traci kontakt z rzeczywistością. Postanowił zapomnieć o całej tej sprawie. Po dwóch latach spotkał wystarczająco duża liczbę osób, które utwierdziły go w przekonaniu, że tymi ideami trzeba się dzielić. Od tamtego czasu wiele się zmieniło. Poglądy, które były tak rewolucyjne w tamtych latach, znalazły powszechne uznanie, szacunek i coraz częściej staja się częścią naszego rozumienia świata. „Świadomość poprzez ruch" to kolejna książka Moshe Feldenkraisa, napisana na początku lat 70. XX wieku, (est to doskonały wstęp do metody i przystępny wykład jego głównych idei, których efektów możemy doświadczyć robiąc lekcje ruchowe, które autor proponuje w książce. Trzymacie Państwo w rękach książkę wyjątkowego człowieka. Jego życiorys czytałoby się jak doskonalą powieść historyczną, wojenną, historię odkryć i wynalazków, a przede wszystkim opowieść o człowieku pełnym pasji poznania i niejako poszukiwaczu recepty na uwolnienie człowieka od ograniczających uwarunkowań. Urodził się we wsi Slavuta na terenie dzisiejs'ćej Ukrainy. Ojciec Moshe Feldenkraisa, tak jak i większość mężczyzn w jego rodzinie, był rabinem, [ego wuj ze strony rnatki nazywał się Pinkas z Korca i był słynnym cadykiem. Długie rozmowy, czytanie i interpretowanie Talmudu były czymś powszednim w jego domu. Dzieci brały udział w rozmowach. Każdy miał prawo do swojego głosu i dowolnej interpretacji czytanych słów. Z takiego domu wyruszył Moshe Feldenkrais w wieku 12 lat, by samodzielnie przedostać się z Baranowic, w ówczesnej Rosji, do Palestyny. Wcześnie zaczął kwestionować swoje kulturowe i społeczne uwarunkowania, którym ulegał, żyjąc w tradycyjnym domu żydowskim. To kwestionowanie stało się jednym z głównych filarów, na których oparta jest jego metoda. Wnikliwe obserwowanie tego co kieruje naszym zachowaniem, tak by mieć świadomość motywów naszego zachowania, by móc świadomie kierować samym sobą. Do rozwoju świadomości Moshe Feldenkrais wybrał ruch, który był mu szczególnie bliski. Był sportowcem, trenował piłkę nożną i boks. Był również judoka i to nie byle jakim. W skromnym gronie pierwszych w Europie pobierał nauki od najlepszych nauczycieli z Japonii i zdobywał mistrzowskie pasy w tej dyscyplinie. Zresztą przygoda Moshe Feldenkraisa ze sztukami walki zostawiła mocny ślad w rozumieniu optymalnego ruchu i nauczaniu Metody, którą stworzył. Mia Segal, pierwsza uczennica Feldenkraisa. spytała go kiedyś o to,„co może zrobić, by zrozumieć metodę lepiej" W odpowiedzi usłyszała: „studiuj judo". Książka w podtytule mówi o „ćwiczeniach dla zdrowia'! Należy wiedzieć, że proponowane tu ćwiczenia to jednocześnie nie - ćwiczenia. O ćwiczeniach mówił, że ćwiczyć możemy tylko to, co już potrafimy. Moshe Feldenkrais, odwołując się do nieskończenie bogatego potencjału naszej motoryki, w każdej lekcji proponuje coś innego, coś co popchnie nas do dalszych poszukiwań i lepszego zrozumienia siebie. Coś co sprawi, że nasz obraz samych siebie będzie coraz pełniejszy, dokładniejszy. Ten obraz, który staje się matrycą naszych zachowań, o którym wspomina już w pierwszym zdaniu książki. Ścisły, a co ważniejsze dociekliwy i krytyczny umysł Moshe Feldenkraisa rozkwitał miedzy innymi dzięki studiom na kierunku inżynierii i późniejszej pracy w laboratorium fizyki jądrowej w Paryżu. W czasie II wojny pracował w laboratorium badań nad wykrywaniem lodzi podwodnych w dalekiej Szkocji. Tam na swoich kolegach z pracy eksperymentował z pierwszymi lekcjami ruchowymi. Zdarzeniem, które nadało nowa siłę jego eksperymentom ruchowym, była odnowiona kontuzja kolana, na której wyleczenie nie znalazł odpowiedzi we współczesnym świecie medycznym. W Londynie, już po wojnie, uczęszczał na lekcje do E M. Alexandra - twórcy Techniki Alexandra. Na skrzyżowaniu tych ścieżek rozwijała się metoda, której hasłami przewodnimi są „poznanie siebie" „rozwój świadomości" „nabywanie nowych umiejętności w łatwy i przyjemny sposób" „usprawnienie działania w taki sposób, by było spójne z intencją" Idee Feldenkraisa zaczęły być coraz bardziej uznawane, rozpoznawane i doceniane. Najpierw stal się sławny w Izraelu i to dzięki... staniu na głowie. No, ale też postawił na głowie nie byle kogo tylko samą... głowę państwa Dawida Ben Guriona we własnej osobie, który powiedział, że dr Feldenkrais postawił go na głowie, ale tak naprawdę to nauczył go jak mocno stać na dwóch nogach. Takie też przesłanie niesie ta metoda - nauczyć się robić rzeczy, które wcześniej uznawaliśmy za niemożliwe i to nauczyć sieje robić z lekkością i elegancją, która satysfakcjonuje nasze estetyczne potrzeby. Droga do tego często jest kręta i nieoczywista. Metoda Feldenkraisa jest jak cały szereg drogowskazów, które stopniowo prowadzą nas czasem prosta, a czasem krętą drogą, coraz bliżej celu. Sami sobie wybieramy ten cel. Ale jeśli chcemy go osiągnąć, to musimy wiedzieć, co robimy, tak by nasze wybory nie były dziełem przypadku albo nieuświadomionych mechanizmów, które kierują naszym zachowaniem. Próby opisania i zdefiniowania Metody to trudne zadanie. Sam Moshe Feldenkrais mówił, że jest to tak proste, a przez to tak bardzo skomplikowane. Witaj w świecie paradoksu, nieskończonych możliwości, ograniczeń, zaprzeczeń i ścistych reguł, z których wyłania się jednak bardzo precyzyjny porządek i ład, którego główna zasadą jest... brak zasad. A to wszystko prowadzi nas do bardziej świadomego życia, pełnego świadomych wyborów i nowych możliwości. Droga ku wolności od ograniczających nas uwarunkowań. Moshe Feldenkrais mawiał: „jeśli wiesz, co robisz, możesz robić to, co chcesz". Metoda Feldenkraisa to droga, na której odkrywamy w praktyce, co to znaczy. Jacek Paszkowski nauczyciel Metody Feldenkraisa - Przedmowa do książki  

Z życiem ludzi wiąże się wytyczanie nowych ścieżek, szlaków, dróg, które mknęły w nieznane obszary świata, łączyły miejscowości, były zagadką, a dla wielu wyzwaniem do podjęcia przygody wędrowania. Drogi są śladem pokoleń, które przechodziły ziemią, po której my teraz stąpamy. Po nas prawdopodobnie pozostaną kawałki nowych dróg i wytyczone szlaki. Interesujące jest samo pragnienie wędrowania człowieka, które tak ściśle wiąże się z jego egzystencją, że droga stała się jej symbolem. Wędrować można na różne sposoby: uciekając przed tymi, którzy nas gonią - wówczas najważniejsza jest droga za nami i możliwość znalezienia kryjówki; tułając się po świecie - bez celu i sensu, byle tylko "jakoś przeżyć" czas, który jest nam dany; lub pielgrzymując - mając jasno określony cel i kierunek wędrowania. Drogi codziennych wędrówek, religijnych pielgrzymek, szlaki handlowe, nadmorskie autostrady, drogi transportu i łączności, podniebne szlaki samolotów, tory lotów kosmicznych, a w końcu "ostatnia droga" człowieka kończąca się na jego grobie - są znakiem niepokoju człowieka, który ciągle zmaga się z odpowiedzią na pytanie: dokąd idę? Czy zdążę dojść?

Podręcznik jako jeden z nielicznych ujmuje problem ochrony środowiska całościowo i kompleksowo. Jego zaletą jest szersze, systemowe spojrzenie na przyczyny zagrożeń, ich skutki oraz metody przeciwdziałania. Cały materiał został podzielony na 5 głównych rozdziałów dotyczących m.in. podstawowych pojęć i problemów ochrony środowiska, stanu środowiska na świecie i w Polsce, cech współczesnego kryzysu ekologicznego, problemów środowiskowych (globalne ocieplenie, zanieczyszczenie wód i gleb, zdrowotne skutki degradacji środowiska), a także przyczyn degradacji środowiska i działalności na rzecz jego ochrony. Ostatni rozdział poświęcono humanistycznym aspektom ochrony środowiska.

Mobbing i przemoc pojawiają się w toku całego ludzkiego życia: od wieku przedszkolnego po senioralny. Można je odnaleźć we wszystkich szczegółowo opisanych w tej książce kontekstach: domowym (rodzina, relacje intymne), instytucjonalnym (szkoła, dom dziecka, zakład karny), w cyberprzestrzeni. Mają one poważne konsekwencje psychiczne i fizyczne dla osób w nie uwikłanych, wiążą się także z kosztami dla rodzin, szkół, organizacji i społeczeństwa. Książka „Przemoc i mobbing w domu, w szkole, w miejscu pracy” jest efektem współpracy ekspertów z zakresu psychologii rozwoju, edukacji, psychologii sądowej a także socjologii i pracy socjalnej. Przedstawiono w niej teorie wyjaśniające występowanie zjawiska przemocy wśród dzieci, młodzieży i dorosłych, przeanalizowano dynamikę zjawiska, wyniki współcześnie prowadzonych badań oraz oddziaływań profilaktycznych i terapeutycznych podejmowanych w poszczególnych kontekstach. Dodatkowym walorem książki jest refleksja nad możliwymi kierunkami dalszych badań i interwencji w celu zapobiegania i przeciwdziałania mobbingowi i przemocy.

Drugie - poprawione, wstępem tłumacza opatrzone - wydanie jednej z najważniejszych, klasycznych już, prac myśliciela należącego do panteonu najwybitniejszych humanistów XX wieku. Znalazły tu wyraz ważne idee Poppera: koncepcja tzw. trzeciego świata (obiektywnych teorii i problemów); epistemologia bez podmiotu poznającego, oraz zasady epistemologii ewolucjonistycznej. Idee te wywarły wpływ na rozwój myśli współczesnej. Wznowienie w 110 rocznicę urodzin filozofa.

Zawiść leży u podstaw życia człowieka jako istoty społecznej. Pojawia się, gdy tylko dwie osoby zyskują możliwość wzajemnego porównywania się. Taką dążność do zawistnego porównywania się z innymi można dostrzec u niektórych zwierząt, lecz u człowieka nabrała ona szczególnego znaczenia. Większość osiągnięć odróżniających społeczeństwa nowoczesne od społeczeństw prymitywnych, to dowód niezliczonych zwycięstw nad zawiścią, nad człowiekiem jako istotą zawistną.

Muzykoterapia jest reżyserem w "teatrze terapii". Nie jest to zadanie łatwe - wymaga umiejętności łączenia wiedzy naukowej ze światem sztuki, naukowości i poprawności metodologicznej z intuicyjnością, wewnętrznym doświadczeniem i emocjami. Wymaga umiejętności połączenia tego, co mierzalne i wymierne, z tym, co często nieuchwytne i ledwie wyczuwalne. Książka "Podstawy muzykoterapii", napisana przez wybitnych specjalistów z Polski i zagranicy, to polskojęzyczne kompendium wiedzy z zakresu terapii muzyką. Powstała, by przybliżyć obraz współczesnej muzykoterapii, wyjaśnić, czym jest i na czym polega ta forma terapii oraz ukazać szerokie możliwości pracy muzykoterapeutów. Pozycja zawiera cenne wskazówki, jak przygotować i realizować proces muzykoterapii, jak dobierać muzykę do działań muzykoterapeutycznych, jak skutecznie pracować w różnych obszarach praktyki klinicznej, a także w jaki sposób prowadzić badania w tej dziedzinie. Publikacja skierowana jest do wszystkich osób zainteresowanych muzykoterapią, a przede wszystkim do muzykoterapeutów: zarówno tych początkujących, jak i profesjonalistów.

Wznowienie klasycznej pracy omawiającej całościowo problemy metodologii badań społecznych. Stanowi podsumowanie wieloletnich badań i przemyśleń jednego z największych polskich specjalistów w tej dziedzinie, którego dorobek naukowy inspiruje kolejne pokolenia badaczy i teoretyków nauk społecznych. Z czasem uzyskała charakter pracy klasycznej w polskiej socjologii. Pozycja obowiązkowa w biblioteczce każdego socjologa! Adresowana także do przedstawicieli innych nauk społecznych, jak psychologia czy psychologia społeczna, pedagogika, nauki polityczne czy ekonomiczne, a nawet do bardziej empirycznie zorientowanych adeptów nauk prawnych.

Szósty zeszyt ćwiczeń logopedycznych z serii ?Sylaby, słowa, wyrazy? przeznaczony jest dla dzieci w wieku od 5 do 9 lat z nieprawidłową wymową głosek ?k?, ?g?. Nieprawidłowości polegają najczęściej na zamianie głoski ?k? na ?t? (np. zamiast ?koło? dziecko mówi ?toło?) oraz ?g? na ?d? (np. zamiast ?guma? dziecko mówi ?duma?). Głoski ?k? oraz ?g? mogą być również opuszczane w wyrazach lub (rzadziej) zniekształcane. Materiał zawarty w zeszycie obejmuje ćwiczenia głoski ?k? oraz ?g? osobno oraz ćwiczenia każdej z tych głosekw opozycji: ?k? do ?t? ?g? do ?d?.

Jak opanować najważniejszą umiejętność coacha? Sztuka zadawania pytań w coachingu to podręcznik prezentujący praktyczne techniki, narzędzia i ćwiczenia, zilustrowane za pomocą setek przykładowych pytań coachingowych. Autor – doświadczony coach i instruktor coachingu – omawia szeroki wachlarz technik, od podstawowych umiejętności (takich jak poszukiwanie alternatywnych rozwiązań czy motywowanie klienta do podjęcia zaplanowanych kroków) po techniki zaawansowane (np. rzucanie wyzwania i przeramowanie). Prawie 1200 przykładowych pytań zacytowanych z prawdziwych rozmów coachingowych 10 najczęstszych błędów popełnianych przez coachów podczas zadawania pytań Narzędzia do odkrywania życiowego celu na podstawie modelu obejmującego 4 kluczowe wymiary: pasję, usposobienie, doświadczenie i powołanie Przegląd 15 popularnych specjalizacji coachingowych, wraz z technikami i przykładowymi pytaniami stosowanymi w każdej z nich Program treningowy: „Zostań mistrzem zadawania pytań” Tony Stoltzfus to znany i ceniony na całym świecie amerykański coach i instruktor coachingu, współzałożyciel szkoły coachingu, autor siedmiu książek oraz wielu programów szkoleniowych i kursów na CD i DVD. Sztuka zadawania pytań w coachingu to jego najpopularniejsza książka – absolutny bestseller, który już od kilku lat otwiera ranking księgarni Amazon w kategorii podręczników szkoleniowych z zakresu zarządzania i przywództwa.

Szczęśliwy związek - marzenie każdej pary. Bezpieczeństwo, zaufanie, jedność... To, co widzimy w oczach filmowych bohaterów - pewność niegasnącego uczucia i prawdziwej bliskości. To nie musi być jedynie piękna bajka. To Boży plan dla każdego małżeństwa. Dlaczego więc małżeństwo zazwyczaj nie kojarzy nam się ze szczęściem i niepokonaną miłością? Czy naprawdę tak ciężko jest zatrzymać miłość? Szczęście w małżeństwie sprowadza się do dwóch zasad, a ustanowił je sam Pomysłodawca instytucji rodziny. Zastosowanie ich zmienia rzeczywistość w domu - niezależnie od tego, czy chcesz ocalić rodzinę przed rozpadem, przełamać stagnację w małżeństwie, uczynić je jeszcze lepszym, czy dopiero przygotować się do małżeństwa. Możesz je oczywiście zignorować i stać się potwierdzeniem smutnych statystyk, ale możesz je też zastosować i doświadczyć nowej mocy działającej w twoim życiu i małżeństwie. Jim Hohnberger , znany ze swej bezpośredniości, omawia te podstawowe i zapomniane Boże zasady, ilustrując je przykładami z życia swojego i par, z którymi współpracował. Widział zwycięstwa i upadki. Z całą mocą jednak potwierdza, że piękno nie musi być ulotne - można zatrzymać miłość

Nick Vujicic cierpi na fokomelię – rzadkie schorzenie objawiające się brakiem kończyn. Jednak ten niezwykły młody człowiek pokonał niewyobrażalne ograniczenia wynikające ze swojej niepełnosprawności. Dziś prowadzi aktywne i spełnione życie, podróżuje po całym świecie i występuje jako mówca motywacyjny, niosąc nadzieję i inspirację milionom ludzi. Nick angażuje się w działalność charytatywną, a równolegle kieruje własną firmą, prowadzi szkolenia biznesowe, przemawia na międzynarodowych konferencjach i spotyka się z głowami państw. Fragment książki Bez rąk bez nóg bez ograniczeń Jeśli sam nie doświadczasz cudu, bądź cudem dla innych! Jeden z najbardziej popularnych filmów z moim udziałem prezentowanych na YouTubie przedstawia sceny, na których jeżdżę na desko-rolce, uprawiam surfing, gram na instrumencie, uderzam piłeczkę golfową, upadam, powstaję, przemawiam przed publicznością i - to najlepsze! - odbieram uściski od przytulających mnie osób. No cóż, to zupełnie zwykłe zajęcia i czynności, które może wykonać niemal każdy, prawda? A zatem jak myślisz, dlaczego to nagranie zaliczyło już miliony odsłon? Mam pewną teorię: internauci chętnie je oglądają, ponieważ widać na nim, że pomimo niepełnosprawności żyję tak, jakbym nie miał żadnych ograniczeń. Ludzie często wyobrażają sobie, że osoba z wysokim stopniem niepełnosprawności jest bierna, przygnębiona i wycofana. Lubię przełamywać ten stereotyp, pokazując, że prowadzę ekscytujące życie i jestem człowiekiem spełnionym. Spośród setek komentarzy zamieszczonych pod tym nagraniem chcę tutaj przytoczyć jedną, typową uwagę: „Kiedy widzę, że taki facet może być szczęśliwy, zastanawiam się, dlaczego tak często użalam się nad sobą, dlaczego nie czuję się wystarczająco atrakcyjny, inteligentny itp., itd. Jakim prawem pozwalam sobie na takie myśli, skoro ten gość żyje bez kończyn, a mimo to jest SZCZĘŚLIWY?!". Wszyscy nieustannie zadają mi to pytanie: „Nick, jak ty to robisz, że udaje ci się być tak szczęśliwym?". Najkrótsza odpowiedź - którą podzielę się od razu, bo może będzie ona dla Ciebie zachętą w Twoich zmaganiach — brzmi następująco: Odnalazłem szczęście, gdy zdałem sobie sprawę, że pomimo wszelkich ułomności jestem doskonałym Nickiem Yujicicem. Jestem Bożym stworzeniem, zaprojektowanym zgodnie z Jego planem względem mnie. Nie chcę przez to powiedzieć, że nie ma już miejsca na pracę nad sobą i poprawę. Staram się być lepszy, żeby lepiej służyć Bogu i ludziom. Jednak wierzę mocno, że moje życie nie jest skrępowane żadnymi ograniczeniami. I pragnę, żebyś poczuł to samo na myśl o swoim życiu — niezależnie od tego, z jakimi przeciwnościami musisz się jeszcze zmierzyć. Na początku naszej wspólnej podróży poświęć kilka chwil, żeby pomyśleć o ograniczeniach, które sam sobie narzuciłeś lub które narzuciło Ci otoczenie. I pomyśl też, co by było, gdybyś uwolnił się od tych ograniczeń. Jak wyglądałoby Twoje życie, gdyby wszystko było możliwe? Oficjalnie jestem niepełnosprawny, lecz czuję się pełnowartościowym człowiekiem, brak kończyn zaś uznaję za okazję do zrobienia czegoś dobrego dla tego świata. Niepełnosprawność daje mi wyjątkową szansę dotarcia do wielu potrzebujących. Pomyśl tylko, jakie możliwości otwierają się przed Tobą! Zbyt często wmawiamy sobie, że nie jesteśmy wystarczająco inteligentni, atrakcyjni lub utalentowani, żeby realizować swe marzenia. Bezkrytycznie przyjmujemy to, co mówią o nas inni, i pozwalamy zamknąć się w klatce najróżniejszych ograniczeń. Co gorsza, kiedy uznajemy się za niepełnowartościowych i niegodnych, w pewnym sensie ograniczamy Boga, dyktując warunki, na jakich pozwalamy Mu przez nas działać. A przecież jesteśmy Jego dziełami — On powołał nas do istnienia w określonym celu. Dlatego nie wolno nam akceptować narzuconych ograniczeń i krępować Bożej miłości. Mam wybór - i Ty też masz wybór. Możemy skupić się na rozczarowaniach i brakach, możemy wybrać zgorzknienie, złość lub smutek. Ale możemy też postanowić, że nawet gdy przeżywamy trudne chwile lub stykamy się z niesympatycznymi ludźmi, wyciągniemy z tego doświadczenia jakąś naukę i pójdziemy dalej, biorąc w swoje ręce odpowiedzialność za własne szczęście. Jeśli jesteś Bożym dzieckiem, jesteś też piękny i drogocenny, a Twoja wartość przewyższa wszelkie skarby i kosztowności tego świata. Zostałeś ukształtowany tak, by idealnie odpowiadało to Twemu życiowemu powołaniu. Jednocześnie powinieneś stale dążyć do tego, by być lepszym człowiekiem, przełamywać ograniczenia i odważnie realizować marzenia. Chcę Ci powiedzieć, że niezależnie od warunków i okoliczności, w jakich żyjesz, możesz zmienić ten świat na lepsze — masz misję, która może wypełnić Twoje życie do ostatniego tchnienia. Nie mogę położyć ręki na Twoim ramieniu, żeby dodać Ci otuchy, ale mogę mówić szczerze, prosto z serca: nawet jeśli dziś nie widzisz dla siebie żadnych perspektyw, jest nadzieja! Nawet jeśli obecnie przeciwności wydają się przytłaczające, nadejdą jeszcze pogodne dni. Możesz przezwyciężyć wszelkie przeszkody! Samo pragnienie zmiany jeszcze niczego nie zmieni, ale jeśli postanowisz działać, Twoja decyzja doprowadzi do pozytywnych zmian! Wszystko współdziała dla dobra - jestem tego pewien, ponieważ przekonałem się o tym osobiście. Czy z życia bez kończyn może wyniknąć coś dobrego? Wystarczy na mnie spojrzeć, żeby zrozumieć, że zmierzyłem się z ogromnymi wyzwaniami i pokonałem liczne przeszkody. Właśnie dlatego ludzie inspirują się moim przykładem i chętnie mnie słuchają, gdy dzielę się wiarą i przekonuję ich, że są kochani, podtrzymując w nich nadzieję. To jest mój wkład. Ty też musisz docenić swoją wartość, musisz uświadomić sobie, że masz do zaoferowania coś cennego. Jeśli dziś przeżywasz frustrację, nie martw się. Poczucie frustracji oznacza, że oczekujesz czegoś więcej. Bardzo dobrze. Nierzadko to właśnie problemy i trudności, z którymi się borykamy, pokazują nam, do czego naprawdę powinniśmy dążyć i jacy winniśmy się stawać.  Bez rąk bez nóg bez ograniczeń Spis treści:   Wstęp Jeśli sam nie doświadczasz cudu, bądź cudem dla innych! Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń! Niezachwiana pewność w sercu Pokochaj siebie w swej perfekcyjnej niedoskonałości Postawa to podstawa! Bezręki, ale nie bezbronny „Upadnij siedem razy, wstań osiem" Obcy w obcym kroju Ufaj ludziom (ale ostrożność nie zawadzi), Chwytaj wiatr w żagle Obłędne reguły Niech hojność będzie Twoją misją. Podziękowania

Rodzicielstwo może być proste! Co prawda, zawsze będzie miało swoje wyzwania, lecz powinno opierać się na fundamencie zrozumienia i miłości oraz chęci wyjścia naprzeciw podstawowym potrzebom Twojego dziecka.

„Jak przeżyć w każdych warunkach” to kompletny podręcznik umiejętności przeżycia w terenie miejskim i pozamiejskim, ćwiczonych przez elitarne oddziały wojsk amerykańskich i brytyjskich. Chris McNab opisuje swe doświadczenia z obu stron Atlantyku, zawierając w książce podstawy możliwości przetrwania w każdym środowisku – od lodowatych obszarów arktycznych do spalonych słońcem pustyń – i w każdych warunkach: od zaginięcia na odludnym bezdrożu do ataku terrorystów w mieście. Wszystkie spośród 500 porad przedstawia w łatwych do powtórzenia, dodatkowo ilustrowanych, opisach. Dzięki nim: - znajdziecie drogę w śniegu, na pustyni, w dżungli czy górach; - ustalicie, które rośliny są jadalne; - skonstruujecie prowizoryczne narzędzia łowieckie; - zbudujecie palenisko i zrobicie naczynia; - odnajdziecie pod ziemią wodę; - zbudujecie schronienie; - nauczycie się udzielać pierwszej pomocy i znajdować naturalne środki przeciw powszechnym chorobom; - unikniecie zagrożeń w samochodach, samolotach czy pociągach i dowiecie się, co robić w razie wypadku; - przeżyjecie w domu dzięki właściwym środkom technicznym, wydzieleniu „bezpiecznego pokoju” oraz wiedzy przeciwpożarowej; - odeprzecie atak, dowiadując się, kiedy walczyć i poznając możliwe do zastosowania techniki samoobrony; - przeżyjecie atak terrorystyczny, identyfikując podejrzane rzeczy, potencjalnych zamachowców i kryjąc się przed wybuchem oraz ostrzałem… …oraz wiele innych! A co najważniejsze, nauczycie się, jak myśleć w sposób gwarantujący ocalenie nawet w najgorszym położeniu.

Święty Tomasz był myślicielem uniwersalnym. Rzadko kiedy w historii kultury i nauki spotyka się kogoś, kto uporządkował w sposób jasny tak szeroki horyzont ludzkiej myśli, jak on to właśnie uczynił. Obejmuje on Pismo Święte, Ojców Kościoła, wcześniejszych od niego teologów i autorów świeckich. Całe to ogromne dziedzictwo ludzkiej myśli Tomasz uczynił swoim, przyswoił go sobie, przekształcił w dynamiczną i harmonijną syntezę. Obdarzony był on tak niezwykłą pamięcią, że zapamiętywał raz na zawsze i dokładnie treść dzieła po jego przeczytaniu. Tak porządkował w swoim umyśle różne argumenty, iż był w stanie dyktować dzieła jednocześnie trzem albo czterem jego sekretarzom. Kiedy papież Urban polecił mu zebranie w jednym tomie komentarzy Ojców Kościoła do Ewangelii, odwiedzał różne klasztorne biblioteki i po przeczytaniu odpowiednich dzieł ich treść przechowywał w pamięci w taki sposób, że później, gdy redagował Catena aurea in Evangelia, wydawało się, że ma przed oczami wszystkie te teksty, które wcześniej czytał. Wolny był od ambicji jakiejkolwiek ziemskiej kariery, zarówno świeckiej, akademickiej, jak i kościelnej. Nie przejmował się pożywieniem, mieszkaniem i ubiorem. Wilhelm z Tocco pisze, iż małżeństwo z Mądrością dawało mu tyle radości, że nie cenił innych radości i przyjemności. Życie oparte na modlitwie, studiowaniu, refleksji, naukowym poszukiwaniu i przekazywaniu owoców swojej pracy innym, czyniło go szczęśliwym. (fragment Wstępu autora)

Załóż ochraniacz podbródka, tato. Mogą uderzyć cię potężne spostrzeżenia, które zainspirują cię i wyposażą, byś stał się ojcem, jakiego potrzebują twoje dzieci. Mam nadzieję, że przyswoisz sobie myśl, iż lepszy ojciec znajduje się po drugiej stronie lektury tej książki. Bez względu na to, czy twoje bycie ojcem potrzebuje jedynie niewielkiej korekty czy też radykalnego remontu, już teraz zacznij się do tego przygotowywać. Pozwól Bogu, by pracował nad twoim życiem poprzez swoje Słowo, a także doświadczenia, które pomogły kształtować mnie i innych autorów tej książki. Przesiąknij ojcowską mądrością i w pełni skorzystaj z zawartych w każdym rozdziale wyzwań i ćwiczeń w planowaniu różnych działań. Z wielką pokorą i wdzięcznością przyjąłem możliwość, by stać się częścią zespołu piszącego tę książkę wraz z innymi mężczyznami (i kobietą). Są to ludzie, których bardzo szanuję i podziwiam. Jeden z rozdziałów został nawet napisany przez młodego człowieka, który był świadkiem najlepszych i najgorszych momentów mojego bycia ojcem - przez mojego syna, Marcellusa. Możecie sobie chyba wyobrazić, z jakimi obawami czytałem ten rozdział. Poszło mu jednak wspaniale, tak samo jak wszystkim pozostałym, którzy wzięli udział w tym projekcie. Jestem przekonany, że ty sam, twoje dzieci i ich dzieci skorzystacie bardzo wiele i spłynie na was błogosławieństwo, dlatego że sięgnąłeś po te książkę. Twoje zaangażowanie w rolę ojca przyniesie trwałe rezultaty. Pozwól, że podzielę się z tobą szerszą perspektywą, byś mógł mieć ją w pamięci zanim tych dwadzieścia jeden wspaniałych idei zacznie wypełniać twój umysł. Zawsze powtarzam, że rzeczy, które zmieniają społeczeństwo, nie wiążą się z wielkimi kosztami ani też nie są efektem nowych koncepcji stworzonych przez najtęższe umysły. Przeważnie największe rezultaty przynosi wierność w podstawowych sprawach, jak trzymanie się wartości i priorytetów, które naprawdę mają znaczenie. To samo dotyczy i twojej rodziny. Nasze badania wykazały, że możesz mieć wielki wpływ na swoje dzieci poprzez proste akty miłości, prowadzenia i kształtowania - trzy fundamenty „bycia ojcem po mistrzowsku" (Championship Fathering). Wiem, że być ojcem to prawdziwe wyzwanie, ale nie jest to nic strasznie skomplikowanego. Proste podejście pomoże ci dać z siebie to, co najlepsze. Kiedy mogę obserwować albo słyszę o jakimś ojcu, który robi proste, ale nieprzeciętne rzeczy - na przykład pomaga dziecku w lekcjach muzyki - jestem pod wrażeniem. Kiedy widzę, jak tata gra z dzieckiem w grę planszową, myślę, że to niesamowite! Jestem poruszony, kiedy jadę autostradą i widzę, jak w samochodzie na sąsiednim pasie ojciec rozmawia z córką i śmieją się rozbawieni. Znaczenie mają właśnie te proste rzeczy: czytanie historii biblijnych, wyprawa na ryby, oglądanie filmu i zajadanie popcornu, rozmowa o tym, jak minął dzień, bitwa w wodzie, wspólne budowanie czegoś, pomoc przy lekcjach, opowiadanie kawałów, oglądanie zachodu słońca. Jedynym ograniczeniem jest tu wyobraźnia dziecka oraz gotowość ojca, by dać się temu porwać. Ja i moja żona, Melanie, mamy czworo dzieci. Troje naszych starszych - dwie córki i syn - zawarło już związki małżeńskie i wychowują nasze cudowne wnuki. Nasz najmłodszy syn, Chance, to nastolatek. Nie jest to łatwa sytuacja dla pięćdziesię-ciolatka, uwierzcie mi! Jestem jednak przekonany, że Bóg darował nam Chancea między innymi po to, aby przypominać mi o prostych rzeczach. Staram się spędzać z nim czas na dworze, by - tak jak robią to inni ojcowie - razem pograć. Każdego ranka czytamy rozdział z Przypowieści Salomona, szykujemy razem śniadanie. Mimo że ja grałem w piłkę nożną, Chance lubi tenis, więc często trenujemy razem. Są dni, gdy siedzę z nim na trawie i robimy to, na co akurat on ma ochotę. Ponad wszystko staram się być dla niego dostępny na co dzień. Jest to codzienne, proste tworzywo. Jestem przekonany, że jednym z powodów, dla których Bóg daje nam - w różnym wieku - dzieci, jest pomóc nam uczyć się doceniać w życiu wartość drobnych nieskomplikowanych rzeczy. Patrząc z perspektywy wieczności, co moglibyśmy zrobić lepszego niż spędzić czas z synem lub córką w ogrodzie, wybrać się z rodziną na piknik czy wycieczkę rowerową, pomóc dziecku obejrzeć liść pod mikroskopem czy, leżąc w nocy na trawie, oglądać gwiazdy? Z czasem ta prosta inwestycja w życie naszych dzieci przyniesie wymierne efekty. Nie chcę przez to powiedzieć, że „proste" znaczy „łatwe". Bycie ojcem wymaga pewnych ofiar. Być może będziesz musiał odłożyć na później pewne rzeczy, które sprawiają ci radość, albo zupełnie z nich zrezygnować. Choć tak naprawdę słowo „ofiara" prawdopodobnie nie jest tu najbardziej odpowiednie, ponieważ ty i inni oddani ojcowie patrzycie na to raczej jak na mądrą inwestycje - zgodną z waszymi priorytetami. Nawet jeśli musiałbyś z czegoś zrezygnować, na pewno nie jest to tak ważne jak twoja rola w życiu dzieci. Właśnie to inwestowanie dla wieczności jest najważniejsze, a korzyści znacznie przewyższają koszty. Znam pewnego ojca, który postanowił wstawać codziennie o piątej rano, żeby trenować wraz z synem koszykówkę. Bardzo chciał pomóc swemu synowi zrealizować jego marzenie, a tylko o tej porze mogli grać razem. W rezultacie syn zdobył z uczelni stypendium, by mógł grać w kosza. Inny ojciec, jeden z naszych trenerów w The National Cen-ter, zabrał się za szermierkę, ponieważ tym sportem zainteresował się jego syn, a w okolicy nie było klubu dla młodych chłopaków. Ojciec zapisał się na szermierkę dla dorosłych, a potem pomógł nauczyć się tego sportu synowi. Przez całe lata trenowali razem i zaczęli jeździć na zawody. Po ponad dziesięciu latach stali się jeden dla drugiego trenerem - omawiali strategię, nawzajem się zachęcali, pokazywali sobie, jak i co poprawić, a w końcu świętowali zwycięstwa. Brali udział w głównych zawodach w szermierce w Stanach Zjednoczonych i za granicą i obaj zdobyli wielkie uznanie. Żaden z tych ojców nie prezentował jakiegoś rewolucyjnego rodzicielskiego podejścia; po prostu podjęli się zobowiązania, musieli być w nim wytrwali i elastyczni i robili to z chęcią. Dzisiaj nie oglądają się wstecz, myśląc, z czego zrezygnowali dla swoich dzieci; są szczęśliwi, że mogą mieć takie, a nie inne wspomnienia. Pokonali przeszkody i znaleźli sposób, by inwestować w życie swoich dzieci. Ich działania były proste, a jednocześnie heroiczne. Jestem przekonany, że jeśli podejmiemy tego rodzaju zobowiązanie, by robić proste rzeczy jako ojcowie, będziemy mogli zmienić nasze rodziny na lepsze. Działając wspólnie, naprawdę możemy mieć wpływ na społeczeństwo, w którym statystyki podają, że coraz więcej dzieci jest zagrożonych, a ich przyszłość wygląda złowrogo. Modlę się, by te wskazówki były dla ciebie pomocne w kształtowaniu twych nawyków jako ojca. Staraj się skorzystać jak najwięcej z tych wszystkich pomysłów i inspiracji, jakie znajdziesz na kartach tej książki. Nie zapominaj jednak, że twoja rola jako ojca w znaczącej mierze zależy od prostego, codziennego oddania. Nie musisz wszystkiego naprawiać ani też znać wszystkich odpowiedzi. Twoje dzieci potrzebują, byś po prostu był tatą. Bardziej niż wszystkiego innego potrzebują wiedzieć, że jesteś im oddany - i że bez względu na wszystkie wyzwania na drodze ojca nic tego nie zmieni. Carey Casey – Wprowadzenie do książki  Tato jakiego potrzebują twoje dzieci Spis treści: DEDYKACJA PODZIĘKOWANIA WPROWADZENIE ROZDZIAŁ 1: Carey Casey Z tatą można się pośmiać ROZDZIAŁ 2: Josh D McDowell Skąd bierze się bliskość? ROZDZIAŁ 3: Tony Dungy Co chcą robić dzieciaki? ROZDZIAŁ 4: dr Gary Rosberg Gdzie jest tata? ROZDZIAŁ 5: Joe White Nie ma jak dom ROZDZIAŁ 6: Jim Daly Doświadczenie niewymagane ROZDZIAŁ 7: Gracia Burnham „Przepraszam, nie miałam racji!" ROZDZIAŁ 8: dr Gary J Oliver Gdzie rzadko pada słowo zachęty ROZDZIAŁ 9: Clark Hunt Niezapomniane ROZDZIAŁ 10: Shaun Alexander Co kryje w sobie przydomek?

  Czy odnosicie czasem wrażenie że w swoim rozwoju wewnętrznym, stoicie w miejscu, że pewne sprawy które wydawały się Wam rozwiązane po raz kolejny nie dają Wam spokoju? By może szukacie wyjścia w złym miejscu. Kolejna książka Lise Bourbeau w sposób tak samo konkretny jak poprzednie wskazuje, iż wszystkie problemy zarówno o podłożu psychicznym, mentalnym jak i fizycznym biorą się z pięciu ran: odrzucenia, porzucenia, upokorzenia, zdrady i niesprawiedliwości. Dzięki szczegółowemu opisowi pięciu ran i masek które zakładamy aby ich nie widzieć możecie spróbować odkryć prawdziwe powody problemów z jakimi borykacie się w życiu. Dzięki tej książce dowiecie się też dlaczego tak bardzo różnimy się fizycznie. Książka ta pomoże wam rozpocząć proces ozdrowienia, który doprowadzi do celu jakim jest bycie sobą. Odkryjecie też niespotykane siły drzemiące w każdym z nas, które umożliwiają osiągnięcie życiowej pełni. Lise Bourbeau, jak zwykle, na końcu książki proponuję praktyczne wskazówki umożliwiające przekształcenie codziennych problemów w trampolinę umożliwiającą rozwój i uświadomienie sobie że w każdym za nas kryje się niezwyciężona moc kreacji.  

 Napisałem tę książkę w odpowiedzi na prośbę wielu osób z całego świata. Największy cykl wykładów, jaki kiedykolwiek miałem, odbył się w Wilshire Ebell Theatre w Los Angeles i dotyczył cudownych uzdrowień, których dokonał Jezus, i ich znaczenia dla wszystkich ludzi. W książce tej postaram się ukazać wewnętrzne znaczenie uzdrowień opisanych w Nowym Testamencie i przekonać Czytelnika, że może on również dzisiaj zastosować Uzdrowicielską Zasadę w taki sam sposób, jak to czynił Jezus dwa tysiące lat temu.   Przykłady fizycznego i duchowego uzdrowienia, opisanego w Biblii, zdarzają się od niepamiętnych czasów aż do chwili obecnej. Przypadki opisane w Biblii możesz znaleźć niemal w każdym szpitalu. Jedyna różnica polega na tym, że choroby opisywane dzisiaj mają swe nazwy i opisane są za pomocą ściśle opracowanych terminów medycznych.   Na całym świecie przedstawiciele różnych wyznań przekonują się do skutków, jakie pociąga za sobą zastosowanie się do duchowych praw. Mamy dziś dostęp do wielu źródeł, które mówią o tym, w jaki sposób mentalne i emocjonalne konflikty przyczyniają się do powstania różnego rodzaju chorób. Powoli wyzwalamy się spod panowania tak zwanej materii, oddając się pod panowanie Boskiej Inteligencji czy Nieskończonej Uzdrowicielskiej Obecności stojącej poza wszystkimi rzeczami.   Biblia jest skarbnicą mądrości, w której możemy znaleźć wiedzę, w jaki sposób przezwyciężyć wszystkie problemy. Księga ta pokazuje, jak popadamy w te problemy, i uczy, jak mamy się z nich wyzwolić. Biblia daje nam wiedzę życia. Znajomość biblijnej symboliki, hebrajskiego alfabetu i znaczenia różnych biblijnych nazw jest kluczem do zrozumienia wszystkich historii w niej opisanych.   Celem tej książki, tak dalece, jak jest to możliwe, było odarcie wspomnianych historii biblijnych z wszelkiej tajemniczości, tak aby stała się ona otwartą księgą dla całej ludzkości. Ta sama Uzdrowicielska Obecność, do której odwoływali się Mojżesz, Eliasz, Paweł i Jezus, jest dla ciebie dostępna tu i teraz. Posługuj się nią i postępuj naprzód w kierunku Światła, przemieszczając się od chwały do chwały, aż dotrzesz do świtu i rozproszą się mroki nocy.

Dokument składa się z trzech rozdziałów, w których zostały przedstawione następujące zagadnienia: w bogatej wielości swoich sposobów wyrazu, głównych postaci, idei i kontekstów teologia jest katolicka, a więc zasadniczo jedna, jeśli wypływa z uważnego słuchania słowa Bożego (por. rozdział 1); jeśli świadomie i wiernie trwa w komunii z Kościołem (por. rozdział 2); i jeśli jest ukierunkowana na służbę Bogu w świecie, ofiarując współczesnym mężczyznom i kobietom Bożą prawdę w sposób zrozumiały (por. rozdział 3).