Filozofia Józefa Tischnera nie jest zamkniętym systemem, lecz żywą rozmową o człowieku – o jego wolności, nadziei i odpowiedzialności. Niniejszy tom, będący owocem ogólnopolskiego konkursu eseistycznego, pokazuje, że myśl krakowskiego filozofa wciąż inspiruje młodych ludzi, którzy czytają jego dzieła bez patosu, a z autentyczną ciekawością. Autorzy podejmują dialog z Tischnerem, odkrywając w jego tekstach język zdolny...
Książka w edycji anglojęzycznej, przeznaczona jest głównie dla Czytelnika zagranicznego, zainteresowanego polską twórczością architektoniczną. Urodzony w rodzinie polskiego zesłańca o francuskich korzeniach Stefan (Stephan) Du Chateau, mimo francuskiego nazwiska oraz uzyskania francuskiego obywatelstwa był silnie związany z Polską i czuł się Polakiem. Żartobliwie komentował to słowami, że „nie po to urodził się na Syberii, aby być Francuzem”. Du Chateau, znany jako architekt i konstruktor, zasłynął przede wszystkim jako twórca nowatorskich rurowych struktur przestrzennych (tzw. constructions tubulaires), stosowanych praktycznie biorąc na całym świecie – także w Polsce. Książka przedstawiając kolejne opatentowane przez niego systemy konstrukcji, szczegółowo opisuje jego barwny życiorys – studia na Politechnice Lwowskiej, udział w Kampanii Wrześniowej oraz późniejsze życie i praktykę zawodową we Francji. Nie bez znaczenia w tej biografii jest utworzenie dzięki jego staraniom Fundacji Kultury i Przyjaźni Polsko-Francuskiej im. Stefana i Krystyny Du Chateau w jego rodzinnym Hrubieszowie i przekazania jej w testamencie znacznej części swego dorobku twórczego i materialnego.
Pracowania is a reflection by the artist Katy Bentall on her long and complex relationship with an old sculpture studio in Warsaw. Using diary notes, her own photographs and drawnig, and family archive material, the artist has composed a series of poetic vignettes in which memory and imaagination intermingle, gradually revealing the layered half-meanings and magic of this space.
Książka w edycji polsko-angielskiej jest rozszerzonym wydaniem monografii Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński, Eugeniusz Wierzbicki, opublikowanej przez Arkady w 1987 roku w serii Mała Encyklopedia Architektury. Tygrysy… to kolejna książka Tadeusza Baruckiego, wydana nakładem oficyny Salix alba, prezentująca dorobek polskich architektów także w języku angielskim. Fakt jej wydania w zmienionych warunkach politycznych pozwolił na zupełnie nowe, szersze komentarze. Nowa jest też jakość poligraficzna, nadająca książce charakter półalbumowy, z licznymi – poza fotografiami dokumentalnymi – kolorowymi zdjęciami. Książka wydana została z okazji zorganizowanej przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS wystawy poświęconej twórczości architektów, znanych ze swej zespołowej pracy jako „Tygrysy”. Przydomek ten uzyskali oni w swym warszawskim środowisku z racji wygrywania kolejnych konkursów architektonicznych, w których „pożerali” swych konkurentów. Wśród najważniejszych budynków autorstwa zespołu znalazły się m.in. dawny gmach KCPZPR, a obecnie Centrum Bankowo-Finansowe Nowy Świat, Muzeum Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem, Filharmonia w Rzeszowie, Teatr Lalki w Białymstoku, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Skopje oraz polska ikona brutalizmu w architekturze, dworzec kolejowy w Katowicach. Ten ostatni został zburzony w 2010 roku pomimo protestów środowiska architektów i ku zdumieniu profesjonalnego świata. „Niewiarygodne – pisze autor książki – w warunkach XXI wieku, konkurującego w jakości powstającej architektury, stało się rozebranie w roku 2013 dworca kolejowego w Katowicach, jednego z najlepszych przykładów współczesnej architektury polskiej”.
Intelektualnie Hessen jest przede wszystkim Europejczykiem; nacechowane neokantyzmem badeńskim studia pod opiekuńczym okiem mentora, Rickerta, osadziły go w centrum kultury grecko-rzymskiej, w której orbicie tworzył. [] Z mistrzem i przyjacielem, [], bezpośrednio wiązały go akceptacja samodzielności i metodologicznej odmienności nauk o kulturze, wyeksponowanie krytycznej teorii wartości kulturowych oraz dążenie do ich transcendentalnego ugruntowania. Myśl Hessena jest jednym z nielicznych już w XX wieku systemów filozoficznych [] a omawiana rozprawa dostarcza metodologicznych ram późniejszym badaniom jej twórcy[]Wydaje się zrozumiałe, że Przyczynowość jednostkową najlepiej znają Niemcy jej wznowienie po sześćdziesięciu latach jest symptomatyczne natomiast nie wzbudziła ona większego zainteresowania w kręgach polskich filozofów ani tym bardziej pedagogów. [] W Polsce mody na Kanta raczej nie było, co Władysław Tatarkiewicz nazywał nieobecnością okresu kantowskiego, i zapewne tym należy tłumaczyć praktyczną nieobecność Hessena w pismach rodzimych filozofów.Fragment wstępu
Tematem książki są artystyczne praktyki troski rozumiane jako gesty opieki wobec świata oraz tych wszystkich, których i które określa się jako Innych i Inne, bo nie mieszczą się w granicach antropocentrycznego, patriarchalnego zachodniego świata. Wyrażają one sprzeciw wobec dziejącej się przemocy, towarzyszą wykluczonym i pominiętym, wsłuchują się w głosy przemilczane i niezrozumiałe. Ujmują się za Innymi, również nieludzkimi, akcentując ich sprawczość. Są to praktyki relacyjne, mówiące o naszych związkach z ludźmi, więcej-niż-ludźmi oraz z całą planetą. Odnoszą się do możliwości rezyliencyjnych i praktyk reparacyjnych. Autorka proponuje myślenie wraz ze sztuką, które jest myśleniem wraz z Innymi i o Innych oraz jest "myśleniem z troską", co wynika z faktu, że coraz częściej prace artystyczne wskazują na aktualne zagrożenia, ostrzegają, mówią o niesprawiedliwościach, o katastrofie klimatycznej, wojnach, dyskryminacji i przemocy dotykającej Innych. Przedstawiona perspektywa badawcza odwołuje się do myśli posthumanistycznego feminizmu, łączącego m.in. teorie ekofeministyczne, postkolonialne i queerowe, nowy feministyczny materializm oraz wiedzę rdzenną. W odwołaniu do myśli Timothy'ego Mortona pojawia się pytanie: czy sztuka może nas prowadzić "ku logice przyszłego współistnienia"?, a za nim następne: czy sztuka może nam dać, postulowaną przez Rebeccę Solnit, "nadzieję w mroku"? Głównym celem książki jest namówienie osób czytelniczych, aby myśląc wraz ze sztuką i wraz z Innymi, spróbowały zatroszczyć się o nasz świat.Izabela Kowalczyk, badaczka i teoretyczka współczesnej sztuki polskiej napisała kolejną książkę, która - podobnie jak jej wcześniejsze monografie poświęcone polskiej sztuce krytycznej lat 90. - może wyznaczyć kierunek analizy aktualnych, ważnych kulturowo i społecznie, prac artystycznych. A wobec tychże jesteśmy często zagubieni. Jak bowiem rozumieć, "czytać" prace, które operują nie tylko narzędziami artystycznymi, wykraczającymi poza repertuar dziedzin sztuki, ale też osadzone są w szczególnym kontekście kulturowym i społecznym? Co istotne, Kowalczyk pisze głównie o twórczości artystek i artystów polskich, środkowoeuropejskich, z peryferii świata zachodniego (jeśli chcemy nadal to rozróżnienie centrów i peryferii stosować). Pokazuje zatem nieco zmienioną geografię zglobalizowanego świata. Można by dodać, nieco anegdotycznie, że ważna jest dla nas zarówno Wenecja, jak i Poznań, gdyż zjawiska wynikające ze zmian klimatu dotyczą obu tych miejsc (choć w innym stopniu). To jednak książka nie tylko o zmianach środowiskowych, ale przede wszystkim o problemach, których efektem są dzisiejsze kryzysy, wojny, nierówności. Pozwala to autorce umiejscowić lokalne zagrożenia w kontekście zagrożeń globalnych.dr hab. Marianna Michałowska, prof. UAM
"Dawid Kaczmarczyk nie ograniczył się tylko do przywołania teorii i definicji badaczy polskich, ale szeroko, ze znawstwem, przypomniał teorię informacji oraz newsa także według uczonych zachodnich. Niektóre z nich Doktoranta zainspirowały do wyciągania samodzielnych, dojrzałych, przemyślanych wniosków, na przykład m.in. za wywodem Tony`ego Harcupa, który może brzmi trywialnie, ale jest istotny, a mianowicie, że istnienie newsa zależy zarówno od jego jakości (normy zawodowe), jak i medialności (zainteresowanie odbiorcy). Przypuszczam, że ten wniosek nakłonił Doktoranta do przeprowadzenia wnikliwych badań nad interesującym Go zagadnieniem i ujętym w tytule rozprawy." Prof. dr. hab. Kazimierz Wolny-Zmorzyński Uniwersytet Śląski
Jak uchwycić na rysunku miękkość kociego futerka, wiatr poruszający liśćmi drzewa albo delikatność kwiatu?
Ten poradnik nauczy cię krok po kroku, jak tworzyć plastyczne przedstawienia przyrodniczych detali i większych elementów krajobrazu: od żyłek liścia, poprzez grzyby aż po zachody słońca. Rady profesjonalnej rysowniczki dadzą ci solidne przygotowanie, a proste szablony pozwolą ćwiczyć nowo zdobyte umiejętności i świetnie się przy tym bawić. Stwórz swoje pierwsze arcydzieło już dziś!
Polskie malarstwo to znacznie więcej niż Bitwa pod Grunwaldem JanaMatejki! Malarze polscy to wybór naszych najciekawszych twórców, podstawoweinformacje o ich życiu, słynne dzieła, a przy tym przegląd epok i kierunków wpolskiej sztuce.
Szachy to niezwykła gra, która w różnych formach towarzyszy nam już od czasów starożytnych. Nauka gry w szachy sprzyja wszechstronnemu rozwojowi dziecka – wzmacnia pamięć, rozwija wyobraźnię, uczy logicznego myślenia,wyrabia cierpliwość i umiejętność koncentracji. W książce znalazły się najważniejsze informacje dotyczące gry w szachy, m.in. historia gry, opis izasady poruszania się bierek szachowych, prezentacja pozycji wyjściowej,podstawowe schematy matowe czy motywy taktyczne.
Nazywam się Adrianna Zawadzińska i jestem podróżniczką życia. Moje ciało porusza się za pomocą wózka, a moja dusza – między wymiarami. Przyszłam tu, by pokazać, że prawdziwa wolność zaczyna się wtedy, gdy jesteśmy sobą… bez masek. BYĆ – podróż do wolności Autor: Adrianna Zawadzińska Kim jesteś, gdy zdejmiesz wszystkie maski? Adrianna Zawadzińska nazywa siebie podróżniczką życia. Jej ciało porusza się na wózku, ale duch przekracza granice tego, co wydaje się możliwe. W 2016 roku zdobyła tytuł Miss Polski na Wózku, a rok później została II Vicemiss Wheelchair World. Pracowała w telewizji jako pogodynka, tworzyła własną markę sukni, malowała i występowała na scenie z motywacyjnymi wystąpieniami. Jednak prawdziwe spełnienie odnalazła gdzie indziej – w naturze, ciszy i w spotkaniu z samą sobą. Bo na końcu wszystkich ról, tytułów i doświadczeń zostaje to, co najprostsze i najprawdziwsze: bycie sobą. „Być – podróż do wolności” to wyjątkowa książka o drodze do autentyczności. Autorka prowadzi czytelnika przez trzy filary życia: ciało, duchowość i codzienność, pokazując, jak odnaleźć wolność w sobie – nawet wtedy, gdy życie stawia przed nami najtrudniejsze wyzwania. To szczera opowieść o chwili, w której diagnoza mogła odebrać jej wolność – a stała się początkiem głębokiej przemiany. Każdy rozdział jest zaproszeniem do zatrzymania się, spojrzenia w głąb siebie i odkrycia prawdy, która od dawna czeka w środku. Ta książka: • pomaga zdjąć maski i przestać udawać, • pokazuje, że siła nie tkwi w perfekcji, lecz w autentyczności, • inspiruje do życia w zgodzie ze sobą. To nie jest poradnik o tym, jak żyć idealnie. To zaproszenie do najważniejszej podróży – podróży do prawdziwego Bycia.
Katarzyna Arczewska na co dzień pracuje z osobami uzależnionymi i ich rodzinami, prowadząc terapie indywidualne i grupowe. Dzięki temu książka jest nie tylko przejmującą opowieścią, ale też praktycznym narzędziem wspierającym proces zdrowienia. DNO TO POCZĄTEK – książka o uzależnieniach, która daje nadzieję Uzależnienie rzadko zaczyna się dramatycznie. Najczęściej pojawia się po cichu – kieliszek po kieliszku, papieros po papierosie – aż w pewnym momencie zaczyna przejmować kontrolę nad całym życiem. „Dno to początek” autorstwa Katarzyny Arczewskiej – psychoterapeutki uzależnień i psychotraumatolożki – to poruszająca książka oparta na prawdziwych historiach osób, które znalazły się na życiowym dnie, ale odnalazły w sobie siłę, by zawalczyć o nowe życie. Autorka pokazuje mechanizmy uzależnienia, drogę od pierwszego kontaktu z nałogiem aż po moment przełomu i decyzję o zmianie. Dzięki połączeniu perspektywy terapeuty oraz osób w kryzysie powstała książka szczera, autentyczna i niezwykle potrzebna. To lektura, która pomaga zrozumieć, czym jest uzależnienie, jak wpływa na psychikę, relacje i codzienne funkcjonowanie – oraz jak wygląda proces wychodzenia z nałogu. Co znajdziesz w książce? • prawdziwe historie osób walczących z uzależnieniem • wyjaśnienie mechanizmów nałogu i jego konsekwencji • praktyczne wskazówki terapeutyczne • podpowiedzi, jak rozpoznać pierwsze sygnały uzależnienia • wskazówki dla rodzin i bliskich osób w kryzysie • inspirację i nadzieję na zmianę Dla kogo jest ta książka? • dla osób zmagających się z uzależnieniem • dla rodzin i bliskich chcących lepiej zrozumieć problem • dla pedagogów, terapeutów i osób pracujących z ludźmi w kryzysie • dla wszystkich, którzy wierzą, że nawet z najtrudniejszej sytuacji można się podnieść Dlaczego warto ją przeczytać? „Dno to początek” pokazuje, że upadek nie musi być końcem. Często staje się momentem przełomu i początkiem drogi do nowego życia. To książka napisana przez specjalistkę z wieloletnim doświadczeniem terapeutycznym, która łączy wiedzę, praktykę i autentyczne historie ludzi, którzy odzyskali kontrolę nad swoim życiem. Bo czasem najgłębsze dno staje się początkiem największej zmiany.
Islandia Ogień wulkanów, skrzydła maskonurów i legendy Północy-Na czym polega islandzka kultura basenowa?-Gdzie można zobaczyć wieloryby i foki?-Który wulkan nazywany był "bramą do piekieł"?-Ilu pisarzy mieszka na Islandii?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Islandii!Pierwszym celem każdego turysty jest tzw. Złoty Krąg, na który składają się największe atrakcje Islandii: ingvellir, czyli miejsce zgromadzeń średniowiecznego parlamentu, gejzery Geysir i Strokkur oraz potężny wodospad Gullfoss. Natomiast dolina orsmrk to ulubione miejsce pieszych wędrówek Islandczyków. W Landmannalaugar można zażyć kąpieli w kolorowej okolicy, a na wyspie Heimaey, należącej do archipelagu Vestmannaeyjar, przekonać się o potędze wulkanów i aktywności sejsmicznej uskoku.Katarzyna Bobola i Piotr Kersz autorzy bloga Wapniaki w drodzePrince Polo za śledzieUlubionym wafelkiem Islandczyków jest Prince Polo. Tak głęboko zakorzenił się w kulturze islandzkiej, że wielu z mieszkańców będzie upierać się, iż jest on produkowany na wyspie. A każdy Polak wie, że wafelek ten pochodzi z Cieszyna. Pierwszy raz trafił na półki sklepowe w 1955 r. W tym samym roku Polska i Islandia zawarły umowę o handlu, w wyniku której Islandia dostarczała Polakom ryby, a Polska wysyłała na daleką północ zakazaną tam czekoladę, objętą wówczas ścisłymi ograniczeniami importowymi, pod przykrywką ciasteczka. Sprytnie wymyślono, iż wafelek to przecież ciasteczko oblane czekoladą, a ciasteczka na Islandii były legalne.
Malta i Gozo Średniowieczne miasta, zjawiskowe klify i tajemnica zaginionej Atlantydy-Co oznacza osiem punktów na krzyżu maltańskim?-Po czym można rozpoznać tradycyjne łodzie luzzu?-Gdzie leży Riviera z najpiękniejszą plażą?-Kto zbudował na Gozo Świątynie gantija, jedne z najstarszych na świecie?Podczas podróży z Pascalem odkryjesz huczną maltańską festę inną niż wszystkie!Piękno i wdzięk wysp Malty i Gozo trwają niezależnie od upływającego czasu. Valletta pozostaje architektoniczną perłą Morza Śródziemnego, Mdina niezmiennie urzeka średniowiecznym klimatem, a siostrzana Gozo oferuje sielski spokój, zwłaszcza w czasie popołudniowej sjesty. Siła i urok Malty tkwią również w tysiącletnich kamieniach, nadludzkim wysiłkiem ułożonych w megalityczne świątynie, a także w wielkiej historii zerkającej zza każdego rogu niczym słynne maltańskie koty. Fenicjanie, Rzymianie, Bizantyjczycy i Arabowie, a od XVI w. joannici broniący Europy przed ekspansją osmańską odcisnęli piętno na kulturze, architekturze oraz smakach kuchni maltańskiej. Do dziś Malta i Gozo stanowią wyjątkową mieszankę kultur.Katarzyna Tyka i Paweł Tyka autorzy bloga maltaigozo plFtiraMały, okrągły i płaski chlebek z dziurką w środku przygotowuje się na zakwasie. Kształtem przypomina bajgiel, który przekrawa się na pół i wypełnia dodatkami. Na początek smaruje się go kunservą, czyli maltańską pastą pomidorową, na którą układa się oliwki, tuńczyka, kapary. Na koniec skrapia się kanapkę oliwą. Od czasu wpisania maltańskiej ftiry na listę UNESCO posiadanie jej w menu stało się kwestią honoru i szacunku do lokalnego dziedzictwa. Gozo posiada własną, regionalną odmianę, która przypomina pizzę..
Kreta Porty północy, wąwóz Samari i dzikie plaże południa-W której kreteńskiej jaskini narodził się Zeus?-Gdzie na Krecie są najlepsze tawerny przy plaży?-Co robić na plaży Falssarna - leniuchować czy zwiedzać?-Jak rozpoznać i gdzie kupić najsmaczniejszą oliwę?Podczas podróży z Pascalem odkryjesz, jak mieć czas, nie tylko zegarek!Kissmos to nadmorska perła zachodniej Krety. Zatoka otulona dwoma potężnymi półwyspami zachwyca pejzażami o każdej porze roku. Okolica obfituje w piękne plaże. Na wschód od miasta rozciągają się Telónio i Livadia, idealne na spokojne spacery brzegiem morza, a na zachodzie leży kameralna Mavros Mólos, słynąca z drobnego piasku i płytkich wód, przy której jest wiele kawiarni i tawern. Z portu niedaleko Kissmos wypływają statki wycieczkowe ku lagunie Blos i wysepce Imeri Gramvosa.Maria Elżbieta Kusińska autorka bloga @polka_na_krecieTajemniczy dysk z FajstósDrugie co do wielkości miasto minojskiej Krety, Fajstós, rozciąga się na samotnej skale górującej nad doliną Mesar. Na terenie wykopalisk odnaleziono różne przedmioty o wyrafinowanych formach, które eksponuje Muzeum Archeologiczne w Heraklionie. Najsłynniejszy jest tajemniczy dysk, gliniana okrągła plakietka wielkości dłoni, pokryta z obu stron pismem hieroglificznym. Zapis złożony z 241 znaków odbitych stemplami, którego dotąd nie udało się odczytać, biegnie spiralnie od środka ku brzegowi. Jego interpretacje są różne - od religijnych po magiczne.
Cypr Wyspa dwóch kultur, wyjątkowych pejzaży i wszędobylskich kotów-Dlaczego w Lefkarze balkony są ozdobione haftami?-Gdzie na Cyprze według legendy narodziła się Afrodyta?-Co sprawia, że woda wokół Cape Greco zmienia kolor?-Jakie eksponaty można podziwiać w podwodnym muzeum MUSAN?Podczas podróży z Pascalem dotrzesz do źródeł wyspiarskiego stylu życia!Spokojne Protaras przyciąga przede wszystkim fantastycznymi plażami i łagodnym zejściem do wody, idealnym dla najmłodszych. Wyjątkowo malownicze miejsce to wysepka w Zatoce Figowej, a plaża w tym miejscu słynie z miękkiego piasku, świetnej infrastruktury oraz wyjątkowego koloru morza, które mieni się tu w odcieniach błękitu i turkusu.Iwona Majcherek autorka portalu wiemgdziejade plArmuduArmudu to malutkie szklanki, które wyglądem przypominają kwiat tulipana. W północnej części Cypru serwuje się w nich doskonały, aromatyczny napar herbaciany.
Korfu Plaże pod klifami, miasto dwóch twierdz i weneckie wioski-Co mieszkańcy jadają na kolację?-Czy kąpiel w Kanale Miłości przynosi szczęście zakochanym?-Jak na wyspie ochronić się przed "złym spojrzeniem"?-Czy karnawał w Kerkirze dorównuje temu w Wenecji?Podczas podróży z Pascalem zobaczysz jedną z najpiękniejszych stolic greckich wysp!Chlomos to malutka, niezwykle widokowa wioska, do której zagląda niewielu. To najlepsze miejsce, żeby zobaczyć typowe greckie życie poza szlakami turystycznymi. W okolicy rozciągają się dzikie piaszczyste plaże Agia Barbara i Marathias, idealne dla szukających wytchnienia. Niedaleko stąd do prawdziwej przyrodniczej perełki - sztucznie utworzonego przez Wenecjan jeziora Korission. To właśnie do tego zbiornika o słodko-słonej wodzie od drugiej połowy września przylatują różowe flamingi.Dorota Kamińska autorka bloga salatkapogrecku plKumkwatTen niewielki owoc cytrusowy przywieźli na wyspę Brytyjczycy. Ze "złotych pomarańczy" robi się przede wszystkim likiery oraz rozmaite słodkości. To doskonały pomysł na pamiątkę z Korfu.
Rumunia i Bukareszt Między legendą Drakuli, dziką naturą i energią stolicy-Która część Bukaresztu pozwala poczuć klimat miasta?-Kiedy Rumuni obchodzą walentynki?-Którą trasą przejść Wąwóz Siedmiu Drabin?-Gdzie w Rumunii znajduje się najpiękniejszy zamek?Podczas podróży z Pascalem odkryjesz inspirującą krainę na skraju Europy!Niepozorne wsie i miasteczka Wołoszczyzny skrywają ciekawe zabytki, takie jak monastyry i bojarskie dwory obronne. Pałac Pele to główna, ale nie jedyna atrakcja perły regionu - Sinaii. XIX-wieczna rezydencja rumuńskich władców do dziś zachwyca baśniowym połączeniem charakterystycznej architektury i górskich pejzaży. Miejscowość to także znany kurort narciarski, a okoliczne góry Bucegi są doskonałym celem pieszych wędrówek. Najpiękniejsze widoki rozpościerają się ze szczytów Caraiman i Cota, na które wwożą piechurów kolejki gondolowe.Michał Torz dziennikarz, miłośnik i znawca Rumunii, autor bloga O Rumunii i nie tylkoSarmaleSztandarowym rumuńskim przysmakiem są sarmale, czyli mniejsza wersja polskich gołąbków. Nadziewa się je na różne sposoby (są też wersje bezmięsne) i zawija w marynowaną kapustę lub liście winogron (częściej w Dobrudży, gdzie silne są wpływy tureckie). Sarmale często podaje się ze śmietaną, a idealnym dodatkiem (łatwo się przekonać, że nie tylko do sarmali) jest mamałyga (mmlig).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
