Myślę, więc się rozwijam * Naucz swoje dziecko myśleć w sposób przejrzysty i konstruktywny * Wyrabiaj w nim umiejętność podejmowania trafnych decyzji i dokonywania dobrych wyborów * Pozwól, by przyswoiło sobie nawyki twórczego myślenia Wysiłki Edwarda de Bono na rzecz kształtowania umiejętności myślenia można zaliczyć do najważniejszych przedsięwzięć realizowanych obecnie na świecie George Gallup Myślę, ponieważ sprawia mi to przyjemność Własne doświadczenie nauczyło nas, że szkoły nie uczą myślenia. Zwykle ograniczają się do podawania dzieciom suchych faktów i bezużytecznych informacji oraz egzekwowania tej wiedzy. Powodują, że aktywne myślenie u dzieci jest wypierane przez myślenie schematami i rutynę. Tymczasem współczesny świat atakuje je codziennie setkami informacji, które mózg musi przesiać, przetworzyć i zanalizować. Inteligencja i wiedza to nie wszystko, kluczem do sukcesu jest umiejętność korzystania z nich w sposób produktywny i twórczy. Dla swojego dziecka pragniesz wszystkiego, co najlepsze. Z pewnością chcesz, aby wybiło się ponad tłum pełen sfrustrowanych korporacyjnych zombie. Edward de Bono przychodzi Ci z pomocą. W prosty i praktyczny sposób wyjaśnia, jak rodzic może kształtować umiejętności myślenia i wykorzystywania pełnego potencjału umysłu dziecka. Dzięki temu Twoja pociecha nie tracąc dziecięcego zapału, będzie lepiej i sensowniej przygotowana do radzenia sobie w życiu. * Zachowania i nawyki sprzyjające myśleniu. * Zastosowanie koncepcji sześciu myślowych kapeluszy. * Umiejętność myślenia krytycznego, kreatywnego i lateralnego. * Praktyczne umiejętności rozwiązywania problemów.

Jeśli Twój maluch cierpi na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), oprócz wszystkich cech przyprawiających Cię o zmęczenie i siwiejące skronie charakteryzuje się także wyjątkową wnikliwością, kreatywnością i nieszablonowością. Zgodnie z wynikami najnowszych badań objawy występujące u osób z ADHD mogą być wyrazem dysponowania fantastycznymi zdolnościami - potężną wyobraźnią, wyjątkową spostrzegawczością i niezwykłą intuicją. Ta ciepła i mądra książka pomoże Ci spojrzeć w odmienny sposób na zachowanie Twojego dziecka. Dowiesz się z niej, jak zmienić swoje postrzeganie własnej latorośli, ułożyć Wasze relacje i pozbyć się męczących objawów ADHD. Albert Einstein, Hans Christian Andersen, Whoopi Goldberg, Salvador Dali, Walt Disney, Ernest Hemingway, Dustin Hoffman, Aleksander Bell, Madonna, Winston Churchill, Steven Spielberg, Joanna Szczepkowska oraz Tygrysek z Kubusia Puchatka - oni doskonale umieli wykorzystać dar płynący z posiadania ADHD. Wspieraj dziecko w kształtowaniu wysokiego poczucia własnej wartości. Broń Waszych praw przed przedstawicielami systemów edukacji i opieki zdrowotnej. Wykorzystuj zainteresowania dziecka, by oswoić objawy ADHD. Rozwijaj twórcze możliwości, intuicję i podwyższoną świadomość Twojego dziecka.

No jedz, kochanie! Skuteczne sposoby zachęcania dziecka do jedzenia. Podstawowe błędy popełniane przy żywieniu maluchów. Pożyteczne nawyki dla całej rodziny. Optymalne diety, niezbędne dla prawidłowego rozwoju Twojej pociechy. Problemy żywieniowe, zaburzenia, alergie. Druga strona medalu - otyłość dziecięca. Spraw, by niejadek zjadł swój obiadek! Życie z Twoją małą pociechą jest pełne radości i satysfakcji. Od nowa poznajesz świat, cieszą Cię sprawy, o których dawno już zapomniałaś. Z niecierpliwością czekasz na kolejny etap w rozwoju swojego szkraba. Dlaczego mielibyście psuć sobie te wspólne chwile stresem związanym z jedzeniem... czy może raczej z niejedzeniem? Skorzystaj z rad doświadczonej lekarki, matki i specjalistki ds. żywienia. Upiecz dwie pieczenie na jednym ogniu! Twoje dziecko z radością będzie pałaszować posiłki, a Ty pozbędziesz się wreszcie frustracji związanej z karmieniem malucha. Twoja córeczka z rozkoszą pluje marchewką po całej kuchni? Trzyletni syn na propozycję kolacji odpowiada: "Nie chcę, jadłem wczoraj"? Zastanawiasz się, czy dostarczasz dziecku wszystkich niezbędnych składników odżywczych? Martwisz się o jego prawidłowy rozwój? Niepotrzebnie. Dzieci posiadają intuicję żywieniową i instynktownie sięgają po to, czego potrzebują w danym momencie. Problemy przy stole wynikają natomiast głównie z chęci zaznaczenia swojego odrębnego "ja". Chcesz dowiedzieć się więcej? Odłóż na chwilę miksowanie bezkształtnej papki, w niczym nieprzypominającej smakowitego posiłku, i zacznij: serwować maluchowi kolorowe, stałe potrawy;. uczyć swoje dziecko samodzielnego jedzenia;. ograniczać podawanie słodyczy i innych jadalnych "śmieci";. przygotowywać oraz jeść wspólne posiłki z Twoim maluchem;. wprowadzać nowe, zdrowe składniki diety.

W 1928 roku Senat Uniwersytetu Jagiellońskiego powołał Katedrę Psychologii Pedagogicznej, powierzając jej kierownictwo Profesorowi Stefanowi Szumanowi. Założenie tej jednostki naukowo-dydaktycznej stanowiło organizacyjną podstawę do prowadzenia szeroko zakrojonych badań nad rozwojem i wychowaniem. Podjęte w międzywojniu prace naukowo-badawcze były mocno zaawansowane, co pozwoliło powrócić do nich po latach wojennej zawieruchy. Zmieniono nazwę placówki badawczej (Zakład Psychologii Rozwojowej i Wychowawczej), utrzymano natomiast zapoczątkowane przez pierwszego kierownika, Profesora Stefana Szumana, podejście do badania zjawisk rozwojowych: obserwowanie ich przejawów, rzetelne rejestrowanie, dokładne opisywanie i dążenie do wyjaśnienia. Wiele tematów podjętych przez Profesora i realizowanych przez Jego współpracowników znajduje kontynuację także w aktualnie prowadzonych pracach. Doceniając organizacyjny, naukowy i dydaktyczny wkład Stefana Szumana w rozwój polskiej psychologii rozwojowej, Senat Uniwersytetu Jagiellońskiego nadał w 75. rocznicę istnienia Zakładowi Psychologii Rozwojowej i Wychowawczej – Jego imię. Dla upamiętnienia 80. rocznicy powołania Katedry Psychologii Pedagogicznej, która stała się ośrodkiem polskiej myśli psychologicznej o rozwoju, przygotowano niniejszą publikację. Studia nad rozwojem i wychowaniem zawierają przypomnienie osób i ważnych zdarzeń naukowych, a także przedstawiają obraz aktualnych kierunków badań podejmowanych przez uczniów i naukowych „wnuków” Profesora Stefana Szumana.

Publikacja Sukces i autonomia w zarządzaniu organizacją szkolną przedstawia organizację szkolną w kontekście procesów zwiększonej autonomii. Opracowanie wzbogaca naukę o zarządzaniu oświatą o koncepcje wynikające z teorii zarządzania organizacją. Za ważną determinantę sukcesu uznano kompetencje dyrektora szkoły i dlatego poddano je szczegółowej analizie. Przedstawione w pracy wnioski z badań własnych autora dotyczą stylów kierowania organizacją szkolną, gospodarowania czasem przez dyrektora szkoły, delegowania uprawnień, modelu kształcenia dyrektorów szkół oraz profilu kompetencyjnego dyrektora szkoły.

Osnowę treści tej książki stanowią relacje matki dziecka dotkniętego zespołem Aspergera. Publikacja ma przybliżyć nauczycielom, rodzicom i wychowawcom kliniczny obraz choroby. Jak można pomóc dziecku autystycznemu? - oto podstawowe pytanie, na które starano się w tej książce odpowiedzieć. W pierwszej części przedstawiono istotę i swoiste symptomy zespołu Aspergera jako jednej z postaci autyzmu, w drugiej - relacje matki chłopca dotkniętego ta chorobą, jego przeżycia i zachowania. Zgrupowano je w ramach poszczególnych symptomów opisanych i zinterpretowanych w świetle wiedzy o autyzmie. W aneksie książki zamieszczono tłumaczenie Australijskiej Skali Syndromu Aspergera, która może być wykorzystana we wstępnej diagnozie tego zaburzenia.

Autyzm jest jednym z najpoważniejszych i najczęściej diagnozowanych zaburzeń rozwojowych. Z niemal 100 rodzajów oferowanych terapii do najefektywniejszych należy stosowana analiza zachowania. Jej skuteczność potwierdza 50 lat badań naukowych i doświadczeń praktycznych.Teoria, badania i praktyka stosowanej analizy zachowania Pierwsza na polskim rynku wydawniczym książka na temat terapii behawioralnej dzieci z autyzmem! Autyzm jest jednym z najpoważniejszych i najczęściej diagnozowanych zaburzeń rozwojowych. Z niemal 100 rodzajów oferowanych terapii do najefektywniejszych należy stosowana analiza zachowania. Jej skuteczność potwierdza 50 lat badań naukowych i doświadczeń praktycznych. Autorzy omawiają zagadnienia teoretyczne dotyczące autyzmu i stosowanej analizy zachowania, podstawowe założenia radykalnego behawioryzmu, oceny behawioralnej i pomiaru zachowań. Opisują także metody nauczania osób z autyzmem i rozwijania u nich pożądanych zachowań. Podają wiele zaleceń praktycznych dotyczących korzystania ze strategii proaktywnych w pracy z dziećmi z autyzmem, motywowania ich do nauki, treningu różnicowania i redukowania zachowań niepożądanych. (…) to pierwsze w Polsce tak obszerne i całościowe opracowanie na temat behawioralnej terapii osób z autyzmem. (…) spotka się z zainteresowaniem dużego grona Czytelników: zarówno profesjonalistów i studentów wielu kierunków studiów, jak i rodziców dzieci z zaburzeniami rozwoju. (…) Zwolennicy terapii behawioralnej z pewnością powitają ją z radością, a ci, którzy wiedzą na temat tej terapii mało lub są wobec niej sceptyczni, otrzymają możliwość zapoznania się z rzetelnym wykładem na jej temat. Z recenzji prof. Ewy Pisuli Terapia behawioralna dzieci z autyzmem – fragment ksiazki Nowa definicja autyzmu i rozwiązania SAZ W tym samym czasie, gdy piszę wstęp do pierwszej w języku polskim książki If If o autyzmie i analizie zachowania, społeczność naukowa dyskutuje na temat redefinicji autyzmu, która ma się pojawić w nieopublikowanej jeszcze klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-V. Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne poprosiło naukowców oraz praktyków o skomentowanie proponowanych zmian. Jeżeli nowa definicja zostanie zaakceptowana, znacząco wpłynie to na zmianę kierunku stale rosnącej „epidemii" diagnozy zaburzeń ze spektrum autyzmu. Nowa definicja autyzmu znajdzie także odbicie w decyzjach dotyczących tego, które dzieci i ich rodziny otrzymają środki na leczenie. Zgodnie z sugerowanymi zmianami, aby dzieci mogły otrzymać diagnozę zaburzenia ze spektrum autyzmu (autistic spectrum disorder) według DSM- V, będą musiały spełnić cztery kryteria: (1) trwałe uszczerbki w komunikacji społecznej i w interakcjach; (2) obsesyjne zainteresowania i powtarzane zachowania; (3) obecność zaburzeń we wczesnym dzieciństwie; (4) objawy ograniczające lub osłabiające normalne funkcjonowanie. Dziecko będzie musiało wykazywać uszczerbki we wszystkich obszarach wymienionych w ramach komunikacji społecznej i interakcji oraz w przynajmniej dwóch z czterech obszarów w ramach powtarzających się wzorców zachowań. Jest to bardziej restrykcyjne podejście niż dotychczasowe wytyczne. Obecnie kryteria diagnostyczne dla zaburzenia autystycznego (DSM-IY-TR) pozwalają na zdiagnozowanie dziecka przy użyciu skomplikowanego połączenia dwunastu możliwych charakterystyk, w tym przynajmniej: dwóch problemów społecznych, jednego problemu komunikacyjnego oraz jednego zachowania stereotypowego. To oznacza, że jest ponad 1500 permutacji symptomów autystycznych. Z powodu zmniejszenia liczby charakterystyk oraz ze względu na wymóg istnienia wszystkich składników komunikacji i interakcji jest prawdopodobne, że DSM-V ogromnie zmniejszy liczbę diagnoz autyzmu. Już pojawiły się zaniepokojone głosy, że podręcznik ten całkowicie eliminuje oddzielną diagnozę zespołu Aspergera. Oznacza to, że osoby wcześniej sklasyfikowane jako mające zespół Aspergera będą musiały spełnić wszystkie wymogi dla zaburzenia ze spektrum autyzmu, żeby otrzymać diagnozę. Z pewnością część z nich nie zmieści się zatem w proponowanej kategorii. Zmiany te oznaczają także, że grupa dzieci zdiagnozowanych z tym zaburzeniem będzie bardziej jednorodna niż dotychczas. Nowe spektrum autyzmu będzie więc bardziej skondensowane, będzie miało podobny wzorzec zachowań. Ciągłe zmienianie definicji autyzmu podkreśla jego relatywną oraz arbitralną naturę jako psychologicznego i psychiatrycznego zaburzenia (por. Novak i Pelaez, 2004; 2011; Suchowierska i Novak, 2010). Jednak terapia mająca swoje podstawy w stosowanej analizie zachowania skupia się nie na diagnozie per se, ale na istotnych beha-wioralnych deficytach lub nadmiarach danej osoby. I takie właśnie podejście zostało zaprezentowane w niniejszej książce. Wychodzi się w nim z założenia, że terapia SAZ, szeroko używana i efektywna metoda leczenia osób z autyzmem, działa niezależnie od postawionej diagnozy. Działa, ponieważ jest ukierunkowana na określone deficyty lub nadmiary behawioralne indywidualnego dziecka, bez względu na kategorię diagnostyczną, którą otrzymał klient, lub etiologię jego zaburzenia. Analityk zachowania, pracując z osobami z autyzmem, ma za zadanie rozpoznać funkcjonalność poszczególnych zachowań klienta (poprzez proces oceny behawioralnej) i bezpośrednio na nie oddziaływać. Podobne techniki behawioralne mogą być zatem wykorzystywane niezależnie od tego, czy bierzemy pod uwagę starą czy nową definicję autyzmu, jeżeli deficyty i nadmiary pozostają te same. W niniejszej książce autorzy podążają śladem swojej wcześniejszej publikacji, skupiającej się na podstawowych zasadach analizy zachowania. Posługują się pojęciami z tamtego tomu, rozszerzając przekazywane informacje o zastosowania technik beha-wioralnych w pracy z dziećmi z autyzmem. Cieszę się, że autorzy skierowali się ku analizie i rozumieniu autyzmu poprzez skupienie się na behawioralnych deficytach i nadmiarach. W związku z tym poświęcają całe rozdziały na opis tego, jak budować repertuar nowych zachowań i jak zminimalizować problemy behawioralne. Jestem także zachwycony faktem, że przeznaczyli oni osobny rozdział na uczenie komunikowania się, ze względu na fakt, iż u dzieci z autyzmem określone zachowania werbalne mogą być nieobecne lub nadmiernie widoczne. Ponadto jestem zadowolony z logiki, jaką udało im się osiągnąć dzięki zastosowaniu trzyczęściowego układu treści: (prawie) każdy rozdział składa się z części poświęconej teorii, badaniom i praktyce. Od siebie mogę dodać, że miałem już szczęście pracować z Moniką Suchowier-ską, gdy była stypendystką Fulbrighta w Stanach Zjednoczonych, a znałem ją wcześniej dzięki prezentacjom, które przedstawiała na konferencjach Association for Behavior Analysis International oraz European Association of Behaviour Analysis. Miałem także dwukrotnie możliwość odwiedzenia jej Centrum Wczesnej Interwencji „Krok po Kroku" w Warszawie i bezpośredniej obserwacji wysokiej jakości usług, które ona oraz jej współpracownicy oferują. Dzięki temu wiem, że jest dokładnym i ostrożnym naukowcem, a także wspaniałym praktykiem stosującym analizę zachowania w pracy z dziećmi z autyzmem oraz ich rodzinami. Monika Suchowierska i współautorzy już wcześniej zasłużyli się jako propagatorzy wiedzy o analizie zachowania. Jestem przekonany, że ta nowa książka będzie ważnym elementem kształcenia w zakresie stosowanej analizy zachowania i terapii osób z autyzmem. Gary Novak, BCBA-D profesor emerytowany California State University Stanislaus Turlock, California Gary Novak - profesor psychologii na California State University Stanislaus, autor między innymi książek: Developmental psychology: Dynamical systems and behavior analysis (1996) oraz Child and adolescent development (z Marthą Pelaez; 2004). Terapia behawioralna dzieci z autyzmem Spis Treści   Pomóc osobom z autyzmem. Podejście oparte na dowodach naukowych William L. Hewart Nowa definicja autyzmu i rozwiązania SAZ Gary Novak Wprowadzenie Rozdział 1 Autyzm i stosowana analiza zachowania 1.1. Teoria 1.1.1. Autyzm 1.1.2. Stosowana analiza zachowania 1.2. Praktyka 1.2.1. Program 1.2.2. Dostosowanie środowiska 1.2.3. Wyraźna struktura otoczenia 1.2.4. Funkcjonalne podejście do zachowań trudnych 1.2.5. Planowane przygotowanie dziecka do uczenia się w przedszkolu i szkole 1.2.6. Włączanie rodziny dziecka do terapii 1.2.7. Nieporozumienia związane z terapią behawioralną 1.2.8. Wskazówki dla rodziców Rozdział 2 Behawioryzm i prawa uczenia się 2.1. Teoria 2.1.1. Radykalny behawioryzm 2.1.2. Procesy uczenia się 2.2. Praktyka Rozdział 3 Ocena behawioralną 3.1. Teoria 3.1.1. Definicja oceny behawioralnej 3.1.2. Całościowa ocena behawioralną 3.1.3. Wybór zachowań modyfikowanych 3.1.4. Definiowanie zachowania modyfikowanego 3.1.5. Metody pomiaru zachowania modyfikowanego 3.2. Praktyka Rozdział 4 Rozwijanie nowych zachowań u osób z autyzmem 4.1. Teoria 4.1.1. Motywacja 4.1.2. Kontrola bodźcowa i generalizacja 4.1.3. Techniki nauczania 4.2. Praktyka 4.2.1. Wykorzystanie strategii proaktywnych 4.2.2. Motywowanie dziecka z autyzmem 4.2.3. Trening różnicowania 4.2.4. Rola rodziców w terapii dziecka z autyzmem Rozdział 5 Zachowania trudne i ocena funkcjonalna 5.1. Teoria 5.1.1. Definicja i częstość występowania zachowań trudnych 5.1.2. Etiologia zachowań trudnych 5.1.3. Ocena funkcjonalna 5.1.4. Model najmniej restrykcyjnej interwencji 5.2. Praktyka 5.2.1. Co rodzice powinni robić, gdy dzieci zachowują się dobrze? 5.2.2. Co rodzice powinni robić, gdy dzieci zachowują się niepoprawnie? Rozdział 6 Zachowania werbalne 6.1. Teoria 6.1.1. Skinnerowskie podejście do zachowań werbalnych 6.1.2. Podstawowe werbalne zachowania sprawcze 6.1.3. Analiza zachowań werbalnych 6.2. Praktyka 6.2.1. Ocena umiejętności werbalnych 6.2.2. Trening poszczególnych werbalnych zachowań sprawczych Rozdział 7 Zasady etyczne w pracy analityka zachowania 7.1. Wytyczne dotyczące etyki pracy analityka zachowania 7.2. Inne kodeksy etyczne Aneks Bibliografia Indeks rzeczowy Indeks osobowy

Ryzyko stało się nieodłącznym elementem współczesnego świata. Rozwój nauki, technologii, gospodarki wpłynął na zwiększenie liczby potencjalnych źródeł zagrożeń, wobec których jednostka musi podejmować trudne decyzje, nie umiejąc jednocześnie przewidzieć ich konsekwencji. Efektem takiej sytuacji jest kryzys, przejawiający się zarówno w realiach codziennej egzystencji, jak i w indywidualnym stylu życia człowieka, a skutkiem owego kryzysu jest alienacja, samotność, zmiany w systemie wartości, zanik podmiotowości, eskalacja zachowań aspołecznych. W niniejszym tomie ukazano problem ryzyka i zachowań ryzykownych w interdyscyplinarnej perspektywie, co umożliwia lepsze zrozumienie tego zjawiska oraz jego społecznych konsekwencji.

Praca wpisuje się w polską dyskusję nad efektywnością procesu resocjalizacji skazanych. Dyskusję pełną emocji, oczekiwań społecznych i diametralnie różnych ocen. Autor - oficer, wychowawca służby penitencjarnej - przedstawia nam autorską ocenę efektywności procesu resocjalizacyjnego i readaptacyjnego, w jego szczególnie ważnej formie - warunkowym zwolnieniu. Publikacja powstała we współpracy z Uniwersytetem Humanistyczno-Przyrodniczym Jana Kochanowskiego w Kielcach.

Opracowanie adresowane jest przede wszystkim do pedagogów szkolnych, nauczycieli, osób zajmujących się pracą z młodzieżą a także dla studentów kierunku pedagogika, zwłaszcza specjalności pedagogika społeczna, pedagogika resocjalizacyjna i pedagogika penitencjarna. Mamy nadzieję, że zainteresuje ono również słuchaczy innych kierunków (psychologii, socjologii) oraz młodych pracowników naukowych zajmujących się diagnozą i analizą zaburzeń wychowawczych i uzależnień. Publikacja powstała we współpracy z Akademią Humanistyczną im. A. Gieysztora.

Problematyka urbanistyki bezpieczeństwa pozostaje w Polsce niemal nieznana, tak więc niniejsza publikacja wypełnia istotną lukę w literaturze przedmiotu. Z recenzji prof. dr. hab. Jana Widackiego Książka budzi swą treścią nadzieję, że dla przełamania inercji w polityce społecznej i kryminalnej, w budowie społeczeństwa obywatelskiego, jakości życia, bezpieczeństwa wewnętrznego, istotne znaczenie może mieć trwająca obecnie, niekoordynowana przez rząd, kampania naukowa na rzecz zapobiegania przestępczości poprzez kształtowanie środowiska fizycznego i społecznego, oparta na koncepcji Crime Prevention through Environmental Design drugiej generacji". Z recenzji dr. hab. Tadeusza Cieleckiego, prof. Uniwersytetu Opolskiego

Autorka [?] koncentruje swoją uwagę teoretyczną i badawczą na macierzyństwie matek wychowujących dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Warto docenić ten fakt, gdyż to ?trudne? macierzyństwo ? mimo coraz większego zainteresowania badaczy ? ciągle ?upomina się? o naukowe zainteresowanie. [?] To zajmujące studium teoretyczno-diagnostyczne, w ramach którego Autorce udało się, wykorzystując warsztat badawczy metodologii jakościowej, odkryć znaczenia i sensy nadawane przez matki własnym doświadczeniom. To doświadczenie matek, naznaczone w jakimś sensie upośledzeniem dziecka, nie oznacza ? jak mówi Autorka we wstępie ? że możemy mówić o upośledzonym macierzyństwie. [?] Każdy z prezentowanych przypadków zawiera biograficzne usytuowanie ?trudnego? macierzyństwa oraz osobistą interpretację upośledzenia własnego dziecka. Biografie przedstawione przez Autorkę to zarazem studium indywidualnego cierpienia, studium osamotnienia, a jednocześnie pokory wobec losu i uczucia ujawnianego w różnych formach. [?] Zarówno wejście Autorki w słabo rozpoznany obszar badawczy, jak i wartościowe poznawczo analizy teoretyczne i badawcze przekonują mnie o wadze tej pracy w przestrzeni naukowej. Jestem również przekonana, że to także publikacja dla szerszego grona odbiorców. Sądzę, że wszyscy, dla których codzienność jest warta refleksji, powinni być usatysfakcjonowani. Z recenzji dr hab. Sławomiry Sadowskiej, prof. UG

Żyjemy w szalonym tempie – świat wokół nas zmienia się z minuty na minutę. Autorzy książki pokazują, jakie umiejętności powinni wykształcić rodzice, aby stali się dla swoich dzieci przewodnikami po świecie, w którym jedyną stałością jest zmiana.Dla rodziców i specjalistów. Praktyczny przewodnik Jak wychowywać we współczesnym świecie? Żyjemy w szalonym tempie – świat wokół nas zmienia się z minuty na minutę. Autorzy książki pokazują, jakie umiejętności powinni wykształcić rodzice, aby stali się dla swoich dzieci przewodnikami po świecie, w którym jedyną stałością jest zmiana. Zaproponowane przez nich ćwiczenia, odnoszące się do różnych sfer rodzicielstwa, pomogą dorosłym rozwinąć właściwe postawy wychowawcze. Ten praktyczny przewodnik ukazujący świeże spojrzenie na wychowanie powinien wzbogacić biblioteczkę każdego nowoczesnego rodzica, pedagoga i terapeuty. Dzięki tej książce dowiesz się: jak efektywnie komunikować się z dzieckiem, jak rozpoznawać jego emocje i poprawnie na nie reagować, jaka jest rola zabawy i jak bawić się z dzieckiem, czym są granice, dlaczego ich potrzebujemy i jak je ustalić, jak wychować dziecko na niezależnego młodego człowieka.

O zgubnych skutkach oglądania telewizji (nie tylko przez dzieci) Przerażająca prawda naukowa o skutkach oglądania telewizji Sophie, 2 lata, spędza przed telewizorem godzinę dziennie – 2-krotny wzrost ryzyka zaburzeń koncentracji! Lubin, 3 lata, spędza przed telewizorem dwie godziny dziennie – 3-krotny wzrost ryzyka nadwagi! Kevin, 4 lata, ogląda pełne przemocy filmy dla dzieci, takie jak DragonBall Z – 4-krotny wzrost ryzyka zaburzeń zachowania! Lina, 15 lat, ogląda seriale, takie jak Gotowe na wszystko – 3-krotny wzrost ryzyka niechcianej ciąży! Henri, 60 lat, spędza przed telewizorem cztery godzinny dziennie. René, jego brat bliźniak, zadowala się dwiema godzinami. Henri jest 2-krotnie bardziej zagrożony zawałem serca niż René! Co roku na całym świecie publikuje się dziesiątki tego rodzaju wyników. Naukowcy nie mają wątpliwości: telewizja stała się plagą. Rodzi przemoc, zwiększa zagrożenie alkoholizmem, nikotynizmem i otyłością. Ma głęboko negatywny wpływ na rozwój intelektualny, wyniki w szkole, język, zdolność skupienia uwagi, wyobraźnię, kreatywność, sen, a również seksualność. Przemysł audiowizualny i jego „eksperci” negują te fakty z fascynującą zuchwałością. Strategia znana od lat – w swoim czasie stosował ją przemysł tytoniowy, przecząc doniesieniom o rakotwórczych właściwościach tytoniu… Autor nie przedstawia problemu z jednego punktu widzenia, lecz analizuje wyniki różnych badań naukowych. Jedno jest bezdyskusyjne – środki masowego przekazu mają ogromny wpływ na nasze życie. Warto zatem poznać zagrożenia, które ze sobą niosą, i starać się je eliminować. Michel Desmurget jest doktorem neurobiologii. Kształcił się na paru największych amerykańskich uczelniach, obecnie piastuje stanowisko dyrektora naukowego we francuskim Narodowym Instytucie Zdrowia i Badań Medycznych (INSERM).

Niniejsza praca ma na celu ukazanie roli edukacji (także edukacji dorosłych) w pokonywaniu kryzysu życiowego, jakim jest utrata wzroku, na przykładzie życia osoby ociemniałej. Dla mnie jako pedagoga, absolwentki Podyplomowego Studium Edukacji Dorosłych oraz Studiów Podyplomowych z Tyflopedagogiki, jest to szansa poznania czynników, które mogą mieć wpływ na podjęcie nauki przez osoby dorosłe, zwłaszcza osoby niepełnosprawne, wśród których tylko kilkanaście procent ma średnie lub wyższe wykształcenie, a wskaźnik bezrobocia jest bardzo wysoki. Coraz większa liczba niepełnosprawnych podejmuje naukę na poziomie pomaturalnym i wyższym, a każda z tych osób ma specyficzne i bardzo indywidualne potrzeby, uświadomienie i zrozumienie których pomoże w lepszej współpracy kadry uczącej i dorosłych uczniów niepełnosprawnych. Do niedawna większość osób niepełnosprawnych kończyła swoją edukację na poziomie szkoły zawodowej, nie mając możliwości dalszego kształcenia. Tym bardziej kategoria ?dorosłych uczniów niepełnosprawnych? jest nowym zjawiskiem dla specjalistów edukacji dorosłych. Badania biografii edukacyjnych dorosłych osób niepełnosprawnych pozwalają na poznanie biegu ludzkiej edukacji: etapów, genezy, motywacji, roli rodziny, szkoły i kształcenia poza instytucjami, skutków i wpływu na całość osobowości uczącego się oraz jego życiowy sukces. Biografia ukazuje jednostkę jako istotę edukującą się, dla której edukacja i uczenie się są pomocne w przezwyciężaniu kryzysu życiowego i stawaniu się ?bardziej człowiekiem?, z uwagi na to, że procesy edukacyjne związane z rozwojem wpisane są w istotę człowieczeństwa. Niniejsza praca jest również próbą przybliżenia sylwetki osoby, dla której edukacja jest celem życia. Pisząc biografię edukacyjną, chciałam pokazać Człowieka, pokazać więcej niż dwa wymiary, które dostrzega większość osób pełnosprawnych, myśląc o osobach niepełnosprawnych ? wymiar bohatera albo pacjenta. Chciałam pokazać osobę zaradną, ambitną, inteligentną, ciekawą świata i zarażoną bakcylem edukacji, który ? mam nadzieję ? jest nieuleczalny (por. Belzyt, 2002). Praca ta jest także w pewnej mierze próbą zmierzenia się z własnym doświadczeniem życiowym ? badaczki i wolontariuszki osoby niewidomej.

W prezentowanych w tomiku bajkach ? będących podstawą mojej pracy z dziećmi - wykorzystałam rym, stąd ich nazwa ? bajki rymowane. Rym miał pełnić funkcję głównie instrumentacyjną, która polegała na wprowadzeniu bogatszej postaci dźwiękowej. Bohaterowie prezentowanych opowiadań borykają się z problemami, rozwiązują je i zachęcają do myślenia. Pozwalają dziecku uwierzyć w sukces. Odbiorcy moich bajek to uczniowie specjalnej szkoły podstawowej w wieku 8?14 lat z zaburzeniami emocjonalnymi ? dzieci mające kłopoty z nauką, tj. mniej zdolne, zaniedbane wychowawczo, odrzucone (w domu rodzinnym, w szkole, w grupie rówieśniczej). W publikacji przedstawiam gotowe scenariusze, dzięki którym osiągnęłam zamierzone cele. Każdy z nich był wielokrotnie sprawdzony w praktyce. Pomocne w pracy były rysunki przygotowane według własnego pomysłu. Bajki te napisałam z myślą o nauczycielach-wychowawcach, nauczycielach szkół specjalnych, bibliotekarzach, pedagogach szkolnych oraz tych wszystkich, którzy mają do czynienia z dziećmi i młodzieżą. ?[?] opiniowaną książkę uważam za bardzo wartościową merytorycznie, potrzebną i pożyteczną społecznie, a przy tym pilnie oczekiwaną przez wychowawców różnego rodzaju świetlic terapeutycznych i środowiskowych, pedagogów specjalnych, pedagogów szkolnych, logopedów i innych terapeutów. Jej Autorce ? Pani Agnieszce Łabie ? chciałabym tą drogą pogratulować udanego przedsięwzięcia i podziękować za trud włożony w jej przygotowanie. Chciałabym pogratulować Pani zarówno koncepcji metodologicznej, jak i udanej próby rozbudzenia zainteresowania poruszaną problematyką nie tylko u nauczycieli, wychowawców i terapeutów, ale może i rodziców, którzy często nie wiedzą, jak radzić sobie z problemami dzieci tak wyjątkowych, jak dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, które często wymagają wsparcie i pomocy z zewnątrz?.

Publikacja ma charakter poradnika zawierającego konkretne, bardzo proste i przejrzyście sformułowane wskazówki dotyczące pracy z dzieckiem z zespołem Aspergera. Jest skierowana do wszystkich nauczycieli, zwłaszcza szkół ogólnodostępnych, ale i integracyjnych lub specjalnych, którym przyszło pracować z tym jakże fascynującym, wymagającym, zaskakującym, inteligentnym, ale i czasami trudnym dzieckiem. Odbiorcami mogą być również inni specjaliści: pedagodzy, psycholodzy i logopedzi, którzy nie mają do czynienia na co dzień z dzieckiem cierpiącym na zaburzenie ze spektrum autyzmu, ale są ciekawi, jak ono funkcjonuje. Odbiorcami mogą być również rodzice dziecka ze zdiagnozowanym zespołem Aspergera, którzy potrzebują konkretnego pokierowania i wsparcia. Oprócz typowej charakterystyki i sposobów funkcjonowania ucznia cierpiącego na zespół Aspergera zaprezentowane są w tej książeczce osiowe objawy tego zaburzenia z kręgi autyzmu oraz metody terapii. Książeczka jest zatem próbą zainteresowania środowisk nauczycielskich problemami tej grupy uczniów. Termin zespołu Aspergera w ciągu ostatnich kilku lat stał się tematem niezmiernie modnym i głośnym. Należy spodziewać się, że dzieci ze diagnozowanym zespołem Aspergera będzie systematyczne przybywać, jeżeli już tak się nie dzieje. Dlatego wiedza nauczycieli i innych specjalistów z tego zakresu musi się poszerzać, ponieważ dobrze funkcjonujące dziecko dotknięte tym zaburzeniem nie musi trafić do szkoły integracyjnej czy specjalnej, ale do zwykłej szkoły masowej, może właśnie, drogi nauczycielu, do twojej klasy.

Książka pod redakcją Pana prof. dr. hab. Jana Papieża jest wydarzeniem na wielką skalę w polskim kontekście badań nad teorią wychowania. Podjęty problem, struktura i treść książki pozwalają stwierdzić, że książka będzie stanowiła oryginalny i wartościowy wkład do budowania w Polsce współczesnej teorii wychowania. […] wpisuje się w ogólną wiedzę pedagogiczną i jej tworzenie, jak również w obszar badań teorii wychowania i w tym sensie wypełnia lukę, jaka istnieje w polskiej myśli pedagogicznej, jeśli chodzi o relację między wiedzą ogólną a wiedzą szczegółową w pedagogice, a która często powodowała bądź to zwiększenie znaczenia wiedzy ogólnej (wzrost np. znaczenia pedagogiki ogólnej), bądź znowu zwiększenie zainteresowań teorią wychowania kosztem wiedzy ogólnej. Autorzy […] recenzowanej publikacji w tym sensie plasują się w bardzo ważnym i oryginalnym obszarze badań, który dotychczas nie był opracowany i nie był realizowany. […] Recenzowana książka niewątpliwie mieści się wśród 25 najlepszych ostatnio wydanych pozycji z tego zakresu. ks. dr hab. Marian Nowak, prof. KUL

Poradnik zawiera podstawowe informacje dotyczące współczesnej koncepcji i metodyki edukacji zdrowotnej dzieci i młodzieży oraz aktualnego jej statusu i organizacji w szkole. Jest przeznaczony dla nauczycieli wychowania fizycznego gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych. Może być także przydatny dla nauczycieli innych przedmiotów, wychowawców klas i pedagogów szkolnych oraz studentów szkół wyższych na kierunku wychowanie fizyczne.

Savoir-vivre nie musi kojarzyć się z nudną i staroświecką etykietą, o czym przekonują autorzy książki - doświadczony dziennikarz i znana aktorka. Poprzez zabawne przykłady i praktyczne porady wprowadzają młodych ludzi w tajniki dobrych manier. Podpowiadają, jak w dzisiejszym, pełnym technicznych nowinek świecie zachować się poprawnie, nie urazić innych, a jednocześnie nie uchodzić za sztywniaka Z tej książki dowiecie się m.in.: Czy wypada odebrać cudzy telefon pod nieobecność jego właściciela? Czy wypasiony dzwonek polifoniczny może okazać się złym wyborem? Czy amory w miejscach publicznych to obciach? Jak się zachować, gdy popełniło się gafę? Co to jest netykieta i dlaczego każdy nastolatek powinien ją znać? Polecamy lekturę książki - to, czego nauczysz się dziś, z pewnością zaprocentuje w przyszłości.