(...) Publikacja jest przykładem zwycięstwa interdyscyplinarnego podejścia do stosowanych nauk społecznych nad asekuracyjnym formalizmem. Już to uważam za wartość samą w sobie, ponieważ przy złożoności materii z jaką zmaga się pedagogika resocjalizacyjna, podejście wielodyscyplinarne czy wręcz holistyczne jest warunkiem koniecznym do rozwoju tej dziedziny (...) prof. dr hab. Irena Pospiszyl

Człowiek przełomu XX i XXI w jest dumny z niezbywalnego prawa do wolności. Często odrzuca zatem wszelkie formy przymusu społecznego, kulturowego, co sprawia, że staje się on czasem podmiotem działań samowolnych, przyjmuje wolność wyboru myśli i postaw wyłącznie w kontekście wyzwolenia "od" wszelkiej odpowiedzialności, autorefleksji, konsekwencji. Zagrożenia cywilizacji wolności znane są pedagogom, choć nie zawsze wiedza ta prowadzi do konstruktywnych działań wychowawczych w szerszej czy lokalnej skali. Zapraszając do wypowiedzi pedagogów z różnych ośrodków uniwersyteckich, postawiliśmy pytanie: jak realizować wychowanie do wolności we współczesnej edukacji estetycznej?

Książka ta powstała z myślą o dyrektorach i nauczycielach, którzy pragną sprzyjać rozpowszechnianiu wartości, jaką jest praca na najwyższym poziomie, i dla których kształtowanie korzystnych warunków edukacji dla każdego dziecka jest zasadniczym celem dążeń pedagogicznych.

Choć autyzm i zespół Aspergera nie są rzadkością, pozostają mało znane. Większość ludzi tych upośledzeń nie zna i kiedy nagle się pojawiają, nie potrafi się przystosować i z nimi żyć. Dzieci dotknięte tymi przypadłościami nie rozumieją w czym się różnią od innych, nie wiedzą jak myślą inni i mają trudności ze znalezieniem miejsca wśród rówieśników. Ta książka zrozumiała i łatwa w czytaniu została napisana właśnie dla nich. Jej zadaniem jest wytłumaczyć dziecku z zespołem Aspergera lub dziecku autystycznemu wysokiego poziomu w czym różni się od innych i zrozumieć kim jest. Pomóc mu żyć z tą odmiennością, pogodzić się z samym sobą i z innymi, z myślą, dlaczego tak trudno autystykowi mieć przyjaciół. To przyjazna książka do czytania w rodzinie, przed dzieckiem albo razem z nim – aby móc wymienić opinie lub nawiązać dialog.

Autorzy niniejszego tomu poruszają wiele niezwykle interesujących, a zarazem i kontrowersyjnych problemów - znajdziemy tu bowiem prowokujące pytanie o potrzebę filozofii wychowania, o to czy współczesny Europejczyk potrzebuje kształcenia. Spotkamy także oryginalną koncepcję systemów autopoietycznych Luhmanna, odniesioną do możliwości wychowania, czy historyczne rozważania nad kryzysem wychowania. Ze Wstępu

Jaką rolę odgrywają emocje w pracy nauczyciela? Co mówią na ten temat badania naukowe i jakie badania na gruncie pedagogiki były do tej pory prowadzone? Czym są kompetencje nauczyciela? Co jest wyróżnikiem kompetencji emocjonalnych nauczyciela? Co składa się na kompetencje emocjonalne nauczyciela? Jak nauczyciel może rozpoznawać swoje emocje i jak może nimi kierować? Jak nauczyciel może zadbać o rozwijanie własnych kompetencji emocjonalnych? Autorki książki starają się udzielić odpowiedzi na te i inne pytania, koncentrujące się wokół problematyki kompetencji emocjonalnych nauczycieli i sposobów ich rozwijania". (ze wstępu) "W tym miejscu chciałabym przede wszystkim pogratulować Autorkom przygotowania wartościowej od strony teoretycznej i praktycznej książki. Środowisko teoretyków i praktyków edukacji otrzymuje niezwykle przydatne w pracy zawodowej opracowanie. Na polskim rynku wydawniczym będzie to pierwsza publikacja naukowa z programem edukacyjnym dotyczącym rozwijania kompetencji emocjonalnych adresowana do nauczycieli i pedagogów". (z recenzji dr hab. Hanny Solarczyk-Szwec, prof. UMK)

Niniejszą książkę można traktować jako pewną propozycję, podpowiedź wyboru podjęcia drogi ku przemianie, ku przywróceniu zasad naturalnego funkcjonowania człowieka w strukturach, które są jego udziałem. W koniecznym dziś światowym i międzykulturowym wymiarze aktywności ludzkiej niezbędne, zasadnicze i wręcz podstawowe jest posiadanie silnej tożsamości narodowej i kulturowej. Jedynie społeczeństwa i jednostki, które legitymizują się własną, codziennie artykułowaną tożsamością, mogą wchodzić w kreatywne relacje z „drugimi”, którzy także posiadają własne tożsamości. Wiedza o tym, kim się jest, daje możliwość otwarcia się na Innych, zaproponowania nowych jakości, tworzenia wspólnych, ciekawych i dla wszystkich uczestników wartościowych realizacji. Natomiast w sytuacji braku takiej świadomości łatwo i niepostrzeżenie można zgodzić się na uległość i uzależnienie. Jednak taka postawa przekreśla szanse na partnerstwo i szlachetny rozwój. Książka składa się z trzech rozdziałów: 1) Kształtowanie postawy humanistycznej współczesnego człowieka w oparciu o dziedzictwo kulturowe ludzkości, 2) Wdrażanie do prowadzenia dialogu i praktyki doświadczania Inności jako zadanie dla nowoczesnej edukacji, 3) Budowanie tożsamości kulturowej Polaków w obliczu szans i zagrożeń współczesnego świata. W każdej z nich Czytelnik znajdzie 5 podrozdziałów, w których autorka stara się podejmować tytułowy problem adekwatnie do swoich zainteresowań. Te, z kolei, są różnorodne. Wiążą się bezpośrednio z jej wykształceniem oraz z doświadczeniami pozaszkolnymi. Jako artysta–muzyk i pedagog proponuje realizowanie przesłania budowania wspólnej przyszłości poprzez sztukę. Stara się w różnorodny, a być może i atrakcyjny sposób przedstawić wielość form i korzyści płynących z odwoływania się do edukacji multikulturowej.

Z recenzji ks. prof. dr. hab. Janusza Mastalskiego: Jest to ciekawe kompendium wiedzy dotyczącej zjawiska niedostosowania społecznego uczniów. Książka wpisuje się w nurt dyskusji nad sposobami pomocy osobom nieprzystosowanym społecznie. Tekst ma przede wszystkim charakter diagnostyczny, dzięki czemu wzrasta jej znaczenie, bowiem może być przydatna dla wielu środowisk zajmujących się wychowaniem. Zatem pojawia się na rynku wydawniczym pozycja książkowa, która systematyzując wiadomości na temat zjawiska niedostosowania społecznego, jednocześnie otwiera nowe przestrzenie dla naukowej dyskusji. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż Autorka poprzez wprawne pióro nie zniechęca, a raczej pobudza do dalszych poszukiwań. Niewątpliwie jest to też kopalnia wiedzy na temat źródeł niedostosowania społecznego. Z recenzji prof. UW dr hab. Krystyny Ostrowskiej: (...) pragnę z pełną odpowiedzialnością podkreślić, że recenzowana praca wnosi dodatkowe, pogłębione i usystematyzowane spojrzenie na dzieci niedostosowane społecznie kierowane do Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych i może, a nawet powinna, być punktem wyjścia do dostosowania programów wychowawczych tych placówek do kondycji psychologiczno-pedagogicznej kierowanych do niej wychowanków. Innymi słowy recenzowana praca w wydatnym stopniu może pomóc zbliżeniu praktyki pedagogicznej w placówkach wychowawczo-resocjalizujących do faktycznych potrzeb pensjonariuszy i środowiska, z którego się wywodzą. Co z kolei, mam nadzieję, przyśpieszy powrót dzieci i młodzieży do ich otwartego, naturalnego środowiska, a także pomoże rozwinąć bardziej efektywne programy profilaktyczne w szkole i środowisku lokalnym.  

Myślą główną tego zbioru artykułów jest przeświadczenie, że jedną z podstawowych funkcji pedagogiki resocjalizacyjnej jest terapia. Znane osobowości pedagogiki resocjalizacyjnej (m.in. Lesław Pytka, Marek Konopczyński, Andrzej Bałandynowicz, Teodor Bulenda, Tomasz Rudowski, Paweł Szczepaniak i in.) prezentują interdyscyplinarne podejście do tej praktycznej nauki. Odwołują się do metod twórczych takich, jak: arteterapia, biblioterapia, muzykoterapia jako szczególnie przydatnych w pracy z młodzieżą nieprzystosowaną społecznie. Koncentrują się również na możliwościach istniejących metod naprawienia relacji osoby nieprzystosowanej społecznie ze środowiskiem społecznym np. przez wykorzystanie mediacji, kształtowanie kierunków pracy pomocowej. Dla kogo przeznaczona jest ta książka? Adresatów jest wielu. Przede wszystkim wychowawcy w zakładach poprawczych i karnych, pracownicy opieki w urzędach, wychowawcy i nauczyciele, a także rodzice. Bez nieustannego poszerzania wiedzy z tej dziedziny nie jest możliwy rozwój tej dyscypliny resocjalizacyjnej i kształtowanie nowych standardów w życiu społecznym.

Opracowany kwestionariusz diagnozy jest efektem wieloletniej pracy reedukacyjno-terapeutycznej w szkole integracyjnej. Został on skonstruowany w taki sposób, by możliwie jak najdokładniej poznać dziecko oraz wszystkie jego zaburzenia wpływające na niepowodzenia szkolne. W trakcie badania uwzględnia się rodzaj zaburzenia oraz wiek rozwojowy dziecka. Kwestionariusz został skonstruowany w taki sposób, aby można było wykorzystywać jeden egzemplarz zarówno do badań diagnostycznych wstępnych, jak i porównawczych. Tak zestawione informacje są czytelne i przejrzyste. Wgląd w nie daje szybkie rozeznanie w potrzebach i możliwościach dziecka. Aby ułatwić pracę z kwestionariuszem, dołączono do niego narzędzia badawcze, które można wykorzystywać w całości, bądź tylko wybiórczo. Kwestionariusz diagnozy jest podzielony na 9 części, związanych z konkretnymi zaburzeniami. Każda składa się z podpunktów, które umożliwiają dokładne rozpoznanie problemu. Części kwestionariusza dotyczą najistotniejszych zagadnień koniecznych do właściwego zdiagnozowania zaburzenia przed rozpoczęciem pracy terapeutyczno-reedukacyjnej. Do każdej części zamieszczono szczegółowy instruktaż i odpowiednie narzędzia badawcze. Poszczególne części kwestionariusza dotyczą: charakterystyki ucznia (zachowanie, koncentracja uwagi, uczciwość, stosunek do pracy i grupy), charakterystyka czynności komunikowania się (aktywność, sposób porozumiewania się, poprawność stylistyczo-gramatyczna, wady wymowy, rozumienie), słuch fonematyczny (analiza i synteza słuchowa + testy fonetyczne), czytanie (znajomość liter, analiza i synteza wzrokowa, technika i tempo czytania, rozumienie czytanego tekstu, błędy), pisanie (znajomość liter, technika, grafika, błędy i sposób pisania), sfera ruchowa (sprawność manualna, lateralizacja), percepcja wzrokowa (analiza rysunków, różnicowanie figur geometrycznych i kolorów, układanie obrazka z części, spostrzeganie podobieństw i różnic na podstawie dwóch obrazków), orientacja (schemat ciała, nazywanie kierunków i stosunków przestrzennych, ciągi zautomatyzowane), procesy myślowe (kojarzenie i pamięć).

"Świat współczesny to często świat przemocy. Czym jednak jest przemoc? Dla jednych jest ona kolejnym pojęciem teoretycznym, będącym przedmiotem analizy wielu specjalistów; dla innych - jest po prostu codziennością. (...) W niniejszej książce podejmiemy problem pedofilii i różnych form przemocy wobec dziecka. Założeniem autorki jest ukazanie traumatycznych konsekwencji, jakie ponosi dziecko - ofiara przemocy oraz szerokiej skali stosowania przemocy wobec dziecka także w Polsce."

Celem pracy było odkrycie składowych wszystkich elementów, które przyczyniły się do możliwości realizowania idei wychowania do czytelnictwa dzieci i młodzieży szkół powszechnych II Rzeczpospolitej. Rozprawą jest monografią o charakterze historyczno-pedagogicznym, Zakres chronologiczny rozprawy zasadniczo zamyka się w latach 1918–1939. Biorąc pod uwagę, że niektóre fakty i zjawiska były konsekwencją wcześniejszych wydarzeń, dolna cenzura czasowa została w kilku przypadkach przesunięta. Trzeba podkreślić, że rozprawa koncentruje się wyłącznie na polskich środowiskach wychowawczo-edukacyjnych. Ze względu na fakt występowania w II RP wielu mniejszości narodowych problematyka ta w tym przypadku wymaga oddzielnych badań.

Pomoc potrzebującym należy do najstarszych obszarów społecznej działalności człowieka. Wynikała z pobudek miłości bliźniego i była rezultatem troski o dobro innych. Człowiek czyniący dobro - dobroczynny - to chętny do świadczenia dobrego, miłosierny, uczynny, ofiarny. Fragment Wstępu

 Co właściwie oznacza „trening mentalny"? 16 stycznia 2009 roku. Nad Nowym Jorkiem, ponad drapaczami chmur, rozgrywają się dramatyczne sceny: airbus A320 wpadł przy starcie w stado ptaków. Nagle wysiadają silniki, samolot gwałtownie traci wysokość. Na pokładzie znajduje się 155 pasażerów. Kobiety, mężczyźni, dzieci. Wybucha panika. Co robi kapitan? Reaguje błyskawicznie. Kieruje samolot nad rzekę Hudson i w kontrolowany sposób osadza na wodzie. Następnie, pod uważnym okiem kapitana, wszyscy pasażerowie i cała załoga opuszczają tonący wrak i bezpiecznie dostają się do łodzi ratunkowych. Zrobione! Niebezpieczeństwo zażegnane. Kapitan-bohater? Jak to możliwe, że pozostał tak spokojny i opanowany, gdy wokół niego panował całkowity chaos? Przez wiele lat przygotowywał się na wypadek katastrofy. Niezliczone godziny ćwiczeń przeznaczył na naukę zachowania się w sytuacjach kryzysowych. Trzeba wówczas zastosować wszelkie możliwe środki. Żadnego zwlekania, zastanawiania się, to działanie jest nakazem chwili. Właśnie tym jest trening mentalny dla dorosłych: chodzi o działanie zgodne z nakazem chwili. Skoczek wzwyż również musi w trzeciej, decydującej próbie udowodnić swoje przygotowanie — albo odpada w przedbiegach. Sportowcy, lekarze pogotowia ratunkowego, pracownicy sił specjalnych, muzycy regularnie stosują trening mentalny. Robią to również politycy, gdy przygotowują swoje przemówienia, i to z zadziwiającym efektem — nawet pod największą presją zachowują zimną krew i nie pozwalają się wyprowadzić z równowagi.  Trening mentalny dla dzieci W przypadku dzieci sprawa wygląda inaczej: dzieci nie są małymi dorosłymi. Nie chodzi o to, by opanowywać niebezpieczne sytuacje lub wpływać na przyszłość kraju. Zamiast tego trening mentalny przygotowuje pole dla ćwiczeń, za pomocą których dzieci bezpiecznie wypróbowują swoje granice. Takie założenia umożliwiają zdobycie nowej wiedzy i opanowanie nowych sposobów zachowania poprzez zabawę. Niezmienne plany działania zapewniają bezpieczeństwo. Zagadki wzmacniają myślenie strategiczne. Wytrwałe zajmowanie się jednym zadaniem wzmacnia koncentrację. Przeżywanie sukcesu wpływa pozytywnie na wiarę w siebie — psychologowie mówią tu o „optymizmie działania": dzieci poprzez opanowywanie trudnych zadań uczą się, że mogą aktywnie wpływać na swoje otoczenie. Na takim podłożu rozwijają się zdrowe i stabilne osobowości! - Fragment książki    Trening mentalny Gry i zabawy dla dzieci Spis treści: Wstęp 1. Całe życie to trening mentalny Co właściwie oznacza "trening mentalny"? Trening mentalny dla dzieci Zwiększanie trudności krok za krokiem W jakim wieku zaczynać trening mentalny? Podstawy neurologii Wykorzystywanie faz uczenia się i stosowanie bodźców odpowiednich do wieku 2. Dzieci potrzebują wychowania Reguły i wolna przestrzeń Dlaczego bezstresowe wychowanie musi być konsekwentne Dobry przykład Zmiany planów i wyjątki od reguły Pierwsza reguła brzmi: "Frajda przy nauce" Uczenie się poprzez wspólne myślenie i wypróbowywanie rozwiązań Wyjaśnione poglądowo - zakotwiczone w pamięci Różne oczekiwania Powiedzcie to pozytywnie Sensowne spędzanie wolnego czasu Świadome kierowanie zewnętrznymi wpływami 3. Wasze dziecko ma potrzeby - na szczęście! Dziecko najedzone - dziecko zadowolone? 1. Potrzeby cielesne 2. Potrzeba bezpieczeństwa 3. Potrzeba miłości i przynależności 4. Potrzeba bycia docenionym 5. Potrzeba samorealizacji 4. Silniejsza motywacja dzięki właściwie określonym celom Motywacja motorem większych osiągnięć Jeśli oczekiwania rodziców przerastają dzieci Wspólne określanie właściwych celów Czy dorośli powinni pomagać dzieciom w poszukiwaniu celów? Proste i konkretne sformułowania Regularna ocena sukcesów Osiągnięcia muszą wzrastać Wielkie cele - dzieci i profesjonalna kariera? Różne cele - kto wygra? Czy ambitne cele pozaszkolne można pogodzić z nauką? Co robić w przypadku trudności z motywacją? Motywacja jest równoznaczna z przyjemnością Uznawanie i przesuwanie granic możliwości dziecka Oszukiwanie oznaką kreatywnego rozwiązywania problemów? Radzenie sobie z presją i stresem Odpowiednia interpretacja rezygnacji i agresji Motywacja poprzez wzajemny szacunek Zręczne rozwiązywanie konfliktów w grupie 5. Siła psychiki - dobre wyniki Możliwie dokładna ocena własnych sił Najlepsze techniki zwiększania siły psychicznej Sukces stale w centrum uwagi Motyw przewodni dla Dziennika sukcesów w sporcie Plany działania dają poczucie bezpieczeństwa Koncentracja - wiadomo jak Zapomnieć o wszystkim wokół - stan uskrzydlenia Aktywacja i rozluźnienie Aktywny lub rozluźniony na życzenie Zanurzenie się w świat fantazji Podróż w głąb ciała W tym jest jeszcze więcej uskrzydlenia Ogólne ćwiczenia na wzmocnienie koncentracji Właściwe ukierunkowanie uwagi 6. Koordynacja pomaga Waszemu dziecku zachować równowagę Po co ćwiczyć koordynację? Mały program treningowy w hali sportowej Ćwiczenie koordynacji w domu 7. Sprawność psychiczna podczas zawodów Wiedza daje poczucie bezpieczeństwa Mentalny trening techniki Skrypt ułatwiający lepsze wykonywanie ruchów Mentalne trenowanie techniki z dziećmi Przyzwyczajanie się do rywalizacji Siedem czynników wpływających na sukces Postrzeganie i przewidywanie własnego sukcesu Prognoza i reakcja Pozytywne rozmowy z samym sobą pozwolą osiągnąć lepsze wyniki podczas zawodów Epilog Podziękowania Silni w sieci Polecane książki Krótki przegląd ćwiczeń  

Jest to praca zbiorowa, a autorami poszczególnych rozdziałów są przedstawiciele różnych państw europejskich. Składa się z dwóch części - pierwszej teoretycznej i drugiej praktycznej. Badaniami przeprowadzonymi w ciągu 15 miesięcy 2002 i 2003 roku objęto 33 kraje europejskie. Dane uzyskane z ministerstw zdrowia poszczególnych krajów skonfrontowano z danymi Światowej Organizacji Zdrowia. W części drugiej zaprezentowano szczegółowo placówki opieki nad dzieckiem w 10 krajach, w tym w Turcji, Francji, Wielkiej Brytanii i w Polsce. W ten sposób powstał obraz opieki nad małymi dziećmi prawie w całej Europie. Znakomity materiał dla tych, którzy interesują się losami samotnych, opuszczonych dzieci i za nie odpowiadają.

Inspiracją do pojawienia się tej książki była Międzynarodowa Konferencja Naukowa wychowanie estetyczne dziś. W 40. rocznicę śmierci Herberta Reada zorganizowana w maju 2009 roku przez Zakład Wychowania Estetycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestnicy spotkania reprezentujący uczelnie z całej Polski przedyskutowali takie zagadnienia, jak: wartość historyczna i aktualne koncepcje wychowania estetycznego Herberta Reada, sztuka w życiu współczesnej młodzieży, sztuka wobec problemów wychowania estetycznego w dobie globalizacji i kultury popularnej, wychowanie estetyczne we współczesnej rzeczywistości. W prezentowanej książce zamieszczono teksty 36 autorów. Opracowanie rozpoczyna artykuł profesor Ireny Wojnar, która wychodzi od myśli klasyków wychowania, nawiązuje do sztuki, a kończy na współczesnych mediach, popkulturze i reklamie.

Ta książka to nie tylko poradnik poświęcony wychowaniu dzieci od pierwszych kroczków po krok w dorosłość. To spora dawka wiedzy o sztuce życia w zwariowanym XXI wieku, który postawił przed rodzicami wyzwania, o jakich nie śniło się ich rodzicom: uzależnienie od komputera, zły dotyk, budowanie autorytetu, bratobójcze walki, rozwód, nowy partner i wiele innych. A wszystko napisane w prosty, pełen ciepła i dowcipu sposób przez polskiego pedagoga praktyka, okraszone zabawnymi ilustracjami.

[...] mów dziecku, że jest dobre, że może, że potrafi [...] – zachęcał Janusz Korczak. Proces uczenia się małego dziecka, w tym również dziecka o specjalnych potrzebach edukacyjnych, polega na dążeniu do wiedzy, rozwijaniu umiejętności i gromadzeniu doświadczeń. Każde dziecko musi mieć określone miejsce w społeczeństwie, swoje prawa i obowiązki, w tym prawo do rozwoju, który dorośli powinni wspomagać. Chcąc zaspokoić potrzeby i spełnić oczekiwania zarówno dziecka, jak i środowiska, autorki zgromadziły materiały, które mogą być pomocne dla nauczycieli, terapeutów i rodziców podczas prowadzenia zajęć terapeutycznych o charakterze ogólnorozwojowym, stymulacyjnym, korekcyjnym lub kompensacyjnym. Opracowanie obejmuje szeroko pojętą pracę terapeutyczną z dziećmi w wieku przedszkolnym. W pierwszej części książki znajdują się materiały, przy pomocy których można przeprowadzić wstępną diagnozę dziecka. Druga część opracowania zawiera przykładowe opisy przypadków oraz programy terapeutyczne dostosowane do określonego przez terapeutę poziomu. W trzeciej części zawarte są wskazówki dla nauczyciela dotyczące planowania pracy dydaktyczno-terapeutycznej oraz przykładowe indywidualne plany pracy terapeutycznej. Proponowane ćwiczenia i zabawy w poszczególnych planach okresowych mogą zarówno być wykorzystane w pracy indywidualnej z dzieckiem, jak i stanowić część zajęć z niezbyt licznymi grupami dzieci. Część czwarta książki zawiera podsumowanie pracy terapeutycznej. Znajdują się tu przykładowe opinie wydawane o dziecku i opisy jego postępów. W piątej i szóstej części autorki umieściły przykładowe scenariusze zajęć dydaktyczno-terapeutycznych, przyporządkowane do danego poziomu, oraz zestawy pomocy dydaktycznych i karty pracy, opracowane i wykorzystywane przez autorki w codziennej pracy z dziećmi.

Książka przedstawia zestaw kilkunastu scenariuszy godzin wychowawczych dla uczniów klas IV-VI poruszających tematykę ścieżki ekologiczej i prozdrowotnej.

Meandry miłości to kolejna praca z cyklu monografii poświęconych pedagogicznym problemom miłości. Należą do niego następujące książki: Miłość - zagubiona wartość współczesnej pedagogiki; Rozwój rozumienia miłości oraz znajdujący się w opracowaniu tom Deficyt miłości. Meandry dotyczą drogi, ale także bezdroży, wertepów i manowców, po jakich może zmierzać człowiek doświadczający swojej miłości. Treścią książki są tylko niektóre z trudności i kłopotów tworzących ten złożony labirynt siatki pedagogicznej problematyki miłości. Znaczną część objętości książki poświęcamy miłości w rodzinie, jako niezastąpionemu środowisku, które kreuje i przekazuje miłość. Jedynie dom rodzinny, który szanuje każdego człowieka, przekazuje tę wartość dalej, młodszemu pokoleniu. Dziś tego młodzieży brakuje najbardziej. Zagrożenie własnej godności i wartości domu rodzinnym powoduje, że człowiek staje się podatny na manipulację i szuka oparcia w grupie rówieśniczej. Czy go znajduje?