Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
To rodzice są najczęściej pierwszymi osobami, które zauważają, że ich dziecko jest inne na tle rówieśników w rodzinie, w przedszkolu, szkole czy po prostu na placu zabaw. Po uzyskaniu diagnozy są pełni naturalnych ludzkich emocji typowych dla żałoby. Na początku mogą twierdzić, że dziecko wyrośnie lub dorośnie, lekarz się myli. Kiedy jednak dotrą do ostatniej fazy żałoby, czyli akceptacji, otwiera się przed nimi nowy świat i okazuje się, że jest on ciekawy, bogaty i wcale nie gorszy.
Ze Wstępu
Od najmłodszych lat mamy kontakt z mediami. Zdarza się, wcale nie tak rzadko, że dziecko, zanim nauczy się mówić, już reaguje na ulubione programy telewizyjne, którymi z reguły są
kreskówki. Rodzice czasami bez zastanowienia, a czasem z rozmysłem sadzają przed telewizorem kilkumiesięczne pociechy. Gdy dziecko już nauczy się mówić, pisać, czytać, zostaje wciągnięte przez dżunglę Internetu i kolorowych czasopism. I tak wyrastają
dorośli, którzy korzystają z mediów, ale nie zawsze zdają sobie sprawę, jaki mają one na nich wpływ. Jak formują ich intelektualnie i moralnie, w jaki sposób kształtują ich osobowość
i myślenie o rzeczywistości.
Dzieci i młodzież chętnie posługują się wszelkimi nowinkami technologicznymi, w tym z zakresu środków masowego przekazu. Jak podają badania, młodzi ludzie spędzają przeciętnie 20 godzin w tygodniu przed ekranem telewizora lub komputera. Niektórzy nawet 40 i więcej. Do 18 roku życia młody widz obejrzy 8 tysięcy ekranowych morderstw i 100 tysięcy różnych aktów przemocy. Te dane już nie alarmują, one wręcz przerażają. Jeżeli
dołożymy do tego fakt, że rodzice często nie wiedzą, co oglądają ich dzieci, to uchronienie dzieci przed szkodliwym wpływem mediów wydaje się właściwie niemożliwe. Niemniej jednak nauczenie dzieci i młodzieży rozsądnego korzystania z mediów jest jednym z najważniejszych zadań wychowawczych w rodzinie i w szkole.
Do mediów można wychować jedynie przez media. Należy nauczyć dzieci i młodzież odczytywać ich język, ukazywać im sposoby manipulacji, rozmawiać o tym, z czym stykają
się w mediach. Jest to proces długotrwały.
Książka jest pomocą dla rodziców i wychowawców. Pozycja składa się z cztery części, z których każda ma inne zadanie. Część pierwsza: Dziecko w świecie mediów, opisuje mechanizmy działania mediów, ich funkcje i cele oraz wpływ, jaki mają na dzieci. Część druga: Kolorowy świat mediów, zawiera charakterystykę poszczególnych środków przekazu
oraz sposoby ich oddziaływania na dzieci. Część trzecia: Co wciąga twoje dziecko?, ostrzega przed zagrożeniami, na jakie może być narażone dziecko korzystające z mediów. Część czwarta: Jak chronić swoje dziecko?, zawiera praktyczne porady dotyczące tego, jak wzmocnić odporność medialną dzieci oraz jak przeciwdziałać wcześniej opisanym zagrożeniom.
(fragment wstępu)
Książka zawiera ciekawe i kreatywne propozycje wspólnych zabaw z dzieckiem. Każda zabawa jest opatrzona wierszykiem i rysunkiem, które wyjaśniają, jak się bawić. Przedstawione zabawy pomagają nawiązywać więzi z dzieckiem już od pierwszych tygodni życia. Doskonała książka dla rodziców i opiekunów.
Czy Twoje dziecko ma napady złości, zwłaszcza w miejscach publicznych? Czy maluch często bije, gryzie lub szczypie inne dzieci? Czy nie potrafisz dać sobie z tym rady? W takim razie ta książka jest właśnie dla Ciebie! Złość to naturalne uczucie towarzyszące każdemu z nas. Tego, jak nad nią zapanować, uczymy się przez całe życie. Autorzy wnikliwie omawiają proces pojawiania i uzewnętrzniania się złości już od momentu narodzin. Przekonują przy tym, że najważniejsze jest to, by poznać jej prawdziwe powody. Ten napisany z humorem poradnik doskonale uczy, jak zrozumieć gniew swojego dziecka i jak sobie z nim skutecznie poradzić. Współautorem książki jest Thomas B. Brazelton – wybitny profesor pediatrii z ponad czterdziestopięcioletnią praktyką.
Dzieci pełne złości
Spis treści:
Przedmowa
Podziękowania
Rozdział 1
Jak pomóc dziecku zrozumieć i opanować gniew
Pierwsza złość
Demonstracja niezależności
Rozpoznawanie i nazywanie gniewu
Radzenie sobie z gniewem
Temperament i indywidualność
Duchy z przeszłości
Wyrażanie gniewu w różnych kulturach
Radzenie sobie z gniewem - punkty zwrotne
Co utrudnia samokontrolę?
Rozdział 2
Agresja - punkty zwrotne
Czy płód jest w stanie się uczyć?
Noworodek
3 tygodnie
8-12 tygodni
4-5 miesięcy
8 miesięcy
12 miesięcy
16-18 miesięcy
2-3 lata
4 lata
5-6 lat
Rozdział 3
Panowanie nad gniewem i agresją w codziennych sytuacjach
Gniew
Gryzienie
Docinki i tyranizowanie słabszych
Bicie, kopanie i drapanie
Samoobrona i sztuki walki
Agresja a uprawianie sportu
Napady wściekłości i samokontrola Telewizja, gry wideo i komputerowe
Zabawki dziecka a agresja
Kiedy dziecko jest świadkiem przemocy
Bibliografia
Dziecko niczego bardziej nie pragnie niż miłości obojga rodziców, którzy okażą mu zainteresowanie, akceptację i zapewnią bezpieczeństwo.
Ale czy tata może przegrać z synem w piłkę? Czy mama powinna przymykać oko na wszystko? Jak wyrażać czułość i równocześnie wymagać? Gdzie stawiać granice, by uchronić dzieci przed zagrożeniami i niepotrzebnym cierpieniem?
Walter Bergmann przypomina, że rodzicielstwa nie wysysa się z mlekiem matki. Tej sztuki trzeba się stale uczyć jak języka i jazdy na rowerze. Cierpliwie, wytrwale, znosząc błędy i porażki. To jedyna recepta na udaną rodzinę.
Niniejszy przewodnik metodyczny dotyczy Programu wychowawczego świetlic - Liście wielkiego drzewa życia. Programu wspomagającego rozwój aktywności twórczej dzieci, dopuszczony do użytku szkolnego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu.
Numer dopuszczenia: DKOS-5002-24/04.
Książeczka z poradami, jak przygotować dziecko do przedszkola.
Dla przedszkoli:
- mycie, ubieranie, jedzenie, sprzątanie zabawek – maluch gotowy na przedszkole
- początek dobrej współpracy z rodzicami
- do wykorzystania podczas dni otwartych w przedszkolu
Dla rodziców:
- praktyczne wskazówki, czego nauczyć dziecko przed przedszkolem i co zrobić, aby zmniejszyć jego stres
- zrozumiały język i czytelne ilustracje - do omówienia także z maluchem
- sprawdzone porady doświadczonych wychowawczyń
Publikacja niezbędna dla nauczycieli i dyrektorów przedszkola, ułatwiająca kontakty z rodzicami dzieci przedszkolnych.
Autorzy pochylili się nad problemami, z którymi najczęściej boryka się kadra pedagogiczna, jak:
- organizacja spotkań indywidualnych i grupowych
- rodzice i nauczyciele w rozwiązywaniu trudnych sytuacji
- nauczyciel przedszkola kontra trudni rodzice
- budowanie dobrych relacji z rodzicami
Książka zawiera także sprawdzone propozycje zajęć otwartych dla rodziców oraz scenariusze nieszablonowych, nowatorskich spotkań z dziećmi i rodzicami, które pozwolą na ich integrację oraz pogłębienie wzajemnego zrozumienia. Przykładowe tematy scenariuszy:
- "W czarodziejskim ogrodzie"
- "Policjant kieruje ruchem"
- "Mogę liczyć na ciebie"
Niniejsza książka jest zbiorem artykułów podejmujących niektóre aspekty szkolnych problemów uczniów. Powstała w odpowiedzi na zapotrzebowanie oddolne, jako wynik konsultacji, spotkań, pytań, wątpliwości czy próśb o konkretne propozycje rozwiązań uczniowskich kłopotów w nauce ? przedstawianych przez pracowników placówek szkolnych i opiekuńczych: nauczycieli, wychowawców, pedagogów szkolnych.
Autorka (jako psycholog w służbie zdrowia, a następnie w oświacie, ostatnio zaś w poradni psychologiczno-pedagogicznej) zarysowuje ogólne zagadnienia (choć powołując się na konkretne przypadki uczniów) problemów związanych z edukacją i przedstawia propozycje niektórych bezpośrednich oddziaływań stymulujących rozwój dzieci i młodzieży. Są to głównie scenariusze zajęć i dotyczą: technik przyspieszonego uczenia się, treningu widzenia, rozwijania zdolności czy też kontaktów interpersonalnych. Można je zastosować już w starszych klasach (trzecich) młodszego wieku szkolnego (np. trening widzenia, rozwijanie zdolności), także w starszych klasach szkół podstawowych, jak również w szkołach gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych (zajęcia integrujące, trening widzenia, techniki przyśpieszonego uczenia się ? pełny zestaw ćwiczeń dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i gimnazjum).
[...] książka jest [...] poradnikiem dla nauczycieli, pedagogów, którzy mają na co dzień problemy z uczniami sprawiającymi określone trudności. [...] Autorka jest psychologiem od lat zajmującym się wspomaganiem nauczycieli. [...] wszystko, co nawiązuje do jej osobistych doświadczeń klinicznych, jest jak najbardziej przydatne dla każdego, kto zajmuje się dziećmi o specjalnych po- trzebach edukacyjnych. [...]
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego
Sztuka dyplomacji i dobrego tonu
Niniejsza książka to praktyczny przewodnik dla każdego, kto chce na stałe wprowadzić do swojego życia zwyczaje i zachowania z tak zwanych salonów dyplomatycznych. Jest ona próbą dostosowania tych wszystkich pięknych form kontaktów międzyludzkich, wypracowywanych na przestrzeni lat i ujętych w formie protokołu dyplomatycznego, do możliwości i potrzeb życia codziennego. Autor, czerpiąc z doświadczenia wybitnych dyplomatów i znawców oraz własnej wiedzy, doradza nie tylko, jak należy się zachować w określonych sytuacjach, by pozostawić po sobie wyłącznie dobre wrażenie i osiągnąć zamierzone przez siebie cele, ale także udziela wskazówek dotyczących pielęgnowania relacji międzyludzkich i troski o własny wizerunek.
Fragment książki Savoir-vivre
ZASADA STARSZEŃSTWA
Powiem jeszcze kilka słów o zasadzie starszeństwa, uzupełniającej zasadę pierwszeństwa. To jeden z niuansów dyplomacji, o czym wspomniałem wcześniej, który występuje, gdy mamy do czynienia z osobami o tej samej randze dyplomatycznej lub klasie. Wśród ambasadorów zasada starszeństwa sprowadza się do respektowania kolejności rozpoczęcia misji dyplomatycznej w danym kraju. Bierze się więc pod uwagę rok, miesiąc, dzień, a nawet godzinę.
Na oficjalnych spotkaniach i konferencjach przedstawiciele państw tej samej rangi są sobie równi. Jednak dla celów protokolarnych zasada starszeństwa znajduje zastosowanie przy spotkaniach premierów czy ministrów spraw zagranicznych. Wówczas o pierwszeństwie decyduje okres pełnienia danej funkcji.
Możemy zadać sobie pytanie, czy należy zawsze przestrzegać wspomnianych zasad? W etykiecie biznesu zasada pierwszeństwa wygląda nieco inaczej niż w etykiecie towarzyskiej — tutaj wyższy rangą ma pierwszeństwo bez względu na płeć. Mimo że nie ma obowiązku przepuszczania kobiet w drzwiach, czasem szefowie czynią miły wyjątek. Jest to przejaw czystej życzliwości i szacunku okazanego kobiecie. Dlatego należy docenić ten gest, wejść do pomieszczenia i podziękować za uprzejmość.
Podobnie ma się rzecz z prowadzeniem samochodu. Prawo jasno określa pierwszeństwo na drodze. Natomiast od kultury osobistej kierowcy i jego zrozumienia zależy to, czy przepuści samochód z drogi podporządkowanej.
Savoir-vivre
Spis treści:
Część I - savoir-vivre 7
Protokół dyplomatyczny a savoir-vivre 9
Zasada pierwszeństwa 12
Zasada wzajemności 16
Zasada starszeństwa 18
Pierwszy kontakt. Zaproszenie 19
Przyjmowanie gości 22
Przedstawianie się 24
Tytułowanie 28
Całowanie w rękę 29
Przygotowanie stołu 31
Układanie menu 48
Aperitif 50
Przy stole 51
Rozsadzanie gości 52
Podawanie do stołu 53
Kolejność dań 54
Jak to się je? 59
Napoje alkoholowe i ich serwowanie 70
Zachowanie przy stole 80
Rozmowy przy stole 85
Część II - kreowanie wizerunku 89
Wizerunek 91
Elementy wizerunku 93
Pierwsze wrażenie 95
Siła uśmiechu 96
Czas i punktualność 98
Mowa ciała 102
Komunikacja niewerbalna 106
Wizerunek zawodowy 109
Kompetencja 110
Wiarygodność 111
Opanowanie 112
Pewność siebie 113
Wszystko o strojach 115
Stroje w życiu oficjalnym 119
Garderoba męska 120
Garderoba damska 136
Higiena osobista 147
Część III Tajemnice zachowań dyplomatycznych
Uprzejmość 153
Zmysł dyplomatyczny 154
Przewidywalność i elastyczność 156
Wyznaczanie celów 158
Wybór środków 163
Maksimum cierpliwości 165
Lepiej zapobiegać, niż leczyć 168
Nie mówimy „tak, ale" 171
Kłopotliwe pytania 172
Dyskrecja 173
Sztuka mówienia „nie" 173
Przekazywanie złych wiadomości 175
Sztuka słuchania 177
Dżoker 179
Kontakty 180
Sztuka rozmawiania 181
Kto rozpoczyna, ten wygrywa 188
Sztuka przekonywania 189
Odpowiedź czy unik 190
Proponować, a nie żądać 192
Szukać tego, co łączy 195
Bez urazów i wrogości 196
Rozmowa telefoniczna 197
Konflikt 201
Literatura 203
Czego potrzeba, by wesoło spędzić popołudnie na zabawie? Właściwie niewiele - nie trzeba ani wiele słońca, ani dużo miejsca, a już na pewno żadnych drogich zabawek. Jedyne, co jest potrzebne, to naprawdę dobra zabawa lub gra! W tej książce zamieszczono opisy ponad 120 zajmujących gier, które sprawiają przyjemność dzieciom na całym świecie. Zbiór zawiera opisy gier i zabaw w pomieszczeniu oraz takich, w które można się bawić pod gołym niebem, dla tych, co mają mądre głowy i dla tych z szybkimi nogami, dla dzieci młodszych i starszych. Dzięki nim uczestnicy ćwiczą pamięć, koncentrację i umiejętność współżycia w grupie. Nieważne, czy jesteście sami, czy w dużej grupie - z pewnością znajdziecie dla siebie odpowiednią zabawę, przy której czas szybko wam upłynie! Zabawy w chowanego, gry zręcznościowe i gry towarzyskie na przyjęciu - ta książka oferuje na każdą okazję odpowiednią zabawę!
Aby dziecko było zadowolone z życia, rodzic musi zatroszczyć się o siebie. Spełnieni życiowo rodzice dają dziecku poczucie bezpieczeństwa i oparcie niezbędne do rozwoju. To jeden z podstawowych paradoksów rodzicielstwa - jeśli poświęcając się bez reszty maluchowi zaniedbuje się swój związek, prędzej czy później obraca się to przeciwko dziecku. (nowe wydanie wzbogacone o porady praktyczne)
Wojciech Eichelberger – psycholog, psychoterapeuta, trener, pisarz. Współzałożyciel nowatorskiego Oddziału Terapii i Rozwoju Osobowości – OTIRO oraz Laboratorium Psychoedukacji - pierwszej w Polsce placówki psychoterapii, treningu i szkolenia. Współtwórca i dyrektor Instytutu Psychoimmunologii (IPSI). Autor i współautor kilkunastu książek poświęconych psychologii wychowania, religii, antropologii i rozwojowi ludzkiego potencjału. W latach 1997-1999 prowadził program „Okna” w TVP 2 a w roku 2005 w TVP Kultura program „Nocny stróż”. Od lat związany z miesięcznikiem „Zwierciadło”.
Zamierzeniem tej książki jest inspiracja i dostarczenie pomysłów do zabaw, które sprzyjać będą zwiększaniu możliwości poprawnego i twórczego opanowania języka Twojego dziecka. Ma na celu pokazanie, jak wykorzystując zabawę i przeżywając radość ze wspólnie spędzanych chwil, pomóc mu w nauce mowy.
Ze Wstępu
Praca prezentuje interesujące spojrzenie na kategorie dzieciństwa i młodości, ujmując je jako fenomeny stawania się człowiekiem, sytuując zaś owo stawanie się w okolicznościach rozwojowych i społecznych, kulturowych czy trudnych i niebezpiecznych, by wreszcie w zakmnięciu tomu skoncentrować się na systemie wsparcia. Taki kształt książki doskonale oddaje kierunki naukowego namysłu nad młodym pokoleniem i światami jego doznań.
Fragment recenzji prof. UŚ, dr hab. Katarzyny Krasoń
Książka zawiera cztery rozdziały. Pierwszy dotyczy wyjaśnień terminologicznych oraz merytorycznych uzasadnień dla używania takich pojęć, jak dojrzałość szkolna, gotowość szkolna, przygotowanie do szkoły. Drugi ukazuje strukturę testu do badania gotowości dziecka do nauki szkolnej. Rozdział trzeci omawia związki gotowości szkolnej z osiągnięciami szkolnymi dzieci. Treścią rozdziału czwartego jest skupienie uwagi na gotowości dziecka do nauki jako efektu rozwoju i uczenia się - w interakcji z gotowością szkoły do pełnowartościowej pracy z dziećmi rozpoczynającymi naukę.
Dziecko z naruszoną potrzebą przywiązania
Dziecko krzywdzone w rodzinie przemocą seksualną
Dziecko z nadpobudliwością psychoruchową
Dziecko z trudnościami w uczeniu się
Dziecko z małą odpornością somatopsychiczną
Dziecko z autyzmem
Dziecko z padaczką
Na publikację Podstawy edukacji ignacjańskiej składają się dwa dokumenty. Pierwszy - "Charakterystyczne cechy jezuickiego wychowania" - stanowi znakomitą syntezę jezuickiej myśli pedagogicznej. Wyrasta ona z duchowego doświadczenia św. Ignacego Loyoli, z jego wizji Boga, świata i człowieka. Czerpiąc natchnienie z postawy Jezusa Chrystusa, dokument proponuje ideał wychowania "człowieka dla innych" - człowieka wewnętrznie scalonego, otwartego, szukającego prawdy, żyjącego dla Boga i bliźnich. Drugi dokument - "Pedagogia ignacjańska - podejście praktyczne" - stanowi praktyczne zastosowanie pierwszego dokumentu. Ma pomóc nauczycielom i uczniom w zastosowaniu ideału w konkretnej rzeczywistości. Warto dodać, że do tej polskiej publikacji napisał specjalną przedmowę Generał zakonu jezuitów - o. Peter-Hans Kolvenbach.
Prezentowana publikacja to dzieło najbardziej znanych polskich uczonych osadzających swe analizy fenomenu człowieka i jego wychowania na filozoficznych założeniach personalizmu chrześcijańskiego ubogaconego myślą naukową i nauczaniem Jana Pawła II. Książka kierowana jest do szerokiego kręgu pedagogów, nauczycieli i studentów zainteresowanych problematyką człowieka-osoby w świetle założeń filozoficznych ukierunkowanych na wartości wychowania integralnego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
