Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Ronald D. Davis, podobnie jak inni dyslektycy, został obdarzony niezwykłymi zdolnościami twórczymi i wyobraźnią. Dorastał, nie mogąc zrozumieć, dlaczego jednak nie potrafi normalnie funkcjonować w szkole, a nauczyciele uważali go za "opóźnionego". Przeżywając liczne porażki i niepowodzenia, został w końcu inżynierem, biznesmenem i rzeźbiarzem. Mając trzydzieści osiem lat, dokonał zaskakującego odkrycia, które pozwoliło mu po raz pierwszy przeczytać całą książkę w ciągu kilku godzin. Odkrycie to zainspirowało Davisa do stworzenia rewelacyjnych metod, które prosto i jasno przedstawił w niniejszej książce, tak że każdy - nauczyciel, rodzic, terapeuta czy dyslektyk - może je zastosować, z powodzeniem przezwyciężając trudności, jakie sprawia dysleksja.
"Co łączy Cher, Leonarda da Vinci, Whoopi Goldberg i Walta Disneya? Dysleksja. Można by pomyśleć, że jednak osiągnęli sukces, pomimo swojego defektu. Ronald D. Davis twierdzi, że osiągnęli sukces właśnie dzięki dysleksji. Metody Davisa przynoszą poprawę u 97 procent osób uczestniczących w zajęciach korygowania dysleksji".
"New Woman"
Przewodnik dla terapeutów prezentujący poznawczo-behawioralną terapię zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego u dzieci w wieku 5–8 lat. Autorki, po przedstawieniu wyników badań potwierdzających skuteczność opisywanej metody, szczegółowo omawiają kolejne sesje terapeutyczne: ich cele, przebieg i stosowane techniki. Wskazują, jak zaangażować w terapię rodziców małego pacjenta oraz dostosować interwencje do poziomu jego rozwoju poznawczego i społeczno-emocjonalnego.
Program terapii składa się z dwunastu sesji i obejmuje takie elementy, jak psychoedukacja na temat zaburzenia, uczenie rodziców korzystania z narzędzi zwiększających motywację dziecka do zmiany i ułatwiających skuteczne radzenie sobie z objawami, nauka strategii poznawczych czy ćwiczenia ekspozycji i powstrzymania reakcji. Jego głównym elementem są praktyczne ćwiczenia wykonywane podczas sesji i w ramach zadań domowych. Podręcznik zawiera formularze wykorzystywane przez terapeutę oraz przez pacjenta i jego rodziców w trakcie terapii.
Uzupełnieniem podręcznika terapeuty jest poradnik pacjenta, który zawiera informacje teoretyczne na temat zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, przegląd umiejętności, jakich nabywa się w trakcie terapii, oraz ćwiczenia do wykonywania w domu.
Z wielką radością przyjmuję dostępność na polskim rynku wydawniczym kolejnego programu terapeutycznego o udowodnionej empirycznie skuteczności, tym bardziej że jest to pierwsza publikacja, która prezentuje podejście terapeutyczne dopasowane do potrzeb dzieci cierpiących na wczesnodziecięcą postać zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego oraz ich rodzin.
Podręcznik zawiera bardzo przystępną psychoedukację na temat samego zaburzenia, jak również na temat metod pracy z dzieckiem. Autorki podkreślają jednak konieczność dopasowania terapii do potrzeb konkretnego pacjenta i jego rodziny, przy uwzględnieniu wszystkich najważniejszych elementów programu terapeutycznego.
Ida Derezińska
psycholog kliniczna, psychoterapeutka dzieci i młodzieży, superwizorka psychoterapii poznawczo-behawioralnej, SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny, Szkoła Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej
Nieleczone zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne może bardzo negatywnie wpływać na funkcjonowanie dziecka i zdolność rodziny do radzenia sobie z codziennością. Wywołuje lęk, bywa źródłem znacznego cierpienia i obniża jakość życia. Autorzy w przystępny sposób wyjaśniają, czym cechuje się to zaburzenie, na czym polega proponowana terapia i jak przebiegają poszczególne sesje. Pacjent i jego rodzice uczą się bardziej unormowanych wzorców wzajemnych interakcji i codziennego funkcjonowania. Otrzymują wskazówki, jak wykorzystywać rutynowe działania i przyzwyczajenia niemające związku z zaburzeniem, aby reakcja na terapię była jak najtrwalsza, a ryzyko nawrotu – jak najmniejsze.
Poradnik służy do utrwalania i powtarzania informacji uzyskanych podczas spotkań z terapeutą. Zawiera wszystkie materiały niezbędne do wykonywania zadań domowych, w tym formularze do notowania przebiegu ekspozycji z wykresami do śledzenia zmian poziomu lęku oraz formularze samoobserwacji do monitorowania obsesji i kompulsji.
Poradnik stanowi uzupełnienie podręcznika poznawczo-behawioralnej terapii zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego u dzieci w wieku 8–17 lat.
Terapia poznawczo-behawioralna jest opartą na dowodach naukowych metodą leczenia zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, nierzadko spotykanego w praktyce psychologów i psychiatrów dziecięcych. Dotychczas brakowało jednak w polskiej literaturze przedmiotu publikacji opisujących protokół terapeutyczny stosowany w leczeniu tego zaburzenia u dzieci i młodzieży w wieku szkolnym. Niniejszy komplet, to jest podręcznik terapeuty i poradnik pacjenta, opracowany przez wybitnych znawców tematu, wypełnia tę lukę. Zawiera niezwykle cenne praktyczne wskazówki pomagające skutecznie przeprowadzić psychoedukację dziecka i jego rodziców oraz zaangażować ich w niełatwy proces leczenia.
Olga Olszewska
psychiatra dzieci i młodzieży, psychoterapeuta i superwizor dydaktyk PTTPB, wykładowca Szkoły Psychoterapii Crescenti
Niniejsza książka ma pozwolić na spojrzenie na kwestie działań na rzecz bezpieczeństwa z pozycji oddziaływań profilaktycznych, które nie są budowane jedynie na podstawie analizy zaistniałych zdarzeń przestępczych, ale przede wszystkim na podstawie umiejętnego wykorzystywania wiedzy kryminologicznej w codziennej pracy służb odpowiedzialnych za tę płaszczyznę życia społecznego. Dlatego poruszone zostały m.in. kwestie: czynników kryminogennych determinujących przestępcze zachowania człowieka, rola ofiary w genezie przestępstwa, proces prognozowania zachowań przestępczych czy profilowania, które – umiejętnie wykorzystywane – mogą przyczynić się do spadku przestępczości i wzrostu poczucia bezpieczeństwa lokalnej społeczności.
Autor stara się przekonać, że budowanie programów prewencji kryminalnej winno być ukierunkowane zarówno na oddziaływanie na indywidualne zachowanie człowieka, jak i na inicjowanie procesów społecznych, które mają na celu wzrost motywacji poszczególnych osób do zachowań zwiększających bezpieczeństwo. Ważne jest również właściwe, proaktywne podejście, które polega na zabezpieczaniu potencjalnych ofiar przed pokrzywdzeniem w wyniku przestępstwa, gdyż badania kryminologiczne wyraźnie wskazują, że podejście retroaktywne jest mało skuteczne.
W książce znajdują się również tezy uzasadniające twierdzenie, że ze względu na poziom ryzyka pokrzywdzenia w wyniku przestępstwa istotne są wszystkie trzy następujące poziomy profilaktyki:
1) profilaktyka pierwszorzędowa skierowana jest do osób, które nie były ofiarami przestępstw, ale w stosunku do których istnieje ryzyko pokrzywdzenia;
2) profilaktyka drugorzędowa skierowana jest do tzw. grup ryzyka, czyli osób najbardziej zagrożonych pokrzywdzeniem;
3) profilaktyka trzeciorzędowa skierowana jest do ofiar przestępstw, aby redukować szkody somatyczne, psychiczne i społeczne wynikające ze szkód zaistniałych w wyniku przestępstwa.
Książka prezentuje wyniki badań na problemem wspomagania rozwoju społecznego dziecka z zespołem Downa w przedszkolu. Autorka, która opracowała program „Ja mówię…” wspomagający rozwój społeczny dzieci przede wszystkim w obszarze komunikacji z uwzględnieniem ich indywidualnych możliwości psychofizycznych, w swoich badaniach postawiła na podejście podmiotowe. I wyniki pokazały, że obok odpowiednio dobranej do rozwoju dzieci metody postępowania drugą ważna rzeczą otwierającą możliwości rozwoju mowy u dzieci jest więź oparta na zrozumiałym dla siebie nawzajem dialogu.
Dostrzegając doniosłą rolę kultury w życiu człowieka, autorzy publikacji naukowym dyskursem objęli różnorodne aspekty kultury i jej powiązania z edukacją, z uwzględnieniem zarówno teorii, jak i praktyki pedagogicznej. Zamieszczone teksty pozwalają poznać i przeanalizować procesy kulturowe kształtujące zarówno tożsamość kulturową, etniczną, jak i edukację kulturową na przestrzeni wieków, ukazują udział kultury w wychowaniu oraz kształtowaniu postaw społecznych, narodowych, a także ogólnoludzkich Polaków i Ukraińców żyjących w czasach minionych i współczesnych.
Bajeczki Babeczki – Sprawdzian Gotowości Szkolnej – to gotowe narzędzie dla rodzica lub opiekuna dziecka w wieku przedszkolnym, przygotowane przez nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej z wieloletnią praktyką. Pozwoli ono odpowiedzieć na pytanie: czy moje dziecko poradzi sobie w szkole?
Bajki wspierają rozwój sfery społeczno-emocjonalnej dziecka, a zadania umieszczone na końcu każdej książeczki sprawdzają poziom wiedzy i umiejętności malucha kończącego edukację przedszkolną i rozpoczynającego naukę w pierwszej klasie.
Rodzicowi lub opiekunowi zamieszczone tu rady Babeczki pomogą w razie potrzeby sięgnąć po fachową pomoc.
Każda książeczka z serii Bajeczki Babeczki zawiera przepiękne kolorowe wielkoformatowe (A4 x 2) ilustracje, które spodobają się i małym, i dużym. To kolejna inspiracja do rozmów z dzieckiem na rozmaite, nie tylko stricte bajkowe tematy. Dodatkowo na końcu każdej pozycji znajdziemy karty pracy - ćwiczenia do wykonania przez dziecko, rozwijające sprawność grafomotoryczną, nawiązujące tematyką do treści bajeczki. W tej części mamy aż cztery zadania do wykonania.
Szósta część pt. "Uwaga na marzenia!" to bajka o spotkaniu dzieci w bibliotece z tajemniczym autorem książek. Nieoczekiwany zwrot akcji podczas tego wydarzenia pociąga za sobą falę kolejnych zdarzeń. Główny bohater - chłopiec-niedowiarek, nielubiący czytać i stroniący od książek - staje wobec zadania - musi odczarować panującą zimę za oknem za pomocą zaklęcia znalezionego w książce ofiarowanej mu przez zagadkowego pisarza.
The book’s subject matter is consistent and cohesive and the issues it raises – well-arranged and thought over. Its entirety is focused on language and different ways of interpreting its role. It is presented dynamically, which signals the occurrence of subsequent publications concerning these issues. It includes extensive theoretical grounds and numerous examples of research. Not only neglected areas of children’s language education are shown, but also proposed directions of changes inspired by constructivism and the potential children themselves have. (prof. dr hab. Agnieszka Nowak-Łojewska)
Mowa jest podstawową formą porozumiewania się między ludźmi. Wszelkie jej zaburzenia są dla pacjenta i jego otoczenia dużym obciążeniem.
Wielu jednostkom chorobowym towarzyszą zaburzenia mowy. Te, które uwarunkowane są genetycznie, jak np. zespół Retta, zespół Angelmana, czy niektóre choroby metaboliczne, omówiono w niniejszej publikacji.
Każdy, kto chce prawidłowo prowadzić diagnozę i terapię logopedyczną, musi posiadać wiedzę na temat jednostki chorobowej, z którą ma w praktyce do czynienia. Nie wystarczy podstawowy warsztat neurologopedy czy neuropsychologa. Osoba zajmująca się danym przypadkiem musi wiedzieć jakie jest podłoże choroby, jakie jest rokowanie, jak długo choroba przebiega i z jakimi objawami - poza zaburzeniami mowy - mamy do czynienia.Inaczej planuje się terapię u chorych, w przypadku przewidywanego szybkiego lub wręcz gwałtownego przebiegu choroby o niepomyślnym rokowaniu, a inaczej w przypadkach o długim okresie względnej stabilizacji, gdzie można nakreślić długotrwały plan korygowania zaburzeń logopedycznych.
We wstępie umieszczono dwa rozdziały omawiające zagadnienia zaburzeń mowy w chorobach uwarunkowanych genetycznie. Dalej książkę podzielono na dwie części. W pierwszej omówiono problemy zaburzeń mowy u chorych z zespołami genetycznymi dającymi objawy już po urodzeniu, z często towarzyszącym znacznym opóźnieniem rozwoju psychoruchowego oraz wadami budowy ciała i narządów wewnętrznych. W drugiej części przedstawiono choroby wieku dorosłego, choć w niektórych jednostkach chorobowych dokonanie ścisłego rozdziału pomiędzy dzieciństwem a wiekiem dojrzałym jest trudne.
Książka przeznaczona jest głównie dla neuropsychologów i neurologopedów. Wiele istotnych treści znajdą tu również lekarze zajmujący się neurologią dziecięcą, neurologią dorosłych oraz chorobami o podłożu metabolicznym.
Zamieszczone w tym tomie referaty opisują historie warszawskich wydziałów teologicznych oraz ich wzajemnych relacji, i to ze wszystkimi zawirowaniami dziejów, prezentują także najważniejszych badaczy, ich dorobek teologiczny oraz oferują refleksję nad przyszłością teologii w Polsce i na świecie. Książka jest owocem konferencji pod tym samym tytułem zorganizowanej przez UKSW i ChAT w Warszawie.
Publikacja „Radzę sobie śpiewająco” zawiera 14 piosenek, które pomogą dzieciom radzić sobie z różnymi sytuacjami dnia codziennego w przedszkolu. Walorem tych utworów jest to, że zachęcają najmłodszych do wykonywania różnych gestów, ruchów i wydawania dźwięków (np. do wygrywania rytmu za pomocą własnego ciała, naśladowania odgłosów) oraz do bezsłownego porozumiewania się. Tego typu zabawy zazwyczaj wprawiają dzieci w dobry humor, odprężają je, dają też tak ważne dla ich rozwoju poczucie sprawstwa. Są również ważnym elementem w nauce komunikacji.
Dzięki dobrze dobranym ćwiczeniom ruchowym i dźwiękonaśladowczym dziecko może także dotlenić organizm i zrytmizować jego funkcjonowanie. Będzie to korzystnie działało na jego układ nerwowy i zachodzące w nim procesy.
Wskazane jest, by wszystkie zabawy towarzyszące piosenkom przeprowadzać w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Szczególnie dotyczy to piosenek, które mają pomóc dzieciom się zrelaksować i ułatwić im odpoczynek. Po publikację warto sięgnąć szczególnie wtedy, kiedy chce się pomóc dzieciom:
zaczynać z radością nowy dzień w przedszkolu;
łatwiej nawiązywać kontakty społeczne;
poczuć się w przedszkolu bezpiecznie i obdarzyć zaufaniem grupę;
lepiej skoncentrować się przed zajęciami wymagającymi skupienia;
rozluźnić się po okresie wzmożonej koncentracji;
zrelaksować się i wyciszyć, kiedy zaczynają być zmęczone i rozdrażnione;
zmniejszyć tęsknotę za domem;
poradzić sobie ze złością w sposób akceptowany społecznie;
„rozćwiczyć buzię” i opanować tremę przed publicznymi występami;
łatwiej komunikować się werbalnie i niewerbalnie.
Mam nadzieję, że dzięki korzystaniu z materiałów zawartych w tej publikacji codzienny komfort przedszkolaków będzie stale wzrastał, a nauczycielom będzie się pracowało łatwiej i przyjemniej.
Proponowana pozycja wydawnicza: "RYTMIKA DLA DZIECI" stawia sobie za cel rozwinięcie naturalnej potrzeby rytmu u dziecka.Całość obejmuje 120 zabaw i ćwiczeń rytmicznych przeprowadzanych w sposób systematyczny z uwzględnieniem stopnia trudności.
Wprowadzenie wartości rytmicznych poprzez zabawy, grę na dziecięcych instrumentach perkusyjnych, rysowanie, ekspresję ruchu czyni zajęcia atrakcyjne, przyjemne i pożyteczne. Dokładny opis ćwiczeń, rysunki i szereg praktycznych wskazówek umożliwi łatwe prowadzenie zajęć. Schematyczne rysunki ilustrujące ćwiczenia i zabawy ułatwią nauczycielowi przeprowadzenie zabaw i ćwiczeń.
Publikacja przeznaczona jest dla nauczycieli przedszkoli, ognisk, szkół muzycznych i studentów kierunków pedagogicznych.
Książka "Dzieci psychiatryka" ukazuje problemy współczesnej młodzieży wynikające z bardzo różnych przyczyn (przypadek, środowisko, towarzystwo) i jednocześnie jest ostrzeżeniem dla rodziców, na co powinni zwrócić uwagę w wychowaniu dzieci.
Książka składa się z trzech równorzędnych wątków wzajemnie się przeplatających. Główny wątek to pamiętnik Natalii, która opisuje swoje patologiczne relacje z rodziną, destrukcyjne zachowania i proces demoralizacji. Drugi to przeżycia dzieci, ich losy, które zaprowadziły je do tego samego miejsca — szpitala psychiatrycznego oddziału o wzmożonym zabezpieczeniu. Trzeci dotyczy pracy oddziału, regulaminu, którego muszą przestrzegać dzieci oraz niezwykłych zdarzeń szokujących nawet odporny personel.
W monografii podjęto problem testów (i testowania), które w coraz większym stopniu dominują krajobraz współczesnej szkoły. To na ich rezultatach skoncentrowane są coraz bardziej aspiracje (i działania) uczniów i nauczycieli. W społeczeństwach współczesnych szczególne znaczenie mają przy tym testy, które odnoszą się do – jak ujmuje się to w literaturze – „wielkiej stawki”, bowiem determinują one losy uczniów, niekiedy wręcz w kontekście całożyciowym. Decydują one o dalszych szansach edukacyjnych uczniów, przy czym ich skutki mogą być natychmiastowe (np. dostanie się do prestiżowej uczelni lub szkoły średniej) lub opóźnione (ten drugi przypadek odnosi się np. do ich wpływu na umieszczanie poszczególnych uczniów na różnych ścieżkach kształcenia prowadzących do odmiennych karier edukacyjnych).
Celem książki jest – z konieczności – w pewnym stopniu fragmentaryczna rekonstrukcja problemu ideologicznych oraz społecznych, ale także kulturowych kontrowersji wokół rosnącego znaczenia testów w wyznaczaniu granic współczesnej neoliberalnej rzeczywistości szkolnej i tożsamości uczniów. Klimat książki jest krytyczny wobec testów i polityki testowania, w tym znaczeniu jest ona „zorientowana na wartości” i wpisuje się przynajmniej do pewnego stopnia w założenia pedagogiki krytycznej.
Czy kobieta zawsze ma pierwszeństwo? Jakie zasady obowiązują w komunikacji mailowej? I jak zjeść homara, żeby się nie skompromitować? Skorzystaj z doświadczenia autorytetu w dziedzinie dobrych manier i naucz się radzić sobie w każdej, nawet najtrudniejszej, sytuacji. Elisabeth Bonneau nie tylko otwiera przed tobą drogę do świata savoir-vivre'u, ale także wyjaśnia, skąd się wzięły źródła zasad etykiety. Dzięki podanym przez nią informacjom będziesz mógł odróżnić zachowanie poprawne od właściwego w danej sytuacji i pożegnać się z regułami, które już dawno stały się przestarzałe.
Ksiązka ponad to zawiera ponad 50 ilustracji i prostych objaśnień "krok po kroku" - dzięki nim od razu zrozumiesz, jak należy się zachować; pierwszą pomoc na wypadek gafy - informacje, jak jej uniknąć i jak wydobyć się z tarapatów, gdy już w nie wpadłeś; szczegółowe odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące etykiety, które dręczą cię być może już od dłuższego czasu oraz wielki quiz ze znajomości dobrych manier - sprawdź swoją wiedzę na temat zasad dobrego zachowania!
[...] książka dr. Krzysztofa Sawickiego wpisuje się bardzo dobrze we współczesne dyskusje na temat młodzieży społecznie nieprzystosowanej i jej resocjalizacji, readaptacji oraz reintegracji. [...] Opracowanie odznacza się wysokim poziomem merytorycznym – i to zarówno w kontekście przyjętych przez Autora założeń teoretycznych i metodologicznych, sposobu przeprowadzenia badań, narracji oraz argumentacji, jak i konkretnych rezultatów analitycznych. […] Publikacja spełnia wszystkie kryteria naukowości i akademickości. Jest napisana w sposób erudycyjny i interesujący. To oryginalne dzieło, które stanowi niezaprzeczalny wkład Autora w wybrane przez niego pole problemowe.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Zbyszka Melosika
The fully revised edition of this 'classic' helps teachers give their learners the tools they need to express themselves through a range of stimulating drama contexts. This completely revised edition of the classic title Drama Techniques provides: *150 ideas for interesting and productive fluency practice *a large selection of drama-based techniques which focus learners' attention on communicative tasks or activities *techniques suitable for all levels *clear instructions for the teacher *advice on how to use the techniques in the classroom
Reprint z 1927 r. "Nasze hasła i cele".
Książeczka niniejsza stanowi rozwinięcie i umotywowanie programu przyjętego przez Zarząd Oddziału Warszawskiego Związku Harcerstwa Polskiego za podstawę do przeprowadzenia zamierzonych prac na przeciąg lat najbliższych.
Dużo już czasu upłynęło od chwili powstania Zw. Harc. Polskiego; zasady jego pozostały niewzruszone; zmieniły się jednak zadania i rodzaj prac, jakie w związku z odbudową Państwa Polskiego musi Harcerstwo wykonać.
Bo życie w miejscu nie stoi; zmieniają się jego formy, ulepszają wciąż metody pracy i to zarówno technicznej, jak i społeczno-ideowej. Stąd też na czasie jest rozpatrzenie, zorjentowanie się, które z naszych pierwotnych celów straciły już na swej aktualności, które należy wzmóc i rozwinąć, które zaś, jako nowe, wprowadzić dopiero teraz.
Niewzruszone pozostały, jak już zaznaczyliśmy naczelne podstawy Harcerstwa, a więc miłość Boga i Ojczyzny. Wiara, jako niezachwiany fundament naszej etyki chrześcijańskiej i miłość ku Ojczyźnie, jako najwyższemu dobru na ziemi — oto dwa filary, na których mocno opiera się sklepienie idei harcerskiej. Nie rozwijamy więc szczegółowiej tych dwóch zagadnień; rozszerzając jedynie częściowo interpretację drugiego punktu Prawa Harcerskiego w tym sensie, że obok ofiary życia stawiamy dziś konieczność wytrwałej pracy dla Polski, uważając, że ofiarna praca każdego z nas jest najistotniejszą ostoją Jej wielkości.
W omawianiu linji rozwojowej idei harcerskiej pragnęlibyśmy ustalić ciągłość między jej częścią niepodległościową, wojenną i wreszcie kreśloną przez nas, dzisiejszą, aby tem wyraźniej uwypuklić jej nierozerwalność i ciągłą genetyczną zależność jej poszczególnych okresów.
Utrzymując w całej rozciągłości merytoryczną interpretację X pkt. Prawa Harcerskiego w stosunku do mas młodzieży harcerskiej — pragnęlibyśmy zmienić dotychczasowy punkt widzenia na metody zwalczania nałogów, uważając, że najsilniej przemawia do młodzieży nakaz z jej własnego przeświadczenia wypływający, a zasiany tam umiejętną i troskliwą ręką jej zaufanego kierownika. Nakaz taki rzadko tylko zastąpić mogą zakazy i represje organizacyjne i to tylko w stosunku do chłopców zupełnie młodych lub słabych indywidualnie. Grupowanie w drużynach harcerskich wyłącznie takiego elementu musimy uważać dla Harcerstwa za szkodliwe. Szlachetność i głęboki patrjotyzm naszej młodzieży dokonają, że silna wola, wytrwałość, zdrowie moralne i tężyzna fizyczna staną się ewangelją jej pracy dla Polski.
Pragnęlibyśmy, aby te uwagi — stawiające nam przed oczyma niezmierny ogrom prac czekających nas zarówno wewnątrz Związku Harc. Polsk. jak też i w stosunku do naszego otoczenia — ożywiły tętno pracy w zespołach instruktorskich i przyczyniły się do odrodzenia wielkości i mocy ducha harcerskiego.
Reprint z 1917 r. "Skauci w polu".
Harcerze. Napisaliśmy tę książeczkę dla was, zamykając w niej niejedno z naszych doświadczeń.
Nazwaliśmy ją podręcznikiem, nie chcemy jednak, byście się z niej ślepo uczyli.
Zarówno, jak „Vade mecum Skauta“, lub „Kalendarzyk Skauta“, niech i ta „Bibljoteczka“ służy wam w polu, czy w izbie, w mieście, czy na wsi, ale niech służy jako podstawa do ćwiczeń praktycznych. Każde zdanie powinno być przerobione i sprawdzone praktycznie. Szarże dostają nowy materjał do gawęd; pamiętać jednak trzeba, że jest to tylko materjał dla pogłębienia i rozszerzenia pracy harcerskiej, materjał, który sami rozszerzyć możecie, podając swe osobiste, ciekawe przykłady i uwagi, materjał który jest tylko podstawą i ogólną wytyczną do koniecznych ćwiczeń praktycznych.
W książeczce tej znajdziecie wiele rzeczy zawartych w regulaminach wojskowych służby polowej przystosowanych do celów harcerskich. Uderza was, zapewne, zupełny brak paragrafów. Myśmy jednak trzymali się tego układu, chcąc podkreślić, że przedmiot „Skauci w polu“ nie może być traktowany ściśle regulaminowo, że przerabiać go trzeba praktycznie, teorją przeplatać praktykę, dążyć zaś należy przy omawianiu ich do formy raczej zwięzłej i zajmującej gawędy; przy ćwiczeniach, do wyrobienia samodzielności i szybkiej orjentacji w polu, energji zaś i dokładności w zorganizowaniu polowych ćwiczeń harcerskich.
Przedmiot „Skauci w polu“ obejmuje o wiele więcej, niż to, co przedstawiliśmy wam w pierwszym tomiku; — nie mówiliśmy tu ani o życiu obozowym, ani o ćwiczeniach zmysłów, ani o pracach pionierskich i t. d. O tym nie zapominajcie i my też nie zapomnimy, starając się przedstawić powyższe w następnych książeczkach lub w piśmie harcerskim.
Zastrzeżenia i uwagi, które tu uczyniliśmy, zastosować wypadnie i do innych tomików „Bibljoteczki harcerskiej“, traktujących o podobnych przedmiotach. Jeśli macie więcej uwag i spostrzeżeń, podzielcie się z nami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
