Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Zestaw kart ""Sylaby do pracy w grupie"" doskonale sprawdzi się podczas grupowej nauki czytania w przedszkolu, jak i indywidualnej pracy stolikowej i domowych zabawach.W pudełku znajduje się 196 kart z sylabami (samogłoski + paradygmaty z 14 spółgłoskami: P, M, B, L, F, W, T, D, S, Z, K, G, J, N).Karty zostały zaprojektowane tak, by były praktyczną pomocą w pracy w grupie przedszkolnej - zastosowano optymalny format oraz dużą czcionkę. Obok sylab umieszczono rysunki, które łączą się tematycznie w pary - to dodatkowy element zachęcający do zabawy i ułatwiający naukę czytania.W zestawie znajduje się instrukcja z propozycjami zabaw, dzięki czemu z zestawu mogą korzystać zarówno nauczyciele, terapeuci, jak i rodzice podczas domowych zabaw z dzieckiem.Karty są powiązane z zeszytem ""Moje sylabki w przedszkolu"":""Moje sylabki w przedszkolu"" to zeszyt, z którym dzieci uczą się czytać sylabami. Opierając się na sylabie, jako najmniejszej jednostce percepcji, znacznie ułatwia się przedszkolakom etap wczesnej nauki czytania.Dzięki atrakcyjnej szacie graficznej, naklejkom i zróżnicowanym zdaniom, praca z zeszytem dostarcza dzieciom dużo radości i zachęca je do dalszej nauki.Czytanie sylabami - to łatwe!
Niniejsza książka skierowana jest przede wszystkim do terapeutów integracji sensorycznej, którzy chcą wzbogacić własny zasób pomysłów oraz zapewnić radosne doświadczenia sensoryczno-motoryczne swoim małym podopiecznym. Publikacja przyda się też rodzicom, opiekunom, nauczycielom i pozostałym specjalistom – mogą oni omówić opisane tu interwencje z terapeutą dziecka, a następnie wdrożyć je w innym otoczeniu.
„Cara Koscinski zdecydowanie zasłużyła sobie na miano autorytetu, jeśli chodzi o temat autyzmu, zaburzeń przetwarzania sensorycznego (SPD) oraz innych odmienności rozwojowych. To osoba w wyjątkowej sytuacji: jest matką dwóch synów z SPD, autyzmem i ADHD, terapeutką z przygotowaniem z zakresu teorii integracji sensorycznej, stosującą terapię zajęciową z wykorzystaniem podejścia integracji sensorycznej (OT‑SI) oraz wspaniałą autorką, obdarzoną znakomitymi umiejętnościami komunikacyjnymi”. Z przedmowy Carol Kranowitz
W jaki sposób pokonać kryzys wychowawczy, na który niestety brakuje zdecydowanej odpowiedzi społeczeństwa wychowującego? Jak zapobiec całkowitemu zdziczeniu obyczajów i temu, że z czasem wszyscy możemy stać się ofiarami wychowawczego zaniedbania?
Remedium istnieje. Jest nim ogromne bogactwo wzorów wychowawczych klasycznej myśli pedagogicznej, w tym przede wszystkim tej, która wychowanie i samowychowanie ujmuje jako świadome i celowe oddziaływanie na człowieka poprzez kształcenie charakteru.
Praca w całości poświęcona jest problemowi kształtowaniu charakteru. Jak to robić? Odpowiedź można zaleźć w przemyśleniach klasyków: przekonaniu Juliusza Payota o potrzebie wzmagania woli człowieka, re?eksjach Jacka Woronieckiego na temat konieczności rozwijania cnót i rugowania wad, ukazanym przez Mieczysława Kreutza znaczeniu pracy nad ludzkim postępowaniem. Z kolei koncepcja wychowawczego rozwoju człowieka Stefana Kunowskiego pokazuje złożoność i wieloaspektowość kwestii związanych z wychowaniem i kształtowaniem jednostki: od rozwoju biosu, w dalszej kolejności etosu, następnie agosu, wskazanie na znaczenie losu oraz zaakcentowanie współdziałania wychowanka, będące warunkiem skutecznego wychowania.
Książka składa się z trzech części, w których kolejno przedstawiono odmienne wizje człowieka jako zapoznane źródło kryzysów wychowawczych, rozwój problematyki związanej z charakterem i wybrane sposoby jego rozumienia, wychowawcze i etyczne aspekty kształcenia charakteru, aktualność omawianej problematyki w oddziaływaniach pedagogicznych (zwłaszcza wychowawczych i profilaktycznych dobrodziejstw płynących z pracy nad sobą) oraz możliwości tkwiące w obrębie wybranych klasycznych ujęć formowania charakteru u wyżej przywołanych J. Payota, J. Woronieckiego, M. Kreutza oraz S. Kunowskiego ujmujących człowieka w coraz szerszym spektrum. Pracę kończy omówienie, na podstawie wyników badań własnych, obecności idei kształcenia charakteru w praktyce wychowawczej.
Autorka, teatroterapeutka i pedagog, prezentuje własną koncepcję wykorzystania zasobów teatroterapii jako metody wspierania i wzmacniania kompetencji w obszarze komunikacji werbalnej i pozawerbalnej dorosłych osób z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną. Ukazanie teatroterapii wspomagającej w kontekście edukacyjnym sytuuje tę dziedzinę arteterapii w nowym obszarze. Podejście humanistyczno-personalistyczne i wynikające z tego paradygmatu rozumienie teatru jako procesu „podążającego za osobą” może stać się doskonałym narzędziem z jednej strony weryfikowania aktów ekspresji komunikacyjnej u osób z niepełnosprawnością intelektualną poprzez działania teatralne, a z drugiej kluczem do umożliwienia funkcjonowania inkluzyjnego tych osób w społeczeństwie. Oddziaływania teatralnoterapeutyczne jako proces, jako przyczynek do zmiany i jako kreacja ekspresji o wymiarze artystycznym wydają się najbardziej adekwatną formą terapii wspomagającej kompetencje komunikacyjne, gdyż to właśnie językiem teatru jest szeroko pojęta i wielopłaszczyznowa komunikacja, m.in. poprzez sztukę. W książce czytelnik znajdzie również wskazówki i przykłady stosowanych rozwiązań oraz ćwiczeń, co stanowić może pomoc w codziennej pracy teatroterapeutycznej.
Celem książki jest przedstawienie różnych kontekstów edukacji obywatelskiej w Anglii. Autorka omawia problematykę w kontekście szeroko rozumianych współczesnych przemian społecznych (z uwzględnieniem takich kategorii jak państwo, naród, ideologie, tożsamość, obywatelstwo, globalizacja, wielokulturowość, media), a także w odniesieniu do „lokalnych”, typowo angielskich zjawisk (takich jak kształtowanie poczucia brytyjskości i angielskości, sentyment postkolonialny, znaczenie monarchii itd.). Książka składa się z dwóch części. Pierwsza z nich, zatytułowana „Perspektywy edukacji obywatelskiej: teoria i praktyka”, jest złożona z pięciu rozdziałów, w których omówiono podstawowe teorie oraz koncepcje istotne z perspektywy rozważań nad edukacją obywatelską. Część druga, o tytule „Główne tendencje rozwojowe edukacji obywatelskiej we współczesnej Anglii”, przedstawia w pięciu rozdziałach próbę rekonstrukcji współczesnej debaty na temat wybranych kontekstów edukacji obywatelskiej w Anglii.
Tom zawiera artykuły przedstawiające zagadnienie diagnozy w szerokim ujęciu interdyscyplinarnym, lokujące proces diagnostyczny m.in. w obrębie pedagogiki, psychologii, socjologii i nauk medycznych. Autorzy wskazują możliwości wykorzystania tego procesu w sferze dotyczącej losów jednostek oraz grup społecznych, podkreślają pragmatyczny wymiar interdyscyplinarnej diagnozy, omawiają implikacje praktyczne aktualnego zastosowania diagnozy w nauce, edukacji, profilaktyce, terapii oraz sferze społecznej.
Relacje między edukacją a innymi sferami życia społecznego mają charakter socjopedagicznych konstrukcji, których charakter zmienia się, jest dynamiczny w czasie i przestrzeni. Celem książki jest przedstawienie wybranych kontekstów tych relacji, w różnych odsłonach i perspektywach. Autorzy poszczególnych tekstów podejmują zagadnienia ważne, chociaż niekiedy związane z bardzo szczególnymi edukacyjnymi fenomenami, ale przecież nawet mikrozjawiska zasługują na uwagę, ponieważ są ważne i bardzo realne dla ich uczestników. Jednocześnie w tomie przedstawiono próby tworzenia pewnych względnie całościowych wizerunków – i to na poziomie makrospołecznym. Dlatego zebrane teksty, w swojej całości potwierdzają interdyscyplinarny charakter nauk pedagogicznych, wpisując się w dyskusje na temat roli edukacji w społeczeństwie.
Książka, przedstawiając różnorodne reprezentacje tytułowego problemu, wpisuje się w założenia społecznego konstruktywizmu. Wpisuje się też w logikę zainteresowań badawczych jej redaktorów, którzy w swoich książkach monograficznych zajmowali się analizami różnorodnych kontekstów konstruowania tożsamości. Z kolei autorzy poszczególnych jej rozdziałów analizują uwarunkowania w zakresie (re)konstruowania różnorodnych wariantów tożsamości w społeczeństwie współczesnym. Paleta tematów jest w tym zakresie bardzo szeroka, o czym bez wątpienia świadczą tytuły poszczególnych rozdziałów. Publikacja stanowi pozbawiony jakiegokolwiek normatywizmu zestaw tekstów, które w swojej całości dają pewien obraz edukacyjnych kontekstów zjawiska konstruowania i reprezentowania tożsamości w społeczeństwie współczesnym.
Publikacja Cezarego Kurkowskiego znakomicie wpisuje się w aktualne potrzeby społeczne. Jest trafnie wkomponowana w specyficzne realia regionalne. Prezentuje także sporo uniwersalnych prawd i uogólnień, które czynią z niej nośnik ważnych prawd i konkluzji dla ogólnych procesów społecznych zachodzących w Polsce. Zwiększa to jej wartość poznawczą i instruktywną... (Z recenzji prof. dr. hab. Tadeusza Pilcha)
W niniejszym opracowaniu Kształtowanie się wspólnoty i sił społecznych na Warmii i Mazurach. Studium socjopedagogiczne przedstawiono przykład działań społecznych stanowiących przeciwwagę dla przytoczonych negatywnych oddziaływań globalizacji, jakim jest m.in. zatracanie poczucia wspólnotowości i sprawstwa. Cel przyświecający realizacji opisywanych badań koncentrował się na ukazaniu roli, jaką odegrały działania projektowe o charakterze społeczno-kulturalnym w kontekście pobudzania sił społecznych w środowiskach lokalnych na terenach Warmii i Mazur. Kategoria sił społecznych odnosi się tu do procesu reorganizacji środowiska życia ludzi, grup i społeczności na podstawie ich sił własnych.
Próbując dookreślić przedmiot badań, uznano, że ważnym obszarem, w obrębie którego mogą pojawiać się procesy odkrywające, uruchamiające czy wspierające siły społeczne w społecznościach lokalnych, jest obszar działań określanych jako projektowe, ze szczególnym uwzględnieniem projektów społeczno-kulturalnych.
Do powstania niniejszego opracowania przyczyniły się przesłanki zarówno subiektywne, jak i obiektywne. Wśród subiektywnych przesłanek pojawiła się chęć lepszego rozumienia przebiegu zjawisk społecznych mających miejsce na terenie Warmii i Mazur, które niejednokrotnie przyjmują inną trajektorię niż w pozostałych regionach kraju, a także chęć zbadania, co te procesy warunkuje. Do obiektywnych przesłanek towarzyszących podjęciu decyzji o prowadzeniu badań zaliczyć można wyraźne luki w zakresie badań naukowych rozpoznających kategorię sił społecznych w odniesieniu do ich praktycznych egzemplifikacji. W pedagogice społecznej siły społeczne są kategorią, której sporo miejsca w swych rozważaniach poświęcili pionierzy tej dyscypliny: Helena Radlińska i Aleksander Kamiński, a współcześnie Brygida Butrymowicz, Ewa Marynowicz-Hetka, Edward A. Mazurkiewicz, Andrzej Olubiński, Barbara Smolińska-Theiss, Jerzy Szmagalski i Wiesław Theiss.
O ile jednak trudno zaprzeczyć zasadności ich wyodrębnienia z grupy innych pojęć opisujących procesy społeczne, o tyle nie sposób też nie zauważyć, że wymykają się one próbom operacjonalizacji i dokładnego dookreślenia. Jak zaznacza Mary Deller Brainerd (2004), paradoksalnie dzięki niedookreśloności kategoria ta inspiruje i stale wzbudza żywe zainteresowanie.
Chcąc zbadać uwarunkowania związane z czynnikami środowiskowymi mającymi wpływ na przebieg i rezultaty działań projektowych o charakterze społeczno-kulturalnym, realizowanych na terenach wiejskich i mało- miasteczkowych Warmii i Mazur, nie można nie uwzględnić wiedzy dotyczącej uwarunkowań społeczno-historycznych. Wpływ tych uwarunkowań ma kluczowe znaczenie dla rozumienia tworzenia się nowej tożsamości regionalnej Warmiaków i Mazurów.
Przystępny wykład zasad pedagogiki Montessori, odpowiednich do pracy ze starszymi dziećmi. Stosuj je na co dzień, aby twoje dziecko było szczęśliwe.
Pedagogika Montessori pozwala dyskretnie i z szacunkiem towarzyszyć dziecku w kształtowaniu jego osobowości. Między szóstym a dwunastym rokiem życia dziecko ćwiczy się w sztuce samodzielnego myślenia, buduje swoją tożsamość. Jeśli będziemy mu wtedy umiejętnie asystować, to po osiągnięciu 12 lat, będzie wiedziało, kim jest. Warto skorzystać z tej sprawdzonej metody pedagogicznej i nieustannie wspierać dziecko w stawaniu się szczęśliwym, pewnym siebie, niezależnym, twórczym i otwartym na świat człowiekiem.
Charlotte Poussin, Hadrien Roche i Nadia Hamidi są dyplomowanymi nauczycielkami Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori. Pasjonuje ich to podejście edukacyjne, dlatego stosują je w swoich szkołach i rodzinach.
Jednym z podstawowych elementów systemu oświaty i wychowania jest szkolnictwo pedagogiczne pozostające w ścisłym związku z rzeczywistością społeczną zmieniającą się na przestrzeni wieków. Pełni ono istotną rolę w procesie przygotowania kadr nauczycielskich dla edukacji pokoleń żyjących w danym okresie historycznym i na danym obszarze społeczno-kulturowym. Swoje powinności spełnią tylko wówczas, gdy będą posiadali wysokie walory moralne, dobre przygotowanie pedagogiczne i gruntowną znajomość materiału nauczania. Dlatego problemy kształcenia nauczycieli były i nadal są przedmiotem nieustannych dyskusji i prowadzonych badań pedeutologicznych. Dotyczą nie tylko historii kształcenia nauczycieli, lecz również współczesnych problemów zawodu nauczycielskiego.
W niniejszej pracy skoncentrowano się na problematyce kształcenia nauczycieli dla szkół elementarnych w Polsce w poszczególnych okresach historycznych. Już w XVI wieku pojawił się w Polsce typ szkoły zwany seminarium nauczycielskim. Jego organizatorami byli jezuici, którzy przy kolegiach zakładali seminaria przygotowujące nauczycieli do pracy pedagogicznej w jezuickich szkołach średnich (kolegiach). Obok seminariów zakonnych w XVIII wieku pojawiły się tego typu instytucje świeckie dzięki KEN, która założyła dwa seminaria w Krakowie i Wilnie kształcące nauczycieli dla szkół średnich i trzy dla szkół parafialnych. Gwałtowny rozwój tych instytucji dokona się dopiero w XIX wieku. Wiązało się to z podniesieniem rangi edukacji elementarnej w związku z wprowadzaniem obowiązku szkolnego w poszczególnych krajach europejskich. Szkoła ludowa stawała się stopniowo obowiązkowa, ogólnokształcąca, finansowana przez państwo i pozostająca pod jego jurysdykcją.
Publikacja ma charakter nowatorski, w literaturze polskiej nie posiadamy bowiem globalnego ujęcia problematyki kształcenia nauczycieli dla potrzeb szkolnictwa elementarnego od ich powstania w 1775 roku, aż po likwidację tych szkół w latach siedemdziesiątych XX wieku.(Z recenzji dr hab. Bogusławy Doroty Gołębniak, prof. CDV)
Książka zawiera cztery rozdziały, z których dwa pierwsze obejmują czas od późnego średniowiecza do wybuchu I wojny światowej. W rozdziale pierwszym opisano rozwój kulturalny Kielecczyzny, odniesiono się także do historii rozwoju gospodarczego Wyżyny Kielecko-Sandomierskiej. Autorka podkreśliła tu, iż region kielecki uczestniczył w tworzeniu kultury i literatury od zarania polskiej państwowości. Omówione w rozdziale kwestie upoważniają do stwierdzenia, że ziemia świętokrzyska szczyciła się od najdawniejszych czasów bogatym dorobkiem kulturalnym i oświatowym. Ów dorobek powstawał przede wszystkim w klasztorach i kościołach oraz w domach lokalnego możnowładztwa, tam był pielęgnowany, wzbogacany i rozwijany. Rozdział pierwszy to także opis początków szkolnictwa na Kielecczyźnie związanego ściśle z duchowieństwem.
Co robić, aby nasze dziecko było szczęśliwe? Jak wzbudzić w nim zaufanie? Jak przygotować małego człowieka do mierzenia się z trudnościami, które na pewno w którymś momencie pojawią się w jego życiu? Gdzie jest granica twojej złości? Jaki błąd najczęściej popełniają rodzice? I co jest tak naprawdę najważniejszym zadaniem dla opiekuna, zarówno w okresie niemowlęctwa, jak i dorastania dziecka?
Magia rodzicielstwa to współczesna biblia dla nowoczesnych rodziców. Psycholożka i terapeutka rodzinna Hedvig Montgomery w siedmiu prostych krokach wskazuje rodzicom i opiekunom drogę do tego, o czym każdy z nich marzy – szczęśliwej relacji ze swoimi dziećmi.
Książka zawiera przegląd nowoczesnych metod uczenia się i podnoszenia kompetencji. Autorka radzi, jak w czasach nieustannie zmieniających się realiów rynkowych wykorzystać nowe technologie szkoleniowe w cyfrowej i wirtualnej rzeczywistości, aby stworzyć środowisko sprzyjające wymianie wiedzy i współpracy.
Z publikacji można dowiedzieć się m.in.:
- jak zaplanować i zaprojektować nowoczesny program szkoleniowy i wdrożyć go w organizacji,
- jakie technologie i narzędzia szkoleniowe warto stosować,
- co to jest adaptive learning, machine learning, blended learning, micro-learning, AI, czy m-learning
- jak ocenić efektywność szkolenia e-learningowego.
Jeżeli lubisz podejmować się trudnych tematów z zakresu pedagogiki, feminizmu lub problemów rasizmu, ta książka jest właśnie dla Ciebie. Z pewnością nie pozostawi Cię obojętnym wobec tego, co przeczytasz, i zostanie z Tobą już na zawsze. Przekonaj się sam! "Proces kształtowania kobiecej podmiotowości. Pedagogiczne studium rozwoju bell hooks" jest wynikiem pracy, u której podłoża leży potrzeba pogłębienia wiedzy i aktualizacji pojęć pedagogicznych rozwoju i podmiotowości. Aneta Ostaszewska z badawczą precyzją poddaje refleksji kluczowe zagadnienia w oparciu o biografię afroamerykańskiej pedagożki i feministki - bell hooks. Choć obszar rozmyślań zdaje się ograniczać do jednego przypadku, jednoznacznie powiększa pole poszukiwań i sprawia, że biografia hooks znacząco poszerza podejmowane konteksty i wychodzi daleko poza granice jednostkowe. Autorka zestawia naznaczoną doświadczeniem rasizmu przeszłość hooks z awansem społecznym dokonanym na ścieżce edukacyjnej, tym samym wydobywając esencjonalność pojęć samorozwoju i idącym za tym samoupodmiotowieniem. To refleksja nie tylko w obrębie zagadnień pedagogicznych, ale również głęboko przeszywająca historia samostanowienia i świadomości siebie.
Dzieci i dorośli zmieniają się pod wpływem wielu czynników,wzorców i narzędzi komunikacji. Warto obserwować te fascynujące procesy w kontekście świata wartości, który ujawnia się w treściach medialnych. W niniejszej książce przyglądamy się wielu społecznym zjawiskom i fenomenom zachodzącym w kulturze konsumpcji oraz świecie mediów. Autorzy i autorki tekstów dokonują wnikliwych analiz relacji między dziećmi i dorosłymi, juniorami i seniorami, badają procesy infantylizacji, a także estetyki dzieciństwa. Pokazują medialnych bohaterów świata dzieci i młodzieży, ich kłopoty i dylematy, które są też problemami młodych ludzi. Omawiają kulturowe zjawiska, analizując reklamy, telewizyjne programy rozrywkowe dla dzieci, grupy fanowskie, bajki, filmy, seriale, kanały YouTube, wirtualne dzienniki szkolne.
Małgorzata Bogunia-Borowska jest doświadczoną badaczką kultury współczesnej, w której media i konsumpcja stanowią tematy fundamentalne. Należy do najlepszych badaczy problematyki telewizji, wzorów konsumpcji. Kontynuacja badań relacji dzieci–media, tym razem z uwzględnieniem nowych mediów, wydaje się jak najbardziej wskazana i ważna.
W książce krzyżują się różnorodne i wielowymiarowe spojrzenia badaczy, łączących podejścia teoretyczne z praktyką badawczą. Wielką zaletą niniejszej publikacji jest aktualność analizowanych zjawisk. To bardzo wartościowa pozycja na liście lektur obowiązkowych nie tylko dla studentów i badaczy z obszaru nauk społecznych, ale także zdecydowanie szerszego kręgu czytelników: rodziców, wychowawców czy wszystkich świadomych konsumentów mediów.
Prof. Małgorzata Molęda-Zdziech
Małgorzata Bogunia-Borowska – socjolog i medioznawca. Pracuje w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Uczciwa gra to stawanie się lepszym, codziennie po trochu, to przyjmowanie zwycięstw, ale i porażek z podniesioną głową, to uczenie się na błędach i szacunek wobec innych. Pomocne elfy w świecie sportu i wspólnych zabaw pokazują, że prawdziwym zwycięzcą jest ten, kto wciąż pracuje nad sobą.
USZY DO GÓRY! REBUSY SŁUCHOWE DOSKONALĄCE UWAGĘ, PAMIĘĆ, ŚWIADOMOŚĆ FONOLOGICZNĄ I SPRAWNOŚĆ JĘZYKOWĄUszy do góry! to pozycja przeznaczona dla terapeutów pedagogicznych do pracy z dziećmi i młodzieżą z zaburzonymi funkcjami słuchowymi, w tym również z zaburzeniami przetwarzania słuchowego (ang. auditory processing disorder APD). Może być ona jednak wykorzystywana z powodzeniem także w terapii dorosłych, gdyż zarówno materiał językowy użyty do zadań, jak i metoda pracy mają charakter uniwersalny. Ćwiczenia, pomyślane w formie rebusów słuchowych, mają za zadanie doskonalić:uwagę słuchową ukierunkowaną na słowie mówionym,słuchową pamięć operacyjną,słuch fonemowy,świadomość fonologiczną,sprawność językową.
Celem przygotowanej monografii jest diagnoza i analiza zależności pomiędzy stopniem rozwoju tożsamości dewiacyjnej nieletnich a poziomem ich motywacji do jej zmiany przez samodoskonalenie. Starano się przy tym, aby wnioski wynikające zarówno z analizy literatury przedmiotu, jak i przeprowadzonych badań służyły wzbogaceniu refleksji o znaczeniu obu zjawisk i występujących między nimi zależności, która byłaby przydatna w udoskonalaniu organizacji procesu resocjalizacji w warunkach instytucjonalnych. Aby osiągnąć ten cel, pracę badawczą podzielono na kilka etapów, której efekty znalazły swoje odzwierciedlenie w kolejnych rozdziałach pierwszej (teoretycznej) i drugiej (empirycznej) części monografii.
W pierwszym rozdziale, z uwzględnieniem wiedzy z zakresu filozofii, psychologii i socjologii, dokonano pogłębionej analizy pojęcia, struktury, procesu formowania się i rozwoju tożsamości osobowej oraz warunków wyznaczających proces jej zmiany z perspektywy nauk humanistycznych i społecznych. Zadaniem było uchwycenie konstytutywnych dla zrozumienia jej istoty oraz struktury komponentów, które mogłyby być użyteczne w konceptualizacji modelu tożsamości dewiacyjnej. Przeglądu literatury poświęconej problematyce tożsamości człowieka dokonano również pod kątem poszukiwania odpowiedzi na pytanie, na ile możliwa i w jakich warunkach dokonuje się jej zmiana, ponieważ ma to duże znaczenie dla ewentualnego ukierunkowywania na ten cel oddziaływań resocjalizacyjnych. Zarówno poszukiwanie, kształtowanie, kreowanie, czy też zmiana tożsamości, dokonuje się głównie poprzez autorefleksję podejmowaną w kontekście nawiązywanych interakcji społecznych. Stąd też, aby ukazać całą złożoność tego procesu zdecydowano się na omówienie społeczno-kulturowych uwarunkowań w nieustannie zmieniającej się i niepewnej rzeczywistości postmodernistycznej.
Celem publikacji jest zapoznanie czytelników z zagadnieniami i przepisami związanymi z zatrudnianiem nauczycieli oraz innych pracowników oświaty obejmującymi m.in.:
- sposoby, tryby i warunki nawiązania, przekształcenia i rozwiązania stosunku pracy;
- ocenę pracy, ustalanie kwalifikacji i awans zawodowy nauczyciela;
- wynagrodzenie i czas pracy nauczyciela;
- ustalanie i udzielanie urlopu wypoczynkowego;
- wydawanie świadectw pracy;
- odpowiedzialność dyscyplinarną i kary porządkowe oraz wykroczenia przeciwko prawom pracownika.
Ponadto uwzględniono praktyczne wskazówki co do możliwości pozakodeksowych przekształceń form stosunku pracy, przydatnych przy tworzeniu etatów nauczycielskich, a także współpracy dyrektora ze związkami zawodowymi oraz składanie przez niego oświadczeń majątkowych. W najnowszym wydaniu publikacji zwrócono uwagę na przepisy przejściowe ustawy z 26.01.1982 r. Karta Nauczyciela związane z wejściem w życie ustawy z 14.12.2016 r. Prawo oświatowe. Ponadto, uwzględniono zmiany legislacyjne związane z nowelizacją Ustawy z 26.06.1974 r. Kodeks pracy.
Prezentowana publikacja jest zachętą do refleksji na temat napięć oraz nieoczywistości, istoty i znaczenia współczesnych debat nad dzieciństwem i wczesną edukacją. Przedstawione rozważania dotyczą krytycznego namysłu nad kondycją wczesnej edukacji, potencjału dziecka i jego sposobów doświadczania świata, środowiska edukacyjnego rozwijającego potencjał i kompetencje dzieci, twórczego charakteru procesu uczenia się, a także metodologicznych aspektów badań dziecka i dzieciństwa.
Tom jest zapisem wielowątkowej dyskusji toczonej z dwóch perspektyw - konstruktywistycznej i kognitywistycznej – wokół dzieciństwa jako zespołu dziecięcych doświadczeń, przeżyć i działań. Obecna w książce idea podejścia jakościowego potwierdza po raz kolejny, że zainteresowanie dziecięcymi znaczeniami nie ma prostych odniesień do zagadnień podejmowanych w tradycji ilościowych badań pedagogicznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
