Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Prof. Andrzej Bałandynowicz stworzył teorię zhumanizowanego odwetu kary pozbawienia wolności oraz teorię inkluzyjnej readaptacji społecznej, które stanowią podstawę aksjologiczną polityki kryminalnej państwa prawa. Teoria zhumanizowanego odwetu kary pozbawienia wolności (teoria wielopasmowej resocjalizacji z udziałem społeczeństwa) nawiązuje do probacji jako zorganizowanego systemu kontroli społecznej preferującego zróżnicowane karanie oparte na substracie izolacji, integracji i inkluzji społecznej. W teorii inkluzyjnej readaptacji społecznej Autor zwraca uwagę na zróżnicowanie przestępców – z jednej strony na ich szczególne predyspozycje osobowościowe do zachowań niezgodnych z prawem, z drugiej zaś – na ich zdolność do przyjmowania akceptowanych społecznie postaw społecznych.
"Prezentowana publikacja ulokowana jest w obszarze światopoglądu naukowego, uwzględnia przy tym podejście interdyscyplinarne i ukazuje, że Autor teorii probacji (wielopasmowej teorii resocjalizacji z udziałem społeczeństwa), na którą składają się filozofia karania, system nowoczesnych kar i metodyka postępowania resocjalizacyjnego, wskazuje na zastosowanie jej we wspomaganiu, nabywaniu umiejętności komunikacyjnych, rozwojowych i przystosowawczych osób karanych oraz wartości kreujących ich tożsamość osobową, społeczną i kulturową. Przeżywanie wolności emocjonalnej, zaufanie, odpowiedzialność, potrzeba prawa do wyboru i swobodnego zaciągania zobowiązań wobec wspólnotowości stanowią bowiem podstawowe wyzwanie dla osób zmagających się ze swoimi trudnymi sytuacjami życiowymi.
Z kolei kulturowy wymiar systemu probacji sprowadza się do kreowania modelu instytucjonalno-organizacyjnego w postaci kar wolnościowych i kar średniej mocy, a także określenia wzorców działania i norm postępowania opartych na inkluzyjnych działaniach resocjalizacyjnych z udziałem całego społeczeństwa, które przebiegają wokół solidaryzmu społecznego uwzględniającego działania oparte na afirmowaniu uczciwości, pomocowości i skuteczności".
Fragmenty z recenzji
Prof. zw. dr hab. dr h.c. Brunon Hołyst, dr hab. prof. nadzw. Anna Kieszkowska
Książka ukazuje się po decyzji o likwidacji, w czasie „wygaszania” gimnazjum. Zmiana organizacji kształcenia podstawowego nie zmieni problemów, przed którymi stoi dzisiaj uczeń gimnazjum, a potem o rok młodszy uczeń ośmioletniej szkoły podstawowej. Podejmuje ważny i bardzo aktualny problem aktywności ekonomicznej młodzieży. Innowacyjne badania przeprowadzone przez Autorów monografii znakomicie uzupełniają stosunkowo liczne badania aspiracji edukacyjnych i zawodowych, np.: Tadeusza Lewowickiego, Czesława Plewki, Natalii Bednarczyk-Jamy.
Uważam, że szczególną zaletą recenzowanej monografii jest analiza aktywności ekonomicznej uczniów gimnazjów w zmieniających się uwarunkowaniach środowiska życia i kształcenia oraz jej wielka przydatność dla doradztwa zawodowego, edukacji – w tym przygotowania do pracy, rozwoju przedsiębiorczości. Monografia odpowiada na aktualne potrzeby edukacyjne młodzieży, stojącej przed pierwszą decyzją wyboru drogi edukacyjnej, określającą również drogę zawodową.
Dr hab. Henryk Bednarczyk, prof. nadzw.
Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. K. Pułaskiego w Radomiu
Instytut Technologii Eksploatacji PIB w Radomiu
7 nowych i prostych historii, które nauczą dziecko dobrych nawyków
Przyjaciele z krainy Siedmiu Dębów wracają z nowymi przygodami!
Ala przekona, że warto określić swój cel działania. Wandzia zwróci uwagę na współpracę z koleżankami i kolegami, a Igiełka podkreśli, jak ważne jest zadbanie o siebie. Witek z kolei przypomni, dlaczego nie zawsze warto porównywać się z innymi.
***
7 nawyków szczęśliwego dziecka. Nowe historie to jeszcze więcej zabawnych i pięknie zilustrowanych opowiadań, które przybliżą rodzicom i dzieciom metodę 7 nawyków skutecznego działania. Bohaterowie każdego opowiadania uczą się jednego z dobrych nawyków. Dzięki temu dzieci poznają 7 prostych kroków, które pomogą im mądrze planować czas na naukę i odpoczynek, być dobrymi przyjaciółmi i lubianymi kolegami, radzić sobie, gdy pojawiają się kłopoty, i nie poddawać się presji grupy.
„Monografia autorstwa Elżbiety M. Mach dotyczy niezwykle interesującego i słabo zbadanego w polskiej literaturze zagadnienia edukacyjnych konsekwencji integracji europejskiej na przykładzie edukacji wczesnoszkolnej w Polsce i we Włoszech. Autorka analizuje zmiany treści programowych w obu krajach w szerszym kontekście przemian historyczno-społeczno-gospodarczych w tak zwanym okresie przemian, to znaczy w latach 1945–2004 w przypadku Polski i 1922–2004 dla Włoch.
Książka jest owocem szeroko zakrojonych prac Autorki, prowadzonych w latach 1996–2004, obejmujących zarówno badania archiwalne, jak i analizę programów nauczania, podręczników szkolnych, ministerialnych zapisów prawnych, wytycznych zawartych w poradnikach metodycznych dla nauczycieli, a także wywiadów, rozmów i ankiet przeprowadzanych z nauczycielami. Elżbieta M. Mach wykorzystała także własne doświadczenia z pracy nauczycielskiej w klasach młodszych w latach 1984–1996 oraz w charakterze eksperta Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie opiniowania programów i podręczników szkolnych dla klas I–III oraz do nauczania edukacji europejskiej, przede wszystkim w odniesieniu do edukacyjnych priorytetów Unii Europejskiej.
Cele i treści kształcenia w związku z integracją europejską na przykładzie edukacji wczesnoszkolnej we Włoszech i w Polsce wypełniają istotną lukę w polskiej literaturze przedmiotu”.
Z recenzji dr hab. Joanny Sondel-Cedarmas
Elżbieta M. Mach, dr nauk społecznych w zakresie pedagogiki, europeistka, pracownik Instytutu Europeistyki UJ, rzeczoznawca MEN w zakresie podręczników dla klas I–III, ekspert FRSE oraz EACEA ds. europejskich programów edukacyjnych; pozazawodowo
– hodowca kotów rasy turecki van, miłośnik muzyki klasycznej i górskich wędrówek. Zainteresowania badawcze: edukacja europejska, polityka edukacyjna UE, socjologia edukacji, edukacja i tożsamość, obywatelstwo europejskie, aktualne procesy
społeczno-kulturowe widziane w perspektywie zmiany edukacyjnej.
Na pytanie, co łączy tytułowe sport i ascezę z miłością, odpowiadam najprościej, że są aktami reguły życia zaszczytnego, a przez wzgląd na moralną rację sportu olimpijskiego, złożoną w miłości przyjaźni – aktami reguły życia chwalebnego, co prawie na to samo wychodzi. W książce nie przywołuję żadnego traktatu o miłości wzniosłej ani też nie piszę własnej filozofii miłości uświęcającej, a zakładającej przebóstwienie oraz – nieodzownie – eschatyczne przeistoczenie człowieka. Niczego takiego, co by regułę życia zaszczytnego ascety w roli sportowca rozciągało na pozadoczesność, nie zamierzałem pomyśleć, gdyż dość ma swoich zmartwień dzień życia człowieka między ludźmi, by olimpizm jako filozofię moralnego pocieszenia – o czym jest mowa w rozdziałach początkowych – zastąpić czy może tylko dopełnić teologią zbawienia. Nie wykluczam takiego podejścia, gdyż w ogólności nie wyłączam z aparatu poznania udziału fide w kontemplacji ducha prawdy, ale jako pedagog pamiętać muszę o swoich uprawnieniach epistemicznych. Nie wszystko mi wolno, a na usprawiedliwienie dopowiem – co ma bezpośredni związek z tytułem książki – że chodzi o moje samozrozumienie sensu ascezy ucieleśniającej w kontekście życia społecznego; życia, w którym dostępuję możliwości naukowego poznania siebie. Nie każdy, kto sportu doświadcza, podejmuje naukę o sporcie, i nie każdy uczeń, który uniezależnia się od nauczyciela gimnazjonu, wymyśla pedagogikę wartości ciała (Pawłucki 1996). A już na pewno nie każdy, kto obiektywizuje poznanie siebie, zadaje pytanie – już nie o siebie wyłącznie – o sens samego aktu sportowego, sens ascezy, a tym samym sens wychowania przez kulturę cielesnej afirmacji jako zobowiązania powierniczego nauczyciela wobec pokoleniowego następcy, oraz – na koniec – o rację kulturowej dążności, która miałaby wzbudzać samoświadomość przeznaczenia. W książce pytam właśnie o wszystko to, czego sam doświadczyłem, i co nieustająco – dopóki jestem – może być moim udziałem: poznanie i wolność, asceza i sport, sprawiedliwość i miłość.
Autor
W Programie nauczania wychowania fizycznego dla liceum i technikum „Ruch – zdrowie dla każdego 3” uwidoczniona jest personalistyczna koncepcja wychowania oraz koncepcja sprawności fizycznej ukierunkowanej na zdrowie. Jego głównym założeniem jest wykształcenie u młodego człowieka postaw prosomatycznych i prospektywnych.
Program nauczania zawiera: charakterystykę programu, cele i treści kształcenia, warunki i sposób realizacji, ocenianie ucznia z wychowania fizycznego, ewaluację programu, pomiar sprawności fizycznej, plany pracy dla wszystkich klas, realizowane w formie zajęć klasowo-lekcyjnych oraz propozycje planów pracy w ujęciu fakultatywnym. Te ostatnie – w odpowiedzi na liczne prośby i sugestie wielu nauczycieli – zostały poszerzone o nowe treści programowe, często wykraczające poza podstawę programową.
Niniejsza książka ma na celu pomóc nauczycielom we wdrażaniu strategii, opartych na podejściu inkluzyjnym, które stworzą środowisko nauki zapewniające uczniom z autyzmem odpowiednie wsparcie. Opisano tu kluczowe obszary, w jakich mogą się pojawić bariery w nauczaniu, i ponad 100 pomysłów (w tym dodatkowych pomysłów, wskazówek i propozycji modyfikacji) na ich pokonanie w sposób rzeczowy, klarowny i łatwy do zrealizowania. Pomysły te mają ściśle aplikacyjny charakter, ponieważ autorka, jako doświadczony praktyk, odnosi się do realiów kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, podając przy tym odwołania do literatury przedmiotu oraz studiów przypadków. To poradnik dla każdego nauczyciela poszukującego w swojej pracy inspirujących i skutecznych rozwiązań
Dobre obyczaje to zasady, których przestrzega się po to, żeby lepiej się nam żyło. Żebyśmy się nie kłócili i nie obrażali. Żebyśmy umieli cieszyć się z tego, że jesteśmy razem z innymi. Jeśli będziemy dla siebie uprzejmi, codzienne życie okaże się łatwiejsze i przyjemniejsze. Warto znać dobre obyczaje! Przedstawiamy wspaniałą książkę, dzięki której dziecko dowie się, jak zachowywać się w domu, na przyjęciu, w szkole i wielu innych miejscach. Książka zawiera mnóstwo kolorowych zdjęć!
Autorki książek - doświadczone psycholożki i matki - radzą, jak rozmawiać z nastolatkiem, jak nawiązać z nim bliską więź, uczulają na zagrożenia i podpowiadają, jak reagować, gdy dzieje się coś złego.
W literaturze przedmiotu można znaleźć wiele opracowań dotyczących naszkicowanych w niniejszej książce zagadnień, jednak należy z wielką satysfakcją i zadowoleniem przyjąć przygotowaną przez Mariana Śnieżyńskiego publikację pt. Wiedza rodziców o wychowaniu swoich dzieci. Można odnieść wrażenie, że książka została opracowana z perspektywy człowieka spełnionego zawodowo, a jednocześnie wciąż zatroskanego o dobro polskich środowisk wychowawczych i chcącego się dzielić swoją ogromną wiedzą i doświadczeniem w tym obszarze. O szczególnych walorach książki decydują nie tylko rozważania teoretyczne, ale opracowanie i analiza materiału zgromadzonego w trakcie przeprowadzonych przez Autora badań empirycznych.
Publikacja mówi wiele o współczesnej młodej polskiej rodzinie. Jej Autor nie tylko przestrzega przed niebezpieczeństwami, jakie jej grożą; dzięki formułowanym w książce wnioskom otrzymujemy bowiem przydatne narzędzie do budowania umiejętności wychowawczych współczesnych rodziców. Dla środowisk akademickich, politycznych, ale także kościelnych może się ona stać inspiracją do podjęcia pogłębionej refleksji nad działaniami, jakie należy wdrożyć, aby Polska była silna siłą polskich rodzin.
Z recenzji ks. dra hab. Jacka Siewiory, prof. MWSE w Tarnowie
Książka w sposób obiektywny i wyważony ukazuje cały bogaty arsenał chytrej i perfidnej walki z tą częścią szkolnictwa, która była wyznaniowa, tylko dlatego, że była katolicka. Autor odsłania paradoks ówczesnej sytuacji, z jednej strony potrzebę i konieczność odbudowy systemu szkolnictwa po stratach i zniszczeniach II wojny światowej, a z drugiej równoczesne ograniczanie oraz eliminację szkół katolickich.
Całość zgromadzonego materiału została uporządkowana bardzo jasno i logicznie. Omówiono najpierw główne założenia i politykę władz wobec szkolnictwa katolickiego, a następnie podstawowe szczeble edukacyjne i wychowawcze: przedszkola, szkoły podstawowe, średnie ogólnokształcące i zawodowe. W ten sposób bardzo wyraziście wykazano strategię walki ze szkolnictwem wyznaniowym w Polsce.
Publikacja Witolda Chmielewskiego daje nowe spojrzenie na losy polskiej oświaty, szkolnictwa w początkowym okresie Polski Ludowej. Do tej pory wielu historyków nie tylko wychowania obszernie opisywało tzw. ofensywę ideologiczną w Polsce, jaka miała miejsce od roku 1949. Wiązano z nią wielki przełom. Autor swym dziełem, choć tego nie akcentuje, dowodzi, że walka o szkołę toczyła się nieustannie już od 1945 roku i łączyła w sobie nie tylko prymitywne, aroganckie, ale i niezwykle wyrafinowane oraz przebiegłe środki.
Prof. dr hab. Julian Dybiec
Z czego słynie nasz kraj? Jak brzmi trzecia zwrotka hymnu? Jak nazywa się najwyższy szczyt, największe miasto, najgłębsze jezioro? Jak obchodzimy święta? Czym się różni sękacz od kartacza? Co wspólnego mają piernik i Kopernik? Dokąd wędrują wydmy? Ilu mamy noblistów? Jakie zabytki warto zwiedzić? Czy żubr to największe zwierzę? Gdzie zimują nietoperze? Wszystkiego dowiesz się z tej książki. Oprócz rzeczowych informacji znajdziesz w niej mnóstwo ciekawostek i atrakcyjnych zdjęć.
Jak pomóc dziecku odkryć swoją pasję? W jaki sposób wspierać swoje dziecko, które uprawia sport lub realizuje inne zainteresowania (muzyka, taniec itp.)?Czytelnik znajdzie tu odpowiedzi m.in. na pytania, jak przygotować dziecko do radzenia sobie ze stresem i rywalizacją i jak wspomóc je przed najważniejszym, finałowym dniem. Każdy rozdział zawiera konkretne wskazówki, porady oraz propozycje ćwiczeń i zabaw (zarówno indywidualnych, jak i wspólnych). Podsumowania rozdziałów są zilustrowane rysunkami.
Wczesna interwencja logopedyczna to kolejny tom z serii podręczników akademickich Logopedia XXI Wieku.W ostatnich latach nastąpił wzrost zainteresowania problematyką wczesnej interwencji logopedycznej, czego jedną z przyczyn stały się regulacje prawne, stwarzające możliwości zatrudniania logopedów, specjalizujących się w diagnozie i terapii dziecka od okresu noworodkowego. Przygotowana pozycja jest kierowana do osób, które tematyką tą są zainteresowane i chciałyby poszerzyć swoją wiedzę na temat etiologii zaburzeń rozwojowych, ich charakterystyki oraz przebiegu, a także metod pracy stosowanych w szeroko pojętej terapii tej najmłodszej grupy logopedycznych podopiecznych.
Autorka odważnie i z pełnym przekonaniem sięga do wypowiedzi dzieci na temat podręczników – najpopularniejszych środków dydaktycznych.
Traktuje uczniów – bezpośrednich uczestników, najważniejsze ogniwo procesu nauczania oraz odbiorców oferty podręcznikowej – jako bezcenne źródło informacji.
Opinie dzieci na temat merytorycznej zawartości podręczników oraz wykorzystania ich w procesie nauczania i uczenia się są krytyczne, dojrzałe i refleksyjne – mało tego, zgodne z opiniami pedagogów i psychologów zajmujących się wczesną edukacją. Zdanie uczniów nie jest jednak uwzględniane ani przez twórców podręczników szkolnych, ani przez nauczycieli, co wydaje się jedną z głównych przeszkód w podnoszeniu jakości polskiej edukacji.
Książka jest dopełnieniem publikacji Ewaluacja podręczników zintegrowanych do edukacji wczesnoszkolnej. Perspektywa dorosłych. Umożliwia zestawienie dwóch dyskursów: osób dorosłych – autorów, wydawców i nauczycieli, oraz dzieci – codziennych użytkowników podręczników i materiałów edukacyjnych i ich najlepszych recenzentów.
******
Evaluation of Integrated Textbooks for Early Education. Children’s Perspective Education Studies Series
The book contains children’s comments on textbooks. Their opinions on the content of textbooks, their use in the teaching and learning process are critical, mature and reflective. They also correspond to the opinions of early education teachers and psychologists.
Autorka opisuje rolę i miejsce podręcznika we współczesnej edukacji wczesnoszkolnej:
• Objaśnia czytelnikom podstawową terminologię związaną z książkami do nauki, przybliża historię stosowania podręczników, przedstawia funkcje spełniane przez pakiety edukacyjne, charakteryzuje zmiany na rynku publikacji do kształcenia wczesnoszkolnego spowodowane kolejnymi reformami systemu oświaty.
• Analizuje najpopularniejsze podręczniki zintegrowane wykorzystywane podczas zajęć w klasach I–III szkoły podstawowej w zakresie kształtowania umiejętności językowych, matematycznych i przyrodniczych dzieci.
• Wyniki badań zestawia z rzeczywistymi potrzebami rozwojowymi uczniów w wieku wczesnoszkolnym, opisywanymi zgodnie ze współczesną wiedzą psychologiczną i pedagogiczną.
• Udowadnia, że podręcznik powinien zawierać tylko najważniejsze, przedstawione poglądowo, aktualne treści, odsyłać uczniów do innych środków dydaktycznych, w tym także do nowoczesnych pomocy medialnych.
• Wskazuje, że twórcy pakietów edukacyjnych muszą kłaść zdecydowanie większy nacisk na zadania problemowe, dywergencyjne i kreatywne, aktywizujące dzieci.
Książka jest lekturą obowiązkową nie tylko dla wydawców, autorów i recenzentów „elementarzy”, lecz także dla pedagogów, którzy w dobie powszechnej kartomanii borykają się z problemem prawidłowej oceny merytorycznej pakietów edukacyjnych. Stanowi dopełnienie publikacji Ewaluacja podręczników zintegrowanych do edukacji wczesnoszkolnej. Perspektywa dzieci.
******
Evaluation of Integrated Textbooks for Early Education. Adults’ Perspective Education Studies Series
The author analyses the most popular integrated textbooks for the 1st–3rd grade primary school students with regard to developing language, mathematical and natural sciences skills of children. The research results are compared with the real development needs of students. The author proves that a textbook should provide only an overview of the most important subject matter, and it should refer students to other teaching aids, including modern media aids. It is indicated that the authors of educational packages must place great emphasis on engaging problem-solving, divergent and creative tasks.
Książka Stanisława Bednarskiego jest najlepszą książką XX wieku na temat szkół jezuickich w Polsce. Wywołała ona prawdziwą rewolucję w poglądach na nauczanie w szkołach gimnazjalnych od XVI do XVIII wieku. Stąd PAU nadało autorowi prestiżową nagrodę im. Probusa Barszczewskiego na najlepszą książkę historyczną z 1933 roku. Wszystkie późniejsze studia na temat polskiego szkolnictwa opierały się głównie na ustaleniach Bednarskiego. Tym bardziej, że wiele źródeł rękopiśmiennych przez niego wykorzystanych, zaginęło w czasie drugiej wojny światowej. Książka Bednarskiego nic nie straciła na swojej aktualności i również dziś może stanowić podstawową lekturę akademicką i naukową.
Czy ludzie potrafią prawidłowo ocenić, ile umieją?Czy istnieje wiele różnych inteligencji?Czy prezentacje multimedialne ułatwiają zdobywanie wiedzy?Czy powtarzanie to skuteczna metoda uczenia się?Czy stosowanie nagród sprzyja, czy przeszkadza w zdobywaniu wiedzy?Czy osoby mające wysoką samoocenę uczą się lepiej?Jeffrey D. Holmes przyjrzał się szesnastu powszechnie podzielanym przekonaniom na temat nabywania wiedzy. By jednoznacznie rozstrzygnąć o ich naukowej wartości, zebrał imponującą liczbę danych z literatury naukowej i dokonał ich wnikliwej oraz krytycznej analizy. Rozprawiając się z silnie ugruntowaną wiedzą potoczną, autor pokazuje jednocześnie, jak zachować krytycyzm wobec naukowych i pseudonaukowych doniesień.
Książka o naukowych i duszpasterskich drogach polskich jezuitów w Rzymie przypomina postacie tych jezuitów, którzy poprzez kontakt z Rzymem sami uczyli się w duchu pedagogiki ignacjańskiej, a potem w Polsce kładli podwaliny pod pedagogikę ignacjańską, która jest dziś kontynuowana w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej "Ignatianum" w Krakowie. Książka przybliża także postacie jezuitów, którzy pełnili opiekę duchową nad przebywającymi na studiach w Rzymie młodymi Polakami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
