Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
mówmito innowacyjna pomoc dydaktyczna wspomagająca proces programowania języka.Zestaw jest przeznaczony dla dzieci, które nie rozwinęły umiejętności posługiwania się mową lub utraciły zdolność mówienia w wyniku zaburzeń komunikacji językowej.Szczególnie dotyczy to dzieci:ze spektrum autyzmu,z upośledzeniem umysłowym,głuchych lub niedosłyszących,z afazją,z zespołem Downa.Program polecany także dzieciom obcojęzycznym uczącym się języka polskiego.5 kategorii tematycznych:zwierzęta,osoby,pokarmy,zabawki,ciało.Zawartość zestawu:1. 100 filmów terapeutycznych (pendrive)Filmy zostały zmontowane tak, by wyeliminować bodźce zakłócające odbiór. W tym celu zastosowano szereg zabiegów:prosty montaż - lektorka na białym tle,kilkukrotne powtarzanie ćwiczonego słowa,zbliżenie na usta wypowiadające słowo,nieco zwolnione tempo nagrania.2. 5 książeczek dla dzieciKsiążeczki zawierają materiał obrazkowo-wyrazowy zintegrowany z treścią filmów.
Spis treści
Wstęp
CZĘŚĆ I
Perspektywy, wyzwania i zmiana przestrzeni osób z niepełnosprawnością
Ewa Nałącz-Kłos, The Gateway Award – nowa perspektywa i szansa kreatywnej pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną
Henryk Waszkowski, Proces inkluzji społecznej harcerzy z niepełnosprawnością na przykładzie ruchu drużyn Nieprzetartego Szlaku
Delfina Ertanowska, Wykluczenie społeczne i bariery edukacyjne na przykładzie mniejszości etnicznej Ukraińców-Łemków w Polsce. Historia i współczesność
Sylwia Zubrzycka, Rola asystenta rodziny w inkluzji społecznej osób z niepełnosprawnością
CZĘŚĆ II
Edukacja i zmiana – ku inkluzji i włączaniu osób
z niepełnosprawnością
Agata Kułaga, Przygotowanie ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim oraz z głęboką niepełnosprawnością sprzężoną do funkcjonowania w otwartym społeczeństwie
Emilia Wieczorek, Studenci z niepełnosprawnościami – ujęcie statystyczne. Egzemplifikacja ZSN Ad Astra UAM – jakość życia studentów z niepełnosprawnościami UAM
Marzena Baran, Gotowość kandydatów na nauczycieli do edukacji inkluzyjnej w szkole ogólnodostępnej
Maciej Kokoszka, Edukacja w procesie readaptacji społecznej skazanych
Klaudia Sabat-Zabłotni, Inkluzja społeczna byłych więźniów – szanse czy bariery w perspektywie przyszłych pedagogów resocjalizacyjnych
CZĘŚĆ III
Szkoła oraz oddziaływania wspierające proces inkluzji i włączania
Grzegorz Całek, Szkoła włączająca czy wyłączająca? Rzeczywistość szkolna widziana oczami rodziców dzieci z zespołem Aspergera
Katarzyna Król, Mariola Sokół, Izabela Ważna, Integracja i wspólna zabawa szansą aktywnego wspierania dzieci z niepełnosprawnością
Agnieszka Leś, Życie młodego człowieka z niepełnosprawnością w obliczu wyzwań edukacyjnych i zawodowych
Joanna Inglot-Kulas, Joanna Mazurkiewicz, Marlena Czernisz, Fundacja Integracji przez Sport HANDICAP Zakopane jako przykład dobrych praktyk w zakresie nowatorskich rozwiązań dotyczących działań normalizacyjnych i włączających
Janusz Kawa, Wybrane koncepcje i teorie Floriana Znanieckiego i ich odniesienie do osób w starszym wieku
Justyna Drożdż, Wybrane dokumenty prezentujące prawa dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi do edukacji w Wielkiej Brytanii
Zakończenie
Noty o autorach
Książka Oczami dziecka przedstawia historie z życia codziennego z perspektywy dzieci: niemowląt, przedszkolaków, młodzieży, ale także dorosłych. Opiera się na założeniu, że nigdy nie przestajemy być dziećmi, a wydarzenia z dzieciństwa wpływają na całe nasze życie.
Na codzień nie zdajemy sobie sprawy, jaki dzieciństwo ma na nas wpływ. Myślimy: dziecko jest małe, zapomni. Nic bardziej mylnego.
Książka, którą trzymasz w rękach, jest dedykowana dzieciom: tym, które pojawiły się na świecie wczoraj, 3 lata temu, 10 lub 40; oraz ich rodzicom.
Dzieciom, by łatwiej było im zrozumieć swoje emocje. By upewnić je, że to, z czym się mierzą, nie spotyka tylko ich. Aby pokazać, że można reagować, prosić o pomoc i dostawać ją.
Dorosłym, by łatwiej było im wrócić do swoich emocji z dzieciństwa, rozliczyć się z przeszłością. By mogli pracować nad sobą i dać sobie oraz swoim dzieciom to, co najlepsze.
Wszystkim. By zrozumieć siebie i innych.
Układam, piszę, opowiadam to pomoc dydaktyczna przeznaczona dla nauczycieli, terapeutów oraz rodziców do pracy z dziećmi z niepełnosprawnością lekką i/lub umiarkowaną; posługujących się mową werbalną, komunikacją alternatywną lub wspomagającą. Książka zawiera unikatowe, autorskie karty pracy do nauki budowy zdań prostych lub nauki czytania/pisania wspomaganych systemem obrazkowym. Zaproponowane w niej ćwiczenia i środki dydaktyczne sprawiają, że sprawdzi się ona w pracy z dziećmi zarówno z niepełnosprawnością intelektualną, jak i posługującymi się komunikacją alternatywną lub wspomagającą. Materiał ten został stworzony i był rozwijany w czasie wieloletniej pracy z dziećmi i młodzieżą. Niewielka ilość materiałów na rynku dla dzieci posługujących się komunikacją alternatywną lub wspomagającą sprawia, że przygotowana pomoc stanie się swoistym niezbędnikiem w pracy terapeutów, logopedów, nauczycieli oraz rodziców.
Książka zawiera materiały, które zostały zebrane podczas badań przeprowadzonych w dwudziestu jednostkach penitencjarnych w Polsce. Jest efektem współpracy z ich pracownikami oraz osadzonymi, a wnioski zostały przekazane do wykorzystania w praktyce.
Autorka przedstawiła m.in. zagadnienia dotyczące:
- prawnych aspektów kary pozbawienia wolności oraz środków oddziaływania na skazanych;
- wielowymiarowych uwarunkowań skuteczności kary pozbawienia wolności;
- czynników ryzyka powrotu do przestępstwa;
- charakterystyki sprawców powrotnych.
Dzieci i nastolatki z zaburzeniami ze spektrum autyzmu często mają trudności z odruchowym, intuicyjnym okazywaniem ciepłych uczuć: sympatii i miłości. Nierzadko nie rozumieją, że ich rodzice, rodzeństwo i przyjaciele potrzebują czułości. Jeszcze większe wyzwanie stanowi dla nich wyrażanie sympatii do nauczycieli, zaprzyjaźnionych terapeutów lub przyjaciół rodziny.Tony Attwood i Michelle Garnett eksperci w dziedzinie autyzmu z wieloletnim doświadczeniem przedstawiają autorski program terapii poznawczo-behawioralnej, dzięki któremu chłopcy i dziewczęta z zaburzeniami ze spektrum autyzmu nauczą się rozpoznawać oraz wyrażać sympatię i miłość w taki sposób, który będzie sprawiał radość zarówno im, jak i osobom z ich otoczenia. Zaprezentowane w książce ćwiczenia umożliwią dzieciom i nastolatkom z ASD odczytywanie swoich emocji oraz uczuć innych osób na podstawie zachowania, gestów lub słów, a także ułatwią wybór właściwej reakcji.Program stworzono z myślą o nauczycielach, psychologach i terapeutach, którzy mogą go realizować z dzieckiem indywidualnie lub z grupą od dwóch do sześciu osób.
Ćwiczenia w tej teczce zostały podzielone na sześć działów dotyczących umiejętności, z którymi uczniowie w wieku wczesnoszkolnym najczęściej mają problemy. Są to:sprawność manualna,grafomotoryka,percepcja wzrokowa,percepcja słuchowa,pisanie,czytanie.
Główną zaletą monografii jest wieloaspektowe podejście do zależności występujących między objawami ADHD i wykolejenia społecznego. Pod tym względem różni się ona na korzyść od innych opracowań podejmujących tę problematykę, które najczęściej koncentrują się jedynie na roli wybranych czynników determinujących rozwój tej kategorii zaburzeń zachowania.Wysoką wartość poznawczą książki zapewniają empirycznie zweryfikowane dane oparte na wynikach badań przeprowadzonych w kraju i za granicą. Należy podkreślić, że Autor nie ukrywa tych wyników, które ujawniają niedostatki obecnego modelu resocjalizacji nieletnich oraz niską skuteczność oddziaływań stosowanych przez Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze.Monografia ukazuje się w okresie dużego zainteresowania problematyką skuteczności działania wymiaru sprawiedliwości, systemu prewencji oraz resocjalizacji przestępców, w tym nieletnich. Wynika to z wielu powodów, do których należy zaliczyć także utrzymywanie się wysokiego wskaźnika przestępczości młodzieży i dorosłych. Z tych względów należy oczekiwać, iż niniejsza książka spotka się z zainteresowaniem szerokiego grona czytelników, m.in. pracowników naukowych i studentów uczelni wyższych, psychologów, pedagogów, prawników i pracowników socjalnych.
•Chciałabym po prostu zrobić sobie wolne i mieć święty spokój. Przytłacza mnie to, że wciąż jestem potrzebna.
•Za każdym razem, gdy ona zachowuje się niegrzecznie w sklepie, mam ochotę stamtąd uciec.
•Dzieci mnie wykańczają. Nie prosiłem się o to. Nie miałem pojęcia, że rodzicielstwo będzie tak wyglądać.
•Tak bardzo się na niego złoszczę, że czuję, iż tracę kontrolę nad sobą.
Czy zdarzyło wam się czuć i myśleć podobnie, ale nigdy nie odważyliście się wyrazić tego na głos? Takie odczucia i myśli są całkiem naturalne, a jednak nauczyliśmy się je ukrywać z obawy przed oceną. Wpojono nam, że są niewłaściwe i świadczą o tym, iż nie radzimy sobie z wyzwaniem rodzicielstwa. Przyznanie się do nich uważamy za równoznaczne ze stwierdzeniem, że jesteśmy złymi rodzicami. Nie pomaga i to, że rodzice prezentowani w mediach są perfekcyjni: zawsze opanowani, uśmiechnięci, mający czas dla dzieci i wręcz niespożytą energię. Chcąc nie chcąc, zaczynamy się porównywać z takim ideałem i czujemy, że zawodzimy… Wszelkie wady, wpadki, błędy i słabości urastają w naszych oczach do niewyobrażalnych rozmiarów, a każde nieodpowiednie zachowanie dzieci postrzegamy jako swoją rodzicielską porażkę.
Nic dziwnego, że wielu z nas zatraciło radość rodzicielstwa i widzi je jako pasmo uciążliwych obowiązków, stresu i trudności. Czy można to zmienić?
Książka ta pomoże wam stać się lepszymi rodzicami. Autorki podpowiadają, jak skutecznie radzić sobie w różnych sytuacjach wychowawczych oraz lepiej poznać swoje wartości, myśli i uczucia. Terapia akceptacji i zaangażowania, na której zasadach opiera się poradnik, pomaga dostrzec, zrozumieć i zaakceptować własne emocje, niepokoje czy niedociągnięcia – jednak bez ulegania im. Dzięki temu będziecie postępować w zgodzie ze sobą i swoimi wartościami zamiast działać impulsywnie i automatycznie reagować na to, co podsuwa umysł.
Dostajemy różne instrukcje obsługi, robimy kurs na prawo jazdy, szkolimy się, aby móc wykonywać wybrany zawód... A kiedy i gdzie uczymy się bycia rodzicem? I to takim, który jest świadom różnic w etapach rozwojowych, który potrafi wesprzeć, nie krzywdząc, oraz wysłuchać, rozumiejąc. I który przy tym wszystkim po prostu czerpie radość z rodzicielstwa. Całe szczęście, że z pomocą przychodzą nam autorki książki, wyjaśniając te kwestie.
Joanna Gutral i Arletta Szulwic
www.ZdrowaGlowa.pl
To zadziwiające, jak bardzo wszyscy pragniemy być dobrymi rodzicami, równocześnie pozwalając umysłowi, by bezpardonowo nam w tym przeszkadzał. „Radość rodzicielstwa” to lektura dla tych, którzy są gotowi zawrzeć pokój z samym sobą (i ze swoim dzieckiem) oraz pozwolić sobie na rodzicielski rozkwit. Jak również dla tych, którzy chcą oprzeć swoje rodzicielstwo na tym, co według nauki rzeczywiście działa, a nie na tym, czego latami błędnie uczyli się o wychowaniu dziecka.
Sabina Sadecka
psychoterapeutka ACT, współzałożycielka portalu Opsychologii.pl
Przychodząc na świat, dziecko rozpoczyna długą i pełną zawirowań wędrówkę ku dorosłości. Rolą rodzica jest uważne towarzyszenie dziecku i wspieranie go w tej wędrówce. Wychowywanie młodego człowieka to przywilej, a zarazem wielka odpowiedzialność. Większość z nas napotyka w rodzicielstwie mniejsze lub większe trudności. Kiedy jednak frustracja doprowadza nas na skraj wytrzymałości i przesłania wartości, którymi chcieliśmy się kierować, powinniśmy zacząć działać. „Radość rodzicielstwa” to kompas dla wszystkich, którzy utknęli na mieliźnie rodzicielstwa.
Kaja Wolnicka
psycholożka, autorka bloga www.Moi-Mili.pl
Przemiany paradygmatyczne, zarówno na gruncie pedagogiki specjalnej, psychologii rehabilitacji, jak i w obrębie psychologii stresu i radzenia sobie z nim, a także odzwierciedlone w powstaniu i rozwoju psychologii pozytywnej wyznaczyły nowe podłoże wyjaśniania konsekwencji nabycia trwałej niepełnosprawności ruchowej. Uwypuklona została kategoria „pozytywności”, odnosząca się do konstruktywnych, rozwojowych przeobrażeń, pozytywnych doświadczeń, aspektów sprzyjających prowadzeniu dobrego, sensownego i satysfakcjonującego życia, mimo posiadanych ograniczeń […] W ramach nowych ustaleń badawczych, wskazujących na możliwości zaradcze i transformacyjne człowieka doznającego zdarzeń traumatycznych, szczególnie nieszczęśliwych okoliczności, analizie poddawane są skutki nabycia niepełnosprawności ruchowej, z uwzględnieniem przeobrażeń pozytywnych oraz funkcjonowanie osoby ich doświadczającej, obejmujące poczucie szczęścia, spełnienia, odnajdywanie znaczenia itp. Zarysowany nowy trend badań, dostarczający interesujących informacji, nie pozwala na obecnym etapie rozwoju sformułować wystarczającego opisu i wyjaśnienia dla pozytywnych konsekwencji nabycia trwałej niepełnosprawności ruchowej. Dokonywane wstępne eksploracje w tym zakresie dowodzą wprawdzie występowania różnorodnych pozytywnych doświadczeń u osób z tego typu niepełnosprawnością, jednakże w niewielkim jeszcze stopniu tłumaczą ich strukturalne i funkcjonalne właściwości. Uzasadnia to potrzebę podejmowania szeroko zakrojonych przedsięwzięć badawczych, zorientowanych na ustalenie natury konsekwencji pozytywnych, jej uwarunkowań i powiązań z innymi zjawiskami wpisującymi się w funkcjonowanie osób z nabytymi ograniczeniami ruchowymi.
fragment Wstępu
Czytanie globalne wspaniale rozwinie pamięć i spostrzegawczość. Zachęci dzieci do poznawania świata, doda wiary we własne siły i ułatwi późniejszy start w szkole.Dzięki metodzie czytania globalnego, która polega na zapamiętywaniu zapisu graficznego całych słów i nie wymaga znajomości liter, już najmłodsi pokochają wspólną lekturę. Od lat przekonują się o tym rodzice i dzieci w wielu krajach.Nasi bohaterowie: Maja, Jaś, kot Olo i pies Guzik - to zabawna drużyna, która wprowadzi dzieci w wyjątkowy świat czytania i zachęci do rozmów.
Od dziesiątków lat melomani w Polsce z rosnącym zainteresowaniem słuchają muzyki wykonywanej na saksofonie. Wystarczy włączyć właściwy kanał radiowy czy telewizyjny lub poszperać w internecie i już można rozkoszować się dźwiękami tego instrumentu, słuchając zarówno muzyki jazzowej, popularnej, jak i klasycznej. Nietrudno też znaleźć koncerty, dzięki którym saksofonu można posłuchać na żywo, choć z ubolewaniem trzeba zauważyć, iż prawie w ogóle nie ma go w programach koncertowych muzyki poważnej. Pomimo stosunkowo dużego zasobu literatury solowej i kameralnej, a także coraz większej liczby wykonawców prezentujących wysoki poziom artystyczny obecność saksofonu zarówno w mediach, jak i na koncertach muzyki poważnej jest rzadka. Z żalem stwierdzam, że (szczególnie w naszym kraju) klasyczna muzyka saksofonowa wciąż jest traktowana jako pewna ciekawostka i z trudem toruje sobie drogę do sal koncertowych.Mimo dużej popularności saksofonu w pewnych gatunkach muzycznych niewielu melomanów kojarzy ten instrument z nazwiskiem jego wynalazcy. Jeszcze mniej osób wie, że od trzech pierwszych liter tego nazwiska nazwę wzięły nie tylko skonstruowany przez Adolphe'a Saxa saksofon (fr. saxophone), ale także sakshorn (fr. saxhorn) i kilka innych, często zapomnianych już instrumentów. Literatura poświęcona dokonaniom genialnego konstruktora i historii saksofonu jest w naszym kraju bardzo ograniczona. Jedynym polskojęzycznym wydawnictwem, które w pewnym zakresie porusza ten temat, jest książka Davida Pitucha Saksofon od A do Z wydana nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2000 roku.Do napisania niniejszej książki skłoniły mnie dwa główne bodźce. Pierwszy z nich to głęboki podziw zarówno dla geniuszu jej bohatera, jak i dla jego niezwykłej siły charakteru i przebogatej osobowości. Drugi to pragnienie przybliżenia czytelnikowi tej niezwykłej postaci oraz całego spektrum zdarzeń i zjawisk współtworzących okres, w którym przyszło mu żyć i pracować. Pozwoli to poznać kulisy powstawania jego wiekopomnych wynalazków, niezrealizowanych idei, a także zwyczajnych udoskonaleń istniejących już instrumentów. Czytelnik znajdzie się w samym środku dramatycznych zdarzeń, w które uwikłany był Adolphe Sax.Nie mogło w tej publikacji zabraknąć rozdziału o pierwszych gwiazdach muzyki saksofonowej. Przedstawiam pokrótce fascynujące losy ludzi działających w niezwykłych czasach, których życiowa droga mocno splotła się z saksofonem....(Autor)
Książka stanowi kompendium wiedzy z zakresu wybranych zagadnień pedagogicznych, dotyczących rodziny, szkoły i środowisk wychowawczych. Rozważa różnorodne problemy edukacyjne i wychowawcze, występujące w różnych środowiskach wychowawczych. Zawiera obok elementów diagnozy wielorakie przyczyny powstałych trudności. Podaje ciekawe rozwiązania w celu poprawy sytuacji dzieci i młodzieży. Skierowana jest do pracowników nauki zajmujących się edukacją i wychowaniem oraz nauczycieli i rodziców, zmagających się z coraz większymi problemami wychowawczymi. Dla studentów stanowi cenne źródło wiedzy z zakresu edukacji i wychowania.
Kronika wyzwań i zwycięstw siedmiu ojców, którzy musieli samotnie wychowywać dzieci po śmierci swoich żon. Spotkali się z powodu przeżytej tragedii, ale potrafili stworzyć niezwykłą więź i grupę wsparcia. Wraz z upływem czasu nauczyli się sobie pomagać i odbudowywać swoje życie. Dzięki ich często gorzkim, ale zabarwionym humorem historiom możemy zrozumieć, że niektóre rany wprawdzie nigdy do końca się nie goją, ale zawsze mamy możliwość odbudowania własnego życia. Rosenstein i Yopp jako liderzy grupy splatają te historie w jedną całość i łączą z naukowymi badaniami na temat żałoby po stracie bliskich. Cenny poradnik dla osób w żałobie.
Stwórz dom przyjazny dla autyzmu Dwie kobiety, matka dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu oraz terapeutka mowy i języka, dzielą się swoimi doświadczeniami oraz praktycznymi radami pomagającymi wspierać rozwój dzieci autystycznych w środowisku domowym. Tara Leniston, oprowadzając czytelników po kuchni, sypialni czy salonie, pokazuje, w jaki sposób można zaadaptować kolejne pomieszczenia, bez zbędnych kosztów i rezygnowania z własnych upodobań. Autorka radzi, jak wykorzystać wspólną przestrzeń do wzmacniania więzi z dzieckiem i pomóc mu prawidłowo się rozwijać. Opisane przez Tarę rozwiązania zostały uzupełnione komentarzami Rhian Grounds, terapeutki mowy i języka specjalizującej się w pracy z dziećmi autystycznymi. Wyczerpujące wskazówki terapeutyczne pokazują praktyczne zastosowanie technik komunikacyjnych odpowiednich dla dziecka, uczą budowania i umacniania z nim więzi oraz zachowania przestrzeni dla siebie i innych członków rodziny. W książce znajdziesz porady, jak: • przygotować sypialnię, by stała się miejscem wyciszenia; • wprowadzić wieczorne rytuały, które mogą pomóc Twojemu dziecku uspokoić się i zrelaksować przed snem; • nauczyć dziecko korzystania z toalety i utrzymywania codziennej higieny; • przekształcić dowolny kąt swojego domu w miejsce sensorycznej zabawy i nauki; • zagospodarować przestrzeń do odpoczynku i regeneracji dla rodziców, niezbędną do ich funkcjonowania. Tara Leniston jest aktorką i matką trójki dzieci. U jej syna Dylana zdiagnozowano zaburzenia ze spektrum autyzmu. Mieszka w Brighton w Wielkiej Brytanii. Rhian Grounds jest terapeutką mowy i języka. Pracuje z dziećmi i młodzieżą z autyzmem w Londynie i Walii.
Komiksowy podręcznik dla dzieci, który w prosty sposób wyjaśnia, co to są granice i jak je stawiać, okazując szacunek sobie i innym. Co zrobić, gdy zachowanie drugiej osoby nas krępuje lub wręcz budzi strach? Jak nie zapominać, że nasze ciało należy do nas i to my decydujemy, z czym czujemy się dobrze, a co nas wprawia w zakłopotanie?Trudna sztuka asertywności jest w tej książce przedstawiona w prosty, bezpretensjonalny i humorystyczny sposób. Autorka ilustruje każdy przykład komiksowym rysunkiem, który podpowiada dzieciom, jak jasno komunikować własne potrzeby, szanując przy tym granice innych ludzi. Bezcenne narzędzie dla rodziców, nauczycieli i edukatorów!
Prawdziwa historia matki, wychowującej autystycznego syna, której los nie szczędzi wyzwań. Niepewna rola rodziny, związki z mężczyznami, dla których codzienność okazuje się zbyt wielkim ciężarem, szkoła, na której wsparcie nie można liczyć i przyjaciele, którzy z czasem zmieniają się w dalekich znajomych.
Bohaterka zmaga się z chorobą syna, samotnością, depresją, problemami finansowymi... Syn pochłania wiele energii, a ją dręczą wyrzuty sumienia, że nie poświęca dość czasu i uwagi pozostałym trojgu dzieciom, których potrzeby i problemy - dopóki nie osiągną punktu krytycznego - zdają się blednąć przy otchłani lęków autystycznego Kamila.
Nie każdy jest Rain Manem to wzruszająca opowieść o potędze matczynej miłości, która trwa wbrew wszystkim i wszystkiemu. To również wnikliwe i pełne zrozumienia spojrzenie na pozornie niezrozumiały świat autyzmu, w którym uwięziona jest bliska osoba.
To nie jest kolejny poradnik w stylu „Przyspieszony kurs wychowania dzieci”. Ta książka nie jest przeznaczona dla rodziców, którzy pragną za wszelką cenę „zapanować” nad swoimi niesfornymi latoroślami. To książka dla rodziców, którzy chcą naprawdę zrozumieć swoje dzieci, poznać ich troski, nauczyć się z nimi rozmawiać, a także przekazać im prawdę o Chrystusie.
Młodzież w dzisiejszych czasach często ma zniekształcone poglądy na temat Boga, chrześcijaństwa i Pisma Świętego, co niestety znajduje odbicie w ich postępowaniu. Biblia jest postrzegana przez współczesne młode pokolenie jako zbiór nakazów i zakazów moralnych. Młodzi ludzie nie widzą prawdziwego przesłania Pisma Świętego.
Autorzy w Słowie, które łączy pokazują sposób, jak dotrzeć do serca zbuntowanego nastolatka i udzielają rodzicom praktycznych rad, jak kierować młodych ludzi ku Bogu, tak by mogli dostrzec Jego bezwarunkową miłość i pragnienie nawiązania z nimi bliskich relacji. To obowiązkowa lektura dla rodziców, którym zależy na znalezieniu wspólnego języka ze swoimi dziećmi.
Któż z Was nie pamięta słynnej książki ""z pajacykiem"", czyli Programu psychostumulacji dzieci w wieku przedszkolnym z deficytami i zaburzeniami rozwoju? Dla wielu terapeutów, specjalistów i nauczycieli był to drogowskaz, z którego korzystaliśmy w swojej pracy. Nakład książki był wielokrotnie wyczerpywany i wznawiany z uwagi na ogromne zainteresowanie. Dziś Autorki tego słynnego podręcznika zapraszają do nowej publikacji, która ukazała się nakładem Oficyny Wydawniczej ""Impuls"" pt. Wybrane narzędzia do programu psychostymulacji dzieci w wieku przedszkolnym z deficytami i zaburzeniami rozwoju.Integralną częścią pracy terapeutycznej jest postawienie diagnozy, która stanowi bazę danych o tym, co dziecko lubi robić, jakie czynności dają mu radość, co potrafi, a co może sprawiać mu trudność. Skupienie się w działalności diagnostycznej na punktach pozytywnych dziecka pozwoli ukierunkować skuteczną pracę nauczyciela.Diagnozowanie umiejętności i możliwości dziecka powinno odbywać się przede wszystkim poprzez zabawę. Zabawa jest przyjemnością, która pomaga mu radzić sobie ze wszystkimi trudnymi emocjami. Podczas zabawy dziecko uczy się twórczo przezwyciężać różne przeszkody. Zabawa jest jednocześnie naturalnym sposobem nawiązywania kontaktu zarówno między dziećmi, jak i między dzieckiem a dorosłym.Według Lisy Miller, Deborah Steiner oraz Susan Reid (1996, s. 170)[] umiejętność bawienia się wywiera bardzo duży wpływ na przyszły rozwój dziecka. A ten, kto w dzieciństwie, zachęcany [] może bawić się swobodnie i na różne sposoby, buduje sobie podwaliny pod przyszłe twórcze pokonywanie przeszkód, a nawet czerpanie z tych wyzwań życiowych przyjemności.Dzięki różnym formom i rodzajom zabaw mamy szansę zbliżenia się do dziecka, stworzenia mu poczucia bezpieczeństwa, pozyskania jego zaufania i dostrzeżenia jego tzw. punktów pozytywnych. Możemy również poznać najskrytsze tajniki dziecięcej psychiki ukryte lęki, trudności, budzące się zdolności, zainteresowania, bazę wszelkich jego możliwości.Najlepszym inicjatorem zabaw jest samo dziecko. To ono wie, czym i w jaki sposób chce się bawić. Rolą nauczyciela terapeuty, jako bacznego obserwatora i zarazem współuczestnika czynności, jest takie pokierowanie zabawą, by dziecko czerpało z niej przyjemność, a nauczyciel wiedzę diagnostyczną.Uzupełnieniem prowadzonej przez nauczyciela terapeutę diagnozy mogą być diagnostyczne karty pracy. Narzędzie to musi być dostosowane do aktualnych możliwości i umiejętności dziecka.W niniejszej książce przedstawiamy przykładowe zabawy i karty pracy do wykorzystania w procesie diagnozowania. Opracowane przez autorki propozycje mogą być zastosowane w różnorodnych sytuacjach, w zależności od inwencji nauczyciela terapeuty.Sprzedaż Kart pracy w formie publikacji cyfrowej (lub płyty CD/DVD) będzie prowadzona poprzez stronę wydawnictwa: lmpuls od grudnia 2017 roku
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
