Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Książka ta powstała z myślą o najmłodszych dzieciach objętych terapią logopedyczną. Ponieważ przedszkolaki nie potrafią jeszcze czytać, ćwiczenia opierają się na ilustracjach. Każdy obrazek to nowe słowo, każde słowo to kolejna realizacja ćwiczonej głoski. Ćwiczenia podzielone są na grupy: najpierw maluch wykonuje ćwiczenia wstępne nazywania potem przechodzi do zadań wymagających twórczego myślenia, kojarzenia, analizy słuchowej, spostrzegawczości i sprawności manualnej. Ćwiczenia logopedyczne zgromadzone w tej publikacji są więc w naturalny sposób połączone z twórczą zabawą i nauką. Wśród ćwiczeń znajdują się domina, kolorowanki, wykreślanki, labirynty i wiele innych łamigłówek. Ogółem książka prezentuje zbiór ponad 200 wyrazów opracowanych w 63 zadaniach.
Fenomen bycia parą (relacji) kobiety i mężczyzny z niepełnosprawnością intelektualną głębszego stopnia interesuje mnie od dawna, sam zaś pomysł jego przemyślanej i celowo zaprojektowanej eksploracji zrodził się podczas realizacji zupełnie innego przedsięwzięcia badawczego. Dotyczyło ono poznawania codziennego życia wymienionej grupy osób przez obserwację zachowań językowych badanego środowiska (D. Krzemińska, 2009, 2012c). Już wtedy zdałam sobie sprawę z tego, że placówka, w której przeprowadzałam badania — a był nią środowiskowy dom samopomocy — jest przestrzenią, w jakiej dorosłe osoby z głębszym stopniem niepełnosprawności intelektualnej nie tylko angażują się w proponowane im rodzaje i formy terapii zajęciowej czy inne aktywności, ale także nawiązują relacje międzyosobowe. Wśród tych relacji jako niezwykle istotne jawi się bycie parą.
Autorka
Monografia autorstwa Doroty Krzemińskiej stanowi udaną próbę lepszego poznania fenomenu, jakim są pary osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Na szczególne uznanie zasługuje warstwa językowa pracy – całość została napisana komunikatywnym, pięknym językiem. […] Książka jest propozycją interesującą i aktualną zarówno ze względu na podjętą tematykę (bycie parą w sytuacji głębszej niepełnosprawności intelektualnej), podmiot badań (dorośli – kobiety i mężczyźni – z głębszą niepełnosprawnością intelektualną), jak i przyjętą perspektywę badawczą (badania jakościowe). […] Stanie się ona ważną lekturą dla studentów pedagogiki specjalnej, nauczycieli i wychowawców pracujących z młodzieżą i dorosłymi z niepełnosprawnością, a także innych osób profesjonalnie zajmujących się wspieraniem ludzi z niepełnosprawnością intelektualną (pracownicy socjalni, terapeuci, instruktorzy). Dobrze byłoby, gdyby zainteresowała również twórców rozwiązań legislacyjnych oraz tych, którzy wypracowują system wsparcia społecznego, tak aby relacje damsko-męskie stały się – jak pisze Autorka – zadaniem „dla wymiaru regulacji socjalnych, finansowych, a także prawnych czy legislacyjnych, by zaprojektować realną ofertę pomocy i wsparcia w zorganizowaniu wspólnego życia zwłaszcza tym parom, które wydają się zdolne podołać trwaniu w związku, z uwzględnieniem niezbędnej profesjonalnej asysty w tej drodze”.
dr hab. Agnieszka Żyta, prof. UWM
Spać albo nie spać każdego rodzica.
Sen dziecka spędza wam sen z powiek? Wypróbowaliście już wielu sposobów, a żaden nie pozwolił wam przespać nocy? Wasze wspaniałe dziecko z nadejściem nocy zmienia się w pana Hyde’a? A może próbujecie „wypłakać” dziecko od tygodnia, a jedynym rezultatem są awantury? To jest książka dla was.
Każdy rodzic potrzebuje odpoczynku. Kiedy zbliża się wieczór, marzy o relaksie – o czytaniu, leniuchowaniu przed telewizorem lub w wannie... Jeśli jednak dziecko znów odmawia położenia się do łóżka, po raz piąty wstaje napić się wody lub chlipie, że nie zaśnie, jeśli mama nie będzie go głaskała po plecach, wszystkie te marzenia się rozwiewają. Narasta frustracja.
Magda Kaczor i Magdalena Szczęsna pracują z dziećmi od wielu lat i na co dzień stykają się z rodzinami cierpiącymi z powodu trudności ze snem. Widzą krańcowo odmienne podejścia prezentowane przez zagraniczne poradniki, fora internetowe czy blogi parentingowe i rodziców zagubionych w natłoku informacji.
Każde dziecko jest nieco inne i wstrzelenie się w jego potrzeby wymaga elastyczności, jednak ogólne zasady pozostają takie same. Ta książka pozwoli spojrzeć na trudności nieco z boku, dostrzec ich przyczyny, a przede wszystkim pomoże waszemu dziecku – i wam – się wyspać.
Dr Magda Kaczor – lekarz, specjalista psychiatra dzieci i młodzieży, ekspert Polskiego Towarzystwa Badań nad Snem. Doświadczenie zawodowe zdobywała pracując w wiodących ośrodkach klinicznych w Polsce i Wielkiej Brytanii. Fascynatka snu i wszystkiego, co z nim związane. Przygodę z medycyną snu rozpoczynała pod okiem doskonałego nauczyciela dr. Michała Skalskiego. Publikuje teksty w czasopismach naukowych m.in. „Psychiatrii Polskiej” i „Psychiatrii po Dyplomie”. Autorka pierwszej polskiej monografii dotyczącej snu u dzieci, skierowanej do lekarzy. W przystępny sposób opowiada rodzicom o zagadkach wiążących się z tym najbardziej tajemniczym obszarem naszego życia. Matka trójki dzieci.
Magdalena Szczęsna – lekarz, aktualnie w trakcie specjalizacji z pediatrii, odbywanej w jednym z warszawskich dziecięcych szpitali klinicznych. Od czasu studiów związana ze studenckimi kołami naukowymi pediatrii i neurologii dziecięcej, gdzie spotkała prawdziwych mistrzów w swoich dziedzinach, którzy nie tylko byli przewodnikami w świecie medycyny, ale również wzorem profesjonalnej i empatycznej relacji lekarz–pacjent. Tam stawiała również swoje pierwsze kroki w świecie nauki, zarówno tej profesjonalnej, jak i popularyzatorskiej. Współautorka pierwszej polskiej monografii dotyczącej snu u dzieci skierowanej do lekarzy oraz książki o tej samej tematyce skierowanej do rodziców w formie poradnika. Mama dwójki dzieci.
Książka stanowi kompendium aktualnej wiedzy o tym, czym jest zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) oraz jak radzić sobie na co dzień z tym zaburzeniem. Dowiesz się z niej, czego potrzebują dziecko i nastolatek, co stanowi dla nich największe trudności oraz co sprzyja ich rozwojowi. Ten praktyczny poradnik znanych ekspertek Joanny Chromik-Kovačs, Izabeli Banaszczyk i Justyny Zdrojewskiej, napisany na podstawie wieloletniego doświadczenia w pracy z osobami z ADHD, w przystępny sposób odpowiada na pytania:
jak rozpoznać typowe objawy ADHD;
jak pracować z osobą z ADHD w domu i szkole;
jak wspierać dziecko i nastolatka w ich dorastaniu oraz życiu społecznym.
To proste i bardzo konkretne porady dotyczące kwestii najważniejszych dla rodziców i nauczycieli – zrozumienia osoby z ADHD, zapewnienia jej optymalnego rozwoju, pielęgnowania jej mocnych stron oraz pokazywania, jak może harmonijnie i twórczo funkcjonować w świecie.
dr Agnieszka Tomasik, dyrektorka ZSO nr 8 w Gdańsku, koordynatorka projektu Kreatywna pedagogika
Ktoś zabrał karmę klasowego królika Śnieżka! Iga nie może się skupić na lekcji. Chce jak najszybciej rozwiązać tę tajemniczą sprawę. Czy użyje swoich SPEcjalnych mocy, żeby wytropić złodziejaszka?
„SPEcjalne moce” to seria książek, której celem jest podniesienie samooceny u dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych (SPE). Autorka bierze pod lupę wybrane zaburzenia rozwojowe. Skupia się na mocnych stronach oraz nietypowych umiejętnościach młodych bohaterów, które pozwalają im mierzyć się z codziennymi wyzwaniami.
Dr Tracy Packiam Alloway jest profesorką psychologii i kierowniczką studiów podyplomowych na Uniwersytecie Północnej Florydy. Specjalizuje się w pamięci roboczej i jej roli w procesie uczenia się, szczególnie u dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych (SPE).
Drużyna harcerzy musi odnaleźć flagę i trafić do obozowiska. Ale Szymon nie potrafi czytać mapy – to dla niego za trudne. Czy użyje swoich SPEcjalnych mocy, żeby odnaleźć drogę do obozu?
„SPEcjalne moce” to seria książek, której celem jest podniesienie samooceny u dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych (SPE). Autorka bierze pod lupę wybrane zaburzenia rozwojowe. Skupia się na mocnych stronach oraz nietypowych umiejętnościach młodych bohaterów, które pozwalają im mierzyć się z codziennymi wyzwaniami.
Dr Tracy Packiam Alloway jest profesorką psychologii i kierowniczką studiów podyplomowych na Uniwersytecie Północnej Florydy. Specjalizuje się w pamięci roboczej i jej roli w procesie uczenia się, szczególnie u dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych (SPE).
Można mieć także nadzieję, że opracowanie – które zaliczyć należy do wnikliwych badań juventologicznych, czyli nad społecznymi problemami młodzieży – znajdzie poczesne miejsce w polskiej literaturze naukowej i praktycznej, zarówno ze względu na przytoczone zagadnienia, jak i ze względu na poruszoną tematykę. Z merytorycznego punktu widzenia publikacja powinna być sztandarowa dla osób zajmujących się młodzieżą. Widać w niej ogromną intuicję badawczą autorów
oraz praktyczny wymiar formułowanych wniosków.
dr hab. prof. PRz Eugeniusz Moczuk
Katedra Nauk Humanistycznych i Społecznych Politechniki Rzeszowskiej
Praca posiada zaletę rzadko spotykaną w publikacji zbiorowej – logiczny przejrzysty wykład, a przystępna forma językowa ułatwia zrozumienie prezentowanych treści przez przedstawicieli różnych grup społecznych i zawodowych. Wszystko to sprawia, że praca dostarcza nam usystematyzowanej wiedzy na temat dylematów i zagrożeń współczesnego wychowania dzieci i młodzieży, pobudza do refleksji i podsuwa przykłady rozwiązań. Zaprezentowane konkluzje i delegacje tworzą prototyp nowego modelu wychowania i profilaktyki dzieci i młodzieży w kontekście społeczeństwa zmiany, moralnego funkcjonowania „sieciowego człowieka” i rewolucji kulturowej.
dr hab. prof. AHE Irena Motow
Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi
Publikacja jest cennym źródłem wiedzy w przedmiotowej problematyce oraz stanowi dużą wartość poznawczą i utylitarną. Ważność poruszanej problematyki, jak też interesujący sposób jej przedstawienia mogą sprawić, iż publikacja spotka się z dużym zainteresowaniem czytelników, którzy po jej przeczytaniu z niecierpliwością oczekiwać będą na drugi jej tom. Ogromne zaangażowanie autorów w treści poszczególnych rozdziałów pozwoliły uzyskać udokumentowany materiał teoretyczny o cennych walorach poznawczych.
dr hab. Tomasz Bąk
Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie
Publikacja stanowi zbiór wykładów akademickich czołowych polskich przedstawicieli socjologii edukacji.Autorzy dokonują oglądu i analizy najistotniejszych problemów dotyczących edukacji takich jak:- proces nabywania kompetencji społecznych w rodzinie, grupach rówieśniczych i zmieniającym się społeczeństwie,- rola edukacji w pomnażaniu kapitału społecznego,- konstruowanie tożsamości jednostek i grup społecznych,- istnienie nierówności społecznych w szkolnictwie,- możliwość kształtowania równych szans edukacyjnych Polaków.Publikacja ukazuje wielowymiarowe społeczne uwarunkowania edukacji, teorie umożliwiające analizę funkcjonowania szkół i innych placówek oświatowych jako instytucji społecznych, a także rolę edukacji w procesach rozwoju społeczeństwa, gospodarki i kultury.
Monografia zawiera ciekawą i oryginalną próbę całościowego uchwycenia specyfiki myśli Alasdaira MacIntyre’a, szczególnie w perspektywie filozofii edukacji. Autor podjął się ambitnego zadania i urzeczywistnił postawiony sobie cel. Na szczególną pochwałę zasługuje dążenie do ukazania spójnej, integralnej wizji edukacji. Praca prezentuje wysoki poziom merytoryczny, a przeprowadzone badania poszerzają wiedzę w zakresie filozofii edukacji.
dr hab. Jan Rutkowski, Uniwersytet Warszawski
Książka pana dr. Pawła Kaźmierczaka zasługuje na pochwałę, ponieważ praca rekonstrukcyjna w przypadku myśliciela, jakim jest Alasdair MacIntyre, wymagała precyzji i pracowitości. Autor jest świadomy interdyscyplinarnego charakteru rozważań MacIntyre’a, dynamiki zmian poglądów szkocko-amerykańskiego intelektualisty. Prezentacja poglądów jest ciekawa i odważna, a ich rekonstrukcja i dyskusja poprawne. Jestem przekonana, że książka stanowi okazję do głębokiej refleksji nad ideami fundującymi współczesną edukację. Przy akceptacji poczynionych przez Autora założeń metodologicznych – praca jest wewnętrznie, treściowo, spójna.
dr hab. Wanda Kamińska, prof. nadzw. Akademii Pomorskiej w Słupsku
Autorka podjęła eksplorację ważnych praktycznie obszarów badań, rzadko w prezentowanej perspektywie podejmowanych przez pedagogów rodziny. Udowodniła, że od jakości rodziny, jej świadomości wychowawczej, kulturowej i materialnej zależą losy dziecka, jego pozycja społeczna, osiągnięcia edukacyjne, socjalizacja, wartości estetyczne i duchowe.
Opracowanie powinno służyć teorii oraz praktyce pedagogiki rodziny, dostosowaniu działań specjalistycznych, podejmowanych wobec rodziców i dzieci wychowywanych w rodzinie, z uwzględnieniem specyfiki ich rozwoju oraz psychospołecznego funkcjonowania.
Z recenzji dr hab. Anny Fidelus, prof. UKSW
Obraz rodzicielstwa zbudowany w świadomości rodziców, którego próbę ujęcia podjęła Anna Błasiak, jest niezwykle interesujący i pouczający. Wieloletnia niewątpliwie refleksja nad rodziną pozwoliła autorce przebadać te obszary funkcjonowania rodziców, które wymykają się modom i stereotypom. Próba zanurzenia w codzienność, w rozstrzygane każdego dnia dylematy, to próba określenia tego, na czym polega macierzyństwo/ojcostwo budowane na fundamencie troski o człowieka, który dopiero wkroczył w życie znaczone przez współczesny kontekst społeczno-kulturowy, określany jako ponowoczesność. Można jedynie żywić nadzieję, że po tę pracę będą sięgać zarówno teoretycy wychowania i pedagodzy praktycy, chcący poznać wewnętrzny świat rodziny, jak i - być może – sami rodzice, którzy w świecie wielu idei i propozycji mierzą się z wyzwaniem konstruowania własnego rodzicielstwa.
Z recenzji dra hab. Jarosława Horowskiego
Publikacja powstała w krakowskim ośrodku naukowym skupionym przy Akademii Ignatianum, posiadającym wybitne osiągnięcia w zakresie badań nad historią edukacji w Polsce, a zwłaszcza szkolnictwa jezuickiego. Autorka prowadzi od lat szeroko zakrojone badania naukowe poświęcone tej problematyce. Obecnie podjęła się niełatwego zadania przedstawienia portretu zbiorowego uczniów jezuickich instytucji edukacyjnych działających w Galicji w XIX wieku. […] Jej rozprawa stanowi istotny wkład w studia nad historią polskiego szkolnictwa.
Potencjalnymi jej adresatami mogą być przede wszystkim środowiska naukowe badaczy przeszłości edukacyjnej. Ponieważ praca zawiera dużą liczbę odniesień źródłowych, może się stać punktem wyjścia do dalszych badań, zwłaszcza nad dziejami szkolnictwa niepublicznego na ziemiach polskich. Z monografii skorzystają również studenci kierunków humanistycznych i społecznych, zwłaszcza historii i pedagogiki.
dr hab. Jerzy Kochanowicz, prof. AWSB
Rozprawa posiada charakter nowatorski, bowiem w literaturze polskiej istnieje stosunkowo niewiele monografii poświęconych zbiorowościom uczniowskim. W odniesieniu do szkół jezuickich funkcjonujących w Galicji w XIX wieku opracowań takich całkowicie brak. Portret zbiorowości uczniowskich szkół jezuickich został ukazany na tle uwarunkowań zewnętrznych, tj. sytuacji, demograficznej i społeczno-politycznej Galicji, jak i wewnętrznych, tkwiących specyficznych cechach omawianych placówek szkolnych. Takie szerokie ujmowanie zagadnień pozwoliło Autorce lepiej zrozumieć, a następnie ocenić badane zjawiska.
Autorka podęła próbę przeprowadzenia charakterystyki socjologicznej i pedagogicznej badanych grup uczniowskich według kryterium przynależności społecznej i zawodowego ich rodziców. Ważne poznawczo są też analizy dotyczące przynależności wyznaniowej, narodowościowej i społecznej uczniów szkół jezuickich. Stanowią one przyczynek do ustalenia aspiracji kształceniowych poszczególnych grup społeczeństwa galicyjskiego. Pozwalają na udzielenie odpowiedzi, na ile szkoły jezuickie miały charakter demokratyczny, a na ile elitarny. Ważne są też rozważania dotyczące dalszych dróg życiowych absolwentów, bowiem dają one obraz kształtowania się modelu społeczeństwa ludzi kształcących się. Dzięki takim badaniom mogą być weryfikowane dotychczas głoszone poglądy o Galicji jako kraju ogarniętym ciemnotą i zacofaniem.
prof. dr hab. Andrzej Meissner
Maria Beisert podejmuje mroczny temat wykorzystania seksualnego dziecka w rodzinie, często o niemożliwych do przewidzenia konsekwencjach. Ukrycie krzywdy dziecka za ścianami domu utrudnia dostęp do rzetelnej wiedzy o zjawisku, opisu jego przyczyn, mechanizmów i skutków. Dotarciu do sedna kazirodztwa i wyjaśnieniu dlaczego dorosły człowiek – rodzic podejmuje zachowania seksualne wobec dziecka poświęcona została ta praca.
Książka jest przeznaczona głównie dla osób, które z racji wykonywanego zawodu (psycholodzy, nauczyciele, lekarze, prawnicy, pedagodzy, pracownicy socjalni) lub pełnionych funkcji (kuratorzy, policjanci, dyrektorzy szkół, sędziowie) potrzebują rzetelnej wiedzy o kazirodztwie, jego symptomach, postaciach i konsekwencjach. Dla studentów stanowić może podręcznik opisujący patologię systemów rodzinnych. Powinna ułatwić postawienie diagnozy, wydanie opinii, rozpoznanie zaburzeń oraz skuteczną pomoc ofiarom i sprawcom. Autorka położyła w niej nacisk na dostarczenie informacji tym, którzy mają największy wpływ na ludzkie losy.
Przeprowadzone badania umożliwiły na podstawie danych dotyczących świata rzeczywistego i świata cyfrowego skonstruowanie nie tylko wniosków, ale również pewnych pytań i hipotez roboczych. Czy są one ważne? Zdaniem Ryszarda Łukasiewicza tak, ponieważ [...] wokół pytań gromadzą się pokłady ciekawości i motywacji. Taka ciekawość jest jednym ze źródeł życia, jest wodą na młyn wyobraźni; wydeptuje ścieżki samodzielności, przygody, podróży, animuje pasje, zdolności, zainteresowanie, zadawanie kolejnych pytań, budzi emocje, odwagę poznania, próbowania, konfrontowania, budzi upór i wolę odkrywania, tworzenia, zdobywania, przekraczania, a nade wszystko kreuje perspektywę przymierza z rzeczywistością potencjalną – z marzeniami, gdy sięgamy i gwiazd.
W ten sposób starałem się również pokazać opisane w pracy światy, ich subtelności, mikrofakty, kontekst edukacyjny użytkowania mediów online i offline, oraz zarysowałem pewien obraz osiąganych przez uczniów korzyści w związku z ich funkcjonowaniem w tych światach. [...]
Czym jest niepełnosprawność? Jak jest rozumiana i postrzegana? Jakie znaczenia ją definiują i jakie wartości są z nimi związane? Co oznacza bycie niepełnosprawnym? Kto może zabierać głos na temat niepełnosprawności, kiedy i w jakim kontekście? Kto/co decyduje o tym, jakie treści/znaczenia/definicje stanowią odpowiedzi na te pytania? Kto/co decyduje o tym, jaka wiedza na temat niepełnosprawności jest prawomocna i jakie praktyczne działania oraz społecznie dostępne wzory funkcjonowania są realizowane? Co możemy powiedzieć o niepełnosprawności, próbując szukać odpowiedzi na tak postawione pytania, które pobudzają do przemyślenia i prze-pisania na nowo porządku społecznego, a także uczestnictwa w życiu społecznym i kulturze osób postrzeganych jako niepełnosprawne?
Książka składa się z trzech części. W pierwszej, zatytułowanej Wytyczanie terytorium i obejmującej dwa rozdziały, dokonuję niezbędnego wprowadzenia w zasadniczą problematykę przedmiotu badań przedstawionych w pracy. W rozdziale pierwszym szkicuję niezbędny dla zrozumienia całości szerszy kontekst epistemologiczno-ontologiczny i metodologiczny, ugruntowany w studiach kulturowych. W rozdziale drugim natomiast przedstawiam zarys analizy teoretycznej dokonywanej w perspektywie epistemologicznej „myśli nieosiadłej” G. Deleuze’a i F. Guattariego oraz krytycznie ukierunkowanych studiów kulturowych. W przestrzeni wyznaczanej przez przecięcie się tych dwóch obszarów osadzam ujmowane interdyscyplinarnie badania nad niepełnosprawnością/ o niepełnosprawności.
Druga część książki, Deterytorializacje, obejmuje jeden rozdział, który zawiera kluczową analizę współczesnych teorii niepełnosprawności prezentowanych w różnych ujęciach. Dokonywano jej za pomocą teoretycznych narzędzi w postaci pojęć wywiedzionych z teorii dyskursu E. Laclaua i Ch. Mouffe. W jej rezultacie wyłonione zostały społeczne ontologie niepełnosprawności, które nazwałam ontologią braku, ontologią opresji (występującą w łączności z ontologią zwyczajnego życia) oraz ontologią oporu.
W części trzeciej, Zamieszkiwanie, obejmującej dwa ostatnie rozdziały książki, powracam do pojęcia społecznego imaginarium i możliwości jego transformacji w kontekście rozważań nad kategorią emancypacji, której przygodność zakreśla płynne granice społecznego bytowania osób z (nie)pełnosprawnością. W ostatnim rozdziale przedstawiam wywiedzione z filozofii G. Deleuze’a i F. Guattariego oraz posthumanistycznych nurtów tzw. nowego materializmu (D. Haraway i K. Barad) założenia kształtujące perspektywę myślenia i mówienia o niepełnosprawności oraz działania w relacji z nią, które nazwać można performatywną ontoepistemologią (nie)pełnosprawności, pojmowanej jako materialno-dyskursywny asamblaż. Ujęcie to dopełnia, choć nie w sensie poznawczego zamknięcia, prezentowany w Zakończeniu projekt polityczno-etyczny nomadycznego procesu stawania-się podmiotem w ciągłych relacjach z innymi (etyka afirmacji R. Braidotti).
[Jest] to interesujące poznawczo studium społeczno-kulturowe poświęcone losom syryjskich uchodźców. Materiał empiryczny do publikacji Autorka zbierała w 2017 roku w Libanie [...]. Uczyła języka angielskiego w mieście Zahle w szkołach dla uchodźców z Syrii. Na podstawie materiałów zbieranych metodycznie w trakcie pobytu, głównie wywiadów jakościowych, powstało studium terenowe o dużym potencjale informacyjnym, poglądowym i wizualnym (oprócz tekstu kanałem przekazu informacyjnego są fotografie). Rozdziały wprowadzające [...] świadczą o znakomitym przygotowaniu teoretycznym Autorki, dużej erudycji, w szczególności o jej wiedzy z zakresu problematyki uchodźczej. Wszak to nie jest jej pierwsza praca poświęcona tym zagadnieniom [...].
Z recenzji dr hab. Danuty Lalak
Od kary chłosty do karnego jeżyka - czyli długa historia przysłowiowego klapsa
"Historia dzieciństwa jest koszmarem, z którego jako ludzkość dopiero zaczynamy się budzić", uważa amerykański badacz Lloyd deMause - i ma rację. Rzeczywiście, dzieje dzieciństwa przypominają długi, ciągnący się przez stulecia i doświadczany nadal przez najmłodszych na całym świecie zły sen. W przeszłości dzieci dorastały w atmosferze strachu czy wręcz terroru, ich życie przepełnione było nie miłością i szczęśliwością, lecz osamotnieniem, przemocą i najróżniejszymi formami krzywdzenia. Od pierwszych chwil na świecie. Dziś dzieciństwo kojarzy nam się z beztroską i poczuciem bezpieczeństwa, a opiekę i ochronę rodzicielską uważamy za coś oczywistego i naturalnego - mimo to wciąż sporo ludzi akceptuje i stosuje kary cielesne.
Chciałabym napisać, że przeczytałam tę książkę z prawdziwą przyjemnością, ale nie pozwala na to jej tematyka. Napiszę więc inaczej: przeczytałam ją z zainteresowaniem i ze świadomością, że tak było (wynikającą z mojego zainteresowania problematyką dziecka i dzieciństwa w dawnych czasach), ale także z niedowierzaniem, że, co gorsze, tak jest! A jeszcze gorsze - że nadal są dorośli, którzy uzasadniają stosowanie przemocy wobec dzieci, twierdząc, jak przytoczony przez Annę Golus profesor filozofii polityki Zbigniew Stawrowski, że klaps "jest czynem o wysokiej wartości wychowawczej i dlatego zasługuje na pochwałę"!
prof. zw. dr hab. Dorota Żołądź-Strzelczyk, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
O autorze
Anna Golus - publicystka i autorka kilku e-booków oraz licznych artykułów dotyczących głównie praw dziecka i przemocy wobec dzieci. Publikowała między innymi w „Tygodniku Powszechnym”, „Ale Historii”, Niebieskiej Linii, Dziecku, Przekroju, Znaku, Blizie, Gdańskich Zeszytach Kulturoznawczych, Kulturze Popularnej i Studiach Edukacyjnych oraz w kilku serwisach internetowych. Inicjatorka kampanii Kocham. Nie daję klapsów i akcji Książki nie do bicia. W 2018 roku nominowana do nagrody MediaTory w kategorii reformaTOR.
7 nawyków szczęśliwego dziecka to zbiór zabawnych i pięknie zilustrowanych opowiadań, które przybliżają rodzicom i dzieciom metodę 7 nawyków skutecznego działania. Bohaterowie każdego opowiadania uczą się jednego z dobrych nawyków. Dzięki temu dzieci poznają 7 prostych kroków, które pomogą im mądrze planować czas na naukę i odpoczynek, być dobrymi przyjaciółmi i lubianymi kolegami, radzić sobie, gdy pojawiają się kłopoty, i nie poddawać się presji grupy.
Każdy rodzic odczuwa czasem bezradność lub wychowawczą niemoc. Próbuje tłumaczyć, prosić, zakazywać i… nic. Dziecko nie słucha się lub odpowiada opryskliwie. Czasem pojawiają się poważniejsze problemy, wtedy zamyka się w sobie, cierpi na zaburzenia odżywiania lub jest agresywne. Wówczas rodzice pytają siebie: „Może to moja wina? Może nie jestem dobrym rodzicem?”.
Warto w takiej sytuacji skorzystać z rad doświadczonego psychologa dziecięcego. W wielu wypadkach okazuje się, że trudne problemy mają całkiem proste rozwiązania.
Co robić, gdy rozrabia maluch, a jak postępować, gdy robi to dziecko starsze? W jaki sposób komunikować się z nim komunikować? Jak pogodzić szczęśliwe dzieciństwo z przygotowaniem go do życia we współczesnym świecie? Które z zachowań są naturalna częścią dojrzewania, a które powinny nas niepokoić? Jak reagować w trudnych sytuacjach? Na wszystkie te pytania i wiele innych w rozmowie z dziennikarką Beatą Pawłowicz odpowiada psycholog i psychoterapeuta Tomasz Srebnicki.
BEATA PAWŁOWICZ - Dziennikarka. Autorka i współautorka książek, m.in. Dekalog szczęścia i Życie w micie (Wydawnictwo Zwierciadło). Związana z miesięcznikiem Zwierciadło.
TOMASZ SREBNICKI - Psycholog i certyfikowany terapeuta poznawczo-behawioralny, w trakcie specjalizacji z psychologii klinicznej. Starszy asystent w Klinice Psychiatrii Wieku Rozwojowego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Trener i wykładowca w Szkole Psychoterapii Centrum CBT w Warszawie. Nauczyciel akademicki. Ekspert miesięcznika SENS.
W prezentowanej książce, która odwołuje się do biografii wybitnych twórców ukazano współzależność trzech ważnych czynników w życiu każdego człowieka: rozwoju, twórczości i rodziny. W potocznym odbiorze pojęcie „twórczość” łączy się wyłącznie z wybitnymi osiągnięciami człowieka. Tymczasem w świetle teorii psychologicznych każdy człowiek zdolny jest do aktywności twórczej, bo większości osób udało się chociaż raz samodzielnie rozwiązać trudny problem, stworzyć oryginalną kreację na bal dla dziecka, opowiedzieć mu wymyśloną przez siebie bajkę, uczcić kogoś, komponując piosenkę, malując obraz lub ułożyć dla niego wiersz. Oczywiście te utwory mają niewielką wartość i nie zmieniają świata, jednak pozwalają cieszyć się efektami własnej pracy i poczuć się – chociaż w skromnym wymiarze – twórcą. Dlatego w psychologii, obok twórczości elitarnej, wyróżnia się także twórczość egalitarną. Obydwa rodzaje ubogacają życie jednostki i są dla niej źródłem satysfakcji. Znajomość doświadczeń kształtujących wybitnych twórców stanowi cenną informację dla jednostek pragnących pracować nad swoim rozwojem twórczym.
Monografia Marty Komorowskiej-Pudło dotyczy problemu o niezwykłej ważności z punktu widzenia pełnienia ról małżeńskich i rodzinnych osób dorosłych, wynikających z wcześniejszego wychowywania rodzinnego. Jest próbą odpowiedzi na pytanie: jakie warunki wychowawcze powinni tworzyć rodzice, aby w sposób właściwy przygotować dzieci do optymalnego funkcjonowania w przyszłym życiu małżeńskim? Jest to kwestia niebagatelnej wagi, szczególnie obecnie, gdy jakże często podważany jest sens życia rodzinnego oraz sama instytucja rodziny wraz z tradycyjną rolą matki i ojca w wychowaniu. […]
Autorka osadziła swoje analizy w tradycyjnym paradygmacie badań ilościowych. W swej istocie jest to wieloczynnikowy sondaż diagnostyczny z zastosowaniem wielu standaryzowanych kwestionariuszy. Uzyskane wyniki poddane zostały wnikliwej analizie statystycznej. Pozwoliły ukazać współzależność między środowiskiem wychowawczym osób badanych w dzieciństwie a obecną jakością istniejących relacji w małżeństwie.
dr hab. Jarosław Jagieła, prof. UJD
Podjęta przez Autorkę problematyka jest niezwykle aktualna z uwagi na dokonujące się transformacje socjokulturowe, ekspansję kultury indywidualizmu wpływającej na charakter relacji interpersonalnych oraz na sposoby pełnienia różnorakich ról społecznych, w tym szczególnie ważnych ról małżeńsko-rodzicielskich. Współczesny kontekst wychowania w rodzinie i przemiany dokonujące się wewnątrz rodziny stanowią szczególne wyzwania dla teorii i praktyki psychologiczno-pedagogicznej. Podjęcie zatem tego rodzaju analiz w prezentowanym osiągnięciu jest ze wszech miar użyteczne i uzasadnione. Służy bowiem rozwojowi wiedzy pedagogicznej o rodzinie i praktyce wychowawczej. […]
Książka zawiera wiele interesujących analiz, a w końcowej części próbę syntetycznego, całościowego i kompletnego przedstawienia wychowawczych uwarunkowań jakości relacji małżeńskiej tkwiących w rodzinach pochodzenia małżonków. W tym względzie wiele wnosi do pogłębienia i systematyzacji wiedzy oraz jest podstawą formułowania wskazań dla praktyki pedagogicznej. To czyni ją przydatną lekturą dla szerszego grona odbiorców. Może ona stanowić cenny materiał do wykorzystania w kształceniu studentów kierunków psychologicznych i pedagogicznych, jak i w codziennej pracy osób zajmujących się poradnictwem rodzinnym. Może również zainspirować do refleksji samych zainteresowanych – małżonków, rodziców i tych, którzy interesują się ze względów poznawczych i praktycznych funkcjonowaniem w rolach małżeńskich i rodzicielskich.
dr hab. Danuta Opozda, prof. KUL
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
