Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Poradnik dla rodziców wraz z zestawem ćwiczeń dla 4-5 latków, wspierających rozwój dziecka poprzez stymulowanie dwóch półkul mózgu dziecka.Półkule odpowiedzialne za różne funkcje umysłowe i przetwarzają informacje w specyficzny, różny sposób.Prawa półkula jest związana z ""bardziej artystycznym"" funkcjonowaniem.Przypisuje się jej takie funkcje jak wyobraźnia, kreatywność, świadomość i czerpanie przyjemności ze sztuki, intuicję, wgląd, holistyczne myślenie, trójwymiarową wyobraźnię. Lewa półkula jest odpowiedzialna za bardziej logiczne i językowe funkcjonowanie. Przypisuje się jej takie funkcje jak logiczne i analityczne myślenie, ukierunkowanie na język, kompetencje matematyczne, planowanie, organizację.Książka ""Dwie połówki jednej główki UP!"" bierze pod uwagę sposób funkcjonowania obu półkul mózgu w procesie uczenia się dzieci, umożliwiając im jak najskuteczniejsze (i przyjemne!) uczenie się.
Poradnik dla rodziców wraz z zestawem ćwiczeń dla 3-4 latków, wspierających rozwój dziecka poprzez stymulowanie dwóch półkul mózgu dziecka.Półkule odpowiedzialne za różne funkcje umysłowe i przetwarzają informacje w specyficzny, różny sposób.Prawa półkula jest związana z ""bardziej artystycznym"" funkcjonowaniem.Przypisuje się jej takie funkcje jak wyobraźnia, kreatywność, świadomość i czerpanie przyjemności ze sztuki, intuicję, wgląd, holistyczne myślenie, trójwymiarową wyobraźnię.Lewa półkula jest odpowiedzialna za bardziej logiczne i językowe funkcjonowanie. Przypisuje się jej takie funkcje jak logiczne i analityczne myślenie, ukierunkowanie na język, kompetencje matematyczne, planowanie, organizację.Książka ""Dwie połówki jednej główki UP!"" bierze pod uwagę sposób funkcjonowania obu półkul mózgu w procesie uczenia się dzieci, umożliwiając im jak najskuteczniejsze (i przyjemne!) uczenie się.
Struktura książki ujęta została w klasycznym układzie uwzględniającym trójelementowy schemat prezentujący analizę teoretyczną, metodologiczną i empiryczną (...). Na część teoretyczną składają się cztery rozdziały i podsumowanie, natomiast część empiryczna ujęta została w strukturze obejmującej dziesięć rozdziałów (...). Część teoretyczną stanowi opracowanie wprowadzające czytelnika w istotę problematyki badań ujętych w analizę przygotowania i wychowania wolontariuszy hospicyjnych w kontekście zadań tanatopedagogiki. W rozdziale metodologicznym Autorka koncentruje się na klasycznym ujęciu metodologii, prezentując przyjętą przez wielu badaczy i metodologów logikę wywodów rozpoczynającą się od przedmiotu i celu badań poprzez problematykę badań, zmienne i ich charakterystykę, metody i techniki badawcze, kończąc na scharakteryzowaniu organizacji badań. Część badawcza recenzowanej pracy to najobszerniejszy jej element ujęty w strukturze dziesięciu podrozdziałów. W poszczególnych podrozdziałach scharakteryzowane zostały cechy osobowe kandydatów na wolontariuszy hospicyjnych, ich motywacje oraz kompetencje. Poszczególne podrozdziały charakteryzują wyniki badań w kontekście wyżej wymienionych aspektów i zależności.Prof. dr hab. Józef BinnebeselKsiążka jest próbą szerokiej i wielokierunkowej analizy problematyki wolontariatu w kontekście opieki hospicyjnej w oparciu o liczne badania przeprowadzone w Hospicjum św. Łazarza w Krakowie. Publikacja stanowi szerokie kompendium wiedzy teoretycznej dotyczącej opieki paliatywnej oraz hospicyjnej i jednocześnie, dzięki opracowanym badaniom własnym, uaktualnia wiedzę na temat wolontariatu hospicyjnego.Struktura książki jest dostosowana do tego typu opracowań, zaś zasada porządkująca jest czytelna i wynika z konceptualizacji oraz operacjonalizacji terminów zawartych w tytule. Recenzowana książka jest interesującą propozycją wydawniczą. Należy szczególnie podkreślić jej wyjątkową aktualność, rzetelność przygotowania oraz nie tylko teoretyczny, ale także praktyczny jej wymiar. Zawarte w niej teksty spełniają wymagania właściwe tekstom naukowym.Dr hab. Leon Szot, prof. UPJPII
Główkuję i rozwiązuję. Księga łamigłówek dla dzieci 6-8 lat to wyjątkowo bogaty zbiór ciekawych zadań dla młodych miłośników umysłowej rozrywki. Każde dziecko, które lubi odnajdywać drogi w labiryntach, rozwiązywać krzyżówki i zadania matematyczne, łączyć punkty i wyszukiwać szczegóły z tą książką nie tylko miło spędzi czas, ale również poćwiczy logiczne myślenie, wzbogaci słownictwo i wiedzę o świecie.
Badania przydatności środka dydaktycznego, jakim jest utwór muzyczny na lekcji języka polskiego są tak naprawdę dopiero w fazie początkowej. Oprócz kilkunastu teoretycznych artykułów nie ma żadnej pracy zawierającej faktyczne dowody i dane liczbowe, które pozwoliłyby odpowiedzieć na pytanie, czy muzyka na zajęciach z literatury jest rzeczywiście przydatna, czy niesie ze sobą korzyści w procesie nauczania uczenia się.Książka podejmuje tematykę zastosowania utworu muzycznego na lekcji języka polskiego. Adresowana jest do nauczycieli polonistów szukających form, które mogą urozmaicić zajęcia oraz pozwolą na lepszy kontakt z młodzieżą.
Smoczek czy kciuk? Stałe pokarmy wcześniej czy później? Kiedy na nocnik, kiedy do własnego łóżka i kiedy wreszcie zacznie przesypiać noc?! Odwieczne pytania stawiane każdego dnia (i nocy) przez rodziców. Do tego nowsze zagadnienia: szczepienia, chodziki, alergie. I te najnowsze: czas spędzany przed ekranem i prezentowanie dzieci w mediach społecznościowych. Jak się w tym wszystkim połapać, co wybrać, jaką podjąć decyzję? Sprawdźmy, co o tym mówi nauka! Współautorka bestsellerów dla rodziców i wieloletnia współpracowniczka Daniela J. Siegela zaprzęgła badania naukowe do poszukiwania odpowiedzi na aż 60 nurtujących rodziców zagadnień. Nie musisz już słuchać sprzecznych rad i docierać na krańce internetu, aby dokonywać słusznych wyborów. Każdy problem omówiony jest w jasny i przejrzysty sposób: otrzymujemy dwa punkty widzenia na dany temat, zwięzłe informacje naukowe i podsumowanie. Jeśli nauka nie wypowiada się jednoznacznie, autorka pomaga podjąć taką decyzję, aby jak najlepiej pasowała do konkretnego dziecka i konkretnej rodziny.
Prezentowana publikacja obejmuje materiał z ćwiczeniami dotyczącymi odmiany rzeczownika oraz określania, nazywania stosunków przestrzennych, typu: „w”, „za”, „przed”, „nad”, „pod”, „do”. Materiał przeznaczony jest do pracy z dziećmi z opóźnionym rozwojem mowy, afazją, ze spektrum autyzmu. Można go także wykorzystać jako pomoc w nauczaniu języka polskiego dla obcokrajowców. Z publikacji mogą korzystać zarówno logopedzi, terapeuci, jak i rodzice.
Tom 16 serii Edukacja małego dziecka, zatytułowany Pedagogika zmiany w edukacji dziecka. Teoria badania praktyka w działaniach międzyedukacyjnych , prezentuje kolejne rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.W tomie 16 kontekst zmian i propozycji obejmuje obszary kształcenia i wychowania dziecka z uwzględnieniem różnych doświadczeń pedagogicznych, teorii i treści, które integrują się z głównymi założeniami edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej oraz wyznaczają pola działań praktycznych i badawczych. Zamieszczone w nim opracowania zostały podzielone na dwie części.
W niniejszej publikacji przyjmujemy, że wiedza o socjalizacji ma oczywisty walor, specyficzny dla myślenia i działania pedagogicznego. Wspólnym obszarem zainteresowań teorii i praktyki w obrębie wiedzy o procesach edukacyjnych (wychowawczych) oraz teorii socjalizacji jest optymalny rozwój osobowości jednostki ludzkiej, we wzajemnej zależności ze środowiskiem społeczno-kulturowym.
Pedagogiczna perspektywa interpretacyjna towarzysząca analizie problematyki socjalizacji zakłada analizę różnych wymiarów socjalizacji pod kątem ich wagi i przydatności dla pedagogiki. Taki punkt widzenia umożliwia: (1) wyłonienie i zaakcentowanie wątków, które w obszarze studiów nad socjalizacją mają znaczenie dla badań nad wychowaniem oraz stanowią źródło problemów badawczych, pojęć, kategorii i kontekstów interpretacyjnych ważnych dla analizy procesów wychowania, oraz (2) interpretację treści, mechanizmów, obszarów i uwarunkowań procesów socjalizacji pod kątem ich potencjalnej waloryzacji, zakładającej możliwość zróżnicowanej koncepcyjnie ingerencji pedagogicznej.
W publikacji proponujemy analizę czterech wymiarów socjalizacji, które odnoszą się w różnym stopniu do dwóch podstawowych, pozostających ze sobą w ambiwalentnej relacji kontekstów tego procesu: społecznego i indywidualnego.
Rozdział 1 Socjalizacja w perspektywie studiów antropologicznych jest poświęcony opracowaniu problematyki socjalizacji z uwzględnieniem perspektywy antropologicznej. Socjalizacja jest w tym kontekście rozpatrywana jako obszar, na którym krzyżują się, z jednej strony, zainteresowania badawcze antropologii filozoficznej oraz licznych antropologii szczegółowych, z drugiej zaś pedagogiki jako nauki poszukującej odpowiedzi na pytania stawiane w związku z indywidualnym i społecznym funkcjonowaniem człowieka. Rozważania otwiera omówienie znaczenia kluczowych dla podjętej problematyki terminów: socjalizacja i antropologia. Strukturę właściwej analizy tworzą pary kategorii mających znaczenie z punktu widzenia studiów antropologicznych, które zarazem można uznać za relewantne pedagogicznie i wzbogacające refleksję nad zagadnieniem socjalizacji. Opracowaniu podlegają cztery pary kategorii: tożsamość indywidualna i tożsamość społeczna; autonomia i podporządkowanie; jedność i zróżnicowanie; obecność i nieobecność. Antropologiczny punkt widzenia na problematykę socjalizacji stawia w nowym świetle nie tylko kwestie traktowane jako klasycznie pedagogiczne, ale również otwiera pole do analizy zagadnień dotąd nieobecnych lub słabo obecnych w literaturze przedmiotu. Rozważania dopełnia określenie relacji, w jakiej pozostają wobec siebie kategorie z pary oraz przedmiotowych i dyscyplinarnych powiązań między antropologią i pedagogiką.
Rozdział 2 Biograficzny wymiar socjalizacji, łączący w swych interpretacjach jednostkowy i społeczny charakter socjalizacji, dotyczy jej wymiaru biograficznego. Celem rozważań jest odniesienie go do podstawowych obszarów działania i myślenia pedagogicznego zorientowanych na kategorię interweniowania w procesy socjalizacyjne. Rozdział zawiera treści dotyczące interpretacji pojęcia biografii osadzone w perspektywie interdyscyplinarnej, z wykorzystaniem kategorii niezbędnych do wielokontekstowej analizy socjalizacji w wymiarze biograficznym, oraz odwołania do zaplecza teoretycznego wyznaczającego podstawowe rozstrzygnięcia w zakresie podjętej analizy. Treści rozdziału obejmują także opis typologii faz procesu socjalizacji odniesionych do poszczególnych etapów cyklu życia oraz podstawową dla całego tekstu problematykę interwencji w procesy socjalizacji, interpretowaną z punktu widzenia pedagogiki, jej zróżnicowania koncepcyjnego i subdyscyplinarnego oraz jej podstawowych przesłanek teoretycznych i metodycznych.
Rozważania w rozdziale 3 Społeczny i instytucjonalny wymiar socjalizacji zainicjowano egzemplifikacjami zakłóconego przebiegu społecznego rozwoju istot ludzkich, co pozwoliło na ukazanie wagi oddziaływań, które ujęte zostały dalej jako socjalizacyjne. Prześledzono także relację między czynnikami biologicznymi i społecznymi w toku stawania się przez człowieka istotą społeczną. Zwrócono tu szczególną uwagę na procesy przyjmowania przez człowieka wartości oraz norm, które umożliwiają tworzenie konkretnych wzorów zachowań, w tym odnoszących się do sposobu realizacji ról społecznych. Procesy te stanowią najczęstsze składowe decydujące o zakwalifikowaniu zjawiska jako powiązanego z socjalizacją. Jej społeczne i instytucjonalne interpretacje, charakterystyka płaszczyzn, a w dalszej kolejności także strukturalnego modelu warunków socjalizacji, jej faz oraz ambiwalentnego charakteru znalazły wyraz w dalszych częściach rozdziału. Zawiera on także analizę teorii socjologicznych, w ramach których omówiono znaczenie procesu socjalizacji dla rozwoju indywidualnego oraz społecznego. Nie mniej istotne dla przyjętego w tym rozdziale kierunku analiz okazało się omówienie przestrzeni, w których umiejscawia się procesy socjalizacyjne. Na potrzeby tekstu szczegółowo zanalizowane zostały praktyki socjalizacyjne podejmowane w rodzinie, grupie rówieśniczej i szkole, przez media, w grupie wyznaniowej i środowisku pracy.
W rozdziale 4, ostatnim, zatytułowanym Socjalizacja w wymiarze kulturowym, przyjęto jako wstępne założenie antropologii kulturowej o nierozerwalnym związku socjalizacji z kulturą. W celu sprecyzowania znaczenia pojęciowego socjalizacji i kultury dokonano eksplikacji tych terminów. Podjęto próbę analitycznego określenia uwarunkowań socjalizacji i związanego z nią procesu kształtowania tożsamości, przedstawiono analizę współczesnych interpretacji pojęć socjalizacji i tożsamości oraz wskazano na adekwatność ich odniesień do struktur osobowych. Wyróżniono dwie fazy socjalizacji: pierwotną i wtórną, oraz zbieżne z nimi aspekty tożsamości. Analizując proces transmisji kulturowej, wskazano rolę narracji kulturowych, które są znaczące z punktu widzenia pedagogiki, a – zapisane w języku – kształtują m.in. środowisko rodzinne i regulują stosunki międzyludzkie. Rozdział zawiera także analizę nowego, wielokulturowego i międzykulturowego spojrzenia na socjalizację oraz charakterystykę człowieka pogranicza, znajdującego się w przestrzeni socjalizacji i wychowania.
Prezentowane karty pracy mają pomóc uczniom szczególnie w trakcie realizacji zajęć korekcyjno-kompensacyjnych w nabyciu umiejętności sprawnego czytania i pisania. Umiejętności te są warunkiem koniecznym do zdobywania przez dziecko wiedzy na kolejnych etapach edukacji.Realizacja zadań zawartych w kartach pracy ma doprowadzić przede wszystkim do nabycia przez dziecko automatyzmu w nazywaniu sylab (a właściwie graficznego obrazu określonego układu liter, gdyż nie zawsze uwzględniana jest tu struktura gramatyczna i słowotwórcza wyrazów), tzn. postrzeganiu i odczytywaniu sylab w sposób całościowy, oraz ma pomóc rozwijać zdolność umieszczania ich w odpowiedniej kolejności.Ćwiczenia pogrupowane zostały w określone kategorie. Ich kolejność nie jest przypadkowa. Wynika ze stopniowego wprowadzania nowych, coraz trudniejszych struktur sylabowo-wyrazowych opartych na tych poznanych już wcześniej. Szereg prezentowanych zadań wiąże się z kształceniem umiejętności czytania ze zrozumieniem, co jest wszak istotą nauki czytania.
Praktyczny poradnik dietetyczny dla rodziców dzieci w spektrum autyzmu
Czy w przypadku dziecka z autyzmem powinno się wprowadzać specjalistyczną dietę?
Dlaczego dziecko autystyczne tak często odczuwa różne dolegliwości przewodu pokarmowego?
Dlaczego źle reaguje na pewne składniki pokarmowe?
Jaki jest związek rozwoju w spektrum autyzmu ze składnikami pożywienia?
Jak przeprowadzić trening jedzenia?
Na te i inne pytania nurtujące rodziców dzieci autystycznych odpowiada dr n. med. Justyna Jessa. Jako dietetyk kliniczny od lat zgłębia zagadnienie wpływu diety na funkcjonowanie dzieci w spektrum autyzmu. Przestudiowała setki publikacji na ten temat, przeanalizowała przypadki swoich pacjentów, których rodzice wprowadzili specjalistyczną dietę, i wynikami tych obserwacji dzieli się w książce. To pozycja, która pomoże usystematyzować wiedzę i odnaleźć się w gąszczu - nierzadko sprzecznych - informacji. Dzięki temu ułatwi rodzicom decyzję o wprowadzeniu diety dla dziecka autystycznego, przede wszystkim pozwoli świadomie ją ocenić.
Autyzm i dieta. Co jako rodzic powinieneś wiedzieć to przewodnik dla rodziców, którzy chcą poprawić stan zdrowia i komfort swojego autystycznego dziecka. Dr Justyna Jessa opisuje zagadnienia, które zostały już zbadane i które warto brać pod uwagę. Wskazuje symptomy i objawy, które powinno się obserwować, podpowiada, jakie badania trzeba wykonać, by mieć podstawy do interwencji dietetycznej. Opiera się na własnych badaniach, ale też podaje bogatą literaturę, przywołującą badania innych specjalistów w Polsce i za granicą. Wprowadza rodziców w dziedzinę, w której muszą świadomie podejmować liczne decyzje odnośnie do swoich dzieci, i w ten sposób udziela im cennego wsparcia.
Maria Wroniszewska, specjalistka ds. włączenia społecznego osób z ASD, Fundacja SYNAPSIS
Zachęcam do przeczytania tej książki, będącej wynikiem wieloletniej pracy dr Justyny Jessy, jej badań i niezliczonych spotkań z pacjentami w spektrum autyzmu. Mam nadzieję, a raczej jestem o tym przekonana, że rozwieje ona wiele rodzicielskich rozterek i wątpliwości, ale przede wszystkim pomoże spojrzeć na problemy żywieniowe dzieci z zupełnie innej perspektywy. Szacunek do pacjenta, niezależnie od tego, w jakim wzorcu neurorozwojowym wzrasta, jest najważniejszy, i należy się dzieciom i osobom w spektrum autyzmu również w kwestii uszanowania ich wyjątkowych wymagań dotyczących odżywiania i diety.
Izabela Hnidziuk-Machnica, współzałożycielka i dyrektor zarządzająca Fundacji AleKlasa
Książka podejmuje problem szczególnego rodzaju edukacji edukacji zdalnej dla szczególnych osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Głos zabierają w niej zarówno nauczyciele, terapeuci, rodzice i wychowawcy prowadzący zdalną edukację jak i osoby z niepełnosprawnościami, które nie tylko przedstawiają własne potrzeby, ale i rozwiązania mogące poprawić jakość tego rodzaju kształcenia.Nauczanie zdalne pozostanie z nami dłużej niż pandemia dlatego tę publikację polecamy serdecznie nauczycielom, terapeutom, rodzicom, studentom kierunków nauczycielskich i wszystkim osobom zainteresowanym wykorzystaniem nowoczesnych technologii komunikowania w edukacji.
W tradycyjnym podejściu do wychowania na pierwszym miejscu stawiany był autorytet władzy dorosłych, często oparty na strachu przed karą. Takie podejście określa się dziś wychowaniem autorytarnym i w miarę postępu wiedzy zauważono, że pociąga ono za sobą wiele negatywnych skutków.
W opozycji do modelu autorytarnego pojawiło się wychowanie wolne od zakazów, nakazów i kar. Naczelną zasadą nowego wychowania miał być partnerski dialog z dzieckiem. Okazało się jednak, że wychowanie zakładające radykalne ograniczenie władzy wychowawczej w praktyce nie zdaje egzaminu. Oba modele zawierają analogiczny błąd, polegający na zbyt jednostronnym postrzeganiu wychowania. W modelu autorytarnym brakuje właściwego miejsca dla dialogu, a w modelach przeciwnych mu przeoczono rolę władzy wychowawczej.
Paradoks obecnej sytuacji polega na tym, że z jednej strony dostrzega się poważne słabości współczesnego wychowania, a z drugiej – wciąż panuje niezachwiana wiara w słuszność jego założeń. Z tego powodu wielu rodziców i wychowawców, widząc nieskuteczność wychowania partnerskiego, albo całkowicie kapituluje, albo sięga po metody autorytarne. W jednym i w drugim przypadku przeżywają oni z tego powodu frustracje.
Znaleźliśmy się więc w sytuacji patowej, którą można przezwyciężyć tylko przez zmianę dominującego obecnie myślenia o wychowaniu. Ta książka ma nam pomóc wyzwolić się ze współczesnej „poprawności” poglądów na temat wychowania. Czytelnik znajdzie tu zupełnie inny opis tego, na czym polega wychowanie.
Publikacja pomaga w rozwijaniu kompetencji społecznych uczniów i rozumieniu przez nich emocji własnych i emocji innych osób.Jest wsparciem dla nauczycieli uczniów mających problem ze sferą emocjonalno-społeczną, szczególnie dla nauczycieli pracujących z uczniem ze spektrum autyzmu, a także dla nauczycieli prowadzących trening umiejętności społecznych.Materiał jest dostosowany do wieku ucznia i pozwala na zindywidualizowanie zajęć w grupie. Różnorodne zadania oraz zaproponowane treści, a także atrakcyjny materiał zdjęciowy i graficzny sprawiają, że trudne zagadnienia stają się wyzwaniem, tematem do własnych przemyśleń i dyskusji w gronie kolegów, przyjaciół i bliskich.
Właściwie funkcjonująca rodzina stanowi niezmiernie ważne środowisko wychowawcze, opiekuńcze, socjalizacyjne i kulturowe. Wypełnia ona istotne funkcje zarówno wobec młodego pokolenia (własnych dzieci), jak i wobec społeczeństwa. Realizując zadania wobec dzieci, kształtuje ich przyszłe losy edukacyjne, wychowawcze, społeczne, normatywne i zawodowe. W odniesieniu do społeczeństwa jest ona tą grupą ludzką, która podtrzymuje rozwój biologiczny, kształtuje kulturę, tradycje rodzinne, system wartości, normy społeczne.Publikacja stanowi próbę zwrócenia uwagi na współczesne zagrożenia w funkcjonowaniu rodziny, dzieci i młodzieży, które należy potraktować jako wyzwanie do podejmowania działań profilaktycznych i resocjalizacyjnych w celu eliminowania bądź ograniczenia dysfunkcjonalności rodziny i patologicznych zachowań młodego pokolenia. Potrzeba wielostronnych analiz życia, struktury, przemian kulturowych, jakości funkcjonowania rodziny, zarówno tej tradycyjnej, jak i wzrastającej liczby alternatywnych związków rodzinnych, jest wciąż aktualna i konieczna ze względów diagnostycznych, w celu podejmowania działań profilaktycznych i wspierających politykę prorodzinną państwa.Prezentowana publikacja została podzielona na dwie części. Część pierwszą zatytułowano Społeczne zagrożenia współczesnej rodziny polskiej. Oddziaływania pedagogiczne w eliminowaniu trudności wychowawczych to tytuł drugiej części tej publikacji.
Sztywnostronicowe książki, które za pomocą sympatycznych ilustracji i rymowanek uczą dzieci trzech magicznych słów (Proszę, Dziękuję, Przepraszam) już od najmłodszych lat.
W książeczkach pojawia się ten sam Pan Szop, który ukazał się w Elementarzu dobrych manier, i wierszem przekazuje ważne informacje. Książki zachęcają też dziecko do interakcji – w środku zadania typu pogłaszcz kotka, zapukaj itd.
W książce "Dobre maniery. Proszę" przedstawiamy 8 sytuacji, w których zwierzątka o coś proszą. Wszystko przedstawione jest za pomocą sympatycznego wierszyka. Oprócz tego przy każdej sytuacji zachęcamy dziecko do zabawy. Ostatnia rozkładówka to podsumowanie.
Sztywnostronicowe książki, które za pomocą sympatycznych ilustracji i rymowanek uczą dzieci trzech magicznych słów (Proszę, Dziękuję, Przepraszam) już od najmłodszych lat. W książeczkach pojawia się ten sam Pan Szop, który ukazał się w Elementarzu dobrych manier, i wierszem przekazuje ważne informacje. Książki zachęcają też dziecko do interakcji – w środku zadania typu pogłaszcz kotka, zapukaj itd.
"Dobre maniery. Dziękuję" przedstawiamy 8 sytuacji, w których zwierzątka sobie za coś dziękują. Wszystko przedstawione jest za pomocą sympatycznego wierszyka. Oprócz tego przy każdej sytuacji zachęcamy dziecko do zabawy w szukanie książek, dmuchanie świeczek lub klaskanie w dłonie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?