„TAJEMNICA PRZEZNACZENIA ZAWARTA W IMIENIU, NAZWISKU I DACIE URODZENIA”   Dzięki książce „TAJEMNICA PRZEZNACZENIA ZAWARTA W IMIENIU, NAZWISKU I DACIE URODZENIA” uświadomimy sobie, jak wielki wpływ na nasz umysł wywierają dźwięki. Imiona i nazwiska, które zostały nadane nam przez przodków jak też te, które na różnych etapach zdecydowaliśmy się przyjąć, nadają nam tożsamość, inspirują do podejmowania pewnych działań i określają, jakie lekcje otrzymujemy od życia. Dźwięki są w stanie harmonizować nasze relacje z innymi ludźmi, rozbudzać kreatywność, wspierać pamięć, koncentrację i inteligencję, rozwijać umiejętności komunikacyjne, nadawać naszemu życiu strukturę i dyscyplinę, zapewniać zdrowie, sprzyjać podejmowanym przedsięwzięciom oraz przyczyniać się do odniesienia sukcesu. To właśnie dzięki nim, wypełniając swoje przeznaczenie, mamy możliwość zbliżenia się do matrycy źródłowej.   CZEGO DOWIEMY SIĘ Z KSIĄŻKI   Dowiemy się, z energią których gwiazd jesteśmy silnie zespoleni. Odczytamy, jakie przeznaczenie zapisane w naszych imionach, nazwiskach oraz dacie urodzenia mamy w życiu do wypełnienia. Zrozumiemy siebie, swoich bliskich oraz nasze wewnętrzne mechanizmy myślenia i funkcjonowania. Odnajdziemy inspirację ku temu, by z każdym dniem stawać się lepszym człowiekiem. Odczytamy, co jest naszym najważniejszym obowiązkiem do wypełnienia w życiu. Uświadomimy sobie podobieństwa naszych ścieżek z wyzwaniami postawionymi znanym postaciom ze świata historii, kultury, religii, duchowości, polityki, sztuki, filmu, literatury.     TEORETYCZNE ZASTOSOWANIE KSIĄŻKI - CZEGO SIĘ Z NIEJ NAUCZYMY   Nauczymy się dokonywać analizy dźwięków zawartych w imionach i nazwiskach. Dowiemy się jak w łatwy sposób sporządzać i interpretować wykresy astrologiczne. W przyjazny sposób poznamy podstawy astrologii, w szczególności astrologii wedyjskiej. Poznamy korelację dźwięków z konkretnymi gwiazdami oraz przesłaniami, jakie z nich płyną. Dogłębnie poznamy 27 nakszatr - gwiezdnych konstelacji wraz z ich terapeutycznym zastosowaniem.     PRAKTYCZNE ZASTOSOWANIE KSIĄŻKI – CO DZIĘKI NIEJ BĘDZIEMY POTRAFILI   Poprzez uświadomienie sobie tego, co jest naszym przeznaczeniem i podążając właściwą drogą (drogą dharmy) z każdym dniem będziemy stawali się lepszą wersją siebie. Poznając kogoś z imienia i nazwiska dowiemy się, z jakimi lekcjami mierzy się drugi człowiek, byśmy byli w stanie go zrozumieć. Będziemy potrafili określić, które dźwięki są dla nas korzystne, a których lepiej unikać – tak w imionach i pseudonimach, jak też w nazwach naszych firm. Będziemy w stanie nadać najbardziej odpowiednie imiona swoim dzieciom, by z łatwością przyswoiły lekcje, których będą doświadczać. Będziemy umieli dobrać nazwy dla naszych firm i stron internetowych tak, by generowały ruch, zyski oraz przynosiły sukces. Będziemy umieli dobrać korzystną dla siebie markę samochodu, by w ten sposób poprawić relacje i udrożnić przepływ finansowy. Zdobędziemy wiedzę, jakie gwiazdy aktywujemy wstępując w związek małżeński i przez to jakie owoce on przyniesie.   Poznamy ścieżki kariery zawodowej przynoszące spełnienie nam i naszym bliskim.     CO NOWEGO WNOSI KSIĄŻKA   Książka Tajemnica Przeznaczenia” prezentuje nowatorski system analizy dźwięków zawartych w imionach, nazwiskach, pseudonimach, a także nazwach firm, stronach internetowych, a nawet markach samochodów. Łączy energię dźwięków (głosek) z korespondującymi gwiazdami / nakszatrami. Umożliwia odczytanie przeznaczenia, z jakim przyszliśmy na świat. Włącza do naszego życia mądrość płynącą z wiedzy, kultury, literatury i astrologii wedyjskiej.     JAKĄ FUNKCJĘ SPEŁNIA KSIĄŻKA   Książka służy jako niezbędnik, do którego będziemy wielokrotnie powracali, gdy zapragniemy poznać, z czym mierzy się drugi człowiek, poznać złożoność jego natury i istotę jego przeznaczenia. Jest naszym przewodnikiem, który pozwala zrozumieć lepiej siebie, rodziców, partnera, małżonkę / małżonka, członka rodziny, przyjaciela, szefa, współpracowników oraz każdą bliższą i dalszą nam osobę. Wyzwala naszą ciekawość i kreatywność - jest źródłem informacji, z którego możemy nieustannie czerpać oraz kopalnią wiedzy, którą będziemy wciąż pogłębiać dokonując własnych twórczych odkryć.     DZIĘKI INTERPRETACJOM ZAWARTYM W KSIĄŻCE   Odczytamy, z jakim przeznaczeniem przyszliśmy na świat. Zdobędziemy wiedzę, jakie duchowe lekcje mamy do przerobienia w tym życiu. Uświadomimy sobie nasze mocne atrybuty oraz stronę cienia. Skonfrontujemy się z wyzwaniami, jakie stawia nam życie. Zrozumiemy, czemu służą wydarzenia zachodzące w naszym życiu. Określimy rodzaj doświadczeń, które prowadzą nas do osiągniecia sukcesu. Zyskamy świadomość zachodzących w nas zmian.     KSIĄŻKA PRZEZNACZONA JEST DLA OSÓB, KTÓRE:   Zawsze pragnęły wiedzieć, co kryje się w imionach, nazwiskach i datach urodzenia – swoich, bliskich czy osób, na których nam najbardziej zależy; Pragną poznać i zrozumieć siebie, swoje przeznaczenie i obowiązki, jakie mamy do wypełnienia w życiu po to, by z każdym dniem stawać się lepszą wersją siebie; W trosce o swoich rodziców, dzieci, przyjaciół, partnerów i innych bliskich naszym sercom, chcą ułatwić im harmonijne kroczenie ścieżką przeznaczenia; Chcą poznać podstawy astrologii, w szczególności astrologii wedyjskiej i nauczyć się interpretować imiona, nazwiska i daty urodzenia; Lubią analizować zagadnienia, by poznać bliżej siebie i drugiego człowieka - tutaj dzięki dźwiękom zawartym w imionach, nazwiskach, wszelkich nadawanych nazwach oraz dacie urodzenia; Interesują się astrologią, numerologią i wszelkimi naukami tajemnymi; Chcą pogłębić obszar badań, poszerzyć wiedzę oraz możliwości interpretacji; Pragną poznać fundamenty wiedzy wedyjskiej. Są otwarte, by łączyć analizę z intuicją i twórczą inwencją. Poszukują swojej drogi i odpowiedzi na stawiane przez siebie (i życie) pytania;  

Autor analizuje różne problemy z zakresu archeologii, historii i interpretacji tekstów źródłowych. Omawia m.in. historię i architekturę ważnego ośrodka kultowego starożytnego Egiptu w Denderze, historyczne odniesienia tzw. liczby Bestii z biblijnej Apokalipsy św. Jana, a także różne aspekty starożytnych i średniowiecznych dziejów ziem polskich, takie jak geneza imion legendarnych założycieli dynastii Piastów czy pochodzenia nazwy Prusy. Autor łączy perspektywę czynnego archeologa pracującego na wykopaliskach oraz językoznawcy, dla którego podstawą analiz jest słowo pisane.Oriens et Septentrio. Studies and essays on historyThe author analyzes various research problems in archaeology, history, and in the interpretation of source texts. He discusses - among the others - history and architecture of the important cult center of ancient Egypt at Dendera, the historical references to the so-called Number of the Beast from the biblical Apocalypse of St. John, and various aspects of the ancient and medieval history of Polish lands, such as the origins of the names of the legendary founders of the Piast dynasty and the origins of the name Prussia. The author combines the perspective of an active archaeologist working on excavations with that of a linguist whose analysis is based on the written sources.

Monografia poświęcona refleksji nadepistemologicznymi, ontologicznymi i metodologicznymi podstawami psychologii. Autor podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego psychologia – mimo bogactwa badań empirycznych i szerokiego zastosowania praktycznego – nie dysponuje teorią fundamentalną i nie spełnia kryteriów nauki ścisłej.

Książka porządkuje obszary szarości otaczające wpływową w naukach kognitywnych koncepcję artefaktów poznawczych, czyli narzędzi wspierających myślenie. Przedstawia historyczne źródła tej kategorii, analizuje modele relacji między artefaktami a użytkownikiem, ukazuje poznawcze konsekwencje wykorzystania artefaktów oraz eksploruje niezagospodarowane obszary w myśleniu o artefaktach poznawczych. Uczestnicy sympozjum zastanawiali się, czy artefakty poznawcze działają na nasz umysł podobnie jak smartfony, smart-domy, inteligentne miasta i maszyny? Czy artefakty to rzeczy, które myślą za nas? Czy poznawcza rola artefaktów musi polegać na wyręczaniu człowieka z konieczności podejmowania świadomych decyzji? Czy wzrost inteligencji maszyn wiąże się ze spadkiem prawdziwie ludzkiej refleksyjności? Referaty wygłosili m.in.: dr hab. Krzysztof Abriszewski prof. UMK, dr hab. Michał Piekarski prof. UKSW, dr hab. Konrad Werner prof. UW, dr Daniel Żuromski (UMK) oraz dr Franciszek Chwałczyk (UWr).

Czytelnikowi może się jednak nasuwać pytanie, czego właściwie można oczekiwać od filozofii w kontekście zrozumienia współczesnej kreatywności, tym bardziej że chodzi przecież o specyficzne podejście filozoficzne, tj. o perspektywę historii filozofii. [] Po pierwsze, potrzebna jest perspektywa filozoficzna, również ta, którą kreśli historia filozofii, gdyż potrzebne jest pogłębione spojrzenie na kreatywność, uwzględniające rozumienie człowieka, sposób jego działania, wybierane przezeń wartości. Potrzebne jest takie spojrzenie na człowieka, które będzie uwzględniało to, w jaki sposób rozumiemy siebie i w jaki sposób działamy w faktycznym praktycznym życiu. [] Po drugie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż może zaoferować fundamentalne rozstrzygnięcia ontologiczne, bez których trudno sobie wyobrazić pełne rozumienie struktur, w jakich działa człowiek. Po trzecie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż jest w stanie zaoferować rozumienie wartości, bez których samo ludzkie działa-nie staje się nieinteligibilnym elementem związku przyczynowo-skutkowego. [] I wreszcie po czwarte, myślę że perspektywa filozoficzna jest potrzebna po to, aby wytworzyć pewną przeciwwagę dla dominacji ujęć naturalizujących.

W polskiej literaturze brakuje takiego podręcznika do Benjaminowskiej alegorii, a nie mam wątpliwości, że koncepcja ta jest podręcznika godna. () Książka przybliży wielu humanistom - filozoficznie i językowo niewątpliwie trudną - Benjaminowską koncepcję alegorii, obejmującą najważniejsze konteksty ludzkiego życia. Także naszego, współczesnego życia.prof. dr hab. Roman KubickiOtrzymujemy panoramiczną wykładnię sublimowania się pojęcia alegorii u Benjamina - począwszy od okresu konceptualizacji we wczesnych pismach, aż po późniejsze teksty, odnoszące się do dramatu żałobnego, czyli siedemnastowiecznej przeszłości, a także do dziewiętnastowiecznej moderny i problemów współczesności.dr hab. Leon Miodoński, prof. UWrMateusz Palka (ur. 1985) - doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, kulturoznawca, autor tekstów krytycznych, esejów o sztuce oraz przekładów krótkich utworów Waltera Benjamina. Pracuje w Dziale Rękopisów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich; kurator wystaw fotograficznych i muzealnych. Współautor wystaw stałych Misja: Polska (2016) i Pan Tadeusz Różewicz (2021) w Muzeum Pana Tadeusza ZNiO. Scenarzysta komiksów Kurier z Warszawy oraz Wojna w eterze. Mówi Radio Wolna Europa (Ossolineum 2014, 2017); redaktor książki Jan Nowak-Jeziorański. Biografia opowiadana (Ossolineum 2014). Fotograf, członek ZPAF od 2016 r., autor wystaw Obsesja (Wrocław 2014; Kraków 2016), Biblioteka - portret wielokrotny (Toruń 2016) oraz cyklu Gemtlichkeit z lat 2015-2022. W druku: Jaśnia. Biografia artystyczna Bogdana Konopki (słowo/obraz terytoria) oraz "Ostatni rozdział" - rekonstrukcja trzeciego tomu autobiografii Jana Nowaka-Jeziorańskiego (Wydawnictwo Ossolineum).

Pochwała miłości   Miłość. Najważniejsze uczucie w życiu każdego człowieka. Podziwiana i opłakiwana, opisywana na wiele różnych sposobów w poezji, muzyce, filmie, filozofii i psychologii.   Czym tak naprawdę jest miłość? Czy rzeczywiście wydobywa z nas to, co najlepsze? Jaki ma związek z seksem? I czy miłość jest boska?   Na te pytania odpowiada jeden z najważniejszych tekstów w historii dotyczący miłości - Uczta Platona. Jak rozmawiać o miłości prezentuje najważniejsze idee tego filozoficznego dialogu i udowadnia, że jest on aktualny również dziś. Fragmenty Uczty zawarte w tomie zostały przetłumaczone na nowo, a całość uzupełniono o oryginalne teksty w języku greckim.   Jak rozmawiać o miłości. Antyczny przewodnik dla współczesnych kochanków stanowi niezwykle przystępne wprowadzenie dla czytelników zainteresowanych kulturą starożytną.

Jak zapowiada we wstępie Dalajlama, ta książka jest przede wszystkim obrachunkiem z ponad siedmioma dekadami kontaktów, jakie w imieniu Tybetu i Tybetańczyków utrzymywałem z kolejnymi przywódcami komunistycznych Chin. A także apelem do sumienia Chińczyków z których wielu dzieli z nami spuściznę buddyzmu mahajany oraz do społeczności międzynarodowej o zainteresowanie losem narodu tybetańskiego. Nasza sprawa ma wymiar egzystencjalny, na szali leży przetrwanie narodu z jego starożytną kulturą, językiem i religią. Próbuję również wskazać możliwe rozwiązanie. Ponieważ stawką jest los narodu i cywilizacji o długiej historii, jeśli okaże się to konieczne, nasza walka będzie trwać i po mojej śmierci. Nie da się bez końca odmawiać Tybetańczykom prawa do bycia gospodarzami własnej ziemi ani zdławić siłą pragnienia wolności.

Między mitami a magią - wróżbiarstwo dawnych ludów EuropyWśród form życia duchowego ludów pogańskich wróżbiarstwo zajmuje miejsce wyjątkowe i odrębne. Choć często czerpie z mitów, nie jest bezpośrednią częścią mitologii; nie stanowi też zwykłego elementu kultu, choć nierzadko towarzyszy świętom, rytuałom i ofiarom, wchodząc z nimi w ścisłą relację. Mimo licznych podobieństw, nie jest też w pełni tożsame z magią.Wróżbiarstwo, podobnie jak oparta na nim wiara w przeznaczenie, tworzy odrębny i niezwykle istotny wymiar systemu wierzeń. Trudno przecenić jego znaczenie w życiu dawnych wspólnot pogańskich - wyrocznie istniały niemal we wszystkich głównych ośrodkach kultu. Rozumiemy przez to wróżby osadzone w konkretnym czasie (najczęściej podczas świąt), miejscu (zazwyczaj sanktuarium) i prowadzone przez osoby wyspecjalizowane. Ich celem było uzyskanie wiedzy o przyszłości - dotyczącej spraw najwyższej wagi, takich jak powodzenie wyprawy wojennej czy nadchodzące zbiory, a więc często o być albo nie być całej wspólnoty.Prof. Słupecki w swojej książce sięga po bogaty materiał nordyckich sag - tekstów nie tylko fascynujących literacko, ale też stanowiących cenne źródło do badań nad wróżbiarstwem, losem i wyroczniami.

Obyczaje związane ze śmiercią, wyrażaniem żalu po utracie bliskich oraz pogrzebem stanowią niesamowite bogactwo symboli - czynności, przedmiotów i gestów, które oswajają misterium przemijania. Niniejsze studium przybliża ponad sto z nich.Autor oparł się w swojej pracy na obszernym materiale zebranym głównie na ziemiach polskich, rozszerzając go niekiedy w celach porównawczych o ościenne zwyczaje słowiańskie. Podejmowane zagadnienia podzielił na części tematyczne, w których po kolei omawia postępowanie ludzi otaczających umierającego oraz ceremoniał dopełnienia jego pochówku.Na wstępie podejmuje kwestię lęku przed śmiercią i jej zapowiedzi - w szczególności zachowań zwierząt. Omawia czas konania i sam moment zgonu, następnie przedstawia rozliczne czynności dokonywane już po nim, od hołdu oddawanego ciału i lamentu nad nim, poprzez przeprowadzanie zwłok na cmentarz i pochówek aż po ucztę ku czci zmarłego.Jest to pionierskie, a zarazem niezwykle wszechstronne i obszerne omówienie zwyczajów i wierzeń związanych z umieraniem, śmiercią i pogrzebem.Adam Robert Fischer (1889-1943) - etnolog, etnograf i folklorysta. Profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie; kierownik Zakładu Etnologicznego, a następnie dziekan Wydziału Humanistycznego tej uczelni. Sekretarz Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, redaktor pisma "Lud" i wydawca serii "Prace Etnograficzne". Autor szeregu prac z zakresu folkloru, sztuki ludowej, monografii ludów słowiańskich i biografii etnografów polskich.

Autor przedstawia mechanizmy kształtowania się tożsamości kulturowej Kurpiów - społeczności zasiedlającej lesisty obszar północno-wschodniego Mazowsza od II poł. XVII wieku. Kluczową kategorią badawczą była pamięć rodzinna i zbiorowa oraz sposoby jej przekazywania. Dzięki niej Kurpie do dzisiaj zachowali rodzinny kapitał kulturowy oparty na przekazywaniu z pokolenia na pokolenia tradycyjnych wartości. W publikacji zostały wykorzystane (niekiedy po raz pierwszy) źródła archiwalne i pamiętnikarskie (począwszy od XVIII wieku), opracowania obrazujące "widzenie Kurpiów" z zewnątrz w dyskursie elitarnym (od 1 ćw. XIX wieku po okres międzywojenny), dokumentacje i wyniki badań (po II wojnie światowej) oraz obserwacje własne autora i materiały z rozmów z wieloma lokalnymi autorytetami i ekspertami.The Kurpies: The Anthropological and Historical Study of the Formation of the Identity of the Inhabitants of the Green WildernessThe author presents the mechanisms of shaping the cultural identity of the Kurpies - a community inhabiting the forested area of north-eastern Mazovia since the second half of the 17th century. The key research category was family and collective memory and the ways of transmitting it. Thanks to it, the Kurpies have retained their family cultural capital based on the transmission of traditional values from generation to generation. The publication uses (sometimes for the first time) archival and memoir sources (starting in the 18th century), studies illustrating 'the image of the Kurpies' as seen from the outside in the elite discourse (from the first quarter of the 19th century to the interwar period), documentation and research results (after World War II), as well as the author's own observations and materials from discussions with many local authorities and experts.

Baruch (lub Benedykt) Spinoza (1632-77) pochodził z żydowskiej rodziny żyjącej w Niderlandach, za swoje poglądy został usunięty z gminy, studiował scholastykę chrześcijańską, naukli przyrodnicze, filozofię (zwł. Kartezjusza i Hobbesa); jego filozofię określa się jako panteizm racjonalistyczny: racjonalizm (od Kartezjusza), naturalizm (od Hobbesa) i panteizm (od Majmonidesa), był też Spinoza wyznawcą teorii wolnościowych w życiu społecznym, propagował tolerancję, jego Traktat teologiczno-polityczny znalazł się na Indeksie Dzieł Zakazanych. Walczy w nim bowiem Spinoza o toerancję i wolność myśli. Rozdzielał wiarę od rozumu. Krytykował Kościół katolicki, postulował rozdział Kościoła od państwa. Propagował demokarację. I to przypomnijmy raz jeszcze pisze filozof w 1670 roku!!! Jakże aktualne do dzisiaj!

Wprowadzenie do życia i twórczości Sarah Kofman (19341994) wybitnej francuskiej filozofki, pisarki i feministki o polsko-żydowskich korzeniach. Karoline Feyertag pisze w zgodzie z myślą swojej bohaterki, która uważała, że filozofia jest zawsze sprawą osobistą. Sarah rodzi się w Paryżu w rodzinie polskich Żydów. Jej ojciec, chasydzki rabin, zostaje aresztowany w 1942 roku i ginie w Auschwitz. Wraz z dbającą o zachowanie żydowskiej tradycji matką dziewczynka znajduje schronienie u pani z rue Labat, młodej wdowy, dzięki której poznaje francuską kulturę. Po wojnie Kofman przechodzi przez kolejne szczeble edukacji, emancypuje się w zdominowanym przez mężczyzn środowisku akademickim i ostatecznie zostaje profesorką na Sorbonie. Nawiązuje bliskie relacje z takimi myślicielami, jak Jacques Derrida, Gilles Deleuze i Jean-Luc Nancy. W 1994 roku, w 150. rocznicę urodzin Nietzschego, popełnia samobójstwo. Celem Feyertag nie jest wyłącznie rekonstrukcja losów Kofman. Autorka w zdarzeniach z życia dostrzega figury myśli, w dyskursie filozoficznym zaś autobiograficzne lustro. Korzysta przy tym z bliskiej Kofman tradycji filozoficznej sięga do Freuda, Nietzschego, Derridy. Dzięki temu tworzy przejmujący, subtelnie wycieniowany duchowy portret niezwykłej myślicielki.

Książka Żydowskość i ludzkość. Etyczny świat humanizmu żydowskiego przed Zagładą jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. Dariusz K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej prasy polsko-żydowskiej XIX i pierwszej połowie XX wieku w połączeniu z analizami twórczości wybitnych myślicieli żydowskich działających w Polsce - Majera Bałabana, Hilela Seidmana, Izaaka Cylkowa, Salomona Spitzera, Lewiego Freunda. Inspiruje się koncepcjami humanizmu żydowskiego autorstwa Martina Bubera, Abrahama Heschela i Emmanuela Lvinasa.

Tom dedykowany Profesor Magdalenie Zowczak - wieloletniej pracowniczce Uniwersytetu Warszawskiego, wybitnej badaczce kultur religijnych, pogranicza, mniejszości wyznaniowych i narodowych, tożsamości i sztuki, autorce przełomowych prac takich jak: "Biblia ludowa. Interpretacje wątków biblijnych w kulturze ludowej" oraz "Religijność na pograniczach. Eseje apokryficzne", zaangażowanej mentorce, które wspiera kolejne pokolenia antropolożek i antropologów. Na antologię składają się teksty autorek i autorów, którzy spotkali Profesor Magdalenę Zowczak na różnych etapach swojej drogi etnograficznej i na rozmaite sposoby eksplorują bliskie Jej tematy: granice i pogranicza w perspektywie oddolnej, kultury religijne grup mniejszościowych, relacje między nauką a wiarą. W tomie zawarte są teksty pisane z perspektywy różnych dyscyplin - antropologii, historii sztuki, religioznawstwa - rzucające świeże spojrzenie na tematy kluczowe dla studiów nad wpływem religii na tożsamość kulturową.Religious Cultures, Borderland Cultures: Ethnographic Collages Presented to Professor Magdalena ZowczakThis volume is dedicated to Professor Magdalena Zowczak - long-time employee of the University of Warsaw, outstanding researcher of religious cultures, borderlands, religious and national minorities, identity and art, author of groundbreaking works such as 'Biblia ludowa. Interpretacje wątków biblijnych w kulturze ludowej' ('The Folk Bible: Interpretations of Biblical Themes in Folk Culture') and 'Religijność na pogranicach. Eseje apokryficzne' ('Religiousness on the Borderlands: Apocryphal Essays'), and a committed mentor who has supported successive generations of anthropologists. The anthology consists of texts by authors who met Professor Magdalena Zowczak at various stages of their ethnographic journey and in various ways explore topics close to her heart: borders and borderlands from a grassroots perspective, the religious cultures of minority groups, the relationship between science and faith. The volume includes texts written from the perspective of various disciplines - anthropology, art history, religious studies - offering a fresh look at topics key to the study of the influence of religion on cultural identity.

Steven Runciman (1903-2000) - angielski historyk, mediewista, bizantynista, autor m.in. monumentalnych 3-tomowych Dziejów wypraw krzyżowych i kilkudziesięciu innych książek poświęconych głównie Średniowieczu, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów Azji Mniejszej i Europy. W "Kościołach tradycyjnych, a świeckim państwie" zajmuje się autor zajmuje się autor relacjami kościoła i państwa w Cesarstwie Bizantyjskim pod panowaniem osmańskim i z imperialną Rosją, aż po czasy Związku Radzieckiego i relacjami kościoła z władzą w innych państwach komunistycznych, a także w nacjonalistycznej Turcji i krajach Bliskiego Wschodu, czy Grecji za czasów dyktatury pułkowników. Doświadczenia kościołów z rządami, były tak odmienne na Wschodzie i na Zachodzie, że zachodnim chrześcijanom trudno było zrozumieć reakcje Wschodu. Kościoły prawosławne prawie zawsze żyły pod władzą albo jawnie wrogą, albo, jeśli chrześcijańską, niemniej jednak autokratyczną. Istnieje ciągłe napięcie pomiędzy biblijnym nakazem oddania Cezarowi co Cesarskie, a zagrożeniem integralności, jakie może to pociągać za sobą. Tam, gdzie zewnętrzni obserwatorzy czasami uważali, że konieczne jest męczeństwo, kościoły prawosławne podążały często bardziej niebezpieczną ścieżką przetrwania.

Książkę Zranione uzdrowicielki. Od epistemologii kobiecych do sprawiedliwości relacyjnej autorstwa dr Lidii Rodak można odczytać jako manifest polskiego feminizmu czwartej fali, a być może nawet jako jedną z pierwszych zapowiedzi nadchodzącej piątej fali. Autorka splata teorię prawa - w szczególności feministyczną jurysprudencję - z perspektywą socjolożki prawa i własnym doświadczeniem obserwacji i uczestnictwa, tworząc wielowarstwową, momentami wręcz oniryczną opowieść o odkrywaniu sprawiedliwości relacyjnej. W ujęciu Lidii Rodak sprawiedliwość relacyjna rodzi się, praktykuje i rozwija w kobiecych kręgach, stanowiąc alternatywę wobec tradycyjnych, formalnych modeli sprawiedliwości.Z recenzji dr hab. Anny Śledzińskiej-Simon, prof. ucz., Uniwersytet WrocławskiKsiążka Lidii Rodak jest pracą pionierską, wartościową, odważną i inspirującą. Wnosi świeże spojrzenie na prawo i sprawiedliwość, ukazując je przez pryzmat doświadczeń kobiet i praktyk wspólnotowych. To książka, która otwiera nowe pola refleksji i badań, wprowadzając do dyskursu prawnego perspektywę dotąd marginalizowaną.Z recenzji prof. dr. hab. Mateusza Stępnia, Uniwersytet JagiellońskiLidia M. Rodak - filozofka prawa, specjalizująca się w feministycznej jurysprudencji, związana z polską i włoską akademią (dr nauk prawnych, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytet w Gandawie; włoska habilitacja z filozofii prawa).W swoich badaniach łączy perspektywy prawa, socjologii i antropologii, ze szczególnym uwzględnieniem feministycznych studiów nad wiedzą i sprawiedliwością. Teoretyczka i aktywistka projektu społecznego śnienia. Autorka publikacji z zakresu filozofii prawa i studiów feministycznych. Poza pracą akademicką - nauczycielka jogi.

Jeżeli miałabyś wytatuować sobie jedno jedyne zdanie, jakie byś wybrała? Alicja nie jest już dzieckiem. Nie ma jednak przekonania, że to dobrze. Jak może dorosnąć, skoro nie potrafi stawić czoła problemom świata? Dookoła wybuchają wojny, natura jest zagrożona, klimat oszalał. Alicja chce odkryć, według jakich zasad żyć w tej burzliwej teraźniejszości. Odnaleźć sentencję, która byłaby nieomylnym drogowskazem, pocieszeniem, gdy wszystko zawodzi. Tak powstałby tatuaż idealny. Szukając rozwiązania, trafia do dziwacznej, a zarazem fascynującej rzeczywistości. Niczym Alicja w Krainie Czarów, opada coraz głębiej w Krainę Idei. Spotka Konfucjusza i zagubi się w ogrodzie Epikura. Odwiedzi jaskinię Platona, podąży śladami Hypatii, zatańczy z Rousseau, zmierzy się z Kartezjuszem, zada pytania Laozi, Nietzschemu, Freudowi. Aż w końcu, z dziennikiem pełnym przemyśleń i cytatów, będzie gotowa zmierzyć się z wyzwaniami, które dotyczą nas wszystkich. Czy Alicja znajdzie maksymę godną tatuażu?

Pradawna kultura Celtów rozwinęła się w Europie Zachodniej ponad tysiąc lat przed ekspansją Cesarstwa Rzymskiego. Migrujące plemiona celtyckie dały początek mitologii irlandzkiej, walijskiej, kornwalijskiej i bretońskiej. Te rozrzucone na dużej powierzchni ludy łączy wspólna kosmologia wypełniona symbolami natury i elementami świata duchowego w życiu codziennym. Dzięki książce Mitologia celtycka. Bogowie, herosi, potwory i legendy kultur celtyckich czytelnicy mogą poznać tę tajemniczą cywilizację panteon celtyckich bóstw oraz legendy o smokach, czarownikach i magii.

Trudno chociażby zaprzeczyć, iż kalwiński ikono­klazm rzeczywiście wymiótł ze świątyni wszelką figuralną sztukę i obrazowe zdobnictwo – podobnie przecież (czy też przede wszystkim), jak starał się usunąć z serc oraz umysłów wszystko, co zbędne, a tym bardziej szkodliwe, dla zbawienia ludzkiej duszy. Zostawił jeno Człowieka – w jego kruchej nagości, zbłąkaniu, skażeniu i smutnym wewnętrznym rozbiciu – oraz skierowane do niego Słowo Boga. Ma ono w całej swej mocy i bogactwie wybrzmiewać w bezobrazowej pustce świątyni (duszy), w której pozostał tylko nagi Krzyż – symbol Wszystkiego – oraz Pismo – Słowo, w którym Wszystko tajemnie jest zawarte. […] Pan Zastępów, nie jest kulturalnym koneserem sztuki, łagodnym bywalcem muzeów Jemu samemu poświęco­nych. Jest natomiast Bogiem pustyni, potarganych na­miotów, palącego słońca, pyłu w spierzchniętych ustach i przepaści roziskrzonego gwiazdami nieba; […] Kalwiński radykalny, najściślej monoteistyczny ikono­klazm – jako pewna koncepcja – znosi tedy w końcu nawet sam siebie, ponieważ nie jest on żadną teorią, ale pewną całościową postawą ducha, czyniącego w sobie – poprzez wiarę – pustą przestrzeń dla wkroczenia weń Słowa, które objawia Niewidzialnego, „Nieznanego Boga” (Dz 17,23). […] To, co w kalwinizmie może szczególnie trudne do przyjęcia i zaakceptowania dla współczesnego człowieka – a co jest absolutnie konieczne, by w ogóle go zrozumieć – to radykalna i konsekwentna zmiana perspektywy z antropo­centrycznej na teocentryczną. Fragment Wstępu