To, co nowe w tej książce, to próba re-wizji snów w świetle mitu.Zaczynamy od postawienia oczywistego, chociaż pomijanego, pytania: do jakiego mitologicznego obszaru, do jakich Bogów należą sny? Założenie zawarte w tym pytaniu jest takie: gdybyśmy wiedzieli, gdzie przynależą sny, wiedzielibyśmy lepiej, czego one chcą, co znaczą, i co mamy z nimi zrobić.Nie jest żadną tajemnicą, że sny należą do świata podziemnego i jego Bogów. Głębia nie ma końca i wszystko staje się duszą. Podstawowe elementy wszystkich rzeczy łączą się ze sobą i rozpadają, tworzą się i przeradzają w duszę, pierwsze i ostatnie określenie naszego poruszającego się świata. Autor zabiera nas w podróż do podziemi, w erudycyjny i błyskotliwy sposób analizuje motywy senne i mitologiczne. Przedstawia oryginalną i budzącą wiele kontrowersji teorię, że sny są bytami autonomicznymi, tworzącymi swój własny, oddzielny świat. To nie sny należą do nas, ale raczej my jesteśmy poddanymi snów.
Dlaczego mielibyśmy dziś sięgać po książkę o Ojcach Kościoła? Po co nam wiedza o dziełach pisarzy starożytnego chrześcijaństwa? Czy nie powinniśmy raczej patrzeć w przyszłość, zamiast trwać uporczywie w przeszłości?
Tymczasem o. Raniero Cantalamessa, idąc za myślą Henriego de Lubaca, przypomina: Nie ma prawdziwej odnowy Kościoła bez powrotu do Ojców. Wciąż pozostają oni dla nas niezawodnymi nauczycielami wiary. Z każdą kolejną stroną tej książki, poświęconej największym mistrzom chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu, odkrywamy coraz mocniej prawdę o ich duchowej aktualności.
Ojcowie Kościoła uczą nas patrzeć dalej, widzieć głębiej i szerzej otwierać serce na łaskę, która pozwala żyć wiarą i miłością. Kto odważy się stanąć na ramionach tych duchowych gigantów, zyska spojrzenie, które przenika mgły i mroki tego świata.
By żyć naprawdę, potrzebujemy zaczerpnąć światła i mocy z odwiecznego Źródła. A na ramionach gigantów droga do Niego staje się jaśniejsza i bezpieczniejsza.
Wielkie prawdy wiary rozważane i przeżywane z Ojcami Kościoła
90 lekcji krytycznego myślenia, które czerpią z codzienności
Dlaczego tak fascynują nas Niezidentyfikowane Obiekty Latające i teorie spiskowe?
Skąd rosnąca popularność charyzmatycznych wizjonerów i szarlatanów?
Czy w imię słusznych idei wolno usprawiedliwiać przemoc?
Co „Indiana Jones” mówi o potrzebie wtajemniczenia a „Terminator” o realnych i fikcyjnych zagrożeniach związanych ze sztuczną inteligencją?
Najnowsza książka Tomasza Stawiszyńskiego – filozofa i eseisty, autora m.in. „Ucieczki od bezradności”, „Reguł na czas chaosu” i „Powrotu fatum” – to wybór 90 najciekawszych felietonów, które przez kilka ostatnich lat ukazywały się na łamach „Tygodnika Powszechnego”. Zbiór wieńczy niepublikowany wcześniej esej „Ćwiczenia z dysonansu”.
Przyczynkiem do refleksji są tu nie tylko mądre księgi i sprawy światowej wagi, ale też rzeczy z pozoru błahe, rzadko trafiające na pierwsze strony gazet. Autor nie przepuszcza żadnej okazji, by postawić pytania o ludzką kondycję, przyszłość naszej cywilizacji czy granice poznania.
W świecie, który dąży do niwelowania dysonansu, przypomina nam, że nie wszystko jest tak oczywiste, jak sugerują algorytmy mediów społecznościowych, prasowe nagłówki i plemienne narracje.
I że narzędziem, które pomoże nam ustrzec się uproszczeń, może być właśnie filozofia.
CZY WIARA MOŻE POMAGAĆ W OSIĄGANIU DOBROSTANU,
A TERAPIA – LECZYĆ „CHORĄ” WIARĘ?
Kiedy religijność staje się toksyczna?
Czy psychoterapia może się przekształcić w religię?
Czy w czasach „tiktokozy” jest jeszcze popyt na duchowość?
Czy jesteśmy płytkimi konsumpcjonistami, czy potencjalnymi mistykami?
Bogdan de Barbaro i ks. Grzegorz Strzelczyk spotykają się na styku psychologii i wiary. Zastanawiają się, czy te dwie perspektywy mogą być sojuszniczkami, czy raczej wchodzą w konflikt. Dyskutują, czy nasze emocje i duchowość wzajemnie na siebie wpływają i kiedy jest to zdrowe, a kiedy nie?
Jeden z najbardziej znanych psychiatrów w Polsce i jeden z najoryginalniejszych polskich teologów w pasjonującej rozmowie o tym, jak nauka i teologia mogą współpracować, żeby pomóc człowiekowi zmierzyć się z wyzwaniami współczesności.
Zapraszamy do lektury zamieszczonych w książce materiałów. Ich celem jest wszechstronna i kompetentna pomoc w uzyskaniu wiedzy o problemach, stanowiskach i koncepcjach wypracowanych w filozofii europejskiej począwszy od starożytnej Grecji aż po czasy najnowsze, ale także szkoła krytycznego myślenia. Ta książka nie jest zbiorem gotowych prawd, lecz zachętą do ich przyswojenia lub przekroczenia. Bo kto zdobędzie dość dużo wiedzy, ten przy okazji nauczy się tego, jak wiedzę rozwijać, poszerzać i pomnażać. Tej umiejętności życzymy wszystkim czytelnikom i użytkownikom.
Kartezjusz, francuski filozof i uczony, jest ojcem nowożytnej refleksji, tradycyjnego europejskiego sposobu myślenia i krytycznego uprawiania nauki. Był niewiarygodnie wszechstronnym, pracowitym i aktywnym uczonym. Choć wiele lat żył w ukryciu i samotności, brał też udział w wojnie, zajmował się dosłownie każdą uprawianą wówczas dziedziną nauki, był autorem wielu wynalazków i nauczycielem królowej Szwecji.
Medytacje to w twórczości Kartezjusza tekst najważniejszy, a także jeden z podstawowych w filozofii w ogóle. Zarzuty uczonych mężów wraz z odpowiedziami autora stanowią zaś ich nierozdzielną część, a zarazem wspaniały przykład filozoficznej dyskusji i refleksyjnego zaangażowania. Wielki spekulatywny umysł Kartezjusza wypróbowuje coraz to nowe wnioskowania, szukając, gimnastykując się, by oddać słowami wszystkie zawiłości problemu. Tekst zarzutów i odpowiedzi ma niesamowitą dynamikę, która w zderzeniu z logiczną dyscypliną poszczególnych wywodów daje efekt przypominający klasyczny dramat literacki.
Logika dla prawników. Przewodnik metodyczny do ćwiczeń to praktyczne uzupełnienie podręcznika akademickiego pt. Logika dla prawników autorstwa S. Lewandowskiego, H. Machińskiej, A. Malinowskiego i J. Petzla. W opracowaniu zachowano terminologię, notację i symbolikę stosowane w tej publikacji.Książka zawiera zestaw ćwiczeń z logiki prawniczej wzbogacony o skondensowane wprowadzenia teoretyczne oraz metodyczne wskazówki pomocne w rozwiązywaniu zadań. Autorzy koncentrują się na zagadnieniach sprawiających studentom najwięcej trudności, oferując narzędzie do pracy zarówno na zajęciach, jak i podczas samodzielnej nauki. Na końcu przewodnika znajdują się odpowiedzi do wszystkich ćwiczeń, dzięki czemu można zweryfikować postępy w przyswajaniu wiedzy.Publikacja przeznaczona jest przede wszystkim dla osób studiujących na kierunkach prawo lub administracja. Może być też cenną lekturą dla studentów innych kierunków społecznych i humanistycznych.
Tematem książki są modele kultury gruzińskiej funkcjonujące w polskim piśmiennictwie XIX wieku. Po 1830 roku na Kaukaz trafiało karnie wielu Polaków oskarżonych o działalność antycarską i udział w powstaniach. Kaukaz był dla Polaków obcym regionem, a wiedza na jego temat - nikła i matrycowana raczej przez wyobrażenia mitologizujące. Polscy zesłańcy, a później podróżnicy prowadzili dzienniki z Kaukazu, w których opisywali miejscowe ludy i lokalną przyrodę. Szczególnie bliska i atrakcyjna na tle muzułmańskiego Kaukazu wydała się zesłańcom i podróżnikom chrześcijańska Gruzja. Polacy dostrzegali podobieństwa w historii tego narodu z historią ich ojczyzny oraz w zachowaniu przedstawicieli obu kultur. Przekładało się to na zainteresowanie kulturą, historią i literaturą Gruzji. Wiele kaukaskich relacji publikowanych było w polskiej prasie bądź ukazywało się drukiem w formie książek. Tym samym opinie podróżników i zesłańców bardzo silnie wpływały na postrzeganie Kaukazu oraz Gruzji w polskiej kulturze. Celem monografii jest analiza modeli kultury gruzińskiej funkcjonujących w polskim piśmiennictwie w XIX wieku. Kamil Kozakowski - kulturoznawca, doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie nauk o kulturze i religii. Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jego naukowe zainteresowania oscylują wokół historii i antropologii kultury. Książka dr. Kamila Kozakowskiego jest ważną i godną upowszechnienia propozycją wydawniczą, w której Autor porządkuje dziewiętnastowieczny stan wiedzy o kulturze gruzińskiej i sposobach jej prezentowania w piśmiennictwie polskim. W oparciu o obszerną literaturę źródłową, na którą składają się relacje z przymusowych najczęściej pobytów Polaków na Kaukazie, dokonuje on rekonstrukcji obrazu Gruzji upowszechnianego za pośrednictwem różnego typu publikacji. Odsłania stan wiedzy o dziejach tego kraju, jego walorach krajobrazowych (te partie pracy są znakomite), o bogatych tradycjach kulturalnych i kulturowym zapleczu charakterystycznych form zachowań społecznych mieszkańców" Z recenzji prof. dr hab. Ewy Kosowskiej, Uniwersytet Śląski w Katowicach
Zainspirowany koncepcją Simmla definiuję czas wolny jako taki, z którego wykorzystania jednostka nie ma obowiązku rozliczania się przed społeczeństwem. Zachowuję dla niego łaciński termin otium, by odróżnić go od czasu wolnego, który w tej czy innej formie podlega jednak kontroli społecznej. [ ] Można je przyrównać do tradycyjnego kieszonkowego, jakie dzieci dostają od rodziców: mogą je wydać na wszystko, byle nie na alkohol, papierosy, narkotyki i inne zastrzeżone prawem w ich wieku używki. Nie muszą się tłumaczyć, dlaczego regularnie wydają je na "głupoty". Cycerońska dignitas jest jednak czymś więcej niż nawet najbardziej zajmującym hobby, o czym czytelnicy przekonają się przy lekturze kolejnych esejów. Zupełnie zmienia charakter otium [ ]. Nie jest to już czas wolny od aktywności publicznej i zawodowej, ale czas wykorzystany na inną aktywność, nie mniej ważną dla tożsamości jednostki niż tamte. Dla wielu to właśnie ona i tylko ona - trzeba to ująć patetyczną, choć nadużywaną formułą - nadaje sens życiu. Jeśli cieszy się jeszcze społecznym uznaniem, daje im powody do "słusznej dumy" z etyki Arystotelesa, jeśli nie - wpisuje się przynajmniej w ich "filozofie życiowe". Inaczej niż negotium - o ile nie jest ono "powołaniem", ale normalnym wykonywaniem swoich powinności - otium tego rodzaju wyróżnia się refleksyjnym podejściem do samego czasu, przekonaniem, że jest on rzeczą cenną. Rzec można, że idea otium cum dignitate tworzy jedną z elit społeczeństwa, ale elitę szczególną, bo niemal niewidoczną. [ ] Z braku obiektywnych wskaźników i deklarowanej neutralności aksjologicznej akademicka socjologia może jedynie stwierdzić, że niektóre sposoby zagospodarowania czasu wolnego są "poważne" - bo niektórzy się w nie "na poważnie" angażują - a inne po prostu nie. Jedynie z perspektywy krytyki społecznej albo zaangażowanej socjologii dopuszczalne będzie stwierdzenie, że czas wolny niewypełniony żadnym sensownym zajęciem jest najzwyczajniej zmarnotrawiony. ze Wstępu
Czy prawo można przekroczyć w sposób usprawiedliwiony i moralnie dopuszczalny? Czy nieposłuszeństwo wobec prawa to tylko negatywna postawa sprzeciwu? W jakiej sytuacji można uciec się do nielegalnych działań? Czy zawsze konieczne jest wcześniejsze wyczerpanie legalnych środków? Kiedy nieposłuszeństwo staje się groźnym nadużyciem? Czy użycie przemocy poza prawem bywa usprawiedliwione?
"Nie można optymistycznie zakładać, że w społeczeństwie, które nie uznaje moralnej idei równouprawnienia, jednostka za pomocą legalnych środków potrafi zmienić prawo, które nierówno traktuje ludzi. Gdy w połowie XIX wieku Dred Scott, niewolnik ze stanu Missouri, próbował odzyskać wolność, stosując w tym celu prawem przewidziane procedury, Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych orzekł, iż droga ta jest zarezerwowana tylko dla obywateli amerykańskich, którymi w rozumieniu Konstytucji Murzyni na pewno nie są i nigdy nie będą. Czy w opisywanych okolicznościach wyczerpanie legalnych mechanizmów zmiany niesprawiedliwego prawa może być w słuszny sposób uważane za konieczny warunek uzasadnionego sprzeciwu? Odpowiedź pozytywna zdaje się stanowić wyzwanie wykraczające poza standardowe argumenty zwolenników radykalnego posłuszeństwa prawu".
Jak pisze Mirosław Rutkowski, uporczywy sprzeciw wobec prawa takich postaci jak Mahatma Gandhi, Martin Luther King lub Henry David Thoreau doprowadził do znaczącej poprawy życia ludzi w skali masowej, budząc sumienie i poczucie jednostkowej tożsamości obywatelskiej. Dzięki tym słynnym aktom nieposłuszeństwa problem "złego prawa" i zalegalizowanej krzywdy ludzi wzbudził zainteresowanie światowej opinii publicznej. I często to właśnie takie akty są źródłem lepszego prawa - dzięki nim prawo się rozwija, doskonali, żyje. Mirosław Rutkowski jest profesorem Uniwersytetu Szczecińskiego. Zajmuje się zagadnieniami etyki normatywnej, metaetyki i raczkującą w Polsce dziedziną - etyką stosowaną. Badając praktyczne problemy filozofii, wiele podróżował: wyjazdy na uniwersytety do Finlandii, New Delhi, Kalkuty, Pekinu, Madrytu czy Bolonii pozwoliły mu poznać warunki społeczne, kulturowe i prawne różnych społeczeństw. Wiedzę uzupełniał również na Uniwersytecie Oxfordzkim, gdzie słuchał wykładów m. in. Bernarda Williamsa i Ronalda Dworkina i gdzie przez cały rok akademicki terminował u Dereka Parfita. Współredaguje czasopisma filozoficzne "Analiza i Egzystencja" oraz "Nowa Krytyka", jest redaktorem naczelnym internetowego czasopisma naukowego "Etyka Praktyczna"Jest też autorem książek Obowiązek moralny a motywacja, Dlaczego potrafimy działać moralnie?, Rola rozumu w decyzjach moralnych. Etyka Davida Hume'a
Czym jest Kościół? Jak go rozumieć? Co jest istotą jego powołania?Ksiądz Grzegorz Strzelczyk podejmuje w swojej książce teologiczną refleksję nad tożsamością i misją Kościoła. Poprzez namysł nad historią wspólnoty uczniów Chrystusa pomaga zmierzyć się z pytaniami o pochodzenie oraz kształtowanie się teologicznych przekonań, struktur i praktyk, które składają się na oblicze współczesnego Kościoła katolickiego. Analizuje przemiany samoświadomości wspólnoty, która istnieje już ponad dwadzieścia wieków, a swoje spostrzeżenia odnosi do dzisiejszych czasów, charakteryzujących się zarówno dynamicznymi globalnymi przemianami, jak i impasem w relacjach Kościoła ze "światem". Objaśnia procesy, które prowadzą go w kierunku reformy, a także nowego impulsu duszpasterskiego - jak np. synodalność - oraz pobudza do namysłu i dyskusji o jego przyszłości.Eklezjologia Strzelczyka to "must read" dla wszystkich pracujących w Kościele. Mam nadzieję, że jego praca doczeka się właściwego odbioru i wzbudzi dyskusje. Nie tylko te teologiczne, ale przede wszystkim duszpasterskie.ks. prof. dr hab. Robert J. WoźniakTo książka dojrzała, odważna i twórcza. Jest odpowiedzią na potrzebę nowego języka dla opisu Kościoła w epoce po Vaticanum II.ks. prof. dr hab. Damian WąsekAutor przedstawia własną propozycję systematycznego ujęcia treści traktatu eklezjologicznego. Wynikiem tego wysiłku jest dojrzałe i angażujące w lekturze dzieło, które łączy w sobie walory podręcznika i subiektywnego wykładu teologa głęboko przejętego życiem wspólnoty wiary.ks. dr hab. prof UŚ Jacek KempaKsiążka może być czytana zarówno jako esej, jak i podręcznik.Ks. Grzegorz Strzelczyk - prezbiter archidiecezji katowickiej, doktor teologii, adiunkt Wydziału Teologicznego UŚ. Odpowiada za formację księży w archidiecezji katowickiej. W Wydawnictwie WAM opublikował: Wolność, wiara, Bóg; Kościół. Niełatwa miłość; (Nie)dostępność Boga. Rekolekcje o modlitwie; Krótki przewodnik po duchowości wspólnoty; Szósty zmysł codzienności; Duchowy GPS.
Józef Andrasz SJ (1891-1963) wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, mając niespełna piętnaście lat. Przez kolejne dekady życia zakonnego i kapłańskiego swoje wszechstronne talenty konsekwentnie wykorzystywał - zgodnie z zamysłem św. Ignacego z Loyoli - na większą Bożą chwałę.Książka Stanisławy Bogdańskiej ukazuje go nie tylko jako zaangażowanego . w popularyzację tematyki dotyczącej życia duchowego, kultu Serca Jezusowego i Apostolstwa Modlitwy, ale również jako człowieka prowadzącego głębokie życie duchowe oraz cenionego rekolekcjonistę, spowiednika i kierownika duchowego.Ojciec Józef Andrasz w najwyższym stopniu wypełnił zadanie, które jest misją jezuitów: "Towarzyszyć duszom".Pomagał w drodze do świętości wielu osobom świeckim i konsekrowanym, ale jego najbardziej znaną penitentką jest św. Faustyna Kowalska, dla której był pierwszym i ostatnim spowiednikiem oraz kierownikiem duszy. Wspierał ją również na trudnej drodze głoszenia światu orędzia o Bożym miłosierdziu. To na kartach Dzienniczka zachowały się słowa Jezusa, który nazwał ojca Andrasza przyjacielem Serca swojego (Dz. 967).1 lutego 2025 roku rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.
Czy Kościół ma cokolwiek do zaoferowania małżeństwom niesakramentalnym?
I czy w ogóle można ich nazywać małżeństwem, skoro jako katolicy nie połączyli się uroczystą przysięgą w obecności kapłana?
Czy mogą w jakiś sposób otrzymać rozgrzeszenie i przystąpić do komunii świętej?
A zostać rodzicami chrzestnymi? Członkami Żywego Różańca lub Akcji Katolickiej?
Co powinien wiedzieć duszpasterz, gdy na drodze jego posługi stanie niesakramentalne małżeństwo?
Na te i podobne pytania postaramy się odpowiedzieć w niniejszej książce.
–Co to za książka? – zapytała Natalia, nadal wpatrując się w medalik.
–O moim przyjacielu – Ewa spojrzała na Natalkę widocznie zaciekawiona reakcją dziewczynki.
–Co? O twoim przyjacielu są książki? – Natalia aż podskoczyła, łapiąc się za głowę. Ciocia twierdząco kiwnęła głową.
–Kim jest ten przyjaciel? – Natalia nie kryła entuzjazmu.
–Superbohaterem – ze spokojem, niemalże szeptem powiedziała Ewa. Obie uśmiechnęły się do siebie.
Pier Giorgio Frassati to niezwykła postać. Zachwyca swoją dojrzałością, zaskakuje zachowaniem, skłania ku refleksji nad samym sobą, inspiruje do życia wypełnionego radością i spełnieniem.
Wyrusz z książką Buon Giorno w niezwykłą podróż. Twoim towarzyszem będzie sam Pier Giorgio Frassati – święty, który ukochał Boga, drugiego człowieka i... wędrówki po górach. Niech słowa Frassatiego: Verso l`alto („Ku górze”) będą Twoim drogowskazem! Idź dalej, a nie będziesz żałować!
Jej cel zawarty jest w przedstawieniu osoby o. Krzysztofa Grzywocza, który zainspirował mnie swoim życiem oraz nauczaniem, zwracając uwagę na najważniejsze wydarzenie w życiu, jakim jest relacyjne SPOTKANIE, spotkanie, które jednocześnie mówi najwięcej o Osobie Boga (Osobach w Bogu) i osobie człowieka
ks. Łukasz Żaba
Nic tak nie przekona o chrześcijaństwie, jak spotkanie z żywą ikoną, człowiekiem przemienionym w Chrystusie. Nic tak nie przekona żadna książka, nauczanie, programy, wydziały. Przekona tylko spotkanie kogoś, kto jest przemieniony w Chrystusie, który stał się żywą formą Jezusa, żywą egzegezą, komentarzem. Spotykając się z tobą (człowiekiem), spotykam się z Nim.
ks. Krzysztof Grzywocz
Niech On nas uczyni darem dla Ciebie
Z dużym uznaniem () trzeba odnotować bardzo oryginalny i niezwykle trafny zamysł o. dra Antoniego Karasia CSsR przetłumaczenia na język polski Traktatu o sumieniu św. Alfonsa Marii de Liguoriego i opatrzenia go cennym i obszernym Wprowadzeniem.
Przedsięwzięcie to zasługuje ze wszech miar na pochwałę, albowiem św. Alfons de Liguori to Patron spowiedników i moralistów i aż dziw bierze, że do tej pory nikt z polskich teologów moralistów nie podjął się tego zadania. ()
Recenzowana praca jest bardzo wartościowa, istotnie wpisuje się w zainicjowany przez Sobór Watykański II nurt sięgania do źródeł teologii, do klasycznych tekstów wielkich teologów.
Tłumaczowi i Redaktorowi publikacji należą się gratulacje za inicjatywę i trud całego przedsięwzięcia.
Ks. prof. dr hab. Jan Orzeszyna (WT UPJPII, Kraków)
Niniejsze opracowanie () jest owocem żmudnego, solidnego, dobrze przemyślanego i uporządkowanego studium, które umożliwia korzystanie z osiągnięć autorów sprzed ponad dwu stuleci, poszukujących rozwiązań w zakresie docierania do obiektywnej prawdy moralnej.
Dzisiaj, w dobie szeroko występującego indyferentyzmu i relatywizmu moralnego, opracowanie to zasługuje na szczególną uwagę i refleksję. ()
Prof. dr hab. Wojciech Bołoz CSsR (UKSW, Warszawa)
Antoni Karaś CSsR urodził się w 1970 roku w Zakliczynie (diecezja tarnowska), święcenia kapłańskie przyjął w 1997 roku, doktorat uzyskał w 2008 roku.
Był duszpasterzem, rekolekcjonistą oraz wychowawcą, spowiednikiem, kierownikiem duchowym i wykładowcą w Wyższych Seminariach Duchownych Redemptorystów, Bernardynów, Kapucynów,
Misjonarzy oraz w nowicjatach sióstr Służebniczek Dębickich i Dominikanek, ucząc takich przedmiotów, jak teologia moralna fundamentalna, szczegółowa, spowiednictwo, język łaciński.
Jest autorem kilku książek i wielu artykułów naukowych i popularnonaukowych o tematyce filozoficznej, antropologicznej, teologicznomoralnej, filozoficznomoralnej, pastoralnej, historycznej.
Religia grecka Waltera Burkerta to fundamentalne dzieło naukowe jednego z najważniejszych współczesnych badaczy dziejów religii starożytnych Greków, będące jego opus magnum. W książce tej, dotychczas niepublikowanej w języku polskim, Burkert dąży do uchwycenia szczególnego, lecz zarazem w pewien sposób paradygmatycznego dla badań z zakresu historii religii prowadzonych w kręgu kultury europejskiej, fenomenu religii greckiej od strony rytuału i mitu, śledząc zarówno praktyki religijne, jak i ich objaśnienia w formie opowieści.W kolejnych rozdziałach, poświęconych prehistorii oraz religii minojsko-mykeńskiej, rytuałowi i świętości, upostaciowanym bogom, zmarłym, herosom i bogom chtonicznym, polis jako miejscu rozwijania się greckiego politeizmu, misteriom i ascezie oraz filozoficznemu spojrzeniu na religię, Burkert prowadzi czytelników przez kluczowe zagadnienia odnoszące się do okresu archaicznego i klasycznego w rozwoju greckiej religii.
Człowiek Ośmiu Błogosławieństw
Pier Giorgio Frassati (1901–1925) został nazwany przez Jana Pawła II „Człowiekiem Ośmiu Błogosławieństw”. Był młodym studentem, pełnym energii i radości życia, a jednocześnie gorliwym chrześcijaninem oddanym służbie ubogim. Jego świętość dojrzewała w codzienności, w przyjaźniach i w pasji zdobywania górskich szczytów.
Alpinista i świadek wiary
Największą górską przygodą Frassatiego było zdobycie Grivoli – szczytu, który do dziś stanowi wyzwanie nawet dla doświadczonych alpinistów. Jednocześnie angażował się w życie społeczne i religijne, wspierał potrzebujących i zarażał innych entuzjazmem do życia. Jego dewizą było: „Żyć, nie wegetować!”.
Kanonizacja 7 września 2025 roku
Uroczysta msza święta kanonizacyjna odbędzie się 7 września 2025 r. na Placu św. Piotra w Rzymie. Papież Leon XIV ogłosi wtedy świętymi zarówno Pier Giorgia Frassatiego, jak i Carla Acutisa – dwóch młodych ludzi, którzy swoim życiem pokazali, że świętość jest możliwa także dzisiaj.
Książka pełna inspiracji
Publikacja to zbiór opowieści, anegdot oraz modlitw inspirowanych duchowością Frassatiego. To spotkanie z jednym z najbardziej popularnych świętych XX wieku, który pozostaje patronem młodzieży, studentów, alpinistów i wszystkich, którzy pragną łączyć radość życia z głęboką wiarą.
Każdy pisarz - zarówno poeta, jak i prozaik - stosuje pewien zasób środków stylistycznych, do których zalicza się specyficzne użycia trybów warunkowych, aliteracji oraz instrumentacji czy innych środków, jakie oferuje klasyczna retoryka. Jak przejawia swoje szczególne zainteresowanie pewnymi tematami? W niniejszej książce przedstawiono wyniki badaż mających na celu szczegółowy opis stylistyki Seneki i skatalogowanie jej cech specyficznych, która skierowana jest przede wszystkim do badaczy filozofii i literatury antycznej, a także do studentów tych kierunków. Może stanowić dla postronnego Czytelnika wprowadzenie do lektury dzieł Seneki i objasnienie jego jezyka. [...] Analizy stylometryczne są benedyktynską praca, gdyż wymagają trudnej umiejętnosci czytania tekstu ze zwracaniem uwagi na jego gramatykę i retorykę, a nie treść. Profesor S. Snieżewski daje kolejny, mistrzowski przykład takiego studium.
Z recenzji prof. dra hab. Mariana Szarmacha
Gdy pierwsze iskry duchowego przebudzenia już się rozpalają, rozpoczyna się prawdziwa praca. To przewodnik dla tych, którzy przekroczyli próg świadomości i stoją teraz przed wyzwaniami duchowej transformacji. To książka o tym, jak nie zagubić się w labiryncie własnego rozwoju, jak uniknąć pułapek, które czyhają na każdego, kto odważy się kroczyć ścieżką samooświecenia. Autor demaskuje subtelne formy egoizmu, które potrafią przebrać się w szaty duchowości, ostrzega przed pokusą władzy nad innymi i przed fałszywym poczuciem wyższości. Autor nie oszczędza czytelnika - z bezwzględną szczerością pokazuje, jak łatwo aspirujący może stać się ofiarą własnych iluzji, jak próżność potrafi zatruć najszlachetniejsze intencje. Fascynujący jest sposób, w jaki autor łączy starożytną mądrość Misteriów z realiami współczesnej rzeczywistości. Pokazuje, że inicjacja nie należy do przeszłości - dzieje się tu i teraz, w naszym codziennym życiu. Jak żyć w świecie, nie będąc z niego? Jak zachować duchową czystość w środowisku pełnym przemocy i egoizmu? Jak przekształcić codzienne interakcje w duchową praktykę, jak pozostać otwartym na cierpienie świata, nie tonąc w nim, jak być ambasadorem Światła w czasach ciemności? To książka o nadziei. Pokazuje, że bez względu na to, jak trudna wydaje się droga, jak liczne pułapki i jak wysokie wyzwania, cel jest osiągalny. Autor nie obiecuje łatwej drogi, ale gwarantuje, że droga istnieje i że każdy szczerze poszukujący może ją pokonać.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
