Kontynuacja popularnego "Leksykonu Dzikich Kobiet" - tym razem poświęcona mitologicznym wizerunkom matek. Macierzyństwo od wieków zajmuje szczególne miejsce w mitologiach świata. Boginie, opiekunki i matki-stworzycielki symbolizują siłę, życie i przemianę. "Leksykon Dzikich Matek" odkrywa te różnorodne wizerunki, ukazując bogactwo znaczeń i emocji związanych z byciem matką w wymiarze mitycznym i symbolicznym.Podobnie jak w poprzednim tomie teksty łączą rzetelną wiedzę z fascynującą opowieścią, a oprawę wizualną tworzą wyraziste ilustracje - które wzbogacają lekturę, nadając każdej bohaterce niepowtarzalny rys. To publikacja idealna dla miłośników mitologii, symboliki kulturowej oraz tych, którzy chcą spojrzeć na temat macierzyństwa z zupełnie nowej perspektywy.
Rudolf Eucken (1846-1926) niemiecki filozof, pisarz, laureat Nagrody Nobla (1908) z dziedziny literatury, zwolennik tzw. Idealizmu w filozofii, przeciwnik pozytywizmu, naturalizmu, w dziejach człowieka za najważniejszy uważał pierwiastek duchowy. I takie właśnie przesłanie stało się kanwą jego najważniejszego dokonania filozoficznego czyli książki Wielcy myśliciele i ich poglądy na życie. W tej obszernej pracy przedstawia poglądy najważniejszych filozofów. Część pierwszą poświęca epoce greckiej, zaczynając od Platona i Arystotelesa, poprzez myśl epikurejczyków i stoików aż do Plotyna. W części drugiej omawia Chrześcijaństwo, zaczynając od rozważań o charakterze chrześcijaństwa i poglądach Jezusa na życie, poprzez analizę dzieł Świętego Augustyna i nieco mniej obszernie świętego Tomasza aż po reformatorów Lutra, Cwingli i Kalwina. W części trzeciej i ostatniej zajmuje się czasami nowożytnymi od czasów renesansu (Mikołaj z Kuzy, Giordano Brun) przez okres Oświecenia (tu zajmuje się m.in. Kartezjuszem, Leibnizem, Spinozą) i reakcji przeciwko niemu, ze szczególnym uwzględnieniem idealizmu niemieckiego (Kant, Goethe, Schiller, a dalej Fichte, Hegel, Schopenhauer) aż do prawie końca XIX wieku czyli z jednej strony pozytywizm, a z drugiej nietzscheanizm.
Margaret Mead (1901-78) rozpoczęła swoją błyskotliwą karierę naukową od studiów antropologicznych na Samoa. Prowadziła później badania terenowe wśród Indian amerykańskich na kolejnych wyspach Pacyfiku (m.in. na Nowej Gwinei, na Bali) i w wielu innych miejscach. Zawsze koncentrowała się na kulturze, tożsamości, w tym szczególnie tożsamości seksualnej czy pokoleniowej. Interesowały ją – jakże ciągle istotne – studia nad zmianami społecznymi. Obecnie uznawana jest za jednego z klasyków socjologii.Problemy wychowawcze kolejnych pokoleń były „od zawsze”. Co jednak zmieniło się w społeczeństwach w wyniku przyspieszenia rozwoju społeczno-gospodarczego i w wyniku coraz mniejszej stabilności systemów politycznych? Jak działają grupy rówieśnicze? Jak odejść od szkolnej rutyny wychowania? Jaki mają wpływ na młodzież media elektroniczne? (Pisała to pod koniec lat 60. XX wieku, mając na myśli telewizję, ale proroczo wręcz interpretując rozwój kultury obrazkowej). Na te i wiele innych próbuje odpowiedzieć Margaret Mead w Kulturze i tożsamości. Studium dystansu międzypokoleniowego.Dzisiaj im przyspieszenie jest znacznie bardziej radykalne, tym – paradoksalnie – diagnozy autorki stają się bardziej aktualne.
Georges Canguilhem śledzi historyczne etapy kształtowania się pojęcia odruchu w wiekach XVII i XVIII, czyli od pierwszych eksperymentów dotyczących relacji między układem nerwowym a mięśniowym aż po teorię mimowolnych ruchów zwierząt w epoce nowożytnej. Badanego przez niego pojęcia nie daje się sprowadzić do wyników konkretnych odkryć naukowych, a tym bardziej nie można przypisać jego sformułowania jednej postaci. Ta kwestia z zakresu biologii ukazuje bogatą i złożoną historię konceptualną, która przeciwstawia się odziedziczonej po Kartezjuszu perspektywie mechanistycznej w ujmowaniu problemów życia biologicznego. Właśnie tę historię przedstawia nam Canguilhem, wskazując na liczne źródła i powiązania oraz analizując prace fizjologów i biologów, takich jak Willis, Haller, Unzer i Prochaska. Jest to wzorcowa i klasyczna monografia z historii nauki i epistemologii. Praca powstała w wyniku realizacji projektu badawczego o nr 2018/31/N/HS1/03760 finansowanego ze środków Narodowego Centrum Nauki.
Teksty Landa fałdują się w osobliwy gatunek, łącząc różnorodne źródła z filozofii, literatury, nauki, okultyzmu i pulp fikcji (Immanuel Kant, William Gibson, Deleuze–Guattari, Norbert Wiener, Kurt Gödel, Kenneth Grant, Terminator i Czas Apokalipsy, Antonin Artaud, H.P. Lovecraft...). W rezultacie otrzymujemy gęsty, często oszałamiający wir halucynacyjnych powiązań, nakładających się na siebie pseudonimów, zagadkowych dat i eksperymentalnych systemów kodowania: Cthell, Axsys, Bezżycie, A Śmierć, K Przestrzeń, Sarkon, Kurtz, Klub Cthulhu, Hummpa Taddum; 4077, 1501, 1757, 1949, 1981; Tik systemy, prymitywna numeryzacja, anglosaska kabała, zygoza... Metafizyka przechodzi w psychotyczną kosmogonię. Historia życia na Ziemi od bakterii po Microsoft jest historią stłumienia. To, co bezimienne i wyparte, kłębi się pod zorganizowanymi powierzchniami życia, zamknięte w komórkach, społeczeństwach, osobach, mikro- i makropodach, wyrywając się jednak w spazmach, które napędzają ziemską historię jako zbiegającą się w roztopie serię intensywnych progów. Jedyny podmiot rewolucji, Antychryst, jest wieloma, nie jednym, rojem zamaskowanych tajniaków z przyszłości, „gotowych, by zjeść twój telewizor, zainfekować twoje konto bankowe i zhakować ksenodane z mitochondriów”, podłączającym zdesublimowanego Erosa do syntetycznego Tanatosa, by przyspieszyć dezaktualizację ludzkości.
Monografia "Natura - Użyteczność - Wolność. Wczesny utylitaryzm brytyjski wobec instytucji rodziny i małżeństwa" autorstwa dr. Łukasza Mirochy stanowi dojrzałe i wartościowe opracowanie naukowe, które wnosi oryginalny wkład w badania nad filozofią utylitaryzmu oraz historią doktryn prawnych dotyczących rodziny. Praca wyróżnia się nowatorskim ujęciem i jest oparta na szerokiej bazie źródłowej i aktualnej literaturze. Mirocha stawia jasno zdefiniowane tezy i sukcesywnie je weryfikuje w kolejnych rozdziałach, by w zakończeniu przedstawić syntetyczne wnioski potwierdzające zasadność swoich hipotez./dr hab. Martyna Łaszewska-Hellriegel, prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego/W recenzowanej książce cieszy mnie również i to, że autor eksploruje doktryny etyczne jako uprawnione instrumenty badania prawa, w tym przypadku prawa rodzinnego. Prawne regulacje małżeństwa czy rodziny mają swe materialne źródło w etyce. Jej zbadanie przyczynia się do ich lepszego zrozumienia i wyjaśnienia. Książka zawiera więc potężny ładunek heurystyczny./dr hab. Maciej Chmieliński, prof. Uniwersytetu Łódzkiego/
Już w 1902 roku Francesco Orestano napisał: Kolejna książka o Nietzschem? Tak zapytają wszyscy, którzy wiedzą, jak wiele tekstów o tym autorze opublikowano w ostatnich latach, a ich liczba rośnie w imponującym crescendo. Co mamy zatem powiedzieć dzisiaj, kiedy tytuły nietzscheańskiej bibliografii liczy się w tysiącach? Od tamtego czasu crescendo, o którym pisał Orestano, przekształciło się w fortissimo, a na temat Nietzschego choć ze zmienną intensywnością i w różnych porach roku spadł prawdziwy grad esejów oraz monografii. W tej sytuacji złożenie kolejnego eseju na ołtarzu Nietzschego byłoby niczym zawiezienie jeszcze jednej wazy na Samos. A jednak pewnej książki wciąż brakuje! Verrecchia zrekonstruował na podstawie strzępków informacji rozrzuconych w prasie z epoki, archiwach miejskich, dokumentacji medycznej czy monografiach naukowych i listach ostatni aktywny okres życia Nietzschego oraz początki i rozwój jego choroby psychicznej. Reporterska dociekliwość autora budzi podziw i może z powodzeniem służyć za narzędzie warsztatowe dla wielu współczesnych dokumentalistów. Mamy dziś do czynienia z powolnym procesem odkrywania Verrecchii-filozofa. Jako myśliciel trzymał się z boku, nie wszedł na żadną z wydeptanych ideologicznych ścieżek. Czerpał ze sceptycyzmu Montaignea, pesymizmu Schopenhauera, powątpiewał w idee progresu, a Hegla nazywał świadomym kłamcą.
Maui – najsłynniejszy półbóg mitologii polinezyjskiej. To on wyciągnął z oceanu największe wyspy archipelagu i wraz ze swoją matką Hiną Stworzył ich kulturowe podwaliny. Nadprzyrodzone zdolności pozwoliły Mauiemu wchodzić w interakcje z żywiołami i innymi bóstwami. Fantastyczne rozumienie zjawisk pogodowych oraz potężne moce umożliwiły mu okiełznanie oceanu i słońca dla własnych celów. Dysponując niezwykłą siłą, Maui potrafił unieść niebo i przepchnąć chmury. Łowił ryby magicznym hakiem i poszukiwał ognia. Legendy te wywodzą się w wprost z hawajskich wysp, w tym z tej, która nieprzypadkowo nosi również nazwę Maui… Opracowanie zarysowuje ponadto miejsce legendarnego półboga w mitologii polinezyjskiej, ukazuje jego rodzinę i braci – wszyscy o tym samym imieniu – podkreśla wyjątkowe atrybuty i umiejętności, a wreszcie poddaje analizie różne warianty opowieści. Legendy o Mauim to prawdopodobnie największy, połączony postacią jednego bohatera zbiór unikalnych starożytnych mitów opisujących kształtowanie świata. William Drake Westervelt (1849-1939) – sekretarz, a następnie prezes Hawaiian Historical Society. Jeden z najważniejszych autorytetów w zakresie folkloru Hawajów. Autor wielu książek i artykułów na ten temat. Jego antologie mitów i legend należą do ścisłego grona najtrafniejszych ujęć specyficznych hawajskich poglądów na sfery sacrum i profanum.
Poszukiwanie wolnościCzym jest prawdziwa wolność? Według Epikteta - rzymskiego stoika - wolność to największe etyczne i duchowe osiągnięcie człowieka. To dar, który możemy ofiarować sobie tylko my sami. Stajemy się bowiem wolni w chwili, gdy potrafimy przypisywać najwyższą wartość temu, co zależy od nas, i ze spokojem przyjmować to, na co nie mamy wpływu.Niniejszy tom przedstawia koncepcję zawartą w naukach filozofa: Encheiridionie i Diatrybach, spisanych przez jego ucznia Arriana. Wybrane fragmenty zostały przetłumaczone na nowo i uzupełnione o oryginalne teksty w języku greckim.Jak być wolnym. Antyczny przewodnik po stoickim życiu to doskonałe wprowadzenie dla czytelników zainteresowanych stoicyzmem i tych, którzy szukają w nim metody zarządzania emocjami i radzenia sobie z wyzwaniami codzienności.
Dawne zwyczaje i zapomniane zabobony - żywa kronika polskiej wsi.Fascynująca, historyczna panorama życia codziennego polskiej wsi na początku XIX wieku, spisana przez jednego z pierwszych polskich etnografów, Łukasza Gołębiowskiego powstańca kościuszkowskiego, historyka i badacza kultury ludowej.Autor wnikliwie opisuje codzienne obyczaje, wierzenia, obrzędy i zabobony chłopów z różnych regionów kraju, zestawiając je z regionalnymi różnicami i podobieństwami. Znajdziemy tu zarówno barwne opisy tradycyjnych strojów, jak i przejmujące relacje o ludowych wierzeniach - od przesądów związanych z pogodą po obrzędowe praktyki lecznicze. Jego tekst ukazuje świat, w którym sacrum i profanum, praca i rytuał splatały się nierozerwalnie, tworząc bogatą mozaikę polskiej kultury ludowej.Ta książka to cenny dokument etnologiczny i zarazem żywy portret polskiego ludu sprzed dwóch wieków - źródło wiedzy dla historyków, antropologów, folklorystów i wszystkich miłośników kultury tradycyjnej.
Zatrzymaj się i spójrz w górę – odkryjesz bezkresny świat bogów, bohaterów i stworzeń, których historie świecą jaśniej niż niejedna gwiazda.
Od wieków ludzie z zachwytem i tęsknotą spoglądali w rozgwieżdżone niebo. Dla starożytnych Greków i Rzymian Słońce, Księżyc i Ziemia były bóstwami. Helios przemierzał niebiosa swym ognistym rydwanem: wynurzał się rankiem spośród morskich fal, by następnie skryć się w nich wieczorem. Selene (przez Rzymian zwana Luną) przebywała tę samą drogę – tyle że nocą. Gwiazdom spoza naszego układu słonecznego nadawano imiona herosów, heroin, zwierząt i potworów, których na niebie bogowie umieścili w ramach nagrody lub wiecznej kary. Stąd Kallisto zamieniona w niedźwiedzicę, Hydra zgładzona przez Herkulesa i ulubieniec muz – Pegaz.
W tej pięknie zaprojektowanej i wspaniale zilustrowanej książce Annette Giesecke snuje opowieść o gwiazdozbiorach – od tych skatalogowanych po raz pierwszy przez astronoma Ptolemeusza w II wieku n.e. po konstelacje opisywane przez uczonych w XVI–XVIII wieku. Znajdziesz tu także mapy, które pomogą ci odnaleźć położenie każdej konstelacji.
Przewodnik po nocnym niebie to nowe odczytania klasycznych mitów i ponadczasowych historii – dla wszystkich, którzy lubią patrzeć w gwiazdy.
Niniejsza monografia stanowi próbę krytycznej analizy polityk językowych w wybranych krajach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych z uwzględnieniem odgórnych działań państwa (top-down) oraz inicjatyw oddolnych (bottom-up). Pojęcie polityki językowej rozumiemy szeroko – jako formalne i nieformalne decyzje oraz praktyki wpływające na status, użycie i nauczanie języków. W centrum refleksji znajduje się język jako narzędzie kształtowania życia społecznego, ale również oporu i renegocjacji tożsamości. Stawiane są pytania o czynniki oddziałujące na polityki językowe oraz wyzwania stojące przed państwami, regionami i społecznościami. Tom przygotowany przez badaczy z polskich i zagranicznych ośrodków, reprezentujących różne dyscypliny nauk humanistycznych i społecznych, stanowi refleksję nad rolą i wpływem polityk językowych w rozmaitych kontekstach, ukazując szerokie spektrum zagadnień. Autorzy odwołują się do takich pojęć jak polityka językowa, planowanie językowe, ideologie językowe, prawa językowe czy rewitalizacja języka, czerpiąc z dorobku badaczy prezentujących zróżnicowane ujęcia teoretyczne tych kwestii. „Autorzy i autorki podjęli się analizy aktualnego i ważnego społecznie zagadnienia, jakim są polityki językowe w krajach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych. Wielowymiarowe podejście nadaje monografii wyjątkowy charakter i czyni ją cennym źródłem wiedzy w tej dziedzinie. Publikacja wnosi istotny wkład w badania nad polityką językową w kontekście kulturowo i językowo zróżnicowanych społeczeństw Półwyspu Iberyjskiego oraz wybranych krajów i regionów Ameryki Łacińskiej, Afryki i Azji. Lektura tej interesującej książki umożliwia zrozumienie złożonego charakteru procesów, które stoją za kształtowaniem tożsamości językowej i społecznej, a także relacji z władzą w aspekcie językowym. Praca łączy analizy językoznawcze z elementami historycznymi, kulturowymi i społecznymi oraz bieżącymi działaniami podejmowanymi w każdym kraju, przedstawiając różnorodny, ale zarazem spójny obraz zmian i ewolucji. Pojawiające się w poszczególnych rozdziałach pytania dotyczące czynników wpływających na formowanie polityk językowych oraz wyzwań, z jakimi mierzą się państwa, regiony i społeczności, są niezwykle aktualne i otwierają drogę do dalszych badań i dyskusji w kontekście globalizacji oraz nasilających się procesów migracyjnych i wielojęzyczności. Jednocześnie ukazują zagrożenia i problemy, jakie napotykają jednostki i instytucje, które próbują chronić języki znajdujące się w trudnej sytuacji i którym grozi wyginięcie”. Z recenzji dr hab. Edyty Jabłonki, prof. UMCS „Książka z pewnością odpowiada na potrzeby polskojęzycznego odbiorcy, który do tej pory nie miał możliwości zaznajomienia się z tak interesującym oraz wielowymiarowym studium dotyczącym polityk językowych krajów hiszpańsko- i portugalskojęzycznych. Bez wątpienia spełnia ona zamierzenia sformułowane we wstępie omawianej publikacji. Autorzy tekstów zadbali o to, aby czytelnicy otrzymali możliwie najszerszą wiedzę z zakresu polityk językowych tych krajów w ujęciu historycznym, ale przede wszystkim skupili się na przedstawieniu aktualnego stanu rzeczy. W tym celu opierali się między innymi na źródłach obowiązujących norm prawnych poszczególnych państw. Ta ciekawa, wieloaspektowa i rzetelna pozycja dotyka licznych problemów związanych z użyciem rozmaitych systemów językowych zarówno na Półwyspie Iberyjskim, jak i w byłych koloniach Hiszpanii i Portugalii”. Z recenzji dr. hab. Piotra Sorbeta Anna Kaganiec-Kamieńska – anglistka i iberystka (UŚ), doktor nauk społecznych w zakresie socjologii (UJ). Adiunkt w Instytucie Amerykanistyki i Studiów Polonijnych UJ. Jej główne zainteresowania badawcze skupiają się na relacji między językiem a tożsamością, politykach językowych, ideologiach językowych oraz postawach wobec języka głównie w Portoryko, ale również innych krajach Ameryki Łacińskiej i w USA. Bartosz Dondelewski – absolwent filologii hiszpańskiej UJ i Katedry UNESCO do Badań nad Przekładem i Komunikacją Międzykulturową UJ. Adiunkt w Zakładzie Filologii Portugalskiej IFR UJ. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na socjolingwistyce i dialektologii Półwyspu Iberyjskiego. Ciekawią go szczególnie języki mniejszościowe oraz dynamiki ideologiczne i tożsamościowe obecne w społecznościach, które się nimi posługują. Sekretarz redakcji czasopisma naukowego „Studia Iberica”. Jest członkiem Asociación Internacional de Estudos Galegos oraz pracuje w grupie badawczej Otra Iberia (UW), zajmującej się językami, literaturami i kulturami minoryzowanymi Półwyspu Iberyjskiego. Ewa Stala– absolwentka filologii hiszpańskiej UJ, profesor uczelni, pracuje w Zakładzie Filologii Hiszpańskiej UJ. Obszarem jej zainteresowań jest głównie językoznawstwo hiszpańskie (historia języka hiszpańskiego, leksykografia hiszpańska, leksykologia starohiszpańska), ale także kultura Ameryki Południowej i południowoamerykańska odmiana języka hiszpańskiego. Autorka czterech monografii i blisko 50 artykułów na te tematy. Redaktorka naczelna czasopisma naukowego „Studia Iberica”.
Porywająca opowieść o życiu duchowym naszych przodków i o archeologicznych znaleziskach przed tysięcy lat.Jak wyglądały świątynie wznoszone nad Wisłą tysiące lat przed powstaniem państwa polskiego? Czy chrześcijaństwo rzeczywiście jest najdłużej wyznawaną religią na naszych terenach? Jakich bogów czcili pierwsi Słowianie?Szymon Zdziebłowski rzuca wyzwanie powszechnym przekonaniom i proponuje czytelnikom fascynującą archeologiczną podróż po świecie dawnych wierzeń, rytuałów i zapomnianych bóstw. Wyprawa zaczyna się ponad 100 tysięcy lat temu, a kończy na próbie zrozumienia religii wczesnych Słowian. Czytelnik pozna zdumiewające artefakty i obiekty, takie jak wizerunki "Wenus" sprzed kilkunastu tysięcy lat, gigantyczne konstrukcje ziemno-drewniane starsze od egipskich piramid (tzw. polskie Stonehenge) oraz sensacyjne figurki starożytnych bóstw i amulety.Bogowie Polski to lektura dla każdego, kto chce zrozumieć tożsamość mieszkańców tej części Europy. To opowieść o tym, że już nasi przodkowie żyjący tysiące lat temu zastanawiali się nad sensem życia i poszukiwali wsparcia w sferze duchowej.
Człowiek (homo) otrzymał taką nazwę, ponieważ został uczyniony z prochu (a humo), dlatego też w Księdze Rodzaju mówi się: "I stworzył Bóg człowieka z prochu ziemi" [Rdz 2, 7]. Grecy zaś z tego powodu nazwali człowieka , że spogląda w górę, wyprostowany od ziemi, by wpatrywać się w swego Stworzyciela, [] aby poszukiwać Boga, nie zaś aby patrzeć w ziemię niczym bydlęta, które natura ukształtowała jako uległe i posłuszne brzuchowi. Człowiek jest dwojaki: wewnętrzny i zewnętrzny. Człowiek wewnętrzny to dusza, a zewnętrzny to ciało (Etymologie 11, 1, 4-6).Izydorowa opowieść o naturze, którą Bóg stworzył, a którą człowiek wciąż bada i oswaja, tworząc kulturę, zafascynowała czytelników tak bardzo, że chętnie poznawali dzięki niej świat materialny nawet wówczas, gdy mogli o wiele lepiej poznać go z autopsji czy też z pism późniejszych uczonych. Stało się tak również dlatego, że w chaosie rzeczywistości ziemskiej - niezmiennie zmieniającej się, targanej nienawiścią, bólem i niepokojem, udręczonej tyloma klęskami - ustrukturyzowany kosmos Izydorowej encyklopedii stawał się wyznaniem wiary w obecność Stwórcy w świecie oraz w Jego nad światem opiekę (ze wstępu prof. Tatiany Krynickiej).
Czy dramaty Szekspira mogą być kluczem do zrozumienia współczesnego świata - bezwzględnego dążenia ludzi do władzy i bogactwa, fatalnej skłonności do przemocy? Maciej Gdula przekonuje, że tak. W jego odczytaniu Szekspir, świadomy destrukcyjnych sił człowieka, uczy nas jednak przede wszystkim, jak uniknąć tragedii. Największy pisarz wszech czasów sprzeciwia się sceptycyzmowi i podejrzliwości, by przedłożyć nad nie siłę, dzięki której ludzie zdolni są przebaczać, wyzwalać się ze strachu i odbudowywać relacje z innymi.
Jesteśmy świadkami prawie całkowitego upadku dobrych obyczajów, kultury osobistej, szacunku dla tradycji czy miłości Ojczyzny – a wszystko to podsyca właśnie nienawiść. Satysfakcja z tzw. zaorania przeciwnika, wulgarne i obrażające słowa, brak współczucia dla ludzkiego cierpienia, topniejąca wrażliwość i delikatność, nawet u kobiet i dzieci – wszystko to już nas nie uszlachetnia, a tylko bardziej deprawuje i ogłupia. Współczucie dla ofiary nienawiści czy zemsty z nienawiści jest więc zazwyczaj krótkotrwałe i mało pasjonuje świat internautów i mediów. Zdecydowanie bardziej intrygująca i interesująca staje się dziś przemoc i nienawiść, ale też brutalność i pogarda do starych, chorych, a nawet tych jeszcze nienarodzonych, choć już poczętych istot ludzkich, nienawiść do mięsa, do tradycji, do sztuki klasycznej, do autorytetów, obyczajów, do kościoła, ale też do mężczyzn lub kobiet, do instytucji rodziny, do patriarchatu, ale i matriarchatu, no i oczywiście przede wszystkim do Boga.
Czy filozofia marksistowska jest jednolitą doktryną zorganizowaną okół zestawu niekwestionowanych twierdzeń, która lata swojej świetności ma już dawno za sobą? A może jest dynamicznie rozwijającym się nurtem teoretycznym, którego nieodłącznym elementem jest spór, wewnętrzna krytyka i potrzeba odpowiedzi na współcześnie pojawiające się problemy?Celem przyświecającym powstaniu tej pracy jest przekonanie do drugiej z wymienionych perspektyw. Aby to osiągnąć, w zwięzły sposób prezentowane są wybrane tematy będące osią dyskusji i sporów w filozofii marksistowskiej. Wśród nich znajdziemy zarówno zagadnienia dotyczące podstaw teorii marksistowskiej, jak np. typologia sposobów produkcji czy problem rozróżnienia pracy produkcyjnej i nieprodukcyjnej. Obok nich omawiane są również marksistowskie perspektywy na kwestie bardziej ogólne, problematyzowane także z innych perspektyw teoretycznych - katastrofa klimatyczna oraz przyszłość kapitalizmu. Sposób prezentacji wszystkich zagadnień ma zasadniczo wprowadzający charakter, aby umożliwić samodzielne zgłębianie meandrów filozofii marksistowskiej i udział w toczących się debatach.Wiktor Lekki - absolwent Wydziału Filozofii UW, obecnie doktorant filozofii a Uniwersytecie Warszawskim. Zajmuje się filozofią marksistowską ze szczególnym naciskiem na problem związku ekonomii i polityki. Z zawodu lekarz. Miłośnik muzyki brutalnej i elektronicznej.
Książka Damiana Michałowskiego jest znakomita (…). Jest to w jakimś sensie publikacja niezbędna, albowiem nie tylko wypełnia ona lukę w interpretacji twórczości Kołakowskiego w Polsce i pogłębia nasze rozumienie filozofa-króla, ale nade wszystko umieszcza Kołakowskiego w kontekście hermeneutycznym, a nie tylko dogmatycznym. Kołakowski uzyskuje tu należne mu miejsce obok Diltheya, Husserla, Gadamera i innych myślicieli prawdziwie interpretacyjnych. (…) Z pewnością w krótkim czasie znajdzie się ta książka wśród lektur obowiązkowych i niezbędnych do zrozumienia błądzenia, wątpienia i odnajdywania właściwej drogi przez tego ciągle nie dość rozumianego filozofa, autora Jednostki i nieskończoności.prof. dr hab. Szymon WróbelDamian Michałowski – doktor nauk humanistycznych w dziedzinie filozofii, magister filozofii i polonistyki, adiunkt na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Swoje zainteresowania skupia wokół problemów filozofii człowieka, filozofii współczesnej i egzystencjalnych wątków literatury pięknej. Autor monografii Człowiek i metafizyka. Wprowadzenie do późnej filozofii Barbary Skargi (Poznań 2015) oraz Aporie sobości. Problem tożsamości osobowej w powieściach Wiesława Myśliwskiego (Kraków 2018).
Autorka przedstawia swoją wizję świata, człowieka oraz kierunku, w jakim – jej zdaniem – zmierza współczesna cywilizacja. Główną ideą utworu jest pojęcie „terapii życia”, rozumianej nie jako klasyczne leczenie, lecz jako świadome kształtowanie własnego myślenia, postaw i wartości.Autorka traktuje swoją książkę jako formę duchowego wsparcia dla ludzi poszukujących sensu, równowagi i odpowiedzi na pytania dotyczące przyszłości. Szczególną uwagę poświęca młodemu pokoleniu, które – według niej – znajduje się w niebezpieczeństwie zagubienia w świecie zdominowanym przez technologię, konsumpcjonizm i rozwój sztucznej inteligencji. W tekście pojawia się wyraźny apel o powrót do wartości uniwersalnych, takich jak dobro, empatia, wrażliwość, szacunek do przyrody oraz wiara w drugiego człowieka.Autorka podkreśla ogromną rolę wychowania, rodziny i edukacji w kształtowaniu młodego człowieka. Krytykuje współczesne modele wychowawcze oraz brak odpowiednich wzorców, wskazując na konieczność świadomego działania dorosłych – rodziców, nauczycieli i opiekunów. Ważnym motywem jest także natura, która stanowi dla autorki źródło harmonii i równowagi oraz alternatywę dla sztucznego, zdominowanego przez technologię świata. Życie w zgodzie z przyrodą i własną intuicją przedstawione jest jako droga do wewnętrznego uzdrowienia.Tekst ma charakter emocjonalny i apelacyjny – autorka nawołuje do przebudzenia, refleksji i działania. Podkreśla, że każdy człowiek ma wpływ na kształt świata i ponosi odpowiedzialność za przyszłe pokolenia.
Autorzy esejów: Bohdan Chwedeńczuk, Adam Dobiński, Krzysztof Dołowy, Andrzej Dominiczak, Lucjan Ferus, Wojciech Fusek, Anne Goldschmid, Jan Hartman, Piotr Ibrahim Kalwas, Bogdan Kipek, Andrzej Koraszewski, Krzysztof Korzeniowski, Magdalena Korzunowicz, Włodek Kostorz, Artur Kowalik, Filip Krzemień, Jarosław Lindenberg, Joanna Faustyna Łaguna, Maciej Łukasik, Piotr Makos, Maciej Małek, Lech Jan Mazurek, Paweł Orkisz, Stanisław Pisarek, Beata Anna Polak, Tomasz Polak, Monika Rogozińska, Joanna Senyszyn, Bogumił Smuk, Danuta Szulczyńska-Miłosz, Marek Szumilak, Piotr Szwajcer, Tomasz Szyjkowski, Kazimierz Ślęczka, Janina Maria Walkowiak, Tomasz Witkowski, Chat GPT
Ta książka powstała ze zdziwienia. Ze zdumienia, że można być człowiekiem rozumnym, a zarazem gorliwie wierzącym. Że można godzić wiarę z rozumem i nie widzieć między nimi sprzeczności. Początkowo publikacja miała zawierać wyłącznie wypowiedzi osób niewierzących. Ku mojemu zaskoczeniu jeden z zaproszonych autorów okazał się człowiekiem wierzącym. Nie zrezygnowałem jednak z jego eseju. Przeciwnie – zaprosiłem także innych. Tak powstał tom, w którym spotykają się obie strony światopoglądowego sporu.
Książki ateistyczne krytykują wiarę, teologiczne ją wzmacniają. Tutaj, na kartach jednego dzieła, konfrontują się dwa nurty polskiego sporu o religię. Jedni dziwią się, że można być mądrym i wierzyć, drudzy – że można być mądrym i nie wierzyć. Warto poznać ich argumenty, choćby po to, by odnaleźć wśród nich własne myśli i, być może, zbliżyć się do własnej prawdy.
Stanisław Pisarek wydawca
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
