Przez wiele lat karmiłem się różnymi rzeczami, gnozą, buddyzmem Zen - to mnie fascynowało. Ale to nie dawało mi życia. Wciąż byłem nieszczęśliwy. To Chrystus dał mi życie, wygnał ze mnie demona, uzdrowił mnie i wskrzesił do prawdziwego życia - doświadczyłem tego, widziałem to wszystko, widziałem, jak uwolnił moją żonę. Czy musiałem się jakoś natrudzić? Nie, to wszystko dostałem za darmo! Nikt mi tego nie zabierze, nie wydrze, bo widziałem to na własne oczy i dlatego mogę teraz o tym mówić. Dlatego opowiadam dzisiaj o miłości.Tomasz Budzyński
Wiele tekstów, z którymi spotykamy się na co dzień - od aktów prawnych po ulotki informacyjne i instrukcje obsługi urządzeń - jest formułowanych tak, że często mamy poważne kłopoty z ich zrozumieniem. A przecież wystarczyłoby czasem skrócić zdania, uprościć słownictwo czy zastąpić trudne konstrukcje prostszymi, by tekst stał się zrozumiały dla większości odbiorców.
Niniejsza książka dotyczy tego, jak powstawał i jak funkcjonuje Jasnopis - narzędzie informatyczne, które potrafi zmierzyć zrozumiałość tekstu, wskazać jego trudniejsze fragmenty i zaproponować poprawki. Aplikacja ma zastosowanie praktyczne, służy do sprawdzania stopnia trudności różnych tekstów polskich (z wyjątkiem tekstów artystycznych). Adresatami programu i książki są zatem przede wszystkim autorzy i wydawcy tekstów użytkowych, które pojawiają się w przestrzeni publicznej, tzn. pism urzędowych, przepisów, regulaminów, instrukcji, opisów działania środków farmakologicznych (przeznaczonych dla pacjentów), podręczników, gazet i czasopism (w nich szczególnie tekstów informacyjnych).
Jasnopis powstał pod kierownictwem prof. dr hab. Włodzimierza Gruszczyńskiego, językoznawcy i filologa z Uniwersytetu SWPS. W skład zespołu projektowego wchodzą badacze z dziedzin lingwistyki, psycholingwistyki i informatyki. Aplikacja jest dostępna online na stronie jasnopis.pl
Co roku do szkół filmowych lub do szkół posiadających pojedyncze kierunki filmowe zdaje około 4000 osób. O jeden indeks walczy prawie 50 osób. Tylko nieliczni dostają się do tych szkół. Nie zdają egzaminów (rozmowy kwalifikacyjnej). Powodem tego jest zbyt obszerna do pozyskania wiedza książkowa i internetowa. Kandydaci do tej pory nie mogli zapoznać się z jedną pozycja wydawniczą, która w pigułce przedstawia niezbędną wiedzę filmową umożliwiającą zdanie egzaminu. Ta książka powstała wręcz na żądanie środowiska filmowego, szkół filmowych, komisji egzaminacyjnych i wreszcie kandydatów na filmowców. Książka wydana zostanie w kwietniu. W tym miesiącu rozpoczynają się dni otwarte w tych szkołach, a egzaminy odbywają się w czerwcu. Premiera książki terminem wydania idealnie wpasowuje się potrzeby kandydatów na filmowców.
Autorzy poszczególnych tekstów podejmują dyskurs na temat środowisk wychowawczych – szkoły i środowiska lokalnego, istotną teoretyczną narrację na temat ich ważności i wartości, przedstawiają przykłady owocnej współpracy badaczy i praktyków z różnych rzeczywistości, różnych państw i ich konstruktywnego wspólnego pochylenia się nad problemem szkoły, zastanawiają się nad tym: Jakie są szanse wychowania w szkole? Jaki jest udział szkoły w tworzeniu ładu społecznego korzystnego dla kształtowania warunków sprzyjających zarówno nieskrępowanemu rozwojowi jednostek, jak i tworzeniu wspólnot? Jakie są możliwości oraz bariery funkcjonowania szkoły w środowisku lokalnym? Jakie są relacje między środowiskiem szkolnym, środowiskiem kulturowym i środowiskiem lokalnym? Czy i ewentualnie jaki jest udział szkoły w kreowaniu lokalnych społeczności wielokulturowych?
Fragment Wprowadzenia
Odkryj tajemnicę radości i wewnętrznego pokoju
Większość z nas warunkuje swoje poczucie zadowolenia okolicznościami, uzależnia je od własnych uczuć czy też uczuć innych ludzi. Jednak prawdziwe zadowolenie jest niezależne od warunków, w jakich się znajdujemy. Jest stanem serca, a nie stanem rzeczy.
Przyjmij zaproszenie autorki do wspólnej podróży, która pomoże ci zrozumieć, czym jest prawdziwe szczęście, i doświadczyć zmiany w patrzeniu na otaczający świat, ludzi czy nawet siebie samą, a także rolę, którą przyszło ci spełniać. Dostrzeżesz, jak niepokoje, żądze i skupianie się na niewłaściwych rzeczach odciągają cię od doświadczania pełnej radości w sercu.
Gdy odkryjesz już tajemnicę zadowolenia, twoje serce i umysł wypełni niezwykły pokój. Ujrzysz Boga w nowy sposób i doświadczysz obecności Tego, który jest Błogosławionym Władcą, Królem królów i Panem panów.
Linda Dillow jest autorką wielu książek, m.in. "Twórcza partnerka", "Jaką żoną jestem" czy "Intymne sprawy" (z Lorraine Pintus). Jest popularnym mówcą na konferencjach dla kobiet w różnych częściach świata. Wraz z mężem, Jodym, mieszka w Monument, w stanie Kolorado, USA. Mają czworo dzieci i dziesięcioro wnucząt.
Bóg całą swoją uwagę poświęcił ludziom, by ich przebudzić do miłości, jaką sam nam ofiarował. Obserwował i ingerował w nasz los od wieków. W końcu dokonał rzeczy nieprawdopodobnej: stał się jednym z nas, a gdy był w okolicznościach skrajnie dramatycznych - o krok od zdrady, która miała Go doprowadzić do ukrzyżowania - Jego najbliżsi przyjaciele po prostu spali. Śpiąc jesteśmy jak ślepi. Nie widzimy rzeczywistości, lecz miewamy sny zwodnicze. Przyglądał się im śpiącym i, być może, pytał samego siebie, znając zresztą odpowiedź: "Który z nich jest wolny? Wolny od stresów, długów, nerwów, lęku, namiętności, kłamstw, matactw, ducha rywalizacji popychającego do zazdrości? Wolny od porażki, od przyszłych rozczarowań, od upokorzeń i wyniosłości, od zdrady i bycia oszukanym?". Wiedział, że nikt, i dlatego nie odszedł od nich na zawsze, lecz tylko po to, by się za nich modlić, by w końcu wybrali życie, które jest Jego życiem.
Augustyn Pelanowski OSPPE (ur. 1963 r. w Ostrowcu Świętokrzyskim), paulin, rekolekcjonista, kaznodzieja, autor książek, publicysta, artysta malarz. Publikuje swoje felietony, komentarze biblijne i artykuły w prasie katolickiej, m .in. w "Gościu Niedzielnym", "Agendzie Liturgicznej Maryi Niepokalanej", kwartalniku formacji kapłańskiej "Pastores".
MODERN BATHROOMS to punkt odniesienia dla wszystkich, którzy planują nową inwestycję lub potrzebują zmiany w swoim domu. Różne rozwiązania, różne style wystroju wnętrz, różne pomysły, wszystkie inspirujące, by stworzyć całkowicie nową łazienkę. Oprócz zdjęć książka zawiera informacje o nowych trendach, nowych markach i producentach związanych z wyposażeniem łazienek. Lektura dla każdego kto chce wybudować lub wyremontować swój dom.
Rozpocząłem pisanie tych rozważań, kiedy brnąłem przez potok walk. Byłem rzucony w wody, które „trzeba było przepłynąć” (Ezch. 47:5), a w których musiałbym utonąć, gdyby mnie nie podtrzymała ręka Boża. Wycierpiałem utrapienia wszelkiego rodzaju. Po ciężkich bólach ciała nastąpił upadek ducha; przyłączyła się jeszcze żałoba po śmierci ukochanej matki i choroba osoby, droższej mi nad życie. Wody wzbierały stale piętrzącymi się falami. Nie wspominam o tym, aby obudzić współczucie, ale żeby dowieść, że nie byłem marynarzem na suchym lądzie. Pływałem po morzach, gdzie rzadko bywa „cisza”; znam szał fal i szum wiatrów. A nigdy obietnice Boże nie były mi tak cenne, jak w owym czasie. Niektóre dopiero wówczas pojąłem: nie osiągnąłem tylko jeszcze terminu ich dojrzewania, gdyż sam nie dojrzałem, aby ich sens pochwycić. O ileż cudowniejszą dzisiaj wydaje mi się Biblia, niż była dla mnie przed paru miesiącami! Niech więc nasz Pan raczy przyjąć tę służbę dla swoich owiec i jagniąt od swojego niegodnego sługi!
Nauka apokaliptyki zakłada bierny stosunek do wydarzeń historii. Wszelkie czynne działania są zbędne. Los historii świata jest z góry określony i byłoby absurdem przeciwdziałać mu. W stylu apokaliptycznym przeważa strona bierna. W apokalipsach nikt nie działa, lecz wszystko się dzieje. Nie: Bóg słyszy krzyki, lecz: Krzyki dobiegają Boga. Nie: Mesjasz wyrokuje o ludziach, lecz: zapada wyrok nad ludem. Pasywny styl apokaliptyki, który można spotkać również u Karola Marksa, jest ugruntowany w braku wiary w człowieka. Długi okres cierpienia, powtarzające się rozczarowania, miażdżąca siła zła, potworny kolos demonicznego królestwa światowego wszystko to pozwoliłoby apokaliptyce zwątpić w odkupienie, gdyby zależało ono od woli i chęci człowieka. Zresztą zło nie jest samym tylko ludzkim odruchem. Zło jako ludzki odruch jest tylko jedną z wielu postaci zła, a przy tym najbardziej powierzchowną. Zło jest raczej istotą świata, siłą kosmiczną. Dlatego kiedy u kresu postać świata przeminie, wraz z nią przeminie także zło jako ludzki odruch.
Jerzy Mirosław Płachecki – urodzony w 1949 r. absolwent Państwowego Liceum Techniki Teatralnej w Warszawie oraz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. Od 1968 r. do chwili obecnej czynnie związany z jeździectwem, członek Kadry Narodowej w latach 1988 -1989 odznaczony Honorową Złotą Odznaką Polskiego Związku Jeździeckiego. Propagator tradycji i kultury hipicznej, wieloletni współpracownik miesięcznika „Koń Polski”, w którym publikował artykuły o tematyce historycznej. Gościnnie zamieszczał artykuły w miesięczniku „Świat koni”, „Focus Historia”, nominowany do nagrody Local Press 2010 w dziale „Historia”. Malarz, rzeźbiarz, kostiumolog, poeta i gawędziarz, autor tekstów i muzyki popularnych w środowisku jeździeckim piosenek opublikowanych w tomikach: „Na bułanych, siwkach, kasztankach”, „Stakaneczki”, „Biała dróżka”. Członek Związku Autorów i Kompozytorów. Autor i ilustrator książek: „Klechdy Tykockie”, „Poradnik jazdy konnej dla pań”, „Walewicka saga”, „My czterdziestolatek – z tradycji jeździectwa na Podlasiu”.
„Ostatni wawrzyn” Georga Guntera, zmarłego w 2008 roku a urodzonego w roku 1930 w Raciborzu na Śląsku Opolskim, to jedna z nielicznych w niemieckiej historiografii pozycji poświęconych w całości walkom ostatnich miesięcy wojny na Górnym Śląsku, w tym na Śląsku Cieszyńskim, czyli we wschodniej i południowo-wschodniej części historycznej śląskiej krainy. Zainteresowany tą tematyką polski czytelnik do tej pory mógł jedynie sięgać po przekrojową pracę Walka o Śląsk 1944/1945 Hansa von Ahlfena, byłego komendanta obrony Festung Breslau, która w języku polskim ukazała się dopiero w 2009 roku, po blisko 50 latach od pierwszego jej wydania. Dzięki wydawnictwu Napoleon V na książkę o niemiecko-sowieckich zmaganiach, których krwawą areną, od stycznia aż do pierwszych dni maja 1945 roku, stała się wschodnia część Śląska, polski czytelnik czekał już zdecydowanie krócej. Pierwsze wydanie książki G. Guntera do rąk niemieckiego czytelnika trafiło w roku 1974. Z kolei doprowadzenie w roku 2002 do wydania w języku angielskim świadczy o szerszym zainteresowaniu tematyką walk obronnych wojsk Grupy Armii „A”, następnie nazywanej Grupą Armii „Środek” generała (później feldmarszałka) „Żelaznego Ferdynanda” Schörnera, z nacierającymi przez teren Śląska oddziałami 1. i 4. Frontu Ukraińskiego, marsz. Koniewa i gen. Pietrowa (wymienionego następnie na bardziej ofensywnego gen. Jeremienkę). Przedstawienie tych zaciętych, kilkumiesięcznych zmagań niemiecko-sowieckich przez rodowitego Ślązaka G. Guntera różni się od ujęcia gen. Ahlfena. Dla przeciętnego czytelnika, zainteresowanego historią swojego regionu a nawet konkretnej miejscowości w ostatnich miesiącach wojny, zapewne ciekawszy jest punkt widzenia walczącego na pierwszej linii żołnierza lub cywilnego uciekiniera, próbującego ujść z życiem przed nadciągającą nieubłaganie Armią Czerwoną, niż szersza perspektywa pochylonego nad mapą oficera sztabowego. Górny Śląsk, a następnie położone na polsko-czeskim pograniczu Zagłębie Karwińsko-Ostrawskie, były ostatnimi ośrodkami przemysłowymi we władaniu III Rzeszy. Stąd uporczywość niemieckiej obrony, która wynikała także z obawy Hitlera i podporządkowanego mu Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu przed zmasowanym atakiem na Niemcy poprzez Bramę Morawską i Czechy. Szybkie zdobycie przez Armię Czerwoną fabryk, hut i kopalń Górnego Śląska (a wcześniej opanowanie Krakowa) jakoby w celu uniknięcia na ich terenie przewlekłych, niszczycielskich walk, nie było – wbrew obowiązującej przez minione lata oficjalnej wersji wydarzeń – podstawowym celem sowieckiej ofensywy. Mit ten obalił płk prof. dr hab. Henryk Stańczyk a swoje ustalenia w tych „propagandowych” kwestiach przedstawił między innymi na kartach wydanych w 2014 roku nakładem Napoleona V książek: Bitwa o Kraków 1945 i Walec wojny w południowej Polsce 1944-1945. Wbrew zamiarom sowieckich dowódców związki taktyczne niemieckiej 17. Armii wyrwały się z oskrzydleń w rejonie Krakowa i Górnego Śląska. Następnie stawiły opór na łatwiejszych do obrony rubieżach, co szczególnie niekorzystnie wpłynęło na dalsze natarcie wojsk stosunkowo słabego 4. Frontu Ukraińskiego. Słowa gen. Carla Beckera, dowódcy 253. Dywizji Piechoty o tym, że oddając Ostrawę, poddaje się zarazem Niemcy, wypowiedziane przez niego przed rozpoczęciem przez Sowietów operacji ostrawskiej w dniu 10 marca 1945 roku, miały swój ciężar gatunkowy. Nie pomogło nawet przekazanie przez Stalina do dyspozycji gen. Pietrowa, dysponującego ponad dwustoma pojazdami pancernymi V Korpusu Zmechanizowanego Gwardii. 253. Dywizja Piechoty wytrwała na swoich pozycjach w rejonie Strumienia, a jej dowódca otrzymał Krzyż Rycerski. Z kolei dowódca 4. Frontu Ukraińskiego, gen. Pietrow i jego szef sztabu wyczerpali cierpliwość Stalina i stracili swoje stanowiska. Natarcie w kierunku Bramy Morawskiej kontynuowano, a dzienne straty po stronie atakujących dochodziły do 2 tys. ludzi...
Drogi czytelniku. Masz przed sobą pracę kapitana Charlesa MacDonalda, tom sławnej „zielonej serii”, United States Army in World War II, dotyczący końcowego etapu walk na Europejskim Teatrze Działań Wojennych. Książka, opisująca działania amerykańskich wojsk lądowych w ostatnich miesiącach kampanii na froncie zachodnim, mimo ponad czterdziestu lat od jej wydania, wciąż stanowi swego rodzaju podstawę, zarówno dla badaczy, jak i pozostałych osób zainteresowanych tematem. Autor pisze bowiem rzetelnie, powołując się nie tylko na źródła amerykańskie. Korzysta także z dokumentów i wspomnień strony przeciwnej, oraz sojuszników: Brytyjczyków, Kanadyjczyków i Francuzów. Działania prowadzone przez sprzymierzeńców Stanów Zjednoczonych nie są wprawdzie głównym tematem niniejszej publikacji, ale nie oznacza to, że zostały pominięte. Tworzą bowiem tło całej opowieści. Kapitan MacDonald, choć brał osobisty udział w opisywanych tu wydarzeniach, odznacza się również dużym obiektywizmem. Widać, że w ogólnym rozrachunku jest pod dużym wrażeniem sukcesów odnoszonych przez siły amerykańskie, jednak nie wzbrania się także przed wykazywaniem ich słabości. To samo dotyczy także stojącego na krawędzi zagłady przeciwnika, III Rzeszę.
Dwunaste stulecie było czasem przełomu w historii sił morskich Bizantyńczyków. Flota wojenna imperium, która przez wcześniejsze wieki dzielnie stawiała opór wrogom – Arabom, czy przybyszom z Rusi Kijowskiej – została postawiona w obliczu nowego zagrożenia. Stanowili je przedsiębiorczy i nowocześni przedstawiciele komun północnej Italii, ekspansywni Normanowie z Sycylii, oraz nieobliczalni krzyżowcy. Ich działania militarne i ekonomiczne, w ostatecznym rozrachunku zadecydowały o smutnym finale dziejów marynarki wojennej Bizancjum, który nastąpił w 1204 r.
Hillary i Bill Clintonowie to najsłynniejsze małżeństwo polityczne świata. On był prezydentem USA, ona chce być i może nim będzie. Mainstreamowe media kreują ich wizerunek jako ludzi serdecznych, pełnych troski o dobro innych, wspierających słabych i wykluczonych. Jedyną rysą na tym obrazie były romanse Clintona, które szybko udało się jednak zbagatelizować. Prawda jednak okazuje się zupełnie inna...
Muzułmańska imigracja do Europy stała się dyżurnym tematem pośród polityków, publicystów i naukowców. Różnorodność tej grupy sprawia, że na temat zakresu i wpływu muzułmanów w Europie formułowane są często skrajne sądy i opinie. Autor w swojej książce udziela odpowiedzi na pytania: Jak wygląda współczesna muzułmańska migracja w naszym kraju? Z jakimi problemami zmagają się muzułmanie imigranci w Polsce i jakie problemy generuje ta migracja dla Polski? Przedstawia również kontekst historyczny i obecność najstarszej grupy muzułmanów polsko-litewskich Tatarów, zamieszkujących Polskę od XIV wieku. Autor opisuje również fenomen muzułmanów imigrantów w Polsce w kontekście doświadczeń zachodnich. Uświadamia konieczność ochrony Europejczyków przed działalnością przedstawicieli radykalnego islamu i ostrzega, że brak odpowiedniej polityki względem muzułmanów imigrantów może przerodzić się w destabilizację systemów i państw na różnych płaszczyznach.
Jednym z założeń pracy nad niniejszym podręcznikiem było oparcie się przy doborze materiału ćwiczeniowego na melodyce ludowej, a możliwie maksymalna eliminacja materiału jałowego, zbyt mechanicznego, nie zawierającego żadnej treści muzycznej, nużącego i często zniechęcającego młodego ucznia do dalszej gry. W myśl podstawowej zasady dydaktycznej zachowałem progresywny układ materiału pod względem stopnia trudności oraz systematycznie wprowadzałem coraz to nowe zagadnienia teoretyczne. [Marian Międlar]
Ten niecodzienny album zawiera 22 niepublikowane wcześniej prace Chagalla oraz 40 gwaszy o tematyce biblijnej. Powstały one na początku lat 30. XX w. i stanowią dwa cykle malarskie, którymi artysta rozpoczął swoje dzieło ilustracyjne Biblii, zakończone po II wojnie światowej kolekcją wydaną przez Tériade. Dla Chagalla Biblia to głównie teksty prorockie, jakkolwiek jego obrazy przywołują też wydarzenia z Księgi Rodzaju i Księgi Wyjścia. Prezentowane w albumie dzieła stanowią owoc współpracy wybitnych znawców Chagalla, którzy odkrywają przed nami ich znaczenie i miejsce w całej twórczości artysty. Ponadto przybliżają zaangażowanie historyczno-polityczne malarza oraz podejmują próbę lektury ikonograficzej ukazującej jego swoiste zaplecze filozoficzno-kulturowe. Niniejszy album to zatem niezwykła, naznaczona wrażliwością i talentem Chagalla wędrówka przez Stary Testament. Przedstawione dzieła z pewnością przyciągną zarówno koneserów osiadłego we Francji rosyjskiego malarza, grafika i kolorysty, jak i każdego, do kogo przemawia jego poetycki, pełen liryzmu i fantazji styl.
Czytanie początkowych rozdziałów Drogi na Górę Karmel jest jak wejście do pokoju, w którym trwa już jakaś dyskusja. Słyszymy słowa, które są dla nas nieznane, takie jak: „noc ciemna”, „początkujący”, „postępujący” i „doskonały”. Nie chcąc jednak przerywać ożywionej wymiany zdań, śledzimy rozmowę najuważniej, jak tylko potrafimy, mając nadzieję, że zostanie powiedziane coś, co rozwieje nasze wątpliwości. Tak się jednak nie dzieje i zdezorientowani opuszczamy pokój.
Ojciec Marc Foley OCD jest nie tylko doświadczonym czytelnikiem pism Jana od Krzyża, ale również wytrawnym przewodnikiem po szlakach, jakie wyznaczył przed wiekami karmelitański doktor Kościoła. Jan żył i pisał w zupełnie innej kulturze religijnej, posiadającej swoje własne sposoby zgłębiania ówczesnych zagadnień duchowych i używającej słownictwa, które należy teraz tłumaczyć przykładami czytelnymi dla pielgrzymów duchowych XXI wieku. Ojciec Marc wykonuje to tłumaczenie w sposób bardzo zręczny, przez co nowi czytelnicy oddający się lekturze tekstu Jana nabiorą pewności siebie.
Trzeci tom korespondencji Witkacego z żoną zawiera 382 listy, pocztówki, karty pocztowe i telegramy z lat 1932–1935, w których otwarcie informuje on Jadwigę o wszystkich sprawach osobistych, nieustannych problemach ze zdrowiem, wielu podróżach w poszukiwaniu klientów Firmy Portretowej oraz kłopotach z realizacją planów twórczych. Pisze wtedy pierwszą część powieści Jedyne wyjście, ale do dalszej pracy zniechęcają go nieudane starania o jej wydanie.
Po siedmiu latach kończy w marcu 1934 sztukę Szewcy. Poświęca się przede wszystkim filozofii. Opracowuje ostateczną wersję tzw. główniaka, czyli traktatu Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia, w którym wykłada swój system filozoficzny. Jego wydanie w marcu 1935 to jedno z najszczęśliwszych wydarzeń w życiu Witkacego. Dzięki nawiązaniu współpracy z czasopismem „Zet” może publikować tu liczne rozprawy filozoficzne i artykuły polemiczne. Udało mu się ocalić małżeństwo z Jadwigą, z którą łączy go teraz głęboka przyjaźń.
Natomiast powodem zmartwień staje się Czesława Oknińska-Korzeniowska, która raz po raz zrywa ich związek, trwający od roku 1929, co Witkacy niezwykle mocno przeżywa. Dodatkowym utrapieniem są kłopoty związane z codziennym życiem pod jednym dachem (w willi „Witkiewiczówka”) z ciotką i kuzynką, które nie cenią go jako artysty i krytycznie odnoszą się do jego trybu życia.
Tytuł „Jezus Egzorcysta” nie oznacza umniejszenia postaci i ograniczenia roli Chrystusa, który jest przede wszystkim Bogiem i Mesjaszem. Wskazuje jedynie na pewien wymiar Jego misji, czyli posługę wypędzania złych duchów, która to problematyka jest dziś często omijana i przemilczana, nawet przez teologów. Jeżeli natomiast chcemy lepiej poznać i zrozumieć sens ziemskiej wędrówki Jezusa, nie możemy pomijać i tego zagadnienia. Ono właśnie stanowi główny temat niniejszej książki, która nie koncentruje się na sensacyjnych wątkach dotyczących egzorcyzmów, lecz raczej – osadzona głęboko w kontekście biblijnym – pragnie ukazać historio-zbawczy aspekt tego zjawiska.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
