Doskonała w literaturze przedmiotu synteza wiedzy na temat mechanizmów prowokacji odnosząca się nie tylko do praktyki politycznej, ale również do sfery życia codziennego, także intymnego i prywatnego, życia gospodarczego, artystycznego i naukowego. Wyraźnie ukazuje podobieństwo i pokrewieństwo sposobów oddziaływania na innych w tych z pozoru tak różnych i odrębnych dziedzinach. Obrana formuła przewodnika metodycznego pozwala na zespolenie funkcji i walorów podręcznika teoretycznego oraz "podręcznego katalogu" czy "poradnika" (choć oczywiście autor przestrzega przed nadużywaniem metod prowokacyjnych w działalności politycznej i nie tylko).
Książka przeznaczona dla politologów, dziennikarzy i polityków, ale również specjalistów w dziedzinie marketingu, menedżerów oraz twórców kultury artystycznej.
Przygotowane przez Oficynę Naukową wydanie książki Natalie Depraz jest pierwszą udostępnioną po polsku pracą tej wybitnej przedstawicielki współczesnej fenomenologii francuskiej, mającej w swym dorobku zarówno prace propedeutyczne z zakresu fenomenologii, jak i nowatorskie przedsięwzięcia badawcze o charakterze interdyscyplinarnym.
Omawiana praca jest nie tylko podręcznikowym kompendium informacji o pewnym kierunku filozofii, lecz twórczym i przejrzystym, a zarazem zwięzłym i uwzględniającym aktualny stan badań uporządkowaniem i przedstawieniem ? w aspekcie rzeczowym i historycznym ? zagadnienia doświadczenia i jego opisu.
Swoje rozważania autorka osadza w bogatym kontekście teoretycznym kluczowych pojęć fenomenologii: redukcji fenomenologicznej i ejdetycznej, wariacji imaginacyjnej, opisu fenomenologicznego, wzbogacając nadto metodologię współczesnych badań fenomenologicznych. Wprowadza zatem czytelnika w samo centrum współczesnych badań fenomenologicznych. Szczególnie interesująca jest jej interpretacja właściwej postawy fenomenologicznej jako „empiryzmu transcendentalnego”.
Książka powstała we współpracy z Mazowieckim Centrum Profilaktyki Uzależnień, Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz Śląską Wyższą Szkołą Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach.
W przygotowaniu:
Narkotyki i kierowcy
Dziecko a multimedia
Marihuana - fakty i mity
Na początku lat 50. Erich Fromm zajął się intensywnie zagadnieniem, czy człowiek żyjący we współczesnym społeczeństwie przemysłowym jest jeszcze zdrowy psychicznie. Ztego względu wykorzystywał różne zaproszenia na wykłady iodczyty do wypowiadania się na ten temat. Szczególnie jego nowy socjopsychologiczny punkt wyjścia [social psychoanalytic approach] wrozważaniach umożliwił mu przekształcenie metody psychoanalitycznej wrozległą krytykę patologii ,,normalnego"", przystosowanego społecznie człowieka. Tym samym mógł poddać gruntownej analizie rozpowszechnione usilne dążenia [passionate strivings], które dominują wzachowaniach wspołeczeństwie iprzez to kształtują obraz normalności. Fromm odpowiedział na nowo wwyczerpujący sposób na pytanie, co naprawdę sprzyja zdrowiu psychicznemu [mental health], aco wywołuje uczłowieka chorobę. Zamiarem Fromma jest powiązanie usilnych dążeń kształtujących zachowania zwarunkami gospodarczymi ispołecznymi [economic and social necessities], tak że cechy charakteru niezmiernie powszechne wspołeczeństwie mogą być pojmowane jako wynik procesu dostosowania się do danej sytuacji społeczno-ekonomicznej. Metoda ta doprowadziła Fromma wlatach 30 do odkrycia autorytarnego charakteru społecznego [authoritarian social character], pod koniec lat 40 do odkrycia charakteru marketingowego [marketing character], ana początku lat 60 do odkrycia nekrofilnego charakteru społecznego [necrophilic social character]. Z przedmowy Rainera Funka
Książka podejmuje w sposób pionierski temat nieodłącznie związany z dziejami Polski: dążenie znanych ludzi do przetrwania nawet po fizycznej śmierci i wywierania wpływu na bieżące wydarzenia. Związane z tym były ceremonie i procedury, które stanowiły część polskiej kultury materialnej.
Każdy kto jest zainteresowany chrześcijańską myślą społeczną, nieuchronnie napotyka nazwisko mogunckiego biskupa Wilhelma Emmanuela von Kettelera, żyjącego w latach 1811-1877. Ten dziewiętnastowieczny hierarcha, myśliciel a także działacz społeczny i polityczny wywarł ogromny wpływ na rozwój współczesnej nauki społecznej Kościoła.
Dzogczen, inaczej "Wielka doskonałość", to kwintesencja duchowych tradycji Tybetu. Jego synonimem jest Ati joga, która - wedle njingmapy, najstarszej szkoły buddyzmu tybetańskiego - stanowi najwyższy z dziewięciu pojazdów buddyzmu. Według nauk dzogczen, nasz naturalny stan jest samodoskonały od samego początku. W książce autor przybliża nam te nauki, objaśniając, jak dzięki rozumieniu i praktyce możemy ponownie odkryć wiedzę Samodoskonałego Stanu.
Dlaczego mężczyźni przekraczają granice i wykorzystują seksualnie dzieci? Jak sprawcy postrzegają własne życie, popełnione przestępstwa oraz swoje ofiary? Co naprawdę dzieje się w psychice pedofila? Badania nad zjawiskiem wykorzystywania seksualnego dzieci wydają się szczególnie trudnym wyzwaniem naukowym. Douglas W. Pryor, z wykształcenia socjolog, podjął się zadania jeszcze bardziej skomplikowanego. Jego zdaniem, aby można było skutecznie chronić dzieci przed molestowaniem oraz pomagać sprawcom w powrocie do normalności, konieczne jest wejście w rzeczywistość pedofilów, jej poznanie i zrozumienie. Pryor przedstawia w książce historie trzydziestu mężczyzn, którzy byli zamieszani w poważne przestępstwa seksualne. Pokonując uprzedzenia, strach i stereotypy, stara się wejść w mroczny świat pedofilów. Próbuje ukazać mechanizmy, które się przyczyniły do pogwałcenia przez nich seksualnych granic drugiego człowieka. Przede wszystkim jednak intencją badacza jest odkrycie odpowiedzi na pytanie: dlaczego zwykły człowiek dopuszcza się tak potwornych czynów? Co szczególnie cenne, rozmowy z pedofilami stanowią punkt wyjścia odważnych spostrzeżeń autora na temat społeczeństw, w których żyjemy i które współtworzymy – zwłaszcza na temat cienkiej granicy oddzielającej postawy, które postrzegamy jako normalne i jako dewiacyjne. Pryor nie waha się również postawić ważkich pytań o to, w jaki sposób należy traktować sprawców przestępstw, które budzą przecież tak silne kontrowersje.
Przeciwieństwa stanowią treść naszego życia. Jeśli doznamy radości to wcześniej czy później musimy doświadczyć i smutku, jeśli jesteśmy szczęśliwi z jakiegoś powodu to będziemy nieszczęśliwi z innego, jeśli jest początek to musi też być i koniec, po nocy następuje dzień a po burzy spokój, itd.... Nasze życie jest utkane na kanwie par przeciwieństw, których wszyscy musimy nieustannie doświadczać, czy tego chcemy, czy nie. Któż z nas chciałby wyrzec się uczucia radości, dumy czy szczęścia? Chyba nikt. Jednakże wybierając te doświadczenia musimy także doświadczyć ich przeciwieństw czyli odpowiednio: uczucia smutku, wstydu i nieszczęścia. To cena za nie i nic nie jest w stanie jej znieść. Wydawałoby się, że nie ma wyjścia z tej matni, jednak tak nie jest. Wyjście istnieje, choć jest ukryte przed naszymi oczami. Wyobraź sobie świat, w którym Bóg nie ma przeciwnika w formie szatana, gdzie dobro nie ma przeciwnika w formie zła, gdzie szczęściu nie towarzyszy czyhające w ukryciu nieszczęście a mąż i żona stanowią jedność w mowie, myślach i czynach. Wyobraź sobie, że możesz spełnić każde swoje marzenie, bo nie ma kogoś, kto mógłby ci w tym przeszkodzić, ani też twój umysł nie budzi w tobie żadnych wątpliwości. Myślisz, że to niemożliwe, ale się mylisz. To wszystko istnieje tuż obok ciebie, tylko tego nie widzisz, bo patrzysz na świat poprzez umysł dualny, a umysł dualny widzi tylko dwie opcje w każdej sytuacji, które są w przeciwnym stosunku do siebie. Jeśli chcesz zobaczyć trzecią, niewidoczną opcję i wyjść na światło, przeczytaj tę książkę. Ona wskaże ci drogę wyjścia.
Nierówności społeczne oraz przemilczane w polskiej sferze publicznej podziały klasowe to główny temat artykułów znajdujących się w tej książce. Małe dzieci czasem nie chcąc patrzeć na coś, co wzbudza ich strach, zamykają oczy i mają wrażenie, że źródło ich niepokoju przestaje istnieć. Osoby nie pozbawione wyobraźni socjologicznej i wrażliwości społecznej nie mogą udawać, jak małe dzieci, że pewne rzeczy nie istnieją. Krytyczny umysł, mający zdolność samodzielnego myślenia, nie może uznać mechanizmów i procesów społecznych świadomie konstruowanych przez konkretne decyzje polityczne za zjawiska „naturalne” i „nieodzowne”. Zwłaszcza jeśli rzeczywistość za oknem w pełnym świetle odsłania rosnące podziały w społeczeństwie, a kryzys ekonomiczno-społeczny, który przetacza się przez świat, przypomina o aktualności analiz klasowych. Refleksja nad realizowanym w Polsce po 1989 roku modelem kapitalizmu nie powinna unikać opisywania różnych skutków społecznych realizowanej polityki. Zwłaszcza w czasie, gdy pytanie o kondycję kapitalizmu oraz możliwości jego przekształceń po krachu neoliberalnej wersji stosunków społeczno-ekonomicznych stało się sprawą otwartą i dyskutowaną na poziomie globalnym nie tylko w krajach peryferyjnych, ale również w państwach tworzących rdzeń systemu światowego. Stanowisko autorów ma często charakter polemiczny wobec poglądów i mitów wygłaszanych przez strategiczne instytucje obecnego porządku. Tym bardziej warto poznać opinie ludzi, których głos na co dzień nie jest zbyt często w Polsce słyszalny.
Wiedza o sposobie istnienia i funkcjonowania obrazów we współczesnej kulturze epoki nowych mediów nie doczekała się jeszcze u nas ujęcia monograficznego. Taką lukę wypełni książką Piotra Zawojskiego. Autor daje nowatorski wgląd w pole twórczych zastosować cyfrowych technologii obrazowania. Dostarcza poręcznych narzędzi i strategii opisu owych procesów i zjawisk.
Książka dotyczy zagadnienia audiowizualności w epoce powszechnej digitalizacji procesów kreacji, postprodukcji i dystrybucji obrazu(ów). Autor porusza się zatem w kręgu wyznaczonym przez wiedzę o kulturze, estetykę i wiedzę o sztuce. Dyskurs teoretyczny wpisuje Autor za każdym razem w twórczość artystów wkraczających w określoną domenę cyfrowości jako formę „nowej wizualności”. Książka będzie atrakcyjną lekturą dla szerokiego kręgu odbiorców, zainteresowanych nie tylko kulturą audiowizualną, ale szeroko rozumianą sztuką i kultura współczesną. Służyć też będzie studentom uniwersyteckich kierunków humanistycznych i społecznych, przede wszystkim na wydziałach filmoznawstwa, historii sztuki, estetyki, kulturoznawstwa i socjologii kultury oraz na uczelniach artystycznych i filmowych, gdzie multimedia stają się obecnie najbardziej oblężonymi i coraz częściej uruchamianymi specjalnościami.
Publikacja dostarcza nowego spojrzenia na starożytną sztukę samoleczenia. Zawiera ponad 250 sprawdzonych, prostych, łatwych w przygotowaniu przepisów, stworzonych, by wspomóc zachowanie witalności i energii przez długie lata.jak zdrowo żyć i dobrze się odżywiać
Publikacja dostarcza nowego spojrzenia na starożytną sztukę samoleczenia. Zawiera ponad 250 sprawdzonych, prostych, łatwych w przygotowaniu przepisów, stworzonych, by wspomóc zachowanie witalności i energii przez długie lata. Oferuje szeroki wachlarz zindywidualizowanych receptur, dostosowanych do poszczególnych typów konstytucjonalnych - od orientalnych dań indyjskich aż po europejskie i amerykańskie specjały.
Wartości wyznaczają horyzont rozwoju człowieka. (?) Młody człowiek otwiera się na wartości, zwykle w specyficzny tylko dla siebie sposób. Bywa, że deterministyczne nastawia się na ideał, pragnie być najlepszy, podziwiany, ważny. Sposób bycia i wyrażania siebie jest zatem odpowiedzią na tę potrzebę i daje również obraz tego, co jest dla niego prymarne, a więc wartościowe. Z tego też powodu, mając na uwadze istotne funkcje wartości, w wymiarze zarówno subiektywnym, jak i obiektywnym, podjęto próbę ustalenia, na czym koncentruje się młodzież licealna. (?) w perspektywie problematyki podjętej w tej książce ważne było również poznanie, w jakim zakresie młodzież doświadcza lub doświadczała samotności i jak sobie z nią radzi. Nie bez powodu dociekano również zainteresowań i pasji młodzieży, które wypełniają jej wolny czas, a ponadto stanowią podstawę i przestrzeń rozwoju, autoafirmacji i samourzeczywistnienia.
[?] Przedmiot badań stanowiły zatem trzy kategorie: wartości, samotność i pasje.
Rozprawa jest – w najlepszym rozumieniu tego słowa – pracą demaskatorską. Potrzeba zastosowania takiego właśnie terminu wynika z faktu, iż powyższa charakterystyka obejmuje dwie istotne płaszczyzny (…). Po pierwsze myślę tu o płaszczyźnie poznawczej, ponieważ (...) pokazuje nam „bezmiar” stabuizowania w społecznej świadomości tej sfery życia, która jest związana z seksualnością, zachowaniami prokreacyjnymi, planowaniem rodziny, antykoncepcją. Druga płaszczyzna – ściśle związana z poprzednią – jest równie ważna, choć ma „tylko” walor metodologiczny. Dzieje się tak dzięki szczerości, uczciwości, wiarygodności badawczej Autorki, która pokazuje nam wszystkie ograniczenia metodologii i metod socjologicznych, wówczas gdy przedmiotem naszego zainteresowania są intensywnie uwikłane w normy kulturowe bardzo osobiste/personalne sfery funkcjonowania członków zbiorowości. Funkcje demaskatorskie są działaniami odkrywczymi. (…)
Jestem głęboko przekonana, iż rzetelność opisu i komentarze Autorki dotyczące sposobów dochodzenia do uzyskania materiału empirycznego na temat „aborcji” są samym w sobie badaniem poświęconym „społecznemu postrzeganiu aborcji”. (…)
Rozprawa, dzięki determinacji i włożonej pracy, dużej świadomości badawczej Autorki, w sposób niesłychanie dobitny demaskuje fakt, że sfera życia Polaków związana z seksualnością, prokreacją, reprodukcyjnymi prawami kobiet jest zdominowana przez politykę, kulturę patriarchalną i ich swoistą abnegację.
(fragmenty recenzji prof. dr hab. Anny Titkow)
Książka przedstawia zagadnienia z zakresu historii społecznej okresu II wojny światowej. Z powodu złożoności sytuacji narodowościowej i politycznej wojna dotknęła ludność Śląską w sposób szczególny. Miliony osób stąd uciekło bądź zostało wypędzonych, miliony przybyło - wielokrotnie wbrew własnej woli. Tym zmianom demograficznym jest poświęcona niniejsza praca.
Tom składa się z dwóch części. Pierwsza zawiera artykuły pracowników naukowych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej oraz Uniwersytetu Opolskiego. Na podstawie materiałów wspomnieniowych i prywatnej korespondencji zostały opisane m.in. wojenne i powojenne doświadczenia Górnoślązaków wcielonych do Wehrmachtu, losy członków przedwojennej mniejszości polskiej oraz rodzin przesiedlonych na Górny Śląsk ze wschodnich województw II Rzeczypospolitej. Omówiono także kwestię dezintegracji rodzin górnośląskich w rezultacie deportacji do Związku Sowieckiego w 1945 r.
Na część drugą składają się prace studentów historii Uniwersytetu Opolskiego, oparte na zebranych przez nich relacjach ich krewnych.
Przedstawiają one życie codzienne i losy ich własnych rodzin, eksponując troski i zmagania ludzi, którzy stali się ofiarami wojny i przesiedleń.
Dotyczy to zarówno autochtonicznych Ślązaków, osób z różnych stron Polski, które po wojnie zdecydowały się przenieść na Śląsk, jak i rodzin wysiedlonych z Kresów Wschodnich.
Książka przedstawia tłumaczenia listów i wykładów na temat zen wielkiego nauczyciela Dahui Zonggao (1089-1163). Jego spostrzeżenia zebrane w tym tomie kierowane są głównie do osób stanu świeckiego, stąd nacisk położony jest na sposoby, w jakie ludzie pogrążeni w sprawach tego świata mogą uczyć się zen i osiągnąć wyzwolenie obiecywane przez Buddę. Chociaż od czasów Dahui minęło już ponad osiemset lat, istota jego przekazu nie jest przypisana żadnym szczególnym czasom, miejscom czy też środkom wyrazu.
Zamieszczone w książce teksty są wyrazem namysłu nad rzeczywistością edukacyjną. Nabiera ona konkretnych wymiarów i znaczenia dzięki prezentacji struktur oraz zasad funkcjonowania systemu szkolnictwa w Niemczech, Holandii i Stanach Zjednoczonych, a także przywołaniu wybranych odniesień do edukacji w Polsce. W centrum zainteresowania postawiono trzy kluczowe kategorie: edukację, stratyfikację społeczną i tożsamość młodzieży. Tworzą one swoiste „punkty orientacyjne” – organizujące stale obecne wątki refleksji socjologicznej i pedagogicznej, ukierunkowane na edukację uwikłaną w kontekst struktury społecznej i budowanie tożsamości.
Książka poświęcona jest snom filozofów - mowa tu o snach, które oni sami zapisali lub opowiedzieli innym. Zapisy tych snów przedstawiono w całości, w Aneksie, niezależnie od dokonanej wcześniej ich analizy. Jako materiał badawczy wykorzystano także te wypowiedzi filozoficzne, którym ich autorzy nadali literacką formę snów.
Współcześnie rozumiana psychologia rodziny jest dziedziną rozwojową, poszerzającą krąg obszarów badawczych. Dzięki interdyscyplinarnemu charakterowi podejmuje próby wnikliwego wyjaśniania uwarunkowań ludzkich zachowań w różnych obszarach życia. Wyrazem takiego podejścia do problematyki małżeństwa i rodziny jest przekazywana do rąk czytelnika książka. Przedstawiono niepodejmowane dotychczas w polskiej literaturze psychologicznej aspekty genetyczne, ewolucyjne i neuropsychologiczne uwarunkowania doboru partnerów; poglądy młodych Polaków na instytucję małżeństwa; zagadnienia jakości życia w małżeństwie poprzedzonym kohabitacją; empatii partnerów oraz rozwiązywania konfliktów małżeńskich. Cenną zaletą książki jest zwrócenie uwagi na specyfikę jakości życia członków rodzin z pacjentem chorym neurologicznie, a także z pacjentem o różnym zakresie niepełnosprawności fizycznej i umysłowej. W publikacji poruszono także problematykę aktywności zawodowej partnerów, w tym szczególnie roli pracoholizmu, lobbingu, równoważenia ról rodzinnych i zawodowych oraz ich wpływu na jakość życia małżeńskiego i rodzinnego.
Szkice Zbigniewa Mikołejki dotyczą spraw różnorodnych, ale zawsze zaskakują świeżością i głębią spojrzenia. Kiedy pisze o sobie, o dojmującym poczuciu przemijania, nie czyni tego, by zamartwiać się nieuchronnością śmierci, ale wprost przeciwnie – by opowiedzieć o początku wszelkiego istnienia. Potrafi dokonać erudycyjnej analizy biblijnych opisów gwałtu, by zaraz potem napisać o tym, co kryje się za sprawą Josefa Fritzla, a także o przemilczanym antysemityzmie Mircei Eliadego.
Czy zatem – trzeba teraz postawić to pytanie – Eliade był antysemitą? W potocznym tego słowa znaczeniu, które bezpośrednio prowadzi do prześladowań i przemocy, oczywiście nie. Myślę nawet, że tego rodzaju antysemityzm napełniał go odrazą. Antysemityzm Eliadego sięgał więc, podobnie jak było to u Juliusa Evoli, Giovanniego Gentilego i innych faszystów włoskich, w sferę idei, w sferę ducha.
Fragment
Niezależnie od tego, czy opisuje obrazy tajemniczego malarza (a właściwie – zdradźmy to – dwóch artystów skrytych pod wspólnym pseudonimem Monsu Desiderio), czy wskazuje antyżydowskie wątki w różnych czasach i miejscach, czy też zabiera nas do maleńkiej, urokliwej Krajenki, zawsze szuka tego, co pozostając wyjątkowym i niepowtarzalnym, okazuje się uniwersalne. Czy uniwersalność ta jest cechą zjawisk i rzeczy, czy też nadaje ją im wiedza i wszechstronność Mikołejki?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
