Erich Fromm (1900-80) – amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak „Ucieczka od wolności”, „Zapomniany język”, „Mieć i być”, „Patologia normalności”, „Zdrowe społeczeństwo”, „Pasje Zygmunta Freuda” czy właśnie „O byciu człowiekiem”. Trzeba przy tym pamiętać, że Fromm był nie tylko wybitnym humanistą, uczonym, ale także człowiekiem niezwykle zaangażowanym w bieżące społeczne problemy. Jak pisze Mirosław Chałubiński jego twórczość to zintelektualizowana artykulacja lęków nurtujących współczesne społeczeństwa, a zarazem rodzaj przewodnika po trudnych sprawach współczesnego świata. Dodajmy może – nie tylko przewodnik, ale może nawet poradnik – jak zachować godność we współczesnym świecie, co powinno nas skłaniać ku humanzmowi, a co nas we wsp. świecie odrzucać i dlaczego. I choć Fromm pisał tę książkę blisko 40 lat temu to pozostaje ona ciągle niezwykle aktualna. „O byciu człowiekiem” Ericha Fromma to niepublikowany dotąd w Polsce zbiór esejów, wykładów a nawet mów przygotowanych przez autora na potrzeby kampanii prezydenckiej w USA. Większość tekstów obraca się wokół tematu zmian zachodzących w społeczeństwach krajów uprzemysłowionych i choć teksty te pisane są z perspektywy lat 60. ubiegłego wieku, w większości zaskakują swą aktualnością i trafnością diagnozy. Wizja zbiurokratyzowanego, podporządkowanego technologii społeczeństwa jest wizją mocno pesymistyczną, Fromm poddaje jednak rozwadze czytelnika propozycje zmian, które w jego odczuciu są w stanie "uchronić cywilizację, a być może i ludzkość przed zagładą". I choć wojna termojądrowa nie wydaje się być już dzisiaj aż tak namacalnym zagrożeniem jak w czasach ścierania się krajów Zachodu z ideologią sowiecką, to przecież także we współczesnym świecie mamy do czynienia z globalnymi konfliktami, na które humanizm, tytułowe "bycie człowiekiem", może stanowić receptę.
Nieprzejednany i zjadliwy krytyk establishmentu i wszelkich hierarchii, najważniejszy teoretyk anarchosyndykalizmu, swoje Rozważania o przemocy mógłby równie dobrze pisać w dzisiejsze Polsce. Choć minęło blisko sto lat, trapią nas te same problemy. Demokracja jest demokracją tylko z nazwy. Elity, których główną zasługą jest to, że w przeszłości opowiedziały się po słusznej stronie, żywią lęk przed wyobrażonym ciemnym ludem. Nie widzą alternatywy dla obecnego politycznego porządku. Zresztą dlaczego miałyby jej szukać, skoro zajęły wygodne miejsca w instytucjach władzy?
Sorel wierzy, że inny świat jest możliwy. Świat, w którym praca nie jest przymusem, lecz przedmiotem miłości i swobodnego wyboru. Umożliwić ma to idea strajku generalnego. Nie chodzi tylko o odmowę pracy na rzecz pomnażających swoje zyski elit, lecz przede wszystkim o stworzenie pluralistycznych, twórczych przestrzeni społecznych, które pozwolą swobodnie realizować się każdej jednostce.
Postać Jezusa przez stulecia fascynowała myślicieli i artystów. Ale w czasach nam bliższych owoców tej fascynacji jest coraz mniej i na ogół nie są one interesujące. Esej Leszka Kołakowskiego jest na tym tle wyjątkiem: to piękne wyznanie wiary filozofa przekonanego, że kiedy mówimy o Jezusie, mówimy o kimś, kto „dzieje ludzkie pchnął na nowe, nieoczekiwane tory”. Nie spierając się o Jezusa ani z historykami, ani z teologami, Kołakowski występuje w obronie ośmieszanego i na różne sposoby zniekształcanego przekazu Ewangelii.
Fascynująca i odświeżająca lektura.
„Czy był Bogiem? Nie mam pojęcia. Ale jeśli jakiś Boży człowiek żył kiedykolwiek na tej ziemi, był nim On”.
(fragment książki)
Społeczna akceleracja wraz z kulturą natychmiastowości sprowadza zjawisko „spowolnienia” do kategorii patologicznej. Presja kulturowa na prędkość powoduje u współczesnej generacji lęk przed „niedotrzymaniem kroku” zarówno w sferze życia towarzyskiego, jak i kariery zawodowej. Portale społecznościowe, takie jak Facebook czy Twitter, umożliwiają „utrzymanie” właściwego tempa życia towarzyskiego. Z kolei wyzwania rynku pracy nakazują jednostkom ciągłe dokształcanie się oraz pokazywanie, iż są wydajne i produktywne. Nie dziwi zatem fakt, że fascynująca, szczególnie dla młodego pokolenia, jest możliwość jak najszybszego przemieszczania się. Przykładem może być szybka (ale też i niebezpieczna) jazda samochodem czy inne formy poszukiwania ekstremalnych wrażeń. W następstwie społecznej transformacji oraz zwiększonego tempa życia wyłaniają się nowe formy rodziny, a relacje między nimi są coraz bardziej kruche i efemeryczne. W niniejszej publikacji podjęto próbę rekonstrukcji tożsamości w kontekście wybranych zjawisk kultury natychmiastowości. Życie w nawyku natychmiastowości jest postrzegane jako swoista krystalizacja społeczno-kulturowych tendencji, charakteryzujących współczesną postmodernistyczną kulturę, szczególnie w aspekcie takich czynników, jak przyspieszenie, atomizacja i wzrost anonimowości stosunków międzyludzkich, zmiana sposobów percepcji czasu i przestrzeni oraz przekształcenie tradycyjnych instytucji społecznych. Wszystko to przeanalizowane zostało w kontekście konstruowania tożsamości rodziny, młodzieży oraz aktorów życia społecznego.
Najnowsza Fronda LUX o Ukrainie i kontrkulturze. Piszemy o tym, co dzieje się za wschodnią granicą, ale wracamy też do tradycji "bruLionu".
Bóg, kobieta, wojna - tragiczna triada? Sprawdź sam!
Erich Fromm (1900-80) – amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak „Ucieczka od wolności”, „Zapomniany język”, „Mieć i być”, „Patologia normalności” i właśnie „Zdrowe społeczeństwo”. Jak pisze sam autor „Zdrowe społeczeństwo” to w znacznej mierze kontynuacja „Ucieczki od wolności”, tyle że w tej pracy zamiast tylko krytycznej analizy pojawiają się sugestie dotyczące funkcjonowania zdrowego społeczeństwa. Trzeba bowiem pamiętać, że Fromm to także społecznik, jego myśl wywarła ogromny wpływ na ruch kontr-kultury, jego myśl w znacznej mierze zmieniła mieszczański stary świat. Trzeba – rozpatrując twórczość Fromma – zwłaszcza zaś książki „Zdrowe społeczeństwo”, że Erich Fromm stoi na stanowisku tzw. humanizmu normatywnego, co oznacza, że opiera się na założeniu, że „istnieją poprawne i błędne , satysfakcjonujące i niesatysfakcjonujące rozwiązania problemu ludzkiego istnienia. Zdrowie psychiczne zostaje osiągnięte wtedy, gdy człowiek dojrzeje w pełni, zgodnie z cechami charakterystycznymi i prawami natury ludzkiej. Choroba psychiczna to niepowodzenie tego rozwoju”.
Wbrew przekonaniu liberalnego społeczeństwa o „postępie” cywilizacji, posuwa się ona wielkimi krokami w kierunku stworzenia najbardziej gigantycznego i najbardziej destrukcyjnego despotyzmu, jaki człowiek kiedykolwiek widział. Wraz z osłabianiem władzy religijnej wzrastać musi bowiem kontrola polityczna, aż po tyranię. W ocenie Donoso Cortésa rewolucja 1848 roku dowiodła, że wybór nie leży już między wolnością a dyktaturą, ale między dyktaturą spiskowców a dyktaturą rządu (z eseju O porządku symbolicznym nowoczesnej demokracji).
Jacob Taubes (1923–1987) – urodzony w Wiedniu żydowski filozof religii. Wykładał filozofię religii i hermeneutykę na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, na Harvardzie, Princeton, Columbii, a od lat 60. we Freie Universität w Berlinie. Za życia opublikował tylko jedną książkę Abendländische Eschatologie (1947), której tłumaczenie polskie ukaże się w przyszłym roku staraniem wydawnictwa Fundacji Augusta hrabiego Cieszkowskiego. Pośmiertnie ukazały się jego wykłady o teologii politycznej apostoła Pawła (Die Politische Theologie des Paulus, 1993; wyd. pol. Teologia polityczna świętego Pawła, 2010) oraz zbiór artykułów Vom Kult zur Kultur: Bausteine zu einer Kritik der historischen Vernunft (1996) stanowiący podstawę niniejszej publikacji.
Książka dotyczy wybranych zagadnień z myśli politycznej Ágnes Heller, szczególnie z tzw. drugiego okresu jej twórczości. Punktem wyjścia analizy twórczości Heller jest konstatacja niejednoznaczności świata nowoczesnego, która warunkuje jego wewnętrzne zróżnicowanie. Autorka dostrzega wyjątkowy charakter sfery polityki ? centralnej dziedziny egzystencji społeczeństw nowoczesnych. Z jednej strony jawi się ona jako ?siła? niezależna, która determinuje całość egzystencji nowoczesnego człowieka, z drugiej natomiast ? sama okazuje się podatna na wpływy innych tendencji pluralistycznej rzeczywistości. Określenie relacji między polityką a nowoczesnością (ponowoczesnością) w ramach konstruowanej przez Heller wielowątkowej i obszernej teorii nowoczesności stanowi główny problem niniejszego opracowania. Jest to zarazem swego rodzaju pretekst, aby dokładniej przyjrzeć się bogatej i inspirującej myśli węgierskiej autorki, która nie została jeszcze odkryta w zadowalającym stopniu.
Ágnes Heller (ur. 1929), pochodząca z Budapesztu światowej sławy filozof, uczennica György Lukácsa. Jako Hannah Arendt Visiting Professor of Philosophy and Political Science kierowała katedrą filozofii w sławnej The New School for Social Research w Nowym Jorku, gdzie do dzisiaj wykłada. Autorka licznych prac z zakresu filozofii polityki, socjologii i politologii. W 2006 roku laureatka nagrody Sonning Prize przyznawanej przez Uniwersytet Kopenhaski wybitnym twórcom kultury europejskiej.
Waldemar Bulira, doktor, adiunkt w Zakładzie Filozofii Polityki i Komunikacji Społecznej Wydziału Politologii UMCS w Lublinie. Zajmuje się zagadnieniami współczesnej filozofii polityki, a szczególnie szeroko rozumianego liberalizmu, fenomenu totalitaryzmu i Holokaustu oraz głównych idei filozoficznych stosowanych w polityce: wolności, sprawiedliwości, równości, władzy. Uczestnik Democracy & Diversity Institute organizowanego przez nowojorski The New School for Social Research. Publikował m.in. na łamach ?Przeglądu Politycznego?, ?Principiów?. Współtłumacz i współredaktor pierwszej polskojęzycznej pracy Ágnes Heller Wykłady i seminarium lubelskie (2006).
Tematem tej książki jest rozpacz postrzegana oczami artystów, mędrców, bohaterów książek i obrazów. Wielcy mistrzowie, tacy jak na przykład Pascal, Nietzsche, Valéry, doradzają zwykle, jak usunąć rozpacz z naszego życia. Czy jednak jest to naprawdę konieczne, czy nie lepiej nauczyć się trwania w rozpaczy i oswoić z myślą, że stanowi ona część naszego losu? Jak radzi sobie z tym problemem filozofia, sztuka, religia, nauka? Czy rozpacz, tak trudna do zniesienia dla jednostki, nie jest przypadkiem jedną z fundamentalnych wartości kultury śródziemnomorskiej?
To nowe spojrzenie na kino polskie, spojrzenie ? zgodnie z tytułową zapowiedzią ? od strony ciała i seksualności. Refleksja historyczna i analityczna dotycząca polskiego kina ? od lat, ze zrozumiałych względów, zdominowana jest przez myślenie polityczne, wiążące dzieła filmowe z kolejnymi fazami dwudziestowiecznych dziejów naszego kraju; toteż pora najwyższa na jej odświeżenie, wykorzystujące częstsze dziś, uciekające od polityki normy lektury, wśród nich ? właśnie czytanie filmów poprzez zawarty w nich, nieraz głęboko ukryty przekaz na temat seksualności i ról płciowych.
Mamy tu, z grubsza biorąc reprezentantów (a właściwie reprezentantki, bo wśród autorów dominują kobiety) dwu pokoleń polskich filmoznawców: jest kilka znakomitych autorek legitymujących się poważnym, uznanym dorobkiem, są też debiutanci, ale ? sądząc po tekstach ? dysponujący znacznymi już kompetencjami i umiejętnościami pisarskimi. Ta rozmaitość pociąga za sobą różnorodność metodologiczną. Optyka ?genderowa? bynajmniej tu nie dominuje. Są tu analizy o wyraźnym nachyleniu kulturoznawczym, są też szkice o nastawieniu filozoficznym.
Tom jest pracą nie tylko pionierską, ale wzorowo wykonaną i przejrzyście skomponowaną, adresowaną nie tylko do zawodowego środowiska filmoznawców (choć do nich naturalnie w pierwszym rzędzie), ale do czytelników zainteresowanych nowymi propozycjami współczesnej humanistyki.
Świat obrazów - w postaci rzeźby, architektury, malarstwa, przekazów telewizyjnych i komputerowych - wymaga refleksji i socjologicznej analizy. Publikacja ta w przystępnej formie prezentuje problem szeroko rozumianego obrazu w świetle katolickiej nauki społecznej. Książka stanowi drugą część serii poświęconej środkom masowego przekazu (cz. I - Słowo w relacjach społecznych).
Niniejsza książka stanowi istotny głos w dyskursie na temat konfliktów we współczesnym świecie oraz poszukiwania i stosowania efektywnych metod ich oswajania i pokonywania. Wskazuje pewne działania edukacyjne umożliwiające funkcjonowanie w wielopłaszczyznowym i wielokulturowym społeczeństwie.
Fragment Wprowadzenia
Dlaczego zło dotyka właśnie mnie? Czym ono jest? Dlaczego jest? Autor, idąc śladami Józefa Tischnera
i Leszka Kołakowskiego, stara się rzucić nieco światła na ten trudny problem. Obaj myśliciele są zgodni co do tego, że przekonanie o możliwości całkowitego wyeliminowania zła jest nieprawdziwe. Nie jest ono błędem, niedoskonałością, ale czymś, co stale towarzyszy człowiekowi. Człowiek nie jest tylko jego ofiarą, ale kimś, kto zarówno zła doznaje, jak i zło zadaje. Czyniąc zło, człowiek zgłasza swój akces do odwiecznego łańcucha: zło zadane – cierpienie – chęć odwetu – zło zadane…
Biogram:
Zbyszek Dymarski (ur. 1960) – absolwent elektroniki na Politechnice Gdańskiej i filozofii na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Uczeń księdza Józefa Tischnera. Zajmuje się problematyką z pogranicza filozofii i kultury współczesnej. Pracuje na Uniwersytecie Gdańskim. Publikował artykuły między innymi na łamach „Logosu i Etosu”, „Tytułu”, „Znaku” oraz „Przekroju”
Pierwszy w Polsce zbiór wykładów na temat kulturowych, obyczajowych i praktycznych konsekwencji płci. Autorka analizuje teksty literackie, praktyki interpretacyjne, retorykę życia codziennego i nasze obyczaje w kontekście teorii feministycznych. Jej wykłady wykraczają poza ramy gatunku, zachowując wszystkie zalety komunikacji bezpośredniej – wykorzystują anegdoty, opisują prawdziwe spotkania ze studentami, zawierają także wątki autobiograficzne. Zgodnie z duchem współczesnej humanistyki łączą różne dyscypliny, zacierają granice między dyskursami, nie tracąc z oczu czytelnika. Godzą teorię z praktyką życiową i konkretnymi zastosowaniami, odwołując się przy tym do polskich realiów.
Wraz z postępującym różnicowaniem się modeli życia społecznego, w tym życia rodzinnego, nasilają się polityczne spory związane z obawami o zbiorową tożsamość i przyszłość narodów europejskich. Wyrazem tych obaw jest "kryzys", przejawiający się w spadku dzietności, wzroście liczby aktów apostazji, coraz większej popularności różnego rodzaju wolnych związków, domaganiu się prawa do aborcji, eutanazji.
Teologię niemiecką warto wziąć do ręki nie tylko po to, aby poszerzyć wiedzę z zakresu dziejów (niemieckiego) Ducha. Warto ją czytać dla niej samej, bo jest to doprawdy książka niezwykła. Jest to dzieło uniwersalne, zdolne zaspokoić potrzeby zarówno czytelnika zaawansowanego w refleksji i spekulatywnej lekturze, jak i tego, kto po lekturę taką sięga sporadycznie i nastawiony jest na jasne wskazówki i spostrzeżenia. Odwołując się do języka zupełnie innej tradycji duchowej, można powiedzieć, że niniejszy traktat jest lekturą obowiązkową dla każdego, kto pragnie wyzwolić się z iluzji „ja”, aby zanurzyć się w wyzwalającym, bezpośrednim doświadczeniu Istnienia.
Traktat powstał najprawdopodobniej w drugiej połowie XIV wieku w kręgu tzw. mistyki nadreńskiej, której najwybitniejszymi przedstawicielami byli Mistrz Eckhart i Tauler. Teologia niemiecka podejmuje zasadnicze wątki ich doktryny mistycznej, wzbogacając ją o nowe, oryginalne elementy. Autorem traktatu był nieznany z imienia Krzyżak, o którym wiadomo niewiele ponad to, że mieszkał w domu zakonnym we Frankfurcie nad Menem.
Mistyczna głębia jest w Teologii niemieckiej jedyną drogą ratunku dla człowieka. Czy nie oznacza to jednak, że dla Frankfurtczyka większość ludzi jest bezpowrotnie potępiona, to znaczy skazana na życie w iluzji sobności, czyli w piekle przywłaszczania? Zbawienie zaś, czyli możliwość przejścia do końca wewnętrznej emancypacji, aż do bezpośredniości obcowania z istnieniem, jest i musi pozostać propozycją, jak mawiał Nietzsche, „dla najmniej licznych”? To oczywiście pytania retoryczne. Teologia niemiecka okazuje się pismem dla wtajemniczonych, dla tych, których nie zadowalają powszechne praktyki, zachowania i dążenia. I takim pismem pozostaje ona do dzisiaj. To nie jest traktat dla tych, którzy wybrali potępienie, czyli należą do niezliczonych mieszkańców ziemskich piekieł żarłocznego przywłaszczania i troski o siebie (Piotr Augustyniak).
Pierwsza w Polsce książka o prekariacie - rosnącej lawinowo od Polski po Bangladesz liczbie osób zatrudnionych na niepewnych warunkach. Analiza prekaryzacji w kontekście historycznym, socjologicznym i ekonomicznym, wraz z opisem form oporu wypracowanych przez prekariat.
Jak zaznacza autorka we wstępie, poczucie przynależności do wspólnoty jest wyrazem egzystencji człowieka jako elementu pewnej całości społecznej, a miejsce jako przestrzeń życia jest ważna nie w kategorii obszaru fizycznego, ale emocjonalnego przywiązania jednostki do niego.
Autorka tego opracowania przedmiotem studiów i badań uczyniła północno-wschodnie pogranicze Polski i jego społeczno-kulturowy potencjał ze szczególnym podkreśleniem działalności osób aktywnych w przestrzeni środowisk lokalnych wschodniego pogranicza Polski, z ważnym elementem badań – społecznej percepcji innego kulturowo w przestrzeni lokalnej.
Książka dostarcza interesujących wniosków dla pedagogiki społecznej, edukacji regionalnej i międzykulturowej. Jest polecana wszystkim, którzy dostrzegają potrzeby rozwoju środowisk lokalnych – pedagogom, nauczycielom oraz działaczom społecznym.
Współczesne wprowadzenie do buddyzmu
O Naturze Rzeczy to książka o buddyzmie. Lama Ole Nydahl w charakterystyczny dla siebie, bezpośredni i przejrzysty sposób wyjaśnia w niej podstawy buddyjskiej filozofii oraz funkcjonowanie metod prowadzących do oświecenia - pełnego ludzkiego rozwoju. Autor jest Duńczykiem, był bliskim uczniem XVI Karmapy, głowy szkoły Karma Kagyu buddyzmu tybetańskiego, założył do tej pory 560 ośrodków medytacyjnych tej tradycji na całym świecie.
Publikacja ta zawiera teksty autorów zachodnich, które z jednej strony cechuje wysoki poziom analizy naukowej, a z drugiej teksty prowokują do dyskusji, ułatwiającej kształtowanie własnego poglądu. O ile bowiem wszyscy są zgodni, że przedmiotem badań socjologii jest religia, to jednak problem zaczyna się w chwili, gdy pytamy: czym jest religia?
W książce zamieszczono bardzo różne ideologicznie stanowiska. Niemniej, publikacja podejmuje takie tematy, jak:
· Religia a społeczeństwo;
· Teorie religii;
· Na czym polega problem z definicją religii;
· Oddziaływanie religii na człowieka i społeczeństwo;
· Postawy wobec religii;
· Miejsce religii w społeczeństwie;
· Badania socjologiczne dotyczące religii i religijności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
