Niniejsze opracowanie ma charakter popularnonaukowy. Moim celem jest przybliżenie problematyki polityki społecznej wszystkim tym, którym nie kojarzy się ona z niczym konkretnym. Chciałbym przedstawić najważniejsze wyzwania, przed jakimi stoi polityka społeczna na progu XXI. wieku oraz scharakteryzować różne sposoby odpowiedzi na te wyzwania. A przede wszystkim chciałbym przedstawić kontekst, w którym współcześnie kształtowane są strategie polityki społecznej, tak by ułatwić czytelnikowi zrozumienie głównych
uwarunkowań wyboru między wspólnotowymi a indywidualistycznymi sposobami zaspokajania podstawowych potrzeb. Moje rozważania obejmują jedynie politykę społeczną krajów wysoko rozwiniętych.
Księżopolski Mirosław
Na niniejszy wybór składa się ponad dwadzieścia opracowań z dziedziny socjologii polityki, pogrupowanych tematycznie w różnych działach.
W pierwszym dziale Makrostruktury społeczne i polityka czytelnik znajdzie trzy teksty omawiające kluczowe kategorie, które wiążą politykę z jej społecznym kontekstem. Wojciech Modzelewski pisze o ruchach społecznych – ważnej formie działań zbiorowych – kładąc nacisk na ich wielopostaciowość i zmienną rolę w procesach społecznych i politycznych. Marek Żyromski podejmuje próbę rekonstrukcji podstawowych założeń teorii elit, a Marek Tabin prezentuje kontrowersje związane z pojęciem narodu, starając się je przedstawić w świetle klasycznych ujęć teoretycznych. Wszystkie trzy teksty mają systematyzujący charakter – podsumowują ważne w socjologii polityki obszary badań i refleksji.
Następne dwa działy dotyczą problematyki różnych typów reżimów politycznych. Jacek Ziółkowski omawia i analizuje różnice pomiędzy autorytaryzmem i totalitaryzmem. Za bliską tematycznie należy uznać analizę przemocy w polityce, autorstwa Daniela Midera. Jak pisze autor, przemoc to zjawisko niezmiennie towarzyszące ludzkości, trwale wpisane w naszą egzystencję. W tekście Jerzego Szczupaczyńskiego znajdujemy omówienie treści pojęcia demokracji proceduralnej, ważnego dla naszej cywilizacji wzoru ustrojowego, który stał się najbardziej rozpowszechnioną ideą polityczną – ideą nadal dyskutowaną i podlegającą przewartościowaniom. Z tym tekstem koresponduje szkic Mikołaja Rakusy-Suszczewskiego, przypominający koncepcje Alexisa de Tocqueville’a, ważnej postaci dziewiętnastowiecznej refleksji nad liberalną demokracją.
Kolejny dział zatytułowany Zachowania polityczne i ich źródła zawiera trzy teksty poświęcone socjalizacji i aktywności/bierności politycznej. Barbara Frątczak-Rudnicka podkreśla znaczenie procesów, w wyniku których jednostka przyswaja w czasie dzieciństwa i młodości określone wartości, poglądy i postawy wobec polityki. Natomiast Lech Szczegóła dokumentuje znaczenie, jakie z punktu widzenia praktycznej polityki mają studia nad partycypacją wyborczą.
W ostatnim dziale prezentujemy trzy omówienia dotyczące metod badawczych stosowanych w socjologii polityki. Celem tekstu Jerzego Bartkowskiego jest przedstawienie zarysu tych metod, ich możliwości, stosowalności i ograniczeń.
Natomiast szkice Elżbiety Firlit i Wojciecha Modzelewskiego dotyczą sondażu diagnostycznego jako najczęściej wykorzystywanej metody. Jak widać z powyższego przeglądu, nie stawialiśmy sobie za cel objęcie całości problematyki socjologii polityki w jej aktualnym kształcie. Przyznajemy się jednak do takich ambicji, które będziemy chcieli zrealizować. Istnieje bowiem potrzeba wydania w języku polskim całościowych syntez z dziedziny socjologii i psychologii polityki, które uwzględniałyby najnowszą literaturę przedmiotu i żywo dyskutowane współcześnie problemy.
Mirosław Chałubiński
Jerzy Szczupaczyński
Tom Poza monogamią stanowi zbiór rozbudowanych tekstów wygłoszonych podczas warszawskiej konferencji o tym samym tytule, która miała miejsce 8 i 9 XI 2011 roku na Wydziale Polonistyki.
Książka została podzielona na dwie części: Antropologia i Literatura. Pierwszy blok tekstów otwiera studium poświęcone Réne Girardowi. Wybór pracy analizującej myśl autora Kozła ofiarnego nie jest przypadkowy: francuski filozof w klasycznym studium Prawda powieściowa a kłamstwo romantyczne pokazał skomplikowane relacje łączące psychoanalitycznie rozumiane pragnienie i literackości, podkreślając nieoczywistość „dwójkowych” układów, w których często ukryty został dodatkowy element. Autorzy i autorki przybliżyli odległe
od siebie naukowo problemy, należące m.in. do dziedzin teologii dogmatycznej, pornografii, socjologii czy historii psychoanalizy.
Druga część książki poświęcona została wyłącznie literaturze. Główną problematykę stanowią pozamonogamiczne relacje literackich postaci i ich dyskursywne umocowanie, wyraźnie uprzywilejowanym
układem staje się układ zbudowany z/dla trzech osób.
Powracający motyw trójkąta daleki jest od wulgaryzacji lub uproszczenia, zyskuje on pogłębienie poprzez wprowadzenie m.in. Kategorii biseksualizmu, gejowskiego promiskuityzmu (bez negatywnej implikatury), dziwkarstwa. Osobną grupę stanowią artykuły, które odchodząc od podziału na konkretne płci i ich praktyki seksualne, szukają źródeł pozamonogamicznych relacji w teoretycznoliterackich realizacjach pożądania/pragnienia.
Książka Poza monogamią jest publikacją akademicką, zachęcającą do intelektualnego fermentu. Wierzę jednak, że bogactwo przywołanych kontekstów pozwoli teorię przekuć na praktykę, zachęci do przyjrzenia się własnej monogamii lub jej nieobecności w codziennych relacjach bądź związkach.
Głównym celem tego opracowania jest szczegółowa refleksja nad społecznymi rolami młodych obywateli we współczesnej demokracji. Powodem jej podjęcia była chęć weryfikacji słuszności pesymistycznego scenariusza obecnego w literaturze podejmującej ten temat. Zgodnie z nim dzisiejsza młodzież (the young
of today) stanowi zagrożenie dla „demokracji jutra” (the democracy of tomorrow)
Negatywistyczne wizje formułuje się zawsze najprościej, jednakże często wynikają one z mniej lub bardziej uświadomionego uprzedzenia badacza. Dodatkowym powodem była ciekawość poznawcza i dostępność danych, które mają potencjał jej zaspokojenia. Postawy, wartości i wzory zachowań młodych ludzi są bowiem niezwykle cennym źródłem wiedzy na temat problemów i sukcesów, lęków i aspiracji całego społeczeństwa.
Ze Wstępu
Zagadnienie "partycypacji politycznej kobiet", tak popularne obecnie w naukach politycznych, nie zostało dotąd wyczerpująco rozpoznane w odniesieniu do polskiej rzeczywistości politycznej, nie często pojawia się jako przedmiot rodzimych analiz politologicznych, mimo, że we współczesnej literaturze nauk społecznych - zwłaszcza antropologii kulturowej czy socjologii - poświęcono mu stosunkowo dużo miejsca. (..) Autorka opiniowanej dysertacji śmiało wchodzi w gąszcz tej zagmatwanej, kontrowersyjnej i "politycznie gorącej" problematyki, próbuje rozpoznać jej główne wątki i zająć wobec nich własne stanowisko.
Z recenzji prof. Dr hab. Barbary Krauz-Mozer
Oddając do rąk Czytelników niniejsze opracowanie należy na wstępie zaznaczyć, iż jego bohaterki – kobiety 50+1 ulokowane zostały, zgodnie z koncepcją cyklów życia, w fazie życia pomiędzy średnią i późną dorosłością. Zagadnienia poruszane w niniejszym opracowaniu stanowią pewną syntezę tej problematyki.
Koncepcje odnoszące się do etapu życia kobiet dojrzałych odwołują się do propozycji psychologów, socjologów, psychologów społecznych, a także wiedzy medycznej. Wykorzystano również bogatą literaturę z zakresu gender oraz różnorodne dane statystyczne. Tak zarysowana baza teoretyczna pozwala na wprowadzenie czytelnika w badaną problematykę, która w świetle zgromadzonej wiedzy ma swoje ulokowanie w kilku dyscyplinach. Biorąc pod uwagę główny cel opracowania, którym jest próba naszkicowania socjologicznego portretu kobiet dojrzałych, uwzględnione zostały zachodzące zmiany społeczne i przeobrażenia ról społecznych kobiet, co w efekcie może skutkować pojawianiem się nowych stylów życia, charakterystycznych właśnie dla tej kategorii społecznej – kobiet dojrzałych.
Łatwa sztuka manipulowania mediami
Media są w stanie wynieść ludzi na piedestał w jednej chwili, po czym bez wahania ich z niego strącają. Złośliwa plotka może kosztować firmę miliony, polityczny skandal zmusza kandydata na urząd państwowy do wycofania się z wyborów, zaś nikomu nieznana osoba z dnia na dzień zostaje celebrytą. Mało które media są dziś niezależne, dlatego takie rzeczy nie dzieją się przypadkiem. To doskonale zorganizowane akcje, za którymi stoją specjaliści kontrolujący media. Chcesz się dowiedzieć, jak to się robi? Zaczerpnij informacji z samego źródła.
Manipulowanie mediami to mój zawód. W świecie, gdzie blogi kształtują i wypaczają treść newsów, moje zadanie polega na kontrolowaniu tych blogów — to samo robić może w zasadzie każdy. Dlaczego ujawniam te wszystkie sekrety? Ponieważ jestem zmęczony światem, gdzie blogerzy przyjmują łapówki, marketerzy pomagają pisać newsy, lekkomyślni dziennikarze rozpowszechniają kłamstwa — i wszystkim to uchodzi na sucho. Zabieram Was za kulisy, ponieważ nie chcę, aby ktoś jeszcze dał się niemile zaskoczyć. Przeczytaj tę szokującą książkę i podziel przez dwa wszystko, o czym czytasz.
Zamysł badania przedstawionego w niniejszej książce pojawił się w trakcie naszego wcześniejszego badania polityki władz wielkich miast w stosunku do dzielnic zaniedbanych1. W trakcie obserwacji miejskich programów rewitalizacji uderzyło nas, że w ich tworzeniu i realizacji niemal nieobecne są organy samorządu jednostek (dzielnic, osiedli), do których te programy są skierowane. Zadaliśmy sobie pytanie, czy tak jest zazwyczaj czy tylko w tych przypadkach, z którymi się zetknęliśmy? Nurtowało nas również, czy możliwa jest inna sytuacja, w której to samorząd mieszkańców staje się głównym partnerem władz miasta w ukierunkowanych terytorialnie działaniach rewitalizacyjnych. A jeśli tak, to dlaczego tak się nie dzieje w polskich miastach? Wiemy przecież, że w niektórych krajach (np. w Wielkiej Brytanii) analogiczne programy są czasem zarządzane przez specjalne instytucje tworzone oddolnie w zainteresowanych dzielnicach.
Celem moich wysiłków intelektualnych oraz mozołu pisarskiego było podjęcie „dialogu z sobą” oraz osiągnięcie pełniejszej samoświadomości w zakresie problematyki wybranych zagrożeń antropogenicznych. Po wtóre moim zamiarem było przedstawienie własnych poglądów i odniesień wobec zaprezentowanych wyzwań życia społecznego. Innymi słowy podczas analizowania niniejszych zagrożeń i formułowania swoich przemyśleń kierowałem się zarówno potrzebą autorefleksji, jak również potrzebą podzielenia się nimi z potencjalnymi Czytelnikami. Zdaję sobie sprawę, że wyłożone rozważania mogą wzbudzać kontrowersje.
I liczę na to, że je wywołają.
Książka stanowi zbiór jednolicie ustrukturyzowanych esejów naukowych poświęconych analizie określonych zagrożeń bezpieczeństwa powszechnego i bezpieczeństwa personalnego. Na strukturę każdego rozdziału składają się cztery aspekty omawianego zagrożenia: jego istota, rodzaje, przyczyny i skutki. Każdy rozdział finalizuje zestawienie wybranych publikacji, które inspirowały umysł autora. Ich treść poszerza i pogłębia charakterystykę problemów pomieszczonych w rozdziale
O etyce słowa zaczęto mówić w Polsce na początku lat osiemdziesiątych XX wieku za sprawą Jadwigi Puzyniny. Językoznawcy dostrzegali konieczność podjęcia problematyki etycznej, ale ich wątpliwości budziła możliwość badań etycznego aspektu funkcjonowania systemu językowego za pomocą metod typowo językoznawczych, czyli uznania etyki słowa za gałąź językoznawstwa. Objęcie badaniami wielu złożonych kwestii pragmatycznych oraz uczynienie przedmiotem analiz lingwistycznych komunikacji, a nie samego języka, wydawało się wtedy nieuprawnionym rozszerzaniem zakresu lingwistyki. Nie znaczy to, że problemów etycznych w tym czasie nie obserwowano. Zagadnieniem manipulacji za pomocą języka zajmowali się przedstawiciele kilku różnych dyscyplin naukowych – filozofowie, językoznawcy, socjolodzy i historycy. Badania takie zdawały się jednak czymś bardzo swoistym, odrębnym i jednocześnie zdecydowanie wykraczającym poza ramy zarówno tradycyjnie rozumianego językoznawstwa, jak i etyki. Uświadomienie sobie niszczycielskiej siły manipulacji politycznej, jej ogromnego zasięgu w polskim życiu społecznym sprawiało, że inne zjawiska, które widziano również w aspekcie etycznym, znalazły się na dalszym planie, a najważniejszym problemem z tego zakresu stała się relacja języka i prawdy, milczenia i kłamstwa. Dwa ważne wydarzenia – wystąpienie Michała Głowińskiego na temat nowomowy w warszawskim Pen Clubie (wiosną 1980 roku) oraz sesję poświęconą nowomowie (w styczniu 1981 roku w Krakowie) – można dziś uznać za początek badań mieszczących się w granicach etyki słowa. Wtedy jednak, choć dyskutowano właśnie nad etycznymi właściwościami i skutkami zjawisk językowych, nie mówiono jeszcze o etyce języka, lecz o jego nietycznym użyciu.
(ze wstępu)
Wiosna 2007 roku. Do Marka Edelmana przyjeżdża grupa uczniów katolickiej szkoły im. Edyty Stein z Gliwic. Dzieciaki siadają, gdzie się da: na wszystkich krzesłach, na łóżku, na podłodze. Jeden z chłopców z wyraźnym przejęciem pyta: - Czy Pan wierzy w Boga? 89-letni Marek Edelman odpowiada: - Dajcie mu spokój. On śpi. Ta książka jest zapisem rozmów, które Witold Bereś i Krzysztof Burnetko prowadzili z Markiem Edelmanem, przygotowując film Dowódca Edelman w reżyserii Artura Więcka ,,Barona"".Witold Bereś - przez wiele lat dziennikarz ,,Tygodnika Powszechnego"" i ,,Gazety Wyborczej"" oraz felietonista radia RMF. Od kilku lat producent i scenarzysta filmowy (m.in. Anioł w Krakowie, Zakochany Anioł, Tischner - życie w opowieściach).Krzysztof Burnetko - pracował w ,,Tygodniku Powszechnym"", był korespondentem Radia Wolna Europa, obecnie w tygodniku ,,Polityka"".Wspólnie napisali kilka książek. Pierwszą były wywiady przeprowadzone dla prasy podziemnej, a wydane przez Jerzego Giedroycia i Instytut Literacki w Paryżu (Tylko nie o polityce. Rozmowy ,,Promienistych""). W Świecie Książki opublikowali: Duchowny niepokorny. Rozmowy z ks. Stanisławem Musiałem, Kapuściński: Nie ogarniam świata, Marek Edelman. Życie. Po prostu, Nasza historia. 20 lat RP.pl, Kazik Ratajzer. Bohater z cienia.
Książka jest efektem przeprowadzonych przez Autorkę badań związku między oceną użyteczności dochodów a oszczędnościami gospodarstw domowych. Jej celem jest próba usystematyzowania i spopularyzowania wiedzy dotyczącej zagadnienia użyteczności dochodów i jej pomiaru oraz wpływu tej kategorii ekonomicznej na powstawanie oszczędności gospodarstw domowych. Autorka prezentuje również własną, dwuwariantową metodę badawczą, umożliwiającą analizę związku między wskazanymi kategoriami.
Deepak Chopra jest jednym z czołowych nauczycieli nauk Wschodu w świecie Zachodu i założycielem The Chopra Center for Wellbeing w Carlsbad, w Kalifornii. Napisał dotychczas ponad pięćdziesiąt książek, spośród których wiele zostało bestsellerami New York TimesaDeepak Chopra jest jednym z czołowych nauczycieli nauk Wschodu w świecie Zachodu i założycielem The Chopra Center for Wellbeing w Carlsbad, w Kalifornii. Napisał dotychczas ponad pięćdziesiąt książek, spośród których wiele zostało bestsellerami New York Timesa. Jego syn, Gotham Chopra, jest autorem i przedsiębiorcą. Współpracował między innymi Johnem Woo, Guyem Ritchie i Nicolasem Cage. W tej chwili ojciec i syn połączyli osobiste siły, żeby ich duchowe nauki mogły dotrzeć do osób na całym świecie – niezależnie od płci, wieku czy kultury. Dzięki tej książce każdy z nas może zostać bohaterem. Nie potrzebujemy do tego żadnych supermocy. Wystarczy całkowicie wykorzystać swój wewnętrzny potencjał. Bohater to człowiek biorący pełną odpowiedzialność za indywidualne życie i wybierający to, co jest dla niego najlepsze. To osoba umiejąca także zaakceptować własne niedoskonałości. Bohater to Ty. Od Buddy poszukującego prawdy po walkę Batmana z jego ciemną stroną. Autorzy prowadzą nas poprzez siedem priorytetowych praw, które rządzą rzeczywistością superbohaterów. Wyjaśniają ich rolę, znaczenie i, co najważniejsze, jak zastosować je w normalnym życiu. Te potężne prawa pomogą każdemu z nas wyszukać wyższy poziom szczęścia, odwagi, równowagi, kreatywności, współczucia i celowości mojej obecności. Dzięki temu możemy odmienić zarówno nasze życie, jak i cały otaczający nas świat. Czas uwolnić swoją moc!
Słowo wstępne w książce Siedem duchowych praw superbohaterów
Pierwszy komiks w swoim życiu przeczytałem, kiedy miałem około sześciu lat. Ojciec przekazał mi go z następującym pouczeniem: „Trzymaj. Przeczytaj to. Najważniejszą rzeczą, jakiej się kiedykolwiek nauczysz, jest to, jak opowiadać świetne historie”. W przeciwieństwie do tego, co może wydawać się oczywiste, jeśli spojrzy się na nadane mi imię, komiksem tym nie był Batman1 (Gautam, Gotama lub anglojęzyczna wersja mojego imienia, czyli Gotham, to oryginalne imię Buddy – nie mam zielonego pojęcia, jak się to wszystko przekształciło w Gotham City). Mogę ponadto potwierdzić, że mój tata został fanem Mrocznego Rycerza dopiero ostatnimi czasy. Tym pierwszym komiksem była opowieść o Krysznie, jednym z najpopularniejszych i najbardziej uwielbianych bogów indyjskich. Pokochałem go. Przez lata zgromadziłem więcej starych indyjskich komiksów. Kupowałem je za każdym razem, gdy moja rodzina udawała się do kraju naszych przodków, by odwiedzić mieszkających tam dziadków. Były to setki komiksów opisujących wspaniałe historie indyjskich bogów i bogiń, królów i królowych, najeźdźców i obrońców, wojowników i mędrców. Moi kuzyni i ja zbieraliśmy je wszystkie. Gdy wszedłem w wiek dojrzewania, wciągnąłem się także w zachodnie komiksy. Były to: Batman, Superman, Spiderman, X-Men i cała reszta. Analizowałem twórczość Alana Moore’a2 i Stana Lee3 oraz pozostałych wizjonerów, którzy mozolnie tworzyli stosunkowo zawikłany świat komiksowych opowieści. Kilka lat temu stworzyłem nawet ze swoim bliskim przyjacielem komiksowe stowarzyszenie w nadziei, że przyłączymy się do całej fali superbohaterów przyodzianych w peleryny i rajtuzy, którzy szturmowali bramy Hollywood. W tym samym czasie mój ojciec prowadził własny szturm. Przynosił Zachodowi Wschód. Wprowadzał takie rzeczy jak joga czy chai oraz pojęcia karmy i mantr do codziennego języka Amerykanów. „Jasne” – pomyślałem. „Czemu i mnie nie miałoby się udać?” Występował u Oprah, a Elizabeth Taylor i Michael Jackson przychodzili do nas na obiad. Jego bestsellery były źródłem dochodów, dzięki którym opłacił moje czesne. Wtedy nasze światy zaczęły się przenikać. Na zajęciach kółka filmowego w college’u po raz kolejny obejrzałem Gwiezdne Wojny. „Użyj mocy, Luke…” – zabrzmiało w moich uszach. Tak przecież zrobił Morfeusz w Matrixie. „Świat jest tylko iluzją”.
W późniejszym czasie Heroes, Zagubieni, Mroczny Rycerz i wiele, wiele innych znanych produkcji telewizyjnych i kinowych zaczęło poruszać tematy, o których mój ojciec pisał w swoich książkach dwie dekady wcześniej. I trzeba zaznaczyć, że jest to ulica dwukierunkowa. Kilka lat wstecz, podczas konwentu fanów komiksów w San Diego, ułatwiłem mojemu ojcu dojście do porozumienia z Grantem Morrisonem4, ikoną komiksu. Osoba z widowni zapytała mojego ojca o „kwantowość świadomości”. Tata odwrócił się do mnie i zaczął się we mnie wpatrywać szeroko otwartymi oczami, z uśmiechem na twarzy. Wiedziałem, że pomyślał: „Jestem wśród swoich”. Z tą myślą zakorzenioną w moim umyśle, gdy coraz bardziej upodabniałem się do swojego ojca (tym bardziej że sam zostałem ojcem) i gdy chwiałem się na krawędzi, na której zdawała się balansować cała nasza planeta, przypomniałem sobie, że to właśnie ojciec wprowadził mnie po raz pierwszy w świat komiksu. W dodatku zrobił to wraz z zastrzeżeniem, że komiks może zająć kluczową pozycję wśród najważniejszych rzeczy, jakich przyjdzie mi się nauczyć. Tym razem nie miałem zamiaru zaprzepaścić szansy, by dowiedzieć się, dlaczego tak ma być.
Gotham Chopra
Siedem duchowych praw superbohaterów
Spis Treści
Słowo wstępne
Wprowadzenie
Prawo Równowagi
Prawo Transformacji
Prawo Mocy
Prawo Miłości
Prawo Kreatywności
Prawo Intencji
Prawo Transcendencji
Aktywowanie mózgu superbohatera
Lista lektur superbohatera
Potoczna wiedza podpowiada, że nasze genetyczne przeznaczenie jest ustalone w chwili poczęcia. Jednak odkrywcza książka dr. Moalema pokazuje, że genom człowieka jest o wiele bardziej płynny i fascynujący niż obraz, jaki przekazałby nauczyciel biologii uczniom pod koniec gimnazjalnej edukacji. Przedstawiając swych wyjątkowych pacjentów o skomplikowanej historii medycznej, w sposób mistrzowski demonstruje, czego uczą rzadkie, genetyczne zaburzenia na temat naszego zdrowia i dobrostanu.
W tym nowym, wspaniałym świecie, do którego dynamicznie wkraczamy, wiedza genetyczna stała się wyjątkowo ważna. Dziedzictwo jest swoistym planem, niezbędnym w tej podróży, która uświadomi ci:
• dlaczego, nawet jeśli sądzisz, że doszedłeś do siebie po psychicznej traumie spowodowanej przez doświadczanie przemocy w dzieciństwie, twoje geny mogły po niej doznać trwałych uszkodzeń;
• że fruktoza jest cukrem, który nadaje owocom słodki smak – lecz jeśli masz określone geny, spożywanie jej może sprowadzić śmiertelnie niebezpieczne;
• czemu zażywanie powszechnie dostępnych środków przeciwbólowych może być podobne do regularnego aplikowania sobie morfiny, gdy masz określony zestaw genów;
• jak firmy ubezpieczeniowe legalnie wykorzystują osobiste, genetyczne dane, by przewidzieć ryzyko niepełnosprawności twojej i twoich dzieci – i jak to wpływa na wysokość kosztów ubezpieczenia twojej rodziny;
• w jaki sposób poprowadzić tę jedną, najważniejszą rozmowę ze swoim lekarzem – rozmowę, która może uratować ci życie.
I na koniec:
• dlaczego osoby cierpiące na rzadkie, genetyczne wady mają klucze do rozwiązania medycznych problemów dotyczących milionów ludzi.
Przekształcenia własnościowo-strukturalne, realizowane w Polsce przez 24 lata od rozpoczęcia procesu transformacji, wymuszają na pracownikach konieczność dostosowania się do nowych warunków zarówno w sferze zawodowej, jak i społecznej. W wyniku tych proce-sów zmienia się status pracowników, warunki pracy i współpracy z kadrą kierowniczą oraz współpracownikami, jednocześnie jednak następuje utrata bezpieczeństwa zatrudnienia. W książce przedstawiono proces adaptacji pracowników do przekształceń własnościowo-strukturalnych w czterech byłych przedsiębiorstwach państwowych, przekształconych w spółki prawa handlowego, oraz stan ich adaptacji na etapie realizowanych przez autorkę badań. Szczególną uwagę zwrócono na następujące zagadnienia: - sytuację w badanych przedsiębiorstwach u progu prywatyzacji; - ocenę oczekiwań, obaw i oporów pracowników wobec prywatyzacji; - ocenę procesu adaptacji pracowników przez kadrę kierowniczą; - skutki przekształceń własnościowo-strukturalnych dla pracowników; - proces i efekty adaptacji pracowników do wprowadzonych zmian.
Książka ta jest poświęcona rolniczym strategiom pracy i przetrwania, codziennym sposobom radzenia sobie z rzeczywistością, nieustającym próbom zmieniania świata tak, by był jak najprzyjaźniejszy, by życie w nim było jak najłatwiejsze i najlepsze. [...] Wychodziłam od spraw związanych ze sferą ekonomiczną działalności rolników, ale - w zgodzie z przyjmowaną przeze mnie tezą, że działania ekonomiczne są zanurzone w kontekście społecznym i kulturowym - nie ograniczałam tej sfery i nie kreśliłam wyraźnych jej granic. W rezultacie w książce pojawia się szereg wątków, które okazały się nierozerwalnie związane ze strategiami pracy i przetrwania.
(fragment Wstępu)
Autorka podjęła temat nieczęsto angażujący uwagę badaczy społecznych, a mianowicie problem kulturowych i społecznych aspektów działalności ekonomicznej współczesnych rolników w Polsce ukazany w perspektywie antropologicznej. Zagadnienia związane ze sferą gospodarowania w rolnictwie indywidualnym bywają najczęściej rozważane w języku klasycznej ekonomii, absolutnie niedostosowanym do specyfiki funkcjonowania i do mentalności rolników, na co już wielokrotnie zwracali uwagę historycy gospodarczy (Witold Kula i Jacek Kochanowicz) i tacy badacze jak Aleksander Czajanow. [...] Zaprezentowana przez Amandę Krzyworzekę analiza antropologiczna skutecznie koryguje słabości dotychczasowych ujęć i ukazuje rolnicze strategie jako w pełni racjonalne, choć ?zanurzone? w skomplikowanej rzeczywistości kulturowo-społecznej sposoby radzenia sobie z post-transformacyjną, a więc rynkową i europejską rzeczywistością.
(z recenzji prof. dr hab. Izabelli Bukraby-Rylskiej)
W najnowszym numerze Teologii Politycznej uwaga kieruje się w stronę niemieckiej polityki w Europie. Jaka jest pozycja Niemiec 70 lat po wywołanej i przegranej przez nich wojnie? Jak Niemcy realizują swoje interesy? Proponujemy także blok tekstów poświęcony Jarosławowi Iwaszkiewiczowi i jego stosunkowi zarówno do wchodnich, jak i zachodnich sąsiadów Polski. W numerze m.in: Cichocki, Gawin, Szarota, Staniszkis, Ch. Meier, Lemkin, Brague, Price, i inni.
Prezentowane w tomie szkice powstawały w różnym czasie i różnych miejscach, niemniej układają się one w pewną "trójcałość", gdyż zogniskowane są wokół trzech głównych zagadnień estetycznych: związków sztuki z problematyką religijną i etyczną, ważnej dla myślenia o sztuce kategorii mimesis oraz kwestii odbioru dzieła sztuki. Autorka przeciwstawia się powszechnej dziś tendencji do wyrywania dzieł sztuki z kontekstu transcendentnego oraz postrzegania sztuki wyłącznie jako wyrazu osobowości twórcy. Sztuka spełnia wciąż rolę pośrednika między człowiekiem a transcendencją rozumianą religijnie. Może być traktowana jako mimesis, które odzwierciedla relację dzieło–rzeczywistość.
Bogna Choińska – filozof, estetyk i literaturoznawca, zajmuje się problematyką francuskiego poststrukturalizmu, autorka licznych artykułów z tej dziedziny (m.in. w "Diametrosie", "Hybris", "Nowej Krytyce", "Filo-Sofiji", "Przestrzeniach Teorii"). Kontynuuje także wcześniejsze zainteresowania literaturoznawstwem (m.in. esejem) oraz estetyką, czego owocem są książki "Sztuka jako wartość wobec kryzysu kultury europejskiej" (2009) i obecna publikacja "Szkice o sztuce" oraz artykuły w "Słupskich Studiach Filozoficznych" i "Lumen Poloniae". Zrealizowała grant MNiSW "Dyskurs podmiotu, podmiot dyskursu. Przemiany we francuskim poststrukturalizmie". Pracuje w Akademii Pomorskiej w Słupsku (Instytut Historii i Politologii, Zakład Filozofii).
Tematem tomu jest filozofia spotkania, a więc filozoficzna refleksja nad pewną relacją występującą między ludźmi i od pewnego czasu budzącą żywsze zainteresowanie filozofów, a także przedstawicieli kilku dyscyplin szczegółowych, zwłaszcza psychologii (humanistycznej i egzystencjalnej) oraz psychiatrii.
Książka stanowi wprowadzenie do filozoficznego ujęcia tej relacji. Koncentruje się ona na wykryciu istotnych rysów spotkania, traktowanego jako fenomen swoiście ludzki, który powinien być uwzględniany - i to w szerokim zakresie - w antropologii filozoficznej.
Książka jest poświęcona filozoficznym poszukiwaniom odpowiedzi na pytanie Dlaczego?, które człowiek stawia w okresie żałoby wywołanej śmiercią swojego dziecka lub utratą jakiejś innej ważnej dla siebie wartości. W monografii kwestia pytania Dlaczego? omawiana jest z punktu widzenia osób osieroconych oraz z pozycji umierającego dziecka lub człowieka dorosłego.
Refleksje zawarte w książce dowodzą, że wszystkie próby udzielania filozoficznych odpowiedzi na pytanie Dlaczego? ostatecznie kończą się fiaskiem. Pomimo to niewskazana jest rezygnacja z pytania i chęć zastąpienia go innym, łatwiejszym. Zaniechanie dociekań w tej materii nie unieważnia skandalu zła, lecz tylko tłumi cierpienia.
Wartość rozprawy podkreśla fakt, iż powstała na podstawie własnych kilkuletnich doświadczeń zawodowych jej autora. Książka może stać się ważną lekturą nie tylko dla osób osieroconych, lecz także pracowników służby zdrowia, którzy w swej praktyce często konfrontowani są z moralnymi dylematami umierania, śmierci i żałoby.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
