W swojej najbardziej kontrowersyjnej książce Ayaan Hirsi Ali dowodzi, że jedynym sposobem na powstrzymanie terroryzmu, położenie kresu wojnom o podłożu religijnym oraz represjom dotykającym kobiety i mniejszości co roku pozbawiających życia tysiące ludzi w całym świecie muzułmańskim, jest reforma religii. Hirsi Ali, błyskotliwa, charyzmatyczna i bezkompromisowa autorka Niewiernej i Nomadki, twierdzi, że upieranie się przy przeświadczeniu, któremu hołdują nasi przywódcy, iż brutalne czyny islamskich ekstremistów należy oddzielać od będącej dla nich natchnieniem doktryny religijnej, jest po prostu niemądre. Zdaniem Hirsi Ali za tymi działaniami stoi zakorzeniona w islamie ideologia polityczna.
Włodzimierz Lorenc rozważa konsekwencje odejścia od filozofowania odwołującego się do idei absolutu, czyli filozofowania metafizycznego. Zmiana ta następuje po Heglu i jest przełomem stawiającym pod znakiem zapytania dokonania wielkich filozofów przeszłości. Oznacza odejście od dotychczasowego statusu filozofii oraz jej relacji do innych dziedzin wiedzy.
Przestawienie się na uprawianie filozofii odwołujące się jedynie do sfery skończoności, w odróżnieniu od filozofowania ukierunkowanego na absolut, nie było czymś prostym. W początkowych rozdziałach autor ukazuje ukonstytuowanie się tego nowego sposobu rozumienia filozofii w twórczości Feuerbacha, Kierkegaarda, Jamesa i Deweya. W następnych - rozważa postacie filozofii skończoności z obszaru myśli hermeneutycznej (Dilthey, Heidegger, Gadamer), szkoły frankfurckiej (Horkheimer, Adorno, Habermas) i filozofii poststrukturalistycznej i postmodernistycznej (Foucault, Rorty, Marquard). Osobne miejsce zajmuje omówienie dokonań Derridy i Deleuze’a, którzy zmierzają do zakwestionowania samego podziału na to, co skończone, i to, co nieskończone.
Książka jest ujęciem samodzielnego pomysłu badawczego, skierowana zarówno do środowiska filozoficznego, jak i do czytelników zainteresowanych stanem współczesnej filozofii. Może być pomocna w procesie dydaktycznym dla osób studiujących filozofię współczesną, szczególnie filozofię nieanalityczną.
Publikacja stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czy na wydarzenia roku 1863 można spojrzeć nie z perspektywy klęski powstania, a w kontekście rozwoju idei społeczeństwa obywatelskiego oraz jej zastosowania w praktyce na ziemiach polskich. Jedną z kluczowych przyczyn podjęcia decyzji o wybuchu powstania styczniowego było przekonanie, że społeczeństwo stanowi strukturę zdolną do samodzielnego odzyskania niepodległości na drodze walki zbrojnej. Doświadczenia lat 1861–1864 stanowiły zatem próbę realizacji idei społeczeństwa obywatelskiego skupionego wokół prowadzonej walki o niepodległość, co więcej – społeczeństwa eksperymentującego, poszukującego coraz bardziej efektywnych działań zmierzających do osiągnięcia celu. Publikacja porusza temat, który dotąd nie był kompleksowo opracowany w literaturze przedmiotu. Autorka, prezentując model społeczeństwa obywatelskiego, jaki pojawiał się w ideologii i programach politycznych owego czasu, pokazuje też strategie jego realizacji i rolę, którą miał pełnić w odzyskaniu własnej państwowości.
Na książkę składają się artykuły kilkunastu autorek i autorów - m.in. historyków, politologów, socjologów, ale nie jest to feministyczne opus magnum. Emancypacja, feminizm i aktywność polityczna to jeden ze zbiorów tematów, ale czytelnik znajdzie tu także opowieści o konkretnym zaangażowaniu kobiet w politykę i organizacje polityczne – od lewa do prawa, od organizacji określanych jako postępowe do tych o charakterze zachowawczym i konserwatywnym, a także portrety konkretnych działaczek społecznych i politycznych, m.in.: Ireny Krzywickiej, Róży Luksemburg czy Marii Ossowskiej, ale również Janiny Pawłowskiej, Wandy Półtawskiej czy „kobiet z lasu”, sanitariuszek 5. Brygady Wileńskiej AK – „Inki”, „Jachny” i „Lali”…
Autorzy skupiają się także na zagadnieniach związanych z obecnością kobiet w kulturze, miejscu, jakie w niej zajmują i wpływowi, jaki na nią wywierają zmieniając ją lub odpowiadając swym działaniem na jej wyzwania, zarówno w kulturowych centrach, jak i na prowincji.
W Społeczeństwie zerowych kosztów krańcowych Jeremy Rifkin stawia tezę, że kapitalizm powoli schodzi ze światowej sceny. Rodzący się Internet przedmiotów dał początek nowemu systemowi ekonomicznemu – wspólnocie współpracy – który zmienia nasz sposób życia.
Autor wyjaśnia, jak Internet komunikacyjny, energetyczny i logistyczny łączą się, by stworzyć globalny system, wiążący wszystko i wszystkich poprzez Internet przedmiotów. Ta bezprzewodowa, inteligentna infrastruktura XXI zwiększa wydajność oraz ogranicza koszty krańcowe produkcji i dystrybucji dodatkowych dóbr i usług praktycznie do zera, czyniąc je właściwie – jeśli nie uwzględnimy kosztów stałych – bezpłatnymi. W rezultacie zaczynają wysychać źródła dochodów firm, tracą znaczenie prawa własności, a konwencjonalne pojęcie ekonomicznego niedoboru ustępuje miejsca możliwości dostatku w miarę tego, jak całe obszary gospodarki wciągane są w sieć zerowych kosztów krańcowych. Potencjalny problem to zapewnienie bezpieczeństwa danych w przejrzystym, otwartym i globalnie połączonym świecie.
Spadek kosztów krańcowych prowadzi do gospodarki hybrydowej – częściowo jest to rynek kapitalistyczny, a częściowo wspólnota współpracy – o daleko sięgających implikacjach dla społeczeństwa. Rifkin opisuje, jak setki milionów ludzi już dzisiaj przenoszą część swego życia gospodarczego do globalnej wspólnoty współpracy. Prosumenci tworzą i rozpowszechniają własne informacje, rozrywkę, zieloną energię i produkty wykonane za pomocą drukarek 3D przy niemal zerowych kosztach krańcowych. Studenci zapisują się na darmowe masowe kursy online (MOCC). Społecznościowi przedsiębiorcy pomijają bankowy establishment i używają crowdfundingu, by sfinansować etyczne przedsięwzięcia biznesowe, a także tworzyć alternatywne waluty w młodej gospodarce opartej na dzieleniu się. W tym nowym świecie kapitał społeczny jest równie ważny jak kapitał finansowy, dostęp staje się istotniejszy od własności, zrównoważenie wypiera konsumeryzm, a „wartość wymienialna” na rynkach kapitalistycznych coraz częściej zastępowana jest przez „wartość do podziału” wspólnoty współpracy.
Według Rifkina kapitalizm pozostanie z nami w dającej się przewidzieć przyszłości, ale jego znaczenie zmniejszy się – przede wszystkim będzie on agregatorem usług i rozwiązań sieciowych, co pozwoli mu odgrywać rolę wpływowego, niszowego gracza nadchodzącej ery. Jednak w połowie XXI stulecia nie będzie już rządził gospodarką. Wkraczamy, mówi Rifkin, w świat ponad rynkami, gdzie uczymy się, jak żyć razem w coraz bardziej współzależnej, globalnej wspólnocie współpracy.
Rozbłyśnięcie świadomości jest prawdopodobnie największym skokiem jakościowym, jaki dokonał się w dziejach wszechświata. Chociaż wskutek odwiecznego ruchu światów i ich elementów we wszechświecie wyłoniło się już wiele zjawisk pięknych i niesamowitych, to najbardziej zdumiewającym i niepojętym - ze wszystkich nam znanych - jest świadomość. Jaśnieje ona najsilniej w blasku istnienia, gdyż czuje je i próbuje zrozumieć - jest zwierciadłem świata. Sam jednak „cud” świadomości pozostaje w dużej mierze nierozpoznanym aspektem bytu - jedną z największych zagadek filozoficznych. Przez długi czas swojej historii człowiek penetrował głównie świat zewnętrzny, nie mając czasu na siebie. I chociaż obecnie obserwujemy zmasowane zainteresowanie mechanizmami rządzącymi działaniem umysłu, taką wręcz kognitywistyczną modę, to badania nad naturą świadomości jako takiej (a nie tylko pewnych jej aspektów - głównie poznawczego) nie są już tak rozpowszechnione. Tak więc pogłębianie wiedzy o świadomości jest wciąż ważnym zadaniem badawczym. Tym ważniejszym, że dostarcza samoświadomości, która jest przecież miarą naszej wolności.
Marek Łagosz
Książka pozwala dostrzec cechy typowe dla archetypu błazna w wybranych postaciach współczesnej kultury, polityki i mediów. Prezentacja sylwetki oraz stosunku do rzeczywistości Joanny Rajkowskiej, Arkadiusa, Dody, Szymona Majewskiego, Joanny Senyszyn oraz Janusza Palikota pozwoliła wyodrębnić różne odmiany błazeńskich zachowań - od wioskowego głuptaka, Arlekina, cyrkowego błazna po Stańczyka z duszą trefnisia, sowizdrzała podszytego igrcem, wagabundę i trickstera.
Dr Anna Małgorzata Pycka
Przez ucho do serca Dlaczego pewnych ludzi słuchamy jak zaczarowani, a przy innych zasypiamy po pięciu minutach? Może ci pierwsi mówią mądrzej? Ciekawiej? A może: ładniej, płynniej, dynamiczniej? Tak, to właśnie to — po prostu mówią lepiej! Zdają sobie sprawę z tego, że głos, sposób jego modulacji, odpowiednie wznoszenie się i opadanie tonu to ich najsilniejsza broń osobista. Używają jej, by zjednać sobie ludzi. Myślisz, że umiejętność czarowania głosem opanowali ot tak, bez wysiłku? Mylisz się! Przemawianie to sztuka, którą należy stale doskonalić. Wbrew pozorom to dobra wiadomość, bo oznacza, że każdy (nawet najgorszy) mówca ma szansę na sukces na miarę Cycerona. Oczywiście pod warunkiem, że pozna i wdroży odpowiednie techniki działania. Głos to główne narzędzie kreowania własnego wizerunku. Jest bowiem naturalnym przedłużeniem osoby, pozwala nam przejawiać prawdziwe emocje czy nastroje. Głos działa prawidłowo, jeżeli mu na to pozwolimy. Pracuje wtedy bez zarzutu. Jednak kiedy w pewien sposób odseparujemy go od ciała i naszych odczuć, zareaguje na to bardzo wyraźnie w postaci fizycznych dolegliwości. W związku z tym emisja głosu to cały zestrój zjawisk wymagających świadomego treningu i szkolenia... (Ze wstępu do pierwszego wydania książki)
Książka zawiera zestawienie najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych koncepcji dotyczących analizy informacji, gromadzenia danych, indukcji i dedukcji oraz ścigania przestępczości i zjawisk kryminalnych, jakie pojawiają się w literaturze pięknej (dzieła A. C. Doyle'a) z komentarzami umożliwiającymi odniesienie ich do bieżących wyzwań i uwarunkowań w pracy analitycznej i detektywistycznej.
Ze wstępu:
Ambicją każdego współczesnego analityka – nawet, jeśli ten się do tego nie przyznaje lub sam sobie z tego nie zdaje sprawy – jest dorównanie ideałowi Sherlocka Holmesa: chłodnej analizy, opartej na szerokiej wiedzy, pokorze w stosunku do złożoności otaczającego go świata i pewności siebie pozwalającej na formułowanie sądów. Spróbujmy zatem poznać Holmesa i jego metodę przez pryzmat starannie dobranych cytatów, które pozwolą nam zajrzeć do świata dochodzeń i zbrodni, ale także do świata Anglii dam i dżentelmenów, świata kierującego się zestawem zasad, które i dziś się przydadzą nie tylko analitykowi, ale i zwykłemu człowiekowi.
Jak być konserwatystą w kulturowo, religijnie i politycznie sceptycznej epoce?
Roger Scruton przekonuje, że chociaż ludzkość może przeżyć bez konserwatywnego światopoglądu, to nie może się bez niego rozwijać. W sytuacji, gdy dominującą siłą w zachodniej polityce jest miękki lewicowy liberalizm, a większość intelektualistów utożsamia się z tak zwaną lewicą, potrzebny jest powrót do staroświeckich zasad przyzwoitości i wartości, będących opoką naszej osłabionej, ale wciąż żywej cywilizacji. „Konserwatywne dążenia w ich najlepszym wydaniu to dążenia do zachowania wspólnego miejsca zamieszkania – miejsca, które jest nasze” – przekonuje Scruton. Współczesna kultura wydaje się coraz bardziej wroga wobec tradycyjnych wartości i niechętna tezie o wielkich osiągnięciach cywilizacji zachodniej. Jak być konserwatystą to nie tylko instruktaż dla współczesnego konserwatysty, ale również płynące z głębi serca nawoływanie o powrót do korzeni zachodniej kultury.
Książka powstała z myślą o tym, aby zweryfikować obiegowe stereotypy dotyczące osób transpłciowych i ich obrazu w polskim społeczeństwie, które wydają się być niezgodne z aktualnymi badaniami społecznymi dotyczącymi omawianej grupy osób. Zaproponowano spojrzenie na osoby transpłciowe oparte na ich percepcji samych siebie. Publikacja opiera się zatem nie tylko na przeprowadzonych wśród osób transpłciowych badaniach społecznych i ich analizie, ale również odnosi się do zamieszczonych w książce opowieści biograficznych zebranych i opracowanych przez autorów publikacji.
Książka Studia o filozofii Sorena Kierkegaarda. Koncepcje, polemiki, inspiracje zawiera teksty przygotowane przez uczestników konferencji o podobnej nazwie Kierkegaard – koncepcje, polemiki, inspiracje, która odbyła się w dniach 25 i 26 października 2013 roku w Warszawie, w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Została ona zorganizowana w dwusetną rocznicę urodzin Sorena Kierkegaarda (1813–1855) przez Zespół Filozofii Kultury Instytutu Filozofii i Socjologii PAN wraz z Duńskim Instytutem Kultury oraz z Towarzystwem Naukowym Warszawskim. […]
Koncepcje filozoficzne, ale też psychologiczne, teologiczne i kulturoznawcze Sorena Kierkegaarda są bowiem ciągle dyskutowane, budzą polemiki, jak i pozostają – wciąż i na nowo – źródłem inspiracji dla badaczy nauk humanistycznych i społecznych. Tematyka konferencji dotyczyła właśnie koncepcji Kierkegaarda z dziedziny filozofii, psychologii, religioznawstwa, literaturoznawstwa i szeroko pojętych badań nad kulturą. […]
Fragment Od Redakcji
Opracowanie zawiera najciekawsze ujęcia tematu wykluczenia i kategorii Innego z zachowaniem równowagi pomiędzy analizowanymi wątkami i dziedzinami. Książka porusza omawiane zagadnienia z perspektywy szeroko rozumianej humanistyki: filozofii, socjologii, psychologii, literaturoznawstwa, filmoznawstwa oraz teatrologii. Różnorodność tematów podjętych przez młodych naukowców z ośrodków z całej Polski wynika z niemożliwości ustalenia granic i rodzajów pojęcia wykluczenia.
Jakie jest miejsce człowieka we Wszechświecie? Czy jesteśmy "kwiatem Stworzenia", jedną z najwspanialszych istot w Kosmosie, zajmującym centralne miejsce w strukturze świata? A może człowiek to tylko nieznaczący pyłek w potężnym Wszechświecie, obojętnym na nas i na nasz los?
W swoim nowym światowym bestsellerze Prof. Brian Cox i Andrew Cohen proponują zupełnie nową odpowiedź na to pytanie, opartą nie tylko na dogłębnej wiedzy naukowej, ale również na wielkiej fantazji i energii właściwej wybitnym, wielokrotnie nagradzanym za swoją pracę, popularyzatorom nauki. Cox i Cohen proponują bowiem, że człowiek jest istotą "cudownie nieznaczącą", a historia odsuwania nas i naszej planety z centrum Kosmosu - za sprawą słynnych odkryć astronomicznych, m.in. Kopernika, Galileusza, Newtona czy Einsteina - "wspaniałym wzlotem ku nieistotności"...
Brian Cox - profesor fizyki cząstek na Uniwersytecie w Manchester; jeden z najsłynniejszych brytyjskich popularyzatorów nauki. Laureat Nagrody Faradaya i Nagrody Kelwina za swoje osiągnięcia w tej dziedzinie, autor wielu książek oraz telewizyjnych programów popularnonaukowych, m.in. serii Human Universe (dla telewizji BBC).
Andrew Cohen - dyrektor działu naukowego w BBC, producent serii popularnonaukowej Human Universe. Współpracował przy powstaniu wielu najsłynniejszych programów naukowych w brytyjskiej telewizji, m.in. serii Horizon, Wonders oraz Stargazing Live. Prowadzi gościnnie zajęcia z zakresu nauk biologicznych na Uniwersytecie w Manchesterze.
Co to znaczy, że wszechświat się rozszerza? Czy Wielki Wybuch rzeczywiście był jego początkiem? Dlaczego nocne niebo nie świeci jednostajnym blaskiem? Czy wszechświat można uważać za układ izolowany? W Filozofii kosmologii Michał Heller we właściwym sobie klarownym i pasjonującym wywodzie oprowadza Czytelnika po gąszczu tematów filozoficznych, które towarzyszyły kosmologii od jej zarania, aż do momentu uformowania się jej jako dojrzałej nauki empirycznej. Wskazuje na filozoficzne implikacje problemów kosmologicznych i opisuje rozwiązania, jakie próbowali dla nich znaleźć najwybitniejsi fizycy XX wieku. Filozofia kosmologii jest pierwszym polskim dziełem, które mierzy się z problematyką rodzącą się na styku pozornie odległych dyscyplin, jakimi są filozofia i kosmologia. Autor pokazuje, że w istocie ich interakcja jest nieunikniona, gdyż – jak sam stwierdza – „tam, gdzie w grę wchodzi wszechświat, trudno na bok odłożyć swoje filozoficzne upodobania lub uprzedzenia”. Michał Heller – duchowny katolicki, członek Papieskiej Akademii Nauk oraz Watykańskiego Obserwatorium Astronomicznego. Wykładowca Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie i Instytutu Teologicznego w Tarnowie. W 2008 roku, jako jedyny Polak, uhonorowany Nagrodą Templetona za wnoszenie „wyjątkowego wkładu w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”. Nakładem CCPress ukazały się między innymi: Filozofia przypadku (2013); Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (2013); Granice nauki (2014). Książka Bóg i geometria. Gdy przestrzeń była Bogiem (2015) otrzymała nagrodę Złotej Róży dla najlepszej polskiej książki popularnonaukowej sezonu.
“Teoria przeciwieństw (137)” jest pierwszą teorią w której, w odniesieniu do obecnie znanych teorii, przedstawiona została koncepcja przestrzeni, a dokładnie dwóch przeciwnych przestrzeni i ich graficzna prezentacja. Autor odkrywając układ początkowy wszystkiego i proces tworzenia się z niego naszego wszechświata, jako dwa jego podstawowe elementy przedstawił przestrzeń antygrawitacyjną i przestrzeń grawitacyjną. Określając istotę i budowę obu przeciwnych przestrzeni, zgodnie z prawem przeciwieństw, przestrzeń antygrawitacyjną uznał za przestrzeń niematerialną, a przestrzeń grawitacyjną za przestrzeń materialną. Przestrzenie te, zgodnie z teorią, przesunięte są względem siebie o kwant odległości. Dalsze szczegółowe badanie obu przestrzeni, jak twierdzi autor, wymaga techniki 3d w połączeniu z animacją. Ponadto sugeruje, że przestrzeń antygrawitacyjną jest poszukiwaną obecnie przez świat nauki ciemną energią, a przestrzeń grawitacyjna poszukiwaną ciemną materią.
Socjoterapia łączy osiągnięcia współczesnej psychologii, pedagogiki resocjalizacyjnej, socjologii, kryminologii w zakresie pracy z dziećmi i młodzieżą sprawiającymi problemy wychowawcze.
W tej monografii zbiorowej specjaliści – naukowcy praktycy oraz terapeuci, nauczyciele – prezentują sposoby diagnozowania i pomysły praktyczne warsztatów socjoterapeutycznych, rozwiązujących konkretne problemy w wychowaniu.
Książka wzbogaca warsztat terapeutyczny o pomysły warte wykorzystania w pracy wychowawczej. Polecana jest szczególnie pedagogom i psychologom – profesjonalistom szukającym inspiracji i wartościowych scenariuszy zajęć.
Peter Kivy należy do grona najbardziej interesujących, wszechstronnych i zarazem kontrowersyjnych postaci filozofii sztuki i filozofii muzyki ostatnich dziesięcioleci. Jego pasje badawcze obejmują ogromny obszar. Kivy'ego interesuje historia i teoria opery, problematyka ontologii sztuki i muzyki, trudzi się zagadnieniami percepcji muzyki, jej emotywności, spiera się w swych tekstach z Hanslickiem, ogłasza platonikiem muzycznyn, zajmuje problematyką autentyczności i geniuszu.
Książka jest oryginalną próbą naświetlenia problemu wszechobecności i różnorodności kłamstw i oszustw w relacjach międzyludzkich. Język autora cechuje barwność i rzetelność, spójność i logiczność, krytycyzm i erudycja oraz dyscyplina analizy i opisu. /dr hab. Marek ADAMKIEWICZ /
Autor nowatorsko, kompetentnie i konkretnie prezentuje bagatelizowaną społecznie, choć wielowymiarowo destruktywną, kwestię zachowań kłamliwo-oszukańczych. Tekst i forma tej książki sprawiają, że śmiało polecam ją jako bardzo interesującą i wartościową lekturę. /dr hab. Józef BEDNAREK/
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
