Międzykulturowość, której doświadczamy współcześnie niesie ze sobą nowe wyzwania. Wsród nich są również te dotyczące edukacji zarówno formalnej, jak i pozaformalnej.
Ważnymi podmiotami, które podejmują inicjatywy z zakresu międzykulturowej edukacji nieformalnej w Polsce, są organizacje pozarządowe. Podejmują one inicjatywy dotyczące kształtowania wrażliwości na odmienność kulturową, kładąc nacisk na problematykę mniejszości narodowych, etnicznych, uchodźstwa, praw człowieka, przeciwdziałania dyskryminacji.
Tematem tego opracowania są realizowane projekty kierowane do uczniów szkół podstawowych, gimnazjów, szkół średnich oraz wyższych, a także do osób dorosłych pracujących zawodowo itp. Obejmują one członków grup mniejszościowych (narodowych, etnicznych, religijnych itd.) oraz grupę większościową. Omawiane działania to: cykliczne projekty edukacyjne, szkolenia dla nauczycieli, edukatorów, wydawane podręczniki metodyczne, internetowe portale edukacyjne itp.
Praca kierowana jest do edukatorów, trenerów, nauczycieli, studentów, osób pracujących w administracji publicznej.
Czy znajomość historii filozofii może uratować młodego surfera z Kalifornii przed utonięciem? A może wystarczy przyjaźń z nastoletnią Marysią z Polski?
Jak pracował Leonardo da Vinci? Jak zginął Giordano Bruno? Czy Kartezjusz lubił psy? Która królowa zamiast władzy wybrała filozofię? Co Schopenhauer myślał o Heglu?
Najnowsza powieść Manueli Gretkowskiej pozwala młodemu czytelnikowi przeżyć fascynującą przygodę, pełną podróży w czasie i przestrzeni, a przy okazji poznać historię filozofii.
Książkę, jak zawsze z przymrużeniem oka, komentarzami graficznymi opatrzył Henryk Sawka
Ciało jako inny, obcy, wykluczony, ciało jako przestrzeń napięcia między toż-samością a innością, ciało poza innością i tożsamością. Ciało-tekst – otwarte. Ciało o zmiennej intensywności, bez ustanku pulsujące między tym, co obce a tym, co toż-same. Ciało ustanawiające granice, by w kolejnym kroku je znieść, mówiące: „ja”, by zaraz temu zaprzeczyć, tworzące wnętrze i rozpływające się w zewnętrzności pofałdowanej powierzchni. Ciało radykalnie zróżnicowane, to zwierzęce, to ludzkie, to przestrzenne, to wirtualne, to duchowe, to materialne, to kobiece, to męskie, to dojrzałe, to dziecięce, migocące różnicami, stające-się-innym, a w efekcie niedostrzegalne, zlewające się ze światem w działaniu. Ciało tętniące życiem, ciało różnicujące świat i jednocześnie go zmieniające. Ciało będące podstawą myślenia o tożsamości, inności, podmiotowości, wspólnocie, etyce czy polityce i otwierające te kategorie na to, co nadchodzi.
Książka podejmuje temat kobiet niepokornych, omawia powody ich buntu i niezgody wobec zastanej rzeczywistości oraz zajmuje się różnie pojmowaną (nie)normatywnością. Autorki i autorzy poszczególnych tekstów, analizując sylwetki i dzieła polskich i zagranicznych badaczek, twórczyń i aktywistek żyjących współcześnie oraz postaci historycznych, wskazują na pewne prawidłowości łączące rozmaite kobiece działania. To aktywistki w odróżnieniu od aktywistów żądają czegoś nowego od polityki i od sfery publicznej; filozofki i teoretyczki są o wiele bardziej zanurzone w działania oddolne i codzienne niż filozofowie i teoretycy; opiekunki i krzątaczki nie mają swoich dosłownych męskich odpowiedników, choć menedżerki domowe także pukają do bram tego, co publiczne i polityczne; artystki działające na polu sztuk plastycznych, teatru i literatury wnoszą w sferę publiczną twórczą refleksję na temat tego, co prywatne i cielesne wynikające z doświadczeń kobiet. Prezentowane w tomie rozważania ukazują czytelnikowi proces społecznej oraz mentalnej zmiany: kobiety wychodzące czasami z wielkim trudem, ale z niewątpliwymi sukcesami, od dotychczasowego zamknięcia w życiu prywatnym/rodzinie/domu ku sferze publicznej i politycznej, przekształcają strukturę i charakter przestrzeni, do której dążą.
Fenomen podróży podejmowanych przez Słowian od wieków przyciągał uwagę ich europejskich i pozaeuropejskich sąsiadów. Zainspirowani relacjami podróżnymi ze świata słowiańskiego podejmowali egzotyczne wędrówki i konfrontowali wyobrażenia z niezwykłą rzeczywistością. Metaforyczność pojęcia „podróż" jest wykorzystana w sposób twórczy jako inspiracja do analizy różnego jej rozumienia, od dosłownego do metaftonimicznego, łączącego aspekt metonimii (przyległości znaczeń: przestrzennego i metaforycznego) i metafory, otwartej na różne skojarzenia i domeny kognitywne.
Zjawisko, jakim jest futbol, doczekało się wielu opracowań i publikacji - poczynając od naukowych i historycznych, przez powieści fabularne po publicystykę i reportaż. Jednak takiej książki na rynku polskim jeszcze nie było!
„Fultbolowa rewolucja” opowiada o zmianach, jakie dokonały się w mateczniku piłki nożnej, którym jest Wielka Brytania. Jest to historia oddolnego ruchu społecznego mającego na celu uzdrowienie współczesnego futbolu poprzez zaangażowanie kibiców w samodzielne tworzenie klubów sportowych. Jim Keoghan w sposób fascynujący przedstawia narodziny i rozkwit niesamowitego ruchu społecznego, który przerodził się w wyjątkową siłę rewolucyjną, budując podwaliny nowoczesnego i niezależnego sportu. Taka historia może się również zdarzyć w Polsce.
Książka stanowi bardzo interesującą próbę rewitalizacji aksjologicznej refleksji na użytek współczesnej filozofii kultury. Zakłada się w niej – i słusznie – że wartościowanie leży u podstaw wszelkiego poznania rzeczywistości, a nie tylko u podstaw wszelkiego poznania rzeczywistości, a nie tylko u podstaw działania, że logika poznania świata przyrody bynajmniej nie musi prowadzić do wykopywania przepaści między przyrodoznawstwem a humanistyką. (...) W świetle rozważań autorki żaden porządek wartości, żadna z prób wyjścia z chaosu aksjologicznego nie może pretendować do roli absolutnego ich uporządkowania.
Nie ma tu nic stałego, jest twórczość, ale nie arbitralna, bo zdeterminowana materią procesów z pozoru chaotycznych i prób budowania. Koło historii okazuje się zarazem kołem aksjologicznym i nie da się ono sprowadzić do chaosu emocji poddawanych inżynierii społecznej. Książka zachęca do odpowiedzialnego współmyślenia o tym i to jest jej ogromna wartość poznawcza.
Dr hab. Ryszard Wiśniewski, prof. UMK
Autorka wykazuje się znaczną erudycją w zakresie podjętej problematyki. Umiejętnie porusza się ona między różnymi dziedzinami humanistyki badającymi świat ludzkich wartości, przywołuje różne tradycje tych badań i poddaje ich wyniki wnikliwej refleksji. Dlatego też uzyskujemy spójny autorski wywód i możemy poznać własny punkt widzenia Autorki, a zarazem uczestniczyć w dyskusji, w której do głosu dochodzą różne i dalece odmienne stanowiska. Książka jest ważnym przyczynkiem do dyskusji nad współczesnym doświadczaniem i rozumieniem wartości.
Jej publikacja powinna przyczynić się do zintensyfikowania toczącej się dyskusji i wyeksponowania w niej częstokroć słabiej obecnych wątków.
Dr hab. Marek Rembierz
Pierwsze wydanie od 1945 roku!!! Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju jest jedną z najbardziej znanych prac Piotra Kropotkina. Pisał ją w Anglii, w okresie największej popularności teorii "socjaldarwinistów" Hobbesa i Huxleya, dla których ludzkość była, jak formułuje sam Kropotkin, "luźnym zbiorowiskiem istot zawsze gotowych do walki wzajemnej i ograniczonych w swych, instynktach tylko przez wpływ jakiejś władzy". Teorie te były normalnym odbiciem życia ówczesnej Anglii, która dzięki "wolnej konkurencji" podbijała świat. Obalenie tej teorii, teorii, którą dobitnie można scharakteryzować znanym powiedzeniem "człowiek człowiekowi wilkiem", stanowi istotny cel i treść pracy Kropotkina. W niniejszym wydaniu prezentujemy także dwie krótsze rozprawy Kropotkina, są to: Państwo i jego rola historyczna i Etyka Anarchistyczna. Całość poprzedzona została Przedmową autorstwa George Woodcocka, znanego amerykańskiego badacza anarchizmu.
Czy nauczyciel ma obowiązek wszystko objaśnić? I czy objaśnianie jest zadaniem filozofa? Inaczej rzecz ujmując, czy filozof może być nauczycielem? Filozof nie tylko nie może, filozof nie chce być nauczycielem. Nauczyciele pracują w gimnazjach, na uniwersytetach - wykładają arytmetykę, gramatykę, logikę, metafizykę. Zadanie filozofii jest inne.
Porubstwo nie jest tak szkodliwe i nie pociąga za sobą tak wielu nieszczęść jak wyuzdana rozpusta albo cudzołóstwo.
Już od dawna potok rozpusty wciąga ludzi zbyt szybko, by chcieć go zatrzymać siłą. Zobaczmy więc, czy nie ma żadnego sposobu, aby odwrócić jego bieg i zapobiec złym efektom rozpusty, jeśli nie można zapobiec samej rozpuście.
Bernard Mandeville
****
Bernard Mandeville (1670–1733) znany nam głównie jako autor Bajki o pszczołach, zajmuje wśród filozofów oświecenia angielskiego pozycję wyjątkową. Jego poglądy stanowiły twórcze rozwinięcie myśli Hobbesa, ale też Montaigne’a, La Rochefoucaulda i La Fontaine’a. Hobbesjański jest punkt wyjścia jego rozumowań, czyli koncepcja stanu natury, w którym człowiek nie jest dobrym dzikusem, ale istotą egoistyczną, a jednocześnie obdarzoną energią i siłą potrzebną do realizacji swoich życiowych potrzeb i namiętności. Mandeville idzie o krok dalej, gdyż biorąc pod uwagę twórczy charakter naturalnej energii w człowieku, proponuje, aby jej egoistyczne skłonności obrócić na dobro społeczeństwa. Jeżeli nie można wytępić popędu seksualnego i znieść prostytucji, to trzeba ją zalegalizować, ucywilizować i zreorganizować w duchu humanistycznym (ze wstępu Mariana Skrzypka).
Monografia Doroty Strus jest poświęcona kompleksowej analizie polityki ekologicznej Polski po przystąpieniu do Unii Europejskiej. Książka stanowi niewątpliwie uzupełnienie istniejących na rynku wydawniczym pozycji dotyczących polityki ekologicznej Polski i Unii Europejskiej oraz prawa ochrony środowiska. Ma charakter interdyscyplinarny, ponieważ jest to studium politologiczne, ale z dużym komponentem zagadnień prawniczych i administracyjnych. Spełnia ona wymogi dobrego warsztatu naukowego, odpowiadając na wszystkie zagadnienia zawarte w tytule. Książka z pewnością będzie stanowiła ważne źródło wiedzy na temat polityki ekologicznej Polski.
dr hab. Małgorzata Podolak
Śantidewa, autor Drogi ku Przebudzeniu, był mnichem i studentem słynnego uniwersytetu-klasztoru Nalanda, założonego w V wieku w północnoindyjskim stanie Bihar.Droga ku Przebudzeniu (Bodhicaryavatara) to jeden z fundamentalnych tekstów tradycji mahajany, czyli buddyzmu ""wielkiego wozu"". Przyjmuje się, że powstał on na początku VIII w. n.e.Dzieło to zawiera bardzo osobiste wyłożenie drogi, którą winien podążać ten, komu bliski jest ideał bodhisattwy - istoty, która doznała Przebudzenia i która uwolniwszy się od daremności oraz boleści kołowrotu wcieleń, z poświęceniem oddaje się pracy na rzecz wyzwolenia wszystkich istot.Droga ku Przebudzeniu to wnikliwy opis kolejnych etapów prowadzących do owego celu.
To interesujący i wartościowy materiał do studiowania kwestii związanych z optymalizacją procesu pomyślnego starzenia się. Praca dobrze wpisuje się w aktualną, ważną dyskusję nad poszukiwaniem optymalnego modelu przygotowania społeczeństwa do samodzielnej, zdrowej, aktywnej późnej dorosłości, do nowych sposobów podnoszenia jakości coraz dłuższego życia. Publikowany zbiór przedmiotowych analiz to praca potrzebna i oczekiwana na rynku wydawniczym, w środowisku akademickim – wśród studentów i dydaktyków oraz w środowisku teoretyków i praktyków – przedstawicieli nauki i szeroko rozumianych służb społecznych. To swoiste ukoronowanie wieloletnich poszukiwań naukowych Autorki i jej konsekwentnie realizowanych zainteresowań, dokumentowanych licznymi publikacjami. Wartość monografii będzie narastać równolegle do upływu czasu i kolejnych zmian związanych z przyjmowanymi strategiami zapobiegania ageizmowi, marginalizacji, promocji aktywizacji, całożyciowej edukacji i samodzielności we wszystkich fazach życia. Z recenzji prof. dr hab. Elżbiety Trafiałek
Przedstawione w tej monografii opracowania zawierają podsumowanie wspólnych wysiłków architektów i socjologów, którzy ogólnopolskie badania warunków mieszkaniowych PolSenior połączyli z jakościowymi studiami problemów adaptacji wybranej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z punktu widzenia realizacji potrzeb ludzi w wieku senioralnym. Procedury badawcze oparto na porównawczych analizach z zastosowaniem eksperckich kryteriów HE (Housing Enabler), UD (Universal Design) i BfA (Built for All), zderzanych z ocenami partycypacyjnymi użytkowników przestrzeni zbudowanej i ich kulturowymi wartościami oraz psychospołecznymi potrzebami.
Dyktatura jest jak dyktando. Jakiś pan mówi, co należy robić, i wszyscy to robią. Bo tak. Tak brzmią pierwsze słowa książki wyjaśniającej dzieciom, czym jest dyktatura. Autorzy stawiają diagnozę: to kraj, w którym nie przeprowadza się wolnych wyborów, gdzie nie szanuje się praw człowieka, gdzie przepisy są uchwalane w tajemnicy przed obywatelami, gdzie można myśleć tylko tak, jak dyktator chce, żeby myślano Jednak ludzie zastanawiają się i analizują otaczającą ich rzeczywistość, nawet wtedy, gdy im się tego zabrania, nawet gdy są smutni i zastraszeni. A gdy tak myślą, to czynią już pierwszy krok do wolności, która nadchodzi, kiedy dyktatura upada.Książkę zamyka test z dyktatury oraz zachęta dla młodych czytelników i czytelniczek do nadsyłania odpowiedzi, na podstawie których powstanie nowa książka. W ten sposób wszyscy będą mogli się dowiedzieć, co o tych sprawach myślą dzieci.Oto jest dyktatura druga część czterotomowej serii dla dzieci Książki Jutra. Wydana po raz pierwszy w Hiszpanii pod koniec lat siedemdziesiątych, dziś w nowej szacie graficznej, z nowymi ilustracjami, prezentuje wciąż świeże i aktualne spojrzenia na ważne zagadnienia społeczne.
Niewiele problemów we współczesnej nauce wzbudza takie zainteresowanie teoretyczne i empiryczne jak tożsamość. Mimo długiej tradycji badań w tym zakresie, wiele problemów wciąż nie doczekało się rozwiązania. Nauka nie odpowiedziała jeszcze na wiele pytań. Jednym z takich zagadnień jest bez wątpienia tożsamość współczesnych nauczycieli. Przedstawiona w książce problematyka jest ważna społecznie i atrakcyjna poznawczo zarówno w perspektywie teoretycznej, jak i praktycznej. Autorka podjęła się bowiem określenia warunków i czynników wpływających na kształt nauczycielskiej tożsamości, poczucia zakorzenienia w zawodzie, funkcjonowania nauczycieli dzieci niepełnosprawnych we współczesnej Polsce. [...] Książka ta jest niezwykle interesującym studium zawierającym w sobie teoretyczną analizę przeprowadzoną z perspektywy socjologii wiedzy, pedagogiki specjalnej, pedeutologii oraz badań nad systemem oświaty"".
Kolejny tom bestselerowej serii " Bajki Filozoficzne" ! Tym razem Michel Piquemal przybliża czytelnikom mity greckie, opatrując je własny, ułatwiającym interpretację, komentarzem.
Książka wybitnego indologa, profesora Uniwersytetu Warszawskiego, jest rezultatem pięćdziesięcioletniej zażyłości z Indiami, w tym czternastu lat spędzonych w samych Indiach. Uczestnikami spotkania w tej książce są dwie rzeczywistości – hinduska i chrześcijańska. Autor stawia w niej tezę o zastanawiającej zbieżności doktrynalnej chrześcijaństwa i najstarszej – wedyjskiej – fazy hinduizmu oraz - niczym tłumacz kabinowy - pragnie pomóc obu stronom we wzajemnym zrozumieniu.
Z reguły proces starzenia się populacji rozpatrywany jest w kategoriach problemu, któremu trzeba sprostać. Z całą pewnością starzejąca się populacja generuje nowe wyzwania, nie tylko w wymiarze ekonomicznym, ale i społecznym, kulturowym. Należy jednak uwzględnić w podejmowanych działaniach fakt, że kategoria osób starszych zmienia się w czasie, podlega trendom, których skutkiem jest nie tylko dłuższe życie, ale także zmiana jego stylu. Seniorzy coraz wyraźniej identyfikują indywidualne potrzeby, wyłamują się z ram konwencjonalnych, stereotypowo przypisywanych im zachowań. Choć tradycyjne wartości, np. rodzina, są dla nich w dalszym ciągu bardzo ważne, stają się bardziej aktywni, tworzą dostrzegany sektor konsumentów, o czym świadczy stosowany termin silver economy. Formułowanie założeń skutecznej polityki senioralnej musi te zmiany uwzględniać. Zwłaszcza realizacja szczegółowych zadań administracji publicznej powinna opierać się na wykorzystaniu potencjału osób starszych, co może znacząco obniżyć koszty niekorzystnych procesów demograficznych.
Książka prof. Jana Szmyda, uczonego zajmującego się antropologią współczesności na tle rozległego syndromu cywilizacyjnie uwarunkowanych zmian człowieka i posiadającego w tym zakresie olbrzymi dorobek naukowy, nosi znamienny z perspektywy rozwoju myśli humanistycznej tytuł: "Zagrożone człowieczeństwo. Regresja antropologiczna w świecie ponowoczesnym. Próba pytań i odpowiedzi". To monumentalne dzieło przynosi oryginalną próbę zrozumienia procesu przemian człowieka w kontekście współczesnej cywilizacji, o jego kondycji i funkcjonowaniu. Przewodnim jego tematem jest regresja antropologiczna w kontekście cywilizacji naukowo-technicznej i informatycznej. Autor zastanawia się nad tym, czy potwierdzane przez współczesną neurologię, psychiatrię, psychologię i medycynę coraz częstsze o ostrzejsze zaburzenia w ludzkiej psychice i somatyczności - wywoływane różnymi czynnikami współczesnej cywilizacji i techniki - są zaburzeniami o przejściowej tendencji wzrostowej, czy trwałymi zmianami? A także, czy możliwe jest przywrócenie cywilizacyjnie zakłóconemu tokowi ewolucji natury ludzkiej jego progresywnego i harmonijnego przebiegu? oraz kto czy co tego regulacyjnego dzieła może skutecznie dokonać? Rozważania zawarte w tej pięknej książce mieszczą się w szerszym kontekście pytania o to, czy możliwe są do wypracowania – w bliższej lub dalszej przyszłości – skuteczne remedia na „cywilizacyjne schorzenia” człowieka; czy istnieje realna szansa na jego „cywilizacyjne uzdrowienie” i wyprowadzenie go ze swego rodzaju zapaści humanistycznej.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Józefa Bańki
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
