Niniejsza książka nie rości sobie prawa do bycia monografią. Zbyt wycinkowy jest obszar podjętych w niej lektur, zbyt ściśle dla tak obszernej i zróżnicowanej twórczości obrana perspektywa badawcza. Celem przyświecającym pisaniu tej rozprawy było wydobycie nietzscheanizmu jako tego kontekstu twórczości Henryka Goldszmita, który pozwala wpisać całokształt jego dzieła w horyzont odczytań tak zwanej pierwszej literatury, literatury wysokiej. W obecnej świadomości czytelniczej literacka spuścizna Korczaka jawi się jako kierowana głównie do dzieci.
Ze wstępu
Na oddawaną do rąk Czytelnika korespondencję Jana Garewicza i Hanny Buczyńskiej-Garewicz składa się kilkaset nigdzie dotąd niepublikowanych listów pisanych w latach 1960–1994.
Jan Garewicz – profesor filozofii. Tłumacz. Przyswoił językowi polskiemu oba wielkie dzieła Schopenhauera. Przez wiele lat pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, redaktor „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej”.
Hanna Buczyńska-Garewicz – profesor filozofii. Autorka wielu książek z zakresu filozofii semiotyki. Pracę pedagogiczną zaczęła na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, a po Marcu ’68 zatrudniona była w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych przez wiele lat była profesorem na jezuickim uniwersytecie College of the Holy Cross pod Bostonem.
Postawmy sobie bardzo proste pytanie: czy były w naszym życiu takie chwile, w których czuliśmy się naprawdę wolnymi istotami, ludźmi wolnymi? Czy były takie chwile, w których wiedzieliśmy, że mamy wokół siebie jakąś przestrzeń wolności, której zagospodarowanie wyłącznie od nas zależy? Co więcej, zadajmy sobie jeszcze drugie pytanie: czy takie chwile wolności były dla nas radością, czy były dla nas ciężarem?()
Monografia Herezja Judasza w kulturze (po)nowoczesnej. Studium przypadku sytuuje się na skrzyżowaniu kulturoznawstwa i historii idei i podejmuje problem funkcjonowania w XX i XXI wieku tradycji judeochrześcijańskiej. Refleksja dotyczy strategii transformacji motywów biblijnych w kulturze bułgarskiej, interesującej ze względu na jej usytuowanie na „peryferiach” Europy. Perspektywę hermeneutyczną nadają trzy konkurujące ze sobą na gruncie europejskim systemy światopoglądowe: judeochrześcijański, gnostycki i racjonalistyczny. Analiza i interpretacja literackich parafraz wątku Judasza odwołuje się do założeń myśli postsekularnej i odsłania aksjologiczne niepokoje pisarzy oraz ich podatność na intelektualne i religijne mody o znaczeniu fundamentalnym dla formowania się modernitas.
Richard Rorty stwierdził w swym najbardziej znanym dziele, iż współczesną filozofię cechuje przejście od epistemologii do hermeneutyki. Na myśli miał istotą przemianę zadań stawianych dociekaniom filozoficznym. Ceną, jaką filozofii przyjdzie – jego zdaniem – zapłacić za ten „hermeneutyczny zwrot” będzie zrównanie jej z literaturą, osłabienie poznawczych aspiracji na rzecz włączenia się do równoprawnego dialogu kultur. Rorty zachował mimo tego rozróżnienie dwóch podstawowych typów filozofii, które określa mianem „systematycznej” oraz „budującej”. Hermeneutyka należeć miała oczywiście do tego drugiego rodzaju refleksji filozoficznej. Powinna ona zrezygnować z ambicji prowadzenia badań systematycznych i z systematycznego wykładu ich rezultatów. Jednym ze źródeł tej książki jest niezgoda na taką diagnozę. Bo jeśli prawdą jest, iż Heideggerowskie pogłębienie fenomenologii Husserla jest postępem w dociekaniach filozoficznych (a ja uważam, że jest), to nie można twierdzić, iż badania Heideggera przedstawione w Byciu i czasie nie mają charakteru systematycznego ani że nie ma sensu kontynuować takich badań, także w krytycznym odniesieniu do rezultatów osiągniętych przez Heideggera. Przedstawiam zatem Czytelnikowi do oceny szereg takich studiów, które przeprowadziłem w ostatnich latach.
Ze Wstępu
Siedem lat rozmów, dwóch gigantów europejskiej kultury, wyjątkowa książka. Wybitny pisarz i dziennikarz Karel Čapek wraz z urodzonym do polityki filozofem T. G. Masarykiem stworzyli nie tylko intelektualną biografię pierwszego prezydenta Czechosłowacji, ale zarazem unikalny i wielobarwny portret dwudziestolecia międzywojennego.
„Rozmowy z Tomášem Garriguem Masarykiem” pełne są fundamentalnych pytań: jak łączyć odpowiedzialność społeczną z wolnością umysłową? Czy religia może iść w parze z postępem? Czy polityka kłóci się z moralnością? Dlaczego kłamstwo jest niemęskie? Czy może istnieć miłość w oderwaniu od prawdy? Masaryk udziela na nie zaskakujących odpowiedzi, dowodząc, że określenie „wielki umysł” w odniesieniu do polityka nie musi być oksymoronem.
Diagoras z Melos był drugorzędnym poetą lirycznym, na którego zapewne nikt nie zwróciłby uwagi ani w starożytności, ani w czasach nowożytnych, gdyby nie stał się znany w Atenach z innego powodu. Krytykował on mianowicie misteria eleuzyńskie i zniechęcał ludzi do wtajemniczania się w nie. Dlatego już w latach dwudziestych V w. przed Chr. zaczął uchodzić za człowieka bezbożnego. Późniejsza tradycja antyczna uznała go za typowego ateistę i autora ateistycznej książki. Diagoras pojawia się często w katalogach ateistów, a biografowie hellenistyczni przypisali mu różne anegdoty, które miały ilustrować jego bezbożne poglądy. Ta opinia sprawiła, że poetą z Melos interesują się nie tylko historycy literatury, ale także historycy religii i filozofii, którzy starają się odpowiedzieć na pytanie, czy był on rzeczywiście pierwszym radykalnym ateistą, który całkowicie odrzucał istnienie bogów. Postaci tej poświęcono w ciągu kilku ostatnich wieków stosunkowo dużo artykułów i książek różnej wartości. Przedmiotem sporu jest prawie wszystko, poczynając od datowania i próby rekonstrukcji życia aż po twórczość i poglądy. Dyskutowano, czy Diagoras był tylko poetą lirycznym, czy także filozofem głoszącym poglądy ateistyczne. Doszło nawet do tego, że niektórzy badacze zaczęli niesłusznie twierdzić, że było dwu Diagorasów – pobożny poeta i filozof ateista.
Dogmaty liberalne prowokują do buntu. Ortodoksja rodzi heterodoksję. Centrum generuje heretyków i skazuje na doktrynalny margines. Liberalizm sensu largo, rozumiany jako filozofia polityczna oparta na założeniach indywidualistycznych, pozwala zaliczyć do liberalnej szkoły myślenia bohatera niniejszej pracy – autora, którego ideowa tożsamość przy stosowaniu bardziej restrykcyjnych klasyfikacji byłaby trudna do określenia.
Henry David Thoreau miał problem z samoograniczeniem, pohamowaniem indywidualnych roszczeń i uznaniem praw innych. Postulował równość, niemniej jednak odnosił ją jedynie do sfery materialnej, w której czuł się ofiarą nierówności. W dziedzinie wartości idealnych, które dawały mu poczucie przewagi nad otoczeniem, głosił hasła elitarystyczne. Cenił wolność, ale lekceważył jej prawne zabezpieczenia. Zajmował się głównie wymiarem duchowym ludzkiej autonomii, zależnym od pracy wewnętrznej jednostki. Kłopoty z subordynacją, arystokratyzm kulturowy i skupienie na sobie wypchnęły pisarza poza główny nurt – na peryferie liberalizmu.
(ze Wstępu)
Istnieje wiele różnych opowieści o stworzeniu. Ta książka przedstawia wersję, którą opowiada nam współczesna nauka, wersję powstałą dzięki tysiącom naukowców, z mozołem składających elementy skomplikowanej mozaiki, budujących teoretyczne rozważania, stawiających hipotezy i wykonujących doświadczenia. Naukowcy dołożyli wszelkich starań, by elementy układanki były zwarte i przejrzyste, by pasowały do siebie nawzajem, zarówno w obliczu majestatycznego Wszechświata w wielkiej skali, w odniesieniu do człowieka, jak też w stosunku do cząstek elementarnych, z których zbudowana jest cała materia. Nie istnieje nic takiego, jak oficjalna wersja naukowej opowieści o stworzeniu, jednak autor tej książki, Jim Baggott, ma nadzieję, że gdyby wersja taka powstała, przypominałaby tę właśnie książkę.Jest to książka dla czytelników szukających rozsądnie klarownego, wyważonego i bezstronnego spojrzenia na to, co wiemy i co potrafimy wyjaśnić. Autor oddziela wyraźnie nie kwestionowane fakty od dyskusyjnych interpretacji i czystych spekulacji. Dowodzi, że kiedy wychodzimy poza sferę naszych ludzkich preferencji i uprzedzeń, naprawdę odkrywamy, iż nie jesteśmy w szczególny sposób uprzywilejowanymi obserwatorami zamieszkiwanego Wszechświata. Wszystko wskazuje na to, że Wszechświat nie powstał z myślą o nas. Jesteśmy naturalną częścią tej rzeczywistości, ale nie jesteśmy przyczyną, dla której ona istnieje. Innymi słowy, Wszechświat nie ma celu, a przynajmniej nie taki, jakiego doszukiwalibyśmy się z ludzkiej perspektywy.Wszelkie moje dokonania w dziedzinie popularyzowania nauki z ponad dwudziestu lat znajdują kulminację w tym dziele. W głębi duszy, od zawsze chciałem tę książkę napisać.Jim Baggott
Może ta książka drażnić. Zbuntowany mieszczuch, anarchiczny intelektualista roztacza jak paw wachlarz swoich wierzeń, urojeń, gustów, przeświadczeń na poły religijnych. Jest cyniczny i naiwny, przenikliwy i sentymentalny, trzeźwy do szpiku kości i rozmarzony jak siedemnastolatek; umie liczyć grosze i marzy o rewolucji; zajmuje się tylko sobą i oświadcza poważnie, że przygotowuje wyzwolenie wszystkich; swoje natręctwa seksualne obnosi niczym czerwony sztandar, mistyczne zaś nostalgie maskuje poetyckimi marzeniami; uwielbia to, co czyste, dziecinne, pierwotne, a więc Afrykę, burdel, linoskoków: po namyśle dodaje także Racine’a. Upaja się i bawi mitologiami, które bada i rozkłada jak szyfr… Jeśli chcecie poznać paryskiego intellectuel de gauche od środka, nie nadętych „mandarynów”, czytajcie Wiek męski… bo złapany tam został in statu nascendi i na poziomie najszczerzej intymnym.
PRZEWODNIK PO FILOZOFII RELIGII: NURT ANALITYCZNY zawiera blisko czterdzieści tekstów podejmujących aktualnie dyskutowane kwestie dotyczące natury Boga, argumentów za jego istnieniem, racjonalności przekonań religijnych, relacji między nauką i religią oraz pluralizmu religijnego. Praca zdaje sprawę przede wszystkim, choć nie wyłącznie, z debaty toczonej na gruncie analitycznej filozofii religii, z uwzględnieniem jej różnych nurtów, w tym szczególnie nurtu nawiązującego do tradycji scholastycznej, którego czołowym przedstawicielem jest Richard Swinburne. Tom jest owocem współpracy dwudziestu kilku autorów reprezentujących dwa pokolenia i wszystkie wiodące polskie ośrodki badań nad filozofią religii.
Nie lada gnębi mnie troska, abym mógł odwiedzić dalekie źródła i czerpać wskazania szczęśliwego życia.
Horacy
Wśród wielu rzymskich cesarzy nie brak było ludzi o wybitnej osobowości, odwadze i zacięciu pisarskim. Niewielu jednak odznaczało się równie błyskotliwym umysłem, pracowitością, spostrzegawczością i skłonnością do rozważania zagadek i paradoksów tego świata, jak właśnie Marek Aureliusz, zwany przez swoich współczesnych filozofem na tronie. Refleksyjna natura cesarza, jasność i precyzyjność jego toku myślenia, a także świadomość istnienia ludzkich niedoskonałości i ograniczeń zaowocowały dziełem, które do dziś czyta się znakomicie, choć pierwotnie wcale nie było przeznaczone do publikacji. Na szczęście po śmierci autora ktoś — być może jego sekretarz, Grek Aleksander — zebrał w całość notatki pisarza i doprowadził do ich rozpowszechnienia.
Rozmyślania to traktat moralny w nurcie filozofii stoickiej, który można potraktować jako doskonałe źródło inspiracji oraz drogę powrotu do prawdziwych, ponadczasowych wartości w świecie przytłoczonym bezwartościowymi, krótkoterminowymi informacjami. Można znaleźć tu pocieszenie i odtrutkę na błahe codzienne problemy, a nade wszystko zastanowić się nad znaczeniem przesłania Marka Aureliusza, nad tym, co mówi do nas z głębi wieków i ile rozważnej racji jest w każdym jego słowie.
Myśl o tym, w jakim stanie ciała i duszy powinna cię zabrać z sobą śmierć i jak krótkie jest życie, jak przepastna wieczność, przeszłość i przyszłość, jak krucha wszelka materia!
Marek Aureliusz
„Filozofia polityki Quentina Skinnera pozostaje w znacznej mierze niedostępna polskiemu czytelnikowi. Spośród imponującego i szeroko komentowanego dorobku brytyjskiego historyka ukazało się jak dotąd w języku polskim zaledwie kilka prac. Niniejszy tom w interesujący sposób częściowo zapełnienia tę lukę. Po pierwsze, prezentuje przekłady czterech ważkich studiów Skinnera. Po drugie, zawiera szereg komentarzy badaczy odnoszących się do jego wybranych idei. Na uwagę zasługuje fakt, że teksty polskich autorów wyrażają nie tylko aprobatę, ale również krytycyzm wobec niektórych tez protagonisty tomu. W odniesieniu do twórczości Skinnera tak pomyślana publikacja niewątpliwie stanowi istotny materiał źródłowo-krytyczny. Co więcej, dostarcza bardzo przydatnych treści w obszarze filozofii polityki jako takiej”.
Prof. dr hab. Adam Chmielewski
Quentin Skinner – profesor nauk humanistycznych na Queen Mary University of London. Jeden ze współtwórców i głównych przedstawicieli tzw. szkoły z Cambridge w historii myśli politycznej. Autor książek poświęconych metodologii historii i myśli politycznej, w tym trzytomowej pracy Visions of Politics (2002), Reason and Rhetoric in the Philosophy of Hobbes (1996), Liberty before Liberalism (1998; wyd. polskie: Wolność przed liberalizmem, Toruń 2013), Hobbes and Republican Liberty (2008). Jest twórcą dwutomowego dzieła The Foundations of Modern Political Thought, które w 1996 roku zostało uznane przez „The Times Literary Supplement” za jedną ze stu najważniejszych książek XX wieku. Jego prace przełożono na ponad dwadzieścia języków.
Doświadczenia w laboratorium są świetnym pomysłem na urozmaicenie zajęć z wielu przedmiotów nauk przyrodniczych. Tam zainteresowanie fizyką, biologią czy chemią w niezwykle łatwo przeobraża się w pasję, która odpowiednio rozwijana może zaprowadzić do prawdziwego naukowego odkrycia! Dzięki zajęciom w laboratorium nawet najtrudniejsze zagadnienia stają się zrozumiałe i przystępne. Dla wielu młodych pasjonatów nauki własne laboratorium to wymarzone miejsce na eksperymenty.
Książka, którą trzymasz w rękach, pozwoli Ci spełnić to marzenie! Dzięki niej zbudujesz własne laboratorium badawcze, podobnie jak zrobili to Newton, Faraday czy Pasteur. Dowiesz się, jak zaprojektować i zbudować przyrządy pomiarowe i sprzęt laboratoryjny, aby za ich pomocą poznawać fascynujące prawa przyrody. Poradzisz sobie nawet z dość złożonymi urządzeniami (jak łukowy piec węglowy lub generator wodoru) i przygotujesz wszystko, co jest potrzebne naukowcowi.
W tej książce znajdziesz wskazówki i porady:
jak zorganizować i gdzie zlokalizować laboratorium
jak samodzielnie wykonać sprzęt i przyrządy laboratoryjne
jak przygotować się do przeprowadzenia eksperymentu
jak przeprowadzać eksperyment
jak zdobyć trudno dostępne materiały i substancje oraz jak je można zastąpić
jak uniknąć niebezpiecznych sytuacji i jakie przedsięwziąć środki zapobiegawcze
Przekonaj się, czy potrafisz pracować jak naukowiec!
Aziz Ansari, niezwykle popularny amerykański komik stand-upowy, z właściwym sobie poczuciem humoru napisał przezabawną książkę o randkowaniu w erze smartfonów i portali społecznościowych. Tezy poparł jednak badaniami, których nie powstydziłaby się niejedna książka naukowa! Bestseller „New York Timesa” już w czerwcu pojawi się w polskich księgarniach.
Książka została oparta na ogromnym projekcie badawczym przygotowanym przez Ansariego i profesora socjologii z Uniwersytetu Nowojorskiego Erika Klinenberga – setkach wywiadów oraz badań fokusowych przeprowadzonych w ciągu dwóch lat na całym świecie, od Tokio przez Paryż aż po Buenos Aires. Cel był konkretny, skoncentrowany wokół pytania: czy technologia i nieograniczone możliwości wyboru partnera rzeczywiście ułatwiają nam znalezienie drugiej połówki?
Na to i wiele innych pytań czytelnik znajdzie odpowiedzi w książce. Aziz nie ocenia, ukazuje różne aspekty relacji męsko-damskich (tych dotyczy książka) w sieci, czasem prześmiewczo, a czasem poważnie dzieli się swoimi rozważaniami. Pisze o sekstingu, zdradzaniu, szpiegowaniu i zrywaniu, cytuje najgorsze SMS-y ever, sprawdza, jak to robią w Buenos Aires, a jak w Tokio. Zabiera czytelnika w zaskakującą podróż po świecie współczesnych związków.
W poszukiwaniu równowagi
Tao jest bezdennym naczyniem;
Używane przez Jaźń, nie jest napełnione światem;
Nie może być cięte, wiązane, zaciemniane czy uciszane;
Jego głębie są ukryte, wszechobecne i wieczne…
Tao Te Ching
Wiara tym się różni od wiedzy, że można przestać wierzyć, ale nie można przestać wiedzieć.
mądrość taoistyczna
Oto trzymasz w dłoniach kanon taoizmu. Pierwszą oświeconą księgę, pochodzącą z tajemniczego Państwa Środka. Interpretację legendarnego pergaminu Starego Mistrza Lao Tse. Dzieło, któremu początek dała symboliczna, rozpoznawalna na całym świecie figura Tai Gi — dwójnia zasad yin-yang.
Jeżeli robisz coś dla siebie, to nie rób tego kosztem innych; jeżeli robisz coś dla innych, to nie rób tego kosztem siebie.
mądrość taoistyczna
Stworzona ponad dwa tysiące lat temu Tao Te Ching jest klasycznym dziełem literatury filozoficznej. Według jej mądrości żadna Twoja cecha nie różni się od cech doskonałego władcy, genialnego myśliciela czy wielkodusznego filantropa. Osiemdziesiąt jeden rozdziałów z dobrymi, przemyślanymi, choć czasem przewrotnymi radami pomoże Ci odnaleźć siebie nawet w dzisiejszym chaotycznym świecie. Wysiądź na chwilę z samochodu czy metra, zatrzymaj się w biegu i wkrocz na drogę tao — drogę pełną harmonii, emanującą siłą i spokojem. Idź nią, studiuj słowa księgi. Poczuj, jak odzyskujesz równowagę, doskonalisz umiejętności przywódcze i biznesowe, stając się przy tym osobą skromną, spontaniczną i wspaniałomyślną.
Powrócić do korzeni to odnaleźć spokój.
Tao Te Ching
Szukaj harmonii między tym, co codzienne, a tym, co duchowe. Słuchaj swojego Mistrza i uwierz, że "wszystko wraca do swoich korzeni". Wyrównaj oddech, oczyść swoje myśli. Mocne uderzenie — przekonują taoiści — często zawodzi tam, gdzie wystarczy lekkie muśnięcie. Podążaj drogą tao, poznaj istotę wszystkich rzeczy, aby na końcu odnaleźć spokój.
Prawdziwa Mądrość szuka
w myśleniu — głębi
w mówieniu — prawdy
w dawaniu — miłości
w rządzeniu — ładu
w pracy — dzielności
w mieszkaniu — prostoty
w działaniu — odpowiedniej pory
Tao Te Ching
John C.H. Wu dokonał niezwykłego dzieła. Przełożył ten subtelny tekst na język angielski, nie ujmując nic ze świeżości i głębokości oryginału. Doktor Wu jest prawnikiem i uczonym. Słynie jako badacz taoizmu oraz tłumacz wielu tekstów z kanonu tao i zen, a także chińskiej poezji.
Trudno o lepszego tłumacza Księgi Tao Te Ching niż dr John C.H. Wu. Jego przekład jest zaiste wyśmienity. Niezbędny nie tylko dla naszego rozwoju, ale wręcz dla przetrwania.
Thomas Merton
Wreszcie — naucz się odrzucać to, czego się nauczyłeś… mądrość taoistyczna
KIM SĄ „ONI”? I CZEGO CHCĄ?
Dla niektórych dobrze wykształconymi i ambitnymi młodymi ludźmi, za pan brat z nowymi technologiami, gotowymi zmierzyć się z całym światem i go zmieniać.
Inni widzą w nich osoby nielojalne, niecierpliwe, nieokazujące szacunku, pełne żądań, które wcale nie uważają, że trzeba ciężko pracować, by coś osiągnąć.
Urodzeni między wczesnymi latami osiemdziesiątymi a końcem lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, przedstawiciele generacji Y z pewnością wywołali poruszenie w ostatnich latach. Rodzice, nauczyciele i właściciele firm stoją przed bardzo poważnym wyzwaniem, jak zrozumieć pokolenie, które w rzeczy samej dorastało w innym świecie, i sprawić, by „ONI” chcieli się bardziej zaangażować w działanie.
Często jednak w swojej bezradności nie wiedzą jak to na dobrą sprawę zrobić? Ta książka pomaga samodzielnie znaleźć odpowiedzi na to i inne jeszcze ważne pytania. Nie oferuje magicznej pigułki, nie wskazuje prostych trzech kroków do osiągnięcia natychmiastowego porozumienia. Przedstawia natomiast cały szereg dobrych pomysłów, spostrzeżeń i wyjaśnień jak sobie, z większym lub mniejszym powodzeniem, radzić. Nie wystarczy zatrzymać się jedynie na zrozumieniu i porozumieniu. Ważna jest jeszcze empatia. Bardzo ważna.
Badania nad starością i ludźmi w starszym wieku od pewnego czasu przeżywają wyraźny rozkwit, szczególnie w obszarze nauk społecznych. Wynika to z dość oczywistych względów: wydłużenia się życia ludzkiego i stałego, przynajmniej w państwach zamożniejszych, spadku urodzin, co ma zapowiadać szybki, zawrotny statystycznie wzrost udziału ludzi starych w społeczeństwach europejskich. Dość dynamicznie rozwija się też w tym kontekście historiografia starości — z niedostatecznym jednak uwzględnieniem polskiej perspektywy. Nadrobienia tych zaległości podjął się zespół badawczy złożony z pracowników Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego i badaczy z kilkunastu innych ośrodków krajowych i zagranicznych. Efektem kilkuletnich prac są dwa zbiory studiów, opisujące zarówno praktykę społeczną, jak i toczące się dyskursy.
W niniejszym tomie autorzy, sięgając do dokumentów osobistych, wywiadów, źródeł ikonograficznych, literatury pięknej, prasy codziennej i periodycznej, podręczników szkolnych i reklam, rekonstruują wyobrażenia, poglądy i postawy wobec starości. Zajmują się też miejscem ludzi starych w społecznych hierarchiach oraz różnicami w przeżywaniu starości przez przedstawicielki i przedstawicieli różnych środowisk społecznych i zawodowych (takich jak np. chłopi, mieszkańcy małych miasteczek, duchowni, emigranci, nauczyciele i profesorowie wyższych uczelni). Wiele uwagi poświęcają także wpływom modernizacji technicznej i społecznej (np. wynalazków technicznych, przemian obyczajowych, wzrostu bezpieczeństwa socjalnego) na transformację więzi i relacji międzypokoleniowych. Ważnym uzupełnieniem prezentowanych tu studiów jest tom I poświęcony metodologii, demografii i instytucjonalnym formom opieki nad osobami w podeszłym wieku.
Jakie zmiany w filozoficznym obrazie świata przyniosła ogólna teoria względności? Czy potrafimy zrozumieć filozoficzne implikacje tej teorii?
W 2015 roku minęła setna rocznica sformułowania ogólnej teorii względności (OTW) przez Alberta Einsteina. Stała się ona jednym z fundamentów współczesnej fizyki, a powstała na jej bazie kosmologia relatywistyczna zrewolucjonizowała nasze wyobrażenia odnośnie Wszechświata.
W przeciwieństwie do szczególnej teorii względności, OTW nie była niestety zbyt często przedmiotem analiz filozoficznych, zwłaszcza w ostatnich dekadach. Zapewne zadecydowała o tym trudność samej teorii jak i zaskakujące implikacje filozoficzne. Wspomniana rocznica stała się więc doskonałą okazją do podjęcia refleksji nad wzajemnymi interakcjami między fizyką a filozofią.
Dziewięciu autorów - fizyków, kosmologów i filozofów przyrody spróbowało udzielić odpowiedzi na pytania o znaczenie OTW dla filozofii. Czytelnik może prześledzić różnorodne odsłony fascynujących związków teorii Einsteina z filozofią, od historii nauki przez zagadnienia związane z kosmologią po kwestie metodologiczne. Ta wyjątkowa na polskim rynku wydawniczym publikacja ukazuje najszerszą z dotychczas prezentowanych panoramę problematyki filozoficznej związanej z ogólną teorią względności.
Autorzy artykułów:
Marek Biesiada, Zdzisław A. Golda, Wojciech P. Grygiel, Michał Heller, Łukasz Lamża, Tadeusz Pabjan, Paweł Polak, Leszek M. Sokołowski, Sebastian J. Szybka.
"(...) praca przedłożona do recenzji posiada walory poznawcze i inspirujące do dalszych studiów i badań nad czasem wolnym w dobie współczesnych przemian stylów życia będących konsekwencją procesów globalizacji, zmian ekonomicznych i procesów społeczno-kulturowych. Książka z pewnością może służyć animatorim czasu wolnego a także być wykorzystana w procesie dydaktycznym kształcenia studentów na kierunkach przygotowujących do pracy edukacyjno-pedagogicznej i pracy socjalnej".
Prof. dr hab. Ewa Syrek
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
