Renata Stojecka-Zuber. Dobra i zła starość jako efekt sztuki życia
Arkadiusz Wąsiński. Autokreacyjny wymiar starzenia się w perspektywie społeczno-edukacyjnej
Danuta Seredyńska. Źródła smutku i radości w opinii seniorów
Agnieszka Stefaniak-Hrycko. O starych kobietach i starych mężczyznach w kontekście języka i stereotypów starości
Joanna K. Wawrzyniak. „Lata lecą”, czyli jak prezentowana jest starość w „Gazecie Wyborczej”
Artur Fabiś. Przygotowanie do własnej śmierci. Perspektywa osób starszych
Anna Jaroszewska. O potencjale badawczym Internetu z perspektywy geragogiki ze szczególnym uwzględnieniem obszaru internetowego forum dyskusyjnego
Joanna Łaszyn, Joanna Wnęk-Gozdek. „Oddam siebie w dobre ręce” – osoby 60+ jako użytkownicy portali randkowych
Grażyna Orzechowska. Słuchacze uniwersytetów trzeciego wieku w rozbudowywaniu przestrzeni edukacyjnej
Anna Panek. Podhalański Uniwersytet Trzeciego Wieku i dom pomocy społecznej w Zakopanem jako społeczno-kulturowe przestrzenie uczenia się dorosłych w kontekście jakości ich życia
Anna Zawada. Opieka nad osobami starszymi w domach pomocy społecznej na przykładzie podregionu bielsko-bialskiego
Slavomír Laca. Starnutie ako prirodzená zložka ľudského života v spoločnosti
Nota informacyjna. Przeciwdziałanie zaginięciom wśród osób chorych na demencję
Autor omawia obliczanie prądów zwarciowych, zjawiska powodowane przepływem prądów roboczych i zwarciowych, a także zasady działania, rozwiązania konstrukcyjne, właściwości techniczne oraz kryteria doboru różnych urządzeń elektroenergetycznych, głównie średniego i wysokiego napięcia. Przedstawia też układy połączeń stacji i sieci elektroenergetycznych, urządzenia kierowania pracą stacji oraz inne warunkujące przesył energii elektrycznej od źródeł jej wytwarzania do szyn zbiorczych rozdzielnic niskiego napięcia.
INTRYGUJĄCE WSPOMNIENIA WSPÓŁPRACOWNICZKI GEORGE’A W. BUSHA
Dana Perino, była rzeczniczka prasowa Białego Domu, a także prezenterka stacji Fox News’, w inspirującej i momentami zaskakującej książce Dobre wieści opowiada o pracy w amerykańskiej administracji rządowej, przekazując skuteczne porady dotyczące tego, jak osiągnąć sukces zawodowy.
W swojej karierze zawodowej Dana widziała już niejedno. Stojąc w obliczu trudnych do pokonania problemów i osobistych lęków, nauczyła się tego, że w życiu trzeba się spodziewać dosłownie wszystkiego, a we wszelkich wydarzeniach, nawet tych mrożących krew w żyłach, należy zawsze znajdować coś pozytywnego. Swoją opowieść autorka zaczyna od wspomnień z okresu dzieciństwa, które spędziła w Wyoming i w Kolorado. Nawiązuje także do przypadkowego spotkania w samolocie, które już na zawsze odmieniło jej życie. Następnie – z właściwą sobie szczerością i uroczym dowcipem – opowiada o kolejnych podejmowanych pracach, które rodziły poczucie frustracji i narastającego niezadowolenia. Moment zwrotny w życiu Dany nastąpił w Waszyngtonie, kiedy zaczęła pracować w administracji Busha.
W tej intrygującej książce czytelnicy znajdą mnóstwo praktycznych wskazówek. Autorka podpowiada, jak w życiu zawodowym być przekonującym, nie tracąc przy tym wdzięku ani klasy. Przekazuje też wiele ciekawostek o zasadach protokołu dyplomatycznego czy regułach określających savoir-vivre. Jako osoba, która nadal wierzy w to, że rozwiązaniem kluczowych problemów na arenie globalnej jest współpraca i podejmowanie wspólnych wysiłków w dążeniu do postawionych celów, Dana oferuje proste i skuteczne porady dotyczące usprawnienia jakości zarówno dyskursu publicznego, jak i naszej codziennej komunikacji, znajdującej odzwierciedlenie między innymi w rozmowach, które dzień w dzień prowadzimy ze swoimi znajomymi, członkami rodziny oraz współpracownikami.
FASCYNUJĄCA LEKTURA, KTÓRA POKAZUJE, JAK OSIĄGNĄĆ SUKCES W PRACY ZAWODOWEJ, ZREALIZOWAĆ POSTAWIONE CELE I NAUCZYĆ SIĘ SKUTECZNIE PREZENTOWAĆ WŁASNE STANOWISKO
Must-read dla każdego, komu marzy się praca w obszarze komunikacji społecznej!
=====================
Dana Perino prowadzi jeden z najpopularniejszych programów telewizyjnych zatytułowany The Five. Była pierwszą kobietą z ramienia republikanów, która jako rzeczniczka prasowa reprezentowała Biały Dom. Przez ponad siedem lat pracowała w administracji George’a W. Busha - po atakach terrorystycznych 11 września między innymi w Departamencie Sprawiedliwości. Mieszka na Manhattanie z mężem Peterem McMahonem oraz psem Jasperem.
Ta książka to prawdziwy skarb – szczera i poruszająca, prosta w wymowie i bezpretensjonalna. Bogata w zestaw praktycznych, a nawet etycznych porad dla każdego, kto zaczyna pracować w komunikacji społecznej. Zabawna i pełna ciekawych opowieści.
- Peggy Noonan
Uroczy memoir, zarówno wzruszający, jak i pełen mądrych opowieści oraz bezcennych lekcji życiowych. Zapis fascynującej podróży, dzięki której Dana Perino finalnie znalazła się na samym szczycie. Ujmująca lektura!
- Charles Krauthammer
Artykuły zamieszczone w Przewodniku po filozofii języka przedstawiają obecny stan badań nad najważniejszymi zagadnieniami poruszanymi we współczesnej analitycznej filozofii języka. W części poświęconej znaczeniu i odniesieniu omówione zostały podstawowe teorie znaczenia, koncepcje nazw własnych i deskrypcji określonych, kwestie związane z okazjonalnością wyrażeń, a także problem naturalizacji znaczenia i odniesienia. W części "Język i prawda" przedstawiono pojęcie analityczności oraz spór między realizmem i antyrealizmem semantycznym. W części poruszającej kwestię sądu logicznego zaprezentowano historię pojęcia sądu, warunki nakładane na to pojęcie, koncepcje strukturalną i funkcyjną oraz problem jedności sądu. W części poświęconej zagadnieniom pragmatycznym omówiono akty mowy, implikatury oraz analizę metafor i ironii z perspektywy teorii relewancji. Przewodnik zamyka część poświęcona kilku współcześnie w filozofii języka toczonym sporom. Przedstawione zostały: debata między minimalizmem semantycznym a kontekstualizmem, polemika między eksternalizmem a internalizmem semantycznym a także kontrowersje związane z adekwatną analizą nieostrości.
Niniejszy tom jest plonem drugiej konferencji z cyklu Cywilizacje w perspektywie socjologicznej poświęconej bardzo złożonym problemom (nie)ładu i (od)budowy cywilizacji. Konferencja odbyła się we Wrocławiu w dniach 12-13 grudnia 2012 roku. Jej uczestnicy przedstawili dziewiętnaście referatów.
Oprócz kwestii pojęciowych, teoretycznych i metodologicznych w tomie zawarto próby ukazania z perspektywy wielu nauk społecznych – filozofii, historiozofii, socjologii, nauki o stosunkach międzynarodowych, antropologii kulturowej, ekonomii, historii – kwestie (nie)ładu i (od)budowy cywilizacji rozumianych różnorodnie. Zakładając najczęściej istnienie wielu cywilizacji współczesnego świata, Autorzy koncentrowali się na tych problemach, które ich interesowały szczególnie. Wszystkie teksty dotyczą jednak w jakimś stopniu tytułowych zagadnień: (nie)ładu i (od)budowy cywilizacji. Okazało się, że budowa nowego ładu międzycywilizacyjnego, jako konstruktywnej, pokojowej alternatywy wobec obecnej fazy globalizacji „bez celu”, „bez wartości”, globalizacji w istocie „barbarzyńskiej”, musi, czy powinna, zasadzać się na równoczesnej (od)budowie ładów narodowych i narodowo-obywatelskich (demokratycznych)
ze wstępu profesora Zagórskiego
Monografia Filozofia osobowości zawiera cztery rozdziały, z których rozdziały II, III, IV, stanowią rozwinięcie rozdziału I.
Rozdział I Konstytucja człowieka – wyznaczający fundament monografii – wspiera się na następującej tezie: podstawowe atrybuty człowieka da się ująć w terminach biokultury. Autorska wykładnia biokultury człowieka jest wyprowadzona z implikacji: jeżeli biologiczny rozwój człowieka jest konieczny, zaś kulturowe kształtowanie rozwoju jest przygodne, to w człowieku zbiega się to, co konieczne i to, co przygodne. Autorska idea biokultury człowieka zakłada, że ludzka natura determinuje biologiczny ROZWÓJ struktur wrodzonych mózgu, natomiast ludzka kultura warunkuje KSZTAŁTOWANIE permanentnie wyłaniającej się świadomości psychicznej i samoświadomości umysłowej z predyspozycji.
Rozdział II Wychowanie człowieka wspiera się na następującej implikacji: jeżeli konstytucja osobowości zależy od wychowania człowieka, to tym samym od wychowania człowieka zależy jego zachowanie. Zachowania powinny być przewidywalne i akceptowalne, zgodne z kulturowo-społecznymi oczekiwaniami uznanymi za wzorce. Co jest przyczyną tego, że tylko niekiedy to jest możliwe?
Teoria wychowania ma swój przedmiot badań i metody badań. Przedmiotem badań jest biokultura człowieka, zaś metody badań są nakierowane na równoważenie procesu dojrzewania osobowości, uwzględniającego do- stosowanie kulturowego kształtowania do biologicznego rozwoju. Wszelkie próby ideologizacji teorii wychowania prowadzą do zniekształcania osobowości człowieka. Każda prawidłowo skonstruowana teoria wychowania musi spełniać następującą implikację: jeżeli człowiek jest warunkowany biologicznym rozwojem struktur wrodzonych i kulturowym kształtowaniem, to wychowanie człowieka musi być warunkowane wydobywa- niem tego, co w strukturach wrodzonych chowane (wychowanie jako wy- dobywanie) oraz kształtowaniem tego, co wydobyte (wychowanie jako kształtowanie wydobytych predyspozycji). Bez elementarnej znajomości genetycznej struktury wrodzonej wszelkie wychowanie jest mniej lub bar- dziej przypadkowe; brak rozeznania struktur wrodzonych staje się siedliskiem edukacyjnego zamętu i zaburzeń psychicznych.
Druga część rozdziału poświęcona jest autorskiej teorii trójjedni, która ujmuje człowieka w trzech upostaciowieniach: człowieka jako osobę, człowieka jako istotę społeczną oraz człowieka jako obywatela. Wychowanie w perspektywie trójjedni człowieka odsłania sens wychowania personalnego, wychowania społecznego i wychowania obywatelskiego.
Maria Anna Potocka od wczesnych lat siedemdziesiątych prowadzi galerie sztuki nowoczesnej, pełniła i pełni funkcje dyrektorskie w instytucjach muzealnych (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Niepołomicach, Zamek Ujazdowski w Warszawie, Bunkier Sztuki w Krakowie, a obecnie tamże Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK), jest wykładowcą SWPS, członkiem międzynarodowych stowarzyszeń artystycznych i autorem kilku książek z dziedziny sztuki: Malarstwo (1995), Rzeźba (2002), Estetyka kontra sztuka (2007), Fotografia (2010), To tylko sztuka (2011). W obecnej publikacji zwięźle prezentuje swoje rozumienie zjawisk artystycznych, rozumienie szczególne, ponieważ oparte na ich wieloletniej obserwacji w praktyce, a także na najnowszych teoriach. Zestawia i analizuje świat sztuki jako rzecz dwóch wymiarów: prywatnego i publicznego. Twórczość jest pierwotnie osobistą odpowiedzią poznawczą, która po części się uniwersalizuje i zostaje zaabsorbowana przez kulturę. Dynamika i dialektyka tej relacji, sztuka jako „narzędzie kultury” wypełniają treść tej książki. Czytelnik zapozna się w niej z „nową estetyką” twórcy, dzieła, odbiorcy czy rynku artystycznego, by wchodząc do galerii, lepiej rozumiał, z czym właściwie obcuje.
W całej Europie przez wieki powszechna była wiara w mroczne istoty wstające z grobu, by prześladować żywych. Przykłady działalności krwiożerczych upiorów notowano m.in. na rozległych obszarach od Polski po Grecję, z Transylwanią na czele. Od czasów Goethego wampiry wkroczyły do literatury pięknej, by stać się ulubionymi postaciami dziewiętnastowiecznych powieści grozy. Bartłomiej Grzegorz Sala, historyk, etnolog i krajoznawca, czerpiąc z ludowych opowieści, dawnych kronik i dokumentów, gotyckich romansów i klasycznych produkcji filmowych, stworzył poczet dwudziestu ośmiu wampirów grasujących u stóp Alp, Rudaw, Sudetów, Karpat i Gór Dynarskich. Autor szczegółowo opisuje postać każdego nosferatu, przytacza jego genezę i historyczny pierwowzór, charakteryzuje jego wygląd i zachowanie, a także kreśli miejsce w późniejszych kulturowych odniesieniach
„Czy nam się to podoba czy nie, powstające właśnie społeczeństwo globalne jest społeczeństwem wizualnym” – pisze Nicholas Mirzoeff, badacz kultury wizualnej z New York University i zaangażowany krytyk społeczny. Jak zobaczyć świat to jego autorski, przystępny i niezwykle sugestywny przewodnik po współczesnej kulturze wizualnej, ułatwiający świadome poruszanie się w świecie, który w stopniu dotychczas niespotykanym jest współtworzony przez obrazy. Opisywane przez Mirzoeffa cyfrowe, miejskie, globalne społeczeństwo przekształca dotychczasowe formuły i gatunki obrazów, takie jak choćby autoportret, w nowy, własny język (tworząc na przykład najbardziej demokratyczne wcielenie autoportretu – selfie). Technologie wizualne służą jednak nie tylko działaniom oddolnym, progresywnym czy wywrotowym, ale również – a może przede wszystkim – władzy, która od XIX wieku konsekwentnie przekształca wizualność w przestrzeń prowadzenia polityki i działań wojennych. Szczytowym przejawem tego dążenia rządów światowych mocarstw jest wojskowy dron: latająca kamera wyposażona w rakietę, umożliwiająca zdalne zabijanie.
Ponad czterdzieści lat po słynnych Sposobach widzenia Johna Bergera Nicholas Mirzoeff przedstawia najbardziej aktualny podręcznik krytycznego widzenia świata, pozwalający nam „zobaczyć świat” na nowo i zachęcający do otwierania oczu innym
„Życie człowieka składa się z sekwencji pewnych wydarzeń, które dla każdej jednostki wypełnione są innego rodzaju doświadczeniami, gdyż przeżywa ona emocje i zdarzenia w sposób zindywidualizowany, a więc jedyny w swoim rodzaju.”
Autorka zgromadziła w swojej publikacji liczne teorie resocjalizacyjne (antropologiczne, psychologiczne, socjologiczne, ekonomiczne) dotyczące jednostek przestępczych w odniesieniu do przebiegu ich życia, a także poszczególnych jego elementów tj. tożsamości, stylu życia i innych. Niepowtarzalnym uzupełnieniem badań są materiały biograficzne osiemdziesięciu siedmiu skazanych osób, stanowiących grupę reprezentatywną.
Książka jest ważnym i aktualnym głosem w interdyscyplinarnej dyskusji o kondycji pedagogiki resocjalizacyjnej, a także ma duży wkład w badania nad znaczeniem metody biograficznej w naukach społecznych i dziedzinach pokrewnych.
Monografia stanowi dopełnienie poprzedniej monografii Filozofia człowieka, która poświęcona jest autorskiej idei biokultury człowieka, zaś obecna monografia - bazując na idei biokultury człowieka - ujmuje autorską ideę konstytucji osobowości człowieka w kontekście wychowania osobowości oraz zachowania warunkowanego osobowością.
Trójmian: teoria wychowania - teoria osobowości - teoria zachowania, wyznacza oś monografii.
Fragment Wprowadzenia
Książka dotyczy kilku ważnych zagadnień z punktu widzenia analiz współczesnego społeczeństwa Polski. Jest to z pewnością praca o jednym z elementów kształtowania się społeczeństwa obywatelskiego, o aktywności społecznej ludzi starych i funkcjonowania kluczowej społecznie instytucji, jaką są uniwersytety trzeciego wieku.
Jest to wreszcie publikacja, którą umiejcowiłbym też na pograniczu socjologii polityki, ponieważ dotyczy ona pewnych form aktywności politycznej. Jest to więc książka z pogranicza kilku subdyscyplin.
Z recenzji prof. Dra hab. Jacka Wodza
Wielokulturowość jako zjawisko społeczne oznacza nie tylko istnienie obok siebie wielu kultur, ale to przede wszystkim dynamiczny aspekt kontaktów zachodzących między nimi (…). W skali mikrospołecznej znakomicie ilustruje ten proces i oddaje jego istotę zawieranie małżeństw binacjonalnych i tworzenie rodzin wielokulturowych. Z tego punktu widzenia należy wyrazić pełną akceptację dla pomysłu przygotowania przez Ewę Sowa-Behtane odrębnej publikacji poświęconej kategorii rodzin wielokulturowych. Walor recenzowanej książki tkwi w aktualności jej problematyki, ale też w samym podjęciu przez Autorkę analizy zjawiska dotychczas postrzeganego w Polsce jako niszowe (biorąc pod uwagę jego wymiar statystyczny), słabo obecne w świadomości społecznej i w gruncie rzeczy mało rozpoznane. (…) W mojej ocenie przedstawiony do recenzji tekst książki reprezentuje dobry poziom naukowy i wnosi istotny wkład do wiedzy pedagogicznej i socjologicznej o procesach wielokulturowości i rodzinie. O walorach recenzowanej książki stanowi ranga, aktualność i wszechstronność podjętej problematyki, a także jej wymiar praktyczny, odpowiadający na społeczne potrzeby poszerzania specjalistycznej wiedzy o metodach pracy oraz wspierania rodziny wielokulturowej.
Z recenzji dr hab. Jadwigi Plewko, prof. KUL
W pierwszym rzędzie należy docenić nowatorstwo i oryginalność poruszonego przez Autorkę tematu, który - choć obecny w polskiej literaturze naukowej - nie doczekał się dotąd tak solidnego i systematycznego opracowania oraz syntezy. Poza tym tematyka ta stała się jeszcze bardziej aktualna z racji ostatnich wydarzeń, które mają obecnie miejsce w Europie - napływu przedstawicieli różnych nacji i kultur, co zapewne sprawi, że zjawisko małżeństw i rodzin wielokulturowych także w naszym kraju stanie się częstsze.
Z recenzji dr hab. Małgorzaty Stopikowskiej, prof. Ateneum
Godność każdej osoby, chociaż bezwarunkowo jest przypisana wszystkim ludziom, to jednak stopniowo jest przez człowieka rozpoznawana poprzez wychowanie i edukację. To właśnie te procesy wprowadzają człowieka w świat wartości, ukazując ich znaczenie i rolę w kształtowaniu stosunku zarówno do samego siebie, jak i relacji interpersonalnych w złożonej przestrzeni społecznej i transcendentnej.
prof. dr hab. Andrzej M. de Tchorzewski
Tematem książki jest próba nowego spojrzenia na epokę Oświecenia, w której biorą początek idee mające znaczenie dla formowania się kultury i świadomości zbiorowej współczesnych czasów. Zawiera ona artykuły napisane przez grono najwybitniejszych światowych i polskich badaczy Oświecenia, którzy - przedstawiając nowe interpretacje filozofii i kultury tego okresu - uważają, że warto ponownie sięgnąć do tej epoki by zrozumieć procesy, które zachodzą we współczesnym społeczeństwie.Książka ukazuje aktualny stan debaty na temat źródeł ideowych epoki, uwypuklając przy tym różnice w obrębie Oświecenia europejskiego i amerykańskiego. Przedstawia oryginalne interpretacje odbiegające od dotychczasowych utartych schematów ujmowania relacji między religią, moralnością, sferą publiczną i państwem, a także ukazuje nowatorstwo oświeceniowej refleksji nad relacjami między etyką i polityką.Autorzy tekstów omawiają zapoczątkowane w czasach Oświecenia dyskusje nad miejscem religii w życiu publicznym, charakteryzują zróżnicowany nurt jakim było Oświecenie chrześcijańskie, rozważają też problem kosmopolityzmu czy proces kształtowania się nowoczesnych demokracji pod wpływem przemian wniesionych przez rewolucję francuską, a także pojęcie radykalizmu, które stanowi ważny, ale nie jedyny wyróżnik tej epoki, bowiem z dzisiejszego punktu widzenia kluczowe znaczenie dla kształtowania się nowoczesności mają przede wszystkim oświeceniowe idee tolerancji i praw człowieka.Książka dostarcza gruntownej wiedzy o epoce Oświecenia, przydatnej nie tylko dla historyków filozofii, lecz także dla szerokiego grona humanistów oraz badaczy społecznych, studiujących filozofię, historię idei czy historię, oraz literaturoznawstwo i kulturoznawstwo.Klienci, którzy kupili tę książ
A gdybyście Wy spotkali siebie sprzed lat? Co byście sobie powiedzieli?
W czerwcu 2013 Katarzyna Bielas zaczęła zadawać pytanie: co byś powiedział sobie młodemu? Co byś powiedziała sobie młodej?
Co widzieli i przeżyli jej rozmówcy, że doszli do takich wniosków? I co jeszcze na ten temat powiedzieli?
Rozmówcami Katarzyny Bielas są: Ewa Woydyłło-Osiatyńska, Juliusz Machulski, Anna Dymna, Krzysztof Krawczyk, Janina Ochojska, Jerzy Vetulani, Krystyna Janda, Władysław Kozakiewicz, Jerzy Stuhr, Hanna Krall, John Porter, Olga Krzyżanowska, Jarosław Jakubik, Stefan Chwin, Bartłomiej Dobraczyński, Sławomir Idziak, Ewa Lipska, Anna Grodzka, Redbad Klynstra, Ewa Kuryluk, Cezary Harasimowicz, Józef Hen, Małgorzata Szpakowska, Martin Pollack, Mariusz Grzegorzek, Magdalena Fikus, Maciej Zaremba Bielawski, Anda Rottenberg, Stanisław Obirek, Małgorzata Fuszera, Wojciech Eichelberger.
By rozum był przy młodości… Czy tego życzyłoby sobie z perspektywy lat osiemnastu panów i trzynaście pań, doświadczonych życiowo, mądrych i sławnych? Przygotujmy się na niespodzianki!
Małgorzata Szejnert
Drugie, poprawione wydanie kultowej książki Raymona Kurzweila o osiągnięciach człowieka w dziedzinie sztucznej inteligencji.
Czym ludzki mózg różni się od komputera? Czy to możliwe, że jesteśmy śmiertelni tylko dlatego, że wciąż jeszcze nie chcemy żyć wiecznie? Co się stanie, kiedy sztuczna inteligen¬cja zacznie dominować nad biologiczną. Czy w XXI wieku dojdzie do fuzji biologii z tech¬nologią i robotyką? I czy to znaczy, że ludzie na dobre zamienią się w roboty? Ray Kurzweil snuje porywającą opowieść o przyszłości człowieka i stawia tezę, że przeznaczeniem naszej cywilizacji jest fuzja człowieka z maszyną. To przeznaczenie nazywa „Osobliwością” (ang. Singularity).
Z najdrobniejszymi szczegółami, analizując setki wzorców, autor opisuje, jak z biegiem lat z ludzi „analogowych przekształcimy się w Człowieka 2.0 („W naszym krwiobiegu krążyć będą miliardy nanobotów. Będą niszczyć patogeny, poprawiać błędy DNA, eliminować tok¬syny i wykonywać wiele innych zadań, by poprawić nasze fizyczne samopoczucie. W rezul¬tacie będziemy w stanie żyć bez końca, nie starzejąc się…”) i Człowieka 3.0 („Stajemy się cyborgami”). Książka Kurzweila to literacki hołd złożony magii technologii.
O AUTORZE:
Raymond „Ray” Kurzweil (ur. 1948) jest amerykańskim wynalazcą, futurologiem, przedsiębiorcą i pisarzem. Od 2012 roku pełni funkcję dyrektora technicznego firmy Google. Absolwent amerykańskiego Massachusetts Institute of Technology. Od lat 80. kierowa różnymi spółkami, zajmującymi się opracowywaniem i wdrażaniem nowych technologii, takich jak m.in. syntezatory mowy oraz systemy rozpoznawania znaków w plikach graficznych (OCR). Jest autorem znanych na całym świecie książek o sztucznej inteligencji, biotechnologii i transhumanizmie: „Wiek maszyn inteligentnych” (1990), „Wiek maszyn duchowych” (1999) oraz „Nadchodzi Osobliwość: Kiedy człowiek przekroczy granice biologii” (2005). Założyciel katedry futurologii na Singularity University w Dolinie Krzemowej – interdyscyplinarnych studiach, które mają na celu „przygotować ludzkość na przyśpieszoną zmianę technologiczną”. Od 2001 roku prowadzi instytut Kurzweil Accelerating Intelligence zajmujący się monitorowaniem zmian będących następstwem procesów rozwoju technologii opisanych w jego książkach. W 2011 roku trafił na 30. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych ludzi świata tygodnika Time.
RECENZJE:
Ze wszystkich ludzi, których znam, Kurzweil najlepiej zna się na przewidywaniu przyszłości
– BILL GATES, AMERYKAŃSKI PRZEDSIĘBIORCA, TWÓRCA MICROSOFTU
Główną siłą tej książki jest pokazanie procesów z jakimi mamy do czynienia i skali zmian jakie nas czekają. Konkluzje każdy może sobie wyciągnąć sam.
– MACIEJ ŻUKOWSKI, WICEPREZES ZARZĄDU OPOKA TFI
Nadchodzi osobliwość” zaliczam do książek, z którymi można się nie zgadzać, ale które powinien przeczytać każdy czytelnik zainteresowany postępem naukowym i losem ludzkości.
- blog EKONOMIAPRZETRWANIA.pl
Patroni medialni: Dziennik Gazeta Prawna, Focus
INFORMACJE WYDAWNICZE:
Tytuł oryginału: Singularity is near
Autorzy przekładu: Eliza Chodkowska, Anna Nowosielska, LinguaLab, www.lingualab.pl
Redakcja: Jan Cipiur, Barbara Burger
Korekta: Elżbieta Lipińska, El-Kor
Skład i łamanie: Marek Wójcik
Projekt okładki: Sławomir Kosmynka
Ile rzeczywistości jest w telewizji? Czy jest to rzeczywistość taka, jaką ją widzimy, czy też może inna, wypaczona? Jak w telewizji prezentuje się sama telewizja? Na te i inne pytania odpowiedzieć próbuje Marcin Sanakiewicz, autor Telewizji ponowczesnej. Posługując się metodologią badań performatywnych, bada efekty oraz relacje zachodzące pomiędzy telewizją, jej kreacjami, odbiorcami i społeczeństwem.
O konkursie:
Ogólnopolski Konkurs Medi@stery został zainicjowany w celu promowania najlepszych prac magisterskich napisanych przez absolwentów studiów dziennikarskich. Pomysłodawczyniami konkursu są dr Małgorzata Łosiewicz oraz dr Anna Ryłko-Kurpiewska, a organizatorem przedsięwzięcia jest kierunek Dziennikarstwo i Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Gdańskim.
Autor skupia uwagę na telewizji, podejmując próbę ujęcia jej jako systemu autopojetycznego, tworzącego i odtwarzającego siebie poprzez rekonstrukcję i rekombinację własnych elementów. Podejmuje przy tym oryginalny eksperyment myślowy, stosując do analizy aparatu telewizyjnego narzędzia hermeneutyczne i heurystyki zaczerpnięte z zasobów współczesnych badań performatycznych. […] Efektem jest ciekawa próba integracji kilku popularnych i poznawczo płodnych, a występujących zazwyczaj w oderwaniu od siebie, ujęć teoretycznych współczesnej kultury audiowizualnej.
Z recenzji dr hab. Małgorzaty Lisowskiej-Magdziarz,
Członka Kapituły Ogólnopolskiego Konkursu Medi@stery
Performatyczny klucz rozumienia telewizji rozpisany na kartach tekstu to zarówno świeże narzędzie poznawcze, jak i świetnie rozpisana „mapa drogowa” dla instytucji i kultur organizacyjnych stojących „po drugiej stronie szklanego ekranu”. Autor wskazuje na możliwości rozwoju, a nawet i poszerzenia formuły telewizji w cyfrowym otoczeniu, ale i nie boi się wskazywać na grożące jej problemy i mielizny, dla których zaleca niezbędne kuracje naprawcze. Tak pomyślany tekst można i należy traktować przynajmniej na dwa sposoby: jako wartościową pozycje? w najnowszej bibliografii studiów nad mediami, oraz jako rodzaj pogłębionego o rozważania teoretyczne guidebooka dla środowisk i instytucji telewizyjnych.
Z recenzji dr. hab. Piotra Celińskiego
Marcin Sanakiewicz (ur. 1980 r. w Krakowie) – medioznawca, dziennikarz, lektor radia i telewizji. Współpracował z Polskim Radiem Kraków, RMF FM, Radiem ZET, PR III, VOX FM, Radiem Plus, TVP i Discovery. W latach 2002–2013 dziennikarz i wydawca Telewizji Polskiej. Ukończył studia dziennikarskie na Wydziale Politologii UMCS w Lublinie (tytuł Najlepszego Absolwenta 2014 oraz Srebrny Medal UMCS). Stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za Wybitne Osiągnięcia (2013), zdobywca Małego Akademickiego Lauru Dziennikarskiego (2015), laureat I. nagrody w I. edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Najlepszą Pracę Magisterską z Wiedzy o Mediach Medi@stery (2015). Autor książki „Poetyka telewizyjnych programów porannych: między informacją, tabloidem i autopromocją” (Scholar: Warszawa 2013) oraz artykułów naukowych. Obecnie doktorant w Zakładzie Filozofii i Socjologii Polityki UMCS.
Henri Bergson (1859-1941) jest uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich filozofów, jak Kartezjusz czy Comte z dawniejszych, jak Sartre czy Derrida z bardziej współczesnych. Co ciekawe - nie był Francuzem z pochodzenia, choć urodził się w Paryżu. Ojciec Bergsona był bowiem polskim chasydem aż do 1831 roku mieszkającym w Warszawie. Oczywiście polskich tropów w twórczości Bergsona nie znajdziemy.A jakie są poglądy filozoficzne Bergsona: najkrócej ujmując określa się jego metafizykę jako intuicjonizm. Jest zatem Bergson przeciwnikiem empiryzmu i skrajnego racjonalizmu. Ale określa się także jego filozofię, jako filozofię życia przy czym życie rozumie Bergson jako ciąg zmian, jako nieustający akt twórczy. Człowiek zdaniem Bergsona poznaje rzeczywistość doświadczając jej, żyjąc po prostu, a nie poprzez rozumowanie. Aby poznać naturę rzeczywistości musimy odwołać się do doświadczenia (doświadczenia w sensie własnego przeżywania), bowiem rzeczywistość jest w doświadczeniu dana W opozycji intelekt/intuicja staje twórca Ewolucji twórczej zdecydowanie po stronie intuicji i doświadczenia w sensie przeżycia, twierdzi, że istotą doświadczenia jest elan vital - siła życia, bezustanna życiowa ekspansja, a centralnym punktem z którego owa elan vital emanuje jest Bóg.
Wobec apokaliptycznych wizji upadku kultury pisma czy wiary w emancypacyjną moc sprawczą cyberprzestrzeni i „postępowych automatów” dzieło Hansa Magnusa Enzensbergera jawi się jako pochwała nierównoczesności. Tak oto poezja – niczym pierwiastek śladowy, a jednak coś niezbywalnego – pojawia się w historii nieoczekiwanie jak zając w centrum komputerowym. W życiodajnych „szwach” i spoinach tego, co ponowoczesne i anachroniczne, teraźniejsze i przeszłe, powtarza się to, czego nie przypuszczamy i nie oczekujemy. Te powroty przeszłości jako „groźba lub obietnica, tragedia lub farsa” są dla poety – bytu anachronicznego par excellence – jedyną prawomocną zasadą nadziei.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
