Książka Obraz i społeczeństwo. Społeczne ramy kultury artystycznej jest zbiorem refleksji z zakresu socjologii kultury artystycznej. Autorzy koncentrują się na malarstwie i filmie, wychodząc z założenia, że te sztuki wizualne stanową znakomity punkt otwarcia dla socjologicznych rozważań. Kolejne prace z tej serii planują poświęcić literaturze i architekturze, muzyce i fotografii, w przyszłości być może również temu, co nazywa się dziś kulturą cyfrową. Rozważają też poświęcenie odrębnego tomu sztuce polskiej, którą w tej publikacji całkowicie pominęli. Publikacja zachęca do własnych poszukiwań relacji między sztuką a społeczeństwem, a także podróży śladem niezapomnianych tematów kinowych czy tropem wielkich dzieł malarstwa.
Zbiór pytań bez odpowiedzi, których zadaniem jest zainspirowanie do innego spojrzenia na własne życie.Znalezienie odpowiedzi nie jest tutaj priorytetem. Natomiast zadawanie sobie pytań wytrąci czytelnika z jego utartych szlaków myślowych i podważy przyjęte przez niego konkluzje. Daje to możliwość dostrzeżenia innych odcieni danej sytuacji, pomaga dostrzec inne możliwości rozwiązania danego problemu.Książka jest wypełniona pytaniami po to, aby każdy mógł wybrać takie, które najbardziej do niego przemawia. Zagadnienia te dadzą czytelnikowi najwięcej, kiedy zada je sobie z pewną uważnością, by zaobserwować co wywołują one w jego świecie. Do niektórych pytań należy wracać częściej, w miarę potrzeb.
Hermaion to pierwsze w Polsce pismo poświęcone badaniom tradycji ezoterycznych świata, prezentujące eseje pisane przez najwybitniejszych specjalistów w swoich dziedzinach – z Polski i zagranicy.
Piąty numer naszego magazynu dotyczy niebezpiecznych związków ezoteryki z polityką. Przyglądamy się blaskom i cieniom tych relacji. Analizujemy ukryte wpływy. Odkrywamy nieznane historie i tajemne dzieje świata. Czy wiecie, że miłośnicy mistyki Wschodu mieli olbrzymi wpływ na kształt polskiej polityki w dwudziestoleciu międzywojennym? Czy znany jest Wam zasięg oddziaływania dziewiętnastowiecznych ruchów okultystycznych, teozoficznych i spirytystycznych na dwudziestowieczne ruchy emancypacyjne? Czy słyszeliście o zależnościach występujących między światem ezoteryki a wywiadem i służbami specjalnymi państwa? Albo o próbach stworzenia wielkiego azjatyckiego państwa ezoterycznego? W piątym numerze „Hermaionu” omawiamy te wszystkie zagadnienia, przyglądając się przede wszystkim zależnościom między władzą i wiedzą. W ostateczności bowiem każda władza to też wiedza tajemna. Jedna bez drugiej nie istnieje.
Wyobraźcie sobie, że bierzecie udział w warsztatach. W waszej grupie są osoby z różnych krajów, a głównym tematem jest aktywizm klimatyczny i związane z nim wsparcie psychologiczne. Po krótkiej dyskusji okazuje się jednak, że potrzebę wsparcia generuje nie tyle aktywizm, ile pewien model pracy i zaangażowania, wspólny dla wszystkich, niezależnie od obszaru działalności. Model, który opisać można jednym słowem: NADPRODUKCJA. To ona okazuje się źródłem waszych frustracji, wypalenia, chronicznego zmęczenia, napięć we współpracy z innymi. Przez kilka godzin dzielicie się doświadczeniami, diagnozujecie wszystkie charakterystyczne dla tego zjawiska paradoksy i zastanawiacie się, jak przerwać wywołany przez nie zaklęty krąg. Z warsztatów wychodzicie z silnym przekonaniem, że zaczniecie walkę z nadprodukcją od radykalnego ograniczenia własnej produktywności. A teraz wyobraźcie sobie, że dwa dni po tym, jak powzięliście to godne szacunku postanowienie, spotkany na korytarzu kolega z pracy pyta, czy nie napisalibyście tekstu… tak, tak, zgadliście, znacie tę ironię losu: tekstu o nadprodukcji w sztuce.
Zgodzicie się chyba, że trudno o bardziej kłopotliwą propozycję. Co teraz? Czy honorowo odmówić, dając wyraz wewnętrznej integralności i sile charakteru? A może oddać pustą kartkę z dopiskiem: „tekst, którego nie napisałam w ramach protestu przeciwko nadprodukcji”? Czy wreszcie – pójść na zgniły kompromis z samą sobą i coś jednak napisać, obudowując się murem obronnym zastrzeżeń i tłumaczeń, a całość podsumować minoderyjnie, że jest to „ostatni tekst, który napisałam, zanim zaczęłam protestować przeciwko nadprodukcji”?
Jeżeli zdecydowałam się w końcu pójść drogą jawnej hipokryzji, dołożyć kolejną cegiełkę do muru nieprzeczytanych tekstów, powiększyć swój ślad węglowy, zająć – sobie i Wam, Czytelniczki i Czytelnicy – czas, który można by przecież spędzić w bardziej pożyteczny dla społeczeństwa sposób, to mam tylko jedno wytłumaczenie: głębokie przekonanie, że NADPRODUKCJA JEST ZŁA. I jeżeli choć w mikroskopijnym stopniu mogłabym się przyczynić do naruszenia fundamentów, na których wybudowany jest jej potężny gmach, to niech mi będzie wybaczona niekonsekwencja.
NADPRODUKCJA jest wynikiem przeniknięcia mechanizmów rynkowych do wszystkich obszarów naszego życia, pól twórczości, instytucji, w których pracujemy. Jest elementem systemu żerującego na naszej aktywności, bo to przede wszystkim ta ruchliwość – a nie treść i sensy – generuje zyski. Kiedy się zatrzymamy, zmęczymy, staniemy z boku – stajemy się dla systemu zbędni. Co więcej, jesteśmy dla niego zbędni, gdy naszą energię kierujemy tam, gdzie ma to rzeczywiste znaczenie, na przykład kiedy zajmujemy się tymi, którzy wymagają opieki, dziećmi i dorosłymi.
A zatem, produkujemy, bo musimy. Produkujemy, żeby potem móc poświęcać czas na pracę opiekuńczą. Produkujemy, bo jesteśmy rozliczani z liczby, a nie jakości tego, co wyprodukowaliśmy. Produkujemy, bo instytucja, w której pracujemy, ustanowiła ambitny program, ale brakuje jej funduszy na zatrudnienie dodatkowych pracowników, co – jak wynika z ostatniego raportu Pełna kultura – puste konta opracowanego przez Inicjatywę Pracowniczą 1 – często dzieje się w instytucjach kultury. Produkujemy, żeby zarobić na życie. Produkujemy, żeby nie stracić pracy. Produkujemy, żeby zapewnić sobie namiastkę stabilizacji.
"Przestrzeń kwantowa" jest jedną z pierwszych w świecie książek opisujących kwantową teorię grawitacji. Twórcy nowej teorii - podobnie jak twórcy teorii strun - stawiają sobie za cel rozwiązanie najważniejszego problemu współczesnej fizyki: pogodzenie ogólnej teorii względności z mechaniką kwantową. Pętlowa grawitacja kwantowa wydaje się obecnie lepszą kandydatką, ponieważ w teorii strun występują problemy, które sprawiają wrażenie przeszkód nie do pokonania.
W swojej najnowszej książce Jim Baggott relacjonuje fascynującą historię badań nad pętlową grawitacją kwantową, opisując pionierskie prace dwóch najważniejszych twórców tej teorii, Lee Smolina i Carla Rovellego.
Odkrycie pętlowej grawitacji kwantowej i jej rozwój były dla mnie wspaniałą przygodą. Jim doskonale oddał wszystkie emocje towarzyszące tym pracom i świetnie wyjaśnił najważniejsze pojęcia.
Carlo Rovelli, autor "Siedmiu krótkich lekcji fizyki"
Jim Baggott jest wielokrotnie nagradzanym autorem książek popularnonaukowych, byłym wykładowcą Uniwersytetu w Reading. Publikuje artykuły w "New Scientist" i "Nature". W Polsce ukazały się jego książki: "Teoria kwantowa. Odkrycia, które zmieniły świat", "Higgs. Odkrycie boskiej cząstki", "Pożegnanie z rzeczywistością. Jak współczesna fizyka odchodzi od poszukiwania naukowej prawdy", "Początek. Naukowa historia stworzenia" oraz "Masa. Od greckich atomów do pól kwantowych".
„Podjęty został temat ważny i aktualny przede wszystkim w sensie naukowym, ale także praktycznym. Autorka zebrała bardzo szeroki materiał źródłowy, który zanalizowała przy pomocy odpowiednio dobranych metod. W rezultacie otrzymaliśmy szerokie, kompleksowe spojrzenie na zagadnienie roli kultury i partycypacji w kulturze w średnich miastach Polski. Praca niewątpliwie dostarcza nowej wiedzy na omawiany temat i w tym sensie stanowi wkład do geograficznych badań nad kulturą jako ważną funkcją miasta i nad sytuacją miast średnich”.
Z recenzji prof. Janusza Słodczyka (Uniwersytet Opolski)
„[Praca] wzbogaca wiedzę o obrazie i pozycji miast średnich w procesie transformacji strukturalnej polskiej przestrzeni, ogarniającym kulturę, gospodarkę i społeczeństwo na przełomie XX i XXI wieku […]”.
Z recenzji prof. Andrzeja Klasika (Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach)
Wstęp – pomiędzy anachronizmem i zgorszeniem / 9
Interpretacja filozoficzna (Rdz 1,1–10) / 19
Wykładnia pojęć z drugiego zdania Biblii / 21
Nieskończoność a drugi werset Genesis / 27
Sklepienie niebieskie / 40
O skończoności i realności / 50
Bóg, który stwarza wszystko / 59
Wykładnia (Rdz 1,1–10) inspiracją dla refleksji filozoficznej / 65
Prawdopodobieństwo jako arystotelesowska kategoria / 67
Przedstawienia nieskończoności. Idea matematycznej metafory / 81
Odświeżanie genezyjskich symboli / 93
Pod nieboskłonem: świat konieczności i przypadku / 105
Skończoność: pomiędzy gigantycznym i mikroskopijnym / 114
Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię / 131
Apendyks / 153
1. O różnych „matematykach”, absolutnej losowości i światach możliwych / 155
2. „Morze” – skończone z nieskończonego / 160
3. Czy w króliczej norze jest dość miejsca? / 170
4. „Łąka” B. Leśmiana – poemat o nieskończoności / 176
Bibliografia / 183
“Unlike freedom of speech, freedom of thought seems to be a natural attribute of humans. After all, thoughts are, by contrast to words, both inaudible and invisible – and therefore they appear to be beyond the grasp of censors. […] In fact, the conviction that thoughts are really free is deeply rooted in different languages. For example, the famous Latin maxim Cogitationis poenam nemo patitur appears in English as Thoughts are toll-free, in German as Gedanken sind Zoll frei and in Polish as Myśli są wolne od cła. In sum, this maxim says that nobody can be punished for his thoughts, no matter how iniquitous they may be. Even though the assertion seems true, the problem is not so simple as it looks.”
From the Introduction
Niniejszy tom zawiera tłumaczenie 51 listów św. Paulina z Noli (ok. 353–431) – rzymskiego namiestnika Kampanii z lat 381–382, od 409 r. biskupa. Jego korespondencja, „obok listów Ambrożego, Hieronima i Augustyna, przyczynia się do ukazania znaczenia wczesnochrześcijańskiej epistolografii w ewangelizacji Cesarstwa”. Charakteryzuje ją piękna klasyczna forma literacka, pełna chrześcijańskiego ducha uwidaczniającego się m.in. w licznych odniesieniach biblijnych.
Świeże i oryginalne spojrzenie na geopolitykę stojącą za dzisiejszymi problemami polityki międzynarodowej. Przywódcy wszystkich państw i narodów są ograniczeni przez geografię. Ich wybory krępują góry, rzeki, morza i beton. Dlatego, chcąc nadążać za wydarzeniami na świecie, powinniśmy rozumieć ludzi, idee i ruchy społeczne, a dla uzyskania pełnego obrazu musimy również zrozumieć geografię. Jeśli zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego Putin ma aż taką obsesję na punkcie Krymu, dlaczego przeznaczeniem Stanów Zjednoczonych było zdobycie statusu supermocarstwa albo dlaczego wpływy Chin wciąż się zwiększają – ta książka da ci odpowiedź na powyższe pytania. Marshall przygląda się przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, by przybliżyć czytelnikowi jeden z najważniejszych czynników wpływających na światową historię. Wskazuje, że pora więcej uwagi poświęcić przedrostkowi „geo-” w słowie geopolityka. Inteligentne spojrzenie na sposób, w jaki geografia kształtuje wybory światowych przywódców. Gideon Rachman, ft.com Niewielu korespondentów zagranicznych we współczesnych mediach brytyjskich potrafi przedstawić globalną sytuację polityczną tak jak Tim Marshall... Genialny styl, w jakim wiedza oraz doświadczenie przelane zostały na karty Więźniów geografii, pokazuje, dlaczego w sprawach polityki z głosem Marshalla liczy się cały świat. retroculturati.com Marshall nie obawia się trudnych pytań i odpowiada na nie z błyskotliwą precyzją (…) W coraz bardziej zagmatwanym, chaotycznym i pełnym koneksji świecie Więźniowie geografii to praktyczny, a zarazem zwięzły podręcznik traktujący o geopolityce. Adam LeBor, „Newsweek” W swej najnowszej książce Marshall rzeczowo i w fascynującym stylu wyjaśnia, dlaczego bez geografii polityka nie może istnieć. Na wyróżnienie zasługuje sposób, w jaki autor potrafi uchwycić psychologię narodów oraz nadać mapom siłę, którą politycy zmuszeni są ujarzmić. Dan Lewis, Top Ten Holiday Reads, Stanfords, worldtravelguide.net
Potrzeby współczesnego społeczeństwa są coraz bardziej złożone i wymagają wyrafinowanych metod i instrumentów wsparcia. Organizacje pozarządowe, podejmując starania by sprostać tym wyzwaniom, poszukują takiego modelu rozwoju organizacji, który z jednej strony pozwoli im na optymalne wykorzystanie dostępnych zasobów, z drugiej zaś zagwarantuje im niezależność i skuteczność w realizacji przyjętej misji.Niniejsza monografia jest efektem badań Zespołu Badawczego ds. Zarządzania Organizacjami Non Profit działającego w Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu. Stanowi odpowiedź na szereg współczesnych dylematów związanych z działalnością organizacji pozarządowych we współczesnych realiach trzeciego sektora, wskazując jednocześnie kierunki ich rozwoju w Polsce.Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla praktyków zaangażowanych w działalność organizacji pozarządowych, a także wykładowców i studentów uczelni ekonomicznych, w szczególności słuchaczy zainteresowanych działalnością organizacji non profit. Książka może również stanowić interesującą lekturę dla wszystkich osób poszukujących informacji na temat funkcjonowania organizacji pozarządowych i perspektyw ich rozwoju.
Historia relacji tanzańskich kobiecych NGO z rządem jest pełna trudnych momentów, ale też wydarzeń przełomowych, które przyczyniły się do wzmocnienia statusu kobiet w tym państwie oraz upowszechnienia agendy na rzecz równouprawnienia.
Rozwój sektora organizacji pozarządowych w Tanzanii jest przykładem owocnej walki o miejsce w przestrzeni publicznej. Dokumentuje wysiłek na rzecz dialogu z tymi, od których zależała społeczna zmiana - z władzą i zagranicznymi donatorami.
I choć nie sposób zakwestionować znaczenia dokonanych reform, to obecna sytuacja polityczna skłania ku postawieniu pytań o przyszłość NGO oraz trwałość sukcesów wywalczonych przez nie w poprzednich dekadach.
W książce przedstawiono, jak określone ujęcia wartości Prawdy, Dobra i Piękna, pojawiające się w historii myśli społeczeństw, reprezentujących kulturę euroatlantycką, ukonstytuowały różne sposoby kategoryzowania ironii w filozofii oraz jej wykorzystanie jako formy działania komunikacyjnego.Czy wskazane wartości, ujmowane jako najważniejsze regulatory określonych sektorów praktyki społecznej, tworzą trzy odrębne oblicza"" ironii? Czy interpretacje ironii, dokonane przez filozofów, da się potraktować jako wyrazy pewnych przedefiniowań zachodzących w obrębie tych wartości? Czy ironia jest specyficznym komunikacyjnie sposobem odnoszenia się do wartości?Zaproponowane wyróżnienie obliczy"" ironii (sokratejskiej, romantycznej, postmodernistycznej) w kontekście wskazanych jako jej aksjologiczne zaplecze wartości (Prawda, Dobro i Piękno) potraktowane zostały jako wyraz: po pierwsze - obowiązującego w kulturze euroatlantyckiej fenomenu triady platońskiej, po drugie - pewnych przedefiniowań zachodzących w obrębie tych wartości. Ironia traktowana jest więc tu jako specyficzny komunikacyjnie sposób odnoszenia się do wartości, pozwalający na pokazanie mocy ich obowiązywania, podzielania (respektowania, akceptowania) przez daną wspólnotę światopoglądową.Tekst jest wartościowym, bardzo interesującym oraz znakomicie zrealizowanym projektem badawczym, który niewątpliwie zasługuje na opublikowanie i udostępnienie szerszej społeczności filozofów i filozofek, reprezentantek i reprezentantów studiów literackich oraz badaczy i badaczek dyscyplin społecznych. Jest to praca oryginalna w warstwie koncepcyjnej i stanowiąca znaczący wkład w badania nad specyfiką światopoglądotwórczej sfery kultury Zachodu. Metodologiczna rzetelność i warsztatowa poprawność tekstu niewątpliwie sprzyja uznaniu sformułowanej przez Autorkę tezy o trwałej (aczkolwiek w zmiennej historycznie postaci) obecności triady wartości Prawdy, Dobra i Piękna - za uzasadnioną""Z recenzji prof. dr hab. Barbary Pogonowskiej, Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu
EKG, czyli elektrokardiogram, to jedna z najstarszych technik diagnostycznych stosowanych w kardiologii. Badanie to, pozwalające uzyskać wykres elektrycznej aktywności serca, wprowadził w 1901 r. Willem Einthoven. Praktycznie do dziś pozostało bez większych zmian i nadal stanowi podstawową metodę diagnostyczną, wykorzystywaną przez personel medyczny wszystkich specjalności. Wciąż jest kluczowym narzędziem do oceny rytmu serca, przewodzenia czy niedokrwienia mięśnia sercowego. Stąd w licznych sytuacjach klinicznych niezbędna okazuje się szybka i prawidłowa interpretacja EKG. Jednak analiza zapisów EKG niejednokrotnie przekonuje nas, że nie jest to sztuka łatwa. Uznany specjalista w dziedzinie elektrokardiologii – prof. Leo Schamroth – sformułował jakże trafną zasadę, której musimy przestrzegać: „Znajdujemy to, czego szukamy, rozpoznajemy to, co znamy”.
W przygotowanym dla Państwa zbiorze uwzględniłyśmy zagadnienia dotyczące rozpoznawania arytmii nadkomorowych i komorowych, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo- komorowego i śródkomorowego, przerostu jam serca, niedokrwienia czy też martwicy
mięśnia sercowego. Dodatkowo przedstawiłyśmy zapisy EKG pacjentów ze stymulatorami oraz zapisy EKG w wybranych przypadkach klinicznych, jak zaburzenia elektrolitowe. Wybrane zapisy omówiłyśmy zgodnie z podstawowymi zasadami analizy zaproponowanymi
przez Grupę Roboczą ds. EKG Sekcji Elektrokardiologii Nieinwazyjnej i Telemedycyny Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
Mamy nadzieję, że przygotowany przez nas zbiór okaże się przydatny w nauce odczytywania elektrokardiogramów.
Kolejna pozycja na temat słowińskich podań i wierzeń autora książki W kręgu upiorów i wilkołaków Diabeł i czarownica są postaciami, które przywołujemy po dziś dzień. Nie zawsze jednak mamy świadomość, jakie znaczenie odgrywają w naszej kulturze. Profesor Bohdan Baranowski wyjaśnia, jak na przestrzeni wieków kształtował się wizerunek diabła i czarownicy. Korzystając ze źródeł zarówno pisanych, jak i przekazów tradycji ustnej, pozyskanych w bezpośrednich rozmowach, autor stopniowo rozwiązuje zagadkę kiedy, skąd i dlaczego te postacie pojawiły się w kulturze. Ujawnia, jak ewoluowały, jaki stosunek do niej miał Kościół kiedyś oraz jakie stanowisko zajmuje współcześnie. W książce nie brakuje barwnych powiedzeń, przyśpiewek, przesądów oraz autentycznych historii, w które uwikłane były czarownice i diabły. Z perspektywy minionych lat próbuje racjonalnie wyjaśnić przyczyny przypisywania tym postaciom takich, a nie innych mocy. Pożegnanie z diabłem i czarownicą to bowiem nie tylko opowieść o zabobonach i wierzeniach, ale zarazem bogate w treść źródło cennych informacji na temat kultury, tej dawnej, jak i zupełnie współczesnej.
Książka udanie wpisuje się w coraz szerszy nurt opracowań, dla których osią, pretekstem i głównym tematem jest antropologicznie rozumiana kategoria „pożywienia” oraz związane z nią konotacje. Po latach dość swoistego negliżowania problematyki jedzenia jako ważnego, ale „przezroczystego”, elementu kultury i wpisywania jej przede wszystkim w kontekst sfery techniczno-użytkowej (materialnej) od dwóch przeszło dekad food studies stają się pełnoprawną dziedziną nauk humanistycznych i społecznych – przede wszystkim socjologii, antropologii społeczno-kulturowej i kulturoznawstwa.
Ideowa rola wychowania religijnego uczniów szkół ludowych autonomicznej Galicji oraz powszechnych II Rzeczypospolitej w Okręgu Szkolnym Krakowskim. Wybrane zagadnienia z problematyki wychowania religijno-moralnego i patriotyczno-narodowego"". Piotr Jaworski, Edmund Juśko, Andrzej NiedojadłoBiorąc pod uwagę wszystkie walory recenzowanej pracy należy wyrazić uznanie dla Autorów książki. Trzeba wysoko ocenić przedstawioną publikację pod względem treści, metodologii oraz kompetentnej i krytycznej interpretacji zebranego materiału faktograficznego. Także od strony formalnej książka zasługuje na uznanie. Nie ma zatem przeszkód żeby mogła w całości ukazać się drukiem.Ks. bp prof. dr hab. Janusz Mastalski, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w KrakowiePrzygotowana publikacja w wymiarze systematyzującym wyraźnie potwierdza, iż wychowanie religijno-moralne i patriotyczno-narodowe stanowiło w okresie autonomii galicyjskiej, a jeszcze bardziej w II Rzeczypospolitej nurt przewodni działalności najpierw szkół ludowych, a potem powszechnych. Popieram więc publikację przygotowanych materiałów, a ponadto zachęcam do jego odpowiedniego rozpropagowania, gdyż posiadają one niewątpliwie oczywiste walory naukowe, ale także wątki aktualizujące i inspirujące. Warto troszczyć się nie tylko o publikację dobrych opracowań, ale także o ich rozpropagowanie. W zalewie marnych publikacji, giną także dobre niestety. Oby nie stało się tak w przypadku omówionej tutaj syntetycznie publikacji!Ks. prof. dr hab. Janusz Królikowski, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w KrakowieOpracowanie Ideowa rola wychowania religijnego uczniów szkół ludowych autonomicznej Galicji oraz powszechnych II Rzeczypospolitej, w Okręgu Szkolnym Krakowskim. Wybrane zagadnienia z problematyki wychowania religijno-moralnego i patriotyczno-narodowego napisane zostało w sposób logiczny, rzetelny pod względem naukowym. Struktura książki jest dopracowana i przejrzysta. Gorąco więc rekomenduję do druku omówioną powyżej pozycję, bowiem dobrze wpisuje się w nurt badań nad polskim szkolnictwem i jego tradycjami, przez co korzystnie może włączyć się do szerszego dyskursu naukowego w dziedzinie historii, historii oświaty i pedagogiki.Dr hab. Ewa Danowska, Polska Akademia Umiejętności
GEORGES LEMATRE, belgijski duchowny i kosmolog, należy do tych uczonych XX wieku, którzy jako pierwsi postawili sobie za cel stworzenie pełnego modelu ewolucji wszechświata w ramach nowej teorii grawitacji Einsteina. Niniejsza książka przedstawia sylwetkę Lematre'a zarówno w perspektywie biograficznej, jak i naukowej. Prezentuje też przekłady dwóch jego prac. Pierwsza to słynna Hipoteza Pierwotnego Atomu, próbująca opisać osobliwość początkową, z której wziął swój początek wszechświat, druga zaś to esej zatytułowany Rozszerzający się wszechświat. Esej ten zawiera spójną wizję ewolucji wszechświata od najwcześniejszych stadiów procesu kosmicznego po powstawanie galaktyk oraz gromad galaktyk i pokazuje, że Lematre w pełni zasłużył na miano ojca kosmologii Wielkiego Wybuchu.
W Kodzie kreatywności Marcus du Sautoy bada naturę kreatywności, a także dostarcza niezbędnego przewodnika po algorytmach oraz rządzących nimi matematycznych regułach. Zadaje pytanie o to, jaka część naszej emocjonalnej reakcji na sztukę jest efektem oddziaływania struktury i regularności na nasze mózgi, oraz co właściwie oznacza kreatywność w matematyce, sztukach plastycznych, języku i muzyce.Du Sautoy jest nauczycielem, który objaśnia nie tylko dokonania programistów i twórców, ale także matematykę chaosu leżącą u podstaw sztuki i naszej emocjonalnej reakcji na nią - Hans Ulrich Obrist szwajcarski historyk i krytyk sztuki.Książka fascynująca... Jeżeli doświadczenia, nadzieje, marzenia, wizje, żądze, miłości i odrazy kształtujące ludzką wyobraźnię nie są niczym więcej niż kodem, to wcześniej lub później maszyna go złamie. Co więcej, du Sautoy prezentuje eklektyczny wybór świadectw dowodzących, że to dzieje się już teraz. - The Times
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
