W masowej wyobraźni Inkowie zajmują miejsce szczególne, związane z egzotyką, tajemnicą, bajecznym bogactwem. Równie fascynujące jak materialne pozostałości ich kultury są intelektualne osiągniecia tej cywilizacji. Inkowie z Cuzca (bo byli także inni Inkowie) stworzyli swoje imperium w bardzo krótkim czasie - zaledwie około stulecia - choć nie dysponowali żadną istotną przewagą technologiczną ani militarną. Źródło ich sukcesu tkwiło w zręcznej polityce wspieranej skuteczną propagandą, której jądro stanowiła imperialna doktryna religijna. Właśnie tę doktrynę przybliża czytelnikom książka dwóch największych znawców kultury i archeologii andyjskiej.
In this compelling, powerful book, highly respected writer and commentator Jack Holland sets out to answer a daunting question: how do you explain the oppression and brutalization of half the world’s population by the other half, throughout history?
The result takes the reader on an eye-opening journey through centuries, continents and civilizations as it looks at both historical and contemporary attitudes to women. Encompassing the Church, witch hunts, sexual theory, Nazism and pro-life campaigners, we arrive at today’s developing world, where women are increasingly and disproportionately at risk because of radicalised religious belief, famine, war and disease. Well-informed and researched, highly readable and thought-provoking, this is a refreshingly straightforward investigation into an ancient, pervasive and enduring injustice. It deals with the fundamentals of human existence — sex, love, violence — that have shaped the lives of humans throughout history.
The answer? It’s time to recognize that the treatment of women amounts to nothing less than an abuse of human rights on an unthinkable scale. A Brief History of Misogyny is an important and timely book that will make a long-lasting contribution to the efforts to improve those rights throughout the world.
Why cooperate? This may be the most important scientific question we have ever, and will ever, face.
The science of cooperation tells us not only how we got here, but also where we might end up. Cooperation explains how strands of DNA gave rise to modern-day nation states. It defines our extraordinary ecological success as well as many of the most surprising features of what make us human: not only why we live in families, why we have grandmothers and why women experience the menopause, but also why we become paranoid and jealous, and why we cheat.
Nichola Raihani also introduces us to other species who, like us, live and work together. From the pied babblers of the Kalahari to the cleaner fish of the Great Barrier Reef, they happen to be some of the most fascinating and extraordinarily successful species on this planet. What do we have in common with these other species, and what is it that sets us apart?
Written at a time of global pandemic, when the challenges and importance of cooperation have never been greater, The Social Instinct is an exhilarating, far-reaching and thought-provoking journey through all life on Earth, with profound insights into what makes us human and how our societies work.
We talk about LGBTQ+ equality. But what does it actually mean? And how do we get there?
In this powerful and thought-provoking essay collection, 35 people - from actors, pop stars and athletes to scientists, writers and activists - set out to answer these vital questions.
We Can Do Better Than This meets the famous drag queen who wants to eradicate the stigma around dating trans people, a gay Bangladeshi activist calling for the decriminalisation of homosexuality after his best friends were murdered in a hate crime, the Russian lesbian sex blogger skirting around the law to educate young people, a well-known trans author and journalist who wants to reimagine trans media representation, and the supermodel calling for the end of intersex surgeries on children.
Featuring deeply moving personal stories and provocative new arguments, this is a book about how we can make our world better, and why LGBTQ+ equality should matter to everyone.
Wybierz się w podróż po bezdrożach Wszechświata, poprzez czas i przestrzeń.Zajęci codziennymi sprawami, życiem rodzinnym i polityką, często zapominamy, gdzie właściwie toczy się nasze życie. W końcu Wszechświat to słowo tak pełne znaczeń, że często gubimy się w próbach jego zrozumienia. W książce Wyobraź sobie Wszechświat"" autor pomaga nam rozwiązać ten problem. Opowiadając o odkryciach, które zmieniły ludzką percepcję, proponuje spojrzeć na otaczający nas świat w różnych skalach: makro i mikro. Dzięki temu uświadamia nam nie tylko ogrom otaczającej nas kosmicznej przestrzeni i pomaga uzyskać odpowiednią perspektywę, ale też wskazuje na złożoność mikrowszechświata, z którego jesteśmy zbudowani. Wyobraź sobie Wszechświat to pochwała nauki i odpowiedź na mnożące się obecnie pseudonaukowe teorie, a także frapująca i przystępnie napisana opowieść o nas samych.
Omawiana w książce tematyka ma charakter uniwersalny i jest fundamentalna dla życia społecznego, kulturowego, politycznego, ekonomicznego, gospodarczego, religijnego każdych czasów. Jest ona poświęcona analizie odpowiedzialności w różnych kontekstach i z bardzo zróżnicowanych perspektyw. Jest to także książka o nieodpowiedzialności.Kultura odpowiedzialności to kultura dostrzegania problemów i kwestii, które wymagają reakcji i działania. Odpowiedzialność to zdolność odpowiadania. Umiejętność reagowania. Przeciwieństwem kultury odpowiedzialności jest obojętność unikanie, brak reakcji. Nieodpowiedzialność to wygoda, święty spokój, przymykanie oczu. W jakiej zatem kulturze dzisiaj żyjemy? I jak determinuje ona ludzkie działania?Stawiając sobie bowiem pytania dotyczące współczesnego stanu chaosu, rozchwiania, moralnej niepewności, nieprzewidywalności podejmowanych działań jednostkowych i zbiorowych nie da się nie zauważyć, że w dużym stopniu jest on wynikiem hegemonii nieodpowiedzialności. Świat z deficytami odpowiedzialności budzi uzasadniony niepokój.Przedstawiony zbiór jest przykładem włączenia się polskich naukowców w badanie i opisywanie moralnej historii teraźniejszości.Tradycyjny rejestr koncepcji i pytań teoretycznych został odniesiony do bieżących zjawisk i niepokojów (globalizacja, kryzys klimatyczny czy nowe technologie) w taki sposób, że można mówić o ważnym przedsięwzięciu skoncentrowanym na moralnych treściach procesów i zjawisk.Niniejsza praca pokazuje, jaką socjogenezę mają powstające obecnie nieustabilizowane, niepewne i otwarte na dalsze przekształcenia konfiguracje znaczeń i wartości (wspólnota, solidarność, więź, empatia, tradycja, prawo do transgresji, prawo).Dr hab. Małgorzata Jacyno, prof. UW (z recenzji)Książka Kultura (nie)odpowiedzialności to podręcznik do moralności na co dzień, rodzaj elementarza, w którym odnajdziemy mnóstwo przykładów, czego z racji spójności i przewidywalności życia społecznego czynić nie należy, a co stało się dzisiaj, w dobie wszechwładzy zysku niestety normalne, zwyczajne i przezroczyste. Jest to książka poświęcona nie tyle odpowiedzialności, ile konsekwencjom upowszechnionej nieodpowiedzialności w coraz bardziej złożonym świecie.Prof. dr hab. Tomasz Szlendak (z recenzji)
Using rich and varied narrative images and resources, literary artworks, excerpts from philosophical and sociological writings, musicological theories and film studies, historical documents, and other materials, this collection of essays strongly sides with the feminist theory. All chapters tirelessly construct feminist discourse by depicting a new reality, language, and values to assess as well as understand the life, goals, and social achievements of women over a span of centuries in Polish culture and society. Feminist transgression is envisioned as a thematic category bridging diverse, seemingly loose, distant, and even apparently contradictory women's accounts. This theme develops a cohesiveness among chapters and provides an underlying unity, built on the coincidence of opposites, known in Latin as the principle of coincidentia oppositorum. Even if the dialogue among chapters may be perceived on the surface as difficult, the volume's parts communicate deeply with each other by narrating, detailing, elaborating, and enlarging in space and time the presented dynamics of women's transgressions. Transgression thus creates a special form of debate.
Powszechnie uważamy, że homo sapiens sapiens - człowiek współczesny, to szczyt rozwoju człowieka. Jednak człowiek zurbanizowany, a takim jest większość homo sapiens sapiens, ma dwie drogi ku przyszłości zależne od sposobu wykorzystania swojego potencjału.
Pierwsza to życie w zurbanizowaniu, lecz dalej w warunkach życia plemiennego lub quasiplemiennego, a wtedy przyszłość jest niemal całkowicie determinowana przeszłością, a posiadany potencjał pozostaje w stanie utajenia.
Druga droga ogranicza determinację przeszłością, a bazuje na ujawnionej nowej podmiotowości człowieka jako jednostki, a nie podmiotowości plemienia, klanu. W tym procesie człowiek zurbanizowany, homo sapiens sapiens, jest na początku drogi ku nowemu człowiekowi - homo urbis, zorientowanego na przyszłość, zdolnego do współdziałania z innymi, podobnie upodmiotowionymi. Ten nowy człowiek już urbaniczny, nie ma możliwości ujawnienia się poza sferą życia zurbanizowanego.
Termin ""zabójca"" zazwyczaj ma silnie negatywny wydźwięk i już samo jego pojawienie się w mediach wywołuje natychmiastową reakcję, przybierającą postać wzburzonej dyskusji społecznej dotyczącej okoliczności sprawy. W takiej sytuacji pojawia się presja wymierzenia stosowanej kary dla sprawcy popełnionego czynu. W organach ścigani karnego panuje pewnego rodzaju kult śledztwa w sprawach zabójstw, wyrażający się w nadawaniu priorytetu i szczególnej rangi tego rodzaju sprawom. (...) Już podczas oględzin miejsca zdarzenia nasuwa się mnóstwo pytań, wątpliwości, a także określane są priorytety i kwestie, które należy rozstrzygnąć. W tym dociekaniu ustalanie danych dotyczących anonimowego, domniemanego sprawcy zajmuje główne miejsce.(Fragment wstępu)Autorka podjęła się trudnego zadania stworzenia portretu hybrydowego nieznanego sprawcy zabójstwa w oparciu o algorytm identyfikacyjny. Tytułowe zdanie zostało zrealizowane w sposób optymalny, przy zastosowaniu pożądanej w tego typu pracach formuły interdyscyplinarnej. Zastosowanie optymalnego zestawu metod badawczych, w tym analizy akt prawomocnie zakończonych spraw karnych z przepisu art. 148 k.k., doprowadziło do uzyskania ważnej, zwłaszcza z pragmatycznego punktu widzenia, wiedzy naukowej (zweryfikowanej). Tym samym zrealizowana została potrzeba opracowania algorytmu identyfikacyjnego budującego wizerunek nieznanego sprawcy zabójstwa, który może zwiększyć szanse na jego identyfikację.Z recenzji prof. dr. hab. Emila Pływaczewskiego
Książka "Krewniacy" to najlepszy przewodnik po wiedzy na temat neandertalczyków. Jednocześnie to jedna z pierwszych książek przedstawiająca zupełnie nowy i sprzeczny z wcześniejszymi wyobrażeniami wizerunek naszych krewnych. Rebecca Wragg Sykes dowodzi, że nie były to prymitywne istoty, ale ciekawi świata bystrzy obserwatorzy, a także wynalazcy, obdarzeni zdolnością przystosowywania się do zmiennych warunków, dzięki czemu zdołali przetrwać przeszło 300 000 lat w czasach ogromnych zaburzeń klimatycznych. Dużą część cech definiujących Homo sapiens sapiens mieli również neandertalczycy, a pozostałości ich DNA istnieją w naszych komórkach. Przejawiali zdolność do planowania i współpracy, do rzemiosła, altruizm, poczucie estetyki, wyobraźnię, a może nawet pragnienie transcendencji wykraczające dalej niż moralność. Książka "Krewniacy" ukazuje neandertalczyków w zupełnie nowym świetle (podobnie jak "Sapiens. Od zwierząt do bogów" Harariego - ludzi), przedstawiając pełną głębokich treści opowieść, w której człowieczeństwo jawi się jako nasza pradawna wspólna spuścizna. Piękna, sugestywna, wiarygodna. profesor Brian Cox Ważna lektura nie tylko dla wszystkich interesujących się naszymi pradawnymi kuzynami, lecz także dla wszystkich, których ciekawi ludzkość. Yuval Noah Harari, autor "Sapiens. Od zwierząt do bogów" Rebecca Wragg Sykes całą swoją karierę naukową poświęciła badaniu życia neandertalczyków. Studiowała na uniwersytetach w Bristolu, Southampton i Sheffield. Obecnie jest stypendystką programu im. Marii Curie-Skłodowskiej, pracuje w laboratorium PACEA Université de Bordeaux, badając ślady neandertalczyków w regionie Masywu Centralnego.
W prezentowanej publikacji podjęto rozważania na temat problemów funkcjonowania instytucjonalnego systemu wsparcia niesamodzielnych osób starszych na przykładzie analizy wybranych instytucji pomocy społecznej oraz instytucji ochrony zdrowia na terenie województwa łódzkiego. Zwrócono uwagę na najważniejsze utrudnienia i ograniczenia w zakresie świadczonych form pomocy i opieki. Do takich należy zaliczyć przede wszystkim: ograniczenia związane z udzielaniem adekwatnego do potrzeb zakresu wsparcia dla osób niesamodzielnych, wynikające z nieadekwatnych w stosunku do potrzeb zasobów środowiskowych i zinstytucjonalizowanych usług opiekuńczych, problemy utrudniające trafny proces diagnozy niesamodzielności i szacowania potrzeb pomocowych i opiekuńczych, problem braku współpracy międzyinstytucjonalnej czy problemy adaptacyjne podopiecznych. Ważny wątek analiz stanowi odniesienie do zwiększonego zapotrzebowania na profesjonalne działania opiekuńcze świadczone w ramach instytucjonalnych form opieki, co wynika między innymi z ograniczonej wydolności opiekuńczej rodziny. Publikacja zawiera rekomendacje w zakresie działań służących poprawie jakości organizacji procesu pomocowego na rzecz osób starszych z ograniczoną samodzielnością.
Andrzej Walicki jest intelektualistą światowym, inteligentem polskim, człowiekiem integralnym. Badania historyczne łączył z analizami współczesnej polityki, a wszystkie one odznaczają się wyjątkową koherencją, równie rzadką konsekwencją i niespłycaną przez upływ czasu głębią. Interesował się nie tylko filozofią i myślą społeczną, ale także literaturą (zwłaszcza rosyjską), prawem, ekonomią, historią i socjologią. Czytał dużo i szybko, z niezwykłą umiejętnością rozumienia tekstu i włączania go w szerszy krąg dzieł innych. Pisał, o czym wiemy, bardzo dużo i zawsze rzeczy poważne. Jego osobowość łączyła rozbudowane składniki intelektualne z silną emocjonalnością. Prywatnie lubił śpiewać, śmiać się i opowiadać różne sytuacyjne anegdoty. Przede wszystkim jednak miał w sobie wręcz niezmierzone pokłady ciekawości oraz zdziwienia światem. Także niepokoju.
Fragment Wstępu
Paweł Kozłowski – socjolog i ekonomista. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN. Interesuje się związkami idei, gospodarki i społeczeństwa. Opublikował m.in. Z Polski i o Polsce. Korespondencja z lat 2004-2006 (z Andrzejem Walickim, 2007), Dziennik profesora nadzwyczajnego (2015), Niekiedy. Dziennik profesora nadzwyczajnego – kontynuacja (2019) oraz Przeciw systemowi (2020).
Niniejsza publikacja ukazuje praktyczny aspekt wdrożenia tzw. e-learningu na uczelniach wyższych. Próby wprowadzania tej formy nauczania były już podejmowane przez polskie szkoły wyższe, ale prawdziwą eksplozję e-learningu mogliśmy zaobserwować podczaspandemii koronawirusa.Książka została przygotowana jako pokłosie przemyśleń, działań i doświadczeń autorów, powstałych podczas organizacji nauczania w trybie zdalnym. Ważnym elementem są także opinie studentów, którzy z tych metod korzystali i którzy na własnej skórze poznali ich zalety oraz wady.Jak sprawić, aby wykład przekazywany na odległość angażował aktywność studenta?W jaki sposób prowadzić na odległość ćwiczenia, zapewniając autentykację uczestników?Jak bezkontaktowo przeprowadzać egzaminy oraz obrony prac dyplomowych?Niewątpliwą zaletą książki jest omówienie zdalnego kształcenia w zakresie nauk technicznych i ścisłych. Właśnie na tych kierunkach student musi posiadać umiejętności praktyczne, nabywane w laboratoriach, w czasie ćwiczeń oraz prowadzonych doświadczeń.Książka zawiera także część związaną z konkretnymi narzędziami do prowadzenia e-learningu. Autorzy oceniają je, porównują i poddają wielostronnej dyskusji. Warto skorzystać z doświadczeń tych, którzy używali tych programów i uzyskali określone skutki. Tego się nie wyczyta się w instrukcji obsługi, oferowanej przez producenta.
W słynnej powieści Douglasa Adamsa Autostopem przez galaktykę po tysiącach latzastanawiania się nad odpowiedzią na pytanie Jaki jest sens życia? komputerostatecznie udziela odpowiedzi: 42. Odpowiedź na równie ważne pytanie postawione wtytule książki Zupani zajmuje autorce nieco mniej czasu, ale może okazać się równiezaskakująca. Alenka Zupani prowadzi nas przez psychoanalityczne i filozoficznerozważania kwestii, czym jest seks i seksualność, z wdziękiem i korzystając obficie zpopularnej literatury oraz filmu, jak na szkołę słoweńską przystało.
Spójrzmy na esencjalną sytuację medycyny, która odsłania istotę tego zawodu. Jest nią spotkanie dwu ludzi. Chorego z lekarzem. Na wołanie chorego o pomoc lekarz odpowiada, zwykle nie głosem, lecz uśmiechem, gestem, mówiąc: Stanę obok ciebie. Nie opuszczę cię. Razem spojrzymy w twarz śmiertelnemu niebezpieczeństwu. Wołanie chorego staje się lekarza powołaniem. Wówczas w to spotkanie dwu ludzi wchodzi mit. Lekarz i chory zaczynają śnić ten sam pradawny sen. Razem ruszają na poszukiwanie eliksiru życia.(fragment książki)Człowiek od zawsze usiłował przeniknąć tajemnicę życia i śmierci, odkryć sekret harmonii z wszechświatem, pogodzić duszę z ciałem, zachować wieczną młodość. Andrzej Szczeklik lekarz, który podniósł medycynę do rangi sztuki jak nikt inny potrafił opisać źródła i dzieje tych pragnień. Z równą lekkością prowadzi czytelnika przez starożytną mitologię co przez anegdoty z eksperymentów medycznych, jakich dokonywał sam na sobie.To piękna, głęboko humanistyczna książka o sprawach, które prędzej czy później dotkną każdego z nas.
Reprint oryginału z 1916 r na temat sposobów powstawania wiązań polskich w ceglarstwie. W książce przedstawione są różne wzory z cegieł stosowane w budownictwie polskim oraz przykłady ich zastosowań na terenie Polski, w tym liczne rysunki.
To nie jest książka o kulturoznawstwie, lecz o kulturze. Zawiera wprawdzie obszerną prezentację metod i osiągnięć badawczych, ale jej głównym przedmiotem jest sama kultura (czy kultury) w rozmaitych przejawach; strukturach społecznych, operowaniu czasem i przestrzenią, rolach i koncepcjach jednostki, systemach wartości, symbolach i ich funkcjonowaniu. Oparta na rzeczywistych wykładach dla studentów polonistyki, została przez autora znacznie rozbudowana, wzbogacona i na ile było to możliwe uaktualniona. Jest tu wiele prób diagnozy, ale jeszcze więcej pytań, pozornie naiwnych, lecz fundamentalnych, i paradoksów, niekiedy niedostrzeganych także przez naukę. Są propozycje systematyki i anegdotyczne ekskursy, przykłady z kultur odległych i z życia codziennego, wycieczki na tereny nauk przyrodniczych i obserwacje zebrane przez autora.Z opisu książkiW kultowej książce mego dzieciństwa, marynistycznych wspomnieniach kapitana Borchardta, który w młodości studiował prawo, jest scena egzaminu na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Jeden z ekscentrycznych profesorów pyta studenta o to, co można, rozejrzawszy się wkoło z wieży wileńskiego kościoła św. Janów, ujrzeć w dole oczyma prawnika. Właściwa odpowiedź brzmi: Przedmioty i podmioty stosunków prawnych. (Anegdota ta znana jest też przynajmniej w wersji krakowskiej).Marzeniem autora tej książki jest, by Czytelnikowi spoglądającemu bezpośrednio, poprzez lektury, media czy rozmowy na bogactwo otaczającej kultury, własnej i cudzej, dawnej i dzisiejszej, pomogła ona dostrzec fakty i tendencje, wielość odniesień, funkcji i sensów, obfitość poznawczych perspektyw i nieuchronnie towarzyszących im kłopotów. A zarazem, by poprzez przedmioty zobaczył na owej metaforycznej wieży świętojańskiej siebie samego jako podmiot kultury poznający, przeżywający, opisujący i tworzący. Zachęcam zatem do uważnej, spokojnej, i co istotne niezbyt pośpiesznej lektury.Autor przygotował nam dzieło o rozmiarach Wykładów o filozofii dziejów G.F.W. Hegla, z tą różnicą, że Hegel wykładał w nich swoją doktrynę historiozoficzną, zaś Augustyn przywołuje kilkadziesiąt doktryn sformułowanych w kilkunastu dyscyplinach i czyni to w sposób klarowny, zajmujący, potoczystym, bogatym i barwnym językiem, nie unikając swojego stanowiska.prof. Stefan Bednarek, Uniwersytet WrocławskiWykłady Rafała Augustyna prezentują imponujące bogactwo przejawów świata kultury, które czerpie on ze swojej rozległej wiedzy o tym świecie zarówno z prac badaczy, jak i z własnych obserwacji, doświadczeń, a nawet biografii. Sam czytałem ten obszerny tekst z niesłabnącym zainteresowaniem jestem przekonany, że tak samo będzie z innymi czytelnikami.prof. Grzegorz Godlewski, Uniwersytet WarszawskiRafał Augustyn (ur. 1951) jest polonistą, krytykiem muzycznym i teatralnym, kompozytorem i organizatorem życia artystycznego. Absolwent i pracownik Uniwersytetu Wrocławskiego, wykładał i wykłada tam wiedzę o kulturze, a także przedmioty z pogranicza literatury, teatru i muzyki. Ukończył też Akademię Muzyczną w Katowicach w klasie H.M. Góreckiego. Stypendysta m.in. Salzburg Seminar, Centre Acanthes we Francji i MacDowell Colony w USA. Autor programów w radiowej Dwójce, Trójce i TVP, współpracownik miesięcznika Odra. Laureat Jazzu nad Odrą, zdobywca trzech nominacji do Fryderyka, Nagrody Muzycznej Wrocławia oraz brązowego i srebrnego medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Członek Związku Kompozytorów Polskich i polskiego PEN Clubu.
Pod koniec marca i na początku kwietnia 1942 roku Institut fr Deutsche Ostarbeit przeprowadził w Tarnowie badania antropologiczne mieszkających w nim Żydów. Objęły one 565 osób (dodatkowo 13 przedstawicieli inteligencji i żebraków dla porównania wyników), które potraktowano jako bezimienne numery potrzebne do uzasadnienia ideologicznych teorii. Chciano udowodnić, że Żydzi odróżniają się zarówno fizycznie, jak i duchowo od Niemców, oraz potwierdzić powszechnie formułowany wniosek, iż rozwiązanie kwestii żydowskiej będzie możliwe jedynie przez oddzielenie ich od reszty społeczeństwa. Nie czekając na wyniki, które nigdy nie zostały opracowane (poza wstępnymi opisami), 10 czerwca 1942 roku naziści rozpoczęli w Tarnowie eksterminację Żydów. Książka jest próbą wydobycia z anonimowości konkretnych osób, które były przedmiotem badań.Leszek Hońdo, dr hab. kierownik Zakładu Kultury Żydów w Instytucie Judaistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, przewodniczący Komisji Historii i Kultury Żydów Polskiej Akademii Umiejętności. Zajmuje się kulturą Żydów, cmentarzami żydowskimi i myślą żydowską. Autor m.in. książek: Krakowski Memorbuch bejt hamidraszu Majera Dajana, Kraków 2010; Dom przedpogrzebowy przy Żydowskim Nowym Cmentarzu w Krakowie, Kraków 2011; Hebrajska epigrafika nagrobna w Polsce, Kraków 2014.
PRIMATE CHANGE is a wide-ranging, polemical look at how and why the human body has changed since humankind first got up on two feet. Spanning the entirety of human history - from primate to transhuman - Vybarr Cregan-Reid's book investigates where we came from, who we are today and how modern technology will change us beyond recognition.
In the last two hundred years, humans have made such a tremendous impact on the world that our geological epoch is about to be declared the 'Anthropocene', or the Age of Man. But while we have been busy changing the shape of the world we inhabit, the ways of living that we have been building have, as if under the cover of darkness, been transforming our bodies and altering the expression of our DNA, too.
PRIMATE CHANGE beautifully unscrambles the complex architecture of our modern human bodies, built over millions of years and only starting to give up on us now.
Prezentowana praca nie odnosi się do całokształtu filozofii Karla Jaspersa, lecz do jego głównego dzieła zatytułowanego Filozofia. Dlaczego właśnie tak? Na to pytanie trudno odpowiedzieć, właściwie każdy z czytelników powinien uczynić to sam. Osobiście preferowałbym Kantowskie określenie, że żadnej filozofii jako takiej nie ma, jest tylko albo historia filozofii, albo filozofowanie poszczególnych osób, które łączy komunikacja egzystencjalna, bądź zbiorowości, które układają się w jedność swych dziejów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
