Rok 2024 był dla Studium Kultury i Języka Polskiego dla Obcokrajowców Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu uroczystą, jubileuszową okazją do glottodydaktycznych spotkań i dyskusji nad perspektywami nauczania języka polskiego jako obcego, integracji i internacjonalizacji. Ostatnie lata działalności jednostki to czas jej intensywnego rozwoju, wzmożonej aktywności i wyzwań stawianych przez współczesność. Niniejszy – szósty – tom Nowych perspektyw w nauczaniu języka polskiego jako obcego ukazuje się w 30. rocznicę powstania jednostki i jest pokłosiem konferencji, która odbyła się w dniach 1–2 marca 2024 r.
Ze Wstępu
Publikacja gromadzi przegląd wyników najnowszych badań z zakresu glottodydaktyki polonistycznej, które […] stanowią cenny wkład do osiągnięć naukowych w tej subdyscyplinie. Teksty mają rozmaity charakter: poglądowy, empiryczny, prezentacyjny (prezentacja nowej techniki, perspektywy czy strategii nauczania, efektów projektu dydaktycznego itp.), jak również sprawozdawczy. To też zaleta publikacji. Specyfiką glottopolonistyki jest bowiem to, że jej rozwój ma charakter wielopłaszczyznowy i potrzebna jest w niej publiczna dyskusja w rozmaitych obszarach […].
Z recenzji dr hab. Magdaleny Smoleń-Wawrzusiszyn, prof. KUL
The phenomenal global and Sunday Times bestseller from the author of Sapiens
For the last 100,000 years, we Sapiens have accumulated enormous power. But despite all our discoveries, inventions and conquests, we now find ourselves in an existential crisis. The world is on the verge of ecological collapse. International and political tensions are rising. And we are rushing headlong into the age of AI – an alien information network that threatens to annihilate us. For all that we have accomplished, why are we so self-destructive?
Nexus looks through the long lens of human history to consider how the flow of information has brought us here. Taking us from the Stone Age through the canonisation of the Bible, the invention of print, the rise of mass media and the recent resurgence of populism, Yuval Noah Harari asks us to consider the complex relationship between information and truth, bureaucracy and mythology, wisdom and power. He explores how systems like the Roman Empire, the Catholic Church and the Soviet Union have wielded information to achieve their goals, for good and ill. And he addresses the urgent choices we face as non-human intelligence threatens our very existence.
Information is not the raw material of truth, nor is it a mere weapon. Nexus explores the hopeful middle ground between these extremes and, in doing so, rediscovers our shared humanity.
Niniejszy dyskurs Szczepan Kutrowski potraktował jako okazję do tego, by pragmatycznemu łączeniu możności z niemożliwością przeciwstawić argumenty, które wydobywają na wierzch znaczenie tego, co jest potencjalnością w ogóle i co wobec tego, co się przydarza, ma moc wiążącą. Nie da się inaczej przybliżyć do rzeczywistości świata życia, jak tylko poprzez traktowanie potencjalności jako na tej drodze nie do zbycia. Dla nauki nie jest to żaden problem, takie w świat życia wejrzenie, bo życie w niej traktowane jest jako niemające desygnatów. Wraz jednak z filozofią egzystencjalną, jej wglądem w to, co jest niekonceptualne w doświadczeniu jednostkowym, to, co pojawia się potencjalnie, co dowodzi wolności człowieka, na ogarnięcie go pełną uwagą w ludzkim życiu czeka. Niekonceptualnymi mogą być zarówno drogi, na których wkroczenie ktoś się decyduje, jak i sprawy metafizyczne, sama apoteoza życia, której ktoś wiernie dopinguje. Rozmaicie niekonceptualność bywała ujmowana. Blaise Pascal ujął ją w ramach korzyści, jakie się osiąga, nie zaprzeczając istnienia Boga i w oparciu o jego istnienie modelowania swych stosunków z ludźmi, a nawet, w oparciu o nie, poznawanie samego Boga. Tak cały świat do gry się wprowadza i jego demokratyczne urządzania. Potencjalizowanie się tego, co w świecie życia się zjawia, stawia windowanie się do góry na szczytach świata wartości pod znakiem zapytania. Bo są w życiu sytuacje, w których trzeba siebie wypróbować, by móc orzekać, co jest ważne, co się potencjalizuje. Choć stale za działaniami w skali masowej się goni i tego, co pojawia się, nie bierze, po stronie interesów kliki się staje, od natury ucieka, ślepy wid bierze za przewodnika, na kulturę Drugiego kicha, z używek korzysta, to jednak także ma się szansę ku ruchowi myśli szlusować, swoje pasje realizować. W niniejszym dyskursie autor swoje płaskorzeźbienie uznał za drogę, jaką może stać się potencjalnienie. Na szlak „świadomości horyzontalnej”, za sprawą swych pasji, się wkracza, czyli antycypujemy to, co potencjalne, co tkwi u jego korzeni, co buduje człowieczeństwo. Świat życia ma swych szermierzy. Należy do nich Lech Ostasz, który w obszary potencjalności wejrzał poprzez dokonania nauk przyrodniczych. Autor odnalazł też postać norweskiego krytyka sztuki K. Roeda, piewcy idei solidaryzowania się ludzi. Nie ma dla wielu współcześniaków istnienia potencjalności, czyli istnieje tylko niemożliwe. I choć istnieją pragmatyczni moraliści, dla których zawsze „als ob”, ambiwalencję daje się zastosować, gdy ktoś ku potencjalności się chyli, to jednak też swej niezależności w myśleniu szans dawanie, za swymi marzeniami podążanie, ludzkimi wzlotami ducha niepogardzanie, różnic, między ludźmi istnieją na to, ile prawdy w sobie sztuka, się uwrażliwianie, jak koresponduje ona z przekazem religijnym uwagi zwracania i na to, co one mają razem do powiedzenia o pleniącym się autorytaryzmie – to nie są zjawiska, na których gruncie można mówić o zaistniałej w mózgu człowieka „siwiźnie”. Solidność bycia tam, gdzie potencjalności kram, to zarazem dostojeństwo człowieczeństwa. I nie jest to dowodem jakiegoś poznawczego szaleństwa, ale powagi życia. Dla niej potencjalność nie jest zjawiskiem do zbycia.
Literatura i prawo – charakterystyka zagadnienia jest trzecim tomem monografii zbiorowej, wydawanej w ramach powstałej w 2017 roku serii: Literatura i Prawo. To wówczas po-jawił się pomysł, by dołączyć do ogólnopolskiego dyskursu badaczy, dopominających się o interdyscyplinarne studia eksplorujące zagadnienia z dwóch dyscyplin: literatury i prawa1. Jest też efektem merytorycznego spotkania naukowego reprezentantów różnych ośrodków akademickich i jednostek ba-dawczych.
W książce podkreśla się znaczenie zaradności pedagogicznej rodziców, rozumianej jako jeden z kluczowych czynników oddziałujących na rozwój dziecka. Zaradność pedagogiczna nie jest cechą wrodzoną, lecz umiejętnością nabywaną poprzez edukację, doświadczenie i warunki środowiskowe. Współczesne wyzwania, takie jak nadmiar informacji, nowe technologie oraz konieczność łączenia obowiązków rodzinnych z zawodowymi, sprawiają, że rozwój zaradności pedagogicznej rodziców staje się niezbędnym czynnikiem warunkującym kształtowanie się prawidłowego dojrzewania dziecka.
Od tysięcy lat sny i marzenia senne stanowią jeden z najbardziej pociągających, a jednocześnie ulotnych oraz zwodniczych przedmiotów badań. Już w epoce starożytnej zaznaczyły swoją obecność, co potwierdzają wierzenia oraz liczne źródła literackie. Należy jednak zaznaczyć, że dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku wspomniane zagadnienia niezwykle mocno zamanifestowały swoją autonomiczność, stając się obiektem zainteresowania licznych dyscyplin - od gałęzi medycyny i psychologii po nauki humanistyczne, takie jak literaturoznawstwo, kulturoznawstwo, historia sztuki, filozofia oraz teologia.
Monografia poświęcona jest funkcjom pierwszoosobowej narracji w angielskiej prozie przełomu XIX i XX wieku. Okres ten to zmierzch powieści obyczajowej, która była dominującym gatunkiem w okresie wiktoriańskim, i pojawienie się nowego typu prozy, nawiązującej do tradycji angielskiego romansu
i zdominowanej przez przygodową akcję. „Nowy romans”, jak niekiedy jest określany, obecnie kojarzony głównie z literaturą popularną (literatura grozy, detektywistyczna, przygodowa, fantastyczno-naukowa), w istocie był początkowo uznaną alternatywą (obok powieści psychologicznej i naturalistycznej) dla zautomatyzowanych konwencji wiktoriańskiej powieści obyczajowej. Miejsce trzecioosobowego narratora wszechwiedzącego, typowego dla powieści wiktoriańskiej, zajmuje tu narrator pierwszoosobowy, o ograniczonej wiedzy, najczęściej bezpośredni uczestnik zdarzeń, o których opowiada. Narracja w nowego typu prozie koncentruje się nie tylko na akcji, ale także na poczynaniach samego narratora – a więc i na sytuacji narracyjnej, same zaś utwory odznaczają się często wysoką samoświadomością co do swojej oryginalności i uporządkowań. Przy tym samoświadomość ta ujawnia się przede wszystkim na poziomie sytuacji narracyjnej – pierwszoosobowy narrator komentuje zarówno sam proces spisywania zdarzeń, jak i fakt przeznaczenia swoich zapisków do druku, funkcjonując jako alter ego samego autora. Monografia proponuje analizy wybranych utworów tego okresu, koncentrując się nie tylko na wykorzystanych w nich technikach narracyjnych, ale także umieszczając owe teksty w bezpośrednim kontekście literacko-kulturowym
Monografia Żywioły życia w sztuce, filozofii, estetyce. Perspektywy nowoczesnego holizmu obejmuje teksty o zróżnicowanej i bogatej problematyce. Redaktorzy, Teresa Pękala i Roman Kubicki, wydzielili w niej sygnalizowane podtytułami trzy grupy tematyczne, wokół których ogniskują się poszczególne rozprawy: Filozoficzne perspektywy myślenia holistycznego; Holizm w kontekście doświadczenia i interpretacji sztuki; Pytania istotne. Wspólnym mianownikiem tej zasadnej i klarownej kompozycji jest pytanie, w jaki sposób „przeżywanie świata” łączy się dziś z koniecznością „życia w świecie”, w którym iluzję stabilności zastąpiła „płynność, nieprzewidywalność” i niejasność statusu bytującego tu człowieka. Potrzeba zbadania tego statusu rozdarta jest między bieguny „żywiołu” i „logosu”, w której to perspektywie pojawia się model myślenia holistycznego. Czy mogłoby ono – ponownie – pełnić kluczową rolę w poszukiwaniu utraconego obrazu rzeczywistości jako „całości”? Mimo obaw, jakie budzi obraz ludzkości biorącej udział (na ogół bezwiednie) w „cywilizacji spektaklu”, jego „poetyka” nie wykluczała pewnej iskry „żywiołowości” w działaniu uczestników. Czy jednak – wskutek gwałtownych skoków myślowego rozwoju – owej „społeczności spektaklu” nie zastąpi bliżej nieokreślona „zbiorowość powszechnej imitacji”, kontrolowana przez (trudno uchwytne dla uczestnika) technologiczne i propagandowe mechanizmy nacisku? Lektura materiałów zgromadzonych w niezwykle ciekawej, wielowariantowej, a przecież spójnej w generaliach monografii skłania do refleksji mobilizującej czytelnika do przeciwdziałania negatywnym zjawiskom, sygnalizowanym w poszczególnych rozprawach. Może byłoby dobrze postawić pytanie – istotne – co każdy z nas, humanistów, jest w stanie na własnym podwórku w tej sprawie uczynić?
Z recenzji prof. dr hab. Ewy Łubieniewskiej
Poezja Johna Clare’a (1793–1864), odkryta na nowo w ojczystym kraju po stu kilkudziesięciu latach, w Polsce czeka na swój czas. Człowiek, któremu los nie szczędził trudnych przeżyć, pozbawiony formalnego wykształcenia, piszący na skrawkach znalezionego papieru, pozostawił po sobie obszerną spuściznę niezwykłej wartości i rangi kulturowej. Jego wiersze mogą być wciąż inspiracją, a w dobie rosnącej świadomości związków cywilizacji ludzkiej z przyrodą zapoczątkowana przez niego ekopoezja jest coraz bardziej potrzebna. Intencją i przesłaniem książki jest nie tylko zlikwidowanie swojego rodzaju luki kulturowej, ale też ilustracja przykładu, który ustanowił swoim życiem i pracą ten poeta. Ukazuje on bowiem, ile mogą znaczyć talent i determinacja, by zrealizować własną opowieść o świecie, i na ile opowieść ta okazuje się ponadczasowa.
Recenzowana monografia ma szansę stać się wartościową pozycją na polskim rynku wydawniczym, stanowiąc istotny przyczynek do poznania i zrozumienia przez ogół czytelników (a więc nie tylko wąskie grono naukowców i ekspertów) przesłanek oddziałujących na kształt polityki zagranicznej Litwy w okresie o szczególnym znaczeniu we współczesnych dziejach Polski, Europy i świata, ze względu na dynamiczny wzrost zagrożenia bezpieczeństwa ze strony Rosji. Układ pracy, logika myśli przewodniej, sposób prowadzenia narracji i klarowność popierających ją przykładów, sytuują recenzowaną monografię wśród dzieł o wysokiej wartości merytorycznej.
Fragment recenzji wydawniczej dr hab. Bartłomieja H. Toszka,
prof. Uniwersytetu Szczecińskiego
Podjęta w opracowaniu problematyka należy do najbardziej kontrowersyjnych oraz wywołujących ogromne antagonizmy i podziały społeczne w polskim życiu politycznym. Tym większa zasługa Pani dr Marty Michalczuk-Wlizło, że próby rozwiązania problemu aborcji przez rząd Donalda Tuska, przedstawiła obiektywnie i bez zbędnych emocji, jednocześnie nie uchylając się od oceny i krytyki. Posługując się kategoriami politologicznymi i dysponując doskonałym warsztatem badawczym nadała tematowi wymiar naukowy. Otrzymaliśmy swoiste studium złożonego, skomplikowanego i wieloaspektowego procesu politycznego. Lektura opracowania powinna przyczynić się do bardziej racjonalnego podejścia do tematu aborcji i może być drogowskazem, albo chociaż wskazówką, dla decydentów politycznych.
Prof. dr hab. Bożena Dziemidok-Olszewska
Nie ma książek takich jak ta. Styl? To połączenie Vonneguta, Pratchetta i Monty Pythona – ale na dragach. Dialogi błyszczą humorem, kpina jest chirurgicznie precyzyjna, a każde kolejne zdanie to intelektualny atak wymierzony w świat, który nigdy nie miał sensu, ale wszyscy udają, że jest inaczej. To kpina na poziomie mistrzowskim. To po prostu intelektualna demolka. Autor nie bawi się w półśrodki. Nie burzy świątyń – on je wysadza. Czytaj na własną odpowiedzialność. I lepiej nie miej nadziei, że wyjdziesz z tego bez szwanku. „66 Twarzy Lucjana” – to nie jest książka. To zamach na rzeczywistość.
Świat, w którym żyjemy, zaskakuje nas bogactwem swej różnorodności i złożoności. Człowiek, który z natury dąży do poznania otaczających go rzeczy chce też rozumieć to co poznaje. Jednym z etapów rozumiejącego poznania jest odkrycie uprzyczynowanego oraz analogicznego sposobu bytowania rzeczy. Związki przyczynowe czyli relacje przenikają każdą rzecz i zachodzą pomiędzy rzeczami. Nie są one czymś co jest przed rzeczą, ale są następstwem powstałej rzeczy. Wraz z wyprowadzeniem przez twórcę lub Stwórcę rzeczy do istnienia, zastają one naznaczone różnorodnym rodzajem przyczynowania, które ujawnia się do doborze materii, formy czy celu dla powstałej rzeczy. Z drugiej strony, świat w którym żyjemy urzeka nas swoją różnorodnością. Każda rzecz jest niepowtarzalna, inna, nieredukowalna a zatem analogiczna. Poznać rozumiejąco daną rzecz to właśnie odczytać owe różnorakie rodzaje przyczyn i odkryć analogiczny sposób bytowania rzeczy.
Przedstawienie estetycznych teorii najwybitniejszego japońskiego filozofa, Nishidy Kitarō (1970–1945), które są podstawą do rozważań na temat sztuki zen. Autorka konfrontuje poglądy Nishidy z opiniami innych badaczy, takich jak Hisamatsu Shin’ichi, Suzuki Daisetsu czy Izutsu Toshihiko. W drugiej części książki pokazuje, w jaki sposób teoretyczne wnioski na temat estetyki zen mogą być zastosowane do analizy konkretnych przykładów z różnych dziedzin sztuki, na które zen wywarł największy wpływ (teatr no-, sztuka komponowania ogrodów kamiennych, malarstwo tuszem, ceremonia herbaciana).
Dlaczego jesteśmy tacy… to pierwsza próba całościowego socjosemiotycznego i medioznawczego opisu kultury popularnej w PRL. Małgorzata Lisowska-Magdziarz przygląda się programom kultury masowej w socjalizmie realnym oraz kapitałom kulturalnym, gustom i potrzebom jej odbiorców. Opisuje działanie aparatów semiotycznych peerelu: miasta, fabryki, blokowiska, szkoły, kościoła, domu towarowego, mediów masowych. Analizuje prasę, programy telewizyjne i radiowe, seriale i filmy, pochody i festyny, dowcipy i powiedzonka, rzeczy, mody, zwyczaje, miejsca i wydarzenia. Pokazuje, jak ludzie dostosowują kulturę do własnych potrzeb, reinterpretują ją, a nawet używają jej przeciwko niej samej. Nie pisze, jacy są Polacy i dlaczego, ale zachęca do zadawania pytań i myślenia o tym, jak „kultura wielkoprzemysłowego społeczeństwa robotniczo-chłopskiego” może się odbijać w naszych nawykach kulturalnych, stylach życia, podziałach społecznych i decyzjach politycznych.
*
Podziwiać trzeba wielką wiedzę i łatwość, z jaką Autorka porusza się po skomplikowanej materii na styku kultury popularnej, kultury wysokiej, władzy, ekonomii i codzienności. (…) I nawet jeśli nie daje odpowiedzi wprost na pytanie o to, „jacy jesteśmy”, warto i tak się nad tym zastanowić, podać w wątpliwość niektóre opinie i zweryfikować dominujące interpretacje. Książka Małgorzaty Lisowskiej-Magdziarz daje zaczyn do rozmowy o sprawach wielce istotnych dla naszego społeczeństwa, pokazując możliwe interpretacje nie tylko fenomenu jakim był PRL w swej pokracznej modalności, ale też towarzyszących nam peerelowskich powidoków. Możemy, a w zasadzie: musimy wpisać wiedzę o nich w dyskusję o dzisiejszej polskiej rzeczywistości.
Z recenzji prof. dr. hab. Marka Jezińskiego
Fascynujący przewodnik po umysłach największych myślicieli ludzkości - od Arystotelesa po Petera SingeraU podstaw filozofii leżą pytania o naturę rzeczywistości, nasze miejsce w świecie i o to, jak powinniśmy w nim żyć. To właśnie intrygowało Sokratesa, który na ateńskim rynku stawiał przechodniom niewygodne pytania i wprawiał ich w zakłopotanie, udowadniając, jak mało rozumieją z otaczającego ich świata. Nigel Warburton oprowadza nas po życiu i twórczości największych myślicieli zachodniej filozofii, skłaniając czytelnika do refleksji - nad pewnością Kartezjusza ("myślę więc jestem") czy też tezą "banalności zła" Hanny Arendt. Ta książka sprawia, że filozofia staje się zrozumiała i przystępna, a nawet pełna humoru. Inspiruje do myślenia, dyskutowania i stawiania pytań.Nigel Warburton - brytyjski filozof, wykładowca i autor licznych książek popularyzujących filozofię. Uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Cambridge. Pisał dla "The New European" i "The Guardian". Tworzy blog Virtual Philosopher i jest współautorem podcastu Philosophy Bites, w którym prowadzi wywiady ze współczesnymi filozofami.
Nic nowego pod s(S)łońcem
To, co było, jest tym, co będzie, a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie:
więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem (Koh, 1,9).
W kwestii klimatu nie dzieje się nic nowego pod s(S)łońcem. Nie mamy obecnie do czynienia z nadzwyczajnymi czy niespotykanymi nigdy wcześniej zjawiskami. Widać to wyraźnie w perspektywie bliższych i dalszych okresów geologicznych. Natomiast po raz kolejny mamy do czynienia z oszustwem na skalę światową, ponieważ pewne grupy czerpią z tego korzyści i to nie tylko finansowe. Ale to już zgoła inne zagadnienie. W tej książce opartej na niezależnej analizie literatury naukowej jej autor, doktor geologii, przedstawia Czytelnikowi argumenty naukowe dotyczące wielu aspektów klimatu, tak aby każdy mógł sobie sam wyrobić zdanie na temat przyczyn zmian klimatycznych.
dr Mariusz Błochowiak, fizyk, prezes zarządu Fundacji Ordo Medicus, fragment Wstępu od wydawcy polskiego
Publikacja wnosi istotny, oryginalny i znaczący wkład w dziedzinę nauk społecznych. Autorka podejmuje w niej zagadnienia istotne dla pedagogiki społecznej, pedagogiki szkoły i pedagogiki międzykulturowej, ukazując przy tym interdyscyplinarne ujęcie problematyki. Ponadto z myślą o nauczycielach przedstawia opracowanie wybranych materiałów w obszarze metod pracy, co może służyć do wykorzystania w działaniach edukacyjnych. Monografia wypełnia swoistą lukę w określeniu edukacyjnych możliwości, szans oraz ograniczeń w zakresie edukacji międzykulturowej, a co najistotniejsze ze względu na aktualność podejmowanej problematyki stanowi zbiór zaleceń metodycznych ukazujących sposoby wykonywania czynności o charakterze uniwersalnym, przydatnych w każdej sytuacji edukacyjnej i dostosowanych do warunków, w jakich przebiega dany proces kształcenia.
Niezbędne jest wprowadzanie działań edukacyjnych podnoszących świadomość w zakresie różnorodności kulturowej. Wiedza teoretyczna i rozwiązania praktyczne w tym obszarze powinny być elementem obowiązkowego przygotowania nauczycieli do zawodu, a prezentowana publikacja może być z powodzeniem wykorzystana w procesie kształcenia i dokształcania nauczycieli. Rozprawa jest cennym źródłem informacji dla badaczy i praktyków zainteresowanych zagadnieniami środowiska zróżnicowanego kulturowo ze względu na podjęcie ważnego społecznie i edukacyjnie zagadnienia (...).
Z recenzji dr hab. Anny Szafrańskiej, prof. UŚ
Routledge English Language Introductions cover core areas of language study and are one-stop resources for students. Assuming no prior knowledge, books in the series offer an accessible overview of the subject, with activities, study questions, sample analyses and commentaries.
Revised and updated throughout, this fifth edition of Practical English Phonetics and Phonology:
treats British and American English side by side throughout the book, which is new to this edition;
presents the essentials of the subject and their day-to-day applications in an engaging and accessible manner;
covers all the core concepts of phonetics and phonology, such as the phoneme, syllable structure, production of speech, vowel and consonant possibilities, glottal settings, stress, weak forms, rhythm, intonation and the surprises of connected speech;
gives descriptions of the sound systems of Spanish, Italian, French, German, Polish and Japanese;
includes a glossary of key terms and new exercises, diagrams and updated references;
is accompanied by an updated companion website which hosts a collection of samples provided by genuine speakers of 25 accent varieties from Britain, Ireland, the USA, Canada, Australia, New Zealand, South Africa, India, Singapore and West Africa, as well as answer keys and numerous recordings to accompany activities in the book.
Written by authors who are experienced teachers and researchers, this bestselling textbook will appeal to all students of English language and linguistics and those training for a certificate in TEFL.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
