Odrodzenie myśli teologicznej, które dokonało się w kręgu emigracji rosyjskiej w połowie XX w., sprawiło, że rosyjska – i prawosławna w ogóle – refleksja religijna zaczęła się rozwijać zgodnie z hasłem G. Fłorowskiego – „powrotu do Ojców Kościoła”. Ten ruch w stronę ortodoksyjnej, bizantyjskiej myśli filozoficzno-teologicznej umożliwił prawosławnym myślicielom współczesną recepcję ich bizantyjskich źródeł i odnowienie dyskursu wschodniochrześcijańskiego w jego czystej formie. Wybitnymi reprezentantami tego nurtu są Siergiej Chorużyj i Władimir Bibichin. Pierwszy stworzył – i do dziś rozwija – koncepcję „antropologii synergicznej”. Drugi, konsekwentnie wracając „do źródeł”, uznał, że myślenie odzyska autentyczny kształt tylko wtedy, gdy do myśli współczesnej wróci starożytność.
Łukasz Leonkiewicz – doktor filozofii, absolwent Instytutu Filozofii UW oraz Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, filozof i teolog prawosławny. Od 2010 roku wykładowca w Prawosławnym Seminarium Duchownym, nauczyciel filozofii i etyki, od 2015 roku pracownik nieetatowy Instytutu Filozofii UW, diakon w cerkwi św. Jana Klimaka w Warszawie. Autor licznych artykułów i tłumaczeń w czasopismach naukowych i popularnych, dotyczących filozofii rosyjskiej i teologii prawosławnej. Tłumacz z języka rosyjskiego Imperium peryferii B. Kagarlickiego oraz albumu Ikony rosyjskie.
Oddajemy w Państwa ręce tom Widzieć rozumieć komunikować: drugi z serii Obrazowanie w komunikacji. Składają się na niego teksty, które łączy teza o ucieleśnionym poznaniu. W lingwistyce kognitywnej jest to perspektywa kładąca nacisk na powiązanie ludzkiej cielesności, a tym samym mechanizmów percepcji ze strukturami językowymi oraz postrzeganie tych ostatnich w kontekście innych trybów semiotycznych.Justyna Winiarska i Aneta Załazińska
Niezakłamana biografia Antoniego Macierewicza.
Antoni Macierewicz to chyba najbardziej demonizowany i szkalowany polityk III RP. Przez opozycję totalną i lewaków w ogóle nękany jest nieustannymi procesami sądowymi. Za co? Za niezłomny patriotyzm, nieustępliwość w służbie Polsce, wierność wartościom chrześcijańskim, za sprzeciw wobec kolonizacji Polski przed i po 1989 r. Najzacieklej atakowany jest za listę nazwisk współpracowników komunistycznej bezpieki i za dociekania smoleńskiej prawdy. To jeden z niezbyt wielu w rodzimej polityce mężów stanu, dla którego dobro Ojczyzny jest najważniejsze. Niestrudzenie pracuje dla kraju wedle słów ks. Piotra Skargi: „własnych pożytków zapomniawszy”.
Ostatnimi czasy już nie tylko media, ale i autorzy książek rzucili się na Antoniego Macierewicza. Wszystkim paszkwilom, którymi został obrzucony, daje odpór autoryzowana biografia, którą trzymacie Państwo w ręku. „Macierewicz. Człowiek do zadań niemożliwych” to efekt dziesiątków rozmów (oczywiście nie tylko z bohaterem tej publikacji), spenetrowania setek dokumentów i wydawnictw. Uwikłania bohatera w najważniejsze wydarzenia historyczne i polityczne ostatniego półwiecza są zdumiewające. Kogo interesują kulisy władzy, ten przeczyta tę biografię jednym tchem. Np. wyjaśnienie dymisji Macierewicza jako ministra obrony jest zupełnie inne niż domniemały wszystkie media.
Poznajemy też opinie o Macierewiczu zarówno jego bliskich współpracowników, jak i oponentów. Dowiadujemy się np. na czym polega(ła) jego walka z Adamem Michnikiem, który od dawna prezentuje serwilistyczną postawę wobec sił zewnętrznych, a wyniosłą, albo nawet agresywną, wobec obozu narodowego.
Bogato ilustrowana (ponad sto zdjęć, wiele prywatnych), sięgająca
XIX-wiecznych korzeni biografia, wyszła spod pióra Jerzego Kłosińskiego, wieloletniego redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność”, autora publikacji z zakresu najnowszej historii. Tylko ktoś, kto sam znajdował się w środku opisywanych wydarzeń, mógł tak głęboko wniknąć zarówno w realia PRL-u, jak i III RP. Kłosiński kreśli wyrazisty portret bohatera książki, który niezmiennie twierdzi, iż „niepodległość ma jeden kształt, a wiele form niewola”. O tę niepodległość trzeba było toczyć zacięte boje, płacić uwięzieniem, internowaniem, polityczną i społeczną eliminacją. Premier Jan Olszewski trafnie nazwał Antoniego Macierewicza „człowiekiem do zadań niemożliwych”.
Główną zaletą książki jest doskonała precyzja (bez zbędnych, nazbyt formalnych odniesień) w ujmowaniu trudnych zagadnień filozoficznych i wysoki poziom rozważań merytorycznych. Napisana jest przez praktyka, ale głęboko świadomego obszernego zaplecza teoretyczno-konceptualnego, stojącego za konkretnymi rozwiązaniami. To nie tylko wykład określonej metody kształcenia, ale również, a może przede wszystkim – potężna etyka. To nie tylko technika – jak uczyć – ze szczególnym podkreśleniem nauczania – etyki, ale również, a może bardziej podstawowe – przesłanie moralne, które winno towarzyszyć każdemu nauczycielowi. Tym ważniejsze, że nie ograniczone do jednego kontekstu idei (przeświadczeń światopoglądowych), ale przedstawiającego, jak funkcjonować w zróżnicowaniu tych właśnie idei.
Z recenzji prof. nadzw. dr. hab. Macieja Woźniczki
Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy
im. Jana Długosza w Częstochowie
W serii ukazały się:
E. Płóciennik, Rozwijanie mądrości dziecka. Koncepcja i wskazówki metodyczne
E. Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej. Scenariusze zajęć w przedszkolu i szkole podstawowej
E. Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej. Scenariusze zajęć dla młodzieży
Robert J. Sternberg, Linda Jarvin, Elena L. Grigorenko, Mądrość, inteligencja i twórczość w nauczaniu. Jak zapewnić uczniom sukces
E. Płóciennik, Mądrość dziecka. Predyspozycje – przejawy – perspektywy wspierania
Tom 3 klasycznego już 3-tomowego dzieła o charakterze podręcznikowym. Jest uporządkowaną i bogatą w informacje prezentacją historii marksizmu. Autor śledzi źródła konstytutywnych pojęć marksizmu, ukazując wszystkie konteksty od starożytnych po współczesne. Zakorzenia myśl marksowską i marksistowską w europejskiej kulturze i filozofii, w zależności od potrzeb przechodzi od perspektywy ogólnej do interesujących szczegółów. Analizuje poszczególne odłamy i doktrynalne niuanse marksizmu.
Tom 2 klasycznego już 3-tomowego dzieła o charakterze podręcznikowym. Jest uporządkowaną i bogatą w informacje prezentacją historii marksizmu. Autor śledzi źródła konstytutywnych pojęć marksizmu, ukazując wszystkie konteksty od starożytnych po współczesne. Zakorzenia myśl marksowską i marksistowską w europejskiej kulturze i filozofii, w zależności od potrzeb przechodzi od perspektywy ogólnej do interesujących szczegółów. Analizuje poszczególne odłamy i doktrynalne niuanse marksizmu.
Książka Teraźniejsze przyszłości. Współczesne wyobraźnie lewicowe jest próbą przemyślenia projektu społecznej zmiany systemowej w socjalistycznych nurtach lewicowej radykalnej filozofii politycznej za pomocą narzędzi wypracowanych w poststrukturalistycznych teoriach kultury.
Moim zamiarem było przyjrzenie się, jak klasyczny, socjalistyczny projekt społecznej zmiany systemowej może być przekształcony czy też wzbogacony poprzez krytykę poststrukturalistyczną. Starałem się również stworzyć przestrzeń konstruktywnego polilogu między różnymi współcześnie funkcjonującymi poststrukturalistycznymi rekonceptualizacjami socjalizmu, gdzie narzędzia konceptualne i teoretyczne z różniących się pod względem genealogii perspektyw krytycznych mogą dokonywać nowych, nieoczekiwanych interwencji poznawczych.
Ze Wstępu
Rafał Majka - doktor nauk humanistycznych w zakresie kulturoznawstwa, absolwent filologii angielskiej na Uniwersytecie Śląskim oraz podyplomowych Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Adiunkt w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie. Współredaktor internetowego czasopisma naukowego poświęconego studiom queer "InterAlia" (www.interalia.org.pl). Od kilkunastu lat udziela się w lewicowych i feministycznych ruchach społecznych, ruchach LGBTQ. Jego zainteresowania badawcze obejmują studia kulturowe, współczesne filozofie polityczne, ruchy społeczne, gender i queer studies oraz feminizm.
Proporcje kształtów roślin oraz ciał zwierząt i ludzi można ująć w pewne systemy, które leżą
u podstaw wielu – może nawet wszystkich – dzieł sztuki, architektury i dizajnu. W niniejszej
książce Kimberly Elam pokazuje, jak matematyka łączy się z pięknem. Autorka zabiera
czytelnika w geometryczną podróż i opisuje podstawowe struktury wykorzystane
w różnorodnych projektach – od obrazów Degasa i Seurata po krzesła Miesa van der Rohe i
blender marki Braun. Omawia nie tylko dobrze znane proporcje, takie jak złoty podział, lecz
także te mniej popularne, na przykład ciąg Fibonacciego. Geometrię w projektowaniu
uzupełniają szczegółowe schematy, dzięki którym czytelnik może zobaczyć, że ściśle
określone matematyczne proporcje są źródłem piękna, oraz nauczyć się, jak za ich pomocą
tworzyć własne prace.
Każdy, kto zajmuje się sztuką – architekturą, grafiką użytkową czy projektowaniem form
przemysłowych – powinien dostrzegać i rozumieć zależności matematyczne, będące
budulcem otaczającego nas świata.
Kimberly Elam wykłada na Wydziale Projektowania Graficznego w Ringling College of Art and
Design w Sarasocie na Florydzie. Jej druga książka, Siatki, czyli zasady kompozycji
typograficznej, ukazała się nakładem d2d.pl.
Pytanie o istnienie życia po śmierci ma dla każdego człowieka kluczowe znaczenie – zarówno gdy dotyczy pragnienia osobistej kontynuacji życia, jak i przetrwania ludzkości jako zbiorowości. Samuel Scheffler analizuje w swoich wykładach wpływ obu tych perspektyw życia po śmierci na nasze postawy a także stawia hipotezy odnośnie do siły ich oddziaływania na postrzeganie przez człowieka sensu życia i przyjęty system wartości. Jego intrygujące i nowatorskie spojrzenie uzupełniają komentarze takich czołowych amerykańskich filozofów, jak: Susan Wolf, Harry G. Frankfurt, Seana Shiffrin oraz Niko Kolodny.
„W rzeczywistości możemy coś zrobić, by wesprzeć przetrwanie i rozwój ludzkości po naszej śmierci, podejmując na przykład działanie zmierzające do rozwiązania problemu zmian klimatycznych i rozprzestrzeniania broni jądrowej. Nie ma natomiast niczego, co moglibyśmy zrobić, by wesprzeć nasze osobiste przetrwanie po własnej śmierci. Jeśli więc rozpoznamy skalę naszej zależności od przyszłych pokoleń, to być może wzmocni to naszą determinację, by działać na ich rzecz, oraz sprawi, że także w tym sensie będziemy mniej egoistyczni”.
Fragment książki
Śmierć i życie po śmierci
Książka stanowi wprowadzenie do dyscypliny określanej mianem glottodydaktyki. Ma charakter podręcznika akademickiego, przygotowanego w formie wykładu uniwersyteckiego oraz w formacie aktywności dydaktyczno-pedagogicznych i studiów przypadku do zrealizowania na zajęciach o charakterze seminaryjno-konwersatoryjnym. W swojej koncepcji odnosi się do refleksyjnych nurtów kształcenia nauczycieli języków obcych, oferując użytkownikom publikacji osobiste doświadczanie na sobie współczesnych trendów i koncepcji glottodydaktycznych.
Zamieszczone w tomie studia przypadków i zadania odnoszą się do nauczania poszczególnych języków obcych, traktowanych jako element jednego ogólnego kształcenia językowego.
Zawartość książki skorelowana jest z wymaganiami sformułowanymi w obecnych i przygotowywanych standardach kształcenia nauczycieli. Odnosi się do treści skupionych w ramach ogólnej dydaktyki językowej i pedagogiki, które realizowane są na wszystkich specjalizacjach nauczycielskich prowadzonych w ramach neofilologii (anglistyk, germanistyk, romanistyk, iberystyk, italianistyk, rusycystyk), lingwistyk stosowanych i glottodydaktyki polonistycznej. Pod względem treści obejmuje całościowy przegląd rozwoju glottodydaktyki, zwracając uwagę na perspektywy i kierunki jej dalszego rozwoju.
Książka jest adresowana do studentów wszystkich ścieżek kształcenia nauczycieli języków obcych. Jej użytkownikami stają się tym samym studiujący specjalizacje nauczycielskie zarówno na studiach licencjackich, magisterskich, jak i kwalifikacyjnych podyplomowych w ramach wszystkich języków obcych obecnych w polskim systemie edukacyjnym.
„Na rynku polskich wydawnictw naukowych niewiele jest tego typu publikacji (może Janowskiej, Komorowskiej czy Pfeiffera), które można uznać za względnie kompleksowe, przy czym oceniany podręcznik wyróżnia się na tym tle in plus aktualnością i zakresem podejmowanych wątków problemowych. Postęp, jaki dokonał się przez minione kilka czy kilkanaście lat na gruncie omawianej dyscypliny, przesądza o tym, że zaproponowany wykład można uznać za nowe ujęcie problemu, wypełniające istotną lukę na rynku wciąż nielicznych podręczników akademickich dla przyszłych nauczycieli języków obcych.
Dydaktyka języków obcych autorstwa Przemysława Gębala niewątpliwie nosi cechy podręcznika akademickiego. To publikacja bardzo ciekawa, poznawczo wartościowa i potrzebna na etapie kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli języków obcych. Użyteczność tego opracowania docenią zwłaszcza ci czytelnicy, którzy mają utrudniony dostęp do źródeł innojęzycznych, tak z przyczyn logistycznych, jak i kompetencyjnych. W przedmowie do podręcznika autor celnie wymienia grupy adresatów jego wykładu: przyszłych i praktykujących nauczycieli języków obcych, w tym polskiego jako obcego, zamierzających nauczać bądź nauczających w różnych typach szkół i na różnych poziomach kształcenia, tak w edukacji formalnej, jak i pozaformalnej. Listę tę rozszerzyłabym o nauczycieli akademickich zajmujących się kształceniem przyszłych nauczycieli języków obcych. Dla nich również podręcznik może okazać się pomocą wielce użyteczną, zwłaszcza że został wzbogacony o komponent autorskich zadań/projektów, dzięki którym dużo łatwiej będzie osiągnąć zamierzenie autora, by jego praca przysłużyła się do „wykształcenia refleksyjnych praktyków, przygotowanych do uczenia się i podnoszenia swoich kompetencji zawodowych przez całe życie”.
Dr hab. Anna Jaroszewska, fragment recenzji
Zatem scena polityczna zdominowana została przez dwie antagonistycznepartie, które w miarę kontynuowania politycznej wojny w Polsce będą wchłaniałyalbo eliminowały zalążki każdej alternatywy. Bo zarówno w interesie płomiennychdzierżawców monopolu na patriotyzm, jak i uczestników obozu zdrady i zaprzaństwależy, by ani z jednej, ani z drugiej strony nie pojawiła się żadna politycznaalternatywa.Arcymistrz polskiej publicystyki znów roznosi w pył wrogówwolności i wrogów Polski! Stanisław Michalkiewicz w najwyższej formie.
Wyjątkowy podręcznik i publikacja naukowa ukazująca wielowymiarowośćoraz teoretyczno-praktyczny charakter pracy socjalnej.Podręcznik powstał jako syntetyczne i kompleksowe wprowadzenie do najważniejszych zagadnień pracy socjalnej w odpowiedzi na dynamiczny rozwój tej dziedziny w Polsce w ciągu ostatnich lat. Książka jest studium o różnych funkcjach, łącząc szeroki wachlarz kwestii teoretycznych z wiedzą praktyczną, dzięki czemu zainteresuje nie tylko studentów i wykładowców, ale też osoby zaangażowane w działania społeczno-socjalne.Autorom udało się uchwycić specyficzną dwoistość pracy socjalnej, będącej z jednej strony polem złożonej aktywności interdyscyplinarnej, a z drugiej - wyraźnie wyodrębnioną, zintegrowaną dyscypliną akademicką oraz praktyczną profesją. Rozdziały mają indywidualny charakter i odzwierciedlają autorskie stanowiska, a format wykładów łączy ze sobą wysoki poziom kompetencji merytorycznych z czytelnym językiem.Podręcznik prezentuje m.in.:historyczne, metodologiczne i moralne fundamenty teorii oraz praktyki pracy socjalnej;aspekty funkcjonowania pracy socjalnej w rozmaitych środowiskach i kontekstach;przyczyny problemów społecznych, wymiary problemowe życia ludzkiego, zjawiska i zachowania dewiacyjne;metody działania w ramach praktyki socjalnej na rzecz dzieci, kobiet, ludzi starszych, osób niepełnosprawnych, społeczności lokalnych;pracę socjalną w procesie profesjonalizacji, również w kontekście międzynarodowym.
Ta książka to bodaj główne dzieło francuskiego filozofa i starożytnika Pierre’a Hadota (1922–2010), nad którym pracował on przez kilkanaście lat i które stanowi kwintesencję jego przemyśleń nad charakterem starożytnej filozofii, a także nad naturą filozofii w ogóle. Filozofować, uważał, to wybierać sposób przedstawiania sobie rzeczy, od tego bowiem zależy, jak się do nich odniesiemy. Ten wybór wszakże nie był dziedziną refleksji teoretycznej. Filozofia pierwotnie stanowiła „sztukę życia”. Uczono się jej poprzez „ćwiczenia duchowe”, które leżą u podstaw tego, w czym dziś upatrujemy wykładu określonej doktryny. Tymczasem porządek, uważał Hadot, był odwrotny. Szkoły filozoficzne, jak epikurejczycy czy stoicy, uczyły pewnej postawy życiowej, uczyły „mądrości”, a teksty „doktrynalne” miały tylko pomocnicze znaczenie. Ten ich „użytkowy”, doraźny charakter prób ujmowania praktyki swego rodzaju teorią wyjaśniałby niespójność wielu starożytnych tekstów. Tę praktyczną filozofię zastąpiła teoretyczna w chrześcijańskim średniowieczu, gdy filozofia stała się służebnym narzędziem teologii. Jako ćwiczenie duchowe przetrwała w klasztornych praktykach duchowych i u niektórych myślicieli, także nowożytnych. Idee Hadota trzeba uznać za rewolucyjne, zupełnie bowiem zmieniają one nasze postrzeganie filozofii. Tak też są odbierane i dziś już nie sposób pominąć tej perspektywy w refleksji nad filozofią i w filozofii samej.
Publikacja podejmuje tematy dotyczące rozwoju różnych kultur i języków, ich przenikania się i wzajemnego wpływu, a także pamięci jako fenomenu kulturowego oraz językowego. Stawia pytanie, czy przełomowe wydarzenia z roku 1989 w Polsce i Niemczech znalazły swoje odbicie w lingwistyce, np. w zakresie językowych form grzecznościowych.
******
Language of transformation – transformation of language
The publication addresses the issues of the development of different cultures and languages, their interconnectedness and mutual influence, as well as those of memory as a cultural and linguistic phenomenon. The book poses the question of whether the events of the 1989 transformation in Poland and Germany are reflected in language, e.g. in the range of linguistic forms of politeness.
Książka napisana jest przez kompetentną i należycie przygotowaną badaczkę. Świadczą o tym zarówno erudycja Autorki jak i umiejętność radzenia sobie z niełatwymi problemami teoretycznymi. [...] Biorąc pod uwagę przeprowadzone badania własne, można stwierdzić, że praca jest bez zarzutu i powinna być wykorzystywana jako podręcznik dla studentów socjologii czy kulturoznawstwa, w ramach zajęć z metod i technik badawczych. Gabrieli Żuchowska-Zimnal udało się także pokazać, że wartość teorii wynika przede wszystkim z jej zdolności do prowokowania i strukturyzowania badań empirycznych. [...] Książka jest bardzo dobrze i ma przejrzystą, elegancką strukturę. Odnajdujemy w niej interesujące koncepty teoretyczne oraz fragmenty pomocne w dydaktyce.
Z recenzji prof. dr hab. Marii Flis
Dr Gabriela Żuchowska-Zimnal interesuje się socjologią kultury, konsumpcji i życia codziennego. Publikowała m. in. w “Kulturze i Społeczeństwie” i “Societas/Communitas” oraz pracach zbiorowych Nowa droga do zniewolenia i Miasto i Sacrum. Ze stypendium na Université Paul Valéry w Montpellier we Francji przywiozła słabość do prac Baudrillarda, Lipovetsky’ego i innych nietłumaczonych na język polski autorów. Stali się oni inspiracją do napisania pracy magisterskiej na temat zjawiska kiczu jak również dysertacji doktorskiej (której skróconą wersją jest niniejsza publikacja), opartej na własnych badaniach, współfinansowanych z grantu Narodowego Centrum Nauki.
In twenty-one bite-sized lessons, Yuval Noah Harari explores what it means to be human in an age of bewilderment.
How can we protect ourselves from nuclear war, ecological cataclysms and technological disruptions? What can we do about the epidemic of fake news or the threat of terrorism? What should we teach our children?
Yuval Noah Harari takes us on a thrilling journey through today’s most urgent issues. The golden thread running through his exhilarating new book is the challenge of maintaining our collective and individual focus in the face of constant and disorienting change. Are we still capable of understanding the world we have created?
Czternaście szkiców zamieszczonych w tomie, to zarówno rozproszone w różnych wydawnictwach artykuły publikowane w latach 1992?, jak i teksty, które ukazują się po raz pierwszy. Wspólnych ich mianownikiem są reguły działania w społeczeństwie i świecie nauki. Zebrane razem przedstawiają obrazy i klimaty dziesięciolecia polskiej transformacji w kontekście globalnym i europejskim.
Wolność jest wielkim darem, ale ma ono swoje granice, poza którymi rozpościera się anarchia i nieład społeczny. Jeśli więc w jednym zdaniu chciałbym zawrzeć przesłanie, stanowiące wspólną myśl wszystkich publikowanych tu artykułów, to można by je sformułować następująco: trafne rozpoznanie granic wolności ,otwiera przed narodem szanse na rozwój kraju i pomyślne perpektywy życiowe obywateli; świadome lub nieświadome przekroczenie owych granic może stanowić zagrożenie dla narodu jako całości, ale także dla zwykłych ludzi. Książka niniejsza jest nie tylko próbą zarysowania takich granic, lecz także tropieniem zjawisk, które - choćby tylko w symptomatycznej formie - sygnalizują niebezpieczne zbliżanie się do nich, lub nawet ich przekraczanie. Żyjemy w okresie wielkiej zmiany, ale przecież istnieje kontynuacja pewnych elementów przeszłości, z których jedne są naturalnym budulcem, czerpanym ze skarbnicy polskiej kultury i cywilizacji, inne są rezultatem inercji silnie przyswojonych nawyków, które utrudniają poprawne odczytywanie nowych czasów (ze Wstępu).
Oddajemy do rąk czytelników zbiór szkiców dedykowanych osobie Kena Wilbera, niestrudzonego pisarza i jednego z filarów globalnego sprzężenia dwóch tradycji duchowych, autora odważnie patronującego zbliżeniu tradycji Wschodu i Zachodu. W obliczu niepokojących trendów kultury konsumpcyjnej propozycja Wilbera twórczo odsłania nam możliwości duchowego wzrostu i dojrzewania, ukazuje możliwości aktualizacji wizji przekraczającej materialistyczne nastawienie kultury instant. Świat dzisiejszy, zbytnio pochłonięty rozwojem technologicznym i zwykłą karnawalizacją konsumpcji, zmierza ku dehumanizacji życia społecznego. Pomimo tego istnieje grono propagatorów duchowego przebudzenia na Zachodzie, wśród których Wilber należy do pionierów duchowego wymiaru egzystencji i zbalansowania pustki materialistycznej kultury poprzez przekazy odsłaniające rzeczywistość życia przebudzonego z troską, mądrością i współczuciem.
„Książka Jarosława Marca ma szansę stać się znaczącą lekturą dla pedagogów, socjologów, terapeutów czy kulturoznawców. Jest ona jedną z naprawdę nielicznych tak szeroko pomyślanych prezentacji koncepcji Wilbera na polskim rynku wydawniczym”. prof. dr hab. Tomasz Szkudlarek
Zagadnienie relacji eposu z różnorakimi prądami myślowymi, nurtami ideologicznymi i estetycznymi składającymi się na całe bogactwo i złożoność kultury europejskiej stanowi temat wykraczający poza specyfikę i zakres jakiegokolwiek określonego kontekstu kulturowego. Konferencja „Epos: od Homera do George’a R. R. Martina”, która odbyła się na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego w dniach 23–24 lutego 2017 roku, pomyślana była jako okazja do spotkania badaczy reprezentujących najróżniejsze dziedziny humanistyki, działających w obrębie różnych filologii i posługujących się różnorakimi narzędziami metodologicznymi, dla których tradycja literacka reprezentowana i symbolizowana przez gatunek eposu stanowi stały punkt odwołania w ich pracy naukowej. […] Niniejsza książka stanowi owoc tego „epickiego” przedsięwzięcia. Jako pomysłodawcy i redaktorzy mamy nadzieję, że przyczyni się ona do rozwoju naszych rodzimych studiów nad tradycją eposu i wpisze się w nurt rozwoju interdyscyplinarnych kontaktów badawczych przedstawicieli różnych dyscyplin świata polskiej nauki. Choć niemożliwe wydaje się zawarcie na kartach pojedynczej publikacji całej złożoności oddziaływań kulturowych, które tworzą tradycję reprezentowaną przez gatunek eposu, to jednak mamy nadzieję, że zarówno szeroki zakres tematyczny składających się na niniejszy zbiór prac badawczych, jak i wiedza i kompetencje naukowe ich autorów pozwolą w pewnym stopniu zadośćuczynić ciężarowi gatunkowemu tego intrygującego i wieloaspektowego zagadnienia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
