siążka, która może być obowiązkowym elementem biblioteczki każdego kapłana: Carlo Ciattini przedstawia relację między prezbiterem a nauką Kościoła na tematy społeczne.
Jak czytamy w Przedmowie: „Prezbiter jest w jakiś sposób skrzyżowaniem, w którym spotykają się Słowo Boże i historia ludzi. Nauka społeczna Kościoła jest jednym z miejsc takiego spotkania pomiędzy Ewangelią i historią: prezbiter nie mógłby w pełni głosić Ewangelii, jeśliby w jakiś sposób nie głosił także historii; tej historii, która po Chrystusie nie stanowi już profanum, lecz ma za teatr świat, który jak wierzą chrześcijanie został stworzony i jest zachowywany dzięki miłości Stworzyciela, popadł w niewolę grzechu, lecz przez Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego (…) został wyzwolony i przeznaczony (…) aby przeobrazić się (…) i osiągnąć doskonałość (GS 2). Nauka społeczna Kościoła, której prezbiter jest głosicielem, jest główną drogą prowadzącą do tego wyzwolenia, a poprzez nie – do ostatecznej doskonałości świata”.
Książka przedstawia genezę Kościoła Mormonów i zasadnicze nauki głoszone przez poszczególnych jego prezydentów. Poprzez historię i teologię autor ukazuje prawdziwy obraz Boga jaki bardzo często Mormoni starają się zataić przed swymi rozmówcami. W dwóch pierwszych rozdziałach została przedstawiona historia Kościoła Mormońskiego, oraz ich rozumienie Boga Trójosobowego. W trzecim rozdziale autor daje odpowiedź na często zadawane pytanie: Czy mormoni są chrześcijanami?
Autor pracy, Federico Avanzini, jest wykładowcą historii Azjii na Uniwersytecie Turyńskim. Od wielu lat prowadzi badania nad nowożytną i współczesną chińską i japońską myślą polityczną, a także nad dziejami dwóch najważniejszych szkół filozoficzno-religijnych w Chinach, mianowicie nad konfucjanizmem i taoizmem. W zwięzłej i przystępnej formie książka przedstawia założenia filozoficzne poszczególnych doktryn, omawia poglądy najwybitniejszych ich przedstawicieli, jak również kreśli procesy rozwojowe i charakteryzuje główne nurty tych szkół.
Ks. Tomasz Horak, proboszcz i katecheta, jest znanym kaznodzieją. Jego kazania są zamieszczane na serwerze „Opoka”. Często publikuje w „Gościu Niedzielnym”. Książka adresowana jest do tych, którzy czują potrzebę refleksji, przemyślenia w ciszy słuchanego w niedzielę słowa Bożego. Każda z zamieszczonych w zbiorze homilii była wygłoszona przez autora w jego wiejskiej parafii. Prosty język, wierność przyjętej formie literackiej oraz unikanie teologicznego żargonu decydują o ich zrozumiałości.
"Ta książka jest bardzo potrzebna. Myślę, że z pewnością będzie się podobała wszystkim tym, których ukształtowały w jakikolwiek sposób wspólnoty kościelne, i tym, którzy prawdziwie odczuwaja głód Pana Boga i tęsknią za Nim, nie widząc Go w swej codzienności. Chciałbym jednak, aby ta książka została dobrze przyjeta przez młodzież, począwszy od tej, która przygotowuje się do sakramentu bierzmowania. Proszę więc młodych, aby tę książkę przeczytali, a z pewnością pomoże im to zrozumieć także i moją poezję i widzenie chrześcijaństwa w dzisiejszym świecie". /ks. Jan Twardowski/
Człowiek, który ma chrześcijańskie poczucie grzechu, potrafi kochać wszystkich, mimo wszystko. W paradoksalny sposób wyznanie grzechów jest dla niego aktem radości i nadziei.
Wybór Kardynała Karola Wojtyły na Papieża był początkiem przełomowych zmian o charakterze politycznym, społecznym i religijnym na obszarze krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Nauczanie i postawa Jana Pawła II są powszechnie uznawane za czynniki, które przyczyniły się do uruchomienia zmian, których finałem był rozpad komunistycznego systemu uzależnienia narodów i państw naszego regionu Europy. Wyjątkowa wrażliwość Wielkiego Papieża na sytuację w krajach Europy Środkowo-Wschodniej wywodziła się z doskonałej znajomości dziejów tych narodów, z odczytywania i umiłowania „ducha" ich historii w wyjątkowy sposób. Świadectwem zainteresowaniajana Pawła II dziejami tych narodów było Jego uczestnictwo w zorganizowanym w Rzymie na przełomie maja i czerwca 1990 roku spotkaniu intelektualistów z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, wywodzących się między innymi z tych krajów - jak Białoruś, Litwa czy Ukraina - które już za kilka miesięcy miały wyrwać się z sowieckiej zależności.
TOM 1:
Siedemnaście kin, uruchomionych na wyzwolonych terenach wschodniej Polski, ale w połowie 1945 roku czynnych już 230, kilka aparatów do zdjęć i ręczne laboratorium… Oto początek powojennej polskiej kinematografii, szukającej miejsca i drogi rozwojowej w nowych warunkach ustrojowych. W 1945 roku w teren wyjechały też pierwsze kina objazdowe z aparaturą wiezioną na furmankach, ciągniętych przez konie. Film zaczął docierać do wsi i małych miasteczek, stając się ważnym elementem demokratyzacji kultury. W Warszawie filmy wyświetlane były w czterech kinach…
(…) W ciągu 10 lat powojennej kinematografii zrealizowano 42 filmy fabularne, a w ciągu kilku tygodni 1958 roku co 10 dni odbywała się premiera. Można więc mówić o wielkiej, wprost zaskakującej i prawdziwej „inwazji” polskiej twórczości filmowej. Znalazło to potwierdzenie w opiniach prasy europejskiej, a szczególnie francuskiej i angielskiej.(…) Oceniając filmy Munka, Kawalerowicza, Wajdy i Rybkowskiego francuski krytyk pisał m.in.: „Pokolenie to piękny film o polskim ruchu oporu i został stworzony przez człowieka, który był w tym mniej więcej wieku, co bohater w czasie okupacji. Przede wszystkim zaś to wspaniały film o miłości”.
TOM 2:
Diabła na ekranie nie ma… Był jednak głównym bohaterem dramatu „Matka Joanna od Aniołów”, gdyż jak powtarzano, przełożoną klasztoru Matkę Joannę (Lucyna Winnicka) „obsiadło aż dziewięć demonów”, którym nie mógł poradzić egzorcysta – ksiądz Suryn (Mieczysław Voit). „A tajemnicze moce na ekranie są wszędzie, opowiadając o średniowiecznych lękach i realnych ludziach dawno minionych lat”. (…)
Przystępując do robienia tego filmu Kawalerowicz wyczuwał poparcie władz politycznych, ale i zdawał sobie sprawę, że wkracza w tę sferę spraw ludzkich, które są drażliwe i zakłamane i których w filmie unikano. Reakcje na film, gdy znalazł się na ekranach, nie były więc zaskoczeniem, chociaż nie sądził, by w sprawę mógł się zaangażować w tak dużym zakresie polski episkopat.
Protest wyrażony przez Jerzego Modzelewskiego, wikariusza generalnego archidiecezji warszawskiej, biskupa sufragana warszawskiego, przeciw filmowi „Matka Joanna…” był nie tylko stanowiskiem episkopatu Polski, ale i Watykanu. (…)
W 1961 r. film Kawalerowicza i Konwickiego miał konkurować o palmę pierwszeństwa na festiwalu filmowym w Cannes. Skandal dyplomatyczny i polityczny spowodował, że film „Matka Joanna…” dostał Srebrną Palmę. Jury festiwalu, ceniąc się jako jedyna wyrocznia europejska twórczości filmowej, poniosło również klęskę, ulegając naciskom i sprzeciwom Watykanu i nie przyznając filmowi Kawalerowicza Złotej Palmy.(…)
O autorze:
Mieczysław Wojtczak, dziennikarz, publicysta, działacz polityczny. Studiował na Wydziale Dziennikarstwa UW. Współredagował pismo studenckie „Horyzonty”, a następnie pracował w tygodniku „Sygnały”. Publikował artykuły o kulturze w prasie warszawskiej i terenowej oraz młodzieżowej. Następnie przeszedł do pracy w Polskiej Agencji Prasowej, gdzie jedenaście lat kierował Oddziałem warszawskim oraz Biuletynem Politycznym PAP. W latach siedemdziesiątych pierwszy zastępca ministra kultury i sztuki, a jednocześnie szef polskiej „kinematografii”. Był edytorem tygodnika „Wiadomości Kulturalne”. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Związku Literatów Polskich. Członek – założyciel Fundacji Kultury Polskiej. Autor książek Kronika nie tylko filmowa (2004), Zdobywanie Moskwy (2006), O kinie moralnego niepokoju… i nie tylko (2009), Wielką i mniejszą literą. Literatura i polityka w pierwszym ćwierćwieczu PRL (2014), Teatr na scenie polityki 1944-1969 (2016) – wszystkie wydane w Studiu EMKA. Otrzymał wiele odznaczeń, w tym medal Zasłużonego Kulturze „Gloria Artis” oraz Złotą Odznakę „Zasłużony dla Warszawy”.
Obcy, niebezpieczni, nieobliczalni. Zaleją Polskę, wysadzą się w powietrze. Stali się bohaterami nagłówków gazet i kipiących nienawiścią wpisów na forach internetowych. Każdy o nich mówił i każdy był na ich temat ekspertem. To ludzie, których trzeba się bać lub odwrotnie należy im pomóc bez względu na konsekwencje. Zredukowani do grupy siedmiu tysięcy uchodźców, których polski rząd zobowiązał się przyjąć jesienią 2015 roku w Brukseli, są symbolem podzielonej Polski.Ale oni byli tu wcześniej. Nie przedzierali się łodziami przez Morze Śródziemne i nie forsowali kolejnych granic na szlaku wiodącym do Niemiec i innych bogatych krajów Europy. Są niemedialni i na uboczu. Ubierają się w lumpeksach, robią zakupy w dyskontach, przekrzykują się w autobusach, pracują na budowach, stoją po zasiłki z pomocy społecznej i tłoczą się z tobołami na dworcach. Zgorzkniali, smutni, radośni, roszczeniowi, niespełnieni. Uciekli ze swojego kraju przed wojną, prześladowaniami lub ludzkim gniewem. Musieli wyjechać z dnia na dzień, zostawiając za sobą wszystko: dom, pracę, rodzinę i pozycję społeczną. Yasser oprowadzał po Syrii wycieczki, Ali służył w afgańskiej armii, Szirin walczyła w Iranie o prawa kobiet, B. pracowała jako tłumaczka dla amerykańskich wojsk w Iraku. Bez względu na to, jak długo są w Polsce, marzą o powrocie do domu. Bo tylko tam mogą być w pełni sobą
Lepszej lektury do łóżka nie można sobie wymarzyć.
Międzynarodowy bestseller. Książka roku według „Times Literary Suplement”, „Observera”, „Sunday Timesa”, „Financial Timesa” i „Guardiana”.
Jaki wpływ na sen mają kofeina i alkohol? Co naprawdę dzieje się podczas fazy REM? Dlaczego z wiekiem zmieniają się zwyczaje związane ze snem? Jak popularne wspomagacze snu działają w dłuższej perspektywie?
Sen jest jednym z najważniejszych, a zarazem najmniej zbadanych aspektów życia, odpowiadającym za dobre samopoczucie i długowieczność. Do niedawna nauka nie znała odpowiedzi na pytanie, dlaczego śpimy, ani dlaczego bezsenność tak szkodzi zdrowiu. Jednak liczne odkrycia naukowe pozwoliły spojrzeć na sen z zupełnie nowej perspektywy. Matthew Walker pokazuje, jak sen wpływa na zdolność uczenia się, zapamiętywania i podejmowania logicznych decyzji. Jak reguluje emocje, wzmacnia odporność, poprawia metabolizm i apetyt. Sny łagodzą bolesne wspomnienia i tworzą wirtualną rzeczywistość, w której mózg łączy nową i nabytą wcześniej wiedzę, by pobudzać kreatywność.
Wykorzystując wieloletnie doświadczenie w pracy klinicznej i badawczej – dr Walker założył Instytut Badań nad Snem – pokazuje, jak poprawić swoje życie. Wystarczy się zdrzemnąć? Nie, to znacznie ciekawsze!
Matthew Walker jest prawdopodobnie jednym z najbardziej wpływowych ludzi na świecie.
– „Evening Standard”
Matthew Walker pokazuje, jak dobry sen sprawia, że jesteśmy mądrzejsi, bardziej atrakcyjni, szczuplejsi, szczęśliwsi, zdrowsi i możemy zapobiec nowotworom... prawdopodobnie nie mogę jeszcze powiedzieć, że uratowała mi życie, ale na pewno otworzyła oczy.
– Mark O’Connell, „Guardian”
Matthew Walker – brytyjski naukowiec zajmujący się badaniem mózgu, psycholog. Otrzymał tytuł profesora psychiatrii na Uniwersytecie Harvarda, wykładał także na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, założył Instytut Badań nad Snem. Laureat wielu nagród naukowych, autor ponad 100 publikacji na temat snu i mózgu, wielokrotnie gościł jako ekspert w prestiżowych mediach: od „National Geographic” po BBC.
Autorka podejmuje problematykę związaną z konstruowaniem i rekonstruowaniem własnej biografii przez kobiety i mężczyzn doświadczających zmiany zawodowej. W przeprowadzonych badaniach uwzględnia perspektywę (re)konstrukcji biograficznych w szerszym kontekście – nie tylko indywidualnym – związanym z biografią badanych, lecz także uwarunkowań podmiotowych oraz społeczno-kulturowych, posługując się metodą wywiadów narracyjnych. Opisuje zjawisko zmiany zawodowej, wykorzystując kategorie czasu, intensywności i zakresu, charakteryzuje także źródła zmian zawodowych oraz znaczenie zmiany dla indywidualnych (re)konstrukcji biografii. Przedstawia wyłonione w procesie badawczym kobiece i męskie wzory (re)konstrukcji biografii w sytuacji doświadczenia zmiany zawodowej. Rozważa również znaczenie edukacji w kontekście zmiany zawodowej i uczenie się w sytuacji zmiany w perspektywie teorii uczenia się transformatywnego Jacka Mezirova.
Autorki zaprezentowały rolę inkluzji w życiu społecznym i w edukacji z perspektywy pedagogiki specjalnej i pedagogiki społecznej. Przedstawiły wielość ujęć oraz podejść teoretycznych, badawczych i praktycznych, przeciwdziałających marginalizacji, dyskryminacji i wykluczeniu społecznemu. Dokonały analizy strategii pomocowych służących integracji wykluczonych w różne segmenty życia społecznego.
Publikacja otwiera dyskusję nad wspólnymi obszarami wykluczania i inkluzji, jest próbą pokazania interdyscyplinarności tego problemu. Zainteresuje pedagogów, pedagogów specjalnych i społecznych, socjologów, studentów tych kierunków, nauczycieli, pracowników organizacji pozarządowych zajmujących się osobami wykluczonymi lub zagrożonymi wykluczeniem społecznym.
******
Inclusion in special needs pedagogy and social pedagogy. Questions, contexts, debates
A presentation of the role of inclusion in social life and in education from the point of view of special needs pedagogy and social pedagogy, as well as different concepts and theoretical approaches, research-based and practical, counteracting marginalization, discrimination and social exclusion. An analysis of support strategies aimed at including marginalized people in different areas of social life.
Zbiór esejów z różnych dziedzin psychologii, a także antropologii kulturowej, paleogeografii i geologii, socjologii, filozofii politycznej, filozofii religii, teologii, historii, orientalistyki, kulturoznawstwa, leksykografii, pedagogiki, genetyki i archeologii, inspirowanych teorią czynności Profesora Tadeusza Tomaszewskiego i powiązanym z nią modelem sytuacji. Autorzy pokazują, co współczesna nauka wnosi do rozumienia pojęcia sytuacji i co niemal pół wieku po ukazaniu się tekstu Profesora (Człowiek w sytuacji, PWN, 1975) możemy powiedzieć nowego o człowieku w wielości sytuacji, których jest on podmiotem.
Oddając do rąk Czytelnika tę monografię, chcemy zwrócić uwagę na jeszcze jeden, ważny aspekt: otóż w warunkach, gdy aktualność obowiązujących paradygmatów naukowych zmienia się sezonowo, propozycja Tadeusza Tomaszewskiego może być przykładem pożytku z trwałości ustaleń opartych na rzetelnej wiedzy. Możliwość odniesienia się do nich (czy to na zasadzie aprobaty, czy negacji) staje się argumentem na rzecz wartości tradycji w nauce.
******
Humans in situations not only from a psychologist’s perspective. Sudies inspired by the theory of Tadeusz Tomaszewski
A collection of essays from various fields of psychology, as well as cultural anthropology, paleogeography and geology, sociology, political philosophy, philosophy of religion, theology, history, oriental studies, cultural studies, lexicography, pedagogy, genetics and archeology – inspired by Professor Tadeusz Tomaszewski’s theory of activity and related to the underlying situational model. The authors demonstrate what contemporary science brings to the understanding of the concept of a situation, and now, nearly half a century after the publication of Professor Tomaszewski’s text (Humans in situation, PWN 1975) what new insights we have about a human being in the multiplicity of situations he or she finds themselves in.
Zawarte w tym tomiku lectio divina do Dziejów Apostolskich porusza następujące tematy: prolog Łukasza (Dz 1,1-26), Pięćdziesiątnica (Dz 1,2-13), mowa Piotra i początek pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej (Dz 2,14-41), pierwsze summarium życia wspólnoty chrześcijańskiej (Dz 2,42-47), uzdrowienie chromego, druga mowa Piotra, dalszy wzrost wspólnoty chrześcijańskiej (Dz 3,1-4,4), Piotr i Jan przed Sanhedrynem (Dz 4,5-31). Innocenzo Gargano, kameduła, mieszka w Rzymie, w klasztorze San Gregorio al Celio, którego jest przełożonym i administratorem. Niezwykły profesor patrologii w Papieskim Instytucie Wschodnim, uczy historii egzegezy Ojców Kościoła w Papieskim Instytucie Biblijnym. Od dziesięcioleci zajmuje się odczytywaniem Biblii w perspektywie Ojców Kościoła i wierzącego ludu. Autor licznych publikacji, współautor różnych prac zbiorowych i opracowań słowników teologii i duchowości. Opublikował około trzydziestu tomów lectio divina oraz wiele prac na temat listów św. Pawła.
Benedykt XVI o najważniejszych wydarzeniach historii zbawienia Ta część bestsellerowego tryptyku Benedykta XVI mówi o ostatnich ośmiu dniach ziemskiego życia Jezusa, czyli okresie pomiędzy Niedzielą Palmową a Niedzielą Zmartwychwstania. Krok po kroku papież przygląda się gestom i słowom Mesjasza, jak również otaczających Go ludzi – apostołów, uczonych w Piśmie, a także Jego katów – pytając, co mówią one współczesnemu człowiekowi. W Przedmowie do części pierwszej powiedziałem, że moim pragnieniem było ukazanie „postaci i orędzia Jezusa”. Z odrobiną przesady można by powiedzieć, że chciałem znaleźć rzeczywistego Jezusa. W drugiej części zadanie to było (…) trudniejsze niż w pierwszej, ponieważ w niej dopiero spotykamy decydujące słowa i wydarzenia z życia Jezusa. (…) Jeśli, rzecz jasna, pozostają jak zawsze jakieś szczegóły dyskusyjne, to jednak mam nadzieję, że dane mi było zbliżyć się do postaci naszego Pana w sposób mogący dopomóc wszystkim tym czytelnikom, którzy pragną spotkać Jezusa i Mu uwierzyć. Benedykt XVI
Publikacja poświęcona jest zagadnieniom związanym z osiągnięciem sukcesu życiowego w ujęciu interdyscyplinarnym. Tematyka poszczególnych rozdziałów skoncentrowana jest wokół kategorii sukcesu życiowego młodzieży. Analizie poddane zostają wychowawcze i edukacyjne rozwiązania występujące we współczesnej szkole sprzyjające osiągnięciu sukcesu szkolnego oraz zagadnienia związane z projektowaniem indywidualnej ścieżki zawodowej. Omówione zostały również uwarunkowania sukcesu życiowego młodzieży (społeczne, edukacyjne, zdrowotne). Tematyka obejmuje także dylematy wychowawcze związane z procesami pedagogicznymi młodzieży i dorosłych.
Przyjęta w książce perspektywa postsekularna sprzyja identyfikacji tych momentów w dziele Czesława Miłosza, w których religia i literatura stają się sojuszniczkami nowoczesności w dążeniu do (auto)refleksji oraz odpowiedzialności jednostek za własny rozwój i kondycję wspólnot, z jakimi decydują się identyfikować. Autorka analizuje wypowiedzi Miłosza na temat związków między religią, nowoczesnością a literaturą, wchodzące w dialog z przemyśleniami współczesnych badaczy kultury, oraz interpretuje jego hybrydyczne gatunkowo praktyki twórcze jako innowacyjne „ćwiczenia duchowe”. Zatrzymuje się również nad relacją między wybranymi utworami powstałymi w odpowiedzi na konkretne warunki historyczne, społeczne i egzystencjalne, co pozwala nakreślić mapę najważniejszych strategii artystycznych Miłosza i problemów, z którymi mierzył się w wybranym przez siebie medium. Myśl postsekularna zostaje przy tym wsparta innymi tendencjami w studiach kulturowych: postkolonializm pomaga zrozumieć stawkę pisania Zniewolonego umysłu, psychoanaliza – meandryczne zmagania z religią w Ziemi Ulro, krytyka afektywna i studia nad traumą towarzyszą interpretacji Ocalenia, a studia nad pamięcią i zwrot performatywny inspirują refleksję nad relacją Miłoszowych tekstów do tradycyjnych rytuałów.
„Książka Kariny Jarzyńskiej stanowi dokonanie ze wszech miar oryginalne i nowatorskie, wprowadzając do badań nad dziełem Czesława Miłosza perspektywę dotychczas mało obecną, czyli refleksję religioznawczą i kulturoznawczą. Jest to ujęcie tym bardziej zwracające uwagę, że do opisu silnie obecnego u autora Ocalenia splotu religijnego z postreligijnym dotychczasowe instrumentarium badawcze okazywało się albo zanadto jednostronne, albo mało metodologicznie spójne. Zamysł Jarzyńskiej jest tym bardziej ambitny, że przedmiotem swoich badań uczyniła nie tylko teksty literackie Miłosza, ale także inne teksty kultury, w tym korespondencję i autokomentarze poety, zdążając do swoistej, skupionej na jednym aspekcie, sumy wiedzy o autorze i jego dziele”.
prof. dr hab. Aleksander Fiut
„Książka dr Jarzyńskiej stawia w nowym świetle zagadnienie religijno-duchowego wymiaru zarówno pisarstwa Czesława Miłosza, jak jego osobowości twórczej. Autorka zaproponowała całościowe ujęcie tego problemu poprzez podjęcie dobrze dobranych «studiów przypadków», skoncentrowanych na skrupulatnej, nierzadko odkrywczej, interpretacji konkretnych utworów, stanowiących reprezentatywne dla Miłosza ujęcie kluczowych kwestii o charakterze religino-etyczno-duchowym. Otrzymujemy dzięki przyjęciu tej strategii nie tylko charakterystykę stałych i zmiennych cech tej twórczości w jej egzystencjalnym przebiegu, ale też swoistą typologię czy topografię stanowisk pisarza w głównych kwestiach z tej dziedziny.
Pionierski charakter ma propozycja spojrzenia na twórczość Miłosza – a pochodnie na całą literaturę – jako swego rodzaju «ćwiczenie duchowe». Kategoria ta wyprowadzona została z tradycji rozważań religijnych, lecz w jej ujęciu zyskała wyraźnie egzystencjalno-antropologiczny charakter. Literatura pojęta jako ćwiczenie duchowe to literatura, która formuje (w sensie duchowo-etyczno-światopoglądowym) i piszącego, i czytającego, która chce mówić o sprawach dla życia człowieka najważniejszych, i która czyniąc to – sprawia, że ten fundamentalny wymiar sztuki pisania się urzeczywistnia – uaktywniając w ten sposób performatywną siłę i charakter. Rozważania te prowadzą więc do zaproponowania pewnego (nowego) narzędzia teoretycznoliterackiej analizy, które – sprawdzone na dziele Czesława Miłosza – może być zastosowane z powodzeniem do badań również innych przedmiotów literackiego poznania”.
prof. dr hab. Ryszard Nycz
Najważniejszym doświadczeniem strasznego XX wieku jest przestroga w sprawie zagrożenia chaosem i konfliktem; nieprzemijające zagrożenie kolektywizmem. Należy pamiętać, że suma małych błędów i nietrafionych regulacji może rozsadzić pożyteczny dla ludzi porządek. Objaśnia to teoria chaosu. Doświadczenie pokazało, jak groźny i podstępny jest przywilej, udział niezasłużony. Nie jest powszechna świadomość, że koflikty należy rozbrajać na etapie pojawiającuch się sprzeczności, a najlepiej nie dopuszczać do sytuacji skutkujących napięciami, sprzecznościami i zagrożeniem konfrontacją. W sytuacjach napiętych byle incydent może stać się pretekstem i detonatorem konfliktu, a nawet konfrontacji. Doświadczenie pokazało, że porządek opierający się na wyborze wolności jest optymalny, więc należy go respektować; nie widać alternatywy do tego wyboru.Fragment zakończenia
Gramatyka bieli jest książką porywającą, mocną, wnikliwą i z ogromnym kunsztem – specjalnie używam tego słowa – skomponowaną. Nie bez znaczenia dla zawartych w niej analiz i interpretacji jest „ucho wewnętrzne” autora – ku muzyce zawsze otwarte.
Książka zawiera ogromny ładunek spraw poważnych, trudnych, mrocznych – tak, Gramatyka bieli podszyta jest ciemnością – można ja zresztą zobaczyć i czytać jako kontrapunkt, ale też kontynuację Lekcji ciemności tegoż autora.
Pod względem swojej gęstości i nasycenia splatającymi się ze sobą wątkami "Gramatyka bieli" jest osiągnięciem tej samej miary, co "Podróże do piekieł" Bolesława Micińskiego. Jest to książka zapadająca głęboko w pamięć, na zawsze już otwarta, do której będzie się nie raz wracało, by czytać ją na nowo.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?