Popkultura jako zwierciadło społecznych przemianZjawisko Cool Japan stanowi jedną z charakterystycznych cech globalnej kultury popularnej przełomu tysiącleci. Filmy animowane Miyazakiego Hayao, Super Mario Bros. oraz inne gry wideo czy dania kuchni japońskiej, na przykład sushi i zupa miso - zyskały fanów na całym świecie. Co jest istotą tego fenomenu i jakie były jego początki?Autor wnikliwie przygląda się rozwojowi kultury popularnej w Japonii: począwszy od form artystycznych, takich jak teatr kabuki i teatr lalkowy w okresie Edo, przez uliczne pieśni i satyryczne czasopisma epoki Meiji, skończywszy na współczesnych mangach, anime i J-popie. Analizy komercyjnych, estetycznych, transkulturowych i tożsamościowych wymiarów popkultury uzupełnia opisami jej wpływu na społeczeństwo, gospodarkę i politykę na przestrzeni wieków. Pokazuje też, jak masowa produkcja dóbr kultury, przeznaczonych dla klas średniej i robotniczej, może stać się siłą napędową nacjonalizmu czy imperializmu.Książka E. Taylora Atkinsa pozwala lepiej zrozumieć kluczowy element tożsamości narodowej Japończyków, a także stanowi nieocenioną pomoc w poznawaniu historii i kultury Japonii.W ostatnich dekadach japońska popkultura podbiła niemal cały świat - także Polskę. To, co kiedyś uchodziło za egzotykę, dziś należy do codzienności, a Japonia umiejętnie dyskontuje tę popularność na wielu poziomach. Skąd jednak wywodzi się tamtejsza kultura popularna? Czy od zawsze służyła wyłącznie rozrywce? Odpowiedzi znajdziemy w tej wartościowej publikacji, która zainteresuje nie tylko fanów mangi i anime.dr Paweł Dybała, Instytut Bliskiego i Dalekiego Wschodu, Uniwersytet JagiellońskiWreszcie otrzymaliśmy zwięzłe ujęcie japońskiej kultury popularnej - od siedemnastowiecznych początków kabuki, przez szturm Babe'a Rutha na tokijskie boiska baseballowe, po filmy o Godzilli i kapcie z wizerunkiem Hello Kitty. Wszystko to autor umieszcza w szerszym kontekście historycznym. Ze względu na bogactwo szczegółów, wyważoną analizę i klarowny styl okraszony humorem książkę docenią zarówno studenci, jak i wykładowcy.prof. William M. Tsutsui, Hendrix CollegeE. Taylor Atkins, PhD, jest pracownikiem naukowym Northern Illinois University. Autor między innymi książki Primitive Selves: Koreana in the Japanese Colonial Gaze, 1910-1945 i redaktor zbioru esejów Jazz Planet.
SZCZECIN – jedyne miasto za linią Odry i Nysy Łużyckiej, które z woli Stalina trafiło do Polski. Miało stanowić rekompensatę za odebrane Rzeczpospolitej Wilno.
Szczecin był zawsze ważnym ośrodkiem przemysłowym i węzłem transportowym. W czasach III Rzeszy i po wojnie przyszło mu zapłacić za to wysoką cenę. Alianckie naloty obróciły miasto-twierdzę w ruinę, a dzieła zniszczenia dopełnili sowieccy wyzwoliciele. Stalin rozegrał temat przynależności Szczecina jako kartę polityczną. Chciał osłabić wpływy Niemców nad Bałtykiem. Zabierając im główny port, mocno ograniczył możliwości ekspansji gospodarczej.
Jednak Polakom w tym mieście nie było łatwo. Instalująca się administracja napotykała wrogość lokalnych Niemców i Rosjan. Na ulicach nocami rozgrywały się dantejskie sceny. Grasowały Wehrwolf oraz bandy maruderów i dezerterów. Pożary, których nikt nie gasił, czy strzały z broni automatycznej nie zachęcały do osiedlania. Armia Czerwona zachowywała się jak wojska okupacyjne. Przez zajęty port wywoziła zrabowany majątek „poniemiecki”, zatrudniając głównie… Niemców.
Polski kształt nadali miastu pierwszy prezydent Piotr Zaręba oraz wspierający go wojewoda Leonard Borkowicz. Pomimo odmiennych środowisk, z których się wywodzili, i arcyniesprzyjających warunków ich ekipa z sukcesem „przyprowadziła Szczecin do Polski”.
Oto opowieść o burzliwych wydarzeniach rozgrywających się na polskim „Dzikim Zachodzie” w niełatwych czasach.
Marek A. Koprowski
Pisarz, dziennikarz, historyk zajmujący się tematyką wschodnią i losami Polaków na Wschodzie. Plonem jego wypraw i poszukiwań jest wiele książek, z czego kilkanaście ukazało się nakładem Wydawnictwa Replika. Za serię Wołyń. Epopeja polskich losów 1939–2013 otrzymał Nagrodę im. Oskara Haleckiego w kategorii „Najlepsza książka popularnonaukowa poświęcona historii Polski w XX wieku”. Jest też laureatem nagrody „Polcul – Jerzy Bonicki Fundation” za działalność na rzecz utrzymania kultury polskiej na Wschodzie.
Adrian Pogorzelski, doświadczony przewodnik i badacz historii, zabierze was w fascynując podróż śladami ludów, które zamieszkiwały tereny obecnej Polski. O wielu z nich prawdopodobnie nigdy nie słyszeliście. Prapolska nie była jednak biała? plama? na mapie starożytnego świata. Dzięki postępom nauki odkrywamy właśnie, jak wiele łączyło ją z kulturami Grecji, Rzymu czy Wschodu i poznajemy zdumiewające szczegóły życia jej mieszkańców. Czy słyszeliście o śladach rytualnego kanibalizmu na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej? O kujawskich piramidach starszych niż egipskie? O potężnych grodach na Podkarpaciu, do których sprowadzano wino z dalekiej Grecji? Albo o teorii, ze nad Wisła? istniały osady wojowniczych kobiet? I czy zdajecie sobie sprawę, jak wiele naszych zwyczajów wywodzi się z wierzeń praprzodków? Posiłkując się najświeższymi ustaleniami archeologów, Adrian Pogorzelski poprowadzi was przez kolejne epoki naszych pradziejów. Amazonki i ludożercy to także świetny przewodnik, pełen inspirujących pomysłów na weekendowe wypady śladami przeszłości.
Chodźmy poczytać. Zwłaszcza, że coraz łatwiej jest nie czytać. Coraz więcej rzeczy rozprasza i walczy o naszą uwagę. Coraz krótszy jest czas skupienia. Odrywamy się, porzucamy. Okazuje się, że przeczytane książki często układają się w naszej pamięci w rodzaj autobiografii. Pamiętamy o pewnych wydarzeniach, uczuciach, przełomach w związku z lekturami, które czytaliśmy. Wędrowanie śladem fabuł i bohaterów czasem otwiera kolejne szufladki w pamięci. Ta książka może być też zachętą do tego, by tworzyć własny katalog przyjemności i porażek związanych z czytaniem.Ze wstępu
Monografia uwzględnia wizerunki literatek i prezentuje ich utwory zapomniane lub całkowicie nieznane, pokazuje historie kobiet ze świata, który dawno przeminął. To ważny i nieobojętny dla badacza obraz czasów oraz sytuacji egzystencjalnej, społecznej, publicznej czy prywatnej niewiast, podkreślający kobiece doświadczenia, dążenia do życia na własnych zasadach, powolny proces emancypacji, walkę o prawa, zaangażowanie narodowe, pewną nowoczesność w postawie, działaniu, w wyrażaniu sądów czy w twórczości.
"Topografie wileńskie" są udaną próbą rekonstrukcji obrazu międzywojennego Wilna w kontekście procesów modernizacyjnych. Autorka tropi ślady nowoczesności w przestrzeni miasta utrwalone w jego tekstowych reprezentacjach, zarówno literackich, jak i nieliterackich, efektywnie wykorzystując instrumentarium analityczne z zakresu geopoetyki i studiów miejskich. Przyjęta perspektywa badawcza w połączeniu z wnikliwym wglądem w poetykę różnorodnych gatunkowo tekstów umożliwiła uchwycenie specyfiki doświadczenia nowoczesności w peryferyjnym, zapóźnionym modernizacyjnie mieście, w którym granica między centrum i przedmieściami pozostawała nieostra, a namiastkowa wielkomiejskość była niema niezauważalna (z recenzji wydawniczej dr hab. Elżbiety Sidoruk).
Jest to praca wybitna. Jej przedmiotem jest polskie bartnictwo, przedstawione w ujęciu wiedzy instytucjonalnej oraz lokalnej. Badaczka opisuje bartnictwo, odwołując się do teorii Bruno Latoura, która pozwala jej wiązać ,,praktyki aktorów ludzkich i nie-ludzkich i znosi opozycję między światem człowieka i światem przyrody. Autorka wykazała się znakomitym rozeznaniem w teoriach nowej antropologii międzygatunkowej. Przedstawiła niematerialne dziedzictwo kultury bartniczej, na które składają się praktyki i treści symboliczne, mocno wpisane w imaginarium kulturowe. Praca została oparta na bogatej, zróżnicowanej bazie źródłowej, pozyskanej w czasie wieloletnich badań terenowych. Kapituła konkursu ,,Polska wieś dziedzictwo i przyszłość W rozprawie znajdujemy skrupulatne, rzetelne przedstawienie historii bartnictwa. Dowiadujemy się o ambiwalencji istniejącej między podejściem hodowlanym do pszczół, opartym na opiece i kontroli, podejściem afirmującym ich dzikość oraz podejściem symbolicznym, skoncentrowanym na czynnikach społeczno-kulturowych (dziedzictwie). dr hab. Dorota Rancew-Sikora, prof. UG
Czyż oprócz zachwytu spotkać nas mogą rzeczy naprawdę wielkie?Leszek Aleksander Moczulski, Oddech 1979 Bohater niniejszej książki wniósł do poezji polskiej drugiej połowy XX i pierwszych dwóch dekad XXI wieku zachwyt nad dobrem; to ono zasiewa w człowieku tęsknotę za pięknem moralnym i umożliwia zarówno indywidualny, jak i wspólnotowy wysiłek duchowy. Bunt w imię dobra oddala pokusę wzgardy, szyderstwa oraz zbaczania z biblijnie rozumianych prostych ścieżek. W człowieku wewnętrznym wzbudza stany cichej radości i pokorny zachwyt nad istnieniem, który umożliwia człowiekowi akceptację siebie oraz swojego miejsca w świecie. Należy trzymać się rozumu, zachwytu, / nawet gdy się jest w rozpaczy (Piosenka na koniec świata. Wołamy).Ze WstępuZbigniew Chojnowski, kreśląc autorskie wprowadzenie do twórczości Leszka Aleksandra Moczulskiego (19382017), czyni jego ośrodkiem pojęcie zachwytu, nawiązujące do idei Cypriana Kamila Norwida. Przełamuje też stereotyp recepcyjny Moczulskiego jako autora tekstów popularnych piosenek, wskazując na głębię, inspiracje i motywy jego poezji. Czytelnik może śledzić ewolucję poetyki Moczulskiego od Nowej Fali ku liryce chrześcijańskiej i poetyckiemu personalizmowi propozycji duchowego antidotum na aksjologiczne zagubienie współczesnych ludzi. Semantyka słów, obrazów, rytmów i brzmień służy w nim zawiązywaniu i wzmacnianiu relacji międzyosobowych, a także pomaga w otwieraniu się na obecność Boga. W eseistyczną podróż tropem sugestywnych interpretacji tej twórczości autor zaprasza każdego miłośnika poezji i piosenkowej liryki. Projekt: Egzystencja i LiteraturaSeria poświęcona jest wybitnym polskim pisarzom i pisarkom ich twórczości ujmowanej przez nich samych i interpretowanej przez krytyków jako projekt egzystencjalny, jako próba ustanowienia i zapisania siebie i swojego sposobu odczytywania sensów rzeczywistości, indywidualnego oglądu różnych jej sfer społecznej, politycznej, etycznej, kulturowej, metafizycznej. Istotnymi kategoriami wyjaśniającymi pisarskie dzieło są w tym przypadku biografia, tożsamość oraz kształtujące je szeroko rozumiane doświadczenie: cielesne i zmysłowe, psychiczne i społeczne, historyczne i polityczne, etniczne i estetyczne, religijne i duchowe
Tak było w minioną sobotę, kiedy zobaczyłem 500 osób żyjących od tygodnia bez prądu: dzieci, kobiety w ciąży. Jak do tej pory oddawałem krew tylko do badań. Kiedy cierpiałem dla Kościoła? Nigdy! To ja mam iść do swojego mieszkania, włączyć ciepłą wodę, usiąść w fotelu, wyciągnąć kiełbasę krakowską i oglądać dziennik? Zawróciłem. Wszedłem do bloku, poprosiłem, żeby wszyscy poszli, bo to co zamierzałem zrobić to przestępstwo. Nie chciałem, żeby ponosili konsekwencje. Po wielu problemach włączyłem prąd, zostawiłem kartkę z informacją, że to zrobiłem ja. A do wojewody napisałem sms-a, że ponoszę wszystkie konsekwencje: nie byłem pijany, nie byłem pod wpływem narkotyków, to jest rzecz związana z Ewangelią.
kard. Konrad Krajewski
Szokujące?
Konrad Krajewski robi to, bo uważa, że ludziom trzeba pomagać dziś, a nie jutro, że trzeba się dzielić tym, co mamy najdroższego! O sobie mówi, że jest jak „pogotowie ratunkowe Franciszka”. O nim mówią - kardynał ubogich, biskup ulic i cierpienia, jałmużnik i „Robin Hood papieża”. Konrad Krajewski, choć woli pozostać w cieniu, w sposób konkretny pokazuje, czym jest chrześcijaństwo, bo sam na co dzień żyje Ewangelią. A to, co mówi i to, co robi zobowiązuje do naśladowania i działania.
Szokuj! Bądź wolny i rób dobro!
Podstawy niemieckiej gramatyki masz już w małym palcu i chcesz osiągnąć poziom średnio zaawansowany? Zależy Ci na opanowaniu konstrukcji gramatycznych oraz słownictwa na poziomie B1? Oto Twój nowy, osobisty trener językowy!"Niemiecki. Trening B1" to zestaw ćwiczeń dla średnio zaawansowanych, który pomoże Ci ocenić swoje umiejętności, zrozumieć gramatykę i zadbać o rozwój językowy w trzech krokach.Materiał został opracowany zgodnie z zasadami prawidłowego treningu:Rozgrzewka: zapoznajesz się z teorią i przykładami.Trening właściwy: wykonujesz ćwiczenia - od najprostszych do bardziej zaawansowanych.Ćwiczenia relaksująco-utrwalające: rozwiązujesz krzyżówkę językową z użyciem słówek zawartych w poszczególnych rozdziałach.Zakres materiału obejmuje m.in.:stronę bierną i formy konkurencyjne strony biernej;czas Plusquamperfekt;zdania z whrend i solange, seit/seitdem i bis, nachdem i sobald,przysłówki hin i her;tryb przypuszczający;zdania warunkowe z wenn;rekcję przymiotnikai wiele innych zagadnień!"Niemiecki. Trening B1" uzupełnia trzecią część bestsellerowej serii "Niemiecki w tłumaczeniach. Gramatyka". To idealny wybór dla wszystkich samouków, którzy chcą poznać, utrwalić lub przypomnieć sobie zagadnienia gramatyczne z poziomu średnio zaawansowanego (B1). Podręcznik doskonale sprawdzi się także jako materiał do nauki w szkole lub na kursach językowych.Dzięki tej książce:poznasz lub utrwalisz niemiecką gramatykę na poziomie B1;wyeliminujesz typowe błędy;nauczysz się setek przydatnych słów i zwrotów;przetestujesz swoje umiejętności dzięki ćwiczeniom z kluczem.
W 1795 roku przestała istnieć Rzeczpospolita Obojga Narodów. Jej terytorium podzieliły między siebie ościenne mocarstwa: Rosja, Prusy i Austria. W XIX wieku państwo polskie odrodziło się dwukrotnie: w 1807 roku jako Księstwo Warszawskie, dzięki Napoleonowi Bonaparte, a w roku 1815 jako Królestwo Polskie, dzięki cesarzowi Rosji Aleksandrowi I. Królestwo to miało być odrębnym organizmem, złączonym na wieki z Imperium Rosyjskim przede wszystkim osobą wspólnego monarchy. Posiadało swoje władze i administrację, odrębną armię. W wyniku klęski powstania listopadowego i styczniowego państwo to utraciło stopniowo swoją odrębność, stając się Priwislinskim Krajem.Wybuch I wojny światowej przywrócił nadzieję na restytucję państwowości polskiej. Walczące strony od początku wojny wydawały odezwy do Polaków, obiecując im własne państwo. 5 listopada 1916 roku cesarze Niemiec i Austro-Węgier zapowiedzieli w uroczystej proklamacji utworzenie nowego Królestwa Polskiego. Nie wnikając w pobudki mocarstw okupacyjnych, do których należała niewątpliwie realizacja planów urządzenia kontynentu na swoją modłę w postaci Mitteleuropy oraz dążenie do pozyskania polskiego rekruta do walki po swojej stronie, należy przyznać, że w wyniku aktu 5 listopada stopniowo powstawała polska władza i administracja. Rada Regencyjna, nie będąc początkowo władzą suwerenną, dokonywała stopniowej emancypacji spod kurateli władz okupacyjnych. Kres monarchicznej formie państwa polskiego przyniósł listopad 1918 roku, kiedy regenci przekazali oficjalnie władzę Józefowi Piłsudskiemu.Autor niniejszej publikacji zestawia Królestwo Polskie ustanowione w 1815 roku z organizmem tworzonym po akcie 5 listopada 1916 roku. Czy coś je łączyło? Czy Królestwo zapowiedziane przez Radę Regencyjną było kontynuacją Królestwa Kongresowego? Na te i inne pytania stara się odpowiedzieć Piotr Żywiecki, sięgając przede wszystkim do źródeł i opracowań "z epoki" - nie tylko polskich, ale również niemieckich i rosyjskich.
Mamy do czynienia z nowatorską próbą charakterystyki współczesnych wiejskich ruchów społecznych, której autor – z jednej strony – sięga do historycznych korzeni mobilizacji chłopskiej, z drugiej zaś – analizuje aktualne dane wytworzone przy wykorzystaniu szerokiego arsenału metod i technik badawczych. Monografia stanowi uzupełnienie wiedzy na temat natury współczesnych wiejskich ruchów społecznych i istotnie poszerza nasze spojrzenie na protesty rolnicze. Podkreśla podmiotowość polityczną współczesnych rolników. dr hab. Grzegorz Foryś, prof. UKEN Monografia jest skierowana przede wszystkim do odbiorców akademickich: socjologów, politologów, historyków i antropologów zajmujących się problematyką wsi, ruchów społecznych, transformacji systemowej oraz zachowań politycznych. […] Ze względu na aktualność tematyki oraz klarowność wywodu książka może zainteresować także analityków politycznych, dziennikarzy oraz działaczy organizacji pozarządowych zajmujących się rozwojem obszarów wiejskich. dr hab. Jarosław Chodak
Wydarzenia roku 1939, z czasem coraz bardziej odległe, wciąż – jak się wydaje – stanowią istotną część polskiej refleksji poświęconej przeszłości.
W historiografii i publicystyce poświęcono im niezliczoną niemal liczbę tekstów – nadal też nie brak autorów skłonnych podejmować dotyczącą ich problematykę. Przez dziesięciolecia jednak w powstających pracach preferowano głównie polską perspektywę, badania opierając przede wszystkim na rodzimej bazie źródłowej.
Stan ten, przez długi czas poniekąd wymuszany przez rozliczne ograniczenia doby PRL, w ostatnim czasie ulega zmianie. Zachodzi ona jednak stosunkowo powoli.
Niniejszy zbiór tekstów służyć ma ułatwieniu dalszego poszerzania perspektywy badawczej i uwzględnianiu w niej – w większym niż dotychczas stopniu – źródeł proweniencji francuskiej, wytworzonych przez najważniejszego z wojskowych sojuszników Rzeczypospolitej u progu i w pierwszych miesiącach II wojny światowej.
Część zawartych w nim tekstów była już publikowana, zwykle jednak w języku francuskim, co – jak można sądzić – spowodowało relatywnie niewielkie ich wykorzystanie przez polskich historyków. Inne publikowane są po raz pierwszy.
W każdym jednak przypadku w pracach nad edycją wykorzystane zostały oryginalne dokumenty zaczerpnięte z archiwów francuskiej Service Historique de la Défense w zamku Vincennes na obrzeżach Paryża.
Źródła mogą „przemawiać” same – warto jednak umieszczać je w kontekście. Autor podjął więc próbę nakreślenia tła wydarzeń, których dotyczą wybrane do publikacji dokumenty.
Nie zamierza narzucać własnych interpretacji – liczy jednak, że czytelnik zechce te interpretacje rozważyć. Rad będzie z wszelkich merytorycznych uwag – także tych krytycznych.
Jego nadrzędnym celem jest bowiem wzbogacenie toczącej się od dziesięcioleci debaty.
Przez blisko pół wieku po drugiej wojnie światowej komunizm był największym politycznym i intelektualnym wyzwaniem dla cywilizacji zachodniej. Jako Związek Sowiecki z jego polityką ekspansji i jako ideologia, która szerzyła się w krajach demokratycznych, zyskując w niektórych poparcie dużych odłamów elektoratu. Studia i szkice zebrane w tym tomie opisują działania podejmowane przez Związek Sowiecki, jego ekspozytury i jego sojuszników na Zachodzie w celu pozyskania przychylności opinii publicznej, ale skupiają się zwłaszcza na odpowiedziach obozu demokratycznego zarówno na forum międzynarodowym, jak w przypadku polskiej emigracji politycznej. Sporo miejsca zajmują analizy PRL i PZPR, ale w centrum uwagi jest Instytut Literacki Jerzego Giedroycia i jego miesięcznik „Kultura”. Ostatnia część tomu przynosi miniatury socjologiczno-historyczne z okresu transformacji ustrojowej.
Spis treści:I. Moskiewska rekonkwistaII. Historiografia i źródłaIII. Siły zbrojne państwa moskiewskiego na początku wojny rosyjsko-polskiej 1654-1667IV. Siły zbrojne Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1654 rokuV. Koncentracja wojsk rosyjskich na granicy i początek kampanii smoleńskiejVI. Bitwa nad rzeką Kołodna 25 czerwca (5 lipca) 1654 rokuVII. Początek kampanii armii księcia A. N. Trubeckiego i zdobycie MścisławaVIII. Oblężenie Smoleńska i kampania księcia J. K. Czerkaskiego przeciwko hetmanowiJ. RadziwiłłowiIX. Skład i liczebność wojska litewskiego na początku aktywnych działań wojennychw sierpniu 1654 rokuX. Bitwa pod Szkłowem 2 (12) sierpnia 1654 rokuXI. Bitwa pod Szepielewiczami 14 (24) sierpnia 1654 rokuXII. Zdobycie Mohylewa, Kryczewa, Szkłowa i GorXIII. Szturm i upadek Smoleńska (16 sierpnia 23 września) 1654 rokuXIV. Oblężenie Dubrowna i koniec kampaniiZakończenieDodatekSpis źródeł i literaturySpis skrótówSpis map i schematów O książce:Wojna rosyjsko-polska 1654-1667 została rozpoczęta przez Rosję po wielokrotnych prośbach hetmana Bohdana Chmielnickiego, nie tylko o pomoc dla ginącej Ukrainy, ale także o zwrot ziem rosyjskich zajętych przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów na mocy rozejmu dywilińskiego z 1618 r. Zgodnie z warunkami tej umowy granica między obydwoma państwami przebiegała między Wiaźmą a Dorohobużem (około 250 km od stolicy), co nie mogło nie budzić ciągłej trwogi i zaniepokojenia w Moskwie.W pierwszym roku wojny priorytetem był zwrot utraconych terytoriów, dlatego główne siły wojsk rosyjskich skierowano przeciwko ufortyfikowanym miastom wschodnich granic Wielkiego Księstwa Litewskiego, stanowiących północno-wschodnią część zjednoczonego państwo polsko-litewskiego.W połowie maja 1654 r. trzy armie państwa moskiewskiego jednocześnie, nie napotykając faktycznie oporu wroga, przekroczyły granice Rzeczypospolitej Obojga Narodów i ruszyły w kierunku Smoleńska, Newela i Rosławla. W tym samym czasie od południa w kierunku Homla zaatakowali ukraińscy Kozacy, którzy przysięgali wierność carowi w słynnej Ugodzie Perejasławskiej (styczeń). Wielka Kampania Władców stała się początkiem długiej, trzynastoletniej wojny wojny, która miała ostatecznie zakończyć stary spór Słowian między sobą o prymat i hegemonię w Europie Wschodniej... O autorze:Igor Babulin (1968), kandydat nauk historycznych (2013), wykładowca Rosyjskiego Uniwersytetu Transportu w Moskwie. W 1993 roku ukończył studia na Wydziale Historycznym Państwowego Instytutu Pedagogicznego w Kałudze, w 2000 ukończył Instytut Prawa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Moskwie. Jego obszarem zainteresowań naukowych jest militarna historia Rosji i Europy Zachodniej w XVI-XVII wieku.
Kto chce zrozumieć współczesnych Europejczyków, powinien przyjrzeć się ich sporom o motywacje dżihadystów ginących w samobójczych zamachach na ulicach Londynu czy Paryża. Jedni widzą w nich prawowiernych muzułmanów, drudzy ofiary zachodniego imperializmu; trzeci wrogie postępowi siły zacofania, czwarci marionetki w rękach zachodnich rządów. Od pierwszych ataków we Francji lat 70., aż po rok 2024, w którym otwarte dotąd na migrantów Niemcy wprowadziły surowe kontrole na granicach, powołując się na ochronę bezpieczeństwa po serii zamachów, Europejczycy nie potrafią porozumieć się co do istoty problemu, z jakim się mierzą. Z czego wynika ta niezgoda, paraliżująca wspólne działanie? To ważne pytanie, któremu poświęcona jest niniejsza książka, wykracza daleko poza debatę nad dżihadystycznym terroryzmem i dotyka samych fundamentów współczesnych europejskich demokracji - tych szczególnych społeczeństw, których członkowie nie zgadzają się między sobą niemal co do niczego.
Autorka, historyczka sztuki Luba Ristujczina, w pełnej pasji opowieści prezentuje fenomen Jana Matejki, opowiada o jego najsłynniejszych i tych mniej znanych dziełach, zachęcając, by za pomnikową postacią malarza narodowych dziejów dostrzec także człowieka z krwi i kości: męża i ojca, artystę i społecznika, walczącego nie tylko o uznanie, lecz także o nadanie sensu własnej egzystencji.
Spuścizna Jacka Malczewskiego (1854-1929) od lat przyciąga miłośników sztuki i intryguje badaczy: historyków sztuki, filozofów, a także literaturoznawców. Autorka prezentuje artystę na naszkicowanym z rozmachem tle epoki, opowiada o jego życiu osobistym, twórczych poszukiwaniach i malarskich inspiracjach, rozszyfrowuje złożoną symbolikę jego dzieł, pozostając przy tym czytelnikowi pole do własnej interpretacji bogatych w metafory płócien. Książka "Jacek Malczewski. Twórca malarskich metafor" - Luba Ristujczina - oprawa Twarda z obwolutą - Wydawnictwo SBM. Książka posiada 240 stron i została wydana w 2025 r.
By poczuć się szczęśliwym, warto każdego dnia „posłuchać krótkiej piosenki, przeczytać dobry wiersz i obejrzeć ładny obraz”. […] A dzieł do kontemplacji, podziwiania i osobistego recenzowania jest tu całe mnóstwo – obrazy od czasów najdawniejszych po całkiem współczesne, powstałe w różnych malarskich technikach i korzystające z różnych formalnych rozwiązań.
[…] Zobaczymy prawdziwe spektrum malarstwa: obrazy bardzo znane, powszechnie doceniane, lecz także te mniej rozpoznawalne – dzieła powstałe w różnych ośrodkach akademickich, niekiedy tworzone poza granicami kraju, przechowywane w różnych kolekcjach, muzeach czy instytucjach, a czasem pochodzące ze zbiorów prywatnych. […] W całym bogactwie prezentowanej tematyki zamyka się nasza tożsamość, historia, rodzimy pejzaż i zwykłe, codzienne życie.
Bez wątpienia każdy znajdzie tu coś dla siebie, a przekonany o wartości, jaką polskie malarstwo niesie dla kolejnych pokoleń, rozbudzi w sobie zainteresowania i chęć do dalszych poszukiwań i wędrówek po meandrach muzeów, galerii czy kolekcji. To tam kryje się ponadczasowe piękno.
[fragment słowa wstępnego Od Autorki]
Izabela Winiewicz-Cybulska – historyk sztuki, pedagog i konsultant w zakresie średniego szkolnictwa artystycznego, autorka licznych tekstów popularyzujących kulturę i sztukę. Związana z Zamościem. Pisze recenzje wystaw i teksty do katalogów współczesnych twórców. Prowadzi wykłady otwarte popularyzujące sztukę i współpracuje z niezależnym kwartalnikiem literacko-artystycznym „Post Scriptum”.
Olga Boznańska, jedna z najważniejszych postaci polskiej sztuki przełomu XIX i XX wieku, zapisała się w historii jako mistrzyni portretu, w którym łączyła emocje z głębokim studium psychologicznym postaci. Jej malarstwo, pełne zgaszonych tonów i impresjonistycznego światłocienia, stanowi unikatowe połączenie francuskiej elegancji z polską melancholią. Boznańska stworzyła własny, niepowtarzalny styl, który przyniósł jej międzynarodowe uznanie, zarówno w Paryżu, jak i w Monachium, gdzie zdobyła liczne nagrody. Jej najbardziej znane dzieła, takie jak Dziewczynka z chryzantemami czy Portret Paula Nauena, ukazują zdolność artystki do uchwycenia istoty ludzkiej duszy, co czyni ją nie tylko wyjątkową malarką, ale również prekursorką nowego spojrzenia na portret. Agnieszka Kijas jest krytyczką sztuki, pisarką oraz organizatorką spotkań i prelekcji na temat malarstwa. Prowadzi podcast Dawno temu w sztuce, gdzie w lekkim tonie opowiada o najwybitniejszych dziełach, jakie na przestrzeni wieków wyszły spod pędzli genialnych malarzy. Jest także autorką książek o wybitnych artystach oraz monografii teatralnych. Jako dziennikarka i felietonistka aktywnie promuje sztukę zarówno na żywo, jak i online.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?