Ekspresyjnie zilustrowana książka obrazkowa wprowadzająca w świat niesłyszących
Jak rozmawiają ludzie, którzy nie słyszą?
Czy różnią się od słyszących?
I co o nich myślą?
Poznajcie Indre, Dmitrijusa, Rasę, Deimante, Arnoldasa i Vaivę. Każde z nich jest inne, ale coś ich łączy. Potrafią bez trudu dogadać się w największym hałasie – i w całkowitej ciszy. Umieją opowiedzieć dowcip bez wydawania dźwięków, a gdy dyskutują, robią to całym ciałem. Niektórzy dziwnie wtedy na nich patrzą – a oni po prostu mówią w innym języku. Bo czy to, że ktoś nie słyszy, naprawdę znaczy, że jest inny niż my?
Sześć autobiograficznych wypowiedzi osób doświadczających na różne sposoby głuchoty, przystępnie podana wiedza o społeczności Głuchych i języku migowym oraz wyraziste, pełne ekspresji i humoru ilustracje złożyły się na niezwykłą obrazkową książkę non-fiction.
Projekt książki zdobył główną nagrodę jury wydawniczego oraz wyróżnienie jury międzynarodowego konkursu na projekt książki ilustrowanej JASNOWIDZE 2016/2017.
Z werdyktu jury wydawniczego:
Ta książka oddaje głos tym, których nie słyszymy na co dzień. Pozwala choć na chwilę przekroczyć niewidzialną granicę oddzielającą świat słyszących od świata Głuchych i pozostawiają czytelników z uczuciem pozytywnego zaciekawienia, które być może zachęci ich do tego, by w przyszłości znów tę barierę przekraczać.
Z werdyktu Jury międzynarodowego:
Połączenie krótkich, anegdotycznych nieraz impresji z niejednoznacznymi ilustracjami zostawiło miejsce dla wyobraźni i przemyśleń. A zatem jest perfekcyjnym pretekstem do pogłębionej rozmowy z dzieckiem lub z samym sobą.
Stworzony przez Niego Tygodnik Powszechny w najciemniejszych czasach PRL-u stał się jedyną trybuną dla wybitniejszych twórców niezależnie od ich poglądów: decydowała jedynie wartość ich dzieł.Tylko dzięki Niemu zaczęła się ewolucja polskiego Kościoła w kierunku wytycznych II Soboru. Tygodnik był jedynym ciągłym ośrodkiem niepodległościowym prowadził walkę z przerostami nacjonalizmu, z antysemityzmem. Walcząc o prawa człowieka, stał się szkołą tolerancji. Całą tę akcję Turowicz prowadził pragmatycznie, dyskretnie, z dużym kunsztem dyplomacji, aby uchronić swój warsztat pracy, ale nie unikał w kryzysowych momentach twardych decyzji, które mogły spowodować zamknięcie pisma, jak to miało miejscu w dniu, kiedy odmówił uczczenia śmierci Stalina na łamach pisma. Brał czynny udział w powstaniu Solidarności, nie angażując się jednak w żadne rozgrywki koteryjne czy personalne. Taką postawę zachował również po odzyskaniu niepodległości. Z pozycji całkowitej niezależności nigdy nie wahał się walczyć w swój dyskretny sposób ze szkodliwymi zjawiskami życia politycznego, z Kościołem włącznie. Turowicz stał się powszechnie uznanym autorytetem moralnym nawet dla swych przeciwników. Zjawisko zupełnie wyjątkowe w Polsce.JERZY GIEDROYC
Jeśli zapytasz przeciętnego Amerykanina o najdłuższą amerykańską wojnę, zapewne wymieni Wietnam, a potem szybko się poprawi: Afganistan. Tymczasem powinien powiedzieć: wojna narkotykowa.
Trwa już pięćdziesiąt lat i nie ma końca.
Przez ponad cztery dekady Art Keller był na pierwszej linii frontu najdłużej trwającego konfliktu Ameryki – wojny narkotykowej. Jego obsesja pokonania ojca chrzestnego kartelu Sinaloi, Adana Barrery, kosztowała go życie bliskich i zabrała część jego duszy.
Teraz Keller wyniesiony do najwyższej rangi DEA odkrywa, że unicestwienie jednego potwora skutkuje pojawieniem się w jego miejsce trzydziestu innych, które sieją chaos zniszczenia w jego ukochanym Meksyku. I nie tylko tam.
Wojna dotarła do jego domu, a granica, w której istnienie wierzył, została przekroczona…
Od meksykańskiej pustyni po Wall Street, od slumsów w Gwatemali po marmurowe korytarze Waszyngtonu – Don Winslow podąża za nowym pokoleniem narcos, glin, ćpunów, polityków oraz dzieciaków uciekających od przemocy i poszukujących szans na lepsze życie w nowym kraju.
Rozdzierająca opowieść o zemście, korupcji i sprawiedliwości. Granica stanowi bezkompromisowy portret nowoczesnej Ameryki – boleśnie prawdziwe świadectwo naszych czasów.
Książka wpisuje się w nurt eseistyczny twórczości Andrzeja Gronczewskiego. Łączy dwie perspektywy: horyzont eseistyczny z melancholijną refleksją nad ludzką egzystencją i historią kultury, a przede wszystkim nad formą, którą przydaje jednej i drugiej upływający czas. Jest to oryginalna wypowiedź artystyczna, swoisty pamiętnik intelektualny, monolog literaturoznawcy i konesera sztuki. Słowa kluczowe: esej, pamiętnik intelektualny, dłonie, czas, kanon literacki
******
The Hands of Time
The book belongs to the essayistic part of Andrzej Gronczewski’s work. It combines two perspectives: the essayistic outlook with a melancholy reflection on human existence and the history of culture, and most importantly on the form which both acquire through the passing of time. It is an original artistic work, a sort of an intellectual diary, a monologue of a literature scholar and an art.. Connoisseur.
Przebywałem w Stanach Zjednoczonych 27 lat. Przez 23 lata pracowałem na stanowisku głównego inżyniera do spraw telekomunikacji w NASA, w Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie.
Spisałem te spostrzeżenia, z punktu widzenia nie podróżnika, który szukał sensacji, ale tego, kto żył tam na co dzień, obserwując codzienne sprawy i zwykłe osoby. Spotykałem się z ludźmi z „górnej półki” biznesu i technologii, ale również z wieloma bezdomnymi, z którymi także miałem częste kontakty. Tak czy inaczej, spisałem swoje doświadczenia z LA i z Kalifornii, nie tak jak należałoby się spodziewać – a więc nie są to celebryci i gangsterzy – lecz pokazuję bardziej swojską, często skrytą, stronę życia tej metropolii i tego stanu. Włączyłem w to przyrodę, która jest kalifornijskim skarbem. To co najbardziej mnie zauroczyło, to byli ludzie, ci zwykli, spotykani przypadkowo, często niezauważalni. To oni właśnie wryli mi się w pamięć.
Autorka stale przebywa w terenie, jednak spotkania oko w oko z wilkami nie zdarzają się często, najwyżej raz lub dwa razy do roku, chociaż na co dzień zawsze widuje ślady ich bytowania: odchody, tropy czy resztki ofiar. Dla autorki wilki w naturze są równie ważne jak te, które spotykamy w kulturze. Jeżeli dokładnie przyjrzymy się otaczającej nas rzeczywistości, bez problemu dostrzeżemy w niej wilki występujące pod różnymi postaciami – od nazw miejscowości, gór, rzek, jezior przez herby, wilcze nazwiska, rzeźby, nazwy firm, tytuły filmów lub książek, maskotki, gry, pieniądze, zespoły muzyczne, tytuły piosenek, znaczki z wizerunkiem wilka czy wreszcie nazwy drużyn sportowych lub wilcze imprezy. Być może w jakiś podświadomy sposób chcemy oswoić wilczy temat. Ale im bardziej wgłębiamy się w nasze postrzeganie wilka, tym więcej zauważamy w nim różnego rodzaju paradoksów. Na czym one polegają i jak wpływają na nasze życie, dowiemy się z książki „Paradoks wilka szarego”.
Kultowa książka Neli Rubinstein, żony wielkiego pianisty i wielkiego smakosza. Kuchnia tradycyjna, prosta i wykwintna.
Nela Rubinstein rozsławiła polską kuchnię. Przez lata przygotowywała wspaniałe posiłki dla maestro Rubinsteina, rodziny i przyjaciół. Korzystała z przepisów znanych w jej rodzinie od pokoleń, recept matki i babki na dania polskie i litewskie oraz z ich porad i kuchennych tajników.
W książce znalazły się jej ulubione potrawy z dzieciństwa, mistrzowskie wypieki, a także najlepsze przepisy zebrane od przyjaciół i zaprzyjaźnionych kucharzy na potrawy z całego świata.
We wszystkim, co robiła, była zawsze wierna sobie i tradycji. I taka jest jej kuchnia.
Barbara Młynarska-Ahrens
Abby Johnson robiła zawrotną karierę. Miała wysokie stanowisko i bardzo dobrą pensję. I pracę inną niż wszystkie. Na co dzień zajmowała się aborcją.
Co takiego wydarzyło się w życiu Abby, że po pięciu latach pracy na stanowisku dyrektora w klinice Planned Parenthood opuściła swoje stanowisko? Co tak bardzo przeraziło ją, że przeszła na drugą stronę i dzisiaj walczy o życie nienarodzonych? Z jakimi praktykami miała do czynienia?
Poznaj autentyczną historię kobiety, która wyszła z samego jądra ciemności. Myślisz, że wiesz wszystko na temat przemysłu aborcyjnego? Oto przerażająca prawda, której nie dowiesz się z innych książek, prasy czy portali internetowych.
Na podstawie prawdziwej historii Abby Johnson powstał film „Nieplanowane”
Już od pierwszych stron lektury tej książki włosy na głowie stają dęba, a na skórze pojawia się gęsia skórka. To uczucie nie mija do ostatniego słowa.
Dorota Łosiewicz, dziennikarka „Sieci” i TVP
Do zdobycia nagrody Nobla możesz zacząć się przygotowywać już od najmłodszych lat! Z tej książki dowiesz się, kim był Alfred Nobel, jak powstała nagroda, kto i za co ją przyznaje. Poznasz niektórych laureatów i ich osiągnięcia.
Czynność - to kwiat myśli; radość i cierpienie stanowią natomiast jej owoc
James Allen
W 1902 roku James Allen postanowił, że zajmie się pisaniem książek. Miał do tego naturalne predyspozycje: pisał w sposób klarowny, przekonujący, skłaniający do przemyśleń. Jedno z jego najwybitniejszych dzieł, Tak, jak myśli człowiek, inspirowane było wersetem z anglojęzycznej Biblii króla Jakuba: "Tak, jak myśli człowiek w głębi duszy, taką jest osobą". Po latach okazało się, że książka mocno wpłynęła na wielu współczesnych pisarzy i myślicieli, a nawet na twórców kultury masowej.
Tak, jak myśli człowiek po raz pierwszy wydano w 1903 roku. Sam Allen określił tę książkę jako taką, która ma pomóc czytelnikom w radzeniu sobie z potęgą własnych myśli. Z założenia miała być bardzo prosta, aby każdy mógł łatwo zrozumieć jej przesłanie i zastosować w praktyce opisane metody. Książka ma niewielkie rozmiary, jednak dała podwaliny pod współczesną naukę o technikach samorozwoju. Allen pokazuje, jak ważna jest cierpliwa i konsekwentna praca nad własnymi myślami oraz że dzięki niej można przepracować swoje życie i dojść do sukcesu. Tak, jak myśli człowiek nie jest jednak wyczerpującym traktatem. To refleksyjny, głęboki tekst, owoc medytacji i przemyśleń, który ma inspirować i zachęcać do mądrej pracy nad sobą.
Samokontrola jest siłą; Właściwa Myśl jest panowaniem, Spokój jest władzą
James Allen
Człowiek zaczyna być człowiekiem wtedy, gdy przestaje jęczeć i przeklinać, aby zacząć szukać prawdy, która rządzi jego życiem
James Allen
O autorze
James Allen (1864 – 1912) — angielski pisarz, autor książek i pasjonat filozofii. Jeden z twórców podstaw branży związanej z rozwojem osobistym. Pracował jako sekretarz dyrektora dużej firmy przemysłowej, po sukcesie swojej pierwszej książki zajął się pisarstwem i filozofowaniem. Jego dzieła do dziś są źródłem inspiracji dla wielu autorów poradników motywacyjnych. Uznaje się je za klasykę samopomocy psychologicznej.
Wprawdzie czas nie jest niczyim wrogiem, niemniej jednak przekraczając
smugę cienia i osiągając wiek późno dojrzały, postrzegamy aż
nazbyt wyraźnie odwrócenie perspektywy czasowej – z czasu przeżytego
w czas, jaki nam jeszcze pozostał, i wówczas ze zdziwieniem
dostrzegamy, jak w tytule sztuki o starości Pameli Catherine Delaney
(2009), że Lepiej już było, i zaczyna do nas docierać prozaiczny fakt:
jutro zapowiada śmierć, a pojutrze życie – w innej czasoprzestrzeni,
w nieznanym czasie i wymiarze. Inaczej mówiąc, przeszłość wprowadza
nas w teraźniejszość, a ta z kolei w przyszłość, i dalej poza przestrzeń
czasu – w wieczność…
(Słowo od autora, fragment)
Spis treści
Słowo od autora
1. Rozwój i główne idee pedagogiki starzenia się i starości
2. Geragogika pomiędzy Scyllą a Charybdą
3. Pedagogika osób z otępieniem jako nowy obszar
geragogiki specjalnej
4. Język, mowa i komunikacja – ważną przestrzenią
geragogiki specjalnej
5. W kierunku geragogiki inicjacyjnej, inkluzyjnej, integracyjnej
6. Dziecko z przedwczesnym starzeniem się
7. Piękni osiemdziesięcioletni, czyli „starzenie się
z wdziękiem” a realia życia
8. „Zaklinanie rzeczywistości” a blaski i cienie podeszłego wieku
9. Praca a krotko- i długowieczność w gerontologii i mądrości narodów
10. Ekologia i gerontologia, czyli starość a godzenie się
z przestrzenią, miejscem, czasem…
11. Starość darem losu, życiowym zadaniem i wyzwaniem dla
przyszłości
12. Patrząc na starość, gdy Bóg się uśmiecha…
13. Prawa człowieka prawami ludzi starszych
14. Modelowe rozwiązania przeciwdziałania przemocy wobec
osób starszych
15. Starość w poezji – poezja [w] starości
16. Od Jana z Czarnolasu do Jana Sztaudyngera, czyli starość
we fraszkach
17. Psychoanalityczna koncepcja człowieka starego
18. Wiara u schyłku życia ludzkiego
19. „Wstrzymaj się chwilo” – geragogika losu i mądrości życiowej
20. W poszukiwaniu wskaźników jakości życia osób starszych
21. Od juwentologii do pedagogiki w służbie starości
Słowo końcowe
Bibliografia
Filmografia
Netografia
Przez Syberię na gapę to opowieść o samotnym spływie gumowym pontonem największą syberyjską rzeką Leną. Romuald Koperski zmierzył się z Syberią, nie posiadając odpowiedniego sprzętu, zapasu żywności i pieniędzy. Autor był w miejscach, które przez większość dziejów ludzkości pozostawały poza zasięgiem człowieczej wyobraźni. Książka opisuje piękno syberyjskiej ziemi oraz zamieszkałych Syberię narodów, plemion i grup etnicznych. Autor przepłynął pontonem 4500 km! Za tę niezwykłą podróż otrzymał prestiżową nagrodę Kolosa oraz tytuł Podróżnika Roku 1999.Najnowsze wydanie jest uzupełnione o niepublikowane wcześniej zdjęcia z Syberii oraz nowy rozdział poświęcony wydarzeniom, o których jeszcze kilkanaście lat temu nie można było pisać!
"
Dziesięć kresowych Polek z temperamentem – potrafiących samodzielnie zadbać
o swoje interesy.
Anna Błocka – poszła do Stambułu za mężem wziętym w jasyr i wyciągnęła chłopa z bisurmańskiej niewoli.
Teofila Chmielecka – wdowa po słynnym regimentarzu. Już w pierwszym roku żałoby zorganizowała siedem zbrojnych napadów, a w kilku brała nawet udział osobiście.
Wojewodzina Anna Potocka, współsprawczyni śmierci starościny Gertrudy Komorowskiej, nękana wyrzutami sumienia, jako dusza pokutująca błagała o pomoc mniszkę w Przemyślu.
Hanna Krasieńska – po zgonie teścia nie mogąc pozostać w rodzinnych dobrach, splądrowała je po tatarsku, w czym dzielnie jej dopomogli dorośli już synowie.
Maryna Mniszchówna – pierwsza w historii Polka, koronowana na carową Rusi. Żona Dymitra z dynastii Rurykowiczów, a po jego zamordowaniu - ślubna małżonka Dymitra Samozwańca i matka jego syna. Po egzekucji małego Iwana przeklęła ród Romanowów, aby za zbrodnię dzieciobójstwa żadnemu z nich nie dana była śmierć naturalna.
Zofia z Korabczewskich Rożyńska - Zajazdy weszły jej w krew. Panowie szlachta nie tylko się jej bali ale nawet unikali potyczek, bo wszak wojować z białogłową nie honor, a przegrać - despekt jeszcze większy.
Zofia Opalińska – zwana przez kozaków Laszką Diablicą. Ludzi fascynowała jej niezwykła uroda, nieprzemijająca z wiekiem oraz seria zadziwiających zgonów małżonków, którzy w tajemniczych okolicznościach umierali tuż po ślubie.
"
Najlepsza książka non-fiction roku 2017 według „Wall Street Journal”
Dlaczego Leonardo da Vinci nie ukończył tak wielu ze swoich dzieł? Dlaczego jako zadeklarowany pacyfista konstruował machiny wojenne dla rodziny Borgiów? Dlaczego przez kilkadziesiąt lat wszędzie zabierał ze sobą Monę Lisę, jednak nigdy nie dokończył jej malować? Dlaczego pisał wspak i czy naprawdę toczył wojnę z Michałem Aniołem?
Mike Lankford przybliża Włochy z czasów renesansu: zapachy, smaki i dźwięki. Czasy wojen, plag i intryg dworskich, zaciekle konkurujących ze sobą artystów oraz tyranów o morderczych skłonnościach i zamiłowaniu do sztuki. Przedstawia życie da Vinci jako powieść przygodową, fascynujące i pełne niebezpieczeństw – ucieczki, przetrwanie wojny u boku przyjaciela, Machiavellego, walka o możliwość tworzenia i niełatwe decyzje, jakie się z tym wiązały. Także te za cenę samotności.
Rozbija mity i buduje Leonarda od nowa. Tworzy dla współczesnych czytelników portret geniusza, który od wieków pozostaje równie tajemniczy jak największe z jego dzieł, będących wyrazem buntu i niewyczerpanym źródłem inspiracji.
Uważam, że biografia Leonarda Lankforda pobudza do myślenia, podczas gdy ta Isaacsona do myślenia zniechęca. Stać się Leonardem zaczyna się z wysokiego C i z każdą przewracaną kartką jest coraz lepsza.
„Wall Street Journal”
Mike Lankford przedstawia da Vinci bez aureoli i sadza go przy stole naprzeciwko czytelnika, który zaczyna dostrzegać w nim prawdziwego człowieka, z brudem pod paznokciami i tak dalej.
„The Independent”.
Mike Lankford przedstawia fascynującą tour d’horizon życia i pracy Leonarda, traktując znane fakty z jego życia jako punkt wyjścia do kuszących (a jednak rozsądnych) spekulacji i rekonstrukcji. Odrzuca dawne klisze i założenia, ocenia wieloznaczne dowody rzeczowe z nowej perspektywy i maluje chyba najbardziej intymny i wyrazisty portret tego niełatwego do uchwycenia artysty.
Ross King, autor Brunelleschi’s Dome
Mike Lankford jest absolwentem Iowa Writers Workshop i autorem Life in Double Time: Confessions of an American Drummer, tomu wspomnień o czasach, gdy był jedynym białym wykonawcą w zespole R&B. Książka została uznana za najlepszą książkę muzyczną przez wiele opiniotwórczych mediów.
Celem publikacji jest przedstawienie czołowych postaci, które tworzyły organizację bibliotekarską u progu niepodległości Polski i kierowały nią przez ponad pięćdziesiąt lat w okresie międzywojennym oraz po zakończeniu II wojny światowej, aż do końca lat 60. XX w. Edycja składa się z dwunastu szkiców – portretów osób, które zapisały się w historii Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, a także ich osiągnięciami w różnych dziedzinach nauki.
Publikacja obejmuje kronikarski zapis zaledwie pięcioletniego, ale jakże bogatego w wydarzenia okresu, kończącego pierwsze stulecie dziejów Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. W latach 2013-2017 podjęto intensywne działania w zakresie umocnienia roli bibliotek w kształtowaniu społeczeństwa informacyjnego, standaryzacji usług bibliotecznych, aktywizacji na forum międzynarodowym. Zwieńczeniem tej działalności były dwa wydarzenia o historycznym znaczeniu: organizacja Kongresu IFLA w Polsce oraz Jubileusz 100-lecia SBP.
Komu Polki zawdzięczają wiedzę o orgazmie? Przed kim modele i modelki rozbierali się, nie tylko do pozowania? Kim była założycielka międzynarodowej firmy-imperium, nazywanej polską mafią?Gorszycielki to książka o kobietach śmiałych i nieprzeciętnych. Takich, które wyłamywały się z ogólnie przyjętych norm. Takich, które głośno mówiły to, o czym inni tylko myśleli. Skandalistki? Emancypantki? Karierowiczki? A może po prostu dziewczyny, które miały odwagę wziąć sprawy w swoje ręce i żyć na własnych warunkach? Jarosław Molenda, znany pisarz i publicysta, przybliża nam losy Polek, które łamały tabu i konwenanse: kobiet inteligentnych i przedsiębiorczych, z przytupem wkraczających w świat zarezerwowany do tej pory dla mężczyzn. W książce m.in. o Zapolskiej, Rubinstein, Stryjeńskiej, Łempickiej, Wisłockiej.
Piotr i Ola Stanisławscy (Crazy Nauka) rozbierają na części pierwsze najpopularniejsze mity związane z nauką. Sprawdzają, jakie kryją się w nich błędy i dlaczego tak wielu ludzi w nie wierzy. Wyposażają czytelnika w zestaw narzędzi, które pozwalają dostrzec słabe punkty pseudonaukowych bzdur i rozbrajać je niczym bombę.
Fakt nie Mit można czytać od deski do deski, ale też sięgnąć po nią, gdy przy świątecznym stole wuj zaczyna przekonywać, że Ziemia jest płaska, a stryjenka opowiada, jak to jej nieszczelne jelito uleczyła cudowna metoda polecana przez popularnego znachora-spawacza. Autorzy od lat piszą o nauce i pseudonaukowych bzdurach. Niewiele jest mitów, które mogą ich zaskoczyć. A choć stale powstają nowe, to są sposoby, by je wykryć i zdemaskować. I tymi sposobami autorzy dzielą się z czytelnikami.
„Górskie przygody i draki” to zbiór anegdot, portretów, żywych legend i górskich opowieści. Ze swadą i zacięciem gawędziarza, Andrzej Machnik pisze o wyprawach i powrotach, nadziejach, rozczarowaniach i bolesnych pożegnaniach. Znany z niekonwencjonalnych poglądów i ciętego języka, doskonale zna środowisko, którego jest nieodłączną częścią. Zajmuje nas historiami o towarzyszach- ze szlaku i schroniska, ze ściany i namiotu, znad kufla z piwem i znad przepaści. Wraca do czasów, które z powodu braków w sprzęcie, nikłych możliwości finansowych i formalnych ograniczeń, czyniły ze wspinaczki przede wszystkim wypadkową umiejętności, brawurowej odwagi, bezczelności, uporu i żelaznej konsekwencji. Nie brak w tym inteligentnego, pełnego ironii i dystansu humoru. Ale jest również głos krytyki wobec współczesnych „lodowych wojowników”, którzy bez sutego dofinansowania ze strony państwa, sauny i piecyka gazowego w bazie oraz „okien pogodowych” niemal nie są w stanie ruszyć do dzieła…
Pierwszy bogato ilustrowany album biograficzny, który poprzez pryzmat "życia na walizkach" przybliża postać Henryka Sienkiewicza – podróżnika. Podróż naznaczyła jego biografię i nadała jej niezwykły koloryt.
Urodzony na Podlasiu w skromnej rodzinie szlacheckiej odbył wojaże, o jakich inni tylko marzyli – był w Ameryce, w Afryce, w Azji (Turcja), w Europie Zachodniej czuł się jak u siebie. Był w pełnym tego słowa znaczeniu Polakiem i Europejczykiem, a jego życiorys mógłby stanowić podstawę scenariusza filmowego lub powieści.
Na kartach albumu słowem i obrazem opowiedziane zostało to niezwykłe życie i ta Sienkiewicza pasja do podróży. Gdy wejrzeć w jego biografię to okazuje się, iż właściwie ciągle jest w drodze, to gdzieś wyjeżdża, to skądś wraca. W podróży pisze i obmyśla nowe tematy, nadsyła korespondencje do prasy krajowej, pisze do wielu przyjaciół. Skala tego podróżowania jest tak intensywna, że może zdumiewać.
Imponujący jest szlak podróży Sienkiewicza: w 1876 roku wyjechał przez Anglię do Ameryki Północnej. W 1878 roku wrócił do Europy. Zatrzymał się w Londynie, po czym przez rok przebywał w Paryżu. Odwiedził też Włochy. Od 1880 roku – towarzysząc żonie – pisarz corocznie wyjeżdżał za granicę. Po jej śmierci jeździł nadal do uzdrowisk austriackich, włoskich i francuskich. W 1886 roku wyprawił się przez Bukareszt i Warnę do Konstantynopola, Aten, Neapolu i Rzymu, a w 1888 – do Hiszpanii. Z końcem 1890 roku wyruszył na wyprawę do Afryki. Ostatnim celem podróży była Szwajcaria, z której już nie powrócił.
Sienkiewicz – podróżnik to ktoś oddany swojemu krajowi, zatroskany przedłużającym się stanem niewoli, ale też znakomicie orientujący się w sprawach światowych. Sukcesy literackie, które osiągnął w Europie i na świecie, zbudowały jego pozycję – tego nie doświadczył ani przed nim, ani po nim żaden inny polski pisarz. Album ukazuje czytelnikom, zwłaszcza młodemu pokoleniu, w nowatorski i atrakcyjny wizualnie sposób postać Henryka Sienkiewicza, w dużej mierze przełamując stereotypowe widzenie wielkiego Polaka i pisarza.
Autorka, prof. Jolanta Sztachelska to wytrawny znawca życia i twórczości polskiego noblisty. Jej dorobek naukowy i publikacyjny jest przebogaty, zajmuje się od ponad 20 lat studiami nad Sienkiewiczem. Wydawnictwo VEDA specjalizuje się w publikacjach albumowych, przykłada szczególną wagę do doboru materiału ikonograficznego i jego związku z narracją pisaną.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
