Bestseller obnażający sekrety GRU.Ta książka jako pierwsza odkryła sekrety najbardziej tajnego wywiadu na świecie - Głównego Zarządu Wywiadowczego, czyli GRU. Przełożona na 27 języków, doczekała się już ponad 70 wydań. Antoni Krauze zrealizował na jej podstawie film kinowy i serial telewizyjny, w których główne role zagrali Jurij Smolskij i Janusz Gajos.Wiktor Suworow odtwarza swoje losy w bezwzględnym, paranoicznym świecie sowieckich służb wywiadowczych. Jako wyróżniający się dowódca kompanii czołgów został zwerbowany do wywiadu wojskowego przez podpułkownika Krawcowa, związanego z wpływową grupą nacisku w ZSRR. Po zrobieniu błyskotliwej kariery w Specnazie trafił do elitarnego GRU. Odbył mordercze szkolenie szpiegowskie i stał się agentem operacyjnym w Europie Zachodniej.Temat bezgranicznego cynizmu i bestialstwa wyłania się w naturalny sposób z tej znakomicie napisanej książki, która niewątpliwie zachwyci wszystkich miłośników opowieści przygodowych i szpiegowskich. - "The New York Times"
„Międzynarodowe śledztwo w sprawie zamachów na bliźniacze wieże WTC w 2001 r. nie wskazało winnych, ale ONI przecież istnieją. Czy to możliwe, że śledczy nie znaleźli wystarczających dowodów czy może je zataili?
Spróbujemy zebrać dowody i ustalić:
kim ONI są...
jakie są ICH motywy...
jakie stosują metody...
kogo się boją...
czy mogą czyhać na Twoje prawa obywatelskie, majątek, a nawet życie w taki sprytny sposób, że niczego nie podejrzewasz? Przecież nie wyrządziłeś IM szkody, nie wiesz nawet kim są i że w ogóle istnieją...
W publikacji autor odpowiada także na pytania:
jak się przed NIMI bronić...
czy teorie spiskowe ostatnich lat to brednie płaskoziemców czy prawdziwe spiski...
czym jest bogactwo i jak je osiągnąć...
„Otwórz oczy” to śledcza, prowokująca do myślenia lektura dla czytelników zainteresowanych teoriami spiskowymi, bezpieczeństwem oraz mechanizmami władzy i wpływu.
AntropolodzyJedna z najgłośniejszych powieści 2024 roku. Swoją ulubioną lekturą nazwali ją między innymi Barack Obama i Marina Abramović: Afroamerykanin i emigrantka, którzy w wielokulturowym świecie osiągnęli wszystko, a teraz być może przyglądają się jego agonii.Manu i Asya mieszkają w dużym zachodnioeuropejskim mieście. Przybyli tu z odległych krajów na studia i już zostali. On pracuje dla organizacji non-profit, ona jest dokumentalistką. Nie muszą martwić się o byt, mają znajomych i czas na przyjemności, a jednak doskwiera im poczucie, że życie ich omija. Tam, skąd pochodzą, nie czują się już u siebie, a rytuały miasta, które wybrali, nie są ich rytuałami. Chcieliby kupić własne mieszkanie, ale nie potrafią podjąć decyzji jakie. Może loft w pofabrycznej dzielnicy, większy metraż na peryferiach albo przytulny kąt w mieszczańskiej kamienicy dałyby im przyszłość, jakiej pragną?Wykształceni i samoświadomi, oscylując między kulturami i możliwościami, dysponują krytycznym aparatem, który każe im się dystansować nie tylko do realiów innych, lecz również swoich własnych. Nie będąc ani tu, ani tam, są przekonani, że w globalnej rzeczywistości korzenie czy rodzina to kategorie archaiczne, a jednak zaczyna im doskwierać brak ugruntowania i wspólnoty.Ayegl Sava napisała niewielkich rozmiarów wielką powieść o trudach budowania tożsamości w świecie, w którym oddziałują na nas sprzeczne dyskursy i wykluczające się wartości. Ale to także poruszająca książka o decydującym momencie każdej biografii, gdy niepostrzeżenie przychodzi czas, by porzucić tymczasowość i dokonać wyboru. Niekiedy okazuje się, że wystarczy po prostu wżyć się w życie, które mamy.Kolejna poruszająca i piękna książka Aysegl Sava - to pisarka, która po prostu "wie". Sava zna nadzieję. Sava zna rozpacz. Sava zna radość, znużenie, śmiech i ciekawość. "Antropolodzy" to lektura podnosząca na duchu.Bryan Washington"Antropolodzy" to historia o miłości, młodości i o tym najgłębszym, a zarazem najbardziej ulotnym temacie - szczęściu. To pełna subtelności, mądrości i dowcipu powieść. Aysegl Sava należy do grona moich ulubionych pisarek.Katie Kitamura
Przyziemny przewodnik po snobistycznym świecie sztuki.
Sztuka nie gryzie. Serio. Nawet jeśli myślisz, że to nie dla ciebie - ta książka udowodni, że jesteś w błędzie.
Znasz to uczucie, kiedy stoisz w galerii, patrzysz na obraz i zastanawiasz się, czy coś z tobą nie tak, bo nie wiesz "co autor miał na myśli"? Albo kiedy ktoś rzuca nazwiskiem artysty jak dobrego znajomego, a ty udajesz, że wiesz, o kogo chodzi?
"Jak robić sztukę" to książka dla tych, którzy mają ochotę wejść do świata sztuki bez sztywnej miny, słownika terminów i snobizmu. Z humorem, lekkością i autoironią Kate Bryan pokazuje, że sztuka to nie tajemny kod dla wybranych, tylko naturalna część życia - jak muzyka, kawa czy oglądanie seriali. A David Shrigley - mistrz absurdalnego rysunku - doprawia całość szczyptą pop-artowej grafiki.
Dowiesz się m.in:
- jak mówić o sztuce, nawet jeśli nie wiesz, kto to Kandinsky,
- dlaczego warto kupić obraz, choć nie masz jachtu ani loftu,
- jak zacząć tworzyć, nie będąc artystą (i dlaczego warto),
- co zrobić, żeby twój pies był bardziej kulturalny (serio!).
To książka, która daje ci przyzwolenie: na patrzenie, tworzenie, gadanie, lubienie - i nie-lubienie.
Bo sztuka nie jest egzaminem. Jest dla ludzi.
Nowy Bliski Wschód. Po wielkiej wojnie Izraela.
10 października 2025 roku formalnie zakończyła się wojna w Gazie i ustały działania wojenne wobec Syrii, Iranu i Ruchowi Huti. Gwarantami pokoju wynegocjowanego przez Donalda Trumpa stały się Egipt, Turcja, ZEA i Arabia Saudyjska. Podpisy islamskich przywódców zamykały epokę Wielkiej Wojny Izraela. Ucichły wystrzały, strefa Gazy zeszła z czerwonych pasków międzynarodowych mediów.
Teoretycznie Zachód powinien być usatysfakcjonowany: silne ośrodki władzy w Zatoce czy w Egipcie, kontrolują i zwalczają radykalny islam a Donald Trump znalazł na Bliskim Wschodzie kilku liderów, którzy są sprawni w swoim rzemiośle: Recepa Erdoganaa, emira Tamima Al-Thaniego, następcę tronu Arabii Saudyjskiej Mohammeda Bin Salmana i Benjamina Netanjahu. To politycy z krwi i kości, broniący mocno swoich interesów, potrafiący grać twardo.
Czy Nowy Bliski Wschód zaorze Starą Europę? To nieuniknione. Już teraz najczęściej wybieranym imieniem na zachodzie Starego Kontynentu okazał się Muhammad. Do tego Europa nie potrafiła nawet wypracować wspólnego stanowiska wobec operacji w Gazie, ani nie potrafiła politycznie niczego zaoferować obu stronom sporu.
Teoretycznie Izrael wygrał. Oczekiwał zniszczenia Gazy i ukarania jej mieszkańców zgodnie z zasadą "oko za oko". Hamasowi udało się jednak przetrwać a Palestyńczycy z Gazy nigdzie nie wyjadą. Wbrew oczekiwaniom izraelskiego rządu ani Gaza, ani strefa buforowa w południowej Syrii nie stanie się też częścią Izraela.
Czy sprawa palestyńska przegrała? W najbliższych latach palestyńska dyplomacja zadowoli się wersją minimum, aby choć trochę wykorzystać korzystną dla siebie koniunkturę światową.
Możemy być pewni, że nastąpi kolejna runda.
Co młody muzułmanin myśli o Europie? To banda mięczaków, którzy popełniają zbiorowe samobójstwo w pogoni za multi-kulti i prawami mniejszości seksualnych. Kiedy nastał kryzys demograficzny sprowadzają imigrantów aby ich utrzymywali na stare lata.Czy ponad 20 mln muzułmanów w Rosji tworzy właśnie kalifat Putina?Jak działa Państwo Islamskie w Europie?Czym jest Mocro Maffia?We Francji, Niemczech i Wielkiej Brytanii zbudowano łącznie 7 tysięcy meczetów i muzułmańskich miejsc kultu. Sprawdź, ile buduje się w Polsce.Kto odpowiada za wzrost zabójstw z użyciem broni palnej w Szwecji?Czy w ciągu najbliższych 30 lat, kontynent europejski zamieszkiwać będzie 75 mln muzułmanów?Czy Hiszpania nieuchronnie zmienia się w Al-Andalus?Nieubłagana statystyka: za kilkanaście lat muzułmanie będą stanowili ponad 30 proc. szwedzkiej populacji, w Niemczech będzie ich 19 proc., we Francji 18 proc., a w Wielkiej Brytanii ponad 17 proc. mieszkańców?Jakie są szanse, by Achmat Kadyrow został prezydentem Federacji Rosyjskiej?Dlaczego w Wielkiej Brytanii 80 proc. muzułmanów głosuje na Partię Pracy?
Zegar tyka - zostało sześć minut do zimy nuklearnejCzy zbrojna konfrontacja między supermocarstwami jest możliwa? Czy trzecia wojna światowa przestała być abstrakcją? Czy kilkanaście tysięcy głowic nuklearnych ulokowanych w arsenałach wielu krajów oznacza, że stoimy na krawędzi?Za sześć minut zima to wciągająca, wstrząsająca i zarazem niepokojąco aktualna książka, która pokazuje, jak blisko globalnej katastrofy znalazła się ludzkość. Wojna nuklearna mogłaby zniszczyć cywilizację w ciągu godzin i pogrążyć planetę w latach ciemności, głodu i globalnej zimy. Czy możemy jeszcze temu zapobiec?Autor łączy rzetelną analizę geopolityki z historiami konkretnych ludzi, tajnymi raportami i naukowymi prognozami, tworząc obraz świata, w którym jeden błędny ruch może zapoczątkować nasz koniec.To opowieść o broni, której nikt nie powinien użyć, o decyzjach podejmowanych w ułamku sekundy i o nadziei, która może ocalić przyszłość.Czy zdołamy zatrzymać czas?Wstrząsająca, obowiązkowa... Za sześć minut zima to sposób Lynasa na uderzenie w przycisk alarmowy... Autor kończy książkę sceną tak przejmującą moralnie i tak doskonale zamkniętą w poetyckiej symetrii, że aż wycisnęła mi łzy. "Washington Post"Potężne i przenikliwe przypomnienie o ogromnej odpowiedzialności, jaka wiąże się z nowoczesną technologią. Zaczęliśmy już zapominać o broni nuklearnej - niesłusznie. Charles Oppenheimer
Zbiór felietonów Leopolda Tyrmanda o Warszawie. Teksty te nigdy dotąd nie były wydane w formie książkowej. Autor drukował je głównie w „Stolicy”, ale także w „Tygodniku Powszechnym”. Leopold Tyrmand powrócił po wojnie do Polski – głównie z miłości do Warszawy. I właśnie ta miłość, z którą się bynajmniej nie krył, jest osnową wszystkich jego tekstów na temat naszej stolicy, takiej jaką była w latach 1946–1953. Okazuje się jednak, że wiele z jego obserwacji aktualnych jest do dziś. Przywołując słowa Autora: ...wszystko, dziejące się poza Warszawą, było niedobre, nudne, niewłaściwe i pozbawione wdzięku. Tak samo wszystko, dziejące się w Warszawie, jest dobre, interesujące, właściwe i pełne czaru i uroku. Przykład – proszę bardzo: gdy w Łodzi pada deszcz w Wielkanocne święta, jest to tylko i wyłącznie winą Łodzi, bo tylko w takim mieście może w Wielkanoc padać deszcz. Gdy natomiast Warszawa ma nad sobą złą pogodę w każde święta, można, a nawet należy to wybaczyć. Bowiem winna jest pogoda, a nie miasto. Na pewno. A zresztą w Warszawie, na Wielkanoc musi być ładnie... Powyższy opis pochodzi od wydawcy
Wyobraź sobie, że masz siedemnaście lat i musisz wyjść za mąż za siedemdziesięcioletniego mężczyznę, który przed tobą miał już trzy żony. Wszystkie były królowymi, bo twój przyszły mąż to król i nazywa się Władysław Jagiełło. Ten Jagiełło. Młodziutka księżniczka Holszańska, trafia prosto w mizoginiczny świat piętnastowiecznego Wawelu, gdzie zmierzyć się musi z mitem wielkiego małżonka i intrygami wszechpotężnego kardynała Oleśnickiego. Ma jedno zadanie - dać dziedzica starzejącemu się tytanowi. Sonka nie umie czytać ani pisać, ale ma jeden atut, który od zarania dziejów nigdy nie stracił na wartości - urodę… Oto próba wyciągnięcia z cienia historii niedocenianej królowej Zofii, tej która dała początek dynastii Jagiellonów. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Owszem, istnieje duch państwa, który przewyższa sumę duchów jego obywateli, podobnie jak istnieje esprit de corps czy międzyludzka solidarność. Nie zmienia to jednak faktu, że duch państwowy zwykle pozostaje w tyle za tym, co najlepsze w jednostkach. Wystarczy przypomnieć, że to państwa zesłały Dostojewskiego na Syberię, postawiły Flauberta przed sądem, zamknęły Wildea, wygnały Marksa, a Roberta Mayera uznały za szaleńca. A to tylko przykład ich stosunku do własnych obywateli o wiele gorszy bywa stosunek państw do siebie nawzajem.Zasady moralne, oczywiste w kontaktach między ludźmi by nie kłamać, nie łamać umów, nie pożądać cudzej własności, nie zabijać nie obowiązują w relacjach międzypaństwowych. Tam panuje jedno prawo: własna korzyść, osiągana przemocą, podstępem lub presją gospodarczą. Każde państwo jawi się innym jako naturalny wróg, swoim zaś obywatelom jako ucieleśnienie honoru i moralności. Nic więc dziwnego, że państwa traktują się nawzajem z wrogością i wyniosłością, usztywnione w obronie suwerenności często w sposób, który uchodzi za brak smaku i dobrych obyczajów. Kultura państwa nie wynika po prostu z kultury jego mieszkańców, lecz zależy głównie od struktury społecznej i warunków, jakie państwo tworzy. Nie polega na tym, że państwo samo produkuje wartości duchowe, ale na tym, że tworzy instytucje, które pozwalają ludziom tworzyć kulturę i umożliwiają jej wpływ na społeczeństwo. To właściwie wszystko, co państwo może zrobić w tej dziedzinie nie musi być silnym organizmem, który sam broni bądź wspiera ducha.
Poruszająca opowieść o Basi - kobiecie, która przeszła piekło uzależnienia, osiągnęła dno i straciła prawie wszystko. Mimo to potrafiła odnaleźć w sobie siłę, by się nie poddać. Dzięki miłości, wsparciu i własnej determinacji odnalazła drogę do trzeźwości, pomagała innym i odzyskała sens życia. Poruszająca historia o walce, nadziei i odwadze, która inspiruje, uczy i skłania do refleksji.
Legendarna spadochroniarka.
Porucznik pilot lotnictwa Wojska Polskiego.
Śpiewaczka i pianistka.
TO WSZYSTKO PRAWDA?
A CO, JEŚLI NIE CAŁA?
Jak wpłynęły na nią trudne wydarzenia i relacje w rodzinie Dowbór-Muśnickich?
Czy była zakochana? I w kim?
Przed czym uciekała?
Czy odnalazła spełnienie i szczęście?
***
O Lewandowskiej krąży wiele mitów i legend, które składają się
na uproszczoną i powielaną bezrefleksyjnie wersję Janki: krystaliczną, choć nudnawą, pochodzącą ze świetnego rodu, patriotkę.
Życie Janiny było jednak bardziej skomplikowane i wielokrotnie naznaczone walką... o siebie.
Agata Puścikowska dociera do nieznanych dokumentów i faktów. A to, czego nie da się jednoznacznie potwierdzić, pozostawia w sferze pytań i otwartych zagadek, w nowej dla siebie i jakże ciekawej dla czytelnika formule – beletryzowanej biografii podpartej mocną warstwą faktograficzną.
BO TYLKO PRAWDA JEST CIEKAWA.
"Dawno, dawno temu żyli dwaj bracia Jakub i Wilhelm Grimmowie, a wszyscy znali ich jako twórców baśni. Nie było to jednak ich jedyne zajęcie, mieli bowiem barwne i burzliwe życie. Znajdziesz je w tej fascynującej biografii.
Najbardziej znane dzieło braci Grimm – Baśnie dla dzieci i dla domu opublikowano po raz pierwszy w dwóch tomach w 1812 i 1815 roku. Od tego czasu żadnej innej niemieckiej książki nie przetłumaczono na tak wiele języków, a w 2005 roku wpisano ją na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Choć o Czerwonym Kapturku czy Kopciuszku słyszeli wszyscy, sami autorzy giną w cieniu swoich bohaterów. Jakub i Wilhelm Grimmowie stapiają się w jedną postać – braci Grimm. Świat zna ich jako zbieraczy ludowych opowieści, ale byli także wybitnymi uczonymi, którzy zmienili oblicze niemieckiej filologii i literatury.
To porywająca opowieść o dwóch braciach żyjących w czasach przemian i rewolucji. To także historia o bogatej twórczości, gdzie mroczne baśnie ze szczęśliwym zakończeniem przeplatają się z badaniami nad mitologią, językiem oraz pracą nad Słownikiem niemieckim. Wreszcie, to pierwsze tak pełne spojrzenie na Jakuba i Wilhelma Grimmów, dzięki któremu zupełnie inaczej odczytamy baśnie znane nam z dzieciństwa.
Bracia Grimm. Między prawdą a baśnią
Wcale nie tak dawno temu żyli sobie dwaj uczeni, którzy uratowa¬li baśnie przed zapomnieniem. Choć ukształtowali naszą wyobraźnię, niewiele o nich wiemy. Ann Schmiesing to zmienia — prowadzi nas ścieżkami Jakuba i Wilhelma Grimmów, a te wiodły nie tylko przez skąpane w słońcu polany, ale i ciemny las. Inspirująca opowieść o benedyktyńskiej pracy, która zamieniła się w magię.
Małgorzata Zdanewicz, Zarys Biografii"
Nawet w ciemności można dostrzec światło. Trzeba tylko uwierzyć, że tam jest. Ona nie ma już siły. Opieka nad chorą, tracącą kontakt z rzeczywistością matką oraz próby pogodzenia pracy z życiem osobistym odbierają jej resztki energii. Przez to ma wrażenie, że z każdym dniem coraz bardziej zatraca siebie. Gdy w jej domu pojawia się nowa opiekunka, wydaje się, że los wreszcie się do niej uśmiechnął. Jednak cicha, oddana Barbara okazuje się wręcz zbyt idealna... a to wzbudza niepokój. Pozornie przywróconą równowagę burzy dodatkowo powrót dawnego partnera. Córka schorowanej kobiety nieoczekiwanie zaczyna balansować między potrzebą bliskości a lękiem przed kolejnym zranieniem. Czy zdoła zaufać sobie na tyle, by wyrwać się z kręgu strachu i zacząć żyć dla siebie? Anna Makos w swojej książce snuje poruszającą opowieść o odpowiedzialności, trudnych wyborach i granicach psychicznej wytrzymałości. To historia o kobiecej sile oraz intuicji, która nigdy nie milknie nawet jeśli bardzo staramy się zagłuszyć jej głos.
Oddaję w Twoje ręce, Drogi Czytelniku, moją kolejną książkę. Jest to opowieść osobista, szczera i momentami niewygodna. Znajdziesz w niej moje wspomnienia, obserwacje i refleksje dotyczące współczesnej Polski i jej polityków. Z perspektywy człowieka, który od lat patrzy na świat zza kulis. W cieniu, lecz zawsze uważnie... Moje książki o Donaldzie Tusku są zaledwie częścią moich doświadczeń, którymi chcę się podzielić. I chociaż wiem, że nie wszyscy są w stanie zaakceptować mój światopogląd i wyrażają na ten temat dość kontrowersyjne opinie jeszcze bardziej kontrowersyjnym językiem, mimo to staram się wyrażać swoje zdanie z szacunkiem, unikając ordynarnego języka. Pomysł napisania książki jest moją prywatną inicjatywą. Nikt mnie do tego nie przekonywał. Jakiekolwiek spekulacje na ten temat, to pomówienie. Pieniądze za sprzedane książki przekazywane są na konto Fundacji Aero Grom International im. Eugeniusza Jana Pietrzyk na wsparcie weteranów. Nie chwalę się tym, ale miło mi, gdy czasem słyszę... dziękuję. Zatem, jaka jest przyszłość Polski? Jakie zmiany musimy przeprowadzić, by zapewnić naszym dzieciom i wnukom bezpieczeństwo i dobrobyt? Przede wszystkim musimy wzmocnić nasze wojsko, naszą zbrojeniówkę i nasz przemysł. Musimy opierać się na własnych siłach, na naszym potencjale, na naszej wiedzy i naszych zasobach. Tylko wtedy będziemy w stanie stawić czoła globalnym zagrożeniom. W tym kontekście nie możemy liczyć na pomoc innych państw. Musimy być gotowi na wszystko, a to wymaga mądrej polityki, która nie tylko nie zaszkodzi, ale pomoże rozwinąć nasz kraj w bezpieczny sposób. Nie możemy też zapominać, że w tym trudnym czasie, gdy świat jest pełen napięć, musimy jako naród dążyć do jedności. Bo tylko w jedności, tylko w bezpiecznym państwie, możemy liczyć na przyszłość, w której nasze dzieci będą mogły żyć w pokoju, bez obaw o jutro...
Opublikowana w 1957 r. Mała anatomia obrazu to niezwykłe świadectwo ciągłego poszukiwania artystycznej głębi. Stanowi ona nie tylko zapis z próby odnalezienia fundamentalnych połączeń pomiędzy różnymi obszarami sztuki i wiedzy, ale także przykład twórczej introspekcji, która rzuca most między pożądaniem, ekspresją i wiedzą. Tutaj każde poruszenie ciała, każdy szept umysłu i puls pragnienia stają się tropem, za którym Bellmer podąża bez śladu wysiłku. Jest to dzieło literackie, które staje się rzeźbą, rzeźba, która jest pożądaniem i pożądanie, które jest wiecznie trwającym spektaklem ciała i gestu, choreografią. Bellmer w swoich poszukiwaniach śmiało sięga do rozwiązań naukowych, inżynieryjnych oraz artystycznych. Każda dziedzina wnosi tutaj coś do procesu twórczego i poznawczego. W próbie uchwycenia samej zasady zmienności i multiplikacji wszystkie perspektywy mogą prowadzić do twórczych rozwiązań. Takie podejście ma w sobie coś z demiurgicznej kreacji, która niesie w sobie dziecięcą lekkość gry oraz światotwórczą powagę bóstwa.
To książka, którą można dać sobie samej w prezencie. O odkrywaniu sensu życia, wymarzonej pracy i zwykłego-niezwykłego szczęścia. Otwiera na Miłość, odważna i uwalniająca.Nie jest to poradnik poppsychologiczny, lecz wciągający, pełen humoru i autoironii pamiętnik z podróży ku sobie. Świeży, wyrazisty, katolicki głos w temacie poszukiwania wewnętrznej siły, piękna i spełnienia. CYTAT Z KSIĄŻKI Swoje szczęście lokowałam raczej między karierą korporacyjną a pracą naukową. Ewentualnie z jakimś sensownym mężem u boku.Naprawdę byłam przekonana, że kompletnie nie nadaję się do roli mamy, że wszystko we mnie przeczy instynktowi macierzyńskiemu i jedyne dzieci, na jakie powinnam sobie pozwolić, to te, które będą wołać do mnie ciociu. Wcale nie zostałam wysadzona na peronie zapomnienia, ale wsiadłam do najwłaściwszego pociągu życia postawiłam na miłość, czyli zdecydowałam się być druga. *** To książka, która można dać w prezencie sobie samemu. O odkrywaniu sensu życia, wymarzonej pracy i zwykłego-niezwykłego szczęścia. Otwiera na Miłość, odważna i uwalniająca. Nie jest to poradnik poppsychologiczny, lecz wciągający, pełen humoru i autoironii pamiętnik z podróży ku sobie. Świeży, wyrazisty, katolicki głos w temacie poszukiwania wewnętrznej siły, piękna i spełnienia. CO ZNAJDZIESZ W TEJ KSIĄŻCE?poruszający, bardzo osobisty zapis dojrzewania do akceptacji siebieautentyczną historię transformacji bidula w bohatera, cherlaka w mocarza, kurczaka w nieustraszonego orładowód, że marzenie o świadomym i satysfakcjonującym życiu może się ziścić0% dydaktyzmu, 100% autopsjinowe spojrzenie na macierzyństwo
Żyjemy w matriksie, liczni budzący się w naszych czasach ludzie już to zauważają. Wiedzą, że nasze ciała tu, na planecie Ziemi, są zmanipulowane, podobnie jak nasze uczucia, myśli, psychika. Ci, którzy się budzą, stopniowo od tej manipulacji się uwalniają - od zniewolenia matriksem, a ubierają się w bezinteresowną boską miłość. Matriks sięga również do astrala, czyli tzw. czyśćca, gdzie dusze po śmierci ciał są zniewalane, sądzone i zmuszane do powrotu do materii (tzw. reinkarnacja). Tylko te, które mają wysoką świadomość duchową i prawdziwe pragnienie zjednoczenia ze źródłem, stwórcą, są zdolne siebie i inne od matriksa ratować; wprowadzać w stan prawdziwego nieba, Ducha Świętego, pełni miłości i światłości, gdzie nie ma już cierpienia, ciemności, niedoskonałości, za to jest wolność, jedność, zbawienie, życie wieczne. Ufajcie swemu prawdziwemu boskiemu ja, a nie ślepym przewodnikom. Nie dajcie się wpędzić w poczucie winy, bo jeśli sobie na to pozwolicie, będziecie straceni za życia i po śmierci. Ufajcie źródłu, stwórcy, bo z nim mamy się wszyscy zjednoczyć. Niech czyste pragnienie nas prowadzi oraz bezinteresowna miłość w uczuciu, myśli, słowie i czynie. Oto my, istoty boskie, pełnia miłości. Życzę nam prawdziwej odwagi! A materia - czy uwolni się od śmierci ciał i matriksowych zniewoleń? Być może, jest na to nadzieja.
Książka zawiera wywiady z kobietami, które zostały nagrodzone statuetkami Nadzwyczajnych Kobiet Charyzmatycznych i liderami, czasami parami liderów uhonorowanych statuetkami Liderów XXI wieku. Wśród rozmówców są takie osoby jak Józef Skrzek, prekursor wielu rozwiązań muzycznych, nagrodzony Złotym Fryderykiem i uznany na świecie kompozytor, wokalista i instrumentalista czy Beata Drzazga – przedsiębiorczyni na skalę międzynarodową w branży medycznej, ale i elektronicznej oraz modowej.
Polityki oporu to przenikliwa w rozpoznaniach, przejmująca w wymowie, świetnie napisana książka o relacjach ciała i władzy, o mikrofizyce emancypacji i niszach wyzwolenia, widzianych w perspektywie przeplotu somaestetyki i myśli politycznej. Leszek Koczanowicz kładzie akcent na somatyczny wymiar ludzkiej egzystencji, wydobywa cielesność polityczności, bierze na warsztat strategie oporu, kwestie wyzwolenia i emancypacji w ich różnych ujęciach i realizacjach, politykę życia codziennego ogląda przez pryzmat koncepcji samowładzy, a zarazem konsekwentnie i z finezją wyrafinowane ujęcia teoretyczne sprowadza do konkretu doświadczenia. Również ten splot – trzeźwego namysłu i uważnego wglądu, filozoficznej konceptualizacji i życiowego „sprawdzam” – decyduje o sile Polityk oporu.Paweł Próchniak
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
