W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Dlaczego i w jaki sposób papież stał się nieomylny? Kim była kobieta stojąca za Piusem XII? Czy Watykan pomagał po wojnie nazistowskim zbrodniarzom? Czy papież Jan XXIII w 1962 roku uratował świat przed nuklearną apokalipsą? Czy można być jednocześnie katolikiem i masonem? Co znaleziono w grobie świętego Piotra? Co właściwie powiedzieli sobie w 1989 roku Gorbaczow i Jan Paweł II? Czy Jan Paweł II tuszował pedofilskie zbrodnie?
Po wielkim sukcesie Tajemnic Watykanu Bernard Lecomte z właściwą sobie dbałością o historyczną dokładność dostarcza nam kolejną porcję nadzwyczajnych i zaskakujących opowieści o miejscu, które jest obiektem niekończących się fantazji.
Choć wielu Europejczykom wydaje się to nieprawdopodobne, w XXI wieku można umrzeć za wiarę w Jezusa Chrystusa. Dyskryminacja i prześladowanie chrześcijan przybiera na świecie coraz większe rozmiary, a ich obszar występowania rozciąga się zarówno na wschód, jak i na zachód od Wiednia. Wystarczy powiedzieć, że w tym stuleciu zginęło z rąk oprawców 263 biskupów, księży, zakonnic i katechetów tylko wyznania katolickiego, a 75 procent wszystkich aktów dyskryminacji jest skierowanych przeciwko wyznawcom Chrystusa. Dzisiejsze wspólnoty chrześcijańskie znalazły się między młotem a kowadłem: młotem są komunistyczne dyktatury i muzułmański fundamentalizm, a kowadłem – obojętność na czynnik religijny typowa dla zachodniego laicyzmu. Czynnik „chrześcijański” okazuje się drażniący zarówno tam, gdzie należy do mniejszości, jak i w polityczno-kulturowym otoczeniu europejskim.
Przedstawiciel OBWE ds. walki z rasizmem, ksenofobią i różnymi formami dyskryminacji – Mario Mauro wraz ze współpracownikami opisuje przykłady dyskryminacji i prześladowań chrześcijan nie tylko w krajach islamskich, komunistycznych, na Cyprze, w Turcji i w Indiach, ale także w zachodniej Europie.
Zadaniem niniejszej książki jest próba przedstawienia sylwetki wybitnego, szerzej nieznanego katolickiego społecznika, jakim był ks. Henryk Szuman, a tą drogą - katolickiego modelu pracy społeczno-wychowawczej (pedagogii społecznej), a także – w określonym, niewielkim zakresie – katolickiego nurtu myśli i działalności społecznej w okresie od początków XX w. po 1939 r.
Fragment Wstępu
Kolejny – już 55 – tom serii Źródła Monastyczne, trafia w ręce Czytelników. Zawiera on pięć powstałych w XII wieku traktatów, napisanych w toku burzliwej niekiedy debaty toczonej pomiędzy mnichami z Cluny a cystersami.
Tom otwiera Apologia napisana przez Bernarda z Clairvaux do opata klasztoru Saint-Thierry, Wilhelma, krytykująca życie i praktyki kluniackie. Odpowiedzią na nią są trzy kolejne teksty: list 28, napisany do Bernarda z Clairvaux przez opata Cluny, Piotra Czcigodnego, Apologia, pióra jednego z bliskich współpracowników Piotra, Hugona z Amiens, opata angielskiego klasztoru w Reading oraz traktat anonimowego opata. Tom zamyka natomiast dialog – dysputa pomiędzy mnichem kluniackim a cysterskim.
Problemy poruszane we wszystkich dziełach dotyczącą zarówno spraw związanych z życiem codziennym – strojem, pożywieniem, pracą – jak też całym wymiarem duchowym życia monastycznego. Poprzez te zagadnienia główni adwersarze dochodzą do najbardziej fundamentalnych pytań o znaczenie tradycji i jej wierności.
„Potem dodajesz: „Czy tak żył Makary? Czy tego uczył Antoni? Czy tak postępowali ojcowie w Egipcie?” Makary żył powściągliwie i wielce pobożnie. Antoni uczył rzeczy wzniosłych i dosyć zdumiewających, a Ojcowie w Egipcie postępowali wspaniale. Także Hugon, Majolus oraz inni przełożeni kluniaccy, których pominąłeś, nie tylko nauczali pięknego sposobu życia i wspaniałych ideałów monastycznych, ale i nauczając zachowywali je. A chociaż jaśnieli oni wybitnymi cnotami bardziej niż inni, wcale z tego jednak nie wynika, aby oskarżać tych, którzy nie są aż tak doskonali, że nie są mnichami.
Chociaż nie mają świętości Makarego, nie prowadzą życia Antoniego pod względem powściągliwości, niezupełnie są podobni do ojców, którzy mieszkali w Egipcie, wcale niesłusznie wnosisz z ich innego sposobu życia, że nie mogą być dobrymi i wypróbowanymi mnichami”.
z Apologii Hugona z Amiens
Książka jest pierwszym tego typu opracowaniem przygotowanym przez grupę specjalistów. Odsłania nie tylko twórców i organizatorów szkolnictwa w Europie i na świecie w przeszłości, ale także koncepcje pedagogiki opiekuńczej, społecznej, resocjalizacyjnej i przedszkolnej doskonale sprawdzające się we współczesnej praktyce pedagogicznej. Aktualność zawartych tu koncepcji teoretycznopraktycznych w czasach współczesnych kiedy wychowanie ponosi powszechne fiasko jawi się jako szansaPedagogie zgromadzeń zakonnych nadal stanowić mogą wartościowe źródło inspiracji dla studentów i poszukujących nauczycieli, dla twórczych i refleksyjnych pedagogów, teologów, animatorów pracy kulturalnej i społecznej. W tym sensie winna wejść do kanonu lektur obowiązkowych na wszelkich kierunkach pedagogicznych, socjalnych, teologicznych, kulturoznawczych. Dla kreatorów kultury masowej, ośrodków i osób opiniotwórczych, komentatorów życia publicznego, reformatorów edukacji książka ta jawi się jako dokument pozwalający realnie oceniać wkład zgromadzeń zakonnych w wychowawcze podnoszenie godności człowieka i jego rozwoju jest bowiem przede wszystkim dokumentem humanizmu i krzewienia kultury we wszelkich dziedzinach życia, nie tylko religijnej.
Książka ukazuje zamierzenia komunistów i odsłania kulisy tajnych działań wymierzonych w Kościół katolicki. W tomie zebrano podstawowe dokumenty wydane przez Julię Brystygierową, dyrektor Departamentu V Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (i jej zastępców), kierującą antykościelną aktywnością bezpieki w latach 1945?1953. Pokazano w nich metody, środki i organizację pracy operacyjnej MBP oraz szczegółowe instrukcje wskazujące jak zwalczać zakony, seminaria duchowne, katolickie organizacje młodzieżowe czy charytatywne, przeciwdziałać aktywności dusz pas ter skiej, obecności duchownych w szkołach oraz jak dynamizować tzw. ruch księży patriotów czy zabezpieczać reżimowe akcje i imprezy.
Przepięknie ilustrowana, obszerna i wyczerpująca publikacja poświęcona miejscom i wydarzeniom opisywanym w Biblii. Książka zabiera czytelnika w fascynującą podróż przez krainy, kultury i dzieje miejsc biblijnych. Została opracowana przez międzynarodowy zespół złożony z katolickich, protestanckich i żydowskich teologów.
Atlas podzielono na 6 rozdziałów. Pierwsze poświęcone zostały ogólnemu przedstawieniu Ziemi Świętej. Ukazują poszczególne elementy środowiska naturalnego, zamieszkania i zagospodarowania terenu. Kolejne rozdziały omawiają najważniejsze wydarzenia w nawiązaniu do Starego i Nowego Testamentu.
Książka:
* opisuje dramatyczne losy postaci, narodów i królestw biblijnych;
* zawiera informacje na temat topografii, położenia, klimatu, roślinności i innych cech regionów i miejsc biblijnych;
* ujawnia najnowsze wyniki odkryć archeologicznych oraz badań teologicznych i historycznych;
* prezentuje szerokie spektrum poglądów teologicznych: katolickich, żydowskich i protestanckich, opracowany przez międzynarodowy zespół wybitnych naukowców.
Atlas zawiera 650 kolorowych ilustracji i 125 oryginalnych map ukazujących najważniejsze miejsca, regiony i państwa oraz migracje, podróże i bitwy omówione w Biblii.
Tytuł publikacji Prodesse ausis - tym, którzy odważyli się pomagać, łączy dwa wymiary odwagi: bycia mądrym i bycia pomocnym. Wyraża uznanie dla służby dobru, wierności prawdzie i miłości do drugiego człowieka.
Niniejszy zbiór artykułów biograficznych został przygotowany jako upamiętnienie i pośmiertne wyróżnienie siedmiu Profesorów związanych ze środowiskiem akademickim Hosianum i Wydziałem Teologii UWM w Olsztynie. Szkice biograficzne ukazują Księży Profesorów Hosianum z okresu po 1945 roku.
Czasy współczesne stawiają przed wychowawcami młodego pokolenia nowe zadania. Nie musimy już walczyć z totalitaryzmem, ale powszechne wśród ludzi umiłowanie nieograniczonej wolności (liberalizm moralny) sprawia, że coraz trudniej mówić dzisiaj o Bogu, o Jego niezmiennym Kościele, o dogmatach wiary i obowiązujących wszystkich jasnych zasadach moralności katolickiej. Rozpowszechniony na zlaicyzowanym Zachodzie styl życia za sprawą mediów i podróży trafia do Polski.
Papież Benedykt XVI, zatroskany jest o moralny upadek cywilizacji łacińskiej i stara się coraz obficiej czerpać z Tradycji Kościoła, aby zaradzić bolączkom współczesnej „cywilizacji śmierci”. W tym dziele odnowy historia staje się znów nauczycielką życia. Kościół przez wieki mierzył się zwycięsko z podobnymi do dzisiejszych wyzwaniami. Poznanie dziejów Kościoła pozwala skuteczniej walczyć o lepszą, bardziej katolicką, przyszłość.
Obecny papież przypomina więc nauczanie Ojców Kościoła, świętych, teologów i papieży, docenia tradycyjną liturgię, szuka sojuszników, nawiązuje kontakty z tymi środowiskami, dla których przeszłość jest żywą drogą do Boga, a nie muzealnym zabytkiem. Religijne wychowanie dzieci to zadanie wyjątkowo odpowiedzialne, trudne i szczególnie potrzebne także i w naszych czasach. Stąd ponowna edycja tego wartościowego katechizmu.
Niniejszy katechizm nie jest starym, pożółkłym tomikiem z półki naszych dziadków. Nauka Kościoła nigdy się nie starzeje, ponieważ pochodzi od Boga, którego nie dotyczy czas i przemijanie. Kościół jest zawsze młody, bo jest wieczny. Współcześnie często chcemy być razem z większością. Nauczmy nasze dzieci, że Bóg to nie tylko większość, On jest wszystkim. Katolickie katechizmy zawierają zasady, które nie przemijają.
Kolejny, już dziesiąty, publikowany w serii Dominikańskiego Instytutu Historycznego tom zawiera monografię kultu błogosławionego Czesława, Beatus Ceslaus natione Polonus. Publikacja obejmuje szeroki zakres zagadnień związanych z powstaniem i rozwojem kultu błogosławionego Czesława na Śląsku i w Polsce od XIII do XVIII wieku. Centrum kultu Czesława przez cały badany okres znajdowało się we wrocławskim klasztorze pw. św. Wojciecha, a jego głównymi propagatorami byli dominikanie. Dominikanie wrocławscy już w XV w. starali się kreować Czesława na patrona Wrocławia. Działania te zyskały na sile w okresie kontrreformacji, a nasz bohater stał się drugim obok św. Jadwigi rodzimym świętym na Śląsku. Na ziemiach Rzeczypospolitej kult ten rozwijał się w związku z kultem św. Jacka, którego uważano za brata Czesława, oraz ze względu na zagrożenie tureckie.
Podstawą źródłową badań podjętych przez autora była głównie literatura hagiograficzna, obejmująca żywoty, legendy, relacje o cudach, translacjach relikwii, biografie, katalogi świętych. Wśród nich główną rolę odgrywały żywoty Czesława. Zabytki sztuki związane z kultem (obrazy, grafika, sprzęty liturgiczne, ołtarze, kaplice, relikwiarze, wota, ofiary itp.) pozwoliły zrekonstruować ikonografię wrocławskiego patrona oraz określić przejawy jego kultu w przestrzeni świątynnej.
Autorzy odkrywają przed czytelnikiem wartość i głębię wiary chrześcijańskiej oraz pomagają doświadczyć jej piękna w codziennym życiu. Dlatego książka ?Wierzę? stanowi dla wierzących w Chrystusa doskonały podręcznik służący zgłębianiu prawdy wiary. Każdy kto będzie się wczytywał w poszczególne prawdy wiary znajdzie zarówno ich wyjaśnienie, jak również głębokie uzasadnienie, czyli omówienie motywów wiary.
Autorzy omawianej publikacji ukazują wiarę chrześcijańską jako rzeczywistość żywą i dynamiczną. Odsłaniając przed czytelnikiem moc i piękno wiary pragną go zaprosić nie tylko do trwania w wierze, ale także do głębokiego i radosnego jej przeżywania.
Książka ta, zarówno ze względu na nadzwyczajną aktualność zawartych w niej treści jak i estetykę samego wykonania, może stać się w Roku Wiary wspaniałym prezentem np. dla parafian. Szczególnie dla tych, którzy w tym czasie przeżywają doniosłe wydarzenia związane z ich wiarą, np. dzień Chrztu św., sakrament Bierzmowania, czy też sakrament Małżeństwa.
W Liście apostolskim ?Porta fidei? papież pisze, że w Roku Wiary będziemy mieli okazję do wyznawania wiary w zmartwychwstałego Pana w naszych katedrach i kościołach całego świata; w naszych domach i rodzinach, aby każdy silnie odczuł potrzebę lepszego zrozumienia odwiecznej wiary i przekazywania jej przyszłym pokoleniom. (?) W realizacji tego zadania wielkim wsparciem może być niniejsza książka, która stanowi wspaniały komentarz do dwunastu artykułów naszej wiary.
Ksiądz Biskup Andrzej Czaja
Przewodniczący Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski
Koktajl misyjny to bogata w smaki i zapachy mieszanka wspomnień z 26 lat posługi misjonarza z zakonu kapucynów w Ameryce Południowej i Środkowej, a zwłaszcza w Afryce. Oprócz opisu pracy duszpasterskiej o. Ryszard Modelski najwięcej miejsca poświęca przedstawieniu życia codziennego ludzi, wśród których przebywał, m.in. ich zwyczajów, wyglądu domostw, kuchni czy niebezpieczeństw (choroby, zwierzęta). Omawia także kontrowersyjne, z punktu widzenia misjonarza i chrześcijańskiej kultury, tematy, np. poligamię i specyfikę rodziny afrykańskiej, a nawet wszechobecne czary i magię. Stara się nakreślić pełny, barwny obraz życia społeczności afrykańskich, ucząc tym samym tolerancji i szacunku dla ich odrębności.
Czytelnicy, niezależnie od wieku, mogą odbyć wraz z Autorem ?podróż życia? i nie będą żałować, że sięgnęli po tę tętniącą życiem książkę ? czyniąc z niej miły prezent dla siebie i bliskich, a jednocześnie wspierając finansowo działalność misyjną.
Ks. Michał Heller, laureat prestiżowej Nagrody Templetona, tropi i objaśnia problemy teologiczne z perspektywy czynnie uprawianej przez siebie nauki i filozofii.
Czytelnicy, podążając za jego myślą, wezmą udział w poszukiwaniu odpowiedzi między innymi na takie pytania, jak:
co łączy fizykę i teologię?
jakiej teologii potrzebuje człowiek XXI wieku?
dlaczego myślenie uczciwe jest racjonalne?
czy nauki mówią coś o prawdzie, dobru i pięknie?
jak rozumieć kosmiczny wymiar dramatu odkupienia?
Autorka książki doświadczyła wielu cierpień zarówno fizycznych, jak i psychicznych, a także niesprawiedliwości, ludzkiej zawiści i podłości. Doznawała wewnętrznych tortur, których natury nie potrafiła określić. Po wielu latach odkryła, że tylko Bóg może ją uwolnić z więzienia, w którym jej rodzina jest trzymana od kilku pokoleń.
"Byłam opętana" to promienne świadectwo osoby uwolnionej ze szponów Złego. Pasjonująca, prawdziwa historia, którą czyta się jednym tchem.
Jest piątek, siódma rano, stacja benzynowa w podwarszawskiej Falenicy. Robert Tekieli ma za sobą długi tydzień, sześcioro dzieci to nie przelewki, do tego sporo pracy przy redagowaniu gazety. A przed nim jeszcze podróż. Do Bogatyni jest prawie 600 kilometrów, w nocy po raz pierwszy w tym roku sypnęło śniegiem, z siedmiu godzin drogi zrobi się dziesięć. Stoimy więc przy niedużym stoliku na kawę i gadamy o Bogu. Obok nas facet w garniturze i z laptopem przegląda gazetę. – W Bogatyni jest ktoś, kto potrzebuje mojej pomocy – mówi Tekieli. – Prowadzę tam rekolekcje. Jestem kimś, kto stawia ludzi w prawdzie. Jak im się otwiera serce, to dalej już
Bóg działa.
Od 10 lat pomaga uzależnionym. Alkohol, narkotyki, seks, masturbacja, porno. Wszystko, co pozwala w łatwy sposób zmieniać samopoczucie, może uzależnić. Ludzie są mało skomplikowani.
Wcześniej Tekieli był magiem. Potrafił czytać myśli innych ludzi, odejmował choroby, panował nad zwierzętami. Ale Bóg nie miał z tym nic wspólnego. Z literaturą też nie. Bo literatura, którą promował Tekieli, nie zawsze bywała pobożna.
Wyrusz w podróż życia i otwórz swoje serce na serca innych.
Gdy biblijny patriarcha Jakub uciekał przed gniewem swego brata Ezawa, nie zdawał sobie sprawy, że czeka go niezwykła wyprawa. Dramatyczne okoliczności jednak nie przeszkodziły, by właśnie tam, nie w rodzinnych stronach, Bóg objawił się Jakubowi. Dziś podróżowanie może odbywać się w mniej dramatycznych okolicznościach, ale cel pozostał ten sam.
Podróż do Ziemi Świętej Jacka Święckiego to coś więcej niż turystyczna przygoda. To pielgrzymka śladami patriarchów, sędziów i proroków. To wreszcie poszukiwanie siebie, odnajdywanie innych i nadzieja na Spotkanie. Jedyne w swoim rodzaju.
Pierwsze trzy księgi Periphyseonu Eriugeny zawierały imponującą ontologiczną wizję powstania świata, wyłożoną w oparciu o specyficzne odczytanie pierwszych wersetów Księgi Rodzaju, wsparte lekturą źródeł patrystycznych i filozoficznych (platoński Timajos). Można powiedzieć, że zgodnie z neoplatońskim ujęciem rzeczywistości w kategoriach wylew-powrót, pierwsze trzy księgi opisywały proces pochodzenia całej rzeczywistości od Boga, ze szczególnym zaakcentowaniem procesu powstawania sfery przyczyn prymordialnych (natura II). Księga IV natomiast poświęcona jest zagadnieniu konstutuowania się rzeczywistości materialnej i roli, jaką odegrał w jej powstaniu człowiek. Eriugena, wspierając się na autorach greckich, zwłaszcza na Grzegorzu z Nyssy i Maksymie Wyznawcy, daje w księdze IV wykład swojej antropologii. Najpierw porusza problem tego, czy człowiek jest czy nie jest zwierzęciem i w jakiej pozostaje relacji do innych istot żywych. Następnie stara się opisać relację człowieka do bytów anielskich po to, aby wykazać, że człowiek zajmuje pośrednią, czyli kluczową pozycję we wszechświecie. Człowiek jest mikrokosmosem, spoiwem łączącym różne poziomy rzeczywistości stworzonej, jako że w nim reprezentowane są zarówno byty podpadające pod zmysły, jak i byty duchowe.
Eriugena pokazuje, w jaki sposób w człowieku dokonuje się jakby powtórne stworzenie świata: człowiek nadaje nazwy wszystkim rzeczom, to znaczy ustanawia je w swoim umyśle. Tak jak istotą człowieka jest jego pojęcie w Bożym Umyśle, tak istotą każdej rzeczy jest jej pojęcie w umyśle człowieka. Przy tej okazji zostaje wyłożona nauka o wewnętrznej strukturze bytu ludzkiego obejmującej: intelekt, rozum i zmysł wewnętrzny. Należy zauważyć, że Eriugena określa człowieka przez jego zdolności poznawcze, dając tym samym początek tradycji intelektualistycznej w średniowieczu.
Natura ludzka w swojej integralności została określona mianem raju. Raj nie jest dla Eriugeny żadnym miejscem, ale stanem pierwotnej doskonałości człowieka. Ta natura ludzka nie jest podzielona na płci. Podział ten Eriugena, za Grzegorzem z Nyssy, ujmuje jako konsekwencję grzechu pierworodnego, a zarazem lekarstwo na grzech. Z tego podziału natury ludzkiej na płci wynikają bowiem wszelkie inne podziały, którymi zostanie opisana natura trzecia. Obok podziału na płci, podstawowym podziałem jest podział czasoprzestrzenny, który w sposób istotny charakteryzuje naturę trzecią: stworzoną i nie stwarzającą. Jest to niezwykle oryginalna i inspirująca koncepcja metafizyczna, w jakimś sensie prekursorska wobec Kantowskiej.
Przy okazji wykładu swojej antropologii Eriugena rozwija niezwykle oryginalną egzegezę Księgi Rodzaju. Biblia bowiem powinna być zinterpretowana tak, aby dostarczyła stosownej wiedzy o strukturze i przeznaczeniu człowieka. Ten typ egzegezy zastosowany przez Eriugenę jest unikalny w wiekach średnich.
Księga czwarta zatem jest wspaniałym traktatem o powstaniu człowieka, jego wielkości, miejscu we wszechświecie i jego przeznaczeniu.
Jaka jest natura Imienia Bożego i jego różne postacie, które przez wieki dane zostały ludziom?
O książce:
Prawo do posiadania własnego imienia jest czymś naturalnym i nadprzyrodzonym – odgrywa w życiu OSOBY tak doniosłą rolę, że należy bliżej przyjrzeć się temu zagadnieniu, a zwłaszcza procesowi wyboru i posiadania. Imię możemy nazwać nosicielem etymologicznych treści udzielających właścicielowi światła w znaku, posłaniu i zawołaniu. Używanie imienia to wchodzenie w silne i głębokie relacje, to dotykanie czyjegoś wnętrza, możliwość poczucia czyjejś energii czy ducha partycypowanej osoby. Imię jest centrum osoby, gdzie skupiają się myśli i uczucia, jest to centrum całej energii życiowej. Wymawianie imienia jest pewnego rodzaju sposobem wchodzenia w relację z niewidzialną strukturą „piramidy osoby”. To właśnie przez Objawienie imienia Boga, przez partycypację w Jego Obrazie i podobieństwie zostaje otwarte źródło do niebiańskiego bóstwa, ducha i miłości, gdzie czerpie swoją moc i życie.
Poznanie struktury imienia jest wyzwaniem dla zrozumienia osoby, ale osoba jest wyzwaniem dla poznania zachodzących relacji. Szczególnie imię Boga od zawsze fascynowało ludzi. Wzbudzało podziw swoją wielkością i doskonałością. Tak jak piramidy egipskie we swoim wnętrzu kryły osobę, tak piramida imienia stanowi swoistą budowlę zawierającą w sobie strukturę osoby, jej „JA”. Objawiane imię Boga to jakby obraz wnętrza osoby w jej najgłębszej tajemnicy, nieuchwytnej dla zewnętrznej obserwacji. Pomimo przekazu poprzez Objawienie, zapisywanie ludzką ręką i wnoszonych korekt, przetrwało tysiące lat.
"On the densely and richly populated Polish intellectual scene, Stanisław Obirek is one of the most prominent and significant, indeed outstanding actors. He stands out from the rest of actors for the role he designed and scripted for himself and has been consistently, over many years, performing; (...) a role that follows no ready-made scripts and lines, a role that Obirek originated and developed (...) and which it have succeeded by now to make an indispensable part of the Polish intellectual life.
One should be grateful to the publishers for collecting, (...) the manifold Obirek's writings on the subjects ranging from the general condition of religion in contemporary world, through the problems related to the Church's place and role in society (...). and up to the convoluted, intricate and puzzling case of the Polish-Jewish relation, which Stanisław Obirek is not the first Catholic tackling, but perhaps the first scholar attempting to approach it as a Catholic. One should be graleful to the publishers, as what they offer the readers is a genuine treasure-trove of fascinating findings, convincing interpretations and inspiring visions, which will most certainly earn a distinguished and durable place in the ongoing debates in Poland, but also all around our disunited yet struggling to unite planet."
Zygmunt Bauman
"Spotkania o zmierzchu", wywiad-rzeka z arcybiskupem metropolitą gdańskim Tadeuszem Gocłowskim, są siódmą - i chyba najważniejszą - książką w dorobku autorki. Jest to niezwykle osobista opowieść ważnego świadka i uczestnika historii przełomu XX i XXI wieku. Arcybiskup metropolita gdański sięga we wspomnieniach do czasów dzieciństwa, opowiada o tragicznych losach swoich bliskich, doświadczonych boleśnie przez sowiecki totalitaryzm, oraz o swojej drodze do kapłaństwa. Przez książkę przewija się plejada postaci, które odcisnęły znak na historii Polski ubiegłego stulecia, z Ojcem Świętym Janem Pawłem II na czele. Autorka nie waha się poruszać tematów trudnych, a jej rozmówca od nich nie ucieka. "Spotkania o zmierzchu" to próba podsumowania wielu lat niezwykle bogatego żywota człowieka, dla którego spotkanie z Innym jest wartością samą w sobie. Barbara Kanold - dziennikarka, po studiach na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, mieszkająca od kilkudziesięciu lat w Gdańsku. Jest autorką wielu wywiadów i reportaży w prasie lokalnej i ogólnopolskiej. Są to rozmowy z ludźmi związanymi ze sztuką, z artystami i mecenasami kultury.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
