W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Grzech jest iluzją osiągnięcia szczęścia.
W życiu duchowym człowiek wznosi się ku Bogu w takiej mierze, w jakiej schodzi do piekła własnego wnętrza. Droga prowadząca do Boga musi mieć więc początek w poznaniu samego siebie. To ja, ze wszystkim, co noszę w swoim wnętrzu, jestem zaproszony do zjednoczenia z Nim. Człowiek, który podejmie tę pokorną wędrówkę, dotrze w końcu do prawdy o sobie samym, a zatem osiągnie wolność.
Książka Paolo Scquizzato Kłamstwo iluzji pomaga w podjęciu drogi dochodzenia do prawdy o nas samych. Autor omawia po kolei siedem grzechów głównych. Myśl teologiczną uzupełnia refleksja psychologiczna.
PAOLO SCQUIZZATO-Należy do wspólnoty Braci św. Józefa Benedykta Cottolengo. Zajmuje się pracą duszpasterską, szczególnie formacją duchową laikatu. Prowadzi Dom Duchowości „Mater Unitatis” w Druento (północne Włochy). Jest autorem książki Come un principio. Riflessioni sul libro della Genesi (2010), zawierającej rozważania nad Księgą Rodzaju.
Najnowsza książka znanego i cenionego przewodnika życia duchowego. Lektura tych stron przybliża stopniowo tajemnice Boże: od najprostszych aż po te, ostateczne, które opisuje Apokalipsa. Czytelnik jest prowadzony małymi krokami po ścieżkach Bożych aż po najwyższe szczyty. Autor w fascynujący sposób łączy teologię i psychologię z podręcznikiem życia wewnętrznego. To książka ""pogranicza"", w której analizy tekstu biblijnego wychodzą naprzeciw symbolicznej interpretacji, aby zabłysnąć niespodziewaną puentą, mającą odniesienie do życia wiary. Autor prowadzi czytelnika nie tyle drogą wiedzy, ile doświadczenia osobistego. Niewątpliwie - jak to ktoś określił - jest to książka wielokrotnego czytania.
Rozmowa dwojga filozofów o chrześcijaństwie i potrzebie duchowej każdego człowieka.
Po co ludziom religie? Czy to coś więcej niż narzędzie kontroli społecznej? Kto dziś jeszcze zastanawia się nad wolnością sumienia, grzechem? Jaki jest polski katolicyzm, co go wyróżnia spośród innych? Jakie zagrożenia czyhają na religie, a jakie z nich wypływają? Czy naprawdę jesteśmy cywilizacją śmierci? Dlaczego polska lewica boi się hierarchów duchownych? I dlaczego w Polsce nikt nie karze księży przestępców seksualnych?
Na te i wiele innych pytań próbują odpowiedzieć w swej książce-rozmowie Agata Bielik-Robson i Tadeusz Bartoś.
Wyznawcy prawosławia stanowili do końca XVI wieku istotną grupę mieszkańców Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dlatego podjęcie badań nad stanem prawosławnego monastycyzmu na tym obszarze do końca XVI wieku związane jest nie tylko z ustaleniem liczby i rozmieszenia monasterów, ale też z ich rolą i sytuacją ekonomiczną oraz stanem kultury i oświaty środowisk monastycznych. Niebagatelne znaczenie ma ocena skutków rozwoju życia monastycznego dla życia Kościoła prawosławnego jako całości na tle innych wyznań w Wielkim Księstwie Litewskim. Podjęte w niniejszej książce zagadnienia badawcze pozwalają stwierdzić, że monastery prawosławne w Wielkim Księstwie Litewskim w pierwszej połowie XVI wieku pełniły ważną rolę duchową czy kulturotwórczą, wpływały na postawy wiernych. Były dobrze zorganizowane, powiększały swój status ekonomiczny dzięki licznym nadaniom magnackim i szlacheckim. W drugiej połowie XVI wieku, mamy do czynienia z postępującym kryzysem życia monastycznego na tym obszarze, będącym wszakże odbiciem ogólnego kryzysu Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej. Zdecydowana większość monasterów ufundowanych w wieku XVI przetrwała do czasu unii brzeskiej.
Zbiór Atanazjańskich Mów przeciw arianom jest jednym z ważniejszych tekstów patrystycznych, gdyż ze względu na autorytet autora wywarł olbrzymi wpływ na kształtowanie się dogmatu wiary chrześcijańskiej. Mowy powstały jako wynik sporów teologicznych i osobistych patriarchy Aleksandrii z teologami i biskupami, których on sam określił mianem arian, sugerując ich ścisły związek z żyjącym pokolenie wcześniej prezbiterem aleksandryjskim Ariuszem. W tekście Mów autor przywołuje tylko kilku ze sporej grupy swoich oponentów: Euzebiusza z Cezarei, Akacjusza, Asteriusza, ale polemizuje nie tyle z każdym z osobna, ile raczej z jakimś zbiorowym przeciwnikiem. Skutkiem tego jego Mowy przyczyniły się do ukształtowania się w świadomości kościelnej arianizmu jako doktryny teologicznej, którą zwalczał Atanazy. Mowy są niewątpliwie lekturą trudną, ale niezwykle inspirującą i pogłębiającą refleksję nad misterium wcielonego Słowa, które jest istotą doktryny Kościoła.
Publikacja stanowi bezpośrednią kontynuację tomu 19 części I serii Materiały do Dziejów Sztuki Sakralnej na Ziemiach Wschodnich Dawnej Rzeczypospolitej, wydanego w roku 2011 i zawiera opracowania lwowskich zespołów kościelno klasztornych: Bernardynów, Dominikanów (Bożego Ciała i św. Marii Magdaleny), Jezuitów oraz Karmelitów (pierwotnie bosych, od końca wieku XVIII – trzewiczkowych). Klasztor Dominikanów pw. Bożego Ciała ma metrykę czternasto-, a Bernardynów piętnastowieczną, ale należące do nich budowle (z wyjątkiem gotyckich partii klasztoru Dominikanów) powstały w epoce nowożytnej, podobnie jak wszystkie pozostałe opracowane zabytki.
Bazujący na studium pewnych niesłusznie zmarginalizowanych wątków historii filozofii XIX i XX wieku szkic na temat filozoficznego - a nawet wręcz "sofijnego", dogłębnie mądrościowego - potencjału i wymiaru chrześcijaństwa. Autor pragnie zaakcentować świadomość owego potencjału i wymiaru nie tylko na gruncie stosunkowo już spopularyzowanej prawosławnej "filozofii teologicznej" spod znaku "rosyjskiego renesansu filozoficzno-religijnego", ale również w nurcie myśli katolickiej (włoski spirytualizm Rosminiego i Giobertiego). W pracy chodzi zarazem o przypomnienie klasycznego, helleńskiego oraz judeo-chrześcijańskiego modelu racjonalności "integralnej", różnej od abstrakcyjnego racjonalizmu, harmonizującej intelekt z duchowością i pozwalającej uniknąć fałszywej opozycji wiara-rozum. Ostatecznie chodzi także o sugestię powrotu do teologii we właściwy sposób "filozofującej", współtworzącej sapiencjalną (nawet przy profetycznie "szalonym" charakterze Ewangelii) syntezę w akordzie z filozofią i mistyką.
Ani jeden z zamieszczonych w tej książce rozdziałów, odnoszących się do dziejów Kościołów chrześcijańskich i wyznań w latach wojny 1939 - 1945 nie wyczerpuje obrazu tamtych lat i dni. Tragiczne losy wyznawców owych Kościołów, a zwłaszcza duchownych oraz działaczy świeckich, do dziś nie zostały ukazane, a publicystyka poświęcona tym sprawom jest znikoma. Z wyjątkiem ewangelików polskich, żaden inny Kościół mniejszościowy w Polsce nie publikował dotąd pełnego lub zbliżonego do pełnego, obrazu strat własnych w dwóch piekłach: hitlerowskim i stalinowskim. Wydawca ma nadzieję, że publikacja ta, chociażby w skromnej bardzo mierze, przerwie milczenie na temat postaw i męczeństwa a latach 1939 - 1945 duchowieństwa i wyznawców mniejszościowych Kościołów chrześcijańskich w Polsce.
Pasjonująca rozmowa Grzegorza Górnego i Rafała Tichego z ks. prof. Waldemarem Chrostowskim wprowadza nas nie tylko w świat tajemnic biblijnych, lecz także w samo centrum polemik chrześcijańsko-judaistycznych. Przez pryzmat drogi życiowej katolickiego kapłana a zarazem wybitnego naukowca poznajemy meandry współczesnej biblistyki, obcujemy z realiami Ziemi Świętej, zagłębiamy się w fascynujący świat starożytnych Żydów, staramy się zrozumieć ich dzisiejsze losy, uczestniczymy w intelektualnej oraz duchowej przygodzie. Lektura konieczna dla każdego, kogo pociąga Biblia, dzieje Izraela, początki chrześcijaństwa.
Kościół, Żydzi, Polska"" to nie tylko książka, to wydarzenie! Po sukcesie czytelniczym wywiadu-rzeki pt. ""Bóg, Biblia, Mesjasz"", w którym ks. prof. W. Chrostowski odpowiadał na pytania dotyczące naukowego czytania i wykładania Biblii, otrzymujemy kolejny tom pasjonujących rozmów. Tym razem wybitny biblista opowiada Grzegorzowi Górnemu i Rafałowi Tichemu o swoim zaangażowaniu w dialog katolicko- i polsko-żydowski. Odsłania przy tym szereg mało znanych faktów, ilustrując kulisy i bezdroża tego trudnego procesu. Przedstawia m.in. okoliczności wielu głośnych wydarzeń, jak np. konfliktu o Karmel czy sporu o krzyż w Oświęcimiu. Bez względu na wymogi tzw. ""politycznej poprawności"" ukazuje rzeczywisty stan i perspektywy relacji Kościoła z Żydami i z judaizmem.
Zakłamany proces toruński, który doprowadził do skazania czterech sprawców zamieszanych w zabicie księdza Jerzego Popiełuszki, miał w założeniu umocnić władzę Wojciecha Jaruzelskiego i Czesława Kiszczaka. Zdawałoby się, że z chwilą politycznej transformacji rewizja tego procesu jest możliwa. Otóż jak dotąd nie jest.
Monografia Soboru Nicejskiego jest pokłosiem wieloletnich zainteresowań autora pierwszym soborem powszechnym i prac nad opracowaniem i wydaniem dokumentów soborów powszechnych i akt synodów starożytnego Kościoła. Napisana została niczym powieść detektywistyczna. Autor bowiem drobiazgowo analizuje teksty źródłowe, zamieszczając je dla większej wiarygodności zarówno w przekładzie, jak i greckim oryginale. Zaczyna od zacytowania fragmentów z Sokratesa Scholastyka i Sozomena dotyczących sporu między biskupem Aleksandrem i prezbiterem Ariuszem i na ich podstawie dochodzi do wniosku, że spór wcale nie był taki ostry, jak się na ogół sądzi. W wyniku podobnej analizy pozostałych tekstów kwestionuje większość obiegowych i nierzadko fundamentalnych opinii na temat celów zwołania soboru (którymi, jak się przyjmuje, było potępienie Ariusza, ustalenie wyznania wiary i ujednolicenie daty Wielkanocy), osób, które odegrały na nim kluczową rolę, oraz znaczenia sformułowanych kanonów i przyjętego credo. Następnie stawia nowe hipotezy, według których rzeczywista rola Soboru Nicejskiego w dziejach Kościoła jawi się zupełnie zaskakująco. Rezygnuje przy tym z naukowego żargonu i o realiach starożytnego Kościoła mówi, używając współczesnej terminologii i często odwołując się do współczesnych analogii.
Prof. dr hab. Henryk Pietras SJ - patrolog, rektor Akademii "Ignatianum" w Krakowie, znawca Orygenesa; razem z Arkadiuszem Baronem w latach 2001-2004 wydał "Dokumenty Soborów Powszechnych" (t. 1-4), od roku 2006 opracowuje i wydaje serię "Synody i Kolekcje Praw"; współredaktor serii Źródła Myśli Teologicznej i Myśl Teologiczna w Wydawnictwie WAM.
Książka jest poświęcona interpretacji pism intymnych S. Brzozowskiego, K.L. Konińskiego i H. Elzenberga oraz zawartej w nich myśli religijnej autorów w szerokim kontekście intymistyki polskiej oraz francuskiej refleksji o dzienniku jako gatunku piśmienniczym. Ukazuje głęboki związek pomiędzy rozumieniem/konstruowaniem własnej tożsamości w dziennikach a oryginalną filozofią religii / teologią tych myślicieli. Poszczególne jej tezy są ugruntowane w badaniu formy, jaką jest dziennik intymny, i jej znaczeń ustalonych nie tylko w refleksji kulturoznawczej, ale także antropologicznej, socjologicznej czy psychoanalitycznej. Próbując uchwycić stosunek autorów do religii – bardzo osobisty i powiązany z całym ich życiem, nie tylko namysłem teoretycznym – autorka posługuje się w pracy kategorią ja dziennika intymnego, rozumiejąc je nie tylko jako „ja” stematyzowane w dzienniku, ale przede wszystkim jako „ja” implikowane tekstu. Taka perspektywa badawcza pozwoliła jej wypracować szereg ciekawych tez na temat roli dziennika w życiu tych autorów i z tej perspektywy zbadać ich rozumienie religii. Jest to perspektywa twórcza i inspirująca, bo pozwalająca wyjść poza to, co w tekście oczywiste, ku interpretacji jego głębokich struktur znaczeniowych.
Goldberg rozumiał, że niekończący się łańcuch wojny, chaosu i zniszczenia, obecny w historii, nie wynika z jakiejś ludzkiej ułomności, lecz z niedoskonałości samego boga. „Konstrukcja świata”, będąca podłożem zarówno natury, jak i historii, nie jest w żadnym wypadku wynikiem stworzenia jej przez jednego (monoteistycznego) boga, lecz stanowi dzieło wielu bogów. Jednym z głównych celów Rzeczywistości Hebrajczyków jest właśnie stwierdzenie, że istniało i istnieje wielu bogów — tak wielu, jak wiele było pierwotnych ludów — a wyłączne panowanie jednego boga pojawi się dopiero w perspektywie eschatologicznej, po rozstrzygającej walce tych bogów.
(z wprowadzenia Manfreda Voigtsa, s. CI)
Skoro społeczeństwo nowoczesne faktycznie zmierza w kierunku coraz większej racjonalności funkcjonalnej, proces ten wiąże się z problemami na dwóch poziomach: ulokowaniem indywidualnego poczucia sensu i przynależności, oraz konfliktem między kontrolą i wartościami zbiorowymi a autonomią i wartościami osobistymi. Osobiste poczucie sensu zostaje nie tylko zepchnięte do sfery prywatnej, lecz także osłabione przez dominującą racjonalność innych sfer. […] Jednostka, próbująca odnajdywać sens we własnych doświadczeniach znajduje się na gorszej pozycji w stosunku do potężnych instytucji, dla których indywidualne poczucie sensu jest bez znaczenia. Sam ten fakt mówi nam, że socjologia religii to coś więcej, niż tylko badania nad kościołem, członkostwem w kościele i wiarą religijną. Prowadzi nas ona raczej do rdzenia procesów społecznych kształtujących późną nowoczesność.
fragment
Proponowany przez Władysława Piwowarskiego wybór tłumaczeń jest obszernym wprowadzeniem w teoretyczną przestrzeń socjologii religii. Obejmuje zarówno klasyczne teksty socjologii religii, jak i prezentacje koncepcji współczesnych. Stanowi tym samym doskonałą prezentację ewolucji socjologicznych teorii religii oraz wskazuje na najważniejsze zjawiska i procesy, które znajdują się w centrum jej pola badawczego: sekularyzację, instytucjonalizację religii, nowe ruchy religijne czy alternatywną religijność współczesną.
Mamy do czynienia z niebanalną i świeżą interpretacją koncepcji Martina Bubera. [...] Autora traktuje tę koncepcję jako pretekst do wyrażenia własnego stanowiska w kwestii myślenia współczesnego człowieka o duchowym wymiarze swojego istnienia - Bogu i religii. Stąd chyba wynika owa świeżość recenzowanej pracy. [...] Sam Buber przedstawiony zostaje przez Autorkę jako myśliciel odnoszący się do dwóch tradycji: racjonalistycznej i mistycznej, które prezentowali chasydzi. [...] Do najważniejszych zalet pracy, prócz jej zawartości treściowej i wysokiego poziomu merytorycznego prowadzonych w niej analiz, należy także to, że czyta się ją z zainteresowaniem. Przyczyniają się do tego obrana przez Autorkę forma dialogu z czytelnikiem, a także sposób prowadzonej przez nią narracji: głębokiej i osobistej.
prof. dr hab. Iwona Alechnowicz-Skrzypek (Uniwersytet Opolski)
"Urodził się w 1943 roku w getcie w Święcianach ? tam, gdzie dzieci nie powinny się rodzić. Jak wiele adoptowanych dzieci dowiedział się z czasem, że ci, którzy go wychowali, nie są jego biologicznymi rodzicami. Ale prawda okazała się dużo bardziej skomplikowana?
W 1966 roku otrzymał święcenia kapłańskie. 23 lutego 1978 roku od przybranej matki usłyszał, że jest Żydem. Miał 35 lat. To był dzień jego drugich narodzin.
Romuald Jakub Weksler-Waszkinel ? ksiądz katolicki i Żyd. Niezwykła historia człowieka o podwójnym nazwisku i podwójnej tożsamości, zakorzenionego w dwóch ojczyznach, choć w żadnej z nich nie jest tak naprawdę u siebie."
Książka podejmuje zagadnienie poznania Bożego. Podstawowym źródłem do badania tego problemu są teksty św. Tomasza z Akwinu. Poznanie Boże według niego jest przede wszystkim absolutnie doskonałe a przy tym całkowicie wsobne także w odniesieniu do bytów innych niż On Sam. Tak nakreślona koncepcja Bożego poznawania natrafia na barierę predestynacyjną. Zasada doskonałego i wsobnego poznawania rzeczy trudno uzgadnia się z zasada rzeczywistej przygodności przyszłych przygodnych zdarzeń w tym z problematyką wolnej woli, ostatecznym przyczynowaniem zła, problemem kary, nagrody i przeznaczenia. Wobec struktury Tomaszowego ujęcia poznania Bożego kwestia predestynacyjna staje się poważna udręką w wymiarze teoretycznym i w wymiarze egzystencjalnym. W Udręce predestynacji nie kontynuuje się sceptycznego nurtu w odniesieniu do tych zagadnień. Poszukuje się rozwiązań przełamujących barierę predestynacji w problemie poznania Bożego.
`Metafizyczny wymiar piękna w malarstwie Jerzego Nowosielskiego` to forma hołdu złożonego zasłużonemu artyście. Z punktu widzenia historii sztuki na temat malarstwa Jerzego Nowosielskiego wypowiedziano niemal wszystko. W tej sytuacji szansą, by dodać coś nowego jest filozofia i teologia - po pierwsze ze względu na silne uzasadnienie teologiczne programu artystycznego malarza, po drugie - ze względu na `Przedmiot` dyscypliny, który Sam będąc niewyczerpanym, sprawia, że wszystko, co Go dotyczy także nie może mieć końca, a w miarę dociekań objawia wciąż niezgłębione pokłady Jego bogactwa i splendoru. W myśl tej idei autorka postawiła sobie za cel przedstawienie tej funkcji sztuki, która umożliwia kontakt z sacrum, a tym samym rozwój życia duchowego, które może wzrastać nie tylko w przestrzeni liturgii. Lektura książki to spotkanie ze światem piękna obrazów, które łącząc osiągnięcia sztuki współczesnej z tradycją ikony czynią przekaz pomagający odkryć na nowo człowiekowi przełomu XX i XXI wieku wartość dobra, prawdy, piękna oraz miłości.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
