W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Kościoły chrześcijańskie w Królestwie Polskim wobec Żydów w latach 1855-1915 to pierwsza w historiografii polskiej próba przedstawienia stosunku Kościołów chrześcijańskich (katolickiego, ewangelickiego i prawosławnego) w Królestwie Polskim wobec Żydów na przełomie XIX i XX wieku. Dzięki szerokiej kwerendzie źródłowej przedstawiono wiele nowych faktów. Praca stanowi ważny krok do zrozumienia relacji chrześcijańsko-żydowskich, jak również stosunków polsko-żydowskich.
Każdy wie, jaki był tragiczny koniec templariuszy – jednego z najpotężniejszych zakonów rycerskich, którego proces, zapoczątkowany przez Filipa Pięknego w 1307 roku, do dziś jest tematem wielu legend i przedmiotem kontrowersji. Nieco mniej znana jest jednak historia Jakuba de Molay, ostatniego wielkiego mistrza zakonu, który zakończył życie na stosie po tym, jak odmówił wyrzeczenia się swojej wspólnoty.
Wybrany na przywódcę templariuszy w 1292 roku musiał zmierzyć się z upadkiem państw krzyżowców po zdobyciu Akki przez Mameluków. Przebywając na Cyprze, gdzie wycofali się chrześcijanie, usiłował prowadzić walkę o odzyskanie Jerozolimy, opierając się przy tym na sojuszu z Mongołami. Niestety, jego strategia za-wiodła, a wielkie marzenie zostało pogrzebane. Wezwany do Francji przez papieża Klemensa V, aby przedyskutować projekty krucjaty i połączenia templariuszy z joannitami, Jakub de Molay wpadł w pułapkę intryg, które go przerosły i zadały ostateczny cios jego zakonowi.
Alain Demurger, wykorzystując nieznane i nieopublikowane dotychczas dokumenty, w poprawionym i uzupełnionym wydaniu swojej książki ponownie przybliża karierę postaci mało znanej i niejednokrotnie błędnie osądzanej, jednak niepozbawionej charakteru i ambicji. Korygując niektóre daty i informacje, dotąd powszechnie uważane za prawdziwe, autor stawia w nowym świetle kwestię odpowiedzialności wielkiego mistrza za przebieg procesu templariuszy i kierujące nim pobudki.
[…] Eseje zawarte w tym tomie pragną zmierzyć się z tematem zapomnienia odmienianym przez wszystkie przypadki własnej dyscypliny naukowej i jej perspektyw, ale są przy tym próbą odpowiedzi na pytanie, co staje się z człowiekiem i jego światem, gdy zapomina o tym, co istotne. Otwiera to szereg kwestii niezwykle istotnych dla nauki, która jeśli ma pozostać wierna starożytnemu ideałowi „scientia”, powinna analizować zjawisko zapominania nie tylko w perspektywie psychologicznego zaburzenia, atrofii pamięci, lecz musi zwrócić uwagę na pamięć jako istotną «ważność» egzystencjalną. Historia zna próby wymazania osób i spraw z pamięci zbiorowej czy jednostkowej; poezja i sztuka jawią się jako próby ocalenia pamięci; teologia przywołuje kategorię pamięci jako wezwanie do wierności i jednocześnie etycznego memento, chroniącego przed wypłukaniem tego, co stanowi o źródle prawdziwie ludzkiego postępowania. Kryzysy wiary opisywane w Piśmie Świętym tak często były przecież de facto kryzysami pamięci, które prowadziły do rozchwiania tożsamości i życiowego zagubienia (czasem w skali całego narodu). Ale to także filozoficzna świadomość epistemologicznej wagi pamięci dla człowieczego bycia w świecie, która nieraz wybrzmi w prezentowanej książce. Dlatego każda z przywołanych dyscyplin – historia, teologia, filozofia i filologia – mają tak wiele do powiedzenia w tej sprawie. Jak napisał jeden z najwybitniejszych teologów XX wieku, Hans Urs von Balthasar, przybliżanie się do przedmiotu badań i prowadzone na tej kanwie debat naukowych przypomina często muzyczną fugę. Motywy krzyżują się ze sobą i przenikają, w pewnym momencie jeden motyw ściga drugi, aby w końcu wybrzmieć we wspólnym finale. Poniekąd jest to udziałem również tej książki. Przedstawia ona wielowątkową refleksję nad pamięcią i zapominaniem. Analizują ją historyk, filolog, filozof, etyk, teologowie i poeci, których refleksja przenika w obszar zainteresowań drugiego, łącząc w ten sposób zgromadzone teksty w jeden czytelny ciąg rozumowania. Interdyscyplinarność studiów idzie w parze z bogactwem formy: znajdują się tu rozważania pełne naukowego rygoru i ścisłości terminologicznej, eseje i analizy filologiczne, ale także opowiadanie Cezarego Dobiesa, toruńskiego poety i pisarza, na co dzień mieszkającego w Paryżu, zatytułowane Kwiaty wiary, będące literackim głosem w dyskusji o zapomnieniu. Równie interesującym wkładem w refleksję, nie tyle przez słowo, co przez obraz, są ilustracje Artura Majki, znanego rysownika, malarza i fotografa. Tryskające z przebitego boku Chrystusa kwiaty, a także strumienie wody (źródło życia, zatem i pamięci) i wszelkie motywy znajdujące się na okładce niniejszej książki zaprojektowanej przez Majkę, to artystyczne poszukiwanie w głębinach prawdy, gdzie malarz uderza jakby w inną strunę, niedosłowną, aby wybrzmiały wszystkie dźwięki myśli i w każdej z intelektualnych tonacji. […]
Autor zapoznał się z rozmaitymi technikami magicznymi, występującymi w starożytności na zasygnalizowanym w tytule obszarze i opisuje je bardzo precyzyjnie a nawet szczegółowo. W ten sposób otrzymujemy rzetelną, naukową informację na temat rytuałów oczyszczenia na Starożytnym Bliskim Wschodzie.
Z recenzji prof. dra hab. Kazimierza Banka
Na solidnych podwalinach zbudowane są obszerne fragmenty o historiach mitycznych, współzależności mitologii i magii, jednorodności myśli mitologicznej na Bliskim Wschodzie w starożytności i o roli magii w jego społeczeństwach. Wszystkie techniki oczyszczające są starannie opisane, a źródłowe teksty przytoczone w czytelnym tłumaczeniu z każdorazowym podaniem źródła publikacji i z jego transkrypcją oraz filologicznym opracowaniem. […] Brak było dotychczas w literaturze polskiej tak szczegółowego opisu starożytnych praktyk magicznych na Bliskim Wschodzie.
Z recenzji prof. dra hab. Edwarda Lipińskiego
Książka dotyczy staroegipskich i wczesnochrześcijańskich praktyk grobowych oraz zwyczajów towarzyszących śmierci. Autorka nie zatrzymuje się na przedstawieniu wczesnochrześcijańskich zwyczajów i koncepcji eschatologicznych uchwytnych w materiale archeologicznym i literackim, ale także trafnie pokazuje, w jakim stopniu i zakresie można je powiązać z tradycjami istniejącymi w Egipcie starożytnym epoki faraonów czy Egipcie hellenistycznym. [...] Książka zainteresuje zarówno badaczy archeologii i historii Egiptu, jak też dziejów wczesnego chrześcijaństwa i późnego antyku.
Z recenzji ks. prof. dra hab. Józefa Naumowicza
W opracowaniu tym autorka postanowiła prześledzić całokształt zagadnień związanych z chrześcijańskim obrządkiem pogrzebowym w Egipcie w okresie od IV do VIII wieku. Podejmując temat, miała świadomość, że wkracza w obszary dość skomplikowane, które nie doczekały się jednak do tej pory jednolitego, szerzej zakrojonego opracowania. [...] Starannie omawiając zebrany materiał, zachowując krytyczny stosunek do ustaleń swych poprzedników, autorka przygotowała wyczerpujące opracowanie, którego brak od dawna można było odczuć w literaturze przedmiotu.
Z recenzji prof. dra hab. Joachima Śliwy
Starożytny poeta i pisarz Cyceron mawiał: "Historia testis temporum, lux veritatis, vita memoriae, magistra vitae" (historia jest świadkiem czasów, światłem prawdy, życiem pamięci, nauczycielką życia). Bo rzeczywiście, kto potrafi właściwie odczytać znaki przeszłości i zauważyć, jak całe nasze codzienne zaangażowanie i wszelkie prace bledną w porównaniu z ogromem dziejowej przepaści, ten stopniowo dostrzeże to, co w życiu każdego człowieka winno być najważniejsze.
Pomysł wydania tej publikacji powstał w związku z przypadającą w 2010 roku 705. rocznicą powstania parafii Wierzbięcice i Lipowa, z 750. rocznicą pierwszej wzmianki o Lipowej, z 200 rocznicą kasacji księstwa nysko-otmuchowskiego.
Tę książkę powinno się czytać jako ciąg dalszy Teokracji papieskiej 1073-1378. Razem z tym dziełem tworzy swoistą summę poświęconą polityce i władzy. Pokazuje, jak zmieniały się treści wypełniające te pojęcia, jak ewoluowało ich rozumienie. Czytelnik z łatwością odczyta kierunek tych zmian niezwykle szczegółowo i w interesujący sposób opisanych przez prof. Wielomskiego. Tym bardziej, że Teokracja papieska nie ogranicza się tylko do ram wyznaczonych przez tytułowe daty, ale omawia zagadnienie władzy właściwie od początku pojawienia się chrześcijaństwa i od momentu zetknięcia się tej doktryny z wierzeniami pogańskimi przede wszystkim ludów germańskich.
Możemy zatem powiedzieć, że problem władzy jest obecny od zarania naszej kultury i że w zasadzie od początku z władzą człowieka nad człowiekiem, nad grupą, społecznością ludzką był kłopot polegający na konieczności jakiegoś jej usprawiedliwienia, uwarunkowania podania racji dostatecznej przemocy, która władzy towarzyszy od zawsze.
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa mieliśmy do czynienia z absorpcją przez tę doktrynę wierzeń, przekonań i tradycji pogańskiej a przede wszystkim łączenia tradycji antyku greckiego i rzymskiego z tradycją starotestamentalną. Władzę usprawiedliwiano Bożym Prawem. Władza pochodziła od Boga. Według świętego Pawła Apostoła była to kwestia oczywista. Władza była gwarantem Bożego porządku i ładu społecznego na ziemi. Bunt przeciwko władzy był buntem przeciwko Bogu i jego ? można powiedzieć ? naczelnemu władztwu. W jego imieniu władzę na ziemi sprawowali cesarz, papież, królowie, książęta itd. w dół hierarchii społecznej.
Bogurodzica jest także obecna w historii Polski od zarania dziejów i wiąże się ze wszystkimi najważniejszymi wydarzeniami. Niesie to za sobą istnienie problematyki maryjnej w szeroko rozumianym aspekcie kulturowym. Wątki i motywy maryjne stanowią podłoże do interpretacji i reinterpretacji dziejów Polski. Są silnie zakorzenione w polskiej kulturze i tradycji - zarówno ludowej, jak i w najważniejszych poskich dziełach sztuki i literatury.
Historia kościelna Euzebiusza jest pierwszym i najważniejszym dziełem tego typu w Kościele. Dzięki niej nazywano jej autora "Ojcem historiografii chrześcijańskiej". Zdecydowana większość wszystkich informacji jakie posiadamy na temat pierwotnego Kościoła pochodzi właśnie z tego dzieła. Historia kościelna to coś więcej niż historia Kościoła. Co prawda nią autor interesuje się przede wszystkim, ale patrzy szeroko na świat, cytuje dokumenty cesarskie, wiele listów, zestawień itp. Z zamiłowania był archiwistą, który pieczołowicie starał się zachować dokumenty źródłowe i jego dzieło jest wręcz nimi przepełnione. Tylko dzięki niemu też jest możliwe odtworzenie formowania się Nowego Testamentu, powstawania nowych struktur kościelnych czy list biskupów poszczególnych miast.
Nowe wydanie jakie przedstawiamy jest gruntowną przeróbką starego, a dobrego przekładu ks. Arkadiusza Lisieckiego, powstałego na początku XX wieku. Dodajemy do niego tekst oryginalny według wydania krytycznego i tyle przypisów redakcyjnych, ile wydało nam się niezbędne dla lepszego zrozumienia tekstu. Literatura na temat wczesnego chrześcijaństwa jest jednak tak obfita, że nie pretendujemy do tego, by w całości ją uwzględnić.
Henryk Pietras SJ
Pasjonująca opowieść o tajemniczych istotach duchowych, które wywierają ogromny, choć często niezauważany, wpływ na nasze życie. Brat Francesco Simonetti zebrał to, co wiemy o bytach duchowych z przekazu Pisma Świętego i Tradycji Kościoła. Ukazuje ich pochodzenie, wpływ na nasze życie i miejsce w Boskim planie zbawienia. W części pierwszej prezentuje duchy, które stanęły po stronie dobra. W drugiej zaś te, które zbuntowały się przeciw
Bogu i toczą z nim nieustanną walkę. Podkreśla przy tym, że zwycięstwo zastępów anielskich z archaniołem Michałem na czele nad Szatanem i jego demonami jest przesądzone. Walka pomiędzy istotami duchowymi nie jest starciem równorzędnych sił, bo po stronie aniołów stoi Bóg, z którego potęgą nie mogą się mierzyć żadne istoty stworzone. Jednak nasze oddalanie się od Niego sprawia, że wystawiamy się na ryzyko ataku ze strony demonów. Wtedy możemy odwoływać się do pomocy aniołów, a szczególnie naszych Aniołów Stróżów, którym Bóg wyznaczył misję nieustannego czuwania nad nami.
W pracy dokonano przeglądu obiektów sakralnych datowanych w literaturze przedmiotu na X lub pierwsze dekady XI wieku. Uwaga została poświęcona przede wszystkim tym aspektom owych obiekt owych, które mogą być użyteczne dla historyków zajmujących się początkami Kościoła w Polsce. Zatem w polu badawczym pojawiały się takie problemy jak rekonstrukcja poszczególnych obiektów, dzieje badań poszczególnych obiektów zwłaszcza, gdy wpływały one na rekonstrukcje historyków, obecny stan wiedzy o konkretnych zabytkach jak i szeroko omawiana i poddana krytycznej ocenie ich chronologia jako najbardziej czuły ?historycznie? aspekt źródeł architektonicznych. Sporo uwagi poświęcono zwłaszcza szeroko wprowadzanej chronologii radiowęglowej za pomocą której datuje się drewniane inkluzje w zaprawach. Okazuje się, że realne efekty tej metody są bardzo dyskusyjne i nie prowadzą do poważniejszych korekt dotychczasowej chronologii.
Marta Robin, zwyczajna prosta dziewczyna z francuskiej wioski Châteauneuf de Galaure, spędziła ponad 50 lat w swoim pokoju złożona chorobą. W tym czasie przyjęła ponad sto tysięcy osób. Zmieniła życie wielu ludzi, rozmawiając z nimi, wnosząc światło, dodając odwagi i pocieszając. Wraz z ojcem Finet była założycielką Ognisk Miłości. Obecnie jest ich siedemdziesiąt pięć na całym świecie. Co roku do jej grobu przybywają pielgrzymi, by zanosić w modlitwach prośbę o łaski i wstawiennictwo. Kim jest ta zmarła w 1981 roku kobieta, która przyciągała tak wiele osób? Jakie było jej życie? Czemu przypisać tę niezwykłą obfitość duchowych darów Marty Robin? W tej książce odnajdziemy najważniejsze momenty jej mistycznej drogi i nadzwyczajnego życia.
Książka stanowi próbę ukazania postaw wyznawców prawosławia i unii do problemów związanych z końcem życia ludzkiego w świetle testamentów z XVI?XVIII wieku z terenów Wielkiego Księstwa Litewskiego i ruskich ziem Korony. Odpowiedzi na pytania o funkcjonowanie prawa spadkowego, stosunek testatorów do zagadnień funeralnych, aktywności religijnej, własnej rodziny i majątku ukazały, jak harmonijnie wpisywali się oni w panoramę kulturową państwa polsko-litewskiego.
Słownik zawiera podstawowe informacje o profeskach karmelitańskich od sprowadzenia karmelitanek bosych do Krakowa w 1612 r. do wybuchu I wojny światowej.
Ponieważ karmelitanka była zwykle związana ze swoim klasztorem przez całe życie, dlatego chronologiczne wykazy sióstr ułożone są dla każdego klasztoru odrębnie, a każdy rozdział otwiera nota historyczna o danym klasztorze. Całość uzupełnia alfabetyczny indeks sióstr według imion zakonnych i nazwisk z odsyłaczami do imion zakonnych.
Redaktor naczelny pisma, profesor Uniwersytetu Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie dr hab. Artur Andrzejuk, pragnie aby Rocznik Tomistyczny stał się miejscem ogłaszania studiów tomistycznych, forum dyskusji naukowych, platformą popularyzacji spuścizny tak filozoficznej, jaki i teologicznej św. Tomasza z Akwinu.
Rocznik jest dziełem środowiska tomistów warszawskich, które tworzył i któremu patronuje Mieczysław Gogacz. Tomizm, jaki rozwijał i rozwija ten wybitny historyk filozofii i filozof, to konsekwentny tomizm egzystencjalny, budujący się na metafizyce istnienia bytu. Rocznik jest też otwarty na inne propozycje i rozumienia współczesnego tomizmu...
Numer pierwszy otwierają dwa teksty wprowadzające, pozwalające poznać tematykę pisma osobom, których wiedza o Tomaszu z Akwinu i jego filozofii jest skromna, za to poszukują wyjaśnień opartych na prawdzie. Są to teksty: Artura Andrzejuka Czym jest tomizm? i Mieczysława Gogacza Metafizyka św. Tomasza (specyfika głownych zagadnień).
Jeden z najwybitniejszych żyjących filozofów amerykańskich stara się przekonać nas o niezbędności refleksji filozoficznej, która ma olbrzymie znaczenie dla toczonych dziś, niejednokrotnie z wielkim zapałem, sporów czy też wojen kulturowych. Adresuje ją zwłaszcza do młodych i wykształconych ludzi wierzących, którzy powinni coś wiedzieć o tradycji filozofii katolickiej, jeśli chcą świadomie przeżywać swoją wiarę. Tradycję tę można pojąć tylko w jej rozwoju, dlatego tak ważne jest, aby stawiając dziś pytania filozoficzne, przyswoić sobie myśl poprzedników. Ważne są też instytucjonalne ramy, w jakich toczy się dialog filozoficzny. Autor wskazuje na bardzo poważne konsekwencje usunięcia idei Boga z obszaru badań współczesnych dyscyplin akademickich.
Wspomnienia rockowej młodości i artystycznego podziemia z czasów PRL, refleksje dotyczące przeczytanych książek, obejrzanych filmów i spektakli, rozważania o wierze i... wątpieniu. Ksiądz Andrzej Luter kieruje się zasadą, że najważniejszy jest człowiek, a dopiero w dalszej kolejności jego poglądy, doświadczenia czy wygląd. Bez natrętnej „duszpasteryzacji”, z szacunkiem i ciekawością stara się zrozumieć bliźniego – niezależnie od tego, czy jest nim światowej sławy reżyser, młodo zmarły poeta-buntownik czy też „zwykły” parafianin. Andrzej Luter jest księdzem rzymskokatolickim, asystentem kościelnym Towarzystwa „Więź”, publicystą „Tygodnika Powszechnego”, „Więzi”, „Znaku, „Dialogu” i miesięcznika „Kino”. Aktywny duszpastersko w środowiskach dziennikarskich i twórczych.
Pierwsze powszechne skojarzenia z Kopernikiem? Urodzony w Toruniu, matematyk, genialny astronom, który ?wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię?, kanonik warmiński, obrońca Olsztyna przed Krzyżakami. To zaledwie kilka określeń tego prawdziwego człowieka renesansu
o rozległej wiedzy i wielkiej pasji badania wszechświata. Czym, poza żmudnymi obserwacjami i obliczeniami, mającymi potwierdzić jego epokowe odkrycie, zajmował się na co dzień? Jak wielkiemu astronomowi udawało się łączyć jego pasję z przyziemnymi obowiązkami związanymi z administrowaniem dobrami kapituły warmińskiej? Dlaczego genialny uczony tak długo nie decydował się opublikować swoich odkryć? Czy udało mu się obejrzeć wydrukowany egzemplarz swojego dzieła, nad którym pracował ponad pół życia?
I wreszcie ? może najważniejsze ? jakim Mikołaj Kopernik był człowiekiem?
Odpowiedzi na te pytania i na wiele innych dostarczy lektura książki Jerzego Sikorskiego "Prywatne życie Mikołaja Kopernika". Napisana z dużą lekkością, humorem, przedstawia Kopernika, jakiego nie znamy. Autor wzbogacił narrację, przytaczając wiele listów i innych dokumentów źródłowych, które pozwalają nam poznać nie tylko samego uczonego i kanonika zarazem, ale i jemu współczesnych oraz ich epokę. Książka cieszyła się niesłabnącą popularnością ? jej czwarte, długo oczekiwane przez czytelników wydanie, ukazuje się po szesnastu latach. Sikorski wprowadził w nim liczne uzupełnienia, uwzględniające efekt wieloletnich badań, dzięki którym ustalił miejsce pochówku Kopernika w katedrze fromborskiej. Potwierdzili je archeolodzy, którzy tam właśnie odkryli szczątki kostne astronoma.
Książka autorstwa Edmunda Jarmusika jest ważną pozycją nie tylko dla czytelnika białoruskiego, ale również polskiego. Wnosi nowe aspekty do badań nad losami Kościoła w okresie władzy radzieckiej i epoce późniejszej. Stanowi doskonałą syntezę naukowej literatury radzieckiej, polskiej, białoruskiej i rosyjskiej.
Autorzy bestselleru Przychodzi Platon do doktora tym razem sprawdzają, co wielcy filozofowie, teologowie, psychoterapeuci i inni mądrale mają do powiedzenia o życiu, śmierci i tym, co jest po drugiej stronie. I te wielkie koncepcje świata wyjaśniają dowcipami i facecjami, których możemy wysłuchać w interpretacji lubianego Jerzego Stuhra oraz - gościnnie - jego syna Macieja.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
