Kompletna trzytomowa historia dziejów komunizmu światowego - ideologii, która opanowała umysły milionów ludzi. Trylogia totalna.Budząca dreszcz opowieść o twórcach, piewcach i zwolennikach systemu totalitarnego. O tysiącach katów i ofiar.Książka, która przejdzie do historii."Le Figaro littraire"W swoim monumentalnym i fascynującym śledztwie historycznym francuski dziennikarz Thierry Wolton przekonuje, że żelazna ręka systemu rzekomo prowadzącego do szczęścia uwiodła i zaślepiła dużą część intelektualistów. Spowodowała więcej szkód i pochłonęła więcej ofiar niż wszelkie doktryny, w jakie ludzie wierzyli od najdawniejszych czasów.Autor pisze o komunizmie z nowej perspektywy: od rewolucji październikowej po rewolucję kulturalną w Chinach, od kolektywizacji po przymusową industrializację, od upadku ekonomicznego po cenzurowaną kulturę, od codziennego terroru po obozy koncentracyjne.Tom pierwszy poświęca katom - wszystkim sprawującym władzę w państwach komunistycznych naszego globu. Przedstawia historię tworzenia się nowej ideologii, działającej jak opium, proces zdobywania zwolenników i światowej ekspansji na kilka kontynentów. Thierry Wolton opowiada o rewolucyjnych przewrotach i kształtowaniu się totalitarnych struktur państwowych. Zadaje przy tym podstawowe pytanie: jak mogło dojść do tego, że komunizm uwiódł miliony.W drugim tomie autor opisuje historię komunizmu z perspektywy ofiar, a ostatni tom poświęca wspólnikom i współsprawcom oraz piewcom tej ideologii na całym świecie. Z jego znakomicie prowadzonego historycznego eseju wyłania się wiele istotnych detali i gorzka prawda: żadna sprawa, bez względu na to, jaki cel jej przyświeca, nie jest warta tak dramatycznych poświęceń.Monumentalna summa o światowej historii ideologii komunistycznej."Le Point"Thierry Wolton - ur. 1951 we Francji, dziennikarz, eseista, wykładowca uniwersytecki, autor ponad dwudziestu książek poświęconych historii krajów komunistycznych, stosunkom międzynarodowym i polityce francuskiej.
Jak zachodnia prasa pomagała szerzyć hitlerowską propagandę
Zanim ruszyły pierwsze czołgi, słowa były najpotężniejszą bronią Hitlera. Rozumiał media jak nikt przed nim i potrafił w pełni wykorzystać ich siłę. Błyskawicznie zdominował niemiecką prasę, a zagranicznych dziennikarzy owinął sobie wokół palca. Nawet potężna Associated Press uległa jego wpływowi – zwolniła pracowników żydowskiego pochodzenia i rozpowszechniała materiały zatwierdzone przez nazistów.
Wywiady, których Hitler udzielał starannie wybranym dziennikarzom, trafiały na pierwsze strony najważniejszych gazet: „Daily Mirror”, „The New York Times”, „Paris-soir”, a nawet żydowskiego tygodnika „The Jewish Criterion”.
Hitler po mistrzowsku manipulował opinią publiczną – obietnicami zdobywał zaufanie, a kłamstwami usypiał czujność.
Éric Branca jako pierwszy zebrał szesnaście autentycznych wywiadów udzielonych przez Hitlera wybranym dziennikarzom z USA, Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1923–1940. Przeprowadził ich wnikliwą analizę i pokazał, jak dyktator wpływał na zachodnie redakcje.
To historia o propagandzie i o doświadczonych dziennikarzach, którzy ulegli charyzmie Führera.
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych rozpoczęła się jako bunt trzynastu brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej, przy czym początkowo miał on charakter głównie ekonomiczny. Nieustępliwa postawa Londynu sprawiła, że z biegiem czasu spór kolonistów z rządem nabrał charakteru ustrojowego, coraz bardziej utrudniającego porozumienie, co ostatecznie doprowadziło do wybuchu walk, a w końcu ogłoszenia przez Amerykanów niepodległości (choć początkowo takie rozwiązanie nie było brane pod uwagę).Do tego momentu konflikt amerykański traktowany był przez inne kraje jako wewnętrzna sprawa Korony Brytyjskiej. Wydarzenia w Ameryce Północnej bacznie obserwowano jednak w Paryżu, który szukał okazji do rewanżu na Wielkiej Brytanii za przegraną wojnę siedmioletnią. Początkowo Francuzi wahali się, czy zbrojnie wesprzeć amerykańskich kolonistów, nie będąc pewni ich determinacji i siły. Gdy jednak okazało się, że Brytyjczycy napotykają w Ameryce większy opór, niż początkowo można się było spodziewać, w Wersalu postanowiono przystąpić do wojny.Po włączeniu się do niej przez Francję, a w rok później przez sojuszniczą Hiszpanię, jej charakter zmienił się diametralnie. Przestała być wewnętrznym konfliktem w ramach Imperium Brytyjskiego, a stała się wojną o wymiarze niemal globalnym, toczoną na czterech kontynentach i dwóch oceanach. Nabrała także charakteru przede wszystkim wojny morskiej - bowiem to na floty walczących państw spadł główny ciężar prowadzenia działań.Ambicją autora niniejszej książki jest przedstawienie w pierwszej kolejności owych operacji morskich wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Aby jednak czytelnik zrozumiał ich zasadność i znaczenie, w książce ukazane zostały też, choć w sposób jedynie szkicowy, działania lądowe, w dużym stopniu bezpośrednio lub pośrednio powiązane z operacjami morskimi. Całość kończy podsumowanie przedstawiające bilans strat i korzyści walczących stron, tak w wymiarze politycznym, gospodarczym, jak i militarnym, a także wpływ wojny na rozwój morskiej sztuki wojennej.Książka zawiera istotne dla tego zagadnienia załączniki, przede wszystkim zaś wykaz głównych walczących flot (Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Francji, Hiszpanii i Holandii), przybliżone charakterystyki sprzętu artyleryjskiego wykorzystywanego podczas wojny oraz informacje na temat systemów pieniężnych funkcjonujących w państwach - uczestnikach konfliktu.Piotr Olender - z wykształcenia historyk i politolog. W 2012 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych z zakresu historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Specjalizuje się w szeroko rozumianej historii wojskowości morskiej, szczególnie zaś okresu "pary i żelaza" (1860-1905) oraz "żagli i drewna" (XVI-XVIII wiek). Autor kilkunastu książek związanych z tą tematyką (wydanych tak w języku polskim, jak i angielskim) i ponad 50 artykułów. Członek Komisji Wojen i Wojskowości PAU w Krakowie. Profesor ANS w Raciborzu. Opis pochodzi od Wydawcy
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych rozpoczęła się jako bunt trzynastu brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej, przy czym początkowo miał on charakter głównie ekonomiczny. Nieustępliwa postawa Londynu sprawiła, że z biegiem czasu spór kolonistów z rządem nabrał charakteru ustrojowego, coraz bardziej utrudniającego porozumienie, co ostatecznie doprowadziło do wybuchu walk, a w końcu ogłoszenia przez Amerykanów niepodległości (choć początkowo takie rozwiązanie nie było brane pod uwagę).Do tego momentu konflikt amerykański traktowany był przez inne kraje jako wewnętrzna sprawa Korony Brytyjskiej. Wydarzenia w Ameryce Północnej bacznie obserwowano jednak w Paryżu, który szukał okazji do rewanżu na Wielkiej Brytanii za przegraną wojnę siedmioletnią. Początkowo Francuzi wahali się, czy zbrojnie wesprzeć amerykańskich kolonistów, nie będąc pewni ich determinacji i siły. Gdy jednak okazało się, że Brytyjczycy napotykają w Ameryce większy opór, niż początkowo można się było spodziewać, w Wersalu postanowiono przystąpić do wojny.Po włączeniu się do niej przez Francję, a w rok później przez sojuszniczą Hiszpanię, jej charakter zmienił się diametralnie. Przestała być wewnętrznym konfliktem w ramach Imperium Brytyjskiego, a stała się wojną o wymiarze niemal globalnym, toczoną na czterech kontynentach i dwóch oceanach. Nabrała także charakteru przede wszystkim wojny morskiej - bowiem to na floty walczących państw spadł główny ciężar prowadzenia działań.Ambicją autora niniejszej książki jest przedstawienie w pierwszej kolejności owych operacji morskich wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Aby jednak czytelnik zrozumiał ich zasadność i znaczenie, w książce ukazane zostały też, choć w sposób jedynie szkicowy, działania lądowe, w dużym stopniu bezpośrednio lub pośrednio powiązane z operacjami morskimi. Całość kończy podsumowanie przedstawiające bilans strat i korzyści walczących stron, tak w wymiarze politycznym, gospodarczym, jak i militarnym, a także wpływ wojny na rozwój morskiej sztuki wojennej.Książka zawiera istotne dla tego zagadnienia załączniki, przede wszystkim zaś wykaz głównych walczących flot (Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Francji, Hiszpanii i Holandii), przybliżone charakterystyki sprzętu artyleryjskiego wykorzystywanego podczas wojny oraz informacje na temat systemów pieniężnych funkcjonujących w państwach - uczestnikach konfliktu. Opis pochodzi od Wydawcy.
Niniejsza książka uprzedza nadchodzącą fazę transformacji naszej cywilizacji, przedstawiając przyczyny głębokich przewartościowań, do jakich dochodziło w dziejach ludzkości – to, co je wywoływało na poziomie psychologicznym, ale też to, co pewne próby skazywało na porażki. Uderzający jest bowiem fakt, że chociaż odreagowania wcześniejszego (przedświadomego) systemu psychicznego zachodziły we wszystkich cywilizacjach starożytnych, to skutek w postaci głębokiej przebudowy człowieka i ogólnego rozwoju kraju, można było zaobserwować tylko w jednym z nich. Jest to więc ważnym źródłem informacji na czasy obecne, pozwalającym zrozumieć od czego zbudowanie świata rozwoju zależy – bo ów sukces nie jest wcale przesądzony i jest trudnym procesem. Jest to więc kolejną książką nie mającą żadnego odpowiednika w naszym świecie, ujawniającą zarazem wiele nieznanych faktów. Jest to opis psychologicznych źródeł i mechanizmów wszystkich historycznych przeskoków rozwojowych.
W książce 1177 przed Chr. dowiedzieliśmy się, jak wiele cywilizacji późnej epoki brązu w regionie Morza Egejskiego i we wschodniej części Morza Śródziemnego legło w gruzach, dotkniętych inwazjami, buntami, klęskami żywiołowymi, głodem i upadkiem handlu międzynarodowego. Połączony siecią powiązań świat, który szczycił się potężnymi imperiami i społeczeństwami, względnym pokojem, prężnym handlem i monumentalną architekturą, został utracony, a rozpoczęły się tak zwane "pierwsze wieki ciemne". W książce Po roku 1177 przed Chr. Eric H. Cline przekazuje fascynującą opowieść o tym, co wydarzyło się później, na przestrzeni czterech stuleci, również w regionie Morza Egejskiego i we wschodniej części Morza Śródziemnego. To historia odporności, transformacji i sukcesu, a także porażek w epoce chaosu i rekonfiguracji.Po roku 1177 po Chr. opowiada, jak upadek potężnych cywilizacji późnej epoki brązu stworzył nowe okoliczności, do których ludzie i społeczeństwa musiały się dostosować. Ci, którzy nie zdołali tego zrobić, zniknęli ze sceny, podczas gdy inni przeszli transformację, co doprowadziło do powstania nowego porządku świata, w którym znaleźli się Fenicjanie, Filistyni, Izraelici, Neo-Hetyci, Neo-Asyryjczycy i Neo-Babilończycy. Książka, kontynuując historię aż do odrodzenia Grecji, które wyznaczają pierwsze Igrzyska Olimpijskie w 776 r. przed Chr., opisuje również, jak pośród chaosu pojawiły się przełomowe innowacje, takie jak wykorzystanie żelaza i alfabetu.Niosąca ze sobą nauki dla współczesnego świata o tym, dlaczego niektóre społeczeństwa przetrwały ogromne wstrząsy, a inne nie, praca Po roku 1177 przed Chr. ujawnia także, dlaczego ten okres, bynajmniej nie będący "pierwszymi wiekami ciemnymi", stał się nową erą pełną nowych wynalazków i nowych możliwości. Opis pochodzi od Wydawcy.
Francuska Misja Wojskowa przybyła do Polski w kwietniu 1919 r., by wesprzeć organizację i szkolenie odradzającej się armii. W najtrudniejszych dla niepodległej Rzeczypospolitej latach 1919-1920, szczególnie podczas wojny z Rosją Sowiecką, kilka tysięcy żołnierzy francuskich pełniło służbę na rzecz Wojska Polskiego. Misją kierował gen. Paul Henrys. Wspieranie przez niego sprawy polskiej spotykało się z otwartą krytyką we Francji.W prezentowanej Czytelnikom książce ukazano na podstawie polskich oraz francuskich materiałów archiwalnych szeroki zakres działalności misji na polu nie tylko wojskowym, lecz także politycznym, gospodarczym, propagandowym i wywiadowczym. Jej rozmach oraz znaczenie sprawiły, że Francuska Misja Wojskowa stała się jedną z kluczowych instytucji wspierających odbudowę Wojska Polskiego i zapisała się trwale w dziejach II Rzeczypospolitej.Publikacja jest adresowana do czytelników zainteresowanych początkami Wojska Polskiego, realiami lat 1919-1920 oraz kulisami polsko-francuskiej współpracy wojskowej, która w 1921 r. przybrała formę sojuszu wojskowego.
Książka przybliża życie i działalność niezłomnego Henryka Urbanowicza "Zabawy", harcerza i żołnierza 3 i 5 Wileńskiej Brygady AK. To kolejna biografia ukazująca niezwykłą postać podziemia niepodległościowego. Według autorów, Henryk Urbanowicz "Zabawa" powinien być stawiany na piedestale wraz z takimi niezłomnymi jak rtm. Witold Pilecki, gen. August Emil Fieldorf "Nil" czy ppłk. Łukasz Ciepliński "Pług". Jego życie, działalność, a przede wszystkim heroiczna walka o niepodległość Polski z niemieckim i sowieckim okupantem, a po II wojnie światowej z komunistami, są tego najlepszym dowodem. Urbanowicz jak wielu jego towarzyszy broni przeszedł długotrwałe i okrutne śledztwo UB. Skazany na 11-krotną karę śmierci, został brutalnie zamordowany w kazamatach więzienia nr 1 przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu w wieku zaledwie 23 lat, do końca pozostając wierny najważniejszym ideałom: Bóg-Honor-Ojczyzna.
Szczególny niepokój Izraelczyków w pierwszej dekadzie XXI w. wzbudzał sojusz Hezbollahu, Syrii, Iranu i fundamentalistycznych organizacji palestyńskich takich jak Palestyński Islamski Dżihad i Hamas. Izrael miał problemy z kinetycznym zwalczaniem tego sojuszu, zarówno w sferze militarnej (brak odpowiednich narzędzi), jak i politycznej (groźba delegitymizacji na arenie międzynarodowej).Dość niespodziewanie sytuacja zmieniła się w 2011 roku, gdy wybuchła wojna domowa w Syrii. Cahal rozpoczął wtedy serię uderzeń na terenie Syrii lub Libanu będących odpowiedzią na graniczne incydenty zbrojne, jak również próbą osłabienia potencjału militarnego Iranu, Syrii i Hezbollahu. Działania te nazywano w Izraelu m’aracha bin ha-milchamot, a popularnie akronimem Mabam, co oznacza „kampanię między wojnami”. Wnioski z Mabam, ale również z ostatnich konfliktów w sposób bardzo trafny opisują kierunki przeobrażeń sił zbrojnych, nie tylko w uwarunkowaniach społecznych i politycznych Izraela. Pomagają zrozumieć, przed jakimi wyzwaniami staje obecnie armia i jakie zdolności powinny być rozwijane. Wnioski końcowe w sposób syntetyczny i bardzo racjonalny wskazują, jak może wyglądać nadchodzący konflikt, gdzie leżą najistotniejsze akcenty i jak powinny być skierowane wektory zmian w siłach zbrojnych.Ze wstępugen. broni (rez.) Tomasz Piotrowski
Niniejszy tom studiów zadedykowano Panu Profesorowi Piotrowi Franaszkowi, wybitnemu historykowi dziejów społecznych i gospodarczych Polski i świata w XIX i XX wieku, oraz badaczowi zagadnienia inwigilacji wyższych uczelni przez Służbę Bezpieczeństwa w PRL. Artykuły tu zebrane nawiązują do bliskich Jubilatowi obszarów badawczych i stanowią swoisty przegląd zainteresowań, pasji i i dociekań naukowych licznego grona przyjaciół Profesora.
Niemal całkowicie nowe spojrzenie na jubileusz 1964 r. było możliwe dzięki wykorzystaniu niezwykłej podstawy źródłowej i skrupulatnie zebranej, pełnej bibliografii opracowań. [...] Praca ma w moim osądzie charakter odkrywczy i przynosi ważne ustalenia nie tyko dla historii UJ ale także do dziejów miasta. Dla uczelni odsłania plany, koncepcje i postawy pracowników wobec jubileuszu. Wyraźnie został zarysowany spór o to, czym ma byc jubileusz według Uniwersytetu oraz władz państwowych i partyjnych (...) Autorce udało się stworzyć niezwykłą panoramę spraw, problemów, sporów, jakimi żyła ówcześnie Alma Mater Jagiellonica, ale też miasto Kraków. Z recenzji prof. dr. hab. Juliana Dybca
Europa Wschodnia to region, w którym burzliwa historia i pełna emocji pamięć o minionych wydarzeniach nieustannie się ścierają, kształtując tożsamość narodów i jednostek. W czasach, gdy wojna znów zmienia bieg dziejów, a przeszłość staje się narzędziem polityki, artykuły zebrane w tomie Między historią a pamięcią skłaniają do refleksji nad tym, jak doświadczenia XX wieku wpływają na współczesne wybory społeczne i polityczne.
W książce przeplatają się historie ludzi i narodów uwikłanych w dramatyczne wydarzenia: wojny, migracje, represje, eksperymenty społeczne. Szczególne miejsce zajmują głosy badaczy, reprezentujących różne kraje i pokolenia, którzy sami doświadczyli emigracji lub uchodźstwa. Nie unikają trudnych pytań o rolę pamięci zbiorowej i edukacji historycznej, a ich osobiste historie pozwalają zachować nadzieję na budowanie dialogu ponad podziałami.
Znalazły się tu analizy dotyczące między innymi polityk historycznych w różnych krajach, roli muzeów, edukacji szkolnej, losów mniejszości czy mechanizmów represji. Badacze z Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy i Słowacji stawia-ją pytania o sens upamiętniania i rozliczania się z trudną przeszłością, rozwijanie poczucia jedności i umacnianie tożsamości zbiorowej. To nie tylko naukowa synteza, lecz także inspiracja do głębszego zrozumienia, jak historia i pamięć wpływają na teraźniejszość, kształtując współczesną Europę Wschodnią - i nas samych.
Ze Wstępu:
Europa Wschodnia od ponad trzech lat jest znów w centrum uwagi światowej opinii publicznej. Jednak nie tak jak ponad trzydzieści lat temu, gdy pokojowo wychodziła z systemu komunistycznego i podejmowała ambitne przekształcenia ustrojowe mające przyspieszyć jej rozwój i integrację z Zachodem, kiedy to w nadziejach i ocenach zewnętrznych dominowały optymizm i przekonanie o "końcu historii" i zanikaniu wszelkich "żelaznych kurtyn". Pełnoskalowa agresja Rosji na Ukrainę spowodowała ogrom zniszczeń i śmierć setek tysięcy żołnierzy, a po stronie ukraińskiej - także tysięcy cywilów. [...]
Zmagania na współczesnych frontach ożywiły [...] zainteresowanie przeszłością, zwłaszcza wiekiem XX, czasem dwóch wojen światowych, erą totalitarnych ideologii, [...] walki o państwa narodowe i ich suwerenność. Procesy wtedy uruchomione w różnym stopniu nadal wyraźnie wpływają na dzisiejsze relacje między narodami i państwami. Choć komunizm odszedł
w przeszłość, otwarcie porównywany z drugą zbrodniczą ideologią - nazizmem, to na wielu obszarach dzisiejszego funkcjonowania państw i społeczeństw obserwujemy różnorakie negatywne jego skutki. []
Niniejszy tom jest dowodem na to, że - przy wierności pewnym podstawowym wartościom - nawet w bardzo trudnych czasach udaje się prowadzić dialog naukowców ponad podziałami, a Wrocław, którego losy w ostatnim stuleciu są odbiciem niełatwej i często tragicznej historii Europy Środkowo-Wschodniej, jest miejscem wręcz predestynowanym do tego typu debat i wymiany poglądów na temat najtrudniejszych problemów nieodległej przeszłości.
W okresie międzywojennym nacjonalizm stał się jednym z najpoważniejszych wyzwań dla porządku europejskiego. Po pierwszej wojnie światowej ziemie ukraińskie znalazły się w granicach kilku państw, a jednym ze skutków kształtowania się dróg ewolucji ukraińskiego ruchu narodowego było powstanie w 1929 roku Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Jej działalność, prowadzona na terenie II Rzeczypospolitej oraz zagranicą, miała na celu zjednoczenie ziem ukraińskich i uzyskanie niepodległości wszelkimi dostępnymi metodami. Szczególne znaczenie dla realizacji tego celu miały struktury emigracyjne OUN, odpowiadające za kontakty międzynarodowe i finansowanie.
Książka Magdaleny Gibiec Kulisy funkcjonowania Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów na emigracji w świetle Archiwum Senyka (1929-1934) to pierwsze tak szerokie opracowanie poświęcone działalności OUN poza granicami II RP, oparte na unikatowej korespondencji przechowywanej w archiwum Omelana Senyka, wysokiej rangi działacza OUN. Autorka rekonstruuje mechanizmy funkcjonowania organizacji, analizuje relacje wewnętrzne i międzynarodowe, portretuje czołowych działaczy oraz omawia konflikty między emigracją a środowiskami w kraju. Przedstawia również kulisy współpracy z sąsiadami II RP i podejmowane przez OUN próby lobbingu na Zachodzie.
Dzięki wnikliwej analizie materiałów źródłowych, krytycznej analizie listów i szeroko zakrojonej kwerendzie archiwalnej książka ukazuje nieznane dotąd oblicze ukraińskiego nacjonalizmu, prezentując OUN jako ruch złożony, dynamiczny i zależny od międzynarodowych uwarunkowań. To atrakcyjna propozycja nie tylko dla osób zajmujących się dziejami Europy Środkowo-Wschodniej, ale także dla wszystkich zainteresowanych funkcjonowaniem transnarodowych ruchów politycznych oraz rolą archiwaliów w rekonstruowaniu przeszłości.
Mirosław Morozow, doktor nauk historycznych i pułkownik rezerwy, postawił sobie za cel pokazanie prawdy o Aleksandrze Marinesko, bohaterze Związku Radzieckiego, a jednocześnie pozbawionym hamulców alkoholiku. Zgromadził dokumenty rejestrujące jego samowolne wypady na ląd i rajd okrętem do Szwecji, poza wyznaczony sektor. Sowieckie raporty pokazują wycinek historii, a ich zawartość determinowała auto- albo wręcz cenzura, ale można w tej publikacji natrafić na wzmianki o kolegach kapitana mających na sumieniu dużo mniejsze niż on przewinienia, a skazanych i zmarłych w kazamatach.Zatopieniu "Wilhelma Gustloffa", które przyczyniło się do powstania legendy bohatera, towarzyszyły mało chwalebne okoliczności - podczas tego samego patrolu Marinesko przepuścił dziesiątki konwojów i zespołów okrętów bojowych, w skład których - pisze autor - wchodziło ponad 200 jednostek. Był jeszcze jeden szczegół: kiedy Marinesko manewrował w pobliżu "Gustloffa", działał pod presją nie tylko nieuniknionej rozprawy przed trybunałem wojskowym za pijaństwo, ale miał też na karku specjalnie wysłanego przez zwierzchników funkcjonariusza wydziału politycznego.Autor postawił sobie za cel także rozwiązanie kontrowersyjnej kwestii ataku na statek pasażerski i śmierć cywilów. "Gustloff", jak przekonuje, był "całkowicie uzasadnionym celem wojskowym", ponieważ widniał na listach statków pomocniczych Kriegsmarine, posiadał uzbrojenie, którego użyłby do samoobrony, a ponadto płynął z eskortą.
PRL, choć coraz bardziej odległy, wciąż budzi żywe emocje. Dla jednych to czasy dyktatury, dla innych - socjalnego bezpieczeństwa i pewności zatrudnienia. Dla seniorów nostalgiczne wspomnienia młodości, pierwszych randek, spacerów nad Niebieskimi Źródłami czy Wolbórką, wzruszeń na kinowych seansach i emocji wyzwalanych na meczach Lechii i Pilicy. Dla młodzieży na wpół nierzeczywisty świat z opowiadań rodziców i dziadków Lata 1945-1989 to ważny okres w dziejach Tomaszowa Mazowieckiego. Miasto ludzi ciężkiej pracy tętniło życiem - popularne było hasło "Pracuj wydajnie - odpoczywaj fajnie". Produkcja tutejszych zakładów szła na cały świat. Brytyjczycy chodzili w marynarkach z "Pilicy", pałace szejków zdobiły dywany z "Weltomu". Ale największy był "Wistom" z tradycjami sięgającymi początku XX wieku. Przy fabrykach działały amatorskie chóry, orkiestry, zespoły teatralne. Z tomaszowskich szkół wyszło wielu absolwentów, którzy osiągnęli sukces w skali ogólnokrajowej, często daleko od rodzinnego miasta. A przez kilka lat tomaszowianin był nawet wiceprzewodniczącym Rady Państwa PRL. W porównaniu z okresem przedwojennym zwiększyła się liczba ludności, stopniowej poprawie uległ poziom życia i stan zdrowia tomaszowian. Skażona fabrycznymi wyziewami Kaczka odeszła w przeszłość, rosła liczba mieszkańców bloków na nowych osiedlach: 1000-lecia, 35-lecia PRL (Niebrów) czy Nowotki (dziś Hubala). Gdzie można było wybrać się na dansing, a gdzie dostać w głowę latającym po sali kuflem? Jakim autobusem dotarli do szkoły uczniowie w czasie strajku MZK? Czy na pewno szkolnictwo wyższe miało swój początek w Tomaszowie dopiero w latach dziewięćdziesiątych? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w książce. Zapraszamy do lektury!
Nie ma już Szwedzkich Gór na warszawskim Bemowie. Zniknęły bez rozgłosu, zniwelowane pod budowę lotniska. Podłużne wydmy wywiane przez wiatry z Kampinosu już pod koniec XVIII wieku uchodziły za rzekome wały usypane przez Szwedów w czasach potopu. Już wtedy teren między Powązkami, Wawrzyszewem, Bliznem i Górcami kojarzył się z tajemnicami wojskowymi. Aż do lat 20. XX wieku obszar ten nie był zamieszkały, dlatego niewielu było świadków bitew z Prusakami w 1794 roku i Rosjanami w 1831 roku, wielkich manewrów i defilad. Testowano tu nowe rodzaje broni; generał Józef Bem szkolił rakietników, a w latach międzywojennych nowoczesna wytwórnia amunicji stała się wzorem zarządzania. Po 1918 roku zaczęła się nowa epoka, a jej znakiem były wzniesione tu monstrualne wieże antenowe Radiostacji Transatlantyckiej, które połączyły II Rzeczpospolitą z Polonią w obu Amerykach. Minister poczt i telegrafów Ignacy Boerner zrealizował tu swoją wizję nowoczesnego osiedla, połączonego linią tramwajową z Warszawą. W czasie II wojny światowej nazistowskie Niemcy urządziły tu eksperymentalny poligon Wehrmachtu, rozpoznawany przez wywiad Armii Krajowej. Po Powstaniu Warszawskim przeciągały tędy tysiące mieszkańców wypędzonych ze zniszczonej stolicy; życie wielu z nich ratowano na Boernerowie, Górcach, Jelonkach. Ta książka przywołuje odległą i mniej znaną przeszłość Bemowa - miejsca, którego tożsamość tworzyła się w cieniu wojen i okupacji, lecz z nieustającą wiarą w przyszłość.
Świetna, ale też i konieczna lektura dla chcących zrozumieć powstanie styczniowe, dla tych którzy szukają prawdziwych przyczyn wybuchu, realizacji i upadku a nie ruskich czy pruskich stereotypów…
Pisze autor:
Usiłowałem dość szczegółowo pokazać życie i działalność Stefana Bobrowskiego. Bez tej postaci rozpoczęta walka mogła się łatwo przeistoczyć w artyleryjski niewypał, przy którym strzał pada, granat zostaje wyrzucony w kierunku celu, lecz nie wybucha. Jeden Bobrowski umiał zorganizować władzę nad powstaniem i upilnować jej. Na całej scenie roku 1863 nie widać nikogo, kto by go potrafił zastąpić w tej roli.
…Że Bobrowski doczekał się zapomnienia, to już całkiem logiczne, skoro odpowiedzialni za główne błędy (oraz ich duchowi spadkobiercy) stali się naczelnymi prokuratorami. Ostatni dyktator powstania ( Romuald Traugutt) poległ z ręki wroga zewnętrznego. Czerwony premier – Stanisław Bobrowski – zginął na wewnętrznym froncie, którego samo istnienie wygodniej było przemilczeć.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Rozpoczęty niniejszym tomem cykl książek chce po literacku opowiedzieć o dziejach Polski i sfederowanych z nią później narodów. Zdaniem autora historia sama sobie sens nadaje, tworząc wartości, które zasługują na wierność. W polskim wypadku ów sens polega nie tylko na zabezpieczeniu materialnego bytowania potomków plemion piastowskich. W XIX stuleciu wcale nieźle powodziło się tym wśród nich, co się uznali za lojalnych poddanych obcych imperatorów. Gospodarka typu feudalnego rozwinęłaby się u nas w średniowieczu i wtedy, gdyby germańskim margrabiom pogranicznym udało się podbić obszar nadwiślański. Całkiem dobrze rozwinęła się wszak na Pomorzu Zachodnim. Nie rozwinęła się natomiast miejscowa, zachodniopomorska odmiana kul¬tury europejskiej.
Z punktu widzenia tego interesu powszechnego, który nie przemija, istnienie państwa polskiego sens miało, opłaciło się. Wewnątrz jego granic znalazła przychylną glebę odrośl kultury łacińskiej, dostatecznie mocna, aby przetrwać upadek samego królestwa w XVIII wieku. Poważną jej zasługą było to właśnie, czego wielu Polaków tak bardzo się wstydzi: prowincjonalny charakter. Peryferia wyznaczają przecież granice zasięgu.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Wyjątkowo starannie przygotowane, drugie, znacznie rozszerzone historycznie i ikonograficznie wydanie książki dr Agnieszki Pietrzak - "Żołnierze Batalionu Armii Krajowej "Zośka" represjonowani w latach 1944-56".Książka opowiada o represjach, które spadły po wojnie na ocalałych żołnierzy Batalionu "Zośka". Niewielu przeżyło koszmar okupacji i Powstanie, a niedługo potem trafiali do stalinowskich więzień, a wychodzili z nich po latach z łatką kryminalistów. Obecne, drugie wydanie, zostało wzbogacone o nowe informacje na bazie dokumentów, które ujrzały światło dzienne w ostatnich latach. Z biegiem lat przed historykiem otwierają się coraz to nowe archiwa, nowe zbiory czy to pochodzące z zasobów instytucji państwowych, czy z rąk prywatnych. Muszą znaleźć swoje właściwe miejsce w publikacjach, aby nasza wiedza o przeszłości była coraz pełniejsza.Tekst książki uzupełnia wyjątkowy zestaw ikonografii: zdjęć, dokumentów, korespondencji, nierzadko wcześniej nieznanych i unikatowych. Zostały one starannie wyretuszowane i zaprezentowane na kredowym papierze w specjalnej wkładce.Agnieszka Pietrzak, doktor nauk humanistycznych w zakresie historii, absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, adiunkt w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie. Autorka książek "Żołnierze Batalionu Armii Krajowej "Zośka" represjonowani w latach 1944-1956" i "Główny Zarząd Informacji wobec "oflagowców" 1949-1956". W swoich badaniach zajmuje się organami bezpieczeństwa państwa w okresie powojennym do 1956 roku oraz powojennymi losami żołnierzy Zgrupowania AK "Radosław".Ze słowa wstępnego, autorstwa dr Andrzeja Chmielarza:Choć dzieje Batalionu Armii Krajowej "Zośka" przyciągały uwagę historyków od lat, jego historia nie jest zapisaną do końca kartą. To, że kilkadziesiąt lat po zakończeniu wojny ciągle nie znamy pełnego obrazu historii oddziału i jego żołnierzy jest skutkiem u możliwości prowadzenia badań historycznych nad historią Armii Krajowej po roku 1945. Akcja deprecjonowania i zacierania pamięci o żołnierzach Polskiego Państwa Podziemnego była prowadzona na wszystkich płaszczyznach, a aktywność środowisk żołnierzy AK znajdowała się pod czujnym okiem aparatu bezpieczeństwa. Książka Agnieszki Pietrzak przywraca pamięć o losach żołnierzy Batalionu "Zośka" po 1945 roku, nie pomijając spraw trudnych, takich jak tajni współpracownicy Urzędu Bezpieczeństwa rozpracowujący środowisko. Interesujące ustalenia w tym zakresie zostały przedstawione z należytą starannością i, co ważne, bez niedomówień. Cieszy naukowe podejście do problemu, wolne od nieuzasadnionych hipotez i oskarżeń, w którym znalazły się także informacje przemawiające na korzyść podejrzanych o współpracę. Intensywnemu rozpracowaniu poddano praktycznie wszystkich ustalonych członków batalionu, a także ich rodziny i znajomych. Towarzyszyły temu działania mające charakter zastraszania, wezwania na przesłuchania, tymczasowe zatrzymania, gromadzenie informacji obciążających, o sytuacji rodzinnej. W moim odczuciu z tej jakże nierównej konfrontacji żołnierze "Zośki" wyszli z tarczą.
Jedna z najważniejszych książek o współczesnej polityce. Na co dzień kryzys goni kryzys. Tymczasem Yascha Mounk pokazuje nam, jak odzyskać przestrzeń dla zdrowego rozsądku, wolności słowa i prawdziwej równości.~ Jarosław Kuisz, redaktor naczelny Kultury Liberalnej Yascha Mounk w erudycyjnej, a zarazem przystępnej książce wyjaśnia intelektualne źródła naszego współczesnego skupienia na tożsamości, pokazuje, co jest w tym podejściu błędne, i jak możemy powrócić do wiary w wspólną ludzkość.~ Francis Fukuyama, profesor, autor książki Koniec historii i ostatni człowiek Yascha Mounk próbuje zrozumieć pochodzenie i wpływ idei, które składają się na politykę tożsamości. Ta książka to zarówno znakomita analiza, jak i poruszający apel o odzyskanie wspólnych wartości idei, które nas łączą, zamiast dzielić.~Anne Applebaum, publicystka, autorka książki Zmierzch demokracji
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?