Książka nie jest typową syntezą dziejów wieków średnich. Autor prowadzi czytelników przez tę tętniącą życiem i aktywnością na różnych polach epokę (jak słusznie określa ją na samym wstępie) przez pojęcia, wydarzenia, osoby, które z kolei ilustrują rozmaite, kluczowe aspekty egzystencji ludzi i całych społeczeństw w średniowieczu - świat ducha, zrodzonej dzięki niemu kultury (w różnych wymiarach), życie społeczne i gospodarcze. Te kostki mozaiki, które oferuje nam Gouguenheim, dają razem może niepełny, ale z pewnością też nieuproszczony obraz średniowiecza.Francuski mediewista na kartach recenzowanego dzieła nie tylko rozprawia się - stosując rzeczową argumentację naukową - z rozmaitymi elementami narosłej wokół średniowiecza czarnej legendy (np. o rzekomej wrogości średniowiecza wobec Biblii czy o "piekle kobiet" w wiekach średnich), ale odnosi się do legend o średniowieczu, które powstawały już w samym średniowieczu. To jest bardzo mocna strona tej książki. Fascynująca jest podróż z Gouguenheimem przez meandry kształtowania się po obu stronach Renu pamięci o Karolu Wielkim, powstawania legendy Joanny d'Arc, czy weryfikacja legendy o "cesarzu - ateiście" Fryderyku II Hohenstaufie.Z pewnością wielką zaletą recenzowanej monografii jest klarowny sposób, w jaki autor przedstawia skomplikowaną siatkę zależności tworzącą średniowieczną rzeczywistość społeczną ("hierarchia równych" feudalizmu) i gospodarczą. Wszystkim tym, którzy czują się bezbronni wobec inwazji rozmaitych form "historii ludowych" szczególnie polecam rozdziały książki Gouguenheima traktujące o formach poddaństwa istniejących w świecie średniowiecznym. Jak dowodnie pokazuje francuski mediewista nie był to prosty, stosowany przez neo-stalinistów obraz feudałów - krwiopijców oraz uciskanych (i rozpijanych) przez nich chłopów pańszczyźnianych.Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Grzegorza Kucharczyka (IH PAN)Prof. Sylvain Gouguenheim (ur. 1960), francuski mediewista, członek Pracowni Nauk o Starożytności i Średniowieczu Uniwersytetu Lotaryńskiego oraz wykładowca w cole Normale Suprieure w Lyonie. Nakładem Andegavenum ukazała się już jego Chwała Greków (2024).
We współczesnej literaturze penologicznej podkreśla się zasadność prowadzenia badań historycznych nad karą pojmowaną jako instytucja społeczna i fakt kulturowy. Prezentowana monografia wychodzi niejako naprzeciw temu postulatowi. Jej celem jest kompleksowa analiza zjawiska retrybutywnej racjonalizacji kary kryminalnej w perspektywie kulturowej uwzględniając przemiany cywilizacyjne zachodzące w świecie śródziemnomorskim od końca kryzysu Cesarstwa Rzymskiego w II poł. III w. aż po okres najazdów arabskich na przełomie VII i VIII stulecia. W oddawanym do rąk Czytelnika opracowaniu autor poszukuje odpowiedzi na pytanie o cywilizacyjne przyczyny odrodzenia się prawa talionu oraz kar symbolicznych i odzwierciedlających w okresie późnego antyku.
Prometea Gaja Aeterna. Polskie loże kobiece Wielkiej Żeńskiej Loży Francji to wyjątkowa książka ukazująca duchowe i historyczne oblicze wolnomularstwa kobiecego w Polsce. Pod redakcją dr Bożeny Mirosławy Dołęgowskiej-Wysockiej powstał tom, który łączy refleksję filozoficzną, historyczną i osobistą, odsłaniając świat symboli, idei i siostrzeństwa dwóch warszawskich lóż Prometei i Gai Aeterny działających w strukturach Wielkiej Żeńskiej Loży Francji. To fascynująca opowieść o odwadze kobiet, które przeniosły światło Sztuki Królewskiej nad Wisłę, budując wspólnotę opartą na mądrości, wolności i poszukiwaniu prawdy. Książka wpisuje się w nurt humanistycznych i ezoterycznych badań nad masonerią, pokazując, że tradycja wolnomularska ma dziś również kobiece oblicze refleksyjne, pełne wewnętrznej siły i duchowego piękna. To publikacja dla tych, którzy pragną lepiej zrozumieć współczesną duchowość, symbolikę i sens pracy nad sobą w duchu idei Wolności, Równości i Braterstwa.
Sprawa wielkiego kniazia moskiewskiego (1571) to pamflet wymierzony w Iwana IV Groźnego, a zarazem fundamentalna jako historyczne źródło, najwcześniejsza z trzech relacji naocznych świadków terroru opryczniny w państwie moskiewskim. Pełna drastycznych szczegółów, atrakcyjna literacko opowieść Schlichtinga nie jest antymoskiewską diatrybą ani paszkwilem na przyzwyczajonych do ucisku i niewoli Moskwicinów to krwawy portret despotycznego władcy, szlachtującego własnych niewinnych poddanych. Przeznaczona pierwotnie na polsko-litewski rynek wewnętrzny miała Sprawa odstręczyć litewską szlachtę i magnaterię od konszachtów z carem, którego terror opisany został jako wymierzony właśnie przeciw kniaziom, bojarstwu i służebnej szlachcie. Narracja utworu toczy się chaotycznie, wbrew chronologicznemu porządkowi wydarzeń, ukazując wedle logiki retorycznej gradacji opryczny terror i coraz dziksze postępki wielkiego kniazia. Przypomina to zapis ustnej opowieści (lub stylizację na taki), której podmiot przedstawia to, co mu się właśnie przypomniało. Możliwe też, że utwór zorganizowany jest celowo naprzemiennie, raz nasycony rosnącym patosem, to znów ironią i groteską, utrzymując na oba sposoby uwagę czytelnika na nieprzewidywalnej postaci Groźnego.
Bitwa pod Kuantan to niewątpliwie jedna z przełomowych bitew II wojny światowej. To właśnie tam po raz pierwszy siły powietrz- ne udowodniły swoją wyższość nad wielkimi okrętami, płynącymi na otwartym morzu. Od tej pory wiadomo było, że najważniejszy element w wojnie o Pacyfik będzie stanowiło lotnictwo. Wojciech Włódarczak w pasjonujący sposób przedstawia nam historię z róż- nych punktów widzenia. Tom pierwszy pokazuje przebieg wyda- rzeń do samej bitwy. Autor przybliża nam przeżycia nie tylko do- wódców, lecz także prostych marynarzy i to z obu stron konfliktu.
Między młotem a kowadłem tak można określić sytuację Łotyszy podczas II wojny światowej. Po rocznej okupacji Łotwy przez Rosjan obfitującej w cały system represji, wielu z młodych Łotyszy uznało, że zrobią wszystko, żeby nie dopuścić do ponownej jej okupacji przez Sowietów.W styczniu 1943 r.rozpoczęto formowanie Legionu Łotewskiego w ramachWaffen SS, który stanowił podstawę dwóch łotewskich dywizji - 15. i 19. dywizji grenadierówSS.Vanceowi Huntowi udało się dotrzeć do tych Łotyszy, którzy przeżyli walki na Pomorzu w 1945 r. pod koniec ich życia. Ich relacje autor wplótł w swoją opowieść. Opowieść o ludziach bez Ojczyzny i bez przyszłości. Książka obala wiele mitów dotyczących jednostek łotewskich służących w armii niemieckiej.Autor przedstawia m.in. relacje świadków, które jednoznaczniepotwierdzają, że zbrodni wojennej w Podgajach napolskich żołnierzach nie dokonały broniące się tam z oddziałaminiemieckimi i holenderskimi, oddziały łotewskie. Książkaobrazuje drogę łotewskiej 15. dywizji grenadierów SS odŁotwy, przez terytorium Polski do Odry, m.in. walki o WałPomorski, Kołobrzeg i ucieczkę wzdłuż wybrzeża Bałtyku.
Między młotem a kowadłem tak można określić sytuację Łotyszy podczas II wojny światowej. Po rocznej okupacji Łotwy przez Rosjan obfitującej w cały system represji, wielu z młodych Łotyszy uznało, że zrobią wszystko, żeby nie dopuścić do ponownej jej okupacji przez Sowietów.W styczniu 1943 r.rozpoczęto formowanie Legionu Łotewskiego w ramachWaffen SS, który stanowił podstawę dwóch łotewskich dywizji - 15. i 19. dywizji grenadierówSS.Vanceowi Huntowi udało się dotrzeć do tych Łotyszy, którzy przeżyli walki na Pomorzu w 1945 r. pod koniec ich życia. Ich relacje autor wplótł w swoją opowieść. Opowieść o ludziach bez Ojczyzny i bez przyszłości. Książka obala wiele mitów dotyczących jednostek łotewskich służących w armii niemieckiej.Autor przedstawia m.in. relacje świadków, które jednoznaczniepotwierdzają, że zbrodni wojennej w Podgajach napolskich żołnierzach nie dokonały broniące się tam z oddziałaminiemieckimi i holenderskimi, oddziały łotewskie. Książkaobrazuje drogę łotewskiej 15. dywizji grenadierów SS odŁotwy, przez terytorium Polski do Odry, m.in. walki o WałPomorski, Kołobrzeg i ucieczkę wzdłuż wybrzeża Bałtyku.
Marek Pyzowski (ur. 1997) - historyk, regionalista, przewodnik i samorządowiec. Od lat bada oraz angażuje się w popularyzację dziejów lokalnych. Bogate dziedzictwo rodzimego regionu inspiruje go w zgłębianiu wiedzy i dzieleniu się nią z innymi.
Najbliższy współpracownik wojskowy Józefa Piłsudskiego, Naczelny Wódz Sił Zbrojnych, nieugięty strażnik niepodległości, honoru i praw Polski na arenie międzynarodowej - został uczczony przez Sejm RP uchwałą ustanawiającą rok 2025 Rokiem Generała Kazimierza Sosnkowskiego. Oddana do rąk Czytelników praca, będąca poprawioną, zmienioną i rozszerzoną wersją albumu wydanego w 2012 r., jest biografią ilustrowaną Sosnkowskiego w ujęciu pretekstowym. To opowieść o Polakach walczących o niepodległość, broniących ojczyzny w 1920 r. i odbudowujących ją w okresie międzywojennym; o dziejach i ludziach Polskich Sił Zbrojnych podczas II wojny światowej, o wzlotach i upadkach, wreszcie zmaganiach w obronie praw Polski na emigracji. We wszystkich tych wydarzeniach Kazimierz Sosnkowski odegrał ważną rolę.
W 1994 r. były oficer wywiadu KGB Aleksandr Wasiliew zyskał dostęp do ściśle tajnych dokumentów sowieckich operacji wywiadowczych prowadzonych przeciwko Stanom Zjednoczonym w latach trzydziestych i czterdziestych XX w. Obszerne materiały udało mu się przepisać lub streścić, zanim krótkotrwała odwilż w stosunkach Rosji z Zachodem skończyła się bezpowrotnie, a on sam uciekł do Wielkiej Brytanii.
Rzymski historyk Tacyt (ok. 55 -120) to bodaj najwybitniejszy z historyków czasów rzymskich. Jego Roczniki stanowią nieocenioną wiedzę o tamtych czasach, A jeszcze napisane ze swadą, ale i rozsądkiem. Lektura dla każdego kto interesuję się historią, ale też polityką. A takie to były czasy jak pisze sam Tacyt: Odmienne od wszystkich, jakie się zdarzyły, obywatelskich, wojen oblicze: nie w boju, lecz a tej samej pościeli, których wespół jedzących w dzień, których wespół śpiących w noc miała, rozstępujące się na stronnictwa, wdźgają miecze, wrzask, ciosy, krew, oczywista przyczyna w ukryciu: resztą traf kieruje, i niektórzy z dobrych zabici; gdy zrozumiawszy, na kogo się srożono, najgorsi też broń chwycili, i nie pułkownik albo trybun uskromiciel przybył, zwolona gminowi swawola, i pomsta, i sytość (....). No i co - jakże marna jest nasza polityka współczesna!
Herodot z Halikarnasu przedstawia tu wyniki swych badań [ἱστορίης historíēs], żeby ani dzieje ludzkie z biegiem czasu nie zatarły się w pamięci, ani wielkie i podziwu godne dzieła, jakich bądź Hellenowie, bądź barbarzyńcy dokonali, nie przebrzmiały bez echa, między innymi szczególnie wyjaśniając, dlaczego oni nawzajem ze sobą wojowali. – Tymi słowy Herodot rozpoczyna swoje dzieło i na wielu jego stronach stara się postawionemu sobie zadaniu sprostać. Herodot, pierwszy historyk i geograf – ur. ok. 484 przed Chr. w Halikarnasie, dzisiejszym Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 przed Chr. w Turioj lub Atenach – na kartach Dziejów zabiera czytelnika w podróż po Helladzie, Persji, Egipcie i innych krainach, by z Homera godną, zdumiewającą bezstronnością opisać zarówno te współczesne sobie, jak i te wcześniejsze zmagania Greków z Persami. Dzieje Herodota w niedoścignionym przekładzie Seweryna Hammera, a w niniejszym wydaniu opatrzone dodatkowo szczegółowymi i ułatwiającymi lekturę przypisami rzeczowymi oraz – za BIBLIOTHECA AUGUSTANA – numeracją ułatwiającą lokalizację tekstu w oryginalnych wydaniach greckich.
KRÓTKIE WPROWADZENIE
– książki, które zmieniają sposób myślenia!
Publikacja stanowi wprowadzenie do problematyki związanej z I wojną światową. Szerokie spojrzenie Autora wykracza poza narrację typową dla polskich badań historycznych, w których na ogół wydarzenia związane z I wojną światową postrzega się jako tło dla procesu odzyskiwania niepodległości. Analiza sytuacji międzynarodowej i militarnej na wszystkich frontach pozwala lepiej zrozumieć złożoność procesu historycznego w latach 1914–1918. Wojna w narracji Autora to nie ciąg bitew i liczebność żołnierzy, lecz szereg dylematów na poziomie taktycznym, strategicznym, po-litycznym i społecznym – czytelnik obserwuje konflikt na tych właśnie płaszczyznach.
*
Interdyscyplinarna seria KRÓTKIE WPROWADZENIE piórem uznanych ekspertów skupionych wokół Uniwersytetu Oksfordzkiego przybliża aktualną wiedzę na temat współczesnego świata i pomaga go zrozumieć. W atrakcyjny sposób prezentuje najważniejsze zagadnienia XXI w. – od kultury, religii, historii przez nauki przyrodnicze po technikę. To publikacje popularnonaukowe, które w formule przystępnej, dalekiej od akademickiego wykładu, prezentują wybrane kwestie.
Książki idealne zarówno jako wprowadzenie do nowych tematów, jak i uzupełnienie wiedzy o tym, co nas pasjonuje. Najnowsze fakty, analizy ekspertów, błyskotliwe interpretacje.
Opiekę merytoryczną nad polską edycją serii sprawują naukowcy z Uniwersytetu Łódzkiego: prof. Krystyna Kujawińska Courtney, prof. Ewa Gajewska, prof. Aneta Pawłowska, prof. Jerzy Gajdka, prof. Piotr Stalmaszczyk.
Zachowana w układzie problemowo-chronologicznym praca jest wycinkiem biografii pretekstowej, w której główny nacisk badawczy został położony - oprócz samej postaci gen. Kazimierza Sosnkowskiego - na ukazanie struktur organizacyjnych i działania Ministerstwa Spraw Wojskowych w okresie wojen o granice 1919-1921. Prezentuje ponadto politykę wojskową oraz szeroko rozumiane zaplecze frontu, które przez systemy zaopatrywania, szkolenia i uzupełniania Wojska Polskiego wpłynęło na przebieg konfliktów zbrojnych toczonych przez Rzeczpospolitą po odzyskaniu niepodległości. Rozdział I wprowadza czytelnika w zagadnienie główne, nakreślając drogę życiową Kazimierza Sosnkowskiego do najwyższych stanowisk w państwie, a kolejne części pracy opisują jego działania polityczne i wojskowe.
Spowiedź ambasadora Spasowskiego jest fascynującą opowieścią o historii i polityce, miłości i zdradzie, tragedii narodu i rodziny. Autor nie tylko opisuje historię własnego życia, ale na jej tle obnaża mechanizmy komunistycznej władzy, pokazuje wstydliwe oblicza polskiej służby dyplomatycznej i jej brak profesjonalizmu, ujawnia prywatne interesy, którym polscy "dyplomaci" podporządkowywali swoją aktywność, demaskuje bezkarność bezpieki, a nade wszystko ukazuje przemożny wpływ Sowietów na działania zarówno tych, którzy rządzili w kraju, jak i tych, którzy reprezentowali go poza granicami.Ze Wstępu Mariusza M. Brymory() poprzez swoje odważne i pryncypialne poparcie Solidarności wobec komunistycznych władców w latach 1980-1981 oraz jeszcze odważniejszą decyzję, aby poświęcić swoją karierę i dobytek w proteście przeciwko represjom, jakie miały miejsce po wprowadzeniu stanu wojennego i próbie zgniecenia Solidarności przez reżim generała Jaruzelskiego, w sensie moralnym Romuald Spasowski stał się pierwszym ambasadorem wolnej Polski w Stanach Zjednoczonych.George Weigel w Przedmowie (do drugiego wydania amerykańskiego)Jest mi pan dłużny trzy noce () bo tyle bez przerwy czytałem pana książkę i nie mogłem jej odłożyć, dopóki nie skończyłem. To najlepsza książka na temat komunizmu i Polski, jaką kiedykolwiek czytałem.Prezydent Ronald Reagan o amerykańskim wydaniu wspomnień ambasadora SpasowskiegoMariusz M. Brymora - ukończył filologię angielską na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz studia podyplomowe z zakresu historii i kultury brytyjskiej na Uniwersytecie Warszawskim oraz Ruskin College w Oksfordzie. Zawodowy dyplomata. Przed wstąpieniem do służby zagranicznej pracował jako nauczyciel akademicki oraz tłumacz języka angielskiego. W latach 1994-1998 był radnym Rady Miejskiej Radomia, a przez ostatni rok kadencji wiceprezydentem miasta. Od 1999 roku pracuje w służbie zagranicznej, gdzie pełnił funkcje zastępcy konsula generalnego w Chicago, radcy ds. dyplomacji publicznej Ambasady RP w Waszyngtonie i konsula generalnego w Los Angeles. W centrali MSZ był m.in. wicedyrektorem Departamentu Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej: nadzorował działalność promocyjną polskich placówek. Przetłumaczył m.in. dwa opowiadania Bernarda Malamuda wydane w tomie zbiorowym Żydoptak (Wydawnictwo Literackie, Kraków 1989). Autor Historii polskiej dyplomacji w Stanach Zjednoczonych 1919-2019 (2020), oraz jej wersji angielskojęzycznej One Hundred Years of Polish Diplomatic Presence in the United States 1919-2019. Był współautorem i redaktorem albumu 400 Years of Polish Immigrants in America, wydanego w 2008 roku z okazji czterechsetnej rocznicy przybycia pierwszych Polaków do Jamestown w Wirginii.
Historia formacji porządku publicznego w Polsce to obszar intensywnie eksplorowany przez historyków, prawników, politologów i socjologów, w dalszym ciągu szereg kwestii pozostało jednak niezgłębionych. Ewolucja organizacyjna, zakres uprawnień, praktyczne aspekty aktywności to tematy wciąż aktualne. Publikacja ma na celu pogłębienie stanu wiedzy historycznej i prawnej dotyczącej funkcjonowania polskich formacji policyjnych począwszy od 1919 r. aż do czasów współczesnych. Istotnym aspektem badawczym jest kultura organizacyjna formacji, której kształt uzależniony był od systemu prawno- organizacyjnego państwa. W zależności od przyjętych rozwiązań konstytucyjnych formacje policyjne chroniły obywateli przed naruszeniem ich praw zarówno przez współobywateli, jak i funkcjonariuszy organów państwa. Natomiast w przypadku systemu totalitarnego organy policyjne służyły przede wszystkim sprawującym władzę i stanowiły narzędzie do permanentnej inwigilacji oraz kontroli obywateli. Przejmując władzę w Polsce, komuniści doprowadzili do deformacji sytemu ochrony prawnej obywateli, w tym formacji policyjnych, co skutkowało nagminnym naruszaniem praw człowieka oraz rozkładem społeczeństwa obywatelskiego. Autorami tekstów są zarówno młodzi pracownicy nauki, jak i osoby o istotnym dorobku naukowym z zakresu historii policji.
Osiem artykułów zawierających wnikliwą analizę przemian polityczno-społecznych zachodzących w latach 1988-1990. Analizowane przez autorów zagadnienia odnoszą się do obrad okrągłego stołu (m.in. podziału na opozycję "konstruktywną i opozycję "ekstremalną"), wyborów 4 czerwca 1989 r. (m.in. kontrowersji dotyczących listy krajowej), odbudowy NSZZ "Solidarność" (m.in. ujawniania struktur związkowych), reformy MSW (m.in. bezprawnego niszczenia dokumentacji i weryfikacji funkcjonariuszy SB), rozpadu PZPR (m.in. kwestii majątku partyjnego), strajków robotniczych (m.in. wiosenno-letnich protestów w 1988 r.), ugrupowań opozycji antykomunistycznej z końca lat 80. (m.in. Konfederacji Polski Niepodległej i Federacji Młodzieży Walczącej). Wspólnym mianownikiem prezentowanych tekstów jest spojrzenie na wspomnianą problematykę z perspektywy Małopolski.
„Scotland Yard: Krwawa historia” Simona Reada rozpoczyna naszą nową serię „Historia kryminalistyki.”
Książka Reada to trzymająca w napięciu historia prawdziwych zbrodni, którą czyta się jak najlepszą powieść.
Tłem opowieści jest głównie tonący we mgle lub ciemnościach nocy Londyn, a bohaterami znani i mniej znani detektywi prowadzący trudne śledztwa, które ugruntowały reputację Scotland Yardu. Ścigając handlarzy śmiercią, psychopatów i seryjnych morderców, ludzie owi krążyli po słabo oświetlonych uliczkach, zaglądali do mrocznych zaułków, ale też odwiedzali zamożne domy. Zbrodniarzy można było przecież znaleźć nie tylko w półświatku.
Podążając za detektywami, weźmiemy udział w pasjonujących śledztwach i nocnych polowaniach w Whitechapel, które przez dziesięciolecia inspirowały historyków i autorów kryminałów. Poznamy historie o podstępnych otruciach, tajemniczych utonięciach, pchnięciach nożem, dekapitacjach, strzelaninach i – oczywiście – Kubie Rozpruwaczu, którego tożsamość wciąż pozostaje zagadką.
Książka opowiada także, jak dawni inspektorowie radzili sobie z wykrywaniem przestępców. Scotland Yard bowiem, od momentu swojego powstania w 1829 roku do przedednia drugiej wojny światowej, rozwijał nowoczesne techniki walki z przestępczością, takie jak analiza plam krwi, balistyka, pobieranie odcisków palców, profilowanie kryminalne i nie tylko. Z jakim skutkiem? Przekonajmy się podczas lektury!
SGO „Polesie”. Dokumenty, relacje, opracowania, t. 10. Flotylla Pińska. Batalion morski SGO „Polesie”
Red. Andrzej Wesołowski, Wioletta Mioduszewska, Tadeusz Zawadzki
Tom dziesiąty serii poświęcony jest oddziałom marynarskim działającym w ramach Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. Podobnie jak w poprzednich tomach, główny akcent położono na działania prowadzone pod rozkazami gen. bryg. Franciszka Kleeberga, przy jednoczesnym zarysowaniu dziejów Flotylli Rzecznej w kampanii 1939 roku.
W publikacji zebrano 101 tekstów tematycznie związanych z walkami jednostek Flotylli Rzecznej oraz innych oddziałów marynarskich na Polesiu i Lubelszczyźnie we wrześniu 1939 roku. W tomie znalazły się również opracowania powstałe w czasie wojny w Wielkiej Brytanii w ramach Biura Historycznego Marynarki Wojennej. Dwa z nich stanowią próbę rekonstrukcji udziału Flotylli Rzecznej w kampanii wrześniowej, opartą na relacjach oficerów, którym udało się przedostać do Anglii.
Kolejne teksty dotyczą udziału w wojnie Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej oraz wydarzeń w Głównej Składnicy Marynarki Wojennej w Modlinie. Jako aneks zamieszczono opracowanie inż. Piotra Podkowicza, będące zarysem historycznym dziejów Flotylli Rzecznej w okresie międzywojennym. Uzupełnieniem całości są liczne relacje i wspomnienia uczestników wydarzeń.
Tom otwiera obszerny wstęp dr. hab. Andrzeja Wesołowskiego o charakterze krytycznego wprowadzenia, wzbogacony o przygotowane specjalnie do tej publikacji szkice i mapy autorstwa Tadeusza Zawadzkiego. Całość dopełnia bogata dokumentacja fotograficzna pochodząca m.in. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego, Archiwum Narodowego, WBH-CAW, Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni, Centralnego Wojskowo-Morskiego Muzeum w Petersburgu oraz Muzeum Czynu Bojowego Kleeberczyków w Woli Gułowskiej.
Publikacja została również wzbogacona o materiały z archiwum Mariusza Borowiaka, który udostępnił swoje zbiory fotograficzne oraz relacje i wspomnienia, a także objął teksty merytorycznym wsparciem jako specjalista z zakresu historii polskiej Marynarki Wojennej.
Paul Johnson (1928-2023) był angielskim historykiem i publicystą, którego poglądy spektakularnie ewoluowały od skrajnie lewicowych w kierunku konserwatywnego katolicyzmu. Może właśnie wskutek tej politycznej podróży jego liczne książki historyczne (m.in. Historia Żydów, Historia chrześcijaństwa, Narodziny nowoczesności) są tak ciekawe i żywe - pisał je zaangażowany polemista, ekscentryk, który wydobywał nieznane fakty i poddawał je oryginalnej interpretacji. W Historii Anglików podkreślał "wyspiarski" charakter tego narodu w sensie szerszym niż tylko geograficzny. Jest to przede wszystkim historia dwóch tysięcy lat relacji Wysp z kontynentami, głównie, rzecz jasna, z europejskim; opowieść zaczyna się od kolonizacji kraju przez Rzymian, a kończy na wydarzeniach ostatniej dekady XX wieku. Ta subiektywna historia "ewolucji narodowych paradoksów", nawet jeśli stronnicza i prowokacyjna, przygląda się kluczowym wydarzeniom i postaciom, aby wydobyć ukryte wątki, które się za nimi kryją. Zaskakujące, wysoce niewygodne dla rodaków autora wnioski przeplatają się z pochwałą geniuszu Wyspiarzy i ich "misyjnej" roli "narodu wybranego", który preferuje stabilność i jest odporny na rewolucyjne ekscesy kontynentu. W tej książce, która zaczęła powstawać już w trudnych dla Anglii latach sześćdziesiątych XX wieku, znajduje wyraz pogląd samego autora: "Każda epoka pisze historię na nowo, ujmując ją we własnych kategoriach".
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?