Spis treści:I. ParagwajII. Wojna domowa w Urugwaju i brazylijska interwencjaIII. Geneza wojnyIV. Przeciwnicy V. Teatr działań wojennychVI. Okręty, ich uzbrojenie i taktykaVII. Ofensywa paragwajska w Mato Grosso VIII. Walki o Corrientes i paragwajska ofensywa południowaIX. Bitwa pod RiachueloX. Yatay i UruguayanaXI. Przygotowania do inwazji terytorium ParagwajuXII. Walki pod Itapiru i bitwa z chatasXIII. Upadek Paso de la PatriiXIV. Estero Bellaco i Tuyuti XV. Wykorzystanie przez Paragwajczyków min w obronie HumaityXVI. Walki pod Curuzu i CurupaitiXVII. Działania wojenne od września 1866 do sierpnia 1867 roku na głównym froncieXVIII. Próba odzyskania przez Brazylijczyków Mato Grosso, 1867XIX. Obejście przez aliantów Humaity od wschodu i sforsowanie przez eskadrę brazylijską paragwajskich pozycji pod CurupaitiXX. Druga bitwa pod TuyutiXXI. Sforsowanie przez okręty brazylijskie pozycji paragwajskich w Humaicie i TimboXXII. Próba zdobycia przez Paragwajczyków okrętów brazylijskich pod HumaitąXXIII. Upadek HumaityXXIV. Próba zdobycia przez Paragwajczyków pancerników brazylijskich pod TayiXXV. Ewakuacja Timbo i przełamanie paragwajskich linii obronnych u ujścia TebicuaryXXVI. Działania bojowe pod Angosturą oraz bitwy pod Ytororo, Arroio Avai i Lomas ValentinasXXVII. Zagłada resztek floty paragwajskiej na rzece Manduvira XXVIII. Zakończenie działań wojennych XXIX. Plany zorganizowania działań korsarskich przeciw żegludze aliantówXXX. Bilans wojny AneksBibliografiaSpis map O książce:Wśród państw Ameryki Południowej połowy XIX wieku Paragwaj był krajem wyjątkowym, co wynikało tak z jego historii, jak i położenia. W latach trzydziestych XVI wieku Hiszpanie założyli w estuarium La Plata przy ujściu rzek Parana i Uruguwaj (Uruguay) kilka osad, w tym Buenos Aires. Warunki do osadnictwa okazały się jednak trudne, a potencjalne zdobycze problematyczne. Kontynuowali więc eksplorację nowych terenów, poruszając się wzdłuż biegu rzeki Parana, a następnie Paragwaj (Paraguay), zakładając w 1537 roku, na wschodnim brzegu tej ostatniej, naprzeciw ujścia do niej Pilcomayo, osadę Asunción. Nowe tereny weszły w skład kolonii La Plata, przy czym wraz z poszerzeniem jej obszaru doszło do podziału na dwie części: południowa, ze stolicą w Buenos Aires, zachowała dotychczasową nazwę La Plata, północna zaś, ze stolicą w Asunción, otrzymała nazwę Guayara, która jednak szybko ustąpiła pierwszeństwa potocznej nazwie Paragwaj.Nowa kolonia leżała na uboczu i odcięta była od morza. Dawało to lokalnym władzom kolonialnym większą niezależność, utrudniało też dopływ nowych osadników hiszpańskich. Miało to ten skutek, że o ile w innych koloniach hiszpańskich czołową rolę odgrywali zawsze biali przybysze z metropolii wraz z rodzimymi elitami kreolskimi, o tyle w Paragwaju tych pierwszych było bardzo mało, na czoło więc wysunęli się Kreole i Metysi (ci ostatni odgrywali wyraźnie większą rolę niż w innych koloniach hiszpańskich)...
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych rozpoczęła się jako bunt trzynastu brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej, przy czym początkowo miał on charakter głównie ekonomiczny. Nieustępliwa postawa Londynu sprawiła, że z biegiem czasu spór kolonistów z rządem nabrał charakteru ustrojowego, coraz bardziej utrudniającego porozumienie, co ostatecznie doprowadziło do wybuchu walk, a w końcu ogłoszenia przez Amerykanów niepodległości (choć początkowo takie rozwiązanie nie było brane pod uwagę).Do tego momentu konflikt amerykański traktowany był przez inne kraje jako wewnętrzna sprawa Korony Brytyjskiej. Wydarzenia w Ameryce Północnej bacznie obserwowano jednak w Paryżu, który szukał okazji do rewanżu na Wielkiej Brytanii za przegraną wojnę siedmioletnią. Początkowo Francuzi wahali się, czy zbrojnie wesprzeć amerykańskich kolonistów, nie będąc pewni ich determinacji i siły. Gdy jednak okazało się, że Brytyjczycy napotykają w Ameryce większy opór, niż początkowo można się było spodziewać, w Wersalu postanowiono przystąpić do wojny.Po włączeniu się do niej przez Francję, a w rok później przez sojuszniczą Hiszpanię, jej charakter zmienił się diametralnie. Przestała być wewnętrznym konfliktem w ramach Imperium Brytyjskiego, a stała się wojną o wymiarze niemal globalnym, toczoną na czterech kontynentach i dwóch oceanach. Nabrała także charakteru przede wszystkim wojny morskiej - bowiem to na floty walczących państw spadł główny ciężar prowadzenia działań.Ambicją autora niniejszej książki jest przedstawienie w pierwszej kolejności owych operacji morskich wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Aby jednak czytelnik zrozumiał ich zasadność i znaczenie, w książce ukazane zostały też, choć w sposób jedynie szkicowy, działania lądowe, w dużym stopniu bezpośrednio lub pośrednio powiązane z operacjami morskimi. Całość kończy podsumowanie przedstawiające bilans strat i korzyści walczących stron, tak w wymiarze politycznym, gospodarczym, jak i militarnym, a także wpływ wojny na rozwój morskiej sztuki wojennej.Książka zawiera istotne dla tego zagadnienia załączniki, przede wszystkim zaś wykaz głównych walczących flot (Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Francji, Hiszpanii i Holandii), przybliżone charakterystyki sprzętu artyleryjskiego wykorzystywanego podczas wojny oraz informacje na temat systemów pieniężnych funkcjonujących w państwach - uczestnikach konfliktu.Piotr Olender - z wykształcenia historyk i politolog. W 2012 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych z zakresu historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Specjalizuje się w szeroko rozumianej historii wojskowości morskiej, szczególnie zaś okresu "pary i żelaza" (1860-1905) oraz "żagli i drewna" (XVI-XVIII wiek). Autor kilkunastu książek związanych z tą tematyką (wydanych tak w języku polskim, jak i angielskim) i ponad 50 artykułów. Członek Komisji Wojen i Wojskowości PAU w Krakowie. Profesor ANS w Raciborzu. Opis pochodzi od Wydawcy
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych rozpoczęła się jako bunt trzynastu brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej, przy czym początkowo miał on charakter głównie ekonomiczny. Nieustępliwa postawa Londynu sprawiła, że z biegiem czasu spór kolonistów z rządem nabrał charakteru ustrojowego, coraz bardziej utrudniającego porozumienie, co ostatecznie doprowadziło do wybuchu walk, a w końcu ogłoszenia przez Amerykanów niepodległości (choć początkowo takie rozwiązanie nie było brane pod uwagę).Do tego momentu konflikt amerykański traktowany był przez inne kraje jako wewnętrzna sprawa Korony Brytyjskiej. Wydarzenia w Ameryce Północnej bacznie obserwowano jednak w Paryżu, który szukał okazji do rewanżu na Wielkiej Brytanii za przegraną wojnę siedmioletnią. Początkowo Francuzi wahali się, czy zbrojnie wesprzeć amerykańskich kolonistów, nie będąc pewni ich determinacji i siły. Gdy jednak okazało się, że Brytyjczycy napotykają w Ameryce większy opór, niż początkowo można się było spodziewać, w Wersalu postanowiono przystąpić do wojny.Po włączeniu się do niej przez Francję, a w rok później przez sojuszniczą Hiszpanię, jej charakter zmienił się diametralnie. Przestała być wewnętrznym konfliktem w ramach Imperium Brytyjskiego, a stała się wojną o wymiarze niemal globalnym, toczoną na czterech kontynentach i dwóch oceanach. Nabrała także charakteru przede wszystkim wojny morskiej - bowiem to na floty walczących państw spadł główny ciężar prowadzenia działań.Ambicją autora niniejszej książki jest przedstawienie w pierwszej kolejności owych operacji morskich wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Aby jednak czytelnik zrozumiał ich zasadność i znaczenie, w książce ukazane zostały też, choć w sposób jedynie szkicowy, działania lądowe, w dużym stopniu bezpośrednio lub pośrednio powiązane z operacjami morskimi. Całość kończy podsumowanie przedstawiające bilans strat i korzyści walczących stron, tak w wymiarze politycznym, gospodarczym, jak i militarnym, a także wpływ wojny na rozwój morskiej sztuki wojennej.Książka zawiera istotne dla tego zagadnienia załączniki, przede wszystkim zaś wykaz głównych walczących flot (Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Francji, Hiszpanii i Holandii), przybliżone charakterystyki sprzętu artyleryjskiego wykorzystywanego podczas wojny oraz informacje na temat systemów pieniężnych funkcjonujących w państwach - uczestnikach konfliktu. Opis pochodzi od Wydawcy.
Niniejsza publikacja poswiecona jest morskim aspektom wojny Francji z Liga Augsburska (1688-1697), zwanej tez Wojna Palatynacka lub Wojna 9-letnia. Z punktu widzenia historii wojen morskich konflikt ten przesadzil o angielskiej (pozniej brytyjskiej) dominacji na morzach w przeciagu nastepnych dwoch wiekow. Stanowil tez powazny egzamin dla zbudowanej przez Colberta francuskiej floty, ktora choc potwierdzila swa wysoka wartosc, to nie byla w stanie wypelnic stawianych przed nia nierealistycznych zadan wyznaczanych przez polityke zagraniczna Ludwika XIV. Chociaz najwiecej miejsca autor poswieca operacjom morskim, jednak tam gdzie to niezbedne stara sie je przedstawic na tle prowadzonych rownolegle dzialan ladowych. Obszernie omawia rowniez geneze wojny, jej nastepstwa oraz aspekt ekonomiczny, duzo miejsca poswiecajac takze opisowi owczesnych klas okretow jak i morskiej sztuki wojennej konca XVII wieku. Istotna role pelnia w ksiazce zalaczniki, szczegolnie zas stosunkowo szczegolowy wykaz flot glownych panstw bioracych udzial w opisywanych zmaganiach. Piotr Olender urodzony w 1960 roku. Absolwent historii (WSP w Krakowie, obecnie Uniwersytet Pedagogiczny) i nauk politycznych (UJ). W roku 1995 obronil doktorat na Uniwersytecie Jagiellonskim, w roku 2012 natomiast uzyskal stopien doktora habilitowanego nauk humanistycznych z zakresu historii na tej samej uczelni. Uczen prof. Mariana Zgorniaka. Specjalizuje sie w szeroko rozumianej historii wojskowosci morskiej okresu ""pary i zelaza"" (lata 1860-1905/1913) oraz ""zagla"" (XVI-XVIII wiek). Autor licznych publikacji oraz artykulow o tematyce wojennomorskiej. Jest czlonkiem Komisji Historii Wojen i Wojskowosci PAU w Krakowie. Aktualnie pracownik PWSZ w Raciborzu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
