Sławomir Olesiak ur. 1944 r. w Wierzbicy (centralna Polska, obecnie woj. świętokrzyskie), absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, wieloletni pracownik administracji rządoweji samorządowej, a obecnie od 2009 r. emeryt. Jego główną pasją, którą od dzieciństwa kultywuje i w praktyce uprawia było i jest malarstwo sztalugowe, głównie portret oraz sceny rodzajowe tworzone w konwencji malarstwa realistycznego.Jest również autorem sześciu opowiadań, które napisał w podeszłym już wieku w latach 20222024. Większość z nich opublikowane zostało w kwartalnikach i miesięcznikach literackich, takich jak Akant, Śląsk czy Akcent. Mimo że opowiadania, których akcja toczy się na terenie województwa śląskiego (to jest tytułowej ziemi czarnej), napisane zostały w konwencji literackiej fikcji, tak naprawdę z fikcją niewiele mają wspólnego. Oparte o realia i autopsję, w głównej mierze mają charakter społeczno-obyczajowy. To przede wszystkim obraz zmieniającej się rzeczywistości przed i po transformacji ustrojowej.I tak opowiadanie Zaginiony Świat, czyli podróży Guliwera ciąg dalszy to wizja okresu umownie nazywanego komuną, widziana oczami pokolenia, które wraz z komuną przeszło lub niebawem przejdzie do historii. Cierpienia Starego Wertera to obraz typowego śląskiego miasta średniej wielkości początku XXI w. z jego zaletami i wadami. Elizabeth zaś przedstawia realia małej miejscowości w Zagłębiu Śląsko-Dąbrowskim z niewielką nutą przyziemnej filozofii. Za bliźniaczą narrację można też uznać Wino z chabrów przedstawiające powojenną rzeczywistość widzianą oczami dziecka. Cynga z kolei to zapomniana historia polskiego patrioty legionisty, który ratował Żydów w okresie okupacji. Mimo że historia jego bohaterskiej postawy wypełnia większość rozdziałów opowiadania, to nie on jest jej głównym bohaterem. To dramat chłopca uratowanego z holocaustu którego dopadła i okaleczyła przeszłość, której na własne oczy nigdy nie widział. Jedyne opowiadanie, które odbiega od pozostałych odmienną konwencją to surowa i prawie reportażowa relacja uczestnika kampanii wrześniowej spisana przez autora w języku epoki. To niezafałszowany obraz walki obronnej stoczonej przez polskiego żołnierza w 1939 r. Pod pewnymi względami opowiadanie przypomina topornie nakręconego, ale za to szczerego Hubala.
Dwusetna rocznica urodzin Karola Miarki, legendarnego redaktora Katolika, oraz jednogłośne, ponad wszelkimi podziałami politycznymi, przyjęcie przez Sejm RP Uchwały upamiętniającej go (co miało miejsce 17 października2025 r., inicjatorem i wnioskodawcą Uchwały był poseł Ziemi Śląskiej Łukasz Ściebiorowski) to znakomite okazje, by przypomnieć postać nieco zapomnianego ostatnimi laty bohatera. Punktem wyjścia do lektury niniejszej książki Stanisława Bełzy Karol Miarka. Kartka z dziejów Górnego Śląska (Warszawa 1880) jest rozpoznanie jej potrójnej natury: to jednocześnie zwięzła biografia przywódcy, szkic o polskości Górnego Śląska oraz interwencyjna publikacja adresowana do inteligencji warszawskiej. Niewielka objętość (ok. 60 stron, z jedną ryciną) skłania do selekcji faktów i do języka, który pracuje na rzecz sprawy: autor chce, aby czytelnik nie tylko dowiedział się, kim jest Miarka, ale by uznał go za figurę godną poparcia i za czytelny symbol nowoczesnej pracy przez książkę. Ten zamiar zdradza już sam tryb publikacji: tekst najpierw ukazał się w Tygodniku Ilustrowanym, a niemal równocześnie wyszedł jako osobna odbitka w warszawskiej drukarni J. Ungra.
Pod koniec XVIII wieku jedno z największych państw Europy zniknęło z mapy na 123 lata. Sprawa polska trafiła na peryferie europejskiej polityki. Po dwudziestu latach niepodległości przyszły dwie okupacje i pół wieku sowieckiej dominacji. Przez niemal dwa stulecia o losie naszego kraju decydowali inni. Dziś stajemy przed dziejową szansą. Mamy suwerenne państwo o stale rosnącej gospodarce, zakotwiczone w Unii Europejskiej i NATO. Budujemy jedną z najsilniejszych armii kontynentu, a w obliczu rosyjskiej agresji znów staliśmy się filarem bezpieczeństwa Europy. W książce Polska. Historia ambicji dyplomata Pierre Buhler z unikalnej francuskiej perspektywy zastanawia się, jak położenie między Niemcami a Rosją kształtuje naszą tożsamość. Analizuje kulturę i wiarę, które w czasach zaborów zastępowały Polakom państwo, a także rolę przedmurza Zachodu oraz przywiązanie do wolności politycznej. Autor, były ambasador Francji w Polsce, pierwszą placówkę objął w Warszawie w stanie wojennym. Bezpieka śledziła każdy jego krok i nadała mu pseudonim Dakota. Po latach pyta o niesamowity polski moment, który przeżywamy w XXI wieku. Czy wykorzystamy wielką szansę geopolityczną? Czy nie roztrwonimy jej przez wewnętrzne podziały i spory o pamięć z sąsiadami? To lektura obowiązkowa dla polityków, dyplomatów i wszystkich, którzy chcą spojrzeć na osiągnięcia Polski z międzynarodowej perspektywy. Czas zrozumieć, dlaczego właśnie teraz tak wiele od nas zależy.
Mają po dwadzieścia kilka lat, są studentkami lub absolwentkami medycyny, chemii, akademii sztuk pięknych, pielęgniarkami, krawcowymi albo robotnicami: Wiśka Kanner ze Lwowa, Dora Goldszajder z Kielc, Zofia Szleyen z Łodzi, siostry Luftig z Chrzanowa, Maryśka Gothelf z Warszawy i dziesiątki innych. Rozpala je młodzieńczy bunt, a ku politycznemu zaangażowaniu popychają postępujący w Polsce antysemityzm, trudne warunki bytowe, przede wszystkim jednak wiara w lepszy świat. Gdy w Hiszpanii wybucha wojna domowa, dołączają do grona kilkudziesięciu tysięcy ochotniczek i ochotników z Europy i Ameryki, by w imię międzynarodowej solidarności walczyć z faszyzmem.W fascynującej - i zarazem pionierskiej - książce Aleksandra Lipczak przybliża postaci żydowskich i polskich rewolucjonistek, komunistek i anarchistek. Opowiada o ich dorastaniu w II Rzeczypospolitej, skomplikowanych kulisach wyjazdu do Hiszpanii, pełnej poświęcenia pracy na zapleczu frontu, a także o ich późniejszych dramatycznych losach, kiedy po upadku republiki jako uchodźczynie trafiły do obozów detencyjnych na południu Francji, o zaangażowaniu we francuski ruch oporu, wreszcie o rozczarowaniu komunizmem lub układaniu się z nowym porządkiem w powojennej Polsce. Autorka nie upraszcza tych herstorii, nie próbuje ich wtłoczyć w gotowe formułki. Z dociekliwością rekonstruuje losy swoich bohaterek, czerpie z obfitych, niewykorzystywanych dotychczas archiwów, listów, wspomnień, dokumentów, rozmawia z rodzinami ochotniczek. Stara się zrozumieć emocje tych kobiet, ich motywacje, dylematy, niejasne z dzisiejszej perspektywy decyzje. Jednocześnie w dyskretny sposób rekontekstualizuje tę opowieść, tak że czytając o antyfaszystowskim zrywie młodych Europejek i Europejczyków sprzed dziewięciu dekad, nie przestajemy myśleć o współczesnym świecie.Ta arcyciekawa, napisana z pasją i politycznym nerwem książka przywraca pamięć o nietuzinkowych bohaterkach i pozwala zrewidować wiele mitów dotyczących naszej historii.Fantastyczna książka! Bogata w treści i przede wszystkim w emocje. Czytałam ją targana nadzieją, patosem, smutkiem, złością, dumą. To opowieść o ważnym wycinku historii Europy i świata widziana przez pryzmat ludzkich losów - kobiet, ale też ich towarzyszy życiowych, przyjaciół, dzieci, krewnych, znajomych, współpracowników. () Choć w sercu tej historii są kobiety - Polki, polskie Żydówki czy żydowskie Polki - niesamowity jest duch internacjonalizmu, który autorce udaje się ożywić.Dr hab. Agnieszka Mrozik, prof. IBL PAN
"Jest rzeczą niesłychanie niepokojącą, że do tej pory rządzą Polską trumny Piłsudskiego i Dmowskiego", powiedział czterdzieści lat temu Jerzy Giedroyc, redaktor naczelny paryskiej "Kultury".Dziś rzeczywistość polskiej polityki jest taka, jak widać. Obie trumny nadal trzymają się mocno, sądząc z zasobu historycznej retoryki w życiu publicznym. Politycy mają "obowiązki polskie", a przeciwników posyłają "kury szczać prowadzać", bronią dziedzictwa i pielęgnują myśl ojców niepodległości. Do tej samej kategorii wielkich Polaków mogliby jeszcze zapewne należeć Jan Paweł II i Lech Wałęsa, ale pierwszy przegrywa z Piłsudskim i Dmowskim stażem, a drugi pozostaje dla wielu Polaków postacią kontrowersyjną. I nawet jeśli pojawiają się inni kandydaci i kandydatki ze świata polityki, nauki, kultury czy sportu, ostatecznie na polu walki pozostają ci dwaj bezdyskusyjnie wybitni, a jednocześnie nieustająco inspirujący. Obrażanie się na to zapatrzenie polskiej debaty publicznej w przeszłość i ignorowanie tego stanu rzeczy to luksus. Mogą sobie na niego pozwolić osoby i środowiska, dla których miejsce na marginesie polskiego dyskursu politycznego jest powodem do chluby, a nie świadectwem porażki. Skoro już zatem rządzą nami nieboszczycy, możemy przynajmniej spróbować zrozumieć, co mieli nam do powiedzenia. Niniejsza książeczka postara się w tym pomóc.Maciej Górny
Do trzech razy sztuka! Byli polscy władcy, były wielkie koksy… Nadszedł czas na trzecią część serii! Oto przed wami II Wojna Światowa bez cenzury! Załóż mundur, zgarnij karabin pod pachę i wyrusz w podróż po najsłynniejszych frontach II wojny światowej. Poznaj tajemnice, o których nie dowiesz się z lekcji w szkole. Odkryj kulisy rozszyfrowania enigmy, unieś się w przestworza podczas bitwy o Anglię i dowiedz się, czemu zawsze to my Polacy byliśmy "First to fight” chociaż nikt się z nami nie cackał.
Nowa, przełomowa historia najsłynniejszego miasta-państwa starożytnej Grecji.Od tysięcy lat trwa legenda o niepokonanych żołnierzach Sparty. Jej obywatele wciąż uchodzą za wzór męskości i odporności na trudy. Ale kim naprawdę byli Spartanie? O co naprawdę walczyli? Co spowodowało błyskawiczną karierę Sparty - i jej równie dramatyczny upadek?Andrew Bayliss śledzi rozwój Sparty od maleńkiej wioski na Peloponezie do jednej z największych potęg militarnych starożytnego świata, odkrywając cechy, które odróżniały ją od rywali. Świeże i frapujące przedstawienie dziejów Sparty przez pryzmat jej brutalnego systemu wychowawczego, niezależności kobiet, surowej dumy i budzącej podziw spuścizny, która wciąż oddziałuje na kulturę i politykę. Niewiele jest w historii tematów bardziej zmitologizowanych, drażliwych i upolitycznionych niż Sparta, ale na szczęście mamy Baylissa. - Dan Snow, twórca "History Hit" Najbardziej wciągająca i pouczająca książka o Spartanach, jaką kiedykolwiek czytałem. - Steven Pressfield, autor m.in. "Ognistych Wrót i Aleksandra Wielkiego" To barwne i nadzwyczaj przystępne wprowadzenie do jednego z najbardziej enigmatycznych społeczeństw antyku splata starożytne przekazy historyczne ze współczesną archeologią. - David Stuttard, autor m.in. "A History of Ancient Greece in 50 Lives"
Debiutancka książka Kacpra Jana Gęsiora opowiada o ludziach amerykańskiej 1. Dywizji Piechoty Morskiej w walkach o Guadalcanal, jednej z najważniejszych kampanii II wojny światowej w obszarze Pacyfiku, trwającej od sierpnia 1942 r. do lutego 1943 r. Marines służący pod dowództwem gen. maj. Alexandra A. Vandegrifta toczyli boje w najtrudniejszym okresie zmagań o piekielną wyspę. Opierając się na źródłach archiwalnych, narracjach osobistych oraz literaturze tematu, autor przedstawił w kompleksowy sposób działania 1. Dywizji Piechoty Morskiej. Wykorzystał w swojej pracy wspomnienia zarówno szeregowych marines, jak i ich dowódców, dzięki czemu możemy śledzić walkę w tym tropikalnym piekle z różnych punktów widzenia. To właśnie na tej wyspie narodziła się legenda marines. Musieli oni walczyć w ekstremalnych warunkach i to nie tylko z Japończykami, ale też z chorobami tropikalnymi, naturą i wszechobecnym podczas całej kampanii głodem. W czasie tych działań branie jeńców należało do rzadkości. To dlatego jeden z prowizorycznych grobów należący do poległego na Guadalcanal marine zdobił napis: I gdy przybył do bram Nieba,Do Świętego Piotra rzeknie:Melduje się kolejny Marine, Sir.Już swoje odsłużyłem w piekle
Zamiast wstępuTom II. WALKI W SERBII I CZARNOGÓRZE W LATACH 19151916I. Pauza operacyjna, styczeń wrzesień 1915 rokuII. Teren działań wojennych (wschodnia Serbia, Czarnogóra, północno-zachodnia Albania)III. Siły zbrojne przeciwników w 1915 rokuIV. Plany stronV. Pierwsza faza ofensywy Państw Centralnych na Serbię (614 października 1915 roku)VI. Walki odwrotowe armii serbskiej (15 października 24 listopada 1915 roku)VII. Nieudane próby sojuszników wsparcia armii serbskiejVIII. Walki w pasie obrony armii czarnogórskiej (od 6 października do końca grudnia 1915 roku)IX. Odwrót armii serbskiej do Morza Adriatyckiego. Serbska Golgota (24 listopada 1915 kwiecień 1916 roku)X. Klęska Czarnogóry (styczeń 1916 roku) i inwazja na północną i środkową Albanię (styczeń luty 1916 roku)XI. Działania flotylli rzecznych i sił morskich podczas wojnyXII. Siły powietrzne w czasie wojnyXIII. Straty stronXIV. Zbrodnie wojenne popełniane przez siły inwazyjne na terytorium Serbii w latach 19141915Próba podsumowaniaAneksyBibliografiaSpis map Najazd Austro-Węgier na Serbię będący katalizatorem I wojny światowej zupełnie niespodziewanie zakończył się porażką Wiednia. Ostatnia ofensywa przeprowadzona w listopadzie i grudniu 1914 roku zakończyła się zaś całkowitą klęską napastnika, którego rozgromione wojska wycofały się na własne terytorium. Kompletnie wyczerpani zwycięzcy nie zdołali jednak wykorzystać osiągniętego sukcesu i zatrzymali swoje wojska na linii rzek Dunaj, Sawa i Drina, przechodząc do defensywy.Po poniesionych porażkach również Austriacy zrezygnowali na razie z aktywnych działań przeciwko Serbii i pozostawili na jej froncie dwa korpusy, pozostałe przerzucając w Karpaty w celu przeciwdziałania ofensywie rosyjskiej. Niepowodzenia poniesione w wojnie z Serbią wywołały duże zaniepokojenie sojusznika Wiednia II Rzeszy. Przez Belgrad bowiem wiodła najkrótsza droga łącząca Niemcy z Turcją. W tej sytuacji Berlin postanowił zdecydowanie włączyć się do działań na froncie bałkańskim w1915 roku. Do akcji przeciwko Serbii dowództwo niemieckie zamierzało oprócz wojsk austro-węgierskich włączyć także siły sąsiedniej Bułgarii, którą miano nadzieję nakłonić do przyłączenia się do Trójprzymierza. Główne i decydujące natarcie na Serbię i Czarnogórę planowano przeprowadzić jesienią 1915 roku. Miało ono ostatecznie doprowadzić do klęski obu państw i oczyścić południową flankę Państw Centralnych z wrogich im sił...
Wielka groźna historia wróciła. Katastrofa ekologiczna, światowy krach gospodarczy, pandemia, cierpienie mas uchodźców, okrutna wojna w Europie, kryzys liberalnej demokracji. Ta książka powstała z przekonania, że razem ze starożytnymi Grekami możemy lepiej zrozumieć nasz świat. To z ich cywilizacji wyrosła nasza. Przyjrzyjmy się z bliska ich kulturze, religii, teatrowi, rozrywkom, a także wojnom, polityce, demokracji. Od Homera do Aleksandra Wielkiego. Poznajmy sposoby radzenia sobie Greków z kryzysami i… uczmy się na ich błędach.
Historia Wenecji zaczyna się od strachu. John Norwich zabiera w fascynującą podróż przez historię jednego z najbardziej zachwycających miejsc na świecie! Jak to się stało, że Wenecja jako jedyne włoskie miasto nigdy nie została zdobyta siłą? Co sprawiło, że to właśnie tam rozwinął się najważniejszy ośrodek handlowy Europy? Na jakich zasadach funkcjonowała ponad 1000-letnia Republika Wenecka? I, przede wszystkim, kto przy zdrowych zmysłach opuściłby stały ląd, by założyć miasto na podmokłym pustkowiu wystawionym na łaskę i niełaskę morza? Ci, którzy przed czymś uciekają…
Dwór w Kwiatonowicach od dawna wyróżniał się na tle innych siedzib szlacheckich w rejonie Biecza, stąd dobrze się stało, że doczekał się uwagi badaczy przeszłości, specjalistów kilku różnych dziedzin. Na co dzień dwór ten przyciąga uwagę swoim położeniem, otoczeniem i architektoniczną bryłą, jednak autorom niniejszej publikacji udało się odsłonić również tę mniej znaną (a przez to mniej oczywistą) jego stronę jego niezwykłą duszę, kreowaną przez wiele pokoleń kolejnych rodzin gospodarujących w Kwiatonowicach. Obecny, prywatny charakter tutejszej rezydencji sprawia, że nie jest ona dostępna w takim stopniu, jak dawne siedziby szlacheckie zawiadywane obecnie przez podmioty publiczne i pełniące funkcje użyteczności publicznej. Z tego chociażby względu pomysł, aby za sprawą publikacji uchylić nieco rąbka tajemnicy, jaką owiany jest kwiatonowicki dwór, jest inicjatywą ważną i pożyteczną, na nowo tkającą subtelną nić powiązań, jaka istniała do połowy lat 40. XX wieku pomiędzy polskim dworem a wsią i okolicą, w jakiej dwór ów się znajdował. Wsią, która ulegała i ulega dynamicznym zmianom, co w XIX wieku przejawiało się chociażby w systematycznie rosnącym w krajobrazie Kwiatonowic udziale zabudowy wiejskiej i chłopskiego areału. Obok lektury zawartych w książce cennych tekstów o charakterze badawczym szczególnej uwadze PT Czytelników polecam płynące z życiowego doświadczenia spostrzeżenia i myśli pani Agnieszki Tombińskiej, potomkini związanej z Kwiatonowicami rodziny Sczanieckich, przekazane w rozmowie z Aleksandrem Janem Tyszkiewiczem. Mają one głęboki, uniwersalny sens i doskonale ilustrują fakt, że określenie dwór polski odnosi się nie tylko do mniej lub bardziej udanego dzieła sztuki budowlanej, ale również a może wręcz: przede wszystkim oznacza nośnik ważnych idei, wysokiej kultury, żarliwego patriotyzmu, głębokiej wiary i starannego wychowania. Oddając zatem do Państwa rąk niniejszy zbiór tekstów o jednym z wielu, a tak niezwykłym dworze polskim, staramy się wcielić w życie jedną z owych cennych, kwiatonowickich maksym: zbieraj, póki masz z czego i rozdawaj za życia swego. Pamiętni i tego, że jesteśmy szczęśliwi wtedy, kiedy dajemy. z recenzji dr. hab. Andrzeja Laskowskiego, prof. UEK
Datę 11 listopada 1918 roku jako dzień odzyskania przez Polskę niepodległości należy traktować umownie. Proces bowiem formowania się państwa polskiego po okresie zaborów nie został w tym dniu zakończony. Nie były jeszcze ustalone granice wschodnie, a Wielkopolska, Górny Śląsk oraz Warmia i Mazury znajdowały się poza granicami Polski. Mieliśmy wojnę polsko- -bolszewicką, zakończoną pokojem w Rydze 18 marca 1921 roku, a granice II Rzeczypospolitej ostatecznie ukształtowały się w roku 1922, kiedy to ostatnim obszarem przyłączonym do Polski stała się Wileńszczyzna. Był to więc proces długotrwały i złożony. Również na tym etapie obce agentury przeszkadzały Polakom w konsolidacji powstającego państwa, utrudniając lub uniemożliwiając przyłączenie do Polski części obszarów, do których słusznie jako naród rościliśmy sobie pretensje. Po ukształtowaniu zaś ostatecznych granic II Rzeczpospolitej obce agentury zaingerowały w sprawy wewnętrzne państwa. Toczyły w tym zakresie zażartą walkę z polskimi ugrupowaniami politycznymi, na czele z obozem narodowym, o opanowanie od wewnątrz nowo powołanego do życia państwa. Tak więc powrót Polski na mapę Europy nie zakończył walki o niepodległość, lecz sprowadził ją do nowego poziomu rozgrywek politycznych. Była to mianowicie walka na płaszczyźnie ideologicznej, walka o świadomość narodową Polaków, jak również dotycząca głoszonych przez strony wartości w sferze etyki, polityki, gospodarki itp. Była to zatem prowadzona innymi metodami walka o samą istotę państwa, jakim miała być II Rzeczpospolita. W książce tej omówiona zostaje działalność agentur, które przeniknęły do struktur państwa polskiego i wywarły znaczący wpływ na jego funkcjonowanie.
OSTRZEŻENIE! Książka zawiera treści nieodpowiednie dla dzieci oraz kontrowersyjne skróty myślowe. Jeśli jest to dla Ciebie poważny problem, zrezygnuj z dalszego czytania… chociaż pewnie będziesz żałować. Historia Bez Cenzury powraca! O kim opowiemy? Jasne że o polskich koksach! Przed Wami Cnotliwy Koksu spod Grunwaldu, Turbohetman, który w młodości grał małą dziewczynkę, Półczłowiek-Półłomot, który trafił do polskiego hymnu, Wystrzałowy generał, który lubił walić z grubej rury, a także włochaty koleżka, odważny kuzyn misia Koralgola – największej pierdoły wśród niedźwiedzi. Chcecie więcej? I dobrze, bo to tylko niektórzy spośród naszych koksów.
Maciej Zawistowski, rekonstruując sposoby odżywiania się mieszkańców Dolnego Śląska, eksponuje chłopski rodowód większości z nich i pokazuje jak z czasem wiejskie wzory jedzenia zmieniały się i stawały ważnym atrybutem społecznego awansu. Kapituła podkreśla, że z racji oryginalności tematu i walorów literackich praca po opublikowaniu ma szanse na szerokie społeczne zainteresowanie.z uzasadnienia Kapituły Nagrody "Polska wieś - dziedzictwo i przyszłość im. Profesora Jerzego Wilkina"Praca Macieja Zawistowskiego jest przebogata, oparta na ogromnej wiedzy, błyskotliwych analizach, jak również na tym, co - za Donną Haraway - można nazwać prywatnym "usytuowaniem"; autor przyznaje: "Poza poznawczą ciekawością i osobistym uwielbieniem dla dobrego jedzenia, moją ważną motywacją w wyborze tematu jest uwikłanie własnej rodziny w powojenną historię migracji na Dolny Śląsk".prof. Magdalena Środa (Uniwersytet Warszawski)Praca znakomicie napisana i pomysłowo skonstruowana - czyta się ją z zainteresowaniem i przyjemnością. Autor ukazuje powojenną historię społeczną i gospodarczą regiony przez pryzmat obyczajów kulinarnych jego mieszkańców. Wyjaśnia, w jaki sposób różnice w charakterze, smaku, strukturze i sposobie przyrządzania potraw odzwierciedlały podziały etniczne i klasowe.prof. Piotr Osęka (Instytut Studiów Politycznych PAN)
Współczesne państwa zwiększają wydatki obronne, choć równocześnie mierzą się ze starzeniem ludności i niską dzietnością. Książka pokazuje, że długofalowa obronność zależy nie tylko od budżetu, armii i sojuszy, lecz także od reprodukcji społecznej, struktury wieku, bazy fiskalnej i zasobów mobilizacyjnych. Autorzy proponują model wyjaśniający, jak relacje płci i koszty rodzicielstwa wpływają na potencjał ludnościowy państwa. Konflikt płci oznacza tu niespójność między pracą, rodziną, opieką, mieszkalnictwem i bezpieczeństwem - odpowiedzią jest kohezja instytucjonalna. Analiza wykorzystuje dane OECD, Banku Światowego, ONZ i SIPRI oraz przykład Korei Południowej.Książka jest przeznaczona dla badaczy i praktyków bezpieczeństwa, demografii i polityki społecznej.
Książka analizuje różnorodne aspekty udziału Wojska Polskiego w misjach pokojowych na arenie międzynarodowej. Autorzy poruszają kwestie historyczne, strategiczne, operacyjne oraz prawne związane z angażowaniem polskich sił zbrojnych w misje pokojowe prowadzonych pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych.W publikacji omówione są m.in. motywacje Polski do udziału w takich operacjach, wyzwania związane z adaptacją wojskowych struktur do wymogów misji, a także wpływ tych działań na bezpieczeństwo narodowe i międzynarodowe. Autorzy podkreślają wieloaspektowość tego zjawiska, wskazując na jego aspekty polityczne, społeczne i wojskowe, a także na znaczenie międzynarodowej współpracy i wymiany doświadczeń.Książka ta stanowi cenne źródło wiedzy dla badaczy i studentów zajmujących się bezpieczeństwem międzynarodowym, wojskowością oraz historią najnowszą Polski, ukazując złożoność i wielowymiarowość misji pokojowych Wojska Polskiego.
Czy można zrozumieć Argentynę bez uwzględnienia fenomenu Malwinów? Ten położony na Południowym Atlantyku archipelag jest dla Argentyńczyków czymś więcej niż jedynie przedmiotem długotrwałego sporu terytorialnego z kontrolującą wyspy Wielką Brytanią. To również mityczne "utracone siostry" - terytorium postrzegane jako bezprawnie odebrane i okupowane, które pewnego dnia powróci do macierzy. Pamięć o Malwinach jest kluczowym składnikiem argentyńskiej tożsamości narodowej oraz istotnym elementem świadomości zbiorowej. Monografia stanowi politologiczne studium argentyńskiego mitu Malwinów - jednego z najbardziej żywotnych mitów politycznych współczesnego świata. Autorka analizuje rzeczywistość Argentyny w pierwszych czterech dekadach nieprzerwanej demokracji (1983-2023), rekonstruując sposoby, za pomocą których treść mityczna oddziaływała na działania i narracje głównych aktorów sceny politycznej tego okresu. Książka będzie atrakcyjną lekturą dla pasjonatów Ameryki Łacińskiej oraz badaczy współczesnych mitologii, pragnących zrozumieć, jak mity i pamięć zbiorowa kształtują praktykę polityczną drugiego co do wielkości państwa Ameryki Południowej.Magdalena Lisińska - politolożka i latynoamerykanistka, pracuje w Zakładzie Ameryki Łacińskiej Instytutu Amerykanistyki i Studiów Polonijnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka monografii Argentine Foreign Policy during the Military Dictatorship, 1976-1983. Between a Nationalist and Pragmatic Approach (London-New York 2019) oraz Kraj Srebrnej Rzeki. Argentyna od spotkania światów do czasów współczesnych (Kraków 2022), a także szeregu artykułów naukowych poświęconych kwestiom politycznym, społecznym i dotyczącym bezpieczeństwa w Argentynie i Ameryce Łacińskiej. Zainteresowania naukowe koncentruje w pierwszej kolejności wokół problematyki Argentyny, zarówno w kontekście wewnętrznym, jak i polityki zagranicznej.
OSTRZEŻENIE! Książka zawiera treści nieodpowiednie dla dzieci oraz kontrowersyjne skróty myślowe. Jeśli jest to dla Ciebie poważny problem, zrezygnuj z dalszego czytania… chociaż pewnie będziesz żałować. Po co ta książka, skoro wszystko jest w internetowym programie? Tak się składa, że nie wszystko. Nie da się w piętnastominutowym odcinku opowiedzieć o jakimś władcy od początku do końca. Wiele ciekawych i ważnych rzeczy musimy sobie darować. W tej książce dostajecie Historię Bez Cenzury w wersji full wypas. Nie było żadnych ograniczeń długości tekstu. Mogłem pisać do momentu, aż poczułem: „Ok, Wojtas, to chyba wszystko”. Wojtek Drewniak
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?