W jaki sposób umysł poznaje materialny świat zewnętrzny?
Czym jest owo umysłowe "coś", do którego odnoszą się terminy: "myśli", "pragnie", "odczuwa ból"?
O jaki związek nam chodzi, gdy mówimy o wzajemnym oddziaływaniu pomiędzy umysłem a ciałem?
Jak możemy poznać stany świadomości drugiej osoby?
W niniejszym opracowaniu nie będę się szerzej zajmował tradycyjnymi, znanymi z historii filozofii odpowiedziami na przytoczone powyżej pytania. Omawiam i krytycznie analizuję kolejne filozoficzne próby rozwiązania problemu umysł - ciało, proponowane w ramach anglosaskiej filozofii analitycznej i związanej z nią kognitywistyki.
Józef Bremer
Książka Antoniny Lubaszewskiej, choć implicite teoretycznoliteracka, ujmuje problemy poetyki i teorii działania w świetle antropologii i filozofii oraz w semiotyczno-historycznych koncepcjach kulturowej semiozy symboli, mitów, obrazów i wyobrażeń, od Leo Spitzera i Kenetha Burke?a począwszy, a na dzisiejszej antropologii francuskiej i anglosaskiej skończywszy.
Cechą najważniejszą dyskursu tej książki jest dialog oparty na silnym przeżyciu dzieła, na nieomal religijnym jego poszanowaniu przez uwznioślenie, na ? co zrozumiałe w świetle takiej postawy ? twórczej empatii otwierającej możliwość kontaktu z ?drugim?. W tym sensie całość książki przeniknięta jest siłą ekfrazy rozumianej przez mnie jako kontaktowanie się z drugim (nigdy innym) za pośrednictwem dzieła sztuki; stąd wyzwala się teoria jako rozsądne uświadomienie tego procesu. Jestem przekonany, że książka Antoniny Lubaszewskiej, tak jasno, mądrze zbudowana i wielokroć wzruszająca po prostu, odnajdzie wielu czytelników. Autorka odsłania ? choć bez zbędnego patosu, wysokiej retoryki i trudnej mowy teoretyka literatury ? zasady antropologii tekstu jako pomostu łączącego naszą tożsamość z tożsamością tych, którzy odchodząc siebie zostawili.
Z recenzji prof. dra hab. Włodzimierza Szturca
Już na samym początku trzeba postawić sobie takie oto pytanie: jak to jest możliwe, że mówimy o złu moralnym, a więc nie tyle o czymś abstrakcyjnym, oderwanym od tego, co dotyczy człowieka, ale właśnie w największym zbliżeniu do niego? Ktoś powie od razu, przecież to oczywiste: świat człowieka jawi się jako świat rozbity, mnożą się pokusy, zasadzki zła, naciski odciągające od dobra, działania przeciwko wolności i godności ludzkiej, cała gama cierpienia i bólu fizycznego i moralnego. Różne były okresy w dziejach ludzkości, w których świadomość zła moralnego, grzechu, wad ludzkich i winy wzrastała lub malała. Jednakże okres ostatni, a zwłaszcza XX wiek, naznaczony dwoma wojnami światowymi wyjaskrawił świadomość zła, za które odpowiedzialny jest konkretny człowiek, nie tylko jakieś nienazwane struktury. Jan Paweł II w swojej adhortacji apostolskiej Reconciliatio et paenitentia z 1984 roku napisze: „Grzech w znaczeniu prawdziwym i właściwym jest zawsze aktem konkretnej osoby, ponieważ jest aktem wolności poszczególnego człowieka, a nie zaś aktem grupy czy wspólnoty. Człowiek ten może być uwarunkowany, przymuszany, przynaglany przez istotne i działające z siłą czynniki zewnętrzne, może również ulegać skłonnościom, wadom, przyzwyczajeniom związanym z jego własnym stanem. W wielu przypadkach owe czynniki zewnętrzne i wewnętrzne mogą w mniejszym lub większym stopniu ograniczać jego wolność, a zatem zmniejszać także odpowiedzialność oraz winę. Jest jednak prawdą wiary, którą potwierdza również nasze doświadczenie i rozum, że osoba ludzka jest wolna". Nie lekceważąc tej prawdy, praca niniejsza jest niczym innym jak właśnie wskazaniem, że zło moralne jest czynem osoby, która przez takie swoje działanie umniejsza siebie, swoje relacje z innymi, a przede wszystkim z Bogiem, który jest fundamentem ludzkiego życia.
W sześćsetną rocznicę powstania Studium Generalnego w Krakowie grupa wykładowców Kolegium Filozoficzno-Teologicznego oo. Dominikanów, będącego kontynuatorem tradycji studium generale, przygotowała publikację inspirowaną dewizą Zakonu Kaznodziejskiego ? ?Prawda? (Veritas). Zamiar ten zaowocował tomem studiów, zatytułowanym ?Dominikanie o prawdzie. Studia interdyscyplinarne?.
Autorzy artykułów ? jak zaznacza we wstępie do publikacji Tomasz Gałuszka OP ? starali się spojrzeć na zagadnienie prawdy z czterech uzupełniających się perspektyw: biblijnej (Piotr Oktaba OP, Krzysztof Sonek OP), teologicznej (Piotr Lichacz OP, Mateusz Przanowski OP, Grzegorz Mazur OP, Robert Plich OP), filozoficznej (Marek Nowak OP, Jarosław Kupczak OP, Marcin Lisak OP, Piotr Napiwodzki OP) i prawno-historycznej (Tomasz Wytrwał OP, Tomasz Gałuszka OP, Józef Puciłowski OP). Ta interdyscyplinarność i różnorodność podejść badawczych wydaje się najlepiej ukazywać głębię i bogactwo Prawdy, którą staramy się odkrywać, by dzielić się nią z innymi.
"Sztuczne zapłodnienie, terapia genowa, klonowanie, diagnostyka prenatalna, komórki macierzyste, hybrydy, eugenika..." Jak dzisiaj mówić o rzeczach trudnych, nie gubiąc się w gąszczu specjalistycznego słownictwa?
Seria ABC bioetyki ma na celu przybliżenie najbardziej palących kwestii etycznych w zakresie nauk medycznych i biologicznych.
Książka jest owocem badań nad związkami, jakie zachodzą między ludzką egzystencją a różnymi tradycjami kulturowymi, jako symbolicznymi formami artykulacji ludzkiego ducha.
Specjaliści reprezentujący różne dziedziny badań nad związkiem egzystencji i kultury przedstawiają pojmowanie egzystencji, dotykając kwestii takich jak: natura, kultura, wartości moralne, wolność, sens życia i istnienia, religia, śmierć, cierpienie, doświadczenia graniczne, cielesność, płeć czy system prawa, mając na uwadze wpływ określonych tradycji kulturowych na ich rozumienie.
Zaprezentowane w niniejszym tomie prace uwzględniają dorobek tak kultury zachodniej, jak i wschodniej, szczególnie japońskiej i chińskiej. Pokazują one jak odmienne tradycje kulturowe warunkują rozumienie różnych doświadczeń i fenomenów związanych z egzystencją człowieka.
Na życzenie czytelników wznawiamy w jednym tomie trzy serie cieszących się ogromną popularnością Mini-wykładów o maxi-sprawach Leszka Kołakowskiego.
Przenikliwość i poczucie humoru Autora pozwalają mu na zaskakujące i celne obserwacje dotyczące zarówno życia codziennego, jak i odwiecznych praw ludzkiej natury; gwarantują jednocześnie chwilę refleksji i prawdziwą czytelniczą przyjemność.
Życie jest warte, by zostało przeżyte, i należy je chronić, od momentu poczęcia do odejścia. Nie wolno nikogo prosić o to, by nas zabił. Cywilizacji nie można budować na tego rodzaju fałszywym założeniu. Prawdziwa miłość nie zabija i nie prosi o śmierć.
Trzeba otworzyć konkretną debatę i zastanowić się czy to właśnie nie z braku zaangażowania, solidarności i wrażliwości ze strony innych ludzi, bierze się stan cierpienia, porzucenia i rezygnacji u osób niepełnosprawnych.
Dlaczego powstała ta książka? By skłonić nas do refleksji nad tematami etycznie drażliwymi, otworzyć na słabość, bezbronność i kalectwo. Niepełnosprawność to temat naznaczony piętnem poprawności politycznej. Czym dla naszego społeczeństwa jest prawo do życia, w czasach, gdy pieniądze, polityka i media zaangażowane są w inicjatywy zdążające tylko w jednym kierunku - skoncentrowanym wyłącznie na prawie do śmierci we wszystkich jego odmianach.
Pierwsze polskie tłumaczenie pism wybitnego historyka i teoretyka sztuki. Na tom składają się jego najważniejsze teksty, poświęcone głównie sztuce włoskiego i niemieckiego renesansu. Warburg przygląda się symbolicznym obrazom Botticellego oraz znaczeniu sztuki dla mentalności mieszczaństwa Florencji Quattrocenta, interpretuje znaczenie sztuki antyku w twórczości Dürera, odczytuje symbolikę fresków w Palazzo Schifanoia w Ferrarze oraz analizuje antyczne wyobrażenia astrologiczno-magiczne i ich wpływ na kulturę wizualną czasów Lutra. Tom został opatrzony wstępem Ryszarda Kasperowicza, prezentującym sylwetkę Warburga i analizującym jego poglądy na sztukę, oraz notą edytorską autorstwa uznanej badaczki twórczości niemieckiego uczonego – Katii Mazzucco.
Przez wieki Chińczycy opierali swe twórcze, racjonalne i pokojowe istnienie na księdze I-cing będącej księgą świętą i zarazem mądrościową. Powstała ona przed tysiącami lat. Ta oparta na systemie zerojedynkowym, jak nasze komputery, księga służąca do wróżenia stanowi zarazem system wiedzy o świecie, stara się uporządkować wszystko, co twórcze na Ziemi, a co podlega zmianom. Albowiem "niebo tworzy z chaosu i mroku" i "tylko zmiana jest niezmienna". Hellmut Wilhelm (1905-1990), wybitny znawca i badacz chińskiej literatury, historii i filozofii, urodził się w Chinach, długo tam mieszkał i pracował, by po 1948 roku osiąść w USA, gdzie na Uniwersytecie w Seattle stworzył solidne podstawy amerykańskiej sinologii. Poprawiał i kontynuował twórczo dzieło życia swego ojca Richarda Wilhelma (1873-1930), znakomitego tłumacza księgi I-cing na język niemiecki. W książce Hellmuta Wilhelma, wielokrotnie wznawianej w Niemczech od czasu jej publikacji w 1955 roku (wersja rozszerzona 1972), czytelnik znajdzie próbę ustalenia "sensu" tej klasycznej księgi jako systemu wiedzy o świecie - próbę wydobycia jej historycznego kontekstu i uwarunkowań, a także odsłonięcia natury chińskiego umysłu i jego myślenia.
Jest w tej książce mnóstwo rzeczy, które wzburzą najrozmaitszych ludzi, a niewielu będzie takich, którzy nie znajdą tu niczego, z czym stanowczo się nie zgadzają. I dobrze. Jest to wybitny wkład do ostatnich dyskusji na nad wiarą, religią i ateizmem.
Dale B. Martin, Yale University
Ta błyskotliwa i polemiczna książka spowoduje poruszenie wśród naukowców, teologów, ludzi wierzących i niewierzących, a także wśród szerokiego kręgu czytelników pragnących zrozumieć debatę o Bogu. Z jednej strony Eagleton rozprawia się z tym, co nazywa ?zabobonnym? poglądem na Boga, przyjmowanym przez większość ateistów i agnostyków, i proponuje na jego miejsce rewolucyjny pogląd na chrześcijańską Ewangelię. Z drugiej strony ostro atakuje zdradę tych rewolucyjnych ideałów przez instytucjonalne chrześcijaństwo.
Niewiele satysfakcji znajdą tu zarówno przeciwnicy religii, zwłaszcza Richard Dawkins i Christopher Hitchens, jak i liczni przeciętni wyznawcy religii. Zamiast tego Eagleton proponuje swój własny tchnący życiem pogląd na religię i politykę w książce o olbrzymim przekroju - od Ducha Świętego po najnowszą historię Bliskiego Wschodu, od Tomasza z Akwinu po wieże WTC.
Terry Eagleton jest brytyjskim filozofem, teoretykiem kultury i literaturoznawcą, wykłada jako profesor literatury angielskiej na University of Lancaster (Wielka Brytania), jest też profesorem teorii kultury National University of Ireland w Galway. Napisał ponad czterdzieści książek.
Przedstawienie estetycznych teorii najwybitniejszego japońskiego filozofa, Nishidy Kitaro (1970–1945), które są podstawą do rozważań na temat sztuki zen. Autorka konfrontuje poglądy Nishidy z opiniami innych badaczy, takich jak Hisamatsu Shin’ichi, Suzuki Daisetsu czy Izutsu Toshihiko. W drugiej części książki pokazuje, w jaki sposób teoretyczne wnioski na temat estetyki zen mogą być zastosowane do analizy konkretnych przykładów z różnych dziedzin sztuki, na które zen wywarł największy wpływ (teatr no-, sztuka komponowania ogrodów kamiennych, malarstwo tuszem, ceremonia herbaciana).
Genet był artystą niezwykłym, szokującym, wręcz mitycznym. Jednym z twórców owej legendy literackiej był Sartre, a jego książka stanowi właśnie źródło mitu. Krytycy spierają się, na ile obraz Geneta wyłaniający się z książki jest dziełem samego autora, a na ile jej bohatera. Innymi słowy: czy mamy tu do czynienia z Genetem, jakiego widział – lub chciał widzieć – Sartre, czy też raczej Sartre wiernie odwzorował taki wizerunek swojego bohatera, jaki uzyskał od samego Geneta. Z pewnością Genet odegrał przed Sartre’em ściśle określonego i nieprzypadkowego samego siebie; bez wątpienia Sartre tylko częściowo dał się zwieść, częściowo zaś sam zaczął zwodzić publiczność; z pewnością to właśnie działalność i książka Sartre’a wydobyły Geneta z mroku. Pewien obraz Geneta, określony i wzmocniony przez filozofa egzystencjalistę, zostawił swój ślad w historii literatury i żadne sprostowania już tego nie odmienią.
Książka ta ma pomóc nauczycielom i pedagogom świadomie rozwijać umiejętność poprawnego myślenia u dzieci. Autorzy książki wskazują na fakt istnienia trzech typów inteligencji i wyjaśniają, dlaczego uczniowie różnie sobie radzą w szkole. Książka zawiera wiele praktycznych wskazówek, uczących, jak za pomocą dialogu i odpowiednio zorganizowanych lekcji pobudzić myślenie u dziecka, tak by lepiej radziło sobie ono z przyswajaniem wiedzy i życiowymi trudnościami.
Robert J. Sternberg jest profesorem psychologii i kształcenia na Yale University. W przeszłości pełnił funkcje redaktora naukowego Psychological Bulletin oraz dyrektora kilku sekcji Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego. Był również laureatem nagrody APA dla młodych naukowców oraz trzech nagród przyznanych przez American Educational Research As-sociation za wybitne publikacje książkowe.
Louise Spear-Swerling jest profesorem nadzwyczajnym Edukacji Specjalnej na Southern Connecticut State University w New Haven. W 1988 roku uzyskała doktorat w dziedzinie psychologii poznawczej na Yale University. Uczyła w szkolnictwie państwowym w klasach o profilu specjalnym i zwyczajnym, a obecnie zajmuje się kształceniem nauczycieli. Specjalizuje się w nauczaniu czytania młodzieży z marginesu społecznego oraz osób z problemami w nauce.Jak nauczyć dzieci myślenia
Spis treści
Przedmowa 9
Wstęp 11
Założenia podstawowe 12
Struktura książki 12
Celi
Trzy sposoby prawidłowego myślenia 14
Nadużywanie wyników testów 20
Procesy myślowe wyższego rzędu 28
Umiejętności poznawcze 29
Podsumowanie 34
Cel 2
Zrozumienie strategii nauczania usprawniających myślenie 37
Trzy alternatywne strategie nauczania 38
Wybór najlepszej strategii 43
Podsumowanie 46
Cel 3
Zrozumienie roli pytań w rozwijaniu umiejętności myślenia 51
8 JAK NAUCZYĆ DZIECI MYŚLENIA
Cel 4
Nauczanie trzech sposobów myślenia 58
Czterostopniowy model nauczania 61
Podsumowanie 67
Cel 5
Nauczanie i ocenianie umiejętności twórczego rozumienia 71
Natura rozumienia 71
Trójstopniowe podejście do rozumienia 72
Przykłady problemów wglądu związane z wyborczym kodowaniem,
wybiórczą kombinacją i wybiórczym porównywaniem 74
Podsumowanie 79
Cel 6
Rozpoznanie podstawowych zasad nauczania myślenia
i zasadzek z nim związanych 83
Zasady 83
Zasadzki 94
Podsumowanie 103
Cel 7
Dlaczego ludzie poprawnie myślący (zbyt często) przegrywają 107
Podsumowanie 117
Zakończenie 120
Słownik pojęć 123
Bibliografia 125
W wieku XVI oba te teksty odniosły niespotykany sukces literacki. Były czytane, podziwiane i dyskutowane. Dwie medytacje napisane we florenckim więzieniu i rozpowszechnione w postaci rękopiśmiennej w ciągu kilku dni od napisania, następnie zaś wydane drukiem w łacińskim oryginale oraz w przekładzie na volgare, niemal od razu ukazały się w wydaniach hiszpańskich, francuskich, angielskich i niemieckich.
Wśród największych intelektualistów i ludzi wiary tamtej epoki nie było nikogo, kto nie znałby i nie ceniłby tych tekstów.
Ze Wstępu Luigiego Lazzeriniego.
Jedno z najlepszych opracowań uwzględniające stan współczesnych badań bioetycznych oraz najważniejsze problemy z zakresu bioetyki. Książka też podejmuje takie problemy, jak:
In vitro
Czy życie z probówki jest darem Boga?
Prawdomówność wobec chorych u umierających
Na czym polega lęk przed postępem biotechnologicznym?
Oblicza współczesnej cywilizacji śmierci
Przyszłość człowieka w perspektywie badań bioetycznych
Powołanie lekarza i powołanie kapłana
Wywiady o życiu, cierpieniu i śmierci
Robert Nozick (1938-2002) należał do najbardziej znanych amerykańskich filozofów polityki, choć Anarchia, państwo i utopia (1974) była praktycznie jego jedyną publikacją w tej dziedzinie. Z pozycji liberalizmu zarysował tam swoje rozumienie i uzasadnienie państwa. Locke, Kant i Rawls to główne postaci z dziejów filozofii politycznej, do których nawiązywał. Słynna stała się jego teoria `państwa minimalnego`, ograniczonego do bardzo specjalnych, ochronnych funkcji. Wszelkie `większe` państwo wykracza już poza naturalną zasadność. Własność pozyskana dzięki `wolnej wymianie` jest sprawiedliwa, nawet jeśli prowadzi do nierówności społecznych. Te idee oraz żywy język i żywa myśl, za pomocą których zostały przedstawione, zyskały sobie uznanie wśród neokonserwatywnych przeciwników `państwa opiekuńczego`, chociaż Nozickowi, w przeciwieństwie do Rawlsa, obce były konserwatywne koncepcje moralnych podwalin państwa liberalnego. Jego książka jest mimo zmiennych mód politycznych nadal atrakcyjna intelektualnie i stopniowo staje się klasyką nie mniej niż traktaty Locke`a. `Times Literary Supplement` umieścił ją na liście stu najbardziej wpływowych książek XX wieku.
Książka zawiera cztery eseje dotyczące filozofii Boga i religii oraz ontologii. Aby ułatwić czytelnikowi wejście w świat filozofii, autor świadomie zrezygnował z rozbudowanego aparatu krytycznego oraz fachowego języka na rzecz licznych przykładów z życia codziennego oraz religijnego.
Zaprasza czytelnika do namysłu nad problemami filozoficznego rozumienia człowieka, naszej wiedzy o Bogu, dowodów na istnienie Boga oraz relacji między wiarą religijną a filozofią. Zastanawia się między innymi nad tym, co powinniśmy wiedzieć o sobie, gdy zabieramy się do filozoficznego myślenia o Bogu oraz jaka jest przekonująca moc wszelkich możliwych dowodów na istnienie Boga. Często odwołuje się do przykładu myślenia religijnego Abrahama Joshuy Heschela. Książka jest ciekawą lekturą dla wszystkich, którzy nie studiowali filozofii, ale są do głębi poruszeni problemami, jakimi się ona zajmuje.
Księga o Drodze i jej mocy
Autorem tej chińskiej księgi, stanowiącej część podstawowego kanonu taoizmu jest najprawdopodobniej Lao Tsy, mędrzec, który mógł żyć w tym samym czasie, co Konfucjusz. Przedstawiamy nową angielską wersję, napisaną przez Ursulę K. Le Guin we współpracy z profesorem J.P. Seatonem, sinologiem z Uniwersytetu Północnej Karoliny w Chapell Hill, którzy uzupełnili enigmatyczny tekst swoimi przypisami i komentarzami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
