This investigation of religion by greatest psychoanalyst of the twentieth - century explores the role faith can take in the life of man, what it can mean to us and why as a species we are inclined towards it.
Created by the seventeenth-century philosopher and mathematician Pascal, the essays contained in Human Happiness are a curiously optimistic look at whether humans can ever find satisfaction and real joy in life - or whether a belief in God is a wise gamble at best.
Immanuel Kant was one of the most influential philosophers in the whole of Europe, who changed Western thought with his examinations of reason and the nature of reality. In these writings he investigates human progress, civilization, morality and why, to be truly enlightened, we must all have the freedom and courage to use our own intellect.
Mimo zgłębienia wielu tajemnic związanych z biologicznymi początkami życia ludzkiego, wciąż jeszcze jesteśmy na początku drogi w poznaniu genezy człowieka. (…) Zaistnienie ludzkiego ciała to jeden z wielu aspektów zaistnienia człowieka w ogóle. Zatem spojrzenie na genezę człowieka winno być zakresowo szersze (maksymalistyczne) i treściowo bogatsze niż to proponują nauki przyrodnicze, a jej wyjaśnienie wymaga też wskazania racji ontycznych - koniecznych i ostatecznych.(Ze Wstępu)
Czy to jak sie ubierasz jest wyłącznie Twoją sprawa?Czy można kłamać w szczytnym celu?Czy tańce damsko-meskie są zwykłą rozrywką, czy też może czymś więcej?Na te i inne, bardzo aktualne obecnie pytania, odpowiada niniejsza książka
Mądrość onieśmiela. Wobec niej trudno zająć stanowisko, powiedzieć cokolwiek wiążącego jeszcze trudniej, a żyć w zgodzie z nią – najtrudniej. A mimo to chcemy się mądrości przyjrzeć, i to wszechstronnie, aby to onieśmielenie obłaskawić, licząc, że w zamian mądrość się nam i na nas otworzy. Dlatego też zacznijmy skromnie od stwierdzenia, że podstawową zasadą mądrości jest kategoryczny nakaz znany od starożytności: "Działaj tak, abyś długo żył i dobrze ci się powodziło". Zasada ta sugeruje, iż mądrość jest „technologią dobrego życia”. A jeśli tak, to „mądrość jest, albo mogłaby być nauką”. Tysiąclecia dziejów ludzkości znaczenie tej zasady rozważało i próbowało egzystencjalnie ją opanować. A zatem nawiążmy do tych dziejowych trudów i zbierzmy nasze, współczesne względem niej, przemyślenia w „Nowy podręcznik mądrości tego świata”, mając w pamięci choćby kulturowej „Mądrość Przedwieczną”.
Monografia stanowi autorską próbę podporządkowania rzeczywistości społeczno-kulturowej pedagogice, nieco inaczej rozumianej, niż to ma miejsce w jej potocznym i naukowym odniesieniu. Tak pojęta Pedagogika (pisana z wielkiej litery) jest konceptem filozoficznym, antropologicznym i kulturowym, który na sposób edukacyjny, a więc i kształtujący, decyduje o przemianach, jakie dokonują się w świecie rzeczywistym, określanym jako paideutyczny. Istotnym elementem tak pojętej „światowości” jest człowiek, który w takiej sytuacji jako homo paedagogicus jest stwarzany na sposób pedagogiczny i Pedagogiczny, ale „elementem” aktywnym, samotworzącym się, współprzyczyniającym się do „dziania się dziejów” i samokreacji. Relacyjny związek stawania się istotą ludzką a rzeczywistością paideutyczną polega na tym, że dopełnia się on w kształtowaniu ludzkiej osobowości i ujawnianiu podmiotowości, które składają się na uniwersalne rozumienie pedagogiki jako nauki o „prowadzeniu”, której zadaniem powinno być wszechstronne badanie procesów zachodzących w jednostce ludzkiej pod wpływem czynników wewnętrznych, jak i zewnętrznych, z uwzględnieniem kontekstów historycznych. W tym celu podjęto próbę opracowania podstaw pod pedagogikę wiedzy, dokonano zarysu badania tak swoiście pojętej rzeczywistości poprzez metodę określaną jako fenomenoagologia oraz dokonano pewnych przewartościowań w podejściu do pedagogiki ogólnej, jako tej subdyscypliny, która ma badać podstawy myślenia i działania pedagogicznego.
Sens życia dla człowieka żyjącego we współczesnym świecie coraz częściej staje się wartością pożądaną, a droga do jego osiągnięcia coraz bardziej niezrozumiała. Józef Suchocki w swojej nowej książce, bazując na własnych doświadczeniach, objaśnia czytelnikom tajemnicę sensu życia oraz krok po kroku tłumaczy, w jaki sposób osiągnąć spełnienie ludzkiej natury. Erudycja autora, szeroka i dogłębna wiedza teologiczna oraz filozoficzna, a także przystępny język sprawiają, że „Sens życia” jest alternatywą dla powszechnie dostępnych poradników obiecujących łatwe osiągnięcie szczęścia i sukcesu w życiu. To książka dla wszystkich tych, którzy szukają rzetelnych, opartych na wiedzy i doświadczeniu, odpowiedzi na fundamentalne pytania, a przede wszystkim oczekują mądrej pomocy w dążeniu do osiągnięcia sensu życia.
Dla tych, którzy nie potrafią jeździć na snowboardzie, albo grać na skrzypcach, czynności te wydają się być jakąś abstrakcją. Identycznie rzecz ma się z uprawianiem filozofii, a w szczególności tej, którą Arystoteles określił jako „metafizyka” (gr. ta metá ta physiká). I jak wyczyny sportowe czy artystyczne jednych pociągają innych do nauki i naśladowania, dokładnie to samo dzieje się w przypadku uprawiania metafizyki. Podobnie jak w sporcie i sztuce, polem uprawnym metafizyki jest zastany świat realny: osób, zwierząt, roślin oraz rzeczy, a nie, jak by się komuś mogło wydawać, jedynie kartki papieru, czy ekran komputera.
Toteż znajdujący się przed Państwem zbiór esejów filozoficznych ma wymiar praktyczny, ponieważ są to refleksje odnoszące się bezpośrednio do życia realnego człowieka w realnym świecie, nawiązujące nierzadko do jego aktualnej współczesnej kondycji. Refleksje te są próbą ukazania w bardziej prosty i przystępny sposób nieraz trudnych i złożonych filozoficznych problemów. Z reguły są to krótkie teksty, ale trafiające w sedno sprawy.
Roger Scruton w swojej książce przedstawia zasadnicze koncepcje, które jego zdaniem leżą u podstaw konserwatywnego światopoglądu politycznego, przy okazji udowodniając, że można się pod nimi podpisać. Jak pisze w przedmowie: ,,Moim celem było wyrażenie podstawowych założeń ideologii konserwatywnej. Postawiłem sobie ten cel nie po to, by kogokolwiek przekonać, wydawało mi się bowiem, że zwolennicy światopoglądu konserwatywnego rozumieją go równie błędnie jak ci, którzy wyobrażali sobie, że został ostatecznie wyrzucony na >>śmietnik historii
Książka "Nadawać znaczenie. Uwagi o filozofii kultury" jest tomem jubileuszowym, wydanym z okazji czterdziestopięciolecia pracy badawczej, pisarskiej i dydaktycznej Profesor Katarzyny Rosner. Tematyka książki pozostaje w ścisłym związku z Jej zainteresowaniami badawczymi. Można powiedzieć, że pewną nicią przewodnią tych zainteresowań jest rola badań językoznawczych, semiotycznych czy też hermeneutycznych w studiach nad kulturą i jej poszczególnymi wytworami. Jest to książka spójna treściowo i tematycznie. Wszystkie teksty łączy bowiem problematyka semiotyczna i semantyczna – pytanie o status znaku i znaczenia, zadawane przez badaczy różnych koncepcji we współczesnej refleksji humanistycznej i społecznej, od połowy XIX wieku po kognitywizm i badania zorientowane naturalistycznie. Podstawowe pytanie tych różnych tekstów dotyczy więc nadawania znaczenia – warunków i sposobów nadawania znaczenia jako pewnej aktywności kulturotwórczej. Równocześnie owo pytanie okazuje się pytaniem o relację między tym, co uznawane za „naturalne”, i tym, co uznaje się za „kulturowe”. Właśnie tymi zagadnieniami zajmowała się w swoich pracach Profesor Katarzyna Rosner.
Czym jest ciemna energia? Jakie obiekty lub cząstki tworzą ciemną materię? Skąd wiadomo, że wszechświat składa się głównie z ciemnej materii i jest wypełniony ciemną energią? Z czego składa się wszechświat? Jeszcze nie tak dawno fizycy sądzili, że dobrze znają odpowiedź na to pytanie, i że potrafią dokładnie zidentyfikować wszystkie obiekty, które dają swój wkład do całkowitej masy wszechświata. Problem pojawił się wtedy, gdy obserwacje astronomiczne dostarczyły dowodów na obecność znacznych ilości dodatkowej, niewidocznej materii i na przyspieszenie ekspansji wszechświata rozpychanego tajemniczą energią, która jest równoważna masie. Po przeprowadzeniu wstępnych oszacowań okazało się, że wszystkie znane do tej pory postaci materii to tylko wierzchołek gigantycznej góry lodowej. Co znajduje się pod powierzchnią wody? Odpowiedź na to pytanie zawarta jest na kartach tej książki. Ks. dr hab. Tadeusz Pabjan - kierownik katedry filozofii na Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie, UPJPII w Krakowie; członek Ośrodka Badań Interdyscyplinarnych przy UPJPII w Krakowie i Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych w Krakowie. Nakładem CCPress ukazała się jego książki: Eksperymentalna metafizyka (2011) oraz (wspólnie z ks. prof. Michałem Hellerem) Stworzenie i początek wszechświata (2013).
Dlaczego Księga Przyrody zapisana jest językiem matematyki? Co teorie fizyczne mówią na temat przestrzeni? Skąd wzięły się wszechświat, życie i umysł?Nauka wyrosła z filozofii przyrody i nigdy nie zdołała podciąć swoich filozoficznych korzeni. Michał Heller i Tadeusz Pabjan przeprowadzają czytelnika przez historię ludzkiego postrzegania przyrody ożywionej i nieożywionej i coraz bardziej udane próby ujęcia zjawisk w karby matematycznych równań - to znakomita lektura i kompendium wiedzy dla każdego, kto interesuje się osiągnięciami nauki lub kogo pociągają filozoficzne koncepcje. ,,Elementy filozofii przyrody"" jest także nieocenionym podręcznikiem akademickim dla studentów filozofii i nauk empirycznych. To książka, która w zwięzły i klarowny sposób pomaga zrozumieć czym jest nauka, jak rodziły się najważniejsze teorie i jakie wizje czasu, przestrzeni, materii, przyczynowości, a nawet życia i całego wszechświata owe teorie implikują.
Czy rozumienie przypomina rozmowę, widzenie, czy taniec?Czy istnieje język doskonały?Czym jest interpretacja?Czy poza jej granicami leży tylko nonsens? Granice interpretacji to książka, która odpowiada na pytanie, dlaczego w świecie komunikacji jesteśmy skazani na interpretację. Autor, posiłkując się ustaleniami współczesnych nauk kognitywnych i teorii ewolucji, a także czerpiąc z tradycji filozofii analitycznej dowodzi, że nie może istnieć język doskonały niepodatny na interpretację. Zastanawia się również nad strukturą rozumienia i pokazuje, że zbyt pochopne próby interpretacji mogą nas prowadzić w krainę bełkotu.Granice interpretacji to pierwsza w literaturze polskiej próba zmierzenia się ze zjawiskiem interpretacji, oparta w znacznej mierze na tym, co biologia mówi o ludzkiej zdolności rozumienia. Jesteśmy jedynym gatunkiem, który posługuje się językiem, ale nie znaczy to, że możemy używać go w sposób dowolny.
Bardzo czekałem na taką książkę o Księdzu Profesorze, napisaną z perspektywy czasu i w świetle ostatnich trzech lat jego życia. Był to bowiem dla Profesora czas zmagania się z ciężką chorobą, ale równocześnie czas niezwykle ważnej twórczości, dopełniającej i wyjaśniającej wcześniejsze książki, artykuły i kazania. To był czas, w którym potwierdził życiem to, o czym pisał wcześniej, a niektóre tematy podejmował z jeszcze większą intensywnością.
† Kazimierz Kardynał Nycz
Arcybiskup Metropolita Warszawski
Książka Tomasza Ponikły to nie tylko opowieść o życiu i myśli Wielkiego Filozofa. To także swoisty "przewodnik" po problemach sensu naszego istnienia, sensu (lub bezsensu) cierpienia, śmierci i zła, a wreszcie zaproszenie do namysłu nad tajemnicą wiary i nadziei. Opisując ostatnie lata życia ks. Józefa Tischnera i analizując jego teksty z tych lat zmagania się ze śmiertelną chorobą, Tomasz Ponikło pisze tak naprawdę o każdym z nas. Pisze przenikliwie, jasno, z miłością do swego ulubionego Mistrza, ale bez popadania w pomnikowość i ze świadomością, że ta książka - tak jak pisma Księdza Profesora - ma jeden cel: pomóc nam przeżyć dany każdemu z nas czas wartościowo.
Jarosław Gowin
Współzałożyciel Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera,
jeden z inicjatorów Dni Tischnerowskich
W tomie zebrano artykuły historyków, teologów, historyków sztuki, badaczy literatury oraz życia religijnego. Autorzy podejmują kwestie funkcjonowania w literaturze i sztuce wątków, symboli i obrazów zaczerpniętych z najwcześniejszych apokalips, niezmiennie fascynujących czytelników i widzów oraz przygotowujących ich na wielki finał dziejów. Wszystkie artykuły składają się na różnorodną panoramę zjawisk zachodzących w kulturze europejskiej od jej zarania do okresu nowożytnego.
Książka jest zapisem spotkań z niezwykłą osobowością – Jerzym Nowosielskim, wybitnym malarzem, autorem wielu ikon i sakralnych polichromii, a także myślicielem i prawosławnym teologiem.
Tematem rozmów, które Zbigniew Podgórzec prowadził z nim przez niemal ćwierć wieku, są „sprawy święte”: Bóg, Kościół i sztuka, ale i człowiek oraz cały świat – widziany zawsze wobec Wieczności.
Na tom składają się dwie klasyczne już i legendarne książki – „Wokół ikony” oraz „Mój Chrystus” – uzupełnione o niepublikowane wcześniej rozmowy zebrane w części zatytułowanej „Mój Judasz”.
Człowiek sam dla siebie jest tajemnicą i powinien nauczyć się z tym żyć. Niewiedza na temat rzeczywistej głębi ludzkiego bytu nigdy nie była dla nas, ludzi, zagrożeniem, dopóki była niewiedzą uświadomioną, otwierającą nas na „coś więcej" i „inaczej". Świadomość nieznajomości własnej głębi inspirowała nas do wykraczania poza codzienność w kierunku usprawiedliwienia ludzkiego życia w obliczu Kogoś Trzeciego, całkiem Innego, niż człowiek i świat. Dopóki mamy poczucie nieusuwalnej tajemnicy własnego bytu, dopóty pytanie o człowieka będzie miało moc odsyłania do pytania o Boga.
Problemem naszej teraźniejszości stało się to, że człowiek już „wszystko" o sobie wie, dlatego sądzi, że nie potrzebuje już pytać (o) Boga. Jednakże owa „boska wszechwiedza" człowieka o nim samym, zamiast spodziewanego szczęścia, wolności i prawdy, przyniosła coś zgoła przeciwnego: nieszczęście, zniewolenie, samozakłamanie, i w efekcie - koniec człowieka. Koniec tego, co ludzkie nie oznacza dziś jakiegoś niedostatku wiedzy o człowieku, lecz śmierć świadomości aksjologicznej.
Kto doświadczył bolesnych konsekwencji wyrzucenia Boga ze świata ten wie, że życie bez Boga, czy przeciwko Bogu, ostatecznie obraca się przeciwko człowiekowi i jego szczęściu. Człowiek, o którego dziś pytamy, szuka własnej tożsamości wychodząc ze środowiska zakwestionowania Boga na otwartą przestrzeń, w której nie bardzo się orientuje. Chciałby na nowo nauczyć się żyć z Bogiem i myśleć o Bogu, ale nie wie, jak ma się do tego zabrać. Powrót do Boga jest jednak zawsze możliwy, gdyż dokonuje się on nie ze względu na to, co człowiek o sobie wie, ale ze względu na to, kim jest.
Krzysztof Śnieżyński
Motywem przewodnim, który autor systematycznie i logicznie rozwija, jest pytanie o kondycję ludzkiej wolności w rozwijającej się cyberkulturze, jej specyfikę oraz wpływ wzorów transmitowanych i tworzonych przez uczestników cyberprzestrzeni, głównie we wspólnotach wirtualnych, coraz częściej przenoszonych na naszą realną rzeczywistość społeczną. [...]
Książka jest niewątpliwie bardzo wartościową i ciekawą pod względem naukowym publikacją odzwierciedlającą całą gamę współczesnych problemów z dziedziny antropologii kulturowej, które pojawiły się w związku z nowymi doświadczeniami wynikającymi z obcowania człowieka z rzeczywistością wirtualną.
Z recenzji prof. dr. hab. Ignacego Fiuta
Problemy związane ze zmieniającą się pod wpływem rewolucji technologicznej rzeczywistością doczekały się wielu opracowań. Jednak nieliczne zastanawiają się jaki ma ona wpływ na duchowy wymiar człowieka. Tę lukę w sposób doskonały wypełnia książka Łuksza Trzcińskiego. Autor stara się na nowo przedefiniować najważniejsze, z filozoficznego punktu widzenia, formy funkcjonowania człowieka w świecie. [...]
Kim jest, i czy w ogóle istnieje, współczesny bohater mityczny? Czy cyberkultura potrzebuje bohatera, sztuki, filozofii, dążenia do wolności? To wszystko są zagadnienia, które pokazują, że konieczne jest zbudowanie nowej antropologii. I najnowsza książka Łukasza Trzcińskiego inicjuje ów proces.
Z recenzji prof. dr hab. Marty Kudelskiej
Książka imponuje szerokim zakresem badawczym, przy jednoczesnym wnikliwym potraktowaniu szczegółowych zagadnień. Problematyka jakiej podjął się autor jest niezwykle trudna, a pole badawcze konieczne do jej opracowania bardzo szerokie, gdyż jest domeną wielu dziedzin nauki, nie tylko humanistycznych. […] Tak szeroko zakreślona perspektywa wymaga wykazania się znajomością literatury przedmiotu i warsztatu badawczego w wielu dziedzinach, co jest wielkim wyzwaniem. Lektura książki wskazuje na to, iż autor sprostał temu wyzwaniu, świadczyć o tym może nie tylko niezwykle bogata bibliografia, ale przede wszystkim imponująca ilość przypisów. Jest to po prostu niezwykle rzetelna, a przy tym pasjonująca książka naukowa, ze wszech miar autorska i nowatorska, także na tle literatury światowej. Z recenzji prof. dr hab. Marty Kudelskiej
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
