Agata Bielik-Robson - pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN oraz jako profesor Jewish Studies na Uniyersity of Nottingham. Zajmuje się współczesną filozofią podmiotu, teorią literatury oraz filozofią religii, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzictwa żydowskiego. Opublikowała kilkadziesiąt artykułów w językach polskim, niemieckim, rosyjskim i angielskim, a także kilka książek, z czego w ostatnim czasie ukazały się m.in. Erros. Mesjański witalizm i filozotia (2012), Jewish Ctyptotheologies of Late Modemity: Philosophical Marranos (2014) oraz zbiór esejów współredagowany z Adamem Lipszycem: Judaism In Contemporay Thought. Traces and Influence (2014). Obecnie pracuje nad nową książką, wstępnie zatytułowaną Another Finitude. Messianic Vitalismand Philosophy.
Piotr Sadzik - doktorant w Instytucie Literatury Polskiej Wydziału Polonistyki UW. Obecnie zajmuje się przede wszystkim filozofią literatury w kontekście myśli postsekularnej i badań nad biopolityką. Autor kilkunastu artykułów w czasopismach i pracach zbiorowych, jak również współredaktor tomów zbiorowych, m.in. Spojrzenia Antonioniego (2015, wraz z Pauliną Kwiatkowską). Niebawem pod jego redakcją ukaże się książka Imiona anomii. Literatura wobec doświadczenia stanu wyjątkowego. Przygotowuje monografię poświęconą „maranom polskiej literatury”, a także doktorat o twórczości Witolda Gombrowicza.
Książka stanowi próbę opisu późnej fazy twórczości Jacques’a Derridy. O ile jej najwcześniejszy etap cieszył się na polskim gruncie względną popularnością tłumaczy i komentatorów, o tyle recepcja prac filozofa powstających w ostatnich piętnastu latach jego działalności miała do niedawna charakter sporadyczny. To wówczas jednak w myśli Derridy dochodzi do zasadniczego przesunięcia akcentów, które etykietuje się zwykle jako „zwrot etyczno-polityczny dekonstrukcji”. Uwypukleniu emancypacyjnych tendencji dekonstrukcji towarzyszy wówczas uwyraźnienie się jej teologicznego dziedzictwa, inspirowanego tradycją nieortodoksyjnie pojmowanego judaizmu. Dekonstrukcja jako filozoficzna parafraza wątków mesjańskich okazuje się namysłem nad „nowym Oświeceniem”, a tym samym ujawnia swój ogromny i wciąż niewykorzystany polityczno-etyczny potencjał. Wbrew rozpowszechnionym twierdzeniom o „śmierci dekonstrukcji”, to właśnie w myśli Derridy znajdujemy najbardziej inspirujące i zdumiewająco aktualne próby przemyślenia takich zjawisk, jak „kapitalizm”, „demokracja”, „sprawiedliwość” czy „przemoc”.
Przekład i opracowanie naukowe – Janusz Grygieńć, Tomasz S. Markiewka
Wydaje się, że demokracja oddaje władzę masom bez względu na jakość podejmowanych przez nie decyzji politycznych. Troska o tę jakość zwraca nas w stronę antydemokratyczną, w kierunku rządów ludzi, którzy są najmądrzejsi. Częściowo z tego powodu autorzy traktatów filozoficznych poświęconych wartości demokracji tak często starają się wyjaśnić, czemu powinniśmy demokratyzować politykę, nawet jeśli nie będzie prowadziło to do podejmowania dobrych decyzji. Uważam takie wytłumaczenia za nieprzekonujące i postaram się dostarczyć mocniejszych argumentów za demokracją. Moim celem jest wykazanie, że troska o jakość decyzji politycznych, odpowiednio ograniczona przez inne zasady, przemawia na korzyść demokratycznych reguł gry.
Fragment rozdziału I
No nineteenth-century American writer can claim to be as modern as Henry David Thoreau. His central preoccupations – the illusory nature of much of what we call ‘progress’, the proper symbiotic relationship between man and the natural environment, the limitations of government, especially where it seeks to intrude on the personal, the moral and political case for non-violence, the dubious pleasures of material comforts, our intoxication with excess, our unrelenting search for the ‘rules’ by which we might live our lives – these, and many other matters are as real to us now as they were to Thoreau in 1845 when he began his experiment in self-sufficiency. Walden is his autobiographical record of his life of relative isolation at Walden Pond, some twenty miles west of the city of Boston, but it is also a work of detailed natural history and the expression of a philosophy of life by a deeply poetic sensibility. His essay (originally a lecture), ‘Civil Disobedience’, has over the 150 or so years since its publication exerted an enormous influence, animating thinkers such as Leo Tolstoy and Mohandas Gandhi as well as political movements such as the British Labour Party, the Civil Rights Movement in the United States, and various forms of oppositional activism across the globe.
Walden and ‘Civil Disobedience’ are reprinted here in a new edition alongside three of Thoreau’s seminal essays, ‘Slavery in Massachusetts’, ‘A Plea for Captain John Brown’, and ‘Life Without Principle’. Henry Claridge’s introduction illuminates the extent to which Thoreau’s writings and his thinking were a response to the dramatic changes wrought by the physical expansion of the United States and the migration of European peoples across the American sub-continent in the first half of the nineteenth-century. The edition also comes with a bibliography and extensive explanatory notes.
Translated by F Max-Muller, revised and with an Introduction by Suren Navlakha.
Upanishads are mankind's oldest works of philosophy, predating the earliest Greek philosophy. They are the concluding part of the Vedas, the ancient Indian sacred literature, and mark the culmination of a tradition of speculative thought first expressed in the Rig-Veda more than 4000 years ago. Remarkable for their meditative depth, spirit of doubt and intellectual honesty, the Upanishads are concerned with the knowledge of the Brahman, the Ultimate Reality, and Man's relationship with it.
The name Upanishad is derived from the face-to-face mode of imparting knowledge - in the utmost sanctity and secrecy, to prevent its trivialisation or perversion. Composed in Sanskrit between 900 and 600 BC, the Upanishads presented here are by far the oldest and most important of those that exist. Twelve were first translated more than a hundred years ago, and have been extensively revised and edited. The thirteenth is an entirely new translation by Suren Navlakha.
The three works in this collection, all dating from Nietzsche's last lucid months, show him at his most stimulating and controversial: the portentous utterances of the prophet (together with the ill-defined figure of the Übermensch) are forsaken, as wit, exuberance and dazzling insights predominate, forcing the reader to face unpalatable insights and to rethink every commonly accepted 'truth'. Thinking with Nietzsche, in Jaspers' words, means holding one's own against him, and we are indeed refreshed and challenged by the vortex of his thoughts, by concepts which test and probe.
In The Twilight of the Idols, The Antichrist, and Ecce Homo Nietzsche writes at breakneck speed of his provenance, his adversaries and his hopes for mankind; the books are largely epigrammatic and aphoristic, allowing this poet-philosopher to bewilder and fascinate us with their strangeness and their daring. He who fights with monsters, Nietzsche once told us, should look to it that he himself does not become one, and when you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you. Reader, beware.
In Symposium, a group of Athenian aristocrats attend a party and talk about love, until the drunken Alcibiades bursts in and decides to discuss Socrates instead. Symposium gives an unsurpassed picture of the sparkling society that was Athens at the height of her empire.
The setting of the other dialogues is more sombre. Socrates is put on trial for impiety, and sentenced to death. Euthyphro discusses the nature of piety, Apology is Socrates' speech in his own defence, Crito explains his refusal to escape punishment, and Phaedo gives an account of Socrates' last day. These dialogues have never been offered in one volume before. Tom Griffith's Symposium has been described as 'possibly the finest translation of any Platonic dialogue'. All the other translations are new.
Rene Descartes (1569-1650), the 'father' of modern philosophy, is without doubt one of the greatest thinkers in history: his genius lies at the core of our contemporary intellectual identity. Breaking with the conventions of his own time and suffering persecution by the Church as a consequence, Descartes in his writings - most of which are philosophical classics - attempted to answer the central questions surrounding the self, God, free-will and knowledge, using the science of thought as opposed to received wisdom based on the tenets of faith.
This edition, the most comprehensive one-volume selection of Descartes' works available in English, includes his great essay, Discourse on Method.
David Hume (1711–1776) was the most important philosopher ever to write in English, as well as a master stylist. This volume contains his major philosophical works. A Treatise of Human Nature (1739–1740), published while Hume was still in his twenties, consists of three books on the understanding, the passions, and morals. It applies the experimental method of reasoning to human nature in a revolution that was intended to make Hume the Newton of the moral sciences. Disappointed with the Treatise’s failure to bring about such a revolution, Hume later recast Book I as An Enquiry concerning Human Understanding (1751), and Book III as An Enquiry concerning the Principles of Morals, which he regarded as ‘incomparably the best’ of all his works. Both Enquiries went through several editions in his lifetime.
Hume’s works, controversial in his day, remain deeply and widely influential in ours, especially for his contributions to our understanding of the nature of morality, political and economic theory, philosophy of religion, and philosophical naturalism.
This volume also includes Hume’s anonymous Abstract of Books I and II of the Treatise, and the short autobiographical essay, ‘My Own Life’, which he wrote just before his death.
Democracy in America is a classic of political philosophy. Hailed by John Stuart Mill and Horace Greely as the finest book ever written on the nature of democracy, it continues to be an influential text on both sides of the Atlantic, above all in the emerging democracies of Eastern Europe.
De Tocqueville examines the structures, institutions and operation of democracy, and shows how Europe can learn from American success and failures. His central theme is the advancement of the rule of the people, but he also predicts that slavery will bring about the 'most horrible of civil wars', foresees that the USA and Russia will be the Superpowers of the twentieth century, and is 150 years ahead of his time in his views on the position and importance of women.
W powszechnej opinii przeważa stereotyp, iż między Tomaszem z Akwinu a Bonawenturą, dwoma filarami średniowiecznej myśli chrześcijańskiej oraz reprezentowanymi przez nich systemami, istnieje ogromny hiatus. W tym uproszczonym schemacie nauczanie Bonawentury miałoby być przeznaczone dla przeciętnego człowieka poszukującego Boga, a wskazywana przez niego droga doświadczenia Bożej słodkości poprzez miłość dostępna jest każdemu. Tomasz z kolei uważany jest za intelektualistę najwyższych lotów, a lektura jego dzieł - zobowiązująca i wymagająca znajomości wysoce wysublimowanych spekulacji filozoficznych - nie może mieć znaczącego wpływu na „przeciętnego chrześcijanina”. Stąd przeznaczona jest dla wybranych, którzy jedynie drogą spekulacji rozumowych mogą zbliżyć się do Boga. Tymczasem okazuje się jednak, że myśl Tomasza jest znacznie bogatsza i zniuansowana, niż to mówią stereotypy. Akwinata bowiem przypisywał szeroko rozumianej sferze afektywnej ogromne znaczenie i cenił niezwykle doświadczenie mistyczne, które przekracza spekulatywny dyskurs.
W kręgu zagadnień bioetycznych i ekologicznych mieszczą się pytania dotyczące władzy i zakresu przetwarzania świata przez człowieka, które szanują integralność stworzenia i zapewniają godne warunki życia ludzkiego. Dzisiejsze osiągnięcia z zakresu ekologii stają się szansą dostrzeżenia pewnych prawidłowości, których naruszenie powoduje katastrofalne konsekwencje i dlatego nie można ich już dłużej nie zauważać.
Zebrane teksty są wyrazem troski o zachowanie integralnej postawy człowieka, który na drodze odkrywania swej osobowej tożsamości jako stworzenia i dziecka Bożego, uświadamia sobie godność niezbywalnego powołania do strzeżenia dziedzictwa biologicznego i kulturowego, które zostało mu powierzone przez Stwórcę.
fragment Wprowadzenia
Czym są cnoty i wady tkwiące w ludziach, nabywane z czasem w praktyce? Czym jest utrwalona w praktyce dobra albo zła kondycja rozumu, woli, uczuciowości? Jak ludzki rozum, wola i uczuciowość nabierają sił, mobilizują się i dochodzą do perfekcji? Książka ukazuje kompleksowo odpowiedzi na te pytania rozwijane w metafizyce cnót i wad w scholastyce XIII-XVII w. Ujawnia tendencje, które doprowadziły do wyparcia pojęć cnót i wad z nowożytnej etyki i epistemologii - a poprzez analizę tomistycznej metafizyki sprawności wskazuje drogę systematycznego przywrócenia cnotom i wadom należnego im w etyce i epistemologii miejsca. W myśl bronionego tu ujęcia cnoty i wady są pewnymi strategiami, które władze ludzkiej duszy wypracowują w praktyce, by potem się ich trzymać. Książka analizuje szczegółowo kryteria tożsamości takich strategii, sposoby ich powstawania oraz zaniku, ich pogłębiania i poszerzania oraz związki przyczynowe między strategiami a działaniami. Pokazuje wreszcie, że cnoty są całkiem innym rodzajem bytu aniżeli wady.
What moral values do human beings hold in common? As globalization draws us together economically, are our values converging or diverging? In particular, are human rights becoming a global ethic? These were the questions that led Michael Ignatieff to embark on a three-year, eight-nation journey in search of answers. The Ordinary Virtues presents Ignatieff’s discoveries and his interpretation of what globalization—and resistance to it—is doing to our conscience and our moral understanding.
Through dialogues with favela dwellers in Brazil, South Africans and Zimbabweans living in shacks, Japanese farmers, gang leaders in Los Angeles, and monks in Myanmar, Ignatieff found that while human rights may be the language of states and liberal elites, the moral language that resonates with most people is that of everyday virtues: tolerance, forgiveness, trust, and resilience. These ordinary virtues are the moral operating system in global cities and obscure shantytowns alike, the glue that makes the multicultural experiment work. Ignatieff seeks to understand the moral structure and psychology of these core values, which privilege the local over the universal, and citizens’ claims over those of strangers.
Ordinary virtues, he concludes, are antitheoretical and anti-ideological. They can be cheerfully inconsistent. When order breaks down and conflicts break out, they are easily exploited for a politics of fear and exclusion—reserved for one’s own group and denied to others. But they are also the key to healing, reconciliation, and solidarity on both a local and a global scale.
To read Ka is to experience a giddy invasion of stories - brilliant, enigmatic, troubling, outrageous, erotic, beautiful' The New York Times
'Who?' - or 'ka' - is the question that runs through Roberto Calasso's retelling of the stories of the minds and gods of India; the primordial question that continues to haunt human existence. From the Rigveda to the Upanishads, the Mahabharata to the life of Buddha, this book delves into the corpus of classical Sanskrit literature to re-imagine the ancient Indian myths and how they resonate through space and time.
'The very best book about Hindu mythology that anyone has ever written' Wendy Doniger
'Dazzling, complex, utterly original ... Ka is his masterpiece' Sunday Times
Książka porusza problemy związane z wykonywaniem zawodu lekarza, w szczególności wskazuje na wadliwe konstrukcje prawne oraz niekonstytucyjne regulacjew obszarze prawa medycznego. Omówiono w niej takie zagadnienia jak:- pozycja prawna lekarzy w systemie ochrony zdrowia;- reglamentacja dostępu do zawodu lekarza;- wykonywanie funkcji administracyjnych przez lekarzy (wystawianie orzeczeń lekarskich, skierowań, recept lub zleceń na leki oraz zaświadczeń lekarskich);- nadzór nad wykonywaniem zawodu lekarza;- charakter prawny wykonywania zawodu lekarza.
Leszek Kołakowski nie był filozofem chrześcijańskim. Nigdy nie zadeklarował się jako członek żadnego z Kościołów chrześcijańskich i nie praktykował rytuałów religijnych. A jednak chrześcijaństwo jest w samym centrum zainteresowań polskiego filozofa od samego początku jego intelektualnej biografii i to właśnie problematyce chrześcijaństwa poświęci gros swoich tekstów na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Najpierw jako surowy krytyk, później „życzliwy adwersarz” ,
a w końcu przyjazny sojusznik i jeden z najwybitniejszych znawców teologii naszych czasów. Dlaczego chrześcijaństwo było takie ważne dla Leszka Kołakowskiego?
(fragment wstępu)
Książka ta to zbiór tekstów Leszka Kołakowskiego na temat chrześcijaństwa. Religii, którą uważał za „fundament naszej kultury”.
Leszek Kołakowski (1927-2009), historyk filozofii, profesor Uniwersytetu Warszawskiego do marca 1968, od 1970 roku Senior Research Fellow w All Souls College Uniwersytetu Oksfordzkiego. Laureat wielu międzynarodowych nagród. Autor m.in. książek Obecność mitu, Jeśli Boga nie ma…, Bóg nam nic nie jest dłużny, Świadomość religijna i więź kościelna.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
W najbliższych dziesięcioleciach znaczenie morale i zainteresowanie tym fenomenem będzie wzrastać. Jest ono bowiem specyficznym rodzajem potencjału różnych podmiotów: jednostek i grup społecznych, organizacji, przedsiębiorstw i instytucji. W szczególności dotyczy to pracowników administracji publicznej i samorządowej, różnych typów jednostek biznesowych, grup zadaniowych wojska, policji, straży pożarnej, straży granicznej, służby więziennej i innych służb mundurowych, a nawet zespołów sportowych. Wyższy poziom morale stwarza bowiem korzystne warunki do uzyskiwania przewagi konkurencyjnej w różnego rodzaju „grach” prowadzonych na płaszczyźnie politycznej, gospodarczej, sportowej oraz w innych sferach działalności ludzkiej. Szczególne znaczenie ma ono w sferze militarnej. Dlatego też wiedzę z tego zakresu wykorzystywano od dawna zarówno w warunkach pokoju, jak i w sytuacji wojny i walki zbrojnej.
Projekt podręcznika do filozofii dla szkół ponadgimnazjalnych miał na celu ukazanie uczniom filozofii jako składnika życia codziennego, jednego z elementów kształtujących kulturę, w której żyjemy. Staraniem autorów było także pokazanie jej jako klucza do rozumienia siebie samego i otaczającego nas świata. W podręczniku następuje odejście od tradycyjnego pojmowania filozofii jako wiedzy trudnej, niezrozumiałej i zarezerwowanej dla wybranych. Stąd tak liczne odwołania nie tylko do wiedzy i poglądów filozoficznych, ale także literatury, poezji czy malarstwa. Autorzy chcieli stworzyć takie narzędzie, które w swojej konstrukcji i treści będzie odwoływało się do różnych koncepcji dydaktycznych. Zapewnia to nauczycielowi swobodę w organizacji metod kształcenia i środków dydaktycznych przy jednoczesnej realizacji treści podstawy programowej.
Traktat o Zacności zwany również Manusmryti oraz Kamasutra czyli Traktat o Miłowaniu to dwa klasyczne teksty, których wpływu na rzeczywistość społeczną w Indiach tak dawniej, jak i dziś niepodobna przecenić. Nowe wydanie, poprawione przez tłumacza prof. Marię Krzysztofa Byrskiego, który opatrzył je dodatkowo nowymi przedmowami, daje czytelnikom niepowtarzalną okazję do zapoznania się z tymi wyjątkowymi dziełami tradycyjnej kultury indyjskiej w kunsztownym opracowaniu.
Człowiek wyraźnie stworzony jest do myślenia, to cała jego godność: cała zaś jego zasługa i cały obowiązek to myśleć jak się należy
Blaise Pascal
W 1653 roku Blaise Pascal postanowił porzucić studiowanie fizyki i matematyki, aby całą swoją energię poświęcić na stworzenie dzieła życia: wielkiej apologii chrześcijaństwa, która stanowiłaby jego kompletną analizę i obronę. Przygotowując się do tego zadania, spisywał swoje myśli w postaci krótkich, rozproszonych notatek. W 1658 roku zaczął porządkować zebrany materiał, jednak pracę nad traktatem przerwały choroba i śmierć. Kilka lat później przyjaciele filozofa wydali Myśli - skomponowane na podstawie zachowanych zapisków, w formie zgrupowanych tematycznie uwag, maksym i aforyzmów.
Myśli są wybitnym dziełem teologicznym, a przy tym kamieniem milowym francuskiej prozy. Pascal podjął w nim wiele zagadnień, które nurtują nas do dziś: nieskończoność i nicość, wiara i rozum, duch i materia, sens i próżność. W słowach wielkiego myśliciela, przekonującego, że wiara w Boga nie jest ograniczeniem wolności, możemy odnaleźć głęboki sens i pociechę. W czasach rozdarcia i niepokoju Myśli przypominają o poszukiwaniu Boga jako źródła czystego dobra. W ich lekturze znajdziemy inspirację do podjęcia decyzji o tym, jak pokierować swoim życiem, aby żyć godnie i szlachetnie. Z niej bowiem wynika prawdziwie rozsądna etyka człowieka, który choć jest tylko trzciną, najwątlejszą w przyrodzie, to jest trzciną myślącą.
Największy wysiłek rozumu - to uznać, że istnieje nieskończona mnogość rzeczy, które go przerastają
Blaise Pascal
O autorze
Blaise Pascal - ur. 19 czerwca 1623 w Clermont-Ferrand, zm. 19 sierpnia 1662 w Paryżu
Najważniejsze dzieła: Prowincjałki, Myśli, Rozprawa o namiętnościach miłości, Rozprawa o kondycji możnych
Matematyk, fizyk i filozof. Jego prace z zakresu nauk ścisłych pozostają nieprzetłumaczone na polski, choć zawarte w nich koncepcje stanowią znaczące dokonania naukowe. Zajmował się geometrią (Esej o stożkach; Twierdzenie Pascala), arytmetyką (Traktat o trójkącie arytmetycznym; Trójkąt Pascala; ślimak Pascala) i teorią prawdopodobieństwa; skonstruował maszynę liczącą (Pascalina), prowadził doświadczenia fizyczne, badając mechanikę płynów i ciśnienie (udoskonalenie barometru, wynalazek strzykawki; prawo Pascala w hydrostatyce); wbrew swoim współczesnym (m.in. Kartezjuszowi) utrzymywał, że istnieje próżnia. Do najbardziej znanych fragmentów z Myśli Pascala należą te, które wykorzystując teorię prawdopodobieństwa, przekonują, że nieskończenie bardziej korzystne dla człowieka jest założyć, że Bóg istnieje i iść za wskazaniami religii (Kościoła katolickiego) niż przyjąć postawę przeciwną, ponieważ w pierwszym przypadku można ,,wygrać" wszystko: zbawienie, łaskę odpuszczenia grzechów i życie wieczne, w drugim zaś nic (tzw. zakład Pascala). Argument ten uchodzi za zbawienny dla agnostyków i ,,niedowiarków", choć został sformułowany ze stanowiska żarliwego zaangażowania religijnego, któremu Pascal oddał się pod koniec swojego niedługiego, naznaczonego ciężką chorobą życia.
Jego nazwisko patronuje jednemu z wczesnych języków programowania.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
