Dyskusje na temat kształtu Europy, stylu życia, aborcji, eutanazji, homoseksualizmu itp. są w gruncie rzeczy sporem o człowieka. Żyjemy w czasach - pisał Karol Wojtyła - "wielkiego sporu o człowieka, sporu o sam sens jego istnienia, a przez to samo o naturę i znaczenie jego bytu". Pytam: Kim jestem: wiązka genów, czy kimś więcej? Jakie jest moje miejsce w kosmosie: takie jak innych istot, czy wyróżnione? Czy jestem czystym faktem czy jakimś dobrem? Jakie znaczenie ma dla mnie więź z innymi osobami: nieistotne czy fundamentalne? Na czym polega sens mojego istnienia i moje spełnienie? Czy mam szansę na szczęście?
Portret człowieka, który przez dziesiątki lat kształtował umysły polskich psychologów, który pobudzał ich do twórczej aktywności badawczej i praktyki psychologicznej, z pewnością zasługuje na wnikliwą uwagę Czytelników. Biografia Tadeusza Tomaszewskiego nie obfituje w tzw. wydarzenia sensacyjne, dramatyczne zwroty czy ekstremalne sytuacje. Jego spotkania ze światem układają się w ciąg zdarzeń uporządkowanych i pozornie prostych. Jednak gdy mówi o sobie „byłem zwyczajnym człowiekiem, żyjącym w niezwykłych czasach" sygnalizuje, że owe czasy prowokowały do wyzwań i aktywności na niespotykaną skalę.
Książka jest próbą wprowadzenia w najważniejsze problemy filozoficzne, a choć są to zagadnienia często bardzo trudne, przedstawia ona w sposób możliwie przystępny różnorodne szkoły i kierunki myśli filozoficznej Indii, Chin, a także Tybetu i Japonii, pozwalając czytelnikowi na zorientowanie się w całym zakresie różnorodnych pytań, problemów i ich rozwiązań.
Tematem książki jest przenikanie się poszukiwań duchowych i patologii, co bywa przyczyną mylenia duchowości z narcyzmem, religii czy psychologii z ideologią, doświadczeń transcendentnych z ekscytacją.
(...) Pytanie o Boga od starożytności należy do wielkich obszarów systemowo ujmowanej tematyki filozoficznej. Bynajmniej nie wprowadza w nią jakiejś problematyki, która by była filozofii obca. Przeciwnie: dopiero w zetknięciu z przekazem religijnym i jego teologią filozofia zyskuje pełny wymiar i właściwy radykalizm stawianych przez siebie pytań. W takim samoukształtowaniu tworzy z kolei normy argumentacji, od których teologia nie może się po prostu uchylić, jeśli ma brać serio logos. W ten sposób filozofia stawia teologii wyzwania. Wzajemne oddziaływanie obydwu nie jest wolne od napięć ani załamań. W całości okazuje się jednak dla obu korzystne, czego dowodem ich rozwój w kulturze Zachodu. Ponieważ ten wzajemny pozytywny wpływ wydaje się popadać w zapomnienie, warto sobie zdać z niego sprawę na nowo, uczynić go znów żywym. Niniejsza książka, napisana nie tylko z myślą o filozofach, którym prezentuje tematykę Boga jako wartościową i prawdziwie filozoficzną, lecz i o teologach, zainteresowanych ważnymi także w filozofii aspektami ich dyscypliny naukowej, próbuje do tego zachęcić.
(ze Wstępu autora)
Niniejszy tom zatytułowany Aktualność Kierkega-arda, zawiera dziewięć rozpraw polskich badaczy filozofii S. Kierkegaarda. Całość została przygotowana tak, by choć w części zwrócić uwagę Czytelnika na ogromne bogactwo teologicznych, filozoficznych i literackich wątków tej oryginalnej myśli, spośród których wiele jest nadal żywo dyskutowanych w literaturze światowej. Jedną z najtrudniejszych rzeczy jest poprawne, całościowe odczytanie i, na ile to możliwe, uzgodnienie między sobą różnych dzieł (zwłaszcza tzw. pseu-donimowych) Kierkegaarda. W części artykułów ta kwestia została podjęta. Inne mają charakter porównawczy, bądź traktują o konkretnych, aczkolwiek kluczowych problemach. Obok rozpraw autorskich, książka zawiera przekłady jednego pełnego i dwóch fragmentów tekstów oryginalnych Duńczyka, Są to: Uzbrojona neutralność, Miłość jest sprawą sumienia {jeden z rozdziałów Aktów miłości}, oraz końcowy fragment z Recenzji literackiej.
(Od redakcji
Ta książka ukazuje, na jakich zasadach świadome istoty mogłyby wchodzić w kontakt z fizycznie realnym, wirtualnym światem. Obrazuje ona, jak w naturalny sposób można pogodzić zjawiska nadprzyrodzone z prawami fizyki, a zarzaem wyjaśnia paradoks czasu, życie poza ciałem oraz procesy ewolucji Ziemi i wszechświata.
Atrakcyjny podręcznik z psychologii kłamstwa napisany przez najwybitniejszego na świecie badacza tej problematyki!Nowe, rozszerzone i zaktualizowane wydanie:dostarcza rzetelnej, zweryfikowanej w badaniach eksperymentalnych wiedzy o tym, kiedy i dlaczego słowa, głos, ciało i twarz mogą zdradzać kłamstwo,uczy, jak wykrywać kłamstwa i jak w tym celu umiejętnie obserwować zachowanie się mówiącego m.in. jego mimikę i ruchy ciała,dokonuje analizy motywów, z powodu których ludzie kłamią,próbuje odpowiedzieć na pytanie: dlaczego większość ludzi nie potrafi wychwycić kłamców na podstawie ich zachowań niewerbalnych, zawiera najnowsze wyniki badań na temat możliwości wykrywania kłamstw przy użyciu Systemu Kodowania Ruchów Twarzy (FACS),może stanowić podstawę do zajęć z psychologii ekspresji emocji, podaje interesujące przykłady z życia codziennego, polityki i niedawnej historii.Przedmowa do polskiego wydania zapoznaje z osiągnięciami i problemami badawczymi polskich psychologów w tej dziedzinie. W przeciwieństwie do pojawiających się na naszym rynku wydawniczym książek z dziedziny komunikacji niewerbalnej, które łudzą prostymi i często fałszywymi receptami, Ekman - zachowując jasny i zrozumiały dla wszystkich język - ukazuje zagadnienia w całej ich złożoności. Książka ta z pewnością zainteresuje studentów psychologii, pedagogiki, socjologii, a także biznesmenów, polityków, prawników, psychoterapeutów, dyplomatów i... policjantów.
Umysł, który przywykł do wolności i bezstronności filozoficznej kontenplacji, zachowa coś z tych cech w świecie działań i uczuć. Będzie postrzegał swe cele i pragnienia jako część całości, nie dążąc do postawienia na swoim.
Niniejsze wydanie " Historii myśli socjologicznej " nazwałem nowym, nie zaś trzecim, ponieważ dość istotnie różni się ono od pierwszego i drugiego wydania ( 1981 i 1983 ) , które różniły się od siebie wyłącznie zupełnie nieważnymi szczegółami technicznymi; wydanie drugie było w gruncie rzeczy dodrukiem pierwszego.
Nota redaktora, książka - język - oświata, wczesna literatura humanistyczna, dramat nieregularny, z dziejów sztuki narracyjnej, Andrzej Frycz Modrzewski a publicystyka w połowie XVI, Mikołaj Rej, Jan Kochanowski, Mikołaj Sęp Szarzyński, współcześni Kochanowskiemu i jego naśladowcy, proza drugiej połowy XVI wieku, literatura schyłku XVI wieku.
Autorka ożywia Platońską koncepcję Erosa, opowieść o drabinie biblijnego Jakuba, mit o Gilgameszu i Psyche, bada postać Mefistofelesa i Józefa K. Książka zawiera oryginalne analizy z pogranicza psychologii i literatury, medycyny i mitologii, socjologii i religii, filozofii kultury i ekologii.
Prezentowana książka stanowi kontynuację podręcznika Filozofia Wschodu opublikowanego w Wydawnictwie UJ pod redakcją Beaty Szymańskiej, uzupełniając go tekstami źródłowymi. Zasadniczym celem tego wyboru tekstów jest umożliwienie polskiemu czytelnikowi kontaktu z najistotniejszymi problemami zawartymi w bogatej i różnorodnej literaturze filozoficznej Indii, Chin, Japonii i Tybetu od czasów najdawniejszych aż po współczesne. Doboru tekstów dokonano tak, by ukazać różne nurty i kierunki, a także przedstawić dzieła najbardziej znane i autorów, którzy w dziejach myśli Wschodu odegrali największą rolę. Poprzedni tom stanowił teoretyczne omówienie poszczególnych szkół i systemów, obecny zaś pozwala samym tekstom przemówić ich własnym językiem. Gdy wczytamy się w słowa wciąż żywych kultur Wschodu, odkryjemy, iż nie są one dla nas tak bardzo odległe.
Według Junga, pojęcie archetypu nie jest wyłącznie jego wynalazkiem, lecz posiada bardzo długą historię. Można je bowiem spotkać zarówno u teologów wczesnochrześcijańskich, jak i w pismach filozoficznych od starożytności po oświecenie. Jung, jak mało kto inny, stara się ująć i opisać wszystkie wymiary ludzkiej duszy, poczynając od sfer najniższych o charakterze popędowym, poprzez czysto psychiczne procesy, a kończąc na duchu - bo taki właśnie jest człowiek.
Książka ta jest kontynuacją badań autorki nad świadomością. Stosując metodę redukcji fenomenologicznej, autorka odsłania istotowe powiązania między fenomenologią a psychologią w dociekaniach nad świadomością. Przedstawione analizy koncepcji świadomości Edmunda Husserla, Edyty Stein, Romana Ingardena, Ludwiga Landgrebego, Eugena Finka i Anny Teresy Tymienieckiej pokazują, że istota świadomości jest różna od subiektywności. Zestawienie tych wniosków z analizą eksperymentalnych badań nad nieświadomymi procesami ukrytego umysłu w psychologii pozwala przyjąć istnienie w ludzkiej immanencji struktury autonomicznej wobec subiektywności, która warunkuje jej działania. Strukturę tę można określić jako absolutną świadomość, tj. globalne magnetyczne pole informacji oddziałujące na nasz układ nerwowy i pracę mózgu. Przedstawione teorie dotyczące funkcjonowania mózgu pokazują, że obecne w nim powiązania są nielogiczne, a jego asocjacje występują również poza nim – w globalnym polu informacji. W kontekście badań nad sztuczną inteligencją analizy te ujawniają zasadniczy deficyt współczesnych prób stworzenia świadomej sztucznej inteligencji, która zaczyna jawić się jako przeciwieństwo twórczej siły życiowej – świadomości. Z prezentowanych w książce rozważań wynika, że świadomość nie jest bytem, lecz relacją i kompromisem. Jest czystą możliwością, przejściem i horyzontem pozbawionym konkretnych obiektów, które mogą zostać zwerbalizowane dopiero przez poznający podmiot i jego głos. Odsłonięcie istoty świadomości za pomocą metody redukcji fenomenologicznej wymaga zatem opisania nowej teorii poznania.
Filozoficzne rozważania wokół zagadnień, jakie niesie ze sobą technologia XXI w.Książka podejmuje problemy, których nie można dzisiaj pominąć. Czyni to z perspektywy wyrazistej, zakorzenionej w klasycznej filozofii, a zarazem świadomej współczesnych wyzwań. Jej znaczenie polega nie tylko na omówieniu aktualnych problemów związanych ze sztuczną inteligencją i technologiami cyfrowymi, lecz także na przypomnieniu, że debata o przyszłości technologii jest zarazem debatą o człowieku, jego rozumności, wolności, odpowiedzialności i zdolności do poznania prawdy.Filozofia, od wieków zobowiązana do stawiania pytań, nie może się zwolnić od prób oceny współczesnej cywilizacji technicznej i skutków związanych z dynamicznym rozwojem technologii, nawet jeśli komuś się wydaje, że filozoficzne dywagacje są dalekie od technologicznych nowinek. Nic bardziej błędnego. Pytanie o naturę i następstwa tego, co potrafią maszyny, dotyczy nie tylko rezultatów ich operatywności, ale także kształtu życia społecznego i politycznego.Pytania, które należy sobie postawić, zastanawiając się nad sztuczną inteligencją wydają się proste, ale odpowiedź na nie wymaga poważnej, nie tylko technicznej, refleksji. Czym jest sztuczna inteligencja? Jaki rodzaj „inteligencji” realizują maszyny? Z jaką właściwością systemów informatycznych mamy do czynienia, kiedy widzimy, jak uczą się one zasobów całej naszej kultury i cywilizacji? Czy nadzieje naukowców i polityków pokładane w transhumanizmie mają jakąkolwiek wartość? Na czym polega istota tej rozwijającej się dziś gałęzi nauki? Jak zadbać o realne kształcenie dzieci i młodzieży w czasach, gdy programy są w stanie w kilka sekund napisać eseje, rozwiązać zadania domowe i komponować prace dyplomowe? Na jakich warunkach należy tworzyć szkolnictwo, programy nauczania, a ostatecznie intelektualnie dojrzałe społeczeństwo?Odważmy się więc na wysiłek zadawania pytań, stawiania trudnych zagadnień i często żmudnego, ale przez to wartościowego, poszukiwania odpowiedzi. Filozofia, której istotą zawsze były i są skomplikowane dylematy, jest na tych drogach najlepszą przewodniczką.
"Odkrycie ducha" to do dziś "kultowe" dzieło europejskiej humanistyki, choć jego autor Bruno Snell (1896-1986), niemiecki filolog klasyczny, napisał je w połowie XX wieku. Snell spędził swoje akademickie życie w Hamburgu, a na początku lat pięćdziesiątych został tam rektorem Uniwersytetu. Był autorem zaledwie kilku książek, ale zainicjowana przez niego działalność jest nadal kontynuowana, a od 1989 roku przyznaje się dorocznie nagrodę jego imienia za wybitne osiągnięcia filologiczne. W Odkryciu ducha autor, uważając, że nasze europejskie myślenie "zrodziło się u Greków", konsekwentnie wywodzi poszczególne jego formy z najdawniejszej tradycji greckiej. Jak wynika z jego badań, tytułowy "duch" jest wytworem greckiej myśli. Przez "ducha" rozumie się tu uniwersum podstawowych pojęć definiujących stosunek człowieka do siebie i do świata. Szczególnie doniosłe było zdaniem Snella wprowadzenie myślenia w kategoriach samoświadomości. Frapująca rekonstrukcja "odkrywania" takiego ducha przez Greków, począwszy od epoki archaicznej, to główna atrakcja tej niezwykłej książki. Snell śledzi narodziny poszczególnych form europejskiej kultury, jak liryka osobista, etyka, świadomość historyczna, logika czy początki przyrodoznawstwa, analizując dzieła od Homera przez liryków po dramaturgię i wczesną filozofię. Odkrycie ducha samo jest odkrywcze: imponuje nie tylko erudycją, lecz także oryginalnością, subtelnością i świeżością spostrzeżeń.
Alan Watts (1915-73) - brytyjski filozof, kulturoznawca, religioznawca, pisarz, popularyzator kultury Wschodu na Zachodzie, autor kilkudziesięciu książek i setek pomniejszych artykułów i nagrań, w pewnym sensie także legenda kontrkultury. Przez całe życie badał granice ludzkiej świadomości, a jego unikalne podejście do buddyzmu – pozbawione dogmatów i instytucjonalnego gorsetu – uczyniło z niego duchowego przewodnika dla milionów sceptyków, poszukiwaczy i artystów. "Czy buddyzm jest religią?" to kwintesencja jego życiowej misji: obierania religii z fasad, by dotrzeć do czystego doświadczenia wolności.Filozofia, system wierzeń, a może forma starożytnej psychoterapii? Alan Watts, legendarny - jak sam siebie nazywał - „filozoficzny showman”, zdejmuje z buddyzmu szaty instytucjonalnych nakazów i rytuałów, by dotrzeć do jego czystej esencji. W książce "Czy buddyzm jest religią?" autor z właściwym sobie humorem i błyskotliwością przekonuje, że buddyzm to przede wszystkim praktyczna mapa drogowa dla zachodniego umysłu, która uczy, jak żyć bez lęku w niepewnym świecie. Idealna lektura zarówno dla sceptyków, jak i wieloletnich fanów twórczości Wattsa.
Święty Grzegorz Palamas – określany mianem „ostatniego ojca Kościoła” i działający w okresie renesansu Paleologów – to jeden z najbardziej rozpoznawalnych współcześnie teologów kojarzonych z szeroko rozumianym prawosławiem.Jego traktat „150 rozdziałów przyrodniczych, teologicznych, etycznych i ascetycznych, oczyszczających z barlaamowej zarazy” – którego pierwszy kompletny przekład polski wraz z obszernym wprowadzeniem zawdzięczamy Łukaszowi Leonkiewiczowi – to dojrzałe dzieło bizantyjskiego teologa, obejmujące całokształt jego myśli. Napisane pod koniec drugiego etapu sporów hezychastycznych w XIV wieku, nie jest jedynie traktatem polemicznym o charakterze apologetycznym, lecz stanowi kompletny, dojrzały manifest chrześcijańskiego światopoglądu, łączący naukę o stworzeniu z mistyczną teologią przebóstwienia. Palamas porusza w nim tematykę teologiczną, ale również etyczną, a nawet przyrodniczą. Traktat „150 rozdziałów…” można określić mianem syntezy myśli bizantyjskiej – teologia ascetyczna łączy się w nim z teologią dogmatyczną, nie brakuje też odwołań do wcześniejszej tradycji intelektualnej ojców Kościoła i ojców pustyni.
Ernst Cassirer (1874-1945) - niemiecki filozof pochodzenia żydowskiego, prof. i rektor na Uniwersytecie w Hamburgu, w 1933 roku wyemigrował do Anglii, potem Szwecji (w 1939 roku przyjął szwedzkie obywatelstwo) i USA. Neookantysta, uczeń Hermana Cohena, ostatni wybitny przedstawiciel idealistycznej Szkoły Marburskiej, autor kilkunastu rozpraw, z których za najważniejsze uznaje się 3-tomową Philosophie der symbolischen Formen, Esej o człowieku i właśnie wydaną w 1945 roku, ostatnią pracę Cassirera Mit państwa.Podsumowuje w nim swoje rozważania na temat struktury myślenia mitycznego. A jak pisze Hanna Buczyńska (w: Cassirer WP 1963) wg Cassirera Myślenie mityczne jest myśleniem konkretnym, nieabstrakcyjnym. Jest to świadomość, która nie operuje pojęciami ogólnymi, wszystkie jej pojęcia są uwikłane w indywidualne sytuacje, szczegółowe konteksty. () Mit nie ma charakteru czysto intelektualnego. Pomimo, że jest formą myślenia, formą świadomości, to jednak czynnik emocjonalny gra w nim poważną rolę. Mit jest w równym stopniu produktem emocjonalnym co racjonalnym i nie można pomijać w nim żadnego z tych elementów. Nie przeczy to bynajmniej możliwości traktowania mitu jako formy myśli, bowiem mit jest przetworzeniem, wyrażeniem emocji, a nie samą emocją. () O ile świadomość naukowa ma charakter kontemplematywny, o tyle w świadomości mitycznej w sposób równoważny występują czyn , emocja i myśl. Po tych ogólnych rozważaniach poprowadzi nas autor przez historię mitu ale też walki z mitem w myśli politycznej od Platona (zwł. Państwo, Prawa, Polityk) i Arystotelesa (zwł. Polityka), przez myślenie średniowieczne (św. Tomasz), Machiavellego aż po Hegla i mity polityczne XIX i XX wieku z kultem bohaterów Carlylea i ras Gobineau na czele.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
