Zapraszamy po szeroki wybór literatury z dziedziny filozofii: systemy filozoficzne, kultura, sztuka, socjologia, historia filozofii, dzieła wielkich myślicieli. Szczególnej uwadze polacamy tutaj książki współczesnego nauczyciela duchowego, autora książek i wykładów z dziedziny duchowości czyli Eckhart Tolle. Jego bestsellery to Nowa ziemia, Strażnicy istnienia, Mowa ciszy, Praktykowanie potęgi teraźniejszości, Diament w twojej kieszeni i wiele innych, po które zapraszamy na Dobreksiazki.pl
Książka ta jest kontynuacją badań autorki nad świadomością. Stosując metodę redukcji fenomenologicznej, autorka odsłania istotowe powiązania między fenomenologią a psychologią w dociekaniach nad świadomością. Przedstawione analizy koncepcji świadomości Edmunda Husserla, Edyty Stein, Romana Ingardena, Ludwiga Landgrebego, Eugena Finka i Anny Teresy Tymienieckiej pokazują, że istota świadomości jest różna od subiektywności. Zestawienie tych wniosków z analizą eksperymentalnych badań nad nieświadomymi procesami ukrytego umysłu w psychologii pozwala przyjąć istnienie w ludzkiej immanencji struktury autonomicznej wobec subiektywności, która warunkuje jej działania. Strukturę tę można określić jako absolutną świadomość, tj. globalne magnetyczne pole informacji oddziałujące na nasz układ nerwowy i pracę mózgu. Przedstawione teorie dotyczące funkcjonowania mózgu pokazują, że obecne w nim powiązania są nielogiczne, a jego asocjacje występują również poza nim – w globalnym polu informacji. W kontekście badań nad sztuczną inteligencją analizy te ujawniają zasadniczy deficyt współczesnych prób stworzenia świadomej sztucznej inteligencji, która zaczyna jawić się jako przeciwieństwo twórczej siły życiowej – świadomości. Z prezentowanych w książce rozważań wynika, że świadomość nie jest bytem, lecz relacją i kompromisem. Jest czystą możliwością, przejściem i horyzontem pozbawionym konkretnych obiektów, które mogą zostać zwerbalizowane dopiero przez poznający podmiot i jego głos. Odsłonięcie istoty świadomości za pomocą metody redukcji fenomenologicznej wymaga zatem opisania nowej teorii poznania.
Filozoficzne rozważania wokół zagadnień, jakie niesie ze sobą technologia XXI w.Książka podejmuje problemy, których nie można dzisiaj pominąć. Czyni to z perspektywy wyrazistej, zakorzenionej w klasycznej filozofii, a zarazem świadomej współczesnych wyzwań. Jej znaczenie polega nie tylko na omówieniu aktualnych problemów związanych ze sztuczną inteligencją i technologiami cyfrowymi, lecz także na przypomnieniu, że debata o przyszłości technologii jest zarazem debatą o człowieku, jego rozumności, wolności, odpowiedzialności i zdolności do poznania prawdy.Filozofia, od wieków zobowiązana do stawiania pytań, nie może się zwolnić od prób oceny współczesnej cywilizacji technicznej i skutków związanych z dynamicznym rozwojem technologii, nawet jeśli komuś się wydaje, że filozoficzne dywagacje są dalekie od technologicznych nowinek. Nic bardziej błędnego. Pytanie o naturę i następstwa tego, co potrafią maszyny, dotyczy nie tylko rezultatów ich operatywności, ale także kształtu życia społecznego i politycznego.Pytania, które należy sobie postawić, zastanawiając się nad sztuczną inteligencją wydają się proste, ale odpowiedź na nie wymaga poważnej, nie tylko technicznej, refleksji. Czym jest sztuczna inteligencja? Jaki rodzaj „inteligencji” realizują maszyny? Z jaką właściwością systemów informatycznych mamy do czynienia, kiedy widzimy, jak uczą się one zasobów całej naszej kultury i cywilizacji? Czy nadzieje naukowców i polityków pokładane w transhumanizmie mają jakąkolwiek wartość? Na czym polega istota tej rozwijającej się dziś gałęzi nauki? Jak zadbać o realne kształcenie dzieci i młodzieży w czasach, gdy programy są w stanie w kilka sekund napisać eseje, rozwiązać zadania domowe i komponować prace dyplomowe? Na jakich warunkach należy tworzyć szkolnictwo, programy nauczania, a ostatecznie intelektualnie dojrzałe społeczeństwo?Odważmy się więc na wysiłek zadawania pytań, stawiania trudnych zagadnień i często żmudnego, ale przez to wartościowego, poszukiwania odpowiedzi. Filozofia, której istotą zawsze były i są skomplikowane dylematy, jest na tych drogach najlepszą przewodniczką.
"Odkrycie ducha" to do dziś "kultowe" dzieło europejskiej humanistyki, choć jego autor Bruno Snell (1896-1986), niemiecki filolog klasyczny, napisał je w połowie XX wieku. Snell spędził swoje akademickie życie w Hamburgu, a na początku lat pięćdziesiątych został tam rektorem Uniwersytetu. Był autorem zaledwie kilku książek, ale zainicjowana przez niego działalność jest nadal kontynuowana, a od 1989 roku przyznaje się dorocznie nagrodę jego imienia za wybitne osiągnięcia filologiczne. W Odkryciu ducha autor, uważając, że nasze europejskie myślenie "zrodziło się u Greków", konsekwentnie wywodzi poszczególne jego formy z najdawniejszej tradycji greckiej. Jak wynika z jego badań, tytułowy "duch" jest wytworem greckiej myśli. Przez "ducha" rozumie się tu uniwersum podstawowych pojęć definiujących stosunek człowieka do siebie i do świata. Szczególnie doniosłe było zdaniem Snella wprowadzenie myślenia w kategoriach samoświadomości. Frapująca rekonstrukcja "odkrywania" takiego ducha przez Greków, począwszy od epoki archaicznej, to główna atrakcja tej niezwykłej książki. Snell śledzi narodziny poszczególnych form europejskiej kultury, jak liryka osobista, etyka, świadomość historyczna, logika czy początki przyrodoznawstwa, analizując dzieła od Homera przez liryków po dramaturgię i wczesną filozofię. Odkrycie ducha samo jest odkrywcze: imponuje nie tylko erudycją, lecz także oryginalnością, subtelnością i świeżością spostrzeżeń.
Alan Watts (1915-73) - brytyjski filozof, kulturoznawca, religioznawca, pisarz, popularyzator kultury Wschodu na Zachodzie, autor kilkudziesięciu książek i setek pomniejszych artykułów i nagrań, w pewnym sensie także legenda kontrkultury. Przez całe życie badał granice ludzkiej świadomości, a jego unikalne podejście do buddyzmu – pozbawione dogmatów i instytucjonalnego gorsetu – uczyniło z niego duchowego przewodnika dla milionów sceptyków, poszukiwaczy i artystów. "Czy buddyzm jest religią?" to kwintesencja jego życiowej misji: obierania religii z fasad, by dotrzeć do czystego doświadczenia wolności.Filozofia, system wierzeń, a może forma starożytnej psychoterapii? Alan Watts, legendarny - jak sam siebie nazywał - „filozoficzny showman”, zdejmuje z buddyzmu szaty instytucjonalnych nakazów i rytuałów, by dotrzeć do jego czystej esencji. W książce "Czy buddyzm jest religią?" autor z właściwym sobie humorem i błyskotliwością przekonuje, że buddyzm to przede wszystkim praktyczna mapa drogowa dla zachodniego umysłu, która uczy, jak żyć bez lęku w niepewnym świecie. Idealna lektura zarówno dla sceptyków, jak i wieloletnich fanów twórczości Wattsa.
Święty Grzegorz Palamas – określany mianem „ostatniego ojca Kościoła” i działający w okresie renesansu Paleologów – to jeden z najbardziej rozpoznawalnych współcześnie teologów kojarzonych z szeroko rozumianym prawosławiem.Jego traktat „150 rozdziałów przyrodniczych, teologicznych, etycznych i ascetycznych, oczyszczających z barlaamowej zarazy” – którego pierwszy kompletny przekład polski wraz z obszernym wprowadzeniem zawdzięczamy Łukaszowi Leonkiewiczowi – to dojrzałe dzieło bizantyjskiego teologa, obejmujące całokształt jego myśli. Napisane pod koniec drugiego etapu sporów hezychastycznych w XIV wieku, nie jest jedynie traktatem polemicznym o charakterze apologetycznym, lecz stanowi kompletny, dojrzały manifest chrześcijańskiego światopoglądu, łączący naukę o stworzeniu z mistyczną teologią przebóstwienia. Palamas porusza w nim tematykę teologiczną, ale również etyczną, a nawet przyrodniczą. Traktat „150 rozdziałów…” można określić mianem syntezy myśli bizantyjskiej – teologia ascetyczna łączy się w nim z teologią dogmatyczną, nie brakuje też odwołań do wcześniejszej tradycji intelektualnej ojców Kościoła i ojców pustyni.
Ernst Cassirer (1874-1945) - niemiecki filozof pochodzenia żydowskiego, prof. i rektor na Uniwersytecie w Hamburgu, w 1933 roku wyemigrował do Anglii, potem Szwecji (w 1939 roku przyjął szwedzkie obywatelstwo) i USA. Neookantysta, uczeń Hermana Cohena, ostatni wybitny przedstawiciel idealistycznej Szkoły Marburskiej, autor kilkunastu rozpraw, z których za najważniejsze uznaje się 3-tomową Philosophie der symbolischen Formen, Esej o człowieku i właśnie wydaną w 1945 roku, ostatnią pracę Cassirera Mit państwa.Podsumowuje w nim swoje rozważania na temat struktury myślenia mitycznego. A jak pisze Hanna Buczyńska (w: Cassirer WP 1963) wg Cassirera Myślenie mityczne jest myśleniem konkretnym, nieabstrakcyjnym. Jest to świadomość, która nie operuje pojęciami ogólnymi, wszystkie jej pojęcia są uwikłane w indywidualne sytuacje, szczegółowe konteksty. () Mit nie ma charakteru czysto intelektualnego. Pomimo, że jest formą myślenia, formą świadomości, to jednak czynnik emocjonalny gra w nim poważną rolę. Mit jest w równym stopniu produktem emocjonalnym co racjonalnym i nie można pomijać w nim żadnego z tych elementów. Nie przeczy to bynajmniej możliwości traktowania mitu jako formy myśli, bowiem mit jest przetworzeniem, wyrażeniem emocji, a nie samą emocją. () O ile świadomość naukowa ma charakter kontemplematywny, o tyle w świadomości mitycznej w sposób równoważny występują czyn , emocja i myśl. Po tych ogólnych rozważaniach poprowadzi nas autor przez historię mitu ale też walki z mitem w myśli politycznej od Platona (zwł. Państwo, Prawa, Polityk) i Arystotelesa (zwł. Polityka), przez myślenie średniowieczne (św. Tomasz), Machiavellego aż po Hegla i mity polityczne XIX i XX wieku z kultem bohaterów Carlylea i ras Gobineau na czele.
Książka przedstawia życie i osiągnięcia naukowe Witelona z Polski, wybitnego trzynastowiecznego polihistora; pierwszego polskiego filozofa, a także matematyka, fizyka badacza natury, dyplomatę, astronoma, medyka i psychologa. Studiował on w Paryżu i Padwie. Jego najważniejsze dzieło pt. Perspektywa znacząco wpłynęło na życie intelektualne Europy. Autor publikacji, opierając się na własnych tłumaczeniach i analizach, koryguje powszechny błąd uznawania Witelona za neoplatonika i wyznawcę metafizyki światła. Wykazuje, że jego poglądy kształtowały się pod wpływem arystotelizmu, odnowionego w XIII wieku, i empiryzmu Rogera Bacona. Witelo był prekursorem estetyki nowożytnej opartej na obserwacji i doświadczeniu. To on odkrył i opisał zjawisko równoczesnego kontrastu barwnego (znane dzisiaj jako prawo Chevreula). Leonardo da Vinci przejął do swojego Traktatu o malarstwie zjawisko opisane w dziele Witelona bez podania źródła. Publikacja prostuje liczne błędy w przekładach Perspektywy (m.in. u Tatarkiewicza i Venturiego), które doprowadziły do fałszywej interpretacji myśli Witelona. Napisana przystępnym językiem książka jest cenna zarówno dla badaczy, jak i wszystkich zainteresowanych historią filozofii, estetyki, metodologii i historią Polski.
"Wiedza radosna" to jedno z kluczowych dzieł Nietzschego, w którym filozof łączy głębokie refleksje z poetycką, aforystyczną formą. Książka ukazuje narodziny ducha wolności, który przeciwstawia się tradycyjnym wartościom i dogmatom. To właśnie w tym dziele pojawia się słynne ogłoszenie śmierci Boga, będące symbolem kryzysudotychczasowych fundamentów moralnych. Nietzsche zachęca czytelnika do twórczego życia, opartego na własnych wartościach, zamiast podążania za narzuconymi zasadami. Analizuje rolę sztuki i śmiechu jako sposobów radzenia sobie z ciężarem istnienia oraz podkreśla wagę odwagi intelektualnej i gotowości do zadawania niewygodnych pytań. Ważnym motywem jest pochwała radosnej afirmacji życia, nawet w obliczu jego tragicznej i chaotycznej natury. Pojawia się też koncepcja wiecznego powrotu, która stanowi próbę wyobrażenia sobie pełnej afirmacji własnego życia.
Platon (ok. 427347 p.n.e.) to jeden z najwybitniejszych filozofów w dziejach. Żył i działał w Atenach. Był uczniem Sokratesa i nauczycielem Arystotelesa. Założył sławną Akademię pierwszą instytucję naukową świata zachodniego. Jego pisma mają formę dialogów (napisał ich 35), w których często głównym bohaterem jest Sokrates. "Państwo" (gr. Politeia), obok "Uczty", uchodzi za najważniejsze dzieło Platona. To filozoficzny dialog, w którym analizuje on naturę sprawiedliwości i proponuje wizję idealnego państwa, opartego na harmonii, hierarchii i rządach mądrych filozofów. Rozważa również, jakimi cnotami powinien się kierować świadomy człowiek i obywatel, jak powinna wyglądać dobrze rządzona polis (starożytne greckie miasto-państwo) i jakie cechy powinien mieć idealny władca. "Państwo" Platona wywarło i nadal wywiera istotny wpływ na politykę, filozofię, politologię, teorię państwa, prawa i wychowania.
Niezwykle ciekawy zbiór pism, w których Arthur Schopenhauer (1788–1860) rozwija swoje antropologiczne i społeczne refleksje. Dziś wydadzą się one bardzo kontrowersyjne, anachroniczne i wzbudzą z pewnością sprzeciw czytelników, stanowią jednak ważne świadectwo epoki, w której tworzył słynny niemiecki filozof. Szczególną uwagę przyciągną zapewne jego uwagi poświęcone płci pięknej. Schopenhauer opisuje bowiem kobiety jako istoty kierujące się przede wszystkim intuicją i emocjami, a ich natura służy przede wszystkim podtrzymaniu gatunku, a nie realizacji wielkich dzieł kultury. Przypisuje im mniejszą zdolność do abstrakcyjnego myślenia i zajmowania się filozofią czy nauką. Twierdzi, że kobiety są bardziej praktyczne i przyziemne, ale jednocześnie bardziej skłonne do manipulacji. Jego złośliwości, aluzje i krytyka kobiet zrobiły światową karierę i zapewniają mu dziś sporą popularność na Facebooku.
Publikacja Kodeks Hammu-rabiego. Babilońskie prawa i orzecznictwo sądowe, jest poprawioną, zmienioną i w bardzo istotny sposób uzupełnioną oraz poszerzoną w zakresie komentarza historycznego i filologicznego wersją edycji Kodeksu Hammu-rabiego z 1996 r. Nowy tekst i tekst poprawiony stanowią ok. jednej trzeciej objętości całej publikacji, która jest również zaopatrzona w interesujące i ważne materiały ilustracyjne, nieobecne w edycji poprzedniej (zdjęcia obiektów oraz oryginalną mapę własnego autorstwa). Zwiększony również został aparat naukowy, obecny przede wszystkim w przypisach i komentarzach o charakterze językowym i filologicznym.
In this poignant, affirming, and beautifully illustrated journey, Mr Skelly explores the ups and downs of existence and discovers the makings of a meaningful life. "How lucky am I, to have lost what I wanted, to find what I deserved"Join beloved Mr Skelly, a gentle skeleton wandering across lush landscapes and treacherous terrains, through times of joy, loss, grief and love, to find his family and – ultimately – a safe home. Along the way, he discovers life lessons which help us remember what to hold onto and what to let go of, to realise how lucky we all are, because this beautifully fragile present moment is truly all we have.Mr Skelly invites you to shift your lens, make peace with what you can’t control, appreciate what can’t be seen, and live your life to the utmost of your ability. How Lucky Am I is a simple reminder that, in the end, we're all made of the same bones. With gentle words and hand-painted imagery, this book hopes to shine a softer light on what's often overlooked - and maybe, in doing so, help us remember what truly matters.
Zrozumieć śmierć, aby zrozumieć życie to książka, która w przystępny sposób ukazuje podróż, jaką wszyscy odbywamy po śmierci. Autor opisuje, jak wygląda życie „po tamtej stronie” i w jaki sposób wpływa ono na nasze codzienne życie na ziemi.
Dzięki tej publikacji czytelnik otrzymuje odpowiedzi na pytania, które od zawsze nurtują ludzkość:
Dokąd zmierzamy po śmierci?
Po co tu jesteśmy?
Jaki jest sens naszego życia?
Dlaczego pewne wydarzenia powtarzają się w naszym życiu?
W jaki sposób duchy mogą kontaktować się z bliskimi?
Książka oparta jest na rzeczywistych przykładach i badaniach, które autor zebrał podczas sesji regresji z pacjentami, oferując spojrzenie na życie po śmierci wolne od wpływów religijnych i filozoficznych.
Dodatkowo Joaquín Cámara porusza kwestie towarzyszenia osobom umierającym oraz przechodzenia procesu żałoby.
Dla osób, które czytały „Wędrówkę dusz” dr. Michaela Newtona, jest to fascynujące uzupełnienie wiedzy o tym, co dzieje się po drugiej stronie życia.
Niniejsze opracowanie jest trzecią już publikacją Krzysztofa Homy SJ dotyczącą Arnobiusza, starożytnego afrykańskiego retora i apologety chrześcijaństwa. W poprzednich pracach autor przedstawił zarys myśli Arnobiusza i jego sylwetkę na tle ówczesnej epoki. Została omówiona w nich twórczość oraz znaczenie i recepcja jego pism. Publikacje te zawierają także obszerną i aktualną bibliografię. Tłumaczenie księgi III oraz IV Adversus nationes, głównego dzieła Arnobiusza, jest kolejną próbą przybliżenia polskiemu czytelnikowi myśli (teologii i filozofii) retora z Sicca Veneria. Księgi te zawierają przede wszystkim krytykę religii świata rzymskiego oraz ich teologii. Podejmując tę krytykę, Arnobiusz miał na celu obronę chrześcijan, którzy w tamtym czasie doświadczali licznych prześladowań w Afryce Prokonsularnej. Oprócz tradycyjnych argumentów występujących u innych apologetów tego okresu Arnobiusz posługiwał się także oryginalną argumentacją odwołującą się do logiki, filozofii języka, kwestii związanych z tożsamością płciową oraz z obecną w ówczesnych religiach praktyką nadawania zwierzętom cech ludzkich.
Jak podczas okupacji wyobrażano sobie odrodzoną Polskę? Książka prof. Kazimierza Przybysza przynosi zaskakujące dziś odpowiedzi na to pytanie. Nowa Polska w wielu programach politycznych miała być krajem z częściowo upaństwowioną gospodarką, planowaniem gospodarczym, radykalną reformą rolną. O przedwojennej dyktaturze niemal wszyscy, nie tylko komuniści, pisali najgorsze rzeczy. Dla wykształconego na "polityce historycznej" ostatnich lat czytelnika każda strona tej książki i każdy dokument to wielka niespodzianka.Prof. Adam Leszczyński, Dyrektur Instytutu Narutowicza.
Książka Barłowskiego pokazuje, że w normatywnym projekcie ideologicznym, jakim jest pisarstwo Dmowskiego, istnieje obszar, który niełatwo przykroić do założonych z góry wyobrażeń i przekonań. Jest nim twórczość literacka, najmniej znana, a rozwijana raczej na marginesie działalności pisarskiej ojca polskiego nacjonalizmu, składająca się głównie z dwóch powieści, W połowie drogi i Dziedzictwo , oraz kilku młodzieńczych opowiadań, w których przypadki pojedynczych bohaterów świata powieściowego nie zawsze pokrywają się z deklarowaną w pismach politycznych normatywną wizją Polaka – na wskroś heteroseksualnego mężczyzny i nieugiętego patrioty. Dmowski – uważany za jednego z najważniejszych pisarzy i ideologów polskiego nacjonalizmu, monumentalny pomnik i bezsprzeczny fundament endeckiego etosu – okazuje się dla Barłowskiego pełen niejednoznaczności, sprzeczności i pęknięć. Podejrzliwa postawa autora, który korzysta z osiągnięć gender i masculinities studies , polega na rewizji dotychczasowych przekonań. Trudno wyobrazić sobie inne ramy metodologiczne do badania problematyki męskości i męskich reprezentacji niż gender studies , poszerzone o perspektywę studiów nad mężczyznami czy teorią queer . Twórczość Dmowskiego staje się tutaj laboratorium rozmaitych zagadnień tożsamościowych nacjonalistycznego imaginarium, które Barłowski rozpracowuje z dużą drobiazgowością i przenikliwością. Z recenzji dra hab. Tomasza Kaliściaka, prof. UŚ
Tytuł książki w sposób oczywisty nawiązuje do tekstu Marii Straś-Romanowskiej „Wolna wola – zagubiony paradygmat współczesnej psychologii„. tekst ten został zamieszczony w niniejszej książce jako pierwszy, ponieważ to w wolnej woli rozgrywa się wszystko – każdy wybór antropologiczny i wartości, wokół których człowiek buduje swoje życie. Odrzucenie bądź przyjęcie wolnej woli ma swoje konsekwencje dla całej siatki pojęć z nią powiązanych. czym staje się bez wolnej woli pojęcie wolności, odpowiedzialności czy dojrzałości. Czy godność osoby ludzkiej nie jest wówczas tylko szowinizmem gatunkowym, jaką wagę mają decyzje i namysł przed ich podjęciem. jeżeli wolna wola jest mechanizmem adaptacyjnym, a człowiek – zdeterminowaną jednostką, to czy może on pozostać podmiotem moralnym, zdolnym ukierunkować swój trud ku dobru, poszukać prawdy o nim i jej się podporządkować. ze wstępu do publikacji
Dwa tomy "Wykładów z filozofii społecznej" Jakuba Kloca-Konkołowicza (1975–2021) zawierają roczny kurs akademicki zrekonstruowany na podstawie nagrań z dwóch cykli: 2019/20 i 2020/21. Kurs rozpoczyna prezentacja ambitnego rozumienia zadań filozofii społecznej, potem zostają omówione podstawy nowożytnego kontraktualizmu i liberalizmu, a następnie ich najważniejsze krytyki, w tym w szczególności te bazujące na klasycznej filozofii niemieckiej. Tom 2, odpowiadający semestrowi letniemu kursu, zawiera wykłady poświęcone krytycznej recepcji liberalizmu i nowożytnego kontraktualizmu, głównie na polu filozofii niemieckiej. Omówione są w nim koncepcje Fichtego, Hegla, Marksa, Horkheimera i Adorna, Arendt oraz Rawlsa. W toku prezentacji pojawiają się także istotne odwołania do poglądów Arystotelesa, Benjamina, Nozicka i innych myślicieli. Centralny element wywodu tworzy przystępne omówienie wybranych stanowisk klasycznej filozofii niemieckiej (Fichte, Hegel), poruszające wiele wątków mało znanych polskim odbiorcom, jednak autor odwołuje się w tomie także do koncepcji wykraczających poza tę tradycję. Całość wieńczy krótka rekapitulacja poświęcona filozofii społecznej w ogóle.
Dwa tomy "Wykładów z filozofii społecznej" Jakuba Kloca-Konkołowicza (1975–2021) zawierają roczny kurs akademicki zrekonstruowany na podstawie nagrań z dwóch cykli: 2019/20 i 2020/21. Kurs rozpoczyna prezentacja ambitnego rozumienia zadań filozofii społecznej, potem zostają omówione podstawy nowożytnego kontraktualizmu i liberalizmu, a następnie ich najważniejsze krytyki, w tym w szczególności te bazujące na klasycznej filozofii niemieckiej. Tom 1, odpowiadający semestrowi zimowemu kursu, koncentruje się na prezentacji filozoficznych podstaw liberalizmu i nowożytnego kontraktualizmu. Wykłady rozpoczynają się od charakterystyki filozofii społecznej, po której następuje obszerne omówienie koncepcji Hobbesa przedstawionej w Lewiatanie. W dalszej części zawierają kolejno prezentację poglądów Locke'a i Rousseau, szczegółowe omówienie filozofii praktycznej Kanta oraz wprowadzenie do myśli Fichtego, kontynuowanej w kolejnym tomie. Pojawiają się tu także odwołania m.in. do koncepcji Foucaulta, Habermasa, Schmitta i innych filozofów.
Książka jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię Hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. D.K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej polskiej prasy sprzed Zagłady, głównie prasy polsko-żydowskiej. W tym tomie analizuje spory i debaty o charakterze etyczno-religijnym, na przykład spór myślicieli żydowskich z rasistowskimi i szowinistycznymi poglądami Romana Dmowskiego i innych polskich nacjonalistów czy obronę humanizmu hebrajskiego przed antysemityzmem prof. Tadeusza Zielińskiego, uważanego za najwybitniejszego ówczesnego polskiego filologa klasycznego i historyka starożytności."Prof. Sikorski jest mistrzem w analizie. Jego interpretacja osadzona jest w kontekście historyczno-kulturowym i odwołuje się stale do uniwersaliów, myśli filozoficznej, religioznawczej, antropologii i historiografii".z recenzji prof. Jarosława Ławskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
