O miłości dużo już napisano i wciąż wiele się pisze.
Ta książka nie jest jeszcze jedną rozprawą o miłości osobistej ani poradnikiem, jak praktykować miłość. Próbuje raczej umożliwić doświadczenie takiej płaszczyzny więzi, która przekracza "ja kocham ciebie", "ty kochasz mnie".
Jest to płaszczyzna jedności ze wszystkim i z każdym. Przekracza ona antropocentryczne widzenie świata i nasz ego-centryzm.
W centrum uwagi umieszcza ostateczną rzeczywistość oraz odwołuje się do podstaw naszego bytu. Tutaj moje ja nie jest oddzielone od innych, lecz podobne jest do jednej z wielu fal na oceanie.
Na tej płaszczyźnie nikt nie może wypaść z miłości. Nikt jej nie może utracić. Jest to płaszczyzna mistycznej więzi, doświadczenia jedności wszelkiego bytu.
Swoje życie pojmuję jako historię człowieka i Boga. Dlatego razem z sufickim mistykiem, Ibr Arabim, wołam: "Podążam za religią miłości, dokądkolwiek ciągnie jej karawana, ponieważ miłość jest mi religią i wiarą".
Willigis Jäger
Willigis Jäger, benedyktyn i mistrz zen, czerpie inspiracje z mistyki chrześcijańskiej i z zen. Jego wizja integralnej duchowości jednoczy wielką skarbnicę wschodniej i zachodniej mądrości, uwzględniając jednocześnie najnowsze odkrycia nauki.
Jest założycielem Benediktushof w Holzkirchen, Centrum Dróg Duchowych, gdzie żyje i pracuje, oraz współzałożycielem Domu Medytacji Sonnenhof w Schwarzwaldzie. Założył Würzburską Szkołę Kontemplacji, Fundację Mądrość Wschodu i Zachodu oraz linię zen Willigis Jäger. W swoich kursach, wykładach i publikacjach wskazuje drogę do głębokiego doświadczenia duchowego, które jest źródłem prawdziwej odnowy na wszystkich poziomach ludzkich i społecznych. Autor wydanych u nas książek: Fala jest morzem, Tu i teraz. Myśli na każdy dzień, Życie nigdy się nie kończy. O chorobie, starości i śmierci, Fitness, wellness a duchowość.
Największą zaletą ?Pochwały wątpliwości? jest odwaga przypominania rzeczy najważniejszych i dlatego ? tak łatwo zapominanych. Przede wszystkim ? obrona uniwersalnych, ponadczasowych osiągnięć myśli ludzkiej przed z jednej strony fundamentalizmem (zarówno religijnym jak I świeckim), a z drugiej przed wszechogarniającym relatywizmem i tak modnym dzisiaj postmodernizmem. Jak piszą autorzy Każdy światopgląd jakoś umiejscawia człowieka. Fundamentalizm czyni to zarówno w wersji rekonkwisty, jak i w wersjach subkulturowych. Tożsamość ma być uważana za rzecz oczywistą, wyposażoną w oczywistą słuszność. I dalej Jeżeli ktoś ceni wolność oraz społeczeństwo, w którym wolność została zinstytucjonalizowana przez liberalną demokrację I konstytucyjne państwo fundamentalizm musi postrzegać jako poważne zagrożenie. Fundamentalizm, czy to religijny, czy świecki, jest zawsze wrogiem wolności.Ale z drugiej strony czeka na nas pułapka sceptycyzmu, relatywizmu czy postmodernizmu (wszelkich -izmów). Wedle Bergera I Zijdervelda większość teorii postmodernizmu twierdzi, że wszystkie interpretacje są równorzędne, co oczywiście zwiastowałoby koniec wszelkich badań naukowych historii i społeczeństwa. Niektórzy teoretycy postmodernizmu utrzymują, że poza tymi interpretacjami nic nie istnieje, co jest bliskie klinicznej definicji schizofrenii, stanu, w którym człowiek nie jest w stanie odróżnić rzeczywistości od własnych fantazji. Mówiąc prościej, istnieje ogromna różnica między postmodernizmem a socjologią nauki, rozumianą jako nauka empiryczna.Wszystkie postacie relatywizmu przeczą zdroworozsądkowemu doświadczaniu codziennego życia...Czy mamy zatem wyjście z pułapki zastawionej na nas przez z jednej strony fundamentalizm a z drugiej relatywizm? Tak odpowiadają autorzy: tym wyjściem jest Pochwała wątpliwości.
Najważniejsze dzieła filozoficzne i estetyczne:
Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie istnienia
Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia
Teatr. Wstęp do czystej Formy w teatrze
Narkotyki
Powieści:
622 upadki Bunga, czyli Demoniczna kobieta
Pożegnanie jesieni
Nienasycenie
Utwory teatralne:
W małym dworku
Kurka wodna
Wariat i zakonnica
Szewcy
Matka
Książka jest uczciwą odpowiedzią na niezwykle aktualny temat eutanazji. Odznacza się ona wszechstronnym przedstawieniem problemu - medycznym, psychologicznym, socjologicznym i moralnym. (...) Jest napisana na wysokim poziomie intelektualnym, ale również z sercem; Czytelnik nie tylko otrzyma obiektywną wiedzę o eutanazji, ale czytając, wzruszy się.
Książka jest rezultatem osobistej potrzeby Autora zmierzenia się z tą rozległą i budzącą namiętności problematyką dziejów powszechnych. Pisał ją w okresie 1994-1999, ale dojrzewał do niej od dziesiątków lat jako świadek epoki pieców i szoah, jako student Katolickeigo Uniwersytetu Lubelskiego zafascynowany dziejami i kulturą duchową Śródziemnomorza i Bliskiego Wschodu, jako świadek powojennych dramatów Polski i równie dramatycznych konfliktów i powikłań polsko-żydowskich. To kolejny głos w dialogu polsko-żydowskim.
Akcja „Romansu biurkowego...” toczy się w ciągu jednego roku w oddziale istniejącego w wirtualnej rzeczywistości banku, do złudzenia przypominającego biuro z historyjek Scotta Adamsa o Dilbercie, w którym pracę znalazł dorosły już Mikołajek z opowieści Sempé i Goscinnego.
Teksty publikowane były przez pięć lat w intranecie Banku Zachodniego WBK. Kiedy wiosną 2009 roku kryzys spowodował, że przestały się ukazywać, jedna z pracownic banku wysłała autorowi e-mail: : No, niestety, tego się właśnie obawiałam, że po kawie, herbacie, wodzie z dystrybutora, dofinansowanym kursie języka angielskiego itd... obetną także Pana felietony. Wielka szkoda L. (...) bo dla mnie jest to większa strata niż kawa, herbata, itd.”
Czyta: Tomasz Kammel
Hołownia pokusił się o biografię... Boga!
Szymon Hołownia uwielbia ambitne projekty. Taki jest również ten: książka, która ma być pierwszą na świecie biografią Boga! Jak na biografię przystało, autor zaczyna od samego początku, czyli - no właśnie, od kiedy?
Relacja Boga i czasu to jeden z poruszanych przez Hołownię fascynujących tematów. Znany dziennikarz opisuje nasze wyobrażenia dotyczące Stwórcy, próbując odpowiedzieć na najczęściej nurtujące nas pytania: czy rzeczywiście Bóg jest jeden, dlaczego w Starym Testamencie bywał okrutny i mściwy, a w Nowym twierdził, że najważniejsze to kochać i przebaczać, czemu nie daje się zobaczyć, dlaczego objawił się akurat Żydom i czym jest Trójca Święta?
Najważniejsze teologiczne koncepcje, charakterystyczny styl Hołowni i liczne osobiste refleksje autora na temat jego stosunku do Stwórcy to wybuchowa mieszanka!
Fragment książki
Bo w Kościele - i to mnie doprowadza do pasji - mówimy często o wszystkim, tylko nie o Nim. Chrześcijanie mają coraz większą wiedzę o katolickiej etyce seksualnej, nauce społecznej Kościoła, na bieżąco śledzą bardziej lub mniej wesołe przygody hierarchii. Gdyby jednak zapytać ich o źródło, o to, ze względu na Kogo się gromadzą, pojawiłyby się kłopoty. Jasne, wiemy i słyszymy sporo o Jezusie (bardziej szczegółowy test wykazałby, że był On przeciwko złym ludziom, a popierał dobrych). Ale co wiemy o Bogu Ojcu? A o Duchu Świętym? Coraz trudniej przychodzi mi cierpliwe słuchanie, że Trójca Święta to samotny Ojciec wychowujący Syna i wraz z Nim hodujący Gołębia. Mamy skarb. Zakopany w ogródku.
Byłbym intelektualnym i duchowym samobójcą, twierdząc, że uda mi się opisać Boga. Spróbuję jedynie przyjrzeć się kilku wybranym punktom z dziejów Jego relacji z tym światem. Poczekać na Niego, zobaczyć, jak przechodzi. Pamiętając, że - jak mówi Księga Wyjścia - „nikt nie może widzieć Boga i pozostać przy życiu". I że - jak pisał Lampedusa - „wiadro napełnione morską wodą nie jest morzem. Żeby poznać morze, trzeba się z nim zżyć, żeglować po nim, narażać się na rozbicie". Porzucić na chwilę kojącą myśl, że On stworzył nas na swój obraz i podobieństwo, a więc jest po prostu naszym wujkiem.
Przez kilkanaście lat świadomych zmagań z wiarą nauczyłem się już, że zamiast Go „przyszpilać", trzeba próbować Go poznać (co w biblijnym języku oznacza bardzo intymną relację). Z pełną premedytacją nie będę się więc bawił w tej książce w udowadnianie, że może jednak Bóg istnieje. W kręcenie intelektualnych bacików na tych wszystkich, których najwidoczniej coś w duszy strasznie męczy, bo pracują ciężko dniem i nocą, próbując znaleźć ten jeden jedyny dowód, który pokaże światu, że poza nami nie ma nic. Zamiast walczyć o laur w nieustającym Okręgowym Turnieju Tych, Co Stoją pod Drzwiami i Szukają Odpowiedzi na Pytanie, Czy Wejść, ja wolę zaryzykować, nawet jeśli banał tego zachowania miałby spotkać się z pogardą innych graczy. Zastrzegam - piszę z perspektywy człowieka wierzącego, ale bez pretensji do udowadniania komukolwiek czegokolwiek, choć z wyraźną pokusą, by zacytować kardynała Ratzingera, który nawiązując do słynnego zakładu Pascala, zadał pytanie za sto punktów: współczesny świat z taką pasją testuje hipotezę, że Boga nie ma, ale skoro wszystkie opcje są w grze, co strasznego by się stało, gdybyśmy zaczęli żyć tak, jak gdyby On był?
Od niewierzących słyszę czasem, że u wierzących drażniące jest to, że nie mają wątpliwości. Nie wiem, jak inni, ja je mam. Mało tego, odnoszę wrażenie, że „rozkręcanie się" wiary nie zmniejsza puli pytań, które jej się stawia, a z posuwaniem się na drodze wiary.
Skolimowski był gwiazdą, idolem pokolenia, choćby przez to, że otaczała go aura niezwykłości. Bardzo dobrze znał ówczesną śmietankę artystyczną: Agnieszkę Osiecką, Zbigniewa Cybulskiego, Bogumiła Kobielę czy Krzysztofa Komedę, dla którego robił scenografię i oświetlenie koncertów. Z drugiej strony, w swojej twórczości ucieleśniał mit outsidera i egzystencjalisty.
Fragment książki
Czy cenzura jest dopuszczalna? Niektóre słowa ranią, dlaczego więc ich nie zakazać? Przecież ?pedał? boli
tak samo jak cios w splot słoneczny. A co z pornografią? Poniża kobiety, więc może należy wyjąć ją spod
prawa? Takie pytania postawiła sobie wybitna amerykańska filozofka Judith Butler. Walczące słowa to
erudycyjny esej czerpiący z psychoanalizy, prawoznawstwa, socjologii i nauki o kulturze. Butler analizuje
konkretne regulacje prawne, wyroki amerykańskiego Sądu Najwyższego, przykłady z międzynarodowej
polityki, kultury popularnej i literatury. Po drodze trafia nawet na hip-hop.
Taka książka mogła powstać chyba tylko w Krakowie! Powinien sięgnąć po tę książkę każdy, kogo interesuje katolicki głos na temat mobbingu, internetu albo związków homoseksualnych. Autor nie unika trudnych tematów. Oczyszczenie Kościoła z grzechu we własnych szeregach, mowa o pedofilii, jest jednym z nich, innym natomiast - zaangażowanie polityczne duchownych.
W książce Stalin jako totalne dzieło sztuki Groys wychodzi z założenia, że stalinizm i sztuka socrealistyczna nie były przekreśleniem rozwoju myśli, swego rodzaju powrotem do barbarzyństwa. Tam, gdzie zwykło się szukać zerwania i upadku, Groys szuka kontynuacji i postępu. W jego przekonaniu kultura epoki stalinowskiej nie stanowiła odwrotu od ideałów bezpośrednio poprzedzającej ją awangardy, ale ich twórcze rozwinięcie. Przy czym autor nie tyle wskazuje na typologiczne podobieństwa na poziomie wizualnym czy znane fakty dotyczące współpracy awangardy z sowiecką władzą - to robiono już przed nim - ile podkreśla ideową ciągłość między projektem Majakowskiego i Malewicza a myślą Stalina.
Czego śmierć może nas nauczyć o życiu
Codziennie masz mnóstwo spraw na głowie. Bardzo często dotyczą one załagodzenia konfliktów z kimś bliskim lub pozbycia się brzemienia winy. Niejednokrotnie pozostawiasz ich załatwienie na późniejszy dzień. Uważasz, że nie stanie się nic złego, jeśli dany temat odczeka jeszcze 24 godziny. A co, jeśli jutro nigdy nie nadejdzie?
James Van Praagh - medium o międzynarodowej sławie, producent i gość licznych programów telewizyjnych - zaprasza Cię na spotkanie z osobami, które nie zdołały zamknąć wszystkich spraw przed swoim odejściem z tego świata. Ukazuje on, jak wielkie piętno takie sytuacje wywierają na osoby żyjące oraz na życie pozagrobowe tych, którzy nas już opuścili.
Wina, żal uprzedzenia czy uraza - te wszystkie uczucia są nam aż za dobrze znane. Obciążają one nasze dusze i wiążą zarówno nas jak i naszych bliskich w kręgu wzajemnych uprzedzeń, który nie znika w momencie śmierci. Kręgu, który zatruwa życie osób będących na tym, jak i na tamtym świecie.
Poznaj konsekwencje tkwienia w toksycznych relacjach międzyludzkich i kurczowego trzymania się negatywnych emocji. Dowiedz się, jak wpłyną one na Twoje życie doczesne. Poznaj ich oddziaływanie na czekającą Cię wieczność.
A przede wszystkim - unikaj błędów, które już ktoś przed Tobą popełnił. Błędów, za które musiał płacić także po śmierci.
Razem czy osobno? Jest zapisem polemiki, którą sprowokował krytyczny artykuł teolożki Małgorzaty Wałejko odnoszący się do książki Parami do nieba autorstwa Zbigniewa Nosowskiego. W dyskusję, która pierwotnie toczyła się na łamach miesięcznika ?W drodze?, włączają się teologowie ? Monika Waluś, Janusz Pyda OP; małżonkowie ? Agata i Krzysztof Jankowiakowie oraz filozof ? Piotr Sikora.
Warto posmakować normalnej, katolickiej debaty. W polskim Kościele mamy jej bardzo mało. Nie uczymy się twórczej i inspirującej wymiany poglądów, nawet w tak ważnych dla Kościoła kwestiach, jak małżeństwo, miłość, seksualność, celibat. Mamy więc rzadką okazję posłuchać członków Kościoła uczciwie i otwarcie debatujących, próbujących zrozumieć specyfi kę duchowości małżeńskiej, ujawniających przy tym otwarcie swoje rozbieżne poglądy i odmienne emocje. Co ciekawe, wymiana opinii wcale nie prowadzi do ich
unifikacji i porozumienia.
ze wstępu o. Ksawerego Knotza OFM Cap
Ja czyli Ty to powiastka filozoficzno-psychologiczna osadzona w klimacie fantasy. Wielowymiarowa, magiczna podróż do własnego wnętrza przenosi czytelnika w świat najskrytszych zakamarków podświadomości. Pełna symboli, metafor i wieloznaczności, które w subtelny sposób sprawiają, że czytając ją zaczynamy zwracać uwagę na rzeczy dotychczas nieujawnione. Książka ta wstrząsa, wzrusza, śmieszy, ale przede wszystkim wywołuje refleksje, stawiając pytania o sens egzystencji i znaczenie jego odnalezienia.
Każdy z nas w naturalny sposób potrzebuje szanować i doznawać szanowania, potrzebuje czynić dobro i doświadczać dobra, potrzebuje dawać wolność i jej doświadczać. Jeżeli młodemu człowiekowi nauczyciel pokaże, że razem tworzą ?MY?, że mają sporo wspólnego, że na tym samym im zależy, że zmierzają w podobnym kierunku ? to wielka szansa na przekonanie ucznia do działania. Jeżeli jednak zamiast zdrowej relacji, uczestnik procesu edukacyjnego traktowany jest jak tryb w maszynie, musi żyć w cieniu, a wmawia mu się, że żyje w świetle i jest w centrum zainteresowania, to wcześniej czy później w takiej osobie coś ?pęka?. Na ile szkoła zaprasza do uczenia, a na ile spycha ucznia na drugi plan ? o tym w niniejszej publikacji.
Kontynuacja Rozmów o śmierci i umieraniu
Rozmowy o śmierci i umieraniu to jedna z najważniejszych książek, jakie kiedykolwiek zostały napisane na ten temat, która wciąż uważana jest za punkt odniesienia w opiece nad umierającymi. Błyskawicznie stała się bestsellerem, a magazyn „Life” nazwał ją „głęboką lekcją życia”. Tej druga część - Pytania i odpowiedzi na temat śmierci i umierania - zawiera pytania, które były najczęściej zadawane dr Kübler-Ross podczas wykładów, oraz jej empatyczne odpowiedzi.
Praca omawia proces dochodzenia do akceptacji końca życia, kwestie samobójstwa, terminalnej choroby, eutanazji, sposobu, w jaki należy powiedzieć pacjentowi o krytycznej chorobie, i radzenia sobie ze wszystkimi specyficznymi trudnościami związanymi ze śmiercią.
Pytania i odpowiedzi na temat śmierci i umierania stanowią niezbędne źródło dla lekarzy, pielęgniarek, członków duchowieństwa, pracowników socjalnych i laików mierzących się ze śmiercią i umieraniem.
Osoby, które muszą poradzić sobie ze śmiercią – czy jako przedstawiciele służb społecznych, przyjaciele, czy krewni – nie mogłyby znaleźć lepszej książki.
– Library Journal
Elisabeth Kübler-Ross – sławna na całym świecie lekarka, psychiatra, tanatolog, znana ze swojej pracy z dziećmi i chorymi na AIDS. To jej właśnie przypisuje się zainicjowanie ruchu hospicyjnego w Stanach Zjednoczonych.
Książka ukazała się we Francji 19 maja br. , do tej pory sprzedano już 200 tys. egzemplarzy. Głównym walorem książki jest jej absolutna aktualność. Istotę książki stanowi teza, iż świat stoi wobec zasadniczych wyborów. Zachód, czyli Europa i USA nie chcą zrezygnować z wysokiego standardu życia, ale żyją ponad stan, coraz bardziej się zadłużając. Autor kreśli bardzo obszerną i wnikliwą! historię długu publicznego od starożytności, przez wszystkie epoki aż po chwile obecną dowodząc, że zbyt wielkie długi publiczne prowadziły każdorazowo do wielkich konfliktów a nawet światowych wojen. Dziś najgorszego scenariusza tez wykluczyć się nie da - autor opisuje stopniowo jego fazy. Ale z historii należy wyciągnąć wnioski, nazwane przez Attalego lekcjami. Dramatu można uniknąć jeśli podejmie się w porę odpowiednie kroki. Ta pasjonująca i pobudzająca intelektualnie lektura napisana jest stosunkowo dostępnym językiem, nie wymagającym głębokiego ekonomicznego przygotowania. Dla Polaków pozycja ważna, bo tłumaczy dlaczego i u nas konieczne jest inne spojrzenie na finanse publiczne i niezbędność głębokich reform.
Zbiór esejów jednego z najlepszych polskich teatrologów. Książka opowiada o różnych sposobach uprawiania historii teatru – zarówno z kręgu teorii, jak i historii tej dziedziny sztuki, z obszaru czytania dramatu, zwłaszcza polskiego, ale także Szekspira i szeroko rozumianej antropologii widowisk. Okolica bowiem to nie tylko obszar rozciągający się dookoła jakiegoś miejsca, stanowiący jego fizyczne otoczenie – ale również krajobraz oglądany z określonego punktu widzenia.
Kluczem do opublikowanych w książce tekstów jest historia mojego życia. Pisałam je w Polsce w latach sześćdziesiątych i w Paryżu od mojego wyjazdu w 1970 roku. Pisałam je jako krytyk sztuki i odnoszą się one do sztuki, jednak nie tylko. Czytelnicy nie będą zanudzani analizami formalnymi stanowiącymi zazwyczaj główną zawartość prac krytycznych. Do moich wczesnych artykułów powróciłam po latach doświadczeń i mogłam stwierdzić, że oderwane od nich analizy formalne są, w moim przypadku, mało istotne.
W warunkach intensyfikacji wzajemnych powiązań między krajami budowanie wizerunku i reputacji (marki) narodowej wiąże się z poszukiwaniem przez nie sposobów prezentacji własnych atutów oraz skutecznych metod podnoszenia konkurencyjności gospodarczej. Państwa narodowe coraz częściej odwołują się do metod i narzędzi stosowanych przez przedsiębiorstwa w celu zbudowania swojej pozycji rynkowej. Budowanie marki i zarządzanie nią to jeden z najistotniejszych obszarów, w których kraje przejmują wzorce od przedsiębiorstw.
Branding narodowy (budowanie marki narodowej) jest zjawiskiem, które odnosi się do aktywności instytucji państwa na poziomie centralnym i lokalnym oraz podmiotów prywatnych i publicznych (stowarzyszeń, grup społecznych, zawodowych itp.), podejmowanej w celu wypracowania i komunikowania przewag konkurencyjnych kraju.
Książka jest wynikiem kilkuletniego doświadczenia autorki w pracy nad programem Marka dla Polski, a także szczegółowych badań i analiz dotyczących najlepszych praktyk, metod i strategii budowania marek narodowych państw z całego świata. Powstała ona z myślą o różnych środowiskach zainteresowanych budowaniem marek narodowych lub zaangażowanych w ten proces.
Z uwagi na swoją strukturę, obecność studiów przypadków oraz kompleksowe ujęcie tematyki, może stanowić aktualny podręcznik akademicki dla studentów różnych kierunków nauk społecznych. Ponadto, może być traktowana jako kompendium wiedzy i dobrych praktyk dla polskich instytucji publicznych.
Zawarto w niej gotowe wskazówki dla instytucji publicznych, które uczestniczą w procesie budowania marki narodowej Polski. Może także stanowić źródło inspiracji dla menedżerów firm zainteresowanych udziałem w tym procesie, ważnym zagadnieniem w niej poruszanym jest bowiem znaczenie marek firm i produktów w brandingu narodowym. Zawiera przykłady form i metod włączania firm w proces budowania marki narodowej oraz wskazówki dotyczące wykorzystania kraju pochodzenia jako elementu wyróżniającego markę na rynku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
