W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Koncert jako przestrzeń prezentacji dzieł muzycznych i sztuki wykonawczej na wzór wystaw muzealnych pozostaje jednym z najważniejszych kanałów rozpowszechniania, odbioru i kanonizacji nowej muzyki. Liczne w ostatnich latach eksperymenty z formą koncertu pokazują jednak, że ten wywodzący się z XIX wieku model muzycznej kreacji i recepcji nie satysfakcjonuje wielu artystów i odbiorców. Analizując wybrane projekty kuratorskie, autorka pracy bada, jak współcześni twórcy – muzycy, kompozytorzy, kuratorzy – zmieniają nie tylko formę koncertu, ale przede wszystkim jego funkcję: z miejsca prezentacji (arcy)dzieł i (re)produkcji kanonu w miejsce tworzenia krytycznej wiedzy i nowego doświadczenia.
Książka, łącząca elementy rozważań filozoficznych z opisem ważnego zjawiska popkultury, próbuje rozstrzygnąć paradoksy horroru w filmie, literaturze oraz najogólniej w życiu człowieka.
„Zwykle unikamy tego, co wywołuje stres – zauważa autor. – Nie sterczymy dla rozrywki w korkach samochodowych, nie uczestniczymy – jeśli nie musimy – w sekcjach zwłok. Dlaczego więc tak chętnie poddajemy się fikcjom, które nas przerażają?” Gwałtowne emocje, jakie wyzwala horror, są paradoksalnie nieuzasadnione: boimy się zwykle czegoś, co nie istnieje. Co więcej – mamy świadomość, że uczestniczymy w grze fikcji.
Horror – zdaniem Carrolla – jako gatunek literacki i filmowy, a także rodzaj estetyki, jest w gruncie rzeczy tworem schematycznym, a skuteczność pewnych jego konwencji i sposobów oddziaływania na ludzkie emocje – wykalkulowana i sprawdzona w praktyce. Dlatego niesamowite bądź krwawe opowieści, choć wywołują strach i poczucie dyskomfortu, przez wieki nie tracą na popularności.
Wystawa w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK 12.04.2024 - 16.03.2025
Jedzenie w sztuce to 11. wystawa z flagowej serii MOCAK-u, w której konfrontowane są ważne obszary życia z refleksjami artystów. Wcześniej przyglądano się tematom takim jak: historia, sport, ekonomia, zbrodnia, gender, medycyna, ojczyzna, sztuka, natura, polityka, analizując zawarte w nich prawdy i związane z nimi manipulacje. Jedzenie w tym kontekście jest wyjątkowe, bo stoi u podstaw życia, przez co ma wpływ na wiele jego aspektów.
Jedzenie to zaspokajanie potrzeby fizjologicznej, znajdującej się u podstaw piramidy Maslowa, a równolegle – szeregu innych, wyższych potrzeb, psychicznych i społecznych, takich jak poczucie przynależności czy bezpieczeństwa. Pokarm jako nieodzowny warunek przetrwania ukształtował naszą cywilizację. Był zapłatą za pracę, a jego zdobywanie – motorem postępu. Jego poszukiwanie inicjowało wędrówki ludności i tym samym odkrywanie świata. Jego brak bywał zarzewiem konfliktów, przyczyniał się do zamieszek i rozlewu krwi. Jedzenie do dziś towarzyszy rytuałom i obrzędom, jest fundamentem każdej wspólnoty, kultury i religii.
Na wystawie zaprezentowane są prace 66 artystów z wielu krajów, w różnych mediach, takich jak malarstwo, fotografia, wideo, obiekt i instalacja. Jedzenie to czynność społeczna, podstawa tożsamości, a nawet narzędzie oporu. Współczesnych artystów niepokoi tak niedosyt, jak nadmiar żywności. W pierwszym przypadku głód, nierówność, kryzys humanitarny, degradacja społeczeństwa, upokorzenie, w drugim – konsumpcjonizm, marnotrawstwo, zdrowotne skutki źle zbilansowanej diety. Analizie został poddany zarówno eksponowany w sztuce od wieków estetyczny potencjał jedzenia, jak i jego aspekty etyczne i światopoglądowe.
Książka z tekstem równoległym polsko-angielskim.
Dwudziesty pierwszy wiek. Wszyscy zalatani, śpieszący, ścigający się z czasem. Jak tu jeszcze znaleźć chwilę na przeczytanie dobrej książki? Zmęczeni po pracy i licznych innych obowiązkach padamy na twarz, a najlepiej odpoczywamy przy telewizji lub w Internecie. A książka? Kto na to ma czas? Może co najwyżej co trzeci emeryt. Jestem emerytką, ale nie znaczy to, że ta książka jest tylko dla emerytów. Wręcz przeciwnie.nnChciałabym zaprezentować moją biblioteczkę "w pigułce". Mam sporo książek dotyczących duchowości Kościoła katolickiego, które w ostatnich latach przeczytałam. Ponieważ ich treść jest jak "skarb znaleziony na roli", postanowiłam je rozpowszechnić, przedstawiając zwłaszcza te strony, które są dla mnie szczególnie bliskie, a dają nadzieję i pokój serca. Mamy pokój mimo drastycznego podziału między Polakami. Hybrydowe podjazdy reżimu Łukaszenki dodatkowo jeszcze próbują nas podłamać i przestraszyć. Przez nasze położenie geograficzne niemal od początku istnienia państwa Mieszka I narażeni jesteśmy niestety na wszelkiego rodzaju konflikty zewnętrzne.nnCieszmy się zatem słońcem, wiatrem i deszczem, świergotem ptaków i wonią kwiatów i ziół. Cieszmy się przyjaźnią z Bogiem, niech nic i nikt nam tego nie zakłóca. Co będzie potem? Nie wiadomo, ale miejmy wiarę i nadzieję, a najwięcej miłości i dobra w sobie. "Zło dobrem zwyciężaj". Życie jest bardzo krótkie, a przed nami wieczność. Jaka będzie? To zależy od nas teraz. Śpieszmy się kochać ludzi, bo odchodzą tak szybko...
Psychologowie zawsze świecili latarką, a często reflektorem, w wiele ciemnych zakamarków ludzkiego umysłu. Badają wszystko, od preferencji artystycznych po altruizm, od coachingu po przestępczość, od żartów i humoru po sprawiedliwość i uczciwość, a także różnice płciowe, schizofrenię i socjopatię.W tej książce znajdziesz krótkie artykuły z zakresu nauk psychologicznych autorstwa Adriana Furnhama, doświadczonego psychologa z szerokim zakresem wiedzy specjalistycznej. Jest to niezbędny przewodnik dla każdego, kto jest zainteresowany - zarówno akademickim, zawodowym, jak i ogólnym - demistyfikacją i zrozumieniem fascynującego świata historii psychologii, teorii, zagadnień i przekonań.
Uwaga! Edycja 2024. Publikacje dostosowane do zmian w podstawie programowej z 2024 oznaczono dopiskiem "Edycja 2024". Nowe Karty pracy ucznia z dziennikiem laboratoryjnym to publikacja skorelowana z podręcznikiem "NOWE Odkryć fizykę" dla klasy 1. Pozwala lepiej zrozumieć i utrwalić treści przedmiotowe. Gotowe karty pracy do każdego tematu aby przećwiczyć zagadnienia omawiane na lekcji. Karty powtórzeniowe i mapy mentalne Uporządkuj swoją wiedzę po każdym dziale aby szybciej przygotować się do sprawdzianu. Dziennik laboratoryjny i zadania typu doświadczalnego aby łatwiej opanować umiejętności przeprowadzania i analizowania eksperymentów.
Żyjącego w latach 18561939 Zygmunta Freuda bez wątpienia można uznać nie tylko za najbardziej znanego psychiatrę, ale wręcz za najbardziej rozpoznawalnego lekarza i uczonego na świecie. Większość współczesnych ludzi, nawet tych nieobeznanych z jego dorobkiem, bez problemu rozpozna go na zdjęciu, czego nie można powiedzieć chociażby o odkrywcy penicyliny Alexandrze Flemingu czy wynalazcy szczepionki przeciwko wściekliźnie Ludwiku Pasteurze, a przecież obaj zapisali się na trwale w historii medycyny. Co ciekawe, niemal każdy, widząc fotografię tego eleganckiego starszego pana, bo właśnie wizerunki Freuda z lat dojrzałych są bardziej znane niż te z czasów jego młodości, nie tylko wymieni nazwisko uwiecznionego na niej lekarza, ale powie, że na zdjęciu widnieje słynny psychiatra. I jest to powszechny błąd, bo wprawdzie bohater tej publikacji słynął ze swoich badań w dziedzinie psychiatrii i psychologii, ale z wykształcenia był neurologiem i na początku swojej drogi naukowej zajmował się głównie badaniami mózgu. Rozpieszczony przez uwielbiającą go matkę, która była przekonana, że jej pierworodny w przyszłości zostanie wielkim człowiekiem, od dziecka był przekonany, że czeka go sława. I rzeczywiście tak było, bo jego kontrowersyjne odkrycia wywróciły do góry nogami całą dotychczasową wiedzę o ludzkiej psychice.
In her vibrant works, the Brazilian painter Beatriz Milhazes fuses two very different worldviews. Her abstract compositions, which can be seen in a line with modernist masters from Henri Matisse to Bridget Riley, are saturated with the colors and light of her native country. Her paintings are strewn with symbols of everyday life in Brazil, invoking carnival, traditional craftsmanship, and motifs from baroque to pop, all choreographed in an exuberant visual rhythm. The colorful atmosphere has an irresistible exotic allure, but as in the works of Paul Gauguin, we find a broken paradise in which darker, more melancholic tones resonate, both in the promises of tropical life and those of modernist abstraction.
In seeking this balance, Milhazes developed a special transfer technique in the late eighties, painting her motifs onto plastic sheets, gluing these to the canvas and letting them dry, and then peeling away the plastic once dry so that the paint remains on the canvas. This method allows the artist to layer surface upon surface and to achieve an iridescence somewhere between radiant aura and shimmering melancholy. Since her breakthrough in the early 1990s, Milhazes has extended the scope of her work to other media, producing screen prints, collages made of chocolate and candy wrappers, sculptures such as giant mobiles made of carnival decorations, site-specific projects that transform building façades into stained glass windows, and experiments with body and rhythm in collaboration with her sister Marcia’s ballet ensemble.
O. Zdzisław Kijas udowadnia, że reguła zakonna wcale nie jest nudnym i przestarzałym dokumentem Kościoła z czasów średniowiecza. Przeciwnie, jego refleksje pokazują, że umiejętne korzystanie z niej, może twórczo rozwinąć również życie i osobowość człowieka XXI wieku. Praca, relacje, podejmowanie decyzji, rodzina czy życie duchowe te i inne dziedziny naszej codzienności mogą dzięki prostym radom św. Franciszka zyskać zupełnie nowy wymiar. Jak pisze sam autor, chodzi bowiem głównie o to, aby reguła stała się głosem i twarzą Franciszka, jego duchową obecnością pośród braci i sióstr, którzy postanowili naśladować Chrystusa w jego szkole.
Motto książki: ????,???? Co było zjednoczone, musi ulec rozbiciu, co było rozbite, musi się zjednoczyć To starożytne prawidło rozpala serca i wyobraźnię niezliczonych pokoleń adeptów historii Państwa Środka, w tym współczesnych decydentów politycznych. Ta książka udowadnia, że za pomocą poezji i anegdot historycznych można zrozumieć historię i geopolitykę. Jest zbiorem map historycznych, wyjaśnień kluczowych aspektów cywilizacji i historii Chin, opowieści o kluczowych wydarzeniach oraz przysłów, idiomów i urywków poezji. Zawiera 81 sentencji i maksym, po dziewięć w każdym z rozdziałów. Ich tematy to: chińskie cykle dynastyczne, perypetie wojenne władców starożytnych, najstarsze echa starożytności i mitów. Sentencje zostały dobrane tak, aby niosły jak najwięcej mądrości użytecznej dla nas, ludzi współczesnych. Jednocześnie są świetnymi przykładami do opisania ciekawostek o dawnych Chinach - obyczajach, słynnych postaciach i życiu zwykłych ludzi. Czy da się pokonać Chiny? Czym dla chińskich współczesnych decydentów jest „stulecie narodowego poniżenia”? Jak Chińczycy rozumieją własną historię? Kim byli i jak rozumieli świat ludzie, których czyny ukształtowały historię Chin? Odpowiedzi znajdziesz w tym tomie. Książka wyróżniona w konkursieGeopolityczna książka roku 2020. REKOMENDACJE: Niezwykła, świetnie napisana, nowatorska publikacja. Piotr Plebaniak z niebywałą erudycją i elokwencją Znawcy przedstawia długą historię dziejów, tradycji i życia politycznego Chin. Opierając się na przekazach ówczesnych „świadków historii”, koryguje i przewartościowuje dotychczas pokutujące tradycyjne osądy, burząc współczesne mury ich akademickiej interpretacji. — dr hab. Krzysztof Miszczak, prof. SGH, Instytut Studiów Międzynarodowych, Szkoła Główna Handlowa Chiny to ciągłość kulturowa. Imperia się przewracają, władze i reżimy przemijają, ale Chiny trwają. Państwo można pokonać, cywilizacji — nie. Dlaczego? Przeczytajmy zawarte w tym tomie sentencje, wiekopomne słowa i opowieści osób tę cywilizację kształtujących. Warto. — prof. dr hab. Bogdan Góralczyk, dyplomata, sinolog, autor m.in. książki Wielki Renesans. Chińska transformacja i jej konsekwencje (2018)
Książka stanowi kontynuację wcześniejszych badań autora nad hiszpańską piłką nożną w kontekstach historyczno-kulturowych i polityczno-medialnych. W odróżnieniu od dwóch poprzednich części, które dotyczyły męskiej piłki nożnej, niniejsza w całości poświęcona jest kobiecej piłce nożnej, ściślej historii jej zerwania z patriarchalnym paradygmatem, silnie zakorzenionym w hiszpańskim społeczeństwie. Analizując piłkę nożną kobiet na tle historycznego rozwoju Hiszpanii oraz przemian w rozumieniu kryterium płci w ramach dyskursu władzy, autor ukazuje trudną drogę, jaką piłkarki, sędzie, trenerki, dziennikarki i komentatorki przebyły ze sfery prywatnej (domowej), w której zamknął je męski dyskurs władzy w XX wieku, do sfery publicznej, w której w XXI wieku zyskały taką pozycję, że stały się zdolne do wytworzenia kontrnarracji względem dominującego dyskursu.
Św. Tomasz z Akwinu należy do niekwestionowanych klasyków katolicyzmu. Kościół uznał nie tylko osobistą świętość Tomasza z Akwinu (1323), lecz ogłosił go swoim Doktorem Powszechnym (1567). Od tego czasu nieustannie wskazuje go jako wzór. W dziele pisarskim św. Tomasza miejsce uprzywilejowane zajmują monumentalne wykłady wiary, w tym zwłaszcza Suma Teologii. Ich Autor podejmował jednak także próbę objaśnienia najważniejszych zagadnień chrześcijańskich w wersji o wiele krótszej. Na tej linii znajduje się Streszczenie Teologii, którego pierwszą część jedyną ukończoną znajdzie czytelnik w tym tomie. Tekst budzi zainteresowanie i imponuje. Czytelny jest jego podział na dwie części, odpowiadające dwóm prawdom stanowiącym samo serce wiary chrześcijańskiej: prawdzie o Trójcy Świętej i prawdzie o Wcieleniu. Widoczne jest przy tym staranie Autora o większą prostotę i przejrzystość niż w innych utworach, przeznaczonych dla teologów. 'Warto dzisiaj zapoznać się z traktatem O wierze i do niego wracać by budzić w sobie głód rozumienia prawd wiary, a potem kształcić zmysł dociekania Misteriów. Recytacja Credo to akt wyznania wiary. Lektura O wierze to staranie o jej zrozumienie.' Paweł Milcarek 'O wierze to jeden z najważniejszych punktów odniesienia w badaniach myśli św. Tomasza oraz w poznawaniu jej rozwoju. Zwłaszcza, że zwięzłość tego dzieła wzmogła jeszcze tak charakterystyczną dla św. Tomasza przejrzystość myśli oraz przyczyniania się do zwracania uwagi na samą istotę omawianych zagadnień. Wspomniane walory dzieła predestynują je na idealny wręcz tekst inicjacji tomistycznej. Trudno sobie wyobrazić, żeby komuś, kto nigdy nie miał kontaktu z twórczością św. Tomasza, można było proponować na pierwszą lekturę co innego niż właśnie traktat O wierze' Jacek Salij OP, tłumacz
Jest to przewodnik po czytaniu sztuk teatralnych i scenariuszy dla studentów i praktyków zarówno teatru, jak i literatury, raczej uzupełnia, niż zaprzecza lub powtarza, tradycyjne metody analizy literackiej egzemplarzy.
Tekst jest pełen narzędzi dla studentów i praktyków, z których mogą korzystać, badając fabułę, postać, temat, ekspozycję, wyobrażoną motywację /przeszkodę/ konflikt, teatralność i inne kluczowe elementy nadbudowy sztuki. Zawiera on instrukcje pozwalające odkryć, co dramaturg uważa za najistotniejsze elementy danej sztuki, umożliwiając tym samym interpretację opartą raczej na fundamentach sztuki niż na jej szczegółach.
Używając Hamleta jako przykładu, Ball zapewnia znaną bazę do zilustrowania technik czytania egzemplarza, jak również przykłady rodzajów błędnych interpretacji, których czytający mogą być ofiarami, ignorując rzemiosło dramaturga. Niezwykle przydatna dla tych, którzy chcą wystawić sztukę na scenie (aktorów, reżyserów, scenografów, specjalistów ds. produkcji). W przód i Wspak jest również doskonałym instruktażem pisania sztuk i scenariuszy, ponieważ struktury, które opisuje, są podstawowymi narzędziami dramatopisarza.
Kiedyś dwaj scenarzyści weszli do biura hollywoodzkiego producenta i wypowiedzieli trzy słowa: „Szczęki w kosmosie”. Te trzy słowa zapewniły im kontrakt na filmowy hit „Obcy – ósmy pasażer Nostromo”. Chwila ta zapisała się w mitologii Hollywood jako prezentacja idealna.
Umiejętność zaprezentowania projektu jest niezbędna w branży filmowej i telewizyjnej, przydaje się scenarzystom, reżyserom i producentom. Autor sam pracuje jako scenarzysta i reżyser, m.in. dla BBC i Channel 4, na koncie ma nagradzane w wielu krajach dokumenty i seriale telewizyjne. Czerpiąc z własnych doświadczeń filmowca i wykładowcy prowadzi czytelnika krok po kroku od koniecznych elementów dobrej prezentacji po zaawansowane umiejętności, pomocne w każdej sytuacji związanej z pitchingiem.
Charles Harris w przejrzysty sposób przedstawia wiele praktycznych metod przygotowania porywającej i przekonującej prezentacji. Na przykładach analizuje problemy, które mogą się pojawić w przypadku rozmaitych projektów i pokazuje jak sobie z nimi poradzić. Rozkłada także na czynniki pierwsze sam proces pitchingu oraz specyfikę spotkań branżowych i wyjaśnia jak zagwarantować, że zakończą się sukcesem.
Książka stanowi praktyczny podręcznik dla każdego filmowca, który chciałby nauczyć się zasad skutecznego pitchingu. Od czego zacząć? Jak stworzyć dobrą prezentację? Jak przedstawić siebie jako twórcę? Jakich błędów unikać? Jak nawiązać kontakt i zachowywać się na spotkaniu z producentem? A co zrobić potem w zależności od reakcji? Wszystko w przystępnej formie, z dużą ilością przykładów i ćwiczeń.
4 lipca 2012 r. naukowcy ogłosili odkrycie bozonu Higgsa - tak długo poszukiwanej "boskiej cząstki", która zdążyła zyskać miano "Świętego Graala fizyki". Wydarzenie to stało się okazją do od dawna oczekiwanego wznowienia książki o cząstce Higgsa - Boskiej cząstki.Boska cząstka to najzabawniejsza książka o fizyce, jaką kiedykolwiek wydano. To błyskotliwa opowieść o poszukiwaniu najdrobniejszych składników materii oraz o roli, jaką odgrywają one w wyjaśnianiu tajemnicy narodzin i ewolucji Wszechświata. "Czytając tę książkę, będziesz śmiał się tak głośno, że nawet nie spostrzeżesz, jak wiele się w tym czasie nauczyłeś" - pisał w recenzji dziennikarz "San Francisco Examiner".Trochę historii, trochę autobiografii, trochę polemiki; z garścią uwag rzuconych na marginesie... Lektura Boskiej Cząstki to przyjemność, chociażby ze względu na sposób, w jaki autorzy opisują fascynujący świat i odkrywają jego sekrety. "Nature"Leon Lederman uczynił dla fizyki cząstek elementarnych tyle, ile Stephen Hawking dla kosmologii... "Dallas Morning News"Okazuje się, że najbardziej nawet skomplikowane prawa fizyki można wyłożyć w tak atrakcyjny i przystępny sposób, by nawet zakuty humanistyczny łeb mógł tę wiedzę zgłębić i zrozumieć. "Polityka"Leon Lederman - profesor fizyki w Illinois Institute of Technology, członek National Academy of Sciences, były prezes American Association for the Advancement of Sciences, zdobywca wielu wyróżnień, między innymi National Medal of Science (1956), Medal of Franklin Institute (1976), Wolf Prize in Physics (1982), laureat Nagrody Nobla (1988), autor ponad dwustu prac z dziedziny fizyki.Dick Teresi - autor i współautor wielu książek popularnonaukowych z zakresu fizyki i technologii, m. in. znanej polskiemu czytelnikowi książki "Zapomniane odkrycia" (2005), były redaktor naczelny kilku pism ("Omni", "Science Digest", "Longevity", "VQ"), laureat nagrody za pisarstwo popularnonaukowe przyznawanej przez American Institute of Physics.
Estetyka obrazu filmowego. Szkice badawcze są próbą odsłonięcia i rekonstrukcji ezoterycznej osobliwości obrazu filmowego czyli jakości wartości estetycznych. Poruszamy się na wielu płaszczyznach badawczych i warto zadać pytanie, czy klarowne zdefiniowanie jakości wartości estetycznych obrazu filmowego jest możliwe? Chodzi tu o sformułowanie "prezentującej naoczności" obrazu filmowego. Które osobliwości obrazu filmowego są źródłowe, a które w świadomości percepcyjnej odbiorcy prezentują się jako "obecne" czyli jako przedmioty poznania? Źródłowość poznania jest osadzona jako przyczyna - bodziec - zdarzenia ekranowego, który manifestuje się w poszukującej myśli odbiorcy dzieła filmowego. Filozoficzne źródła tej osobliwości leżą gdzieś w głębi metafizycznych przestrzeni, jednak są one najbardziej zakryte, a jednocześnie postrzegalne.
Legenda duetu krytyków filmowych Zygmunta Kałużyńskiego i Tomasza Raczka, którzy w telewizyjnym cyklu „Perły z lamusa” przez ponad dziesięć lat prezentowali historię kina jako fantastyczną przygodę i zarazem rozwibrowane lustro współczesnego świata, trwa do dzisiaj i nic nie wskazuje, by siła tej pamięci miała słabnąć. Ta książka nie powstałaby, gdyby nie prośby widzów, by opowiedzieć o fenomenie duetu i o tajemnicy jego sukcesu. Stała się ona też okazją do przypomnienia oryginalności dialogów które prowadzili Kałużyński i Raczek, a także przybliżenia historii ich rozwijającej się na przestrzeni ostatniego ćwierćwiecza XX wieku współpracy. Czytelnik znajdzie tu barwne opowieści o najbardziej kochanych filmach z przeszłości. Nie zawsze tych najbardziej utytułowanych, nie tych najwyżej ocenianych przez filmoznawców, ale właśnie tych najbardziej kochanych przez widzów. Kalejdoskop anegdot filmowych łączy się tu z nie mniej sensacyjnymi, czasem zabawnymi perypetiami autorów „Pereł z lamusa”, które przeżywali podczas tworzenia ich telewizyjnego cyklu. Dzięki tej historii wielu miłośników filmów, którzy lubią o nich dyskutować, ma szansę przekonać się, że spór nie musi być kłótnią, a inne zdanie powodem wykluczenia. Że nawet w dzisiejszym zerojedynkowym świecie jest miejsce dla ludzi, którzy potrafią się różnić w sposób, który ich zbliża, a nie oddala. Ta książka jest o przyjaźni. Pierwsze „Perły z lamusa” zostały wyemitowane w 1989 roku. Dla mnie oraz dla moich licealnych koleżanek i kolegów stały się wydarzeniem. Tomasz Raczek i Zygmunt Kałużyński udowodnili nam, że dawne filmy to nie zakurzone ramoty. Skąd! Te filmy żyją! Nadal wywołują emocje i potrafią zachwycać. Wciąż uświadamiają nam, czym jest otaczający nas świat, i pomagają go nam zrozumieć. Dzięki „Perłom z lamusa” dotarło do mnie, że film nie ma daty przydatności do oglądania. Za to już zawsze będę wdzięczny Tomkowi i Zygmuntowi. Marcin Szczygielski
Głównym problemem poruszanym w niniejszej książce będzie zjawisko sztuki outsiderów, najczęściej określane w literaturze przedmiotu jako art brut czy outsider art. Nierzadko też używane jest określenie sztuka naiwna (lub zwana naiwną), które rozciągane jest na zjawiska o bynajmniej mało naiwnym charakterze. Wszystkie te terminy, o czym będzie jeszcze mowa, budzą jednak wiele wątpliwości, ich zakres znaczeniowy jest dość nieprecyzyjny, a kwestia przynależności czy kwalifikacji konkretnych twórców do takiej czy innej kategorii niejednokrotnie wywoływała różnego rodzaju spory i kontrowersje. Fragment książki
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?