W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Większość badań statystycznych prowadzi się na próbach dobranych z populacji, ale ich wyniki uogólnia się na całą populację. Obliczenie prawdopodobieństwa popełnienia określonego błędu lub błędu o określonej wielkości przy takim uogólnieniu możliwe jest wtedy, gdy próba została dobrana w sposób losowy. Służy do tego rachunek prawdopodobieństwa, którego elementarne, niezbędne podstawy przypomniano tu i uzupełniono. Przedstawiono najczęściej stosowane przez socjologów metody wnioskowania statystycznego: metody estymacji parametrów statystycznych i weryfikacji hipotez statystycznych. Oprócz najprostszego sposobu losowania próby (dobór prosty losowy), wystarczającego dla wyjaśnienia podstawowych pojęć i metod wnioskowania, omówiono także inne schematy doboru próby, które umożliwiają wykorzystanie posiadanej wiedzy o populacji dla uzyskania dokładniejszych i bardziej wiarogodnych wyników bez zwiększania liczebności próby oraz ułatwiają realizację badań reprezentacyjnych.Dołączona do podręcznika płyta CD zawiera dodatkowe zadania, testy, dane do przykładów używanych w podręczniku, a także materiały ilustrujące i poszerzające omówienie niektórych problemów rozważanych w książce, takie jak animacje oraz interaktywne prezentacje poświęcone wybranym zagadnieniom.
„Usytuowanie wojny na pograniczu realizmu i idealizmu jest głównym problemem i poznawczą przesłanką przyjętą przez autorów recenzowanego dzieła pt. Wojna – etyka – kultura. […] Monografia podejmuje ważną problematykę wojny postrzeganej przez pryzmat wartości i symboli kulturowych, a także normatywów etycznych. Wojna jako zjawisko społeczne jest formą realizacji interesów politycznych, a jej zasięg semantyczny sięga szerszych zbiorów możliwych desygnatów, które odpowiadają współczesnej agresywnej rywalizacji informacyjnej, ekonomicznej czy cybernetycznej. Wojna jest niewątpliwie formą kreowania kultury, która ulega modyfikacjom adekwatnie do poziomu rozwoju cywilizacyjnego. Co ważne, mimo zauważalnych zmian i tendencji do redefiniowania wojny, niejako spojrzenia na nią z innej postnowoczesnej perspektywy, jej dialektyczna rola jako antytezy dla pokoju nie uległa zmianie. […] Monografia adresowana jest nie tylko do wąskiego grona specjalistów, badaczy zajmujących się problematyką wojny, pokoju i bezpieczeństwa, ale – jak sądzę – znajdzie się w kręgu zainteresowania szerszej rzeszy czytelników, dla których losy współczesnego świata nie są obojętne”.
płk dr hab. Krzysztof Drabik, profesor nadzw. Akademia Sztuki Wojennej w Warszawie
„Podsumowując, należy jednoznacznie rekomendować wydawnictwu druk recenzowanej monografii jako dzieła wartościowego i stanowiącego istotny (z zastrzeżeniem ograniczenia tematycznego podejmowanych wątków – przy tym rozmiarze książki zawsze musi być on selektywny) wkład do szeroko rozumianych nauk o bezpieczeństwie, jak również szczegółowej tematyki związanej z samym zagadnieniem wojny. […] To obszar badań, który ciągle wymaga pogłębionej analizy w zmiennym i niestabilnym świecie, którego element stanowi również nasz kraj i dobrze jest, że również naukowcy z naszego kręgu kulturowo-społecznego wnoszą swój wkład w merytoryczną dyskusję”.
dr hab. Marcin Jurgilewicz, profesor nadzw. Politechnika Rzeszowska
…wysiłek badawczy związany ze sprecyzowaniem terminu bezpieczeństwa publicznego wykorzystuje wiodącą w nauce metodę empiryczną i wnioskowanie indukcyjne, przechodzące od rozpoznania tego, co elementarne, do tego, co syntetyczne i uogólnione, by antycypować wysiłki na rzecz usprawnienia systemu bezpieczeństwa. Analityczne rozpoznanie badanego systemu Autor książki, ze wszech miar zasadnie, rozpoczyna od uwarunkowań formalno-prawnych, wyodrębniając dyrektywy Unii Europejskiej, standardy i wymagania Sojuszu Północnoatlantyckiego oraz zarówno krajowe uregulowania formalno-prawne, jak i regulacje Wojewody Pomorskiego. Te ostatnie umieszcza w kontekście analitycznego opisu geografii województwa pomorskiego i powiatu kościerskiego.
Z recenzji wydawniczej:
dr hab. Janusz Świniarski, prof. WAT
Książka prezentuje historię kultury chińskiej we wszystkich aspektach od czasów najdawniejszych po dzień dzisiejszy. Autor ukazuje zjawiska i tendencje, które charakteryzują rozwój cywilizacji chińskiej. Szeroko omawia kulturę poszczególnych dynastii w ujęciu chronologicznym, a następnie archeologię, piśmiennictwo, sztukę zdobniczą, język, literaturę, filozofię, osiągnięcia naukowe i wkład Chin w zdobycze nauki i techniki światowej oraz religie panujące w Państwie Środka. Wykład uzupełnia słownik pojęć typowych dla kultury chińskiej, uwzględniający fakty i zjawiska fundamentalne dla rozwoju chińskiej cywilizacji, a obce kulturze Europejczyków.
Książka zasadza się na mało znanych późnośredniowiecznych francuskich tekstach dramatycznych, które Katarzyna Dybeł przybliża jako pierwsza w polskiej przestrzeni naukowej. Autorka nie analizuje wątków maryjnych w oderwaniu od całości dzieł stanowiących przedmiot badań, lecz stara się ukazać konsekwencje ich istnienia dla budowy świata przedstawionego oraz wagę dla przesłania, które niosą ze sobą te utwory. W analizowanych dziełach
nie szuka jedynie piękna artystycznego, ich wartości literackiej – choć jest to u niej kluczowe – lecz potrafi dostrzec także piękno duchowe, odbijające głęboką duchowość maryjną ludzi końca Średniowiecza. Na uznanie zasługuje wielka wrażliwość na słowo, uwidaczniająca się przy analizie i interpretacji tekstów, oraz interdyscyplinarny charakter badań: spojrzenie filologiczne osadzone jest tu w kontekście teologii prezentowanej epoki. Nie jest to książka napisana jedynie przez filologa mediewistę, lecz dzieło autorstwa mediewistki, która postrzega Średniowiecze szeroko, z uwzględnieniem jego różnorodności.
Z recenzji prof. dr. hab. Piotra Tylusa
Prof. dr hab. Katarzyna DYBEŁ – pracownik naukowo-dydaktyczny w Instytucie Filologii Romańskiej UJ. Romanistka i rusycystka, mediewistka, badaczka twórczości literackiej Karola Wojtyły. Autorka licznych artykułów oraz kilku monografii naukowych, w tym: Etre heureux au Moyen Âge. D’apres le roman arthurien en prose du XIIIe siecle (2004), Samotność w literaturze średniowiecznej Francji (literatura narracyjna XII-XIII wieku) (2009), Vedere Dio. L’uomo alla ricerca del suo Creatore nella poesia di Karol Wojtyła (2010), Entre la connaissance et l’amour: le regard dans l’univers romanesque de Chrétien de Troyes (2012), Mistrz i uczeń w starofrancuskiej literaturze powieściowej (2013). W ramach programu Erasmus i wymiany bezpośredniej wykładała na Uniwersytecie La Laguna (Teneryfa), Uniwersytecie Mohammeda V w Rabacie, Uniwersytecie Stendhala w Grenoble i Uniwersytecie Genewskim.
System polityczny Islamskiej Republiki Iranu reprezentuje swoistego rodzaju strategię kulturową. Jego rozwój i transformacja, włączając w nie przemiany modernizacyjne jako reakcję na wyzwanie cywilizacji zachodniej, obecnie weszły w stadium kryzysu, to znaczy granicznego napięcia między pragnieniem zachowania status quo a koniecznością dokonania zmian. Poprzednie kryzysy zakończyły się rewolucjami: konstytucyjną (1905–1911) i islamską (1979). Nadciągająca trzecia rewolucja odsłoni kolejną odpowiedź Iranu na modernizacyjne wyzwanie Zachodu, rzucone na początku XIX wieku.
Z puntu widzenia zaburzenia zdolności sterowniczej, by przejąć system i zmienić jego tożsamość, najskuteczniejsze byłoby osłabienie akumulatora:poprzez blokadę dopływu środków do systemu oraz utrudnienie ich przepływu w systemie. Takie próby były już podejmowane w czasach embarga i sankcji gospodarczych i z dużym prawdopodobieństwem będą kontynuowane. Drugi, nieco trudniejszy i bardziej czasochłonny sposób zaburzenia zdolności sterowniczej to wojna informacyjna – poprzez rozpoznanie słabych punktów torów komunikacyjnych między modułami, rozbudowanie siatki szpiegów i agentów, a następnie wytworzenie narzędzi komunikowania się z tymi członkami społeczeństwa, którzy kontestują zastany porządek. Świadomość potencjału energetycznego symboli w przestrzeni kulturowej pozwala na skuteczne sterowanie emocjami społeczeństwa nie tylko szyickim przywódcom, lecz także potencjalnym antagonistom obecnego systemu politycznego.
Profesor nadzwyczajny, dr hab. Małgorzata Abassy – kulturoznawca i literaturoznawca, rusycystka i iranistka. Kierownik Zakładu Nowożytnej Kultury Rosyjskiej i Teorii Systemów Kulturowych w Instytucie Rosji i Europy Wschodniej. Od 1994 roku związana z Uniwersytetem Jagiellońskim. Obszary zainteresowań badawczych to: rosyjska inteligencja, kulturowe uwarunkowania odmienności Rosji i krajów islamskich od Zachodu, stosunki rosyjsko-irańskie i polsko-rosyjskie na fundamencie kultury, literatura piękna i publicystyka jako narzędzia kształtowania świadomości narodowej oraz źródło wiedzy o historii i mentalności narodów.
Książka Doroty Siwor to ambitne ujęcie współczesnej prozy polskiej, jej związków z mitem, a zarazem prezentacja własnego, konsekwentnego sposobu czytania „tropem mitu i rytuału”. Formuła tytułu precyzyjnie informuje, co będzie przedmiotem literaturoznawczej refleksji, jednak posłużenie się kategorią mitu już na wstępie zapowiada usytuowanie refleksji badawczej w interdyscyplinarnym obszarze mitoznawstwa, angażującym antropologię, kulturoznawstwo, religioznawstwo, filozofię i psychologię. Pozornie prosty tytuł sygnalizuje splot wątków zorientowanych na różne strategie artystyczne i odmienne kierunki poszukiwań (porządku świata, źródeł, siebie). Związki literatury z mitem dostrzegano zawsze, w ostatnich dekadach tej kwestii poświęcono sporo uwagi, ale zakładam, że atrakcyjność czytania literatury (i tekstu świata) „tropem mitu” nie zniknie. Można potraktować omawiane dzieło jako monografię prezentującą twórczość współczesnych pisarzy poprzez – istotną dla ich utworów – strategię mityzacji, stosowaną na różne sposoby, w różnych celach.
Erudycyjna eseistyka Doroty Siwor daje odbiorcy lekcję rzetelnego, a zarazem wrażliwego czytania. Wysoko oceniam kompetencję krytycznoliteracką i teoretycznoliteracką Autorki, a także stosowaną przez nią praktykę analityczną, czyli obserwację przedmiotu badań w zbliżeniach, z przywołaniem znaczących elementów kreacji, motywów i sposobów artykulacji, z właściwym doborem cytatów. Ponieważ jej naukowe eseje czyta się bez wysiłku, po monografię mogą sięgać studenci, nauczyciele, uczniowie.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Węgrzyniak
Dorota Siwor – asystent na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, redaktor pisma naukowego „Konteksty Kultury”, prezes Stowarzyszenia „Czuli barbarzyńcy – Razem dla Europy Środkowej”, współtwórca cyklicznego festiwalu „Czuli barbarzyńcy”, poświęconego współczesnej literaturze i kulturze czeskiej. Zajmuje się mityzacją w literaturze współczesnej oraz prozą najnowszą. Autorka książki W kręgu mitu, magii i rytuału. O prozie Tadeusza Nowaka (2002) oraz kilkunastu artykułów opublikowanych w tomach zbiorowych. Redaktor i współredaktor zbiorów szkiców, między innymi: Etniczność, tożsamość, literatura (2010), Dwie dekady nowej (?) literatury (2011), Mosty i zasieki. Spotkania polskiej i czeskiej literatury w XX wieku (2013), Trans-fuzje. Spotkania polskiej i czeskiej kultury w XX i XXI wieku (2016), Liryka i fenomenologia. Zbigniew Herbert i Tadeusz Różewicz w kręgu myśli Ingardenowskiej (2016), Zemsta ręki śmiertelnej. Interpretacje wierszy poetów XX wieku (2017), Świat piękny i bardzo różny. Szkice o wojażach Pana Cogito (2018) oraz Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku (t. 1–3, 2019). Publikowała w „Ruchu Literackim”, „Dekadzie Literackiej”, „Świecie i Słowie” oraz „Kontekstach Kultury”
Obecnie często promuje się przerażające wizje apokaliptyczne, ale nie po to powstało Objawienie św. Jana, by straszyć ludzi. Jan podkreśla, że szczęśliwy jest ten, który czyta słowa Apokalipsy, szczęśliwi są także ci, którzy będą tego słuchać. Księga ta pełna jest dziwnej symboliki i niezwykłych wizji, które jednak można zrozumieć - przynajmniej częściowo - dzięki znajomości kontekstu kulturowego i językowego Kościoła końca I wieku. Dla nas, czytelników i słuchaczy Apokalipsy najważniejsza jest jednak nie analiza egzegetyczna poszczególnych wyrazów i zawartych w nich idei. Pisząc prolog do swojej księgi, Jan pragnął przedstawić nam Boga bliskiego, kochającego, z utęsknieniem wyczekiwanego. Chciał, byśmy się zachwycili słowami płynącymi od Najwyższego zasiadającego na tronie, od którego zależą losy całego świata i całej ludzkości, a który darzy nas życzliwością i bezwarunkowo kocha. Groźny i potężny Bóg jawi się jako ktoś miłosierny i łaskawy, którego nie musimy już się lękać, który przynosi "łaskę i pokój". Objawienie ma zapewnić Kościół o ustawicznej trosce Jezusa Arcykapłana, który ciągle sprawuje służbę w Świątyni Niebieskiej. Jest on bowiem sprzymierzeńcem nawracających się grzeszników i działa na ich korzyść, występując w ich obronie. Dlatego właśnie Apokalipsa jest Dobrą Nowiną dla Ciebie!Oddajemy do rąk czytelnika pierwszy z czterech tomów opracowania.
Lekki i łatwy: bez żadnych reklam, przewodnik DuMont wprowadza bezpośrednio w styl życia Twoje kolejne wakacyjne miejsca - miasta lub regionu.
Zabawne i świeże spojrzenie, nauczysz się ciekawych faktów i zaskakujących rzeczy podczas następnej podróży. Porady i recenzje naszych autorów ujawniają osobiste atrakcje dla każdego miejsca docelowego w każdym przewodniku.
Składana mapa, 15 rozdziałów i wiele pomocnych adresów pomoże Ci doskonale odnaleźć się w mieście.
Przewodnik z dodatkową rozkładaną mapą
Autor ukazuje różnorodność koncepcji filozoficznych, które poszerzają perspektywę pola estetycznego, włączając w nie obszary wykraczające poza tradycyjny model sztuki. Teatr angażujący widza w przedstawienie, instalacja, której stajemy się częścią, zjawiskowość chmur na niebie pokazują, jak można w inny sposób wartościować estetycznie, wyłamując się spod konwencjonalnych zasad oglądu.
Znajdziemy tu namysł nad doświadczeniem zjawiska atmosferycznego, omawianego w tradycji pokantowskiej, Jean-François Lyotarda oraz Maurice’a Merleau-Ponty’ego, i nad wydobytym z tego doświadczenia obrazem chmur, dla którego podporą stała się teoria obrazu zaczerpnięta z prac Hansa Beltinga i Georges’a Didi-Hubermana. Kategorie estetyczne zarysowane w książce służą odczytaniu różnorodnych kontekstów, treści i obrazów, powstających na styku kultury i zjawiska atmosferycznego chmur i obłoków.
Tymoteusz Andrearczyk, ur. w 1978 r. w Starogardzie Gdańskim. Ukończył filozofię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W 2018 r. na UAM w Poznaniu w Instytucie Filozofii obronił pracę doktorską Estetyka chmur i obłoków. Studium z filozofii kultury. Regularnie publikuje artykuły w kwartalniku Panacea w cyklu „Natura i Sztuka”. Jego dzieła malarskie prezentowane są na aukcjach i wystawach, trafiają do kolekcji prywatnych. Autor jest także starszym rybakiem morskim zameldowanym w przystani Chłapowo. W wolnych chwilach praktykuje wspinaczkę wysokogórską.
W ideologicznych założeniach polskie pogranicza powinny przekształcać się w transgranicza. Jednak obrazy rzeczywistości, przedstawiane także w tym tomie, zakłócają sielankowe wizje formułowane na gruncie europeizmu. Szereg wydarzeń, poczynając od 1997 r., kiedy to Polska w ramach procesów przystosowawczych przed włączeniem do Unii Europejskiej zaczęła osłabiać relacje ze wschodnimi sąsiadami, stawia pod znakiem zapytania, to znów wspiera euromyślenie o pograniczach. Należy też pamiętać, że na procesy społeczno-gospodarcze na pograniczach istotny wpływ miało pełne włączenie Polski do strefy Schengen w 2007 r., a później uruchamianie i zawieszanie umów o małym ruchu granicznym z ograniczaniem versus poszerzaniem grupy beneficjentów.
Z Wprowadzenia
Problematyka tomu koncentruje się m.in. wokół następujących zagadnień:
• Co wniosły badania i refleksje z ostatnich lat do wiedzy o transgraniczach, efekcie pogranicza, człowieku pogranicza?
• Jak postrzegać pogranicza: kiedy jako modelowe transgranicza, a kiedy jako obszary rywalizacji o państwowo-narodowych barwach?
• Jaki jest zakres i jakie konsekwencje kontaktu kultur na pograniczach?
• Jak wzmocnić szeroko rozumiane bezpieczeństwo na pograniczach – fizyczne, społeczne i ekonomiczne?
• Jakie nowe procesy i zjawiska dały o sobie znać w ostatnim okresie na polskich pograniczach?
Tym razem znany historyk wyszedł z archiwów i opisał to, co widział na własne oczy jako student, a potem naukowiec w San Francisco, Los Angeles i Waszyngtonie, czyli jak cywilizacja śmierci przejęła Stany Zjednoczone.Napisałem tę książkę, bo ważne jest, by Polacy wiedzieli, co ich czeka, jeśli się nie przeciwstawią cywilizacji śmierci mówi prof. Chodakiewicz. A ja widziałem na własne oczy jak LGBT, gender, feminizm wyszły z podziemi i stopniowo przejęły politykę amerykańską, wprowadzając nową odmianę marksizmu, którą ja nazywam marksizmem-lesbianizmem. Jeszcze nie jest za późno, by tę plagę w Polsce zatrzymać. Ale by ją zatrzymać trzeba wiedzieć, z czym ma się do czynienia. Ja tę wiedzę przedstawiam.
W prezentowanej książce dokonano analizy roli organizacji sportowych we współczesnych stosunkach międzynarodowych, biorąc pod uwagę przede wszystkim MKOI i FIFA. Te dwie obecnie najważniejsze sportowe organizacje są autonomiczne i funkcjonują jako pełnoprawni aktorzy polityki światowej. Autor pokazuje m.in. jak przebiegał proces tworzenia ich potęgi, na czym polega ich autonomia, w jaki sposób kształtują swoje relacje z pańswtami i innymi podmiotami stosunków międzynarodowych, a także jaką funkcję pełnią w dyplomacji sportowej.
„Polskie szlagiery” to przekrojowa seria kompilacji najważniejszych polskich utworów z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Trafiły na nią nagrania zespołów, które w tamtych czasach odnosiły największe sukcesy, zdobywały szczyty list przebojów oraz podbijały parkiety dyskotek w całym kraju. Okazało się, że wiele spośród tamtych kapel na długie lata podbiły też serca słuchaczy, a ich utwory stały się prawdziwymi szlagierami. Na płycie „Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał”, oczywiście oprócz piosenki tytułowej w wykonaniu Skaldów, znalazły się m.in. takie utwory jak „Byłaś serca biciem” Andrzeja Zauchy, „Byle było tak” Krzysztofa Krawczyka, „Bananowy song” grupy VOX i „Jedziemy autostopem” Karin Stanek.
tracklista:
1. Skaldowie - Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał
2. Karin Stanek - Jedziemy autostopem
3. Andrzej Zaucha - Byłaś serca biciem
4. Jan Pietrzak - Dziewczyna z PRL-u
5. Andrzej i Eliza - Mój najdziwniejszy dzień
6. Anna Jantar - Zawsze gdzieś czeka ktoś
7. Bogusław Mec - Na pozór
8. Krzysztof Krawczyk - Byle było tak
9. Maryla Rodowicz - Sto koni
10. Happy End - Ballada o Marii Magdalenie
11. Alicja Majewska, Alibabki - Na przekór wszystkim będę spać
12. Trzeci Oddech Kaczuchy - Kombajnista
13. Trubadurzy - Nie przynoś mi kwiatów dziewczyno
14. Jan Wojdak i Wawele - Biały latawiec
15. Katarzyna Sobczyk - Mały książę
16. Zbigniew Wodecki, Alibabki - Izolda
17. VOX - Bananowy song
Kompilacja najlepszych i najważniejszych utworów z bogatego repertuaru Macieja Zembatego, poety, satyryka, aktora i barda, mistrza czarnego humoru. Na płycie znalazło się piętnaście utworów w jego wykonaniu, w tym m.in. ballady Leonarda Cohena, z których zasłynął. Wśród nich te najbardziej charakterystyczne, czyli „Alleluja (Hallelujah)”, „W tajnym życiu mym (In My Secret Life)”, „Zuzanna (Suzanne)” oraz „Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)”. Tracklistę uzupełniają piosenki satyryczne, które powstały w ramach działalności Zembatego w kabarecie Dreszczowiec – „Ballada o Imogenie”, „Jak będziemy mieli małe”, „Piosenka o Maruśce” oraz „W prosektorium”.
tracklista:
1. Alleluja (Hallelujah)
2. Ballada o Imogenie
3. Dzisiaj tu, jutro tam (Passing through)
4. Goście (The Guests)
5. Jak będziemy mieli małe
6. Jeśli wola Twa (if It Be Your Will)
7. Słynny niebieski prochowiec (Famous blue Raincoat)
8. W tajnym życiu mym (In My Secret Life)
9. Lawina (Avalanche)
10. Manhattan (First we take Manhattan)
11. Zuzanna (Suzanne)
12. Piosenka o Maruśce
13. W prosektorium
14. Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy)
15. Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)
Współcześnie mamy dwie odrębne dyskusje dotyczące zagadnienia życia.Środowiska liberalne podkreślają konieczność ochrony roślin i zwierząt jako istot żywych. Działacze konserwatywni skupiają się na ochronie płodu ludzkiego pomijając niemal zupełnie znaczenie flory i fauny. Każde z tych stanowisk ma jednak cechę wspólną ochronę życia jako takiego. Potrzebne są jednak chęci by podjąć dialog i szukać wspólnych rozwiązań.
W kolejnej edycji Rzeszowskiej Diagnozy Społecznej podjęto tematykę szeroko rozumianej jakości życia w mieście. Autorzy przedstawiają następujące zagadnienia: więź mieszkańców z Rzeszowem, ocena warunków życia w mieście z perspektywy mieszkańców (tej kwestii poświęcono najwięcej uwagi), poczucie dobrostanu mieszkańców Rzeszowa, ich zachowania żywieniowe oraz samoocena stanu zdrowia, zaufanie do lokalnych polityków oraz ocena potrzeb inwestycyjnych z perspektywy mieszkańców. W końcowej części pracy przedstawiono postulaty pod adresem polityki miejskiej oraz rekomendacje dotyczące kolejnych badań poświęconych problematyce jakości życia w mieście. Główne źródło analiz stanowiły wyniki reprezentatywnego badania ankietowego przeprowadzonego na losowej próbie mieszkańców Rzeszowa. Wykorzystano też dane pochodzące ze statystyk publicznych. Wywód zilustrowano fotografiami elementów przestrzeni miejskiej. Książka adresowana jest nie tylko do osób naukowo zajmujących się problematyką jakości życia w mieście, ale także do decydentów odpowiedzialnych za kreowanie polityki miejskiej, przedstawicieli mediów oraz zwyczajnych mieszkańców. Lokalni politycy oraz zwykli mieszkańcy otrzymują narzędzie pozwalające lepiej zrozumieć miasto i to miasto zmieniać. Rozmach tematyczny Diagnozy , dbałość o kontekst interpretowania wyników, szczegółowość analiz sprawiają, że Rzeszów zyskał materiał o dużym znaczeniu. Z recenzji wydawniczej prof. Tomasza Nawrockiego (Uniwersytet Śląski)
Krzysztof Mętrak był cudownym dzieckiem swojej epoki. Najmłodszy członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, którym został w wieku zaledwie 21 lat, nie tylko pisał wiele, lecz także na wiele tematów. Był bardzo wrażliwym, może nawet nadwrażliwym, obserwatorem rzeczywistości społecznej, politycznej i kulturalnej swoich czasów. Spojrzenie na Mętraka jako krytyka, który stworzył własną definicję tej profesji i konsekwentnie działał w jej ramach, jako erudytę, poetę, miłośnika sportu i kultury popularnej, uczestnika oraz aktywnego członka warszawskiej elity intelektualnej okresu PRL i wczesnych lat dziewięćdziesiątych, daje portret skomplikowany, wymykający się niejednoznacznym ocenom, ale z pewnością uświadamia znaczenie tej twórczości w kształtowaniu krytyki filmowej jako domeny intelektu najwyższej próby. Kolejne tomy serii dotyczyć będą innych ważnych dla polskiej krytyki filmowej postaci, m. in. Marii Kornatowskiej, Jerzego Płażewskiego, Bolesława Michałka, Krzysztofa Teodora Toeplitza, Zygmunta Kałużyńskiego.Zamiarem redaktorów jest naszkicowanie obrazu krytyki oraz zrekonstruowanie roli, jaką niegdyś odgrywała. Być może okaże się to pomocne dla podjęcia dyskusji o specyfice, funkcji, a nawet zasadności istnienia krytyki filmowej w dzisiejszej rzeczywistości.Barbara Giza i Piotr Zwierzchowski W tomie publikują:Mariusz Czubaj, Barbara Giza, Karol Jachymek, Monika Jacygrad, Rafał Koschany, Marcin Maron, Robert Mielhorski, Adam Wyżyński, Janusz Zaorski, Piotr Zwierzchowski.
Tajemnica Dworca Tokio to z pewnością książka godna polecenia. Całość napisana jest klarownym językiem oraz cechuje się wysokim poziomem merytorycznym. Autorka wykazuje się dużą wiedzą teoretyczną (popartą bogatą literaturą przedmiotu) oraz praktyczną (wyniesioną z pobytów w Japonii), a ponadto wprowadza na grunt polskiej humanistyki i nauk społecznych nowe, nieznane dotąd szerzej pojęcie sakariby służące interpretacji kultury japońskiej. Wszystkie te przymioty sprawiają, że monografia ta będzie stanowiła cenne źródło zainteresowania nie tylko dla japonistów, lecz także dla licznych ekspertów (socjologów, antropologów, historyków, politologów) zajmujących się problematyką miasta urban studies i miejsca dworca kolejowego w tej tematyce. z recenzji dr. Jacka Splisgarta Beata M. Kowalczyk japonistka i socjolożka, pracuje w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu na Uniwersytecie Jagiellońskim. Absolwentka Uniwersytetu Tokijskiego, Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Paris 1 Pantheon-Sorbonne. Bada kulturę społeczeństwa japońskiego oraz kariery zawodowe w świecie sztuki widziane w perspektywie lokalnej i transnarodowej.
Autorka błyskotliwie i jasno rekonstruuje, jak definiowano emocje oraz w jaki sposób umieszczano je w szerszym myśleniu na temat świata i moralności; jakie prezentowano typologie emocji; jak tłumaczono ich pochodzenie; jak opisywano ich związek z rozumem. To wielka praca i wielki wyczyn autorki (...), potrafiła na trzystu stronach swej opowieści przeprowadzić czytelnika po szlakach i bezdrożach myśli Platona i Tukidydesa, Jamesa i Darwina, Hobbesa i Spinozy, pokazując niuanse, paradoksy, konsekwencje ich teorii. Wędrujące pojęcie emocji i jego niepewny związek z sentymentem, afektem, wolą, kaprysem, intelektem – oto właściwy bohater tej książki. (…)
Problem postawiony w książce jest kluczowy dla zrozumienia klasycznych i współczesnych stanowisk w zakresie polityki, antropologii i socjologii emocji. Autorka słusznie szuka „emocji” w etyce i polityce i znakomicie argumentuje na rzecz tego, że emocja nie eliminuje racjonalności, lecz ją konstytuuje.
Z recenzji prof. dr. hab. Szymona Wróbla
Karolina Wigura podjęła próbę zmierzenia się z ideą, której imienia nie potrafię znaleźć, ale o której wiem, że działa, niekiedy jawnie, innym razem w ukryciu, wzruszając podstawy naszej chłodnej racjonalności, wstrząsając gruntem racji, na którym budujemy schematy codziennego wnioskowania, miażdżąc siłą zbiorowych lęków, łudząc nadziejami możliwego szczęścia. (…) Autorka przygotowała monografię, w której idea ta żyje, oddziałuje i ma swoją własną historię, opowiedzianą precyzyjnie i systematycznie.
Z recenzji hab. dr. hab. Jolanty Żelaznej
Karolina Wigura jest adiunktem w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Członkini Zarządu Fundacji „Kultura Liberalna”. W latach 2016–2018 współdyrektorka programu „Knowledge Bridges: Poland – Britain – Europe” w St. Antony’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Stypendystka m.in. wiedeńskiego IWM, GMF oraz Leadership Academy for Poland. Opublikowała książkę Wina narodów. Przebaczenie jako strategia prowadzenia polityki (2011), wyróżnioną nagrodą im. J. Tischnera, oraz, wraz z Jarosławem Kuiszem i Wojciechem Sadurskim, Trudne rozliczenia z przeszłością (t. I i II, 2018).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/odwagi-o-zaangazowaniu-mlodych-plomienie.jpg "Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie. Autor: Dominika Lasota. Dobreksiazki.pl")
