W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Akcja powieści rozgrywa się w latach międzywojennych. Czwórka młodych turystów wyrusza na wakacyjną wyprawę na Polesie. Podziwiają piękno przyrody poleskiej, obserwują rozwój cywilizacyjny tego regionu, nawiązują nowe znajomości. Podczas wyprawy przeżywają wiele ciekawych przygód.
Pokażemy Wam Polskę, jakiej nie znacie a raczej sprawimy, że poczujecie ją wszystkimi zmysłami.Specjalistka od azjatyckich bezdroży i autorka poradników dla podróżujących postanowiła przyjrzeć się dokładniej własnemu podwórku. Oto 30 pomysłów na powodujące przypływ adrenaliny przygody oraz wyjazdy, które zagwarantują błogi relaks.Opowiadają o nich ludzie, którzy naprawdę znają się na rzeczy. Specjalista od bushcraftu poradzi nam, jak na biwaku w lesie nie bać się każdego szmeru czy trzasku; konstruktor mieszkalnych tratw opowie o życiu wśród trzcin na biebrzańskich rozlewiskach; miłośniczka wędrówek brzegiem Bałtyku zdradzi, jak wybrać się na trzystukilometrowy spacer plażą. Dowiemy się, czy każdy może zasiąść za kierownicą czołgu (i czy czołg w ogóle ma kierownicę); czy można wziąć ślub w balonowym koszu i czy takie podniebne małżeństwa są trwałe. Będziemy też zaskoczeni, na jak wiele sposobów można nie robić nic inaczej wyleguje się w luksusowym namiocie na warmińskim odludziu, a inaczej w wannie pełnej osobliwie pachnącej, ale czyniącej cuda siarczkowej wody. Inaczej brzmi cisza w klasztornych ogrodach i na sesji lasoterapii w podlaskim borze.A wszystko po to, by doskonalić sztukę uważności szerokiego otwierania oczu i uszu na otaczający nas świat. Wystarczy zmienić perspektywę, by nawet najbliższa, na pozór dobrze znana okolica, zaczęła wyglądać inaczej i dostarczyła wyjątkowych wrażeń.
Uparte, niekiedy rozpaczliwe poszukiwanie formy. Tęsknota za bezpiecznym zestawem słów, za „formułą”, która choć na chwilę zatrzymałaby nieustanny potok mowy, znaków i obrazów. Nowe próby, wynalazki, pomysły, do utraty sił, do utraty tchu, do końca. Niektórzy się domyślają, że tego marzenia nie da się zrealizować, że to tylko mrzonka, majak, niebezpieczna ułuda. Niebezpieczna, gdyż grozi ostateczną utratą poczucia rzeczywistości, pogrążeniem się w oparach mitu, w odmętach wyobraźni. Mimo to brną w te próżne rejony, wyruszają w podróże bez powrotu. Czy tak zwana rzeczywistość oferuje coś lepszego? Inni znowu obnażają jałowość tych prób, pokazują, że szukać należy inaczej i gdzie indziej. Choć i tak się nie znajdzie. Forma zawsze się wymyka, wyślizguje, wypada z rąk i wychodzi z kadru. Mniej więcej tak mogłaby wyglądać opowieść o tym, co zwykliśmy nazywać nowoczesnością. Roussel, Bataille, Deleuze, Barthes, Rainer – między innymi to o nich jest ta opowieść.
Wydawnictwo Przypis Łódź 2021 r.
Fotograficzna podróż przez monomiasta - urbanizacje, wzniesione na peryferiach byłego ZSRR, wokół zakładów przemysłowych, stanowiących jedyną lub główną gałąź lokalnej gospodarki.
Monotowns od Zupagrafika podzielone jest na 9 rozdziałów, ilustrowanych ponad 130. zdjęciami rosyjskiego fotografa, Alexandra Veryovkina, przedstawiającymi postindustrialne krajobrazy i radziecką architekturę monogorod’ów, rozciągających się od koła podbiegunowego po rosyjski Daleki Wschód, takich jak Workuta, Norylsk, Mirny, Kirowsk, Togliatti, Czerepowiec, Magnitogorsk, Monczegorsk i Nikiel, oraz codzienne życie ich mieszkańców. Książka przygląda się kondycji monomiast po upadku Związku Radzieckiego. Część z nich nadal świetnie prosperuje, inne walczą o przetrwanie, jeszcze inne są na wpół wymarłe.
W środku prolog autorstwa krytyka architektury, Konstantina Budarina oraz eseje opisujące historię powyższych miast.
'Rozwój radzieckiej gospodarki oparty był na kolejnych “pięciolatkach”, a cały kraj działał jak olbrzymia korporacja. Monomiasta były jak różne działy tej korporacji.’
– fragment prologu
Książka Adama Bieli Analiza stanowisk pracy i jej synteza. Europejski Kwestionariusz Analizy Stanowisk Pracy (EKASP) omawia fundamentalną problematykę analizy pracy ważną zarówno dla dyscypliny psychologii pracy i organizacji, jak i dla praktyki zarządzania. Niniejsza publikacja zapełnia lukę w piśmiennictwie polskim w tym zakresie. Autor powołuje się na obszerną i kompletną literaturę i oferuje odbiorcom konkretną metodę wraz z instrukcją i sposobami obliczeń, którą można stosować w praktyce. Książka jest bardzo owocną formą syntezy problematyki analizy pracy i stanowi podstawę do zastosowania metody analizy stanowisk pracy nie tylko w Polsce, lecz także w innych krajach Europy.Fragment recenzji prof. dr hab. Barbary Kożusznik, UŚ w Katowicach
Album malarski Droga krzyżowa i pieśni pasyjne w obrazach, to poruszający motyw Drogi Krzyżowej Jezusa Chrystusa na Golgotę w sztuce. Droga Krzyżowa (łac. via crucis) w Kościele Katolickim, to nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenia do grobu.Nazwa ta używana jest też w kontekście samej męki Chrystusa, nabożeństwa rozważania stacji Drogi Krzyżowej, przedstawienia pasyjnego oraz czwartej tajemnicy części bolesnej różańca.Jak mogła wyglądać droga Jezusa Chrystusa oddaje obraz Droga Krzyżowa autorstwa Pietera Bruegela starszego na okładce książki. Ukazuje on niejako później rozrysowywane 14 stacji Drogi Krzyżowej, której głównym uczestnikiem oprócz bohatera tego tragicznego wydarzenia są ludzie. Widzimy tu ludzi wychodzących z bram miasta, którzy wielkim łukiem zmierzają na wzgórze Golgota. Tłum kierowany jest przez jeźdźców na koniu, w czerwonych pelerynach.To nie tłum pątników opłakujących Mistrza. To raczej rozbawione tłumy ciekawskich, nieświadomych wydarzenia ludzi.Dopiero po dokładnym przyjrzeniu się, można dostrzec sceny nowotestamentowe. Zauważyć można upadek Chrystusa pod ciężarem krzyża. Jego oprawcy kłócą się, czy go podnieść, czy pozostawić na ziemi. Z grupy chłopów powracających do domu, jeden zostaje wyciągnięty. Żołnierz na koniu toruje miejsce wśród gapiów i oglądając się za siebie ponagla go do podejścia do krzyża i upadłego Jezusa. Mężczyzną opierającym się oprawcom jest Szymon Cyrenejczyk. Bruegel ukazał hipokryzję i dwulicowość tłumu, który nie zna znaczenia ukrzyżowania. Grupa idąca z boku nie chce uczestniczyć w haniebnej procesji - oni rozumieją znaczenie misterium wielkanocnego. Żona Szymona ma u pasa różaniec symbol katolickiej modlitwy i wiary. Przed krzyżem ciągnięty jest wóz, na którym siedzą dwaj łotrzy otrzymujący rozgrzeszenie.Widzimy też grupę lamentujących kobiet oraz Marię podtrzymywaną przez Jana Ewangelistę. Stoją oni na skale, powyżej tłumu, będąc świadomymi wydarzeń. Grupę tę, już nie na obrazie, widzimy w dalszych scenach Drogi Krzyżowej - ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa i złożenie do grobu. Dzieło Misterium Wielkiej Nocy kończy się Zmartwychwstaniem Syna Bożego, aż do Wniebowstąpienia. To z Nieba, jako sędzia sprawiedliwy w Dniu Ostatecznym będzie sądził według uczynków, nie kierując się jakimikolwiek względami.
Leszek Kopciuch
Celem rozważań zawartych w książce ma być uzupełnienie istniejących już analiz dotyczących filozofii Nicolaia Hartmanna. Struktura badań jest uporządkowana w czterech rozdziałach. Pierwszy ma charakter terminologicznego i merytorycznego wprowadzenia do Hartmanowskiego rozumienia ontologii, metafizyki i filozofii dziejów. Drugi traktuje o nośniku dziejów - duchu obiektywnym. Rozdział trzeci to badania nad strukturą historycznego procesu. Wreszcie rozdział czwarty podejmuje pytanie o rolę, jaką w dziejach spełnia człowiek.
Rewelacyjna książka dla duszpasterzy. Dotrzeć z biblijnym orędziem zbawienia do wdzięcznych, ale wymagających słuchaczy, jakim są małe dzieci, nie jest wcale łatwo! Język powinien być prosty, ale nie infantylny, przemawia trafne obrazowanie, użycie rekwizytów, prowadzenie dialogu, niewymuszona serdeczność. Duszpasterze potrzebują więc sprawdzonych materiałów, na których mogą się oprzeć. Autorzy prezentowanej publikacji, którzy na pracy duszpasterskiej z dziećmi znają się jak mało kto, zawarli w niej całe bogactwo swych kaznodziejskich doświadczeń z pracy z najmłodszymi. Wiedząc, jak trudno jest na dłużej utrzymać ich uwagę, w proponowanych przez siebie kazaniach zastosowali wiele metod aktywizujących - dzięki nim dziecko staje się nie tylko słuchaczem, ale także współtwórcą kazania. Wydanie drugie 2021. Zalety książki:- inspiracja dla kapłanów głoszących kazania dla dzieci- forma sprawdzona w praktyce przez autorów- przejrzysty układ- podział roku liturgicznego na okresy- przedstawia czytania w cyklu trzyletnim A, B, C
Kto lepiej od miejscowego kota zna wszystkie lokalne zakamarki i tajemnice? Japoński kot Kotaru zaprasza na wyprawę kocimi ścieżkami po Kraju Kwitnącej Wiśni. Na ponad 100 niezwykle klimatycznych ilustracjach Kotaru poprowadzi czytelników przez japońską historię i współczesność, pokazując historię, zwyczaje, architekturę i co najważniejsze mieszkańców. Nauczy nas też trochę mówić po japońsku! Za to brzuszek Kotaru jest zawsze gotowy na lokalne przysmaki Matane! (Do zobaczenia!).
Szczyty Tre Cime di Lavaredo, jezioro Lago di Braies i północno-zachodnie ściany masywu Olde są chyba najlepiej znanymi symbolami północnej części Dolomitów i prawdziwymi ikonami tych wyjątkowych, cudownych gór.W tym rozległym rejonie górskim, rozciągającym się między miejscowościami Bressanone a Auronzo, na wytrawnych turystów górskich, a także tych, o mniejszym doświadczeniu, czekają emocje dostarczane przez via ferraty.Trasy o wszystkich poziomach trudności zabiorą cię w podróż w różnorodne krajobrazy. Ferraty i ścieżki wyposażone w sztuczne ułatwienia i elementy służące do asekuracji są nie tylko sposobem na zbliżenie się do urwistych ścian, strzelistych turni i okazałych, potężnych szczytów, ale też często podróżą w czasie, prowadzącą wojskowymi drogami i traktami z okresu pierwszej wojny światowej.Nie zapominajmy o możliwościach łączenia szlaków, pozwalających na wielogodzinny lub wielodniowy pobyt w tym czarującym mikroświecie zawieszonym między skałami a niebem.Andrea Greci
W książce Asamblaże Autor ukazuje działanie środków artystycznego wyrazu w odniesieniu do różnych form sztuki. Sztuka konceptualna, asamblaże, kubizm, dadaizm, awangarda, happening, arte povera, teatr absurdu, instalacje to tylko nazwy. Na przykładzie swoich zdjęć Daniel Piotr Ciesielski pokazuje mechanizm działania środków artystycznego wyrazu (metafory, frazeologizmu, symbolu, porównania, synonimu, eufemizmu, epitetu i innych) w odniesieniu do przedmiotów codziennego użytku. Asamblaż to forma kolażu. Ułożenie przedmiotów, które poprzez obraz konkretnego ustawienia uzyskują nowe znaczenie. Jest to działanie, które za pośrednictwem wyobraźni i skojarzeń uruchamia myślenie abstrakcyjne, pozwalające zrozumieć i przeżyć zagadnienia związane z lekturami, a także analizę zagadnień literackich i kulturowych, często zawiłych w przekładzie jedynie werbalnym.
Wołga – nieodgadniona niebieska trasa nieśpiesznego ruchu. Biegnie od drewnianych cerkiewek przez meandry komarowych rozlewisk, rosyjskie miasta i miasteczka, święte puszcze i pozostałości Bułgarii Wołżańsko-Kamskiej aż po białe budowle z kredy, klify i wąwozy, zmurszałe przystanie i wielkie radzieckie hydroelektrownie. Tatarskie chatki i pasieki na jednym brzegu, deweloperskie kilkunastopiętrowce na drugim. Kazań, Samara, Joszkar-Oła, Nabierieżnyje Czełny... To tutaj tak naprawdę kończy się Europa, a w nadwołżańskim tyglu mieszają się dziesiątki kultur, historii i wierzeń. Konstanty Usenko, którego korzenie sięgają Koźmodiemiańska w autonomicznej Republice Mari El, zabiera nas w podróż po peryferiach Europy, nie porzucając przy tym muzycznych fascynacji. Rytm marszruty wyznaczają pradawne pentatoniczne melodie pomieszane z elektronicznym radzieckim industrialem, a magicznej podróży do źródeł towarzyszy atmosfera snu na jawie. Wykresy fal środkowej Wołgi to brawurowy przykład punkowej etnografii i wyznanie wiary nowofalowca, próbującego poskładać swoją nomadyczną tożsamość. „To już trzecia książka Kostka Usenki, nomady „dumnego z bycia kundlem”, muzyka i pisarza. Nie użyję terminu „dziennikarz”, ponieważ siłą jego rosyjskich opowieści jest to, że ogląda i rozmawia jako swój, a nie turysta, korespondent. Przypomina Chlebnikowa, poetę futurystę, dla którego antropologia nie była nauką, lecz przeżyciem. Usenko wspomina swoje koncerty w Tatarstanie i Republice Maryjskiej, a także dzieciństwo i utwory, których uczył się w szkole muzycznej. Historyczne rozważania o skrzydlatych irbisach i świętych drzewach mieszają się z notatkami o muzyce alternatywnej oraz analizą gangów upadającego ZSRR tańczących w sakralnych kręgach do italo disco Sabriny. Punkowa etnografia w szalonym wydaniu.” Max Cegielski
Jak mam WIERZYĆ, skoro NIE WIEM? To książka dla każdego, kto chciałby się dowiedzieć, jak radzić sobie z kryzysami w wierze i jak przekonać własne serce, by chciało kochać Boga.Jak wierzyć w Boga, którego nie widzimy? Nie umiemy nawet potwierdzić, czy On w ogóle istnieje. Jak się modlić, skoro nie mamy pewności, że Ktoś nas TAM w ogóle słyszy? Może wszystko to nieprawda i nie warto się tym zajmować?Autor przyznaje, że wiara nie jest czymś łatwym. Nie tylko dlatego, bo dotyczy spraw, które nie mieszczą się nam w głowie, ale także dlatego, bo nie mieliśmy szansy się do niej przygotować po prostu znaleźliśmy się w tej rzeczywistości. Przez to wiara często nas zaskakuje, ale co ważniejsze dzięki temu staje się jeszcze bardziej niesamowita.
Pieśni świętego Maksymiliana i inne wiersze to zbiór religijnych tekstów poetyckich, podzielony na pięć części:Pieśni świętego Maksymiliana myśli na temat ważnych momentów życia Świętego;Naśladowania zwięzłe poetyckie refleksje nad pismami dziesięciorga świętych, m.in. św. Franciszka z Asyżu, św. Ignacego z Loyoli i św. Jana od Krzyża;Z różańcem przez kampus medytacje nauczyciela akademickiego, przemierzającego z różańcem w ręku kampus swojej uczelni;Świadectwa myśli, które autor zanotował po ważnych duchowych przeżyciach;Zamyślenia refleksje towarzyszące kolejnym godzinom codziennego brewiarza.Kazimierz Braun reżyser, pisarz i naukowiec, twórca licznych przedstawień teatralnych, autor poezji, prozy i dramatów oraz prac naukowych.W wydawnictwie Bratni Zew ukazały się jego dramaty poświęcone św. Maksymilianowi Kolbemu: Maximilianus, Mój syn, Maksymilian i Cela ojca Maksymiliana.
Tomik Trwać przy Bogu jest dla mnie kolejnym namacalnym dowodem tego, że ks. Janusz realizuje swoje wielkie marzenie: uprawia teologię na wzór ojców Kościoła, którzy nie traktowali jej jako sztuki dla sztuki, ale jako zgłębianie misterium Boga, by lepiej przybliżać Go ludziom. Na temat książki ks. dr. hab. Janusza Wilka można by pisać jeszcze wiele, ale nie chcę pozbawić Czytelnika radości odkrywania perełek, jakie zostały w niej ukryte przez Autora. Zatem pozostaje mi tylko polecić tomik ks. Janusza pt. Trwać przy Bogu i zaprosić do jego lektury każdego, kto pragnie rozpocząć lub pogłębić swoją przyjaźń z Jezusem Chrystusem.ks. dr Bogdan Kulik MSF (ze Wstępu)
25 kwietnia, 25 maja i 25 czerwca 1946 roku Najświętsza Maryja Panna ukazała się w miejscu nazwanym Marienfried 22-letniej Niemce Barbarze Reuss, przekazując jej orędzie o niezwykłej duchowej głębi, a wcześniej nauczyła ją modlić się Różańcem Niepokalanej. Tuż po objawieniach miejscowy biskup powołał specjalną komisję, która przeprowadziła śledztwo trwające od 1947 do 1950 roku. Komisja nie znalazła ani w orędziach, ani w kontekście objawień z Marienfried niczego sprzecznego z wiarą katolicką. O tych niezwykłych wydarzeniach i przestrogach Maryi opowiada ta książka.
Czy przemoc jest kiedykolwiek uprawnionym sposobem sprawowania władzy?Jacek Hołówka w pierwszym tomie swoich "Dzienników" rozprawia się z nurtem myślenia o polityce, wedle którego "sprawowanie władzy sprowadza się do systematycznego narzucania podporządkowanym osobom lub państwom swojej woli". Choć taki pozbawiony sentymentów realizm pasuje do niejednego współczesnego polityka, ma on też długą tradycję. Książka przystępnie omawia stanowiska dziesięciu sławnych - bądź niesławnych - myślicieli wyznających podobne poglądy. Perykles, Machiavelli, Hobbes, Hegel, Clausewitz, Hitler i Morgenthau traktują politykę jako sferę nieustannej walki, otwartej lub skrytej. Można dokonać różnych usprawnień w sposobie prowadzenia wojny, ale nie da się z niej całkiem zrezygnować. Inaczej sądzą Ksenofont, Burke i Walzer - choć żaden nie jest pacyfistą, żaden nie wierzy, by przemocą dało się rozwiązać jakikolwiek poważny problem polityczny lub społeczny. Jak można się spodziewać, obie strony doskonale argumentują lub jawnie kpią z rozsądku słuchacza, a w repertuarze przytaczanych tu argumentów znajdują się zarówno liczne racjonalne uzasadnienia, jak i typowe manipulatorskie sztuczki. I tylko przykro zaskakuje, jak wiele z tych form politycznej agresji ma też swoją trywialną wersję, która jak kiepska parodia nagminnie pojawia się w naszym codziennym życiu.
Ta książka jest o błędach polityki klimatycznej, to jej obraz krytyczny, sformułowany dla jej dobra, to jest książka właśnie o tym, dlaczego obrońcy klimatu smogu węglowego nie zlikwidowali.
Stwierdzenie, że dzięki polityce klimatycznej będziemy mieli czyste powietrze to kłamstwo pierwsze i największe. Może niektórzy próbowaliby złagodzić osąd autora i nazwać je „tylko” nieporozumieniem, ale ze względu na jego rozmiary i skutki bez wahania musimy je nazwać kłamstwem. Bo jest to gigantyczne kłamstwo ekologów klimatycznych, kłamstwo, które kosztuje życie i zdrowie milionów Polaków, i paradoksalnie to właśnie dzieje się przez nich. Może to i dla klimatystów zaskoczenie, ale dla fachowców od ochrony środowiska – żadne, przykra rzeczywistość.
(fragment rozdz. 1)
Napiętnowani na całe życieKreta to ulubiony wakacyjny kierunek turystów z wielu stron świata. Jednym z najpiękniejszych jej zakątków jest zatoka Mirabello, największa na greckich wodach. To tu są najdroższe hotele na Krecie. Stałym punktem na trasie wycieczkowców kursujących po zjawiskowej zatoce jest Spinalonga, skalista wysepka zamieniona w obronny fort jeszcze przez Wenecjan. Jednak to nie resztki umocnień przyciągają turystów. Spinalongę otacza mit ""wyspy trędowatych"", miejsca, gdzie chorzy na trąd stworzyli sobie namiastkę życia takiego, jakie znali sprzed czasów choroby. Tyle że przewodnicy nie mówią całej prawdy. Ze Spinalongi nie było ucieczki, ludzie tu umieszczeni znikali z rejestrów i dokumentów, skazani na powolną śmierć fizyczną, wcześniej doświadczali śmierci cywilnej. Dzieci zabierano im po kilku dniach od narodzin. Społeczeństwo i własne rodziny odrzuciły ich na zawsze, mimo że wynaleziono już skuteczny lek. Po istniejącym w pierwszej połowie XX wieku leprozorium na Spinalondze nie zostały niemal żadne dokumenty ani zdjęcia, trędowatych z wyspy do dziś otacza zmowa milczenia. Idąc za strzępami informacji, Małgorzata Gołota przeczesuje archiwa, odnajduje ostatnich świadków i ludzi, którzy poświęcili życie sprawie trędowatych. Tej lektury nie zapomnicie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
