W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Kolejne sympozjum organizowane dorocznie w ramach tzw. Dni redemptorystowskich w Krakowie odbyło się pod hasłem: Przyszłość chrześcijaństwa w Europie. Jest to zagadnienie na tyle szerokie i wieloaspektowe, że publikacja zawierająca wystąpienia prelegentów została poszerzona o wypowiedzi innych osobistości polskiej nauki dotyczące tego tematu. Pozwoliło to na kilka ogólnych ujęć przyszłości chrześcijaństwa, a także bardziej szczegółowych: kaznodziejstwa, kapłaństwa i papiestwa, życia konsekrowanego, teologii moralnej i nauk biblijnych. Powstały obraz nie jest rzecz jasna pełny, ale wbrew temu, czego można by się spodziewać niesie powiew nadziei.
Kościół trwa w nieustannej misji, realizując swoje powołanie do głoszenia Ewangelii. Współcześnie podejmuje je w perspektywie dynamicznej ewangelizacji, stanowiącej kontynuację misji Najwyższego Proroka, Jezusa Chrystusa. Działalność ta obejmuje wezwanie do nawrócenia, odkrycia tożsamości chrześcijańskiej, odnowienia relacji z Bogiem, życia w stanie łaski oraz odrzucenia grzechu i całkowitego zwrócenia się ku Bogu w duchu oblubieńczej miłości. Na tym tle rodzi się refleksja nad prorockim wymiarem Kościoła. Czy w realiach współczesnego świata istnieje jeszcze powołanie prorockie? W jaki sposób misja powierzona wszystkim ochrzczonym odnosi się do posłannictwa proroków Starego Przymierza? Czy charyzmat prorocki, obecny od początku historii zbawienia, zachowuje swoją aktualność po dwóch tysiącach lat od narodzin Chrystusa?Na te i wiele innych pytań odpowiada książka o. prof. Gabriela Witaszka, która stanowi pogłębioną refleksję nad teologicznym znaczeniem prorockiego charyzmatu i jego miejscem w misji Kościoła. Autor ukazuje, że głoszenie słowa Bożego pozostaje centralnym elementem nowej ewangelizacji, nadając jej autentyczny wymiar profetyczny i eklezjalny.
Muzeum Narodowe w Krakowie to jedna z największych na ziemiach polskich skarbnic pamiątek historycznych, łączonych zarówno z istotnymi wydarzeniami z przeszłości, jak i z nazwiskami, które tę historię tworzyły. Znaczącą rolę w tej grupie zbiorów odgrywają dawne militaria. Nowa wystawa broni i barwy prezentuje najcenniejsze obiekty uzbrojenia polskiego, europejskiego i orientalnego od około roku 1000 do połowy wieku XIX, a także próbuje odpowiedzieć na niełatwe pytania o rolę tego typu historycznych zbiorów w muzeum sztuki. Wśród wielu dzieł zgromadzonych na wystawie należy wyróżnić pamiątki wiązane z hetmanem Stanisławem Jabłonowskim, Tadeuszem Kościuszką, Józefem Poniatowskim oraz z rodzinami Radziwiłłów, Lubomirskich czy Potockich. Wystawie towarzyszy praktyczny przewodnik, podzielony na pięć ścieżek narracyjnych i umożliwiający podanie w przystępnych i niezbyt długich wykładach wielu ciekawostek i ogólnej wiedzy o prezentowanych eksponatach, a także o technikach artystycznych, przy pomocy których zostały one wykonane. Do każdej ścieżki dołączono mapę ułatwiającą poruszanie się w przestrzeni wystawy, a podany orientacyjny czas zwiedzania pozwala na zaplanowanie kilku wizyt w Arsenale. Niezwykle interesujące są ilustracje, ukazujące bardzo często ciekawe detale omawianych przedmiotów i odkrywające przed czytelnikami kunszt dawnych rzemieślników.
Galeria Sztuki Europejskiej to nowa wystawa stała w Muzeum Narodowym w Krakowie, prezentująca najciekawsze i najlepsze dzieła malarstwa i rzeźby europejskiej, powstałe w okresie od XIII do XX wieku. Znajdziemy w niej prace wybitnych rzeźbiarzy (Antonio Canova, Gustav Vigeland) i malarzy (m.in. Paolo Veneziano, Lorenzo Lotto, Lavinia Fontana, Pieter Brueghel mł., Lucas Cranach mł., Luca Giordano, Mattia Preti, Elisabeth Vige Le Brun, Maurice de Vlaminck) zgromadzone w czterech salach poświęconych różnym epokom w dziejach sztuki europejskiej. W pierwszej sali przedstawiono też postaci darczyńców Muzeum Narodowego w Krakowie (m.in. Wiktor Osławski, Konstanty Schmidt-Ciążyński, Jan Matejko, Feliks Manggha Jasieński, Erazm Barącz, Edward Goldstein, Stanisław hr. Ursyn-Rusiecki), gdyż to przede wszystkim dzieła z ich kolekcji tworzą Galerię Sztuki Europejskiej. Warto dodać, że jej zwiedzanie to podróż w czasie, gdyż obiekty nieprzypadkowo ułożono od najnowszych do najstarszych. Wystawie towarzyszy przewodnik, w którym szczegółowo omówiono koncepcję Galerii, a także przedstawiono dzieje zbioru malarstwa i rzeźby europejskiej w MNK od chwili powstania tej instytucji w 1879 roku. W dalszej części książki zaprezentowano ponad 120 dzieł znajdujących się w kolejnych salach Galerii. Poświęcone im komentarze w przystępny sposób ukazują historię sztuki europejskiej w odwróconej perspektywie od XX i XIX wieku (sala I), przez wieki XVIII (sala II) i XVII (sala III), po renesans i średniowiecze (sala IV).
Drugi i ostatni tom nowej serii bazującej na bestsellerowej książce wydanej uprzednio w formie albumowej - Świat Objawień Jezusa. Autor dokonał w nim licznych uzupełnień i zmian.Czytelnik znajdzie tu zestaw 26 najsłynniejszych objawień, m. in. ekstazy Św. Teresy z Avilla, wizje św. Stanisława Kostki, objawienia Najświętszego Serca Jezusowego Małgorzaty Alacoque, sny i wizje ks. Jana Bosko, współuczestnictwo w Drodze Krzyżowej Wandy Malczewskiej, poświęcenie przykutych do łóżek wizjonerek; Luisy Piccarety, Marty Robin i Alexandriny da Costy. Autor wprowadzi nas w niemowlęctwo Boże s. Leonii Nastał, walkę o królowanie Chrystusa w Polsce Rozalii Celakówny i opowieść o sekretarce Bożego Miłosierdzia - św. S. Faustynie Kowalskiej.Kiedy ktoś pyta o znane nam objawienia Zbawiciela, z trudem wymieniamy więcej niż kilka. Może wspomnimy o św. Małgorzacie Marii Alacoque i św. Faustynie Kowalskiej, u bardziej wtajemniczonych na krótkiej liście znajdzie się jeszcze miejsce dla Gemmy Galgani albo Rozalii Celakówny. I to już niemal koniec naszej wiedzy.Te objawienia są dla nas niesłychanie ważne. Ale - dodajmy od razu uwagę - stają się one takimi dopiero wówczas, gdy je przyjmujemy do serc i wprowadzamy w życie.To zdumiewające, ale do ich zaistnienia Jezus potrzebuje i nas. Inaczej pozostaną one objawieniami (dla) samego tylko Piotra Apostoła, Małgorzaty Alacoque, Faustyny Kowalskiej. Nie będą to "nasze objawienia" i nie zaowocują słowem i obecnością Jezusa w naszym życiu.Wincenty Łaszewski
Niniejsza książka ma na celu przedstawienie przełomowej próby zdefiniowania zjawiska uprzedmiotowienia kobiet przez Marthę Nussbaum oraz sposobu, w jaki Rae Langton przeniosła uprzedmiotowienie kobiet na poziom poznawczy, dokonując rozróżnienia pomiędzy uprzedmiotowieniem epistemicznym i moralnym, oraz na poziom języka jako zjawisko uciszania. Nawiązując do prac Mirandy Fricker (brytyjskiej filozofki, autorki koncepcji niesprawiedliwości poznawczej), argumentuję także, że filozoficzną kategorię uprzedmiotowienia można jeszcze lepiej doprecyzować, jeśli zdefiniujemy uprzedmiotowienie kobiet jako zjawisko systematyczne i oparte na przesądzie. Feministycznie i filozoficznie godne uwagi uprzedmiotowienie kobiet nie jest przypadkowe i pojedyncze, lecz systematyczne i wyrasta z zakorzenionego przesądu. Struktura książki odwzorowuje chronologiczny rozwój badań nad pojęciem uprzedmiotowienia kobiet w filozofii. Praca składa się z czterech rozdziałów pierwszy ma charakter wprowadzający do debaty nad pojęciem uprzedmiotowienia w filozofii, zaś kolejne trzy przedstawiają przebieg badań prowadzonych przez Nussbaum i Langton oraz wnioski, jakie wyciągam z ich refleksji. Ze wstępu
Buddyjska nauka o wszechcałości omawia doktrynę huayan, chińskiej szkoły buddyzmu, której głębia wglądu pozwala niektórym widzieć w niej kwintesencję całej mahajany, a nawet wszystkich buddyjskich nauk. Książka ta przybliża czytelnikowi całe bogactwo i finezję buddyjskiej myśli o nieskończoności obszaru Buddy.
Książka Status zwierzęcia... jest interdyscyplinarnym zbiorem studiów z zakresu podstaw aksjologicznych, teoretycznoprawnych i normatywnych prawnego statusu zwierząt. Problematyka ta, stanowiąca od 2010 r. przedmiot badań Wydziału Prawa Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, określana także jako prawo ochrony zwierząt, choć niektórzy autorzy używają terminu prawa zwierząt, ma doniosłe samoistne znaczenie. Jest ono obecnie tym większe, iż rozważania dotyczące statusu zwierząt łączą się ściśle z rozwijającą się, wraz z postępem myśli ekologicznej, ogólną refleksją nad stosunkiem człowieka do przyrody. Zwierzęta stanowią jej szczególną część w różny sposób najbliższą człowiekowi, choć zarazem bardzo wewnętrznie zróżnicowaną. Niniejszą książkę można zatem polecić osobom zainteresowanym zarówno tematyką statusu zwierząt, jak i ogólniejszą problematyką ekologiczną-rozpatrywaną z punktu widzenia odpowiedzialności człowieka za jego naturalne otoczenie.
Pisma Mesjańskie z Komentarzem Żydowskim - Relacja Marka - Przetłumaczone i opatrzone komentarzem Daniela Grubera Otworzy Twoje oczy. Rzuci wyzwanie Twojemu umysłowi. Prawdopodobnie odmieni Twoje serce! Relacja Matiasa to nowy przekład Ewangelii Mateusza, wierny tekstowi żydowsko-greckiemu oraz jego kontekstowi. Autor, Daniel Gruber, w komentarzach i przypisach wykorzystuje różnorodne źródła rabiniczne (Talmud, Misznę, itp.), aby wyjaśnić i pomóc czytelnikowi właściwie zrozumieć Pismo Święte.
W punkt. Myśli kard. Grzegorza Rysia, które trafiają w sedno to wyjątkowa książka; gromadzi najciekawsze i najbardziej poruszające myśli kardynała Grzegorza Rysia historyka Kościoła i jednego z najbardziej rozpoznawalnych kaznodziejów naszych czasów. Zebrane tu refleksje zostały zaczerpnięte z następujących publikacji, które ukazały się nakładem Wydawnictwa Świętego Wojciecha: - Mistrzowie drugiego planu. O postaciach biblijnych w rozmowach Małgorzaty Bilskiej, autorstwa Małgorzaty Bilskiej i abpa Grzegorza Rysia - Drogi współczucia. rozmowy o miłości do człowieka, autorstwa Małgorzaty Bilskiej.
Książka stanowi pierwszą w Polsce próbę napisania historii teatru studenckiego w PRL-u. To zjawisko artystyczne, społeczne, kulturowe określane było także innymi terminami: jako teatr alternatywny, poszukujący, offowy, młody, młodej inteligencji etc. Niniejszy tom, pierwszy trzech zamierzonych, opisuje historię tego ruchu w burzliwym okresie odwilży, małej stabilizacji, po początki rodzimej kontrkultury (czyli lata 1954-1969). Z konieczności jest więc też świadectwem istotnych przemian politycznych oraz nadziei, rozczarowań młodego pokolenia artystów. Zarazem stanowi również zapis głębokich i oryginalnych poszukiwań artystycznych, które spowodowały, że ruch teatrów studenckich wykroczył daleko poza środowiskowe ramy uczelni, stanowiąc bardzo istotny element kultury polskiej. W książce pojawią się więc opowieści o legendarnych i dobrze opisanych grupach: STS-ie, Bim-Bomie, Teatrze Ósmego Dnia, ale też o wielu interesujących innych zespołach, dzisiaj nieco zapomnianych. Przywołane zostaną zaskakujące w kontekście środowiska studenckiego nazwiska artystów świetnie znanych z teatru zawodowego, jak choćby Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Jerzy Grzegorzewski, Zbigniew Zapasiewicz, Jerzy Trela, Sławomir Mrożek, Krzysztof Penderecki, Krystyna Zachwatowicz, Andrzej Majewski... Należy jednak pamiętać, że w rozumieniu twórców teatru studenckiego, to nie teatr zawodowy był celem, ale tworzenie alternatywnej wobec niego (i wobec teatrów amatorskich) trzeciej drogi. I o niej opowiada książka. Najważniejszym zadaniem, z jakim na tej drodze mierzyła się większość twórców teatrów studenckich, było zmienianie świata, poszerzanie pól wolności w opresyjnych i skomplikowanych czasach komunistycznej władzy.
Autorami komentarzy do kolejnych ksiąg są: Ks. Józef J. Kobyłka, O. Hugolin H. Langkammer OFM, Ks. Mieczysław Mikołajczak. Komentarz ukazuje się z okazji Złotego Jubileuszu Biblii Tysiąclecia.Podstawową jego zaletą jest to, iż posiadając ściśle naukowy charakter, jest jednocześnie napisany językiem zrozumiałym dla wszystkich czytających Biblię Tysiąclecia.Składa się on z pięciu tomów i odnosi do treści całego Nowego Testamentu. Na następujących po sobie stronach, czytelnik znajdzie kolejne fragmenty wybranych ksiąg i odpowiadające im komentarze.W języku polskim wydano już wiele komentarzy do Starego i do Nowego Testamentu. Ten jednak jest pierwszym komentarzem do konkretnego tłumaczenia Pisma Świętego a mianowicie do V wydania Biblii Tysiąclecia. Potrzeba takiego komentarza wiąże się z faktem, iż to właśnie teksty tylko z Biblii Tysiąclecia zostały użyte w czytaniach liturgicznych, śpiewach międzylekcyjnych, zarówno w celebracji Mszy świętej, sakramentów Kościoła jak i Liturgii Godzin.Komentarz ten, dzięki swojemu teologicznemu a jednocześnie pastoralnemu charakterowi będzie pomocny w wyjaśnianiu, pogłębianiu i przeżywaniu treści biblijnych w liturgii, w lekturze prywatnej oraz wspólnotowej.Biblia Tysiąclecia to najpopularniejsze narodowe wydanie Pisma Świętego. Zawiera jedyny polski tekst Pisma Świętego, zatwierdzony do stosowania w liturgii przez Konferencję Episkopatu Polski.
Książka ukazuje kompleksową diagnozę aktywności politycznej młodzieżowych radnych z pokolenia Z, obejmującą ich motywacje, poziom wiedzy i sprawstwa politycznego oraz poczucie wsparcia ze strony innych. Z badań wyłania się pesymistyczny obraz działania młodzieżowych rad. Młodzi aktywiści deklarują, że nie mają wystarczających kompetencji do efektywnego wpływania na decyzje polityczne. Odczuwają sprawstwo kolektywne, ale przy tym deklarują niższy poziom sprawstwa w wymiarze indywidualnym oraz nie odczuwają wsparcia ze strony szkoły, władz samorządowych i społeczności lokalnej. Wnioski z badań stanowią punkt wyjścia do wskazania rekomendacji - dekalogu młodzieżowych rad, którego wprowadzenie przyczyni się do większego upodmiotowienia młodych ludzi.
To kompleksowe opracowanie poświęcone zjawisku zachowań ryzykownych w środowisku akademickim oraz możliwościom ich diagnozy i profilaktyki. Autorka, opierając się na szerokim przeglądzie literatury, prezentuje teoretyczne ujęcie zachowań ryzykownych - od definicji i etiologii, przez ujęcia neuropsychologiczne, po konteksty profilaktyczne i edukacyjne.Centralnym punktem publikacji jest zastosowanie koncepcji kapitałów - społecznego, kulturowego i psychologicznego - jako narzędzia pozwalającego zrozumieć mechanizmy podejmowania ryzykownych zachowań oraz wspierać pozytywny rozwój studentów. Praca uwzględnia interdyscyplinarne spojrzenie na kapitał, jak koncepcję Pierre'a Bourdieu, Jamesa Colemana i Roberta Putnama czy nowoczesne ujęcie kapitału psychologicznego zbliżone do teorii resilience i psychologii pozytywnej.
Jos Ortega y Gasset (1883-1955) - hiszpański filozof, eseista, socjolog, profesor filozofii na Uniwersytecie w Madrycie, jeden z twórców hiszpańskiej konstytucji, po hiszpańskiej wojnie domowej na emigracji, z której wrócił do Madrytu w 1946 roku i objął z powrotem katedrę filozofii, autor kilkunastu książek i setek artykułów i esejów. Jego najważniejszym dziełem, publikowanym pierwotnie w formie artykułów w gazecie "El Sol" w 1929 roku, a następnie w formie książki to tłumaczony na wiele języków i uznawany za jeden z ważniejszych tekstów socjologicznych Bunt mas. Zajmuje się w nim Ortega y Gasset sytuacją społeczną w Europie w początkach XX wieku. Przerażało go zwłaszcza dojście do głosu szerokich mas społecznych, a zwłaszcza związanej z tym jak pisze B.A.G. Fuller - we wzbierającej fali wulgarności, bezprawia i barbarzyństwa znikają wszelkie drogowskazy postępowania, co powoduje demoralizację i dezorientację wszystkich ludzi, a zwłaszcza współczesnej młodzieży. A przecież trzeba mieć jakiegoś przewodnika, w przeciwnym bowiem przypadku cały tok życia, jego dzieje i perspektywa są chaosem. Paradoksem może się wydawać to, iż autor w pewnym sensie wini za zaistniałą sytuację buntu mas demokrację liberalną, a jest jednocześnie jej gorącym orędownikiem i zdecydowanym przeciwnikiem rządów dyktatorskich, faszyzm, bolszewizm uważał za z gruntu masowe w najgorszym tego słowa rozumieniu. Idealistycznie zakłada, iż znakomicie przygotowana, moralna elita winna stanowić rząd autorytetów, które masy utraciły, a które winny uznawać. Teza jakże aktualna w naszych czasach, gdy rządzą populiści (vide stricte "masowy" prostak Trump w USA), gdy jak zauważa J. Kuźniar: Kiedy upadają autorytety, chamstwo nie jest wadą. Jest walutą. Przed tym i dzisiaj przestrzega nas Jos Ortega y Gasset.
Rzymski historyk Tacyt (ok. 55 -120) to bodaj najwybitniejszy z historyków czasów rzymskich. Jego Roczniki stanowią nieocenioną wiedzę o tamtych czasach, A jeszcze napisane ze swadą, ale i rozsądkiem. Lektura dla każdego kto interesuję się historią, ale też polityką. A takie to były czasy jak pisze sam Tacyt: Odmienne od wszystkich, jakie się zdarzyły, obywatelskich, wojen oblicze: nie w boju, lecz a tej samej pościeli, których wespół jedzących w dzień, których wespół śpiących w noc miała, rozstępujące się na stronnictwa, wdźgają miecze, wrzask, ciosy, krew, oczywista przyczyna w ukryciu: resztą traf kieruje, i niektórzy z dobrych zabici; gdy zrozumiawszy, na kogo się srożono, najgorsi też broń chwycili, i nie pułkownik albo trybun uskromiciel przybył, zwolona gminowi swawola, i pomsta, i sytość (....). No i co - jakże marna jest nasza polityka współczesna!
Herodot z Halikarnasu przedstawia tu wyniki swych badań [ἱστορίης historíēs], żeby ani dzieje ludzkie z biegiem czasu nie zatarły się w pamięci, ani wielkie i podziwu godne dzieła, jakich bądź Hellenowie, bądź barbarzyńcy dokonali, nie przebrzmiały bez echa, między innymi szczególnie wyjaśniając, dlaczego oni nawzajem ze sobą wojowali. – Tymi słowy Herodot rozpoczyna swoje dzieło i na wielu jego stronach stara się postawionemu sobie zadaniu sprostać. Herodot, pierwszy historyk i geograf – ur. ok. 484 przed Chr. w Halikarnasie, dzisiejszym Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 przed Chr. w Turioj lub Atenach – na kartach Dziejów zabiera czytelnika w podróż po Helladzie, Persji, Egipcie i innych krainach, by z Homera godną, zdumiewającą bezstronnością opisać zarówno te współczesne sobie, jak i te wcześniejsze zmagania Greków z Persami. Dzieje Herodota w niedoścignionym przekładzie Seweryna Hammera, a w niniejszym wydaniu opatrzone dodatkowo szczegółowymi i ułatwiającymi lekturę przypisami rzeczowymi oraz – za BIBLIOTHECA AUGUSTANA – numeracją ułatwiającą lokalizację tekstu w oryginalnych wydaniach greckich.
Książka jest pierwszą monografią jednej z największych kolekcji awangard w Europie − Archiwum Franciszki i Stefana Themersonów. Honorata Sroka zadaje analizowanym materiałom jedno podstawowe pytanie: jak idee awangardowe realizują się w archiwum? Tytułowa spuścizna nie ogranicza jednak zakresu problematycznego tej publikacji, ponieważ przymiotnik „awangardowe” wiąże się z propozycją nowego teoretycznego spojrzenia na kolekcje artystów. Pokazując przypadek Themersonów na tle innych instytucji - które były awangardowe w tym sensie, że wykorzystywały eksperymentalne idee w sposobie organizacji (muzea, galerie, szkoły) − autorka proponuje teorię „awangardowego archiwum” jako narzędzia do analizowania kolekcji artystów zrywających z tradycyjnym paradygmatem zachowywania śladów z przeszłości. Autorka, nie pomijając dotychczasowych ustaleń badaczy twórczości Themersonów, samodzielnie identyfikuje nowe problemy i nowe zakresy badawcze w obrębie themersonologii, podąża własną drogą, prezentuje swoje doświadczenia odbioru intermedialnych realizacji i różnych w charakterze zapisów życia awangardystów. Rezultat finalny jest znakomity, wszak udało się jej wypracować spójny język interpretacji i, co szczególnie cenne, oryginalną koncepcję „awangardowego archiwum” (formuła tytułowa, jak sądzę, wejdzie na trwałe do słownika badaczy awangard). Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Hejmeja (Uniwersytet Jagielloński) Jest to książka pionierska i odkrywcza. Jestem przekonany, że stanowić będzie ważne opracowanie zarówno dla historyków awangardy, jak również kulturoznawców, literaturoznawców i historyków sztuki. Należy wyrazić uznanie dla Honoraty Sroki za odwagę w podjęciu tak trudnego tematu. Nie przypominam sobie, aby ktokolwiek wcześniej w Polsce przeprowadził tego typu analizy w przypadku opisu poszczególnych archiwów awangardowych pisarzy i artystów. Z recenzji dr. hab. Przemysława Strożka (Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk / Archiv derAvantgarden) To bardzo udana, ambitna i potrzebna monografia. Aby zebrać materiał badawczy, dr Sroka wykonała tytaniczną pracę w archiwach, m.in. w Warszawie, Łodzi, Londynie oraz kanadyjskim Hamilton. Autorka pisze o Themersonach z pasją i erudycją. Jej książka jest owocem projektu, który można określić mianem labour of love − to dzieło wyrastające z emocjonalnego przywiązania do przedmiotu badań. Z recenzji dr. hab. Wojciecha Drąga, prof. UWr (Uniwersytet Wrocławski) Dr Honorata Sroka – adiunkta w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Kierowniczka kilku projektów badawczych na temat archiwów awangard, autohistorycyzacji artystów oraz eksperymentalnych zapisów życia (finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, Narodową Agencję Wymiany Akademickiej, Centre français de recherche en sciences sociales i Uniwersytet Karola w Pradze). Współredaktorka książki A Hundred Years of Avant-Gardes. The Literary Experiment in Poland and Beyond 1917–2017 (Brill, Leiden–Boston 2025).
Obraz i przemoc to pierwszy w Polsce wybór pism o sztuce opublikowanych przez Jeana-Luca Nancy'ego. Zawarte w nim teksty przedstawiają autora jako wytrawnego filozofa sztuki, znakomitego interpretatora wizualnych praktyk artystycznych, zwłaszcza malarstwa. Bodaj nikt inny w ostatnich dekadach nie zdołał wypracować ontologicznej koncepcji obrazu związanego z wyobraźnią krytyczną, która pojawia się w naszym postkrytycznym świecie. W jednym ze szkiców Nancy zadaje pytanie: "Dlaczego istnieje wiele sztuk, a nie tylko jedna?". Otwiera ono obraz na jego ukryty skarb, na mnogość i niepoliczalność zdarzeń oraz kontaktów, w jakie wchodzimy z obrazami. A skoro tak, to prace Nancy'ego zawierają szkic programu emancypacji sztuki i - nas samych - poprzez sztukę. Zdaje się, że jest to największe wyzwanie w konfrontacji z obrazami.Jean-Luc Nancy (1940-2021) - jeden z najważniejszych filozofów francuskich ostatnich kilkudziesięciu lat. Pracę zaczynał w Strasburgu, gdzie nawiązał długoletnią i intensywną intelektualnie przyjaźń z Philippe'em Lacoue-Labarthe'em, z którym przygotował kilka ważnych książek, w tym klasyczną pozycję z zakresu filozofii literatury poświęconą niemieckiemu romantyzmowi, L'Absolu littraire. Thorie de la littrature du romantisme allemand (wydanie polskie niebawem), oraz inwencyjną lekturę psychoanalizy Jacques'a Lacana, Le titre de la lettre. Na myśli Nancy'ego bez wątpienia najsilniej zaważyła dekonstrukcja Jacques'a Derridy. Z czasem jej wpływ malał, ustępując oryginalnej ontologii "bycia-z" oraz "bycia pojedynczego mnogiego". Rozważania Nancy'ego krążą wokół kategorii sensu, dotyku, zmysłowości, a także myśli politycznej i społecznej, którą można określić mianem praktykowania "rozdzielonej wspólnoty", refleksji mającej wpływ na wiele działań emancypacyjnych i artystycznych. Nancy był autorem niezwykle płodnym (wydał ponad czterdzieści pozycji), a jego pisarstwo obejmowało wiele zjawisk: od prac ściśle spekulatywnych, przez ontologię i namysł nad sensualnością, po analizy sztuki.
Niniejsza monografia przedstawia historię nabożeństwa drogi krzyżowej w Polsce jako gatunku dyskursu religijnego. Prezentowane tu badania mieszczą się w obrębie genologii lingwistycznej i oparte są na materiale złożonym z 504 tekstów tego nabożeństwa publikowanych od XVIII wieku do współczesności. Przeanalizowano różne wyznaczniki gatunku, takie jak aspekty strukturalny, poznawczy, pragmatyczny oraz stylistyczny. Pozwoliło to pokazać znaczące zmiany, które zachodziły szczególnie w XX wieku, jak również podjąć próbę objaśnienia ich przyczyn i kontekstu. Omówiono ponadto różnorodne warianty gatunkowe, zjawisko przekraczania granic gatunku oraz teksty o cechach nietypowych i kreatywnych, które powstawały z różną częstotliwością w całej historii gatunku.Monografia Agnieszki Sieradzkiej-Mruk, jako pierwsza tak wieloaspektowa charakterystyka drogi krzyżowej, [] zainteresuje językoznawców, zwłaszcza tekstologów i genologów, oraz przedstawicieli nauk teologicznych. [] Nie tylko jawi się ona jako cenny wkład w badania nad gatunkami przekazu religijnego, lecz także stanowi znakomitą podstawę refleksji teoretycznych wpisanych w subdyscypliny genologiczne, przede wszystkim genologię teoretyczną, opisową i historyczną.Z recenzji prof. dr hab. Marii WojtakAgnieszka Sieradzka-Mruk - doktor habilitowana, profesor UJ, zajmuje się lingwistyką tekstu i dyskursu, głównie genologią lingwistyczną, oraz stylistyką. W szczególności interesuje ją dyskurs religijny: język homilii i kazań, liturgii i nabożeństw. Członkini Komisji Języka Religijnego Międzynarodowego Komitetu Slawistów i Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego PAN. Autorka między innymi książki "Radość i nadzieja, smutek i trwoga" w nabożeństwie drogi krzyżowej. Wybrane aspekty ewolucji dyskursu religijnego w XX wieku na przykładzie leksyki dotyczącej uczuć.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
