W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Behind the scenes of Nic Roeg’s 1976 sci-fi masterpiece starring David Bowie
First advertised as a “mind-stretching experience,” Nicolas Roeg’s 1976 The Man Who Fell to Earth stunned the cinema world. A tour-de-force of science fiction as art form, the movie brought not only hallucinatory visuals and a haunting exploration of contemporary alienation, but also glam-rock legend David Bowie in his lead role debut as paranoid alien Newton.
Based on Walter Tevis’s 1963 sci-fi fable of the same title, The Man Who Fell to Earth follows alien Newton from his arrival on earth in search of water; his transition to wealthy entrepreneur, leveraging the advanced technologies of his native planet; his sexual awakening with the young Mary-Lou; and then the discovery of his alien identity, his imprisonment, abandonment, and descent into alcoholism. Throughout, Roeg coaxed a beguiling performance from his cast, presenting not only Bowie in ethereal space-traveler glory, but also pitch-perfect supporting performances from Candy Clark, Rip Torn, and Buck Henry.
TASCHEN’s The Man Who Fell to Earth presents a plenitude of stills and behind-the-scenes images by unit photographer David James, including numerous shots of Bowie at his playful and ambiguous best. A fresh introductory essay explores the shooting of the film and its lasting impact, drawing upon an exclusive interview with David James, who brings first-hand insights into the making of this sci-fi masterwork.
An anthology of cult magazine Sneaker Freaker
Back in 2002, Simon “Woody” Wood was dreaming up schemes to get free sneakers. Two weeks later, he was the proud owner of Sneaker Freaker and his life was never the same.
From its early roots as a punk-style fanzine to today’s super-slick print and online operations, the fiercely independent publication has documented every collab, custom, limited edition, retro reissue, Quickstrike, Hyperstrike, and Tier Zero sneaker released over the last 20 years.
Woody’s original premise that Sneaker Freaker would be “funny and serious, meaningful and pointless at the same time” has certainly been vindicated in The Ultimate Sneaker Book. With more than 500 pages jam-packed with insider knowledge and his own irreverent observations, the insane historical detail and otaku-level minutiae is beyond obsessive.
Traversing 100 years of history, each chapter paints a rollicking picture of the sneaker industry’s evolution. Air Max, Air Force, Adi Dassler, Converse, Dapper Dan, Dee Brown, and Michael Jordan—along with obscure treasures like Troop, Airwalk, and Vision Street Wear—are all exhaustively documented.
This is a definitive source of knowledge. This is… The Ultimate Sneaker Book!
Backstage pass to the Fab Four
In early 1964, photographer Harry Benson received a call from the photo editor of London’s Daily Express, who asked him to cover the Beatles’ trip to Paris. It was the beginning of a career-defining relationship, which would both make Benson’s name and produce some of the most intimate photographs ever taken of the Beatles.
In Paris, Benson captured the Fab Four in the midst of a pillow fight at the George V Hotel, a spontaneous moment which came to epitomize the spirit of the band—Benson himself has called it the best shot of his career. Later that year, he followed the group on the road for their debut U.S. tour, documenting their appearance on The Ed Sullivan Show, their surprising encounter with Cassius Clay, and the hysteria of New York Beatlemania. Benson also photographed George Harrison’s honeymoon in Barbados, documented the Beatles on the set of their debut movie A Hard Day’s Night, and was present on the now infamous 1966 tour when John Lennon said that the Beatles were “more popular than Jesus.”
This pocket-sized edition brings back the best of Benson’s luminous black-and-white Beatles portfolio. Complemented by quotes and newspaper clippings from the period, an introduction by the photographer himself adds exciting personal testimony to these iconic images of the greatest band in musical history.
Michelangelo Caravaggio (1571-1610) - jeden z największych włoskich mistrzów. Łatwo rozpoznawalny dzięki nowatorskiemu realizmowi, rewolucyjnemu wykorzystaniu światłocienia i niespotykanej dotąd w malarstwie religijnym ekspresji. Album pokazuje dorobek artysty z nowej perspektywy - poprzez całostronicowe zbliżenia fragmentów wybranych dzieł. Detale te przedstawiono w dziewięciu grupach tematycznych, m. in. martwe natury, pięć zmysłów czy wymowne gesty. Oryginalny i przystępnym językiem napisany tekst przybliża najważniejsze dzieła artysty: Głowa Meduzy, Judyta odcinająca głowę Holofernesowi, Dawid z głową Goliata, Bachus czy Wróżenie z ręki.
Ratusz to wizytówka miasta jego serce, duma mieszkańców, a przy tym najczęściej cenny zabytek architektury. W ratuszu jak w zwierciadle odbija się wszystko, co najważniejsze dla danego ośrodka: burzliwa historia, losy lokalnej społeczności i ambicje miejskich włodarzy, by najważniejsza budowla miasta prezentowała się jak najpiękniej.Bogato ilustrowany album opisuje 100 obiektów, ukazując ich cenną architekturę, a także związane z nimi ciekawostki.
Urodzony w Pradze światowej sławy filozof mediów Vilm Flusser (1920-1991) po przymusowej emigracji w 1939 roku wiódł życie niezależnego badacza w Ameryce Południowej, a od lat 70. XX wieku w Europie. Meandry jego kariery uczyniły go ostatecznie myślicielem "kultowym", zagadkowym "prorokiem" dzisiejszych mediów. Światową sławę przyniosła mu niewielka książka "Ku filozofii fotografii" (wyd. niem.: 1986; wyd. pol.: Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2015; po polsku jeszcze: "Kultura pisma", Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2018). Nieco wcześniej (1977/1978) powstał napisany po angielsku esej "Mutacja w relacjach międzyludzkich?", który pod tytułem "Komunikologia" ukazał się w wersji niemieckiej w 1996 roku, a w wersji angielskiej dopiero w 2022 roku. Atrakcyjność i oryginalność komunikologii polega na tym, że autor zakorzenia opis techniczno-cybernetycznej specyfiki komunikacji w jej egzystencjalnej, głęboko ludzkiej naturze. Człowiek jest z natury "wyobcowany", nie żyje organicznie wtopiony w przyrodę jak zwierzę, a komunikacja z innymi ludźmi stanowi antidotum na samotność i w tym sensie nie jest naturalna, lecz wolicjonalna. Jej dzieje przebiegają etapy obraz-pismo-obraz. Pismo (wynalezione zdaniem Flussera przez kupców dla usprawnienia sobie pracy) zastąpiło tradycyjny obraz i umożliwiło historię, a obecnie znów ustępuje miejsca obrazowi, ale już innemu. Dzisiejszy obraz - obraz techniczny - zajmuje się symbolizacją pisma. Ta wizja procesów "postalfabetycznych" jest wkładem Flussera - zapewne kontrowersyjnym - w nasze pojmowanie współczesnego świata.
Skąd wzięła się nazwa Krakowskie Przedmieście?Jakie zwierzęta są hodowane na terenie kompleksu sejmowego?Gdzie znajduje się bajkowa dzielnica filmowa?Na te i wiele innych pytań znajdziesz odpowiedzi w niezwykłym przewodniku dla dzieci "Przerwa w Warszawie". Dzięki niemu poznasz nie tylko najważniejsze zabytki miasta, ale również odkryjesz sekrety stolicy i pospacerujesz w koronach drzew.Odwiedź także najatrakcyjniejsze place zabaw, centra nauki i rozrywki i sprawdź, gdzie w Warszawie możesz spotkać pawie i wiewiórki.Zrób przerwę w Warszawie - z tym przewodnikiem na pewno nie będziesz się nudzić!
Tablice fizyczno-astronomiczne to wyjątkowe kompendium wiedzy dla uczniów, studentów, nauczycieli oraz wszystkich zainteresowanych fizyką i astronomią. Wszystkie działy fizyki i astronomii w jednym tomie:- kinematyka i dynamika; - właściwości ciał stałych, cieczy i gazów; - optyka i akustyka; - termodynamika; - elektryczność i magnetyzm; - teoria względności i teoria kwantów; - cząstki elementarne, fizyka atomowa i jądrowa; - Układ Słoneczny, gwiazdy i galaktyki; - wszystko od praw Newtona do kwarków i lotów kosmicznych. Wydanie VI zaktualizowane (luty 2024).
Czym jest puszcza? Gdy człowiek słyszy to słowo, od razu stają mu przed oczami majestatyczne dęby, których korony zasłaniają niebo. Stare i grube albo martwe i gnijące. Musi być ciemno i wilgotno. Gdzieś w tle przebiegnie łoś, a nocą zawyją wilki. A to przecież zupełnie nie tak. Mówiąc o puszczy, nie można mieć na myśli tylko drzew.
Bo puszcza to tak naprawdę mozaika. Na przykład boru, bagna i łąki. Mogą się w niej kryć średniowieczne grodzisko na skraju wielkiego moczaru i zgliszcza tartaku, gdzie słychać jeszcze echa wielkiej wojny. Albo most, na którym biesiadowali kiedyś mieszkańcy nieistniejącej już wsi. Czy piwnice, w których trzymali kiszonki, a w których dziś zimują gacki.
Mieści się w niej też uczucie, które sto lat temu zakiełkowało pośród mokradeł między parą obiecujących naukowców. I sosnowy las, który razem zasadzili na progu europejskiej stolicy, gdy ta dopiero podnosiła się z ruin. A potem obwołali go parkiem narodowym. Tym wszystkim jest Puszcza Kampinoska, zielona siostra Warszawy.
Nikt cię nie potępił? A ona odrzekła: Nikt, Panie! Rzekł do niej Jezus: I Ja ciebie nie potępiam. Idź, a od tej chwili już nie grzesz! (J 8, 11) "Być sobą - czy to możliwe? Jest to z pewnością najtrudniejsze ćwiczenie: ćwiczenie na całe życie! Jak mam być sobą, jeśli nie umiem kochać siebie takiego, jakim jestem? Nieustannie toczą w nas walkę trzy osobowości: ta, którą naprawdę jestem, ta, za którą chciałbym, aby uważali mnie inni i ta, którą chciałbym być". Rozważania, które uświadamiają i obnażają ludzką ułomność, skłonność do grzechu i słabość, a mimo to napełniają optymizmem, nadzieją i wiarą, że Boża miłość i miłosierdzie - nieograniczone i nieskończone - pomogą nam podnieść się po kolejnym i kolejnym upadku. Przykłady zamieszczone w książce pokazują, że zaakceptowanie naszej niedoskonałej ludzkiej natury jest pierwszym krokiem do nawrócenia, że zawsze i z każdej, najbardziej krętej i mrocznej drogi, można zawrócić, bo czeka na nas miłosierny Ojciec, który nie potępia, ale wybacza.
Jak działają mocarstwa nieustannie rywalizujące o bezpieczeństwo i potęgęAby zrozumieć politykę światową, trzeba zrozumieć, jak działają głowy państw. Wedle większości teorii stosunków międzynarodowych ich decyzje można uznać za racjonalne. Część badaczy uważa jednak inaczej. Kwestia ta ma zasadnicze znaczenie zarówno dla badania, jak i prowadzenia polityki międzynarodowej, ponieważ tylko jeżeli decydenci polityczni są racjonalni, naukowcy mogą starać się zrozumieć i przewidywać ich zachowania.Według Johna J. Mearsheimera i Sebastiana Rosato racjonalne decyzje w polityce międzynarodowej to takie, które wynikają z deliberatywnego procesu decyzyjnego i są oparte na teoriach w wiarygodny sposób wyjaśniających działanie mechanizmów rządzących światem. Obaj badacze, posługując się tymi kryteriami, dochodzą do wniosku, że większość państw jest racjonalna przez większość czasu, nawet jeżeli nie zawsze prowadzi to do sukcesu. Dla uzasadnienia swojego stanowiska Mearsheimer i Rosato sięgają do historii, w tym do dziejów obu wojen światowych, zimnej wojny i epoki postzimnowojennej. Przyglądają się decyzjom, jakie dawni i współcześni przywódcy, między innymi George W. Bush czy Władimir Putin, podejmowali w związku z doniosłymi wydarzeniami historycznymi, i zastanawiają się, czy działali oni racjonalnie.Analizując to podstawowe pojęcie w nowatorski i kompleksowy sposób, autorzy pokazują, jak myślą najważniejsi decydenci i jak kształtować własną politykę w otoczeniu międzynarodowym.John Mearsheimer i Sebastian Rosato pokazują, jak mocarstwa nieustannie rywalizują o bezpieczeństwo i potęgę. Opieranie polityki zagranicznej na założeniu, że przeciwnik jest irracjonalny, prowadzi do nieszczęść, których przykładem może być wojna na Ukrainie. Przystępowanie do tak poważnych działań jak wojna w Iraku bez racjonalnego namysłu i rzetelnej dyskusji to proszenie się o katastrofę. Jest to mocna i ważna lektura oraz apel do tych, którzy odpowiadają za politykę zagraniczną mocarstw, aby podejmowali racjonalną deliberację i starali się także zrozumieć racjonalny punkt widzenia swych rywali.- Jeffrey D. Sachs, profesor Uniwersytetu ColumbiaAutorzy rozprawiają się ze skłonnością do postrzegania przeciwników i agresorów jako nieodmiennie irracjonalnych. Co równie ważne, przekonują, że tradycyjne wyobrażenia o racjonalności nie nadają się do analizy większości decyzji politycznych. Jest to książka, której żaden poważny badacz stosunków międzynarodowych nie może zignorować.- Stephen M. Walt, profesor w Harvard Kennedy SchoolW stosunkach międzynarodowych jest tyle konfliktów i zniszczenia, że łatwo można dojść do wniosku, iż postępowaniem państw rządzą uprzedzenia, chaos, głupota i emocje. Tak jednak nie jest - twierdzą Mearsheimer i Rosato. Polityka zagraniczna - przekonują - niemal zawsze kształtowana jest w drodze uporządkowanych procedur decyzyjnych i w oparciu o wiarygodne teorie. Krótko mówiąc, państwa są podmiotami racjonalnymi. Argumentacja jest logiczna, a tezy poparte licznymi dowodami.- John M. Owen IV, autor The Ecology of NationsJohn J. Mearsheimer - profesor na Uniwersytecie w Chicago, gdzie został wyróżniony tytułem R. Wendell Harrison Distinguished Service Professor of Political Science. Autor książek Wielkie złudzenie. Liberalne marzenia a rzeczywistość międzynarodowa, Tragizm polityki mocarstw i Dlaczego politycy kłamią. Cała prawda o kłamstwie w polityce międzynarodowej.Sebastian Rosato - profesor nauk politycznych na Uniwersytecie Notre Dame. Autor książki Intentions in Great Power Politics: Uncertainty and the Roots of Conflict.
W tej fascynującej książce przyglądamy się z bliska dziełom jednego z najwybitniejszych malarzy niderlandzkich, Jana van Eycka. Prezentowane detale jego obrazów koncentrują się wokół kilku tematów, takich jak przyroda, architektura, życie codzienne, tkaniny, przedmioty ze szkła, biżuteria i lustra, a także portrety.Autorzy, Maximiliaan P.J. Martens i Annick Born, rozpoczynają swoją opowieść od krótkiej biografii malarza i wprowadzenia do jego techniki malowania farbami olejnymi na desce, a następnie wyjaśniają znaczenie poszczególnych detali, pokazując, w jaki sposób ten XV-wieczny malarz uzyskiwał tak nowatorskie rezultaty. Książka Van Eyck. Zbliżenia odkrywa tajemnicę niezwykłego talentu artysty, którego obrazy charakteryzuje uderzający wręcz realizm. Jest to niespotykane dotąd spojrzenie na dzieła tego słynnego mistrza.
Contatti artistici polacco-italiani 1944-1980. Cinema – Teatro e il secondo dei due volumi che raccolgono gli atti del convegno organizzato a Roma nel 2023 da Istituto Polacco degli Studi sull’Arte del Mondo, Istituto Polacco di Roma e Accademia Polacca delle Scienze, in collaborazione con il Dipartimento di Studi Europei, Americani e Interculturali (DSEAI) della Sapienza Universita di Roma e la Fondazione Romana J.S. Umiastowska. Il primo volume, Contatti artistici polacco-italiani 1944–1980. Anni ’40 – Architettura – Arti visive, e uscito come numero annuale 23 della rivista World Art Studies (2023). Nel secondo volume sono affrontate alcune tematiche relative ai rapporti polacco-italiani nell’ambito di cinema e teatro. Dal 1948 al 1956 furono proiettati sugli schermi cinematografici polacchi piu di venti lungometraggi neorealisti, tra cui sei film di Vittorio de Sica. Invece, la presenza del cinema polacco in Italia risale al successo ottenuto da Kanał (I dannati di Varsavia) di Andrzej Wajda, che e stato presentato al Festival di Cannes del 1957. Nell’epoca della grande sovversione del cinema moderno, che la Scuola Polacca, la prima importante scuola cinematografica del dopoguerra dopo il neorealismo italiano, precede di qualche anno, il cinema polacco sembra far parte a sé. La critica italiana dell’epoca cerco di interpretare il “fenomeno polacco” tramite i film di Andrzej Wajda, Andrzej Munk, Jerzy Kawalerowicz, Wojciech Jerzy Has, Kazimierz Kutz, Janusz Morgenstern e Stanislaw Rozewicz. In Polonia i film di Vittorio de Sica, Federico Fellini, Luchino Visconti e Giuseppe De Santis divennero fonte di ispirazione per artisti grafici del manifesto tra cui Tadeusz Gronowski, Henryk Tomaszewski, Jan Lenica, Waldemar Świerzy o Franciszek Starowieyski. La scuola italiana del neorealismo si incontro con la scuola polacca del manifesto. Gli artisti del manifesto utilzzavano un’ampia gamma di tecniche – pittura, disegno, fotografia, collage – ispirandosi a molti stili, dal cubismo al surrealismo, dall’astrazione geometrica alla op art e alla pop art. L’importanza dei contatti polacco-italiani nel teatro e testimoniata dall’attivita di 3 artisti polacchi e delle rispettive compagnie. Cricot 2 di Tadeusz Kantor, il Laboratorium di Jerzy Grotowski e il teatro di Józef Szajna. Cricot 2 si esibi per la prima volta in Italia con La gallinella acquatica di Stanisław Ignacy Witkiewicz rappresentata alla Galleria Nazionale d’Arte Moderna di Roma nel 1969. Gli spettacoli erano accompagnati da manifesti e testi che definivano l’attivita artistica di Kantor (come il Manifesto del Teatro Zero, 1967). Lo spettacolo La classe morta (1975) e poi Wielopole, Wielopole (1980), realizzato in Italia, conferirono al regista una posizione di rilievo nel teatro mondiale. Il Teatro Laboratorium di Jerzy Grotowski fece la sua prima apparizione in Italia nel 1967, presentando lo spettacolo Il principe costante nell’ambito del Festival dei Due Mondi di Spoleto. Il fondamentale testo teorico di Grotowski Per un teatro povero (1968) fu pubblicato in italiano gia nel 1970. Alla fine di settembre 1975 ebbero luogo numerose repliche di Apocalypsis cum Figuris. Nel 1965, il I Festival Internazionale di Teatro di Firenze invito il Teatr Ludowy di Cracovia/Nowa Huta con una piece di Tadeusz Hołuj, Puste pole (Campo deserto), con la regia e la scenografia di Józef Szajna. Nel 1974 la X Rassegna Internazionale dei Teatri Stabili di Firenze si apri con la produzione Dante di Jozef Szajna, realizzata dal Teatro Studio di Varsavia. Tutti questi eventi sono una testimonianza della vivacita dei contatti italo-polacchi bilaterali: l’approfondimento di questi contatti e stato il fulcro della conferenza e dei due volumi di studi che ne sono il proseguimento.
Halo, Warszawo, dzień dobry Ci! Halo, Warszawo, to przecież Ty!Wracamy na Twoje podwórka, zatłoczone ulice, do wyjątkowych miejsc i rozmów. Wybija godzina 18.00! Przy radiowym mikrofonie Hanka Ordonówna i debiutujący Jan Kiepura. Po audycji czas na kawę i kultową warszawską wuzetkę, której cieniutka warstwa czekolady przyjemnie rozpuszcza się na języku. Kilka stron dalej fani kina Atlantic biegną na Chmielną po ostatnie bilety na kolorowy film, a miłośnicy motoryzacji zachwycają się legendarnym samochodem Lux-Sport. Przy Racławickiej Maria Mościcka buduje swoją willę - prawdziwy koktajl burżuazyjnego zamiłowania do wygody i estetyki stylu okrętowego. Czy zwróci na nią uwagę Stanisław Lorentz schodzący po skarby do samego piekła? Na ścianie w mieszkaniu pani Sawickiej Pablo Picasso zostawia pamiątkę, a Stanisław Bareja w opuszczonym Teatrze Rozrywki kręciMisia. Na koniec Warszawa zostawiła: kilka smaków z kultowego "Chińczyka", zagadkę - kto w różnych punktach Małego Londynu odbierał pieniądze? - oraz zaproszenie na skoki narciarskie. Ale to oczywiście nie wszystko! Ponad 30 fantastycznych historii czeka na odkrycie, bojak przygoda, to tylko w Warszawie!
Marek Grechuta śpiewałKazimierzu nasz, Ty coś w sobie masz, Ci zostawią serca, którym szczęście daszCzy wśród gwaru miasteczka nadal słychać bicie zakochanego serca Rei? Bodo - bożyszcze kobiet - i egzotyczna piękność kręcą sceny do wspólnego filmu. Tym romansem żyje cała Polska! Kazimierskie plenery chce przejąć król filmowej akcji - Pan Samochodzik, który wysepkę na Wiśle przemieni w Wyspę Złoczyńców! Czy pozwoli mu na to ekipa Podróży za jeden uśmiech? W restauracji Berensa Hanka Ordonówna z niecierpliwością czeka na liny zapiekane w śmietanie, a Maria Kuncewiczowa oblizuje się na myśl o ulubionym węgorzu w galarecie. Teresa Roszkowska zielonymi paznokciami szokuje szacowne grono "kazimierskiej malarii", a Marek Hłasko biegnie na spotkanie z Osiecką. Jakie tajemnice wyszepcze jej do ucha? Ponad trzydzieści rozdziałów wypełnionych sekretami czeka na przeczytanie! Gdzie stał drewniany dwór cadyka? Czy w Kazimierzu miały powstać Hiszpańskie Schody? Jaki ładunek przypłynął do podkazimierskiego brzegu Wisły we wrześniu 1939 roku? Kto się błąka po zamkowych murach? Kim był Kozdroń uwieczniony na płótnach i w szkicownikach znanych malarzy? Nie zwlekaj! Odkrywanie czas zacząć.
"Religia grecka" Waltera Burkerta to fundamentalne dzieło naukowe jednego z najważniejszych współczesnych badaczy dziejów religii starożytnych Greków, będące jego opus magnum. W książce tej, dotychczas niepublikowanej w języku polskim, Burkert dąży do uchwycenia szczególnego, lecz zarazem w pewien sposób paradygmatycznego dla badań z zakresu historii religii prowadzonych w kręgu kultury europejskiej, fenomenu religii greckiej od strony rytuału i mitu, śledząc zarówno praktyki religijne, jak i ich objaśnienia w formie opowieści.
W kolejnych rozdziałach, poświęconych prehistorii oraz religii minojsko-mykeńskiej, rytuałowi i świętości, upostaciowanym bogom, zmarłym, herosom i bogom chtonicznym, polis jako miejscu rozwijania się greckiego politeizmu, misteriom i ascezie oraz filozoficznemu spojrzeniu na religię,
Burkert prowadzi czytelników przez kluczowe zagadnienia odnoszące się do okresu archaicznego i klasycznego w rozwoju greckiej religii.
Już pora. Miesiące i godziny Jana Maciejewskiego to niezwykły zbiór tekstów, w którym autor z subtelnością i liryzmem, duchową głębią i powagą, ale też pełnokrwiście i zmysłowo opisuje otaczający świat. Zastanawia się nad powołaniem i przeznaczeniem człowieka, jego więzami z naturą, "danym" i "zadanym" dziedzictwem, historią kształtującą naszą tożsamość. W swych opowieściach odsłania metafizyczne wymiary egzystencji; pyta, czy współczesny człowiek, zrywając intymny, konkretny i cielesny związek swego życia z "gospodarzeniem", z następstwem pór roku czy kalendarzem liturgicznym traci to, co najważniejsze: możność zbliżenia się do pojęcia Boga, odczucia Wolności, Ładu, sensu życia i - sensu śmierci. Wraz ze swymi przewodnikami i współpodróżnikami - od greckich i rzymskich klasyków po Maurice'a Maeterlincka i Terry'ego Hodgkinsona - bada Tajemnicę, "której nie da się [...] rozwikłać, ale chciałoby się do niej choć trochę zbliżyć".
W 1903 roku na łamach petersburskiego czasopisma Russkoje Znamia, a dwa lata później już jako oddzielna edycja książkowa, ukazały się Protokoły mędrców Syjonu. Wzbudziły ogromną sensację, zawierały bowiem teksty, z których wynikało niezbicie, że za wszelkie przewroty społeczne odpowiedzialni są Żydzi, którzy dążą w ten sposób do przejęcia władzy nad światem. I choć bardzo prędko autentyczność Protokołów…została zakwestionowana i obalona (tekst powstał z inicjatywy carskiej ochrany, a jego autorem był Mathieu Gołowinski), do dnia dzisiejszego budzą one ogromne zainteresowanie i wydawane są w wielu krajach zarówno w Polsce i Rosji, jak i Stanach Zjednoczonych a nawet w Japonii. Najnowsza edycja poprzedzona została obszernym wstępem prof. Janusza Tazbira, który z właściwą sobie skrupulatnością i swadą wyjaśnia zagadki związane z tym kontrowersyjnym tekstem stanowiącym od lat element kanonu biblii antysemityzmu.
Człowiek uwikłany jest w kulturę, w której się urodził i wychował. Kultura wpływa na jego tożsamość, na jego obraz świata i postawę wobec innych. Jest to zależność, którą często odkrywa dopiero w momencie zetknięcia się z inną kulturą, a jedną z przyczyn takiego styku jest migracja. Z tym tematem zmierzyły się współczesne artystki multimedialne pochodzące z Azji, m.in. Mona Hatoum, Sigalit Landau, Shirin Neshat, Almagul Menlibaeva, Yang Yue-Qing, Kim Sooja, Mori Mariko, Takano Aya, Fiona Tan i wiele innych. Każda z nich pod wpływem nowej sytuacji życiowej sięgnęła do swojej kultury materialnej i niematerialnej, czerpiąc z nich inspiracje. Dzięki ich twórczości możemy nie tylko obcować z niezwykle interesującą w formie i treści sztuką, lecz także spotkać się, dotknąć, poczuć i spróbować zrozumieć ich dziedzictwo kulturowe. Publikacja podzielona została na dwie części. Pierwsza zatytułowana „Artystki a tożsamość kulturowa” analizuje wybrane dzieła poszczególnych twórczyń w kontekście ich poszukiwań własnej drogi artystycznej. Druga, zatytułowana „Inspiracje”, przybliża klika motywów, będących często „cytatami kultury”, wybijających się znacząco w sztuce współczesnej Chin i Japonii. Ukazuje rodzaje nawiązań do dziedzictwa kulturowego oraz współczesne estetyki dominujące w sztuce Dalekiego Wschodu.
Contatti artistici polacco-italiani 1944–1980. Anni ’40 – Architettura – Arti visive il primo dei due volumi in cui sono stati raccolti gli atti del convegno organizzato a Roma nel 2023 da Istituto Polacco degli Studi sull’Arte del Mondo, Istituto Polacco di Roma e Accademia Polacca delle Scienze, in collaborazione con il Dipartimento di Studi Europei, Americani e Interculturali (DSEAI) della Sapienza Universita di Roma e la Fondazione Romana J.S. Umiastowska. Il periodo che interessava il convegno e che questa pubblicazione abbraccia e quello che intercorre tra il 1944 e il 1980. La data iniziale e legata alla battaglia di Montecassino combattuta a maggio dal 2 Corpo d’Armata, con a capo il generale Władyslaw Anders, giunto in Italia l’anno precedente. Fra i suoi soldati c’era un gruppo di artisti che avevano intrapreso gli studi all’Accademia di Belle Arti di Roma. Gli “artisti di Anders”, come anche i registi e gli attori del Teatro Drammatico del 2 Corpo, fondarono nella capitale italiana un circolo artistico che continuo a esistere finché il Secondo Corpo non fu trasferito in Gran Bretagna. Fra gli artisti che si erano stabiliti in Italia si distinsero Michał Waszyński (regista di un film sui soldati del Secondo Corpo d’Armata, La grande strada, girato a Roma nel 1946) e il pittore Józef Jarema (fondatore dell’Art Club di Roma nel 1945). L’inizio delle relazioni culturali tra le nuove autorita polacche e italiane risale al 1946, quando al Museo Nazionale di Varsavia fu inaugurata la mostra Arte contemporanea italiana. Tra le opere esposte vi erano quaranta dipinti di pittori famosi come Felice Casorati, Giorgio de Chirico, Filippo de Pisis, Renato Guttuso, Giorgio Morandi, Gabriele Mucchi, Gino Severini e Giulio Turcato. Il deterioramento della situazione politica durante la Guerra Fredda fece si che una mostra di pittura polacca in Italia non poté avere luogo; tuttavia nel 1949 fu inaugurata una mostra di stampe polacche a Milano, Roma e Torino. Negli anni Cinquanta e Sessanta artisti di spicco come Tadeusz Kulisiewicz, Mieczysław Wejman, Maria Jarema e Henryk Stażewski raccolsero successi alla Biennale di Venezia e numerose mostre di pittura e grafica polacca. Di particolare importanza fu lo scambio di mostre: a Varsavia nel 1968 ebbe luogo una presentazione della Pittura italiana. Pittori italiani come Renato Guttuso ed Emilio Vedova influenzarono gli artisti polacchi attraverso mostre a Varsavia e Poznań. La prima Biennale del Manifesto in Europa (1966) e la fondazione del Museo del Manifesto (1968) ebbero in Italia una grande risonanza. Per quanto riguarda i contatti artistici fra la Polonia e l’estero, l’Ufficio Centrale per le Esposizioni Artistiche (CBWA) oggi Galleria Nazionale d’Arte Moderna Zachęta di Varsavia conserva la documentazione su decine di mostre e centinaia di nomi di artisti polacchi e italiani che hanno esposto in gallerie e musei in Polonia e in Italia, tra cui la Galleria Foksal di Varsavia, il Museo d’Arte di Łódź, il Museo Nazionale e il CBWA di Varsavia, la Galleria Arturo Schwarz di Milano e il Palazzo delle Esposizioni di Roma. Due straordinari eventi artistici chiudono il periodo delle relazioni polacco-italiane del dopoguerra. Il primo e la mostra Avanguardia polacca, 1910-1978: S. I. Witkiewicz, costruttivismo, artisti contemporanei al Palazzo delle Esposizioni di Roma nel gennaio 1979. Contemporaneamente e sempre nello stesso luogo, fu inaugurata un’altra importante mostra polacca: Le opere di Tadeusz Kantor; Pittori di Cricot 2. Questi eventi testimoniavano – nonostante la divisione nell’Europa dell’epoca – la vivacita dei contatti reciproci che contribuirono al rafforzamento degli scambi tra i teatri d’avanguardia come il Cricot 2 di Tadeusz Kantor, il Laboratorium di Jerzy Grotowski, la compagnia di Józef Szajna, e le compagnie italiane che parteciparono al Festival del Teatro Aperto di Breslavia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
