W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Nasza współczesność, racjonalna i demokratyczna, nie posiada języka pozwalającego opisać ten osobliwy fenomen. Racjonalizm staje tu wobec zjawiska niezrozumiałego, które wymyka się procedurom i pomiarom ilościowym. Autorytet jest zawsze związany z tajemnicą. Ona go uzasadnia.
Autorytet jest fenomenem niedemokratycznym. Uznając autorytet, przyjmujemy nierówność między ludźmi albo (jeśli mówimy o autorytecie prawa lub symbolu) istnienie jakiegoś porządku nadludzkiego, któremu ludzkie działania i emocje muszą być podporządkowane.
Bohaterami tego tomu są dwaj najważniejsi myśliciele kontrrewolucyjni: Joseph de Maistre i Carl Schmitt. Obaj – jak się czytelnik zorientuje – zajmują się konstytucją. Badają naturę i źródła Prawa, szukając autorytetu złożonego u jego podstaw. Konstytucja, uczą, musi różnić się istotnie od zarządzeń i procedur, które ulegają ciągłym zmianom, nie mają zatem mocy zasadniczej. Konstytucja jest dzisiaj w Polsce przedmiotem żywych sporów politycznych. Warto jednak pamiętać, że stanowi ona także problem filozoficzny – dla którego rozwiązania (powtórzmy) nasza współczesność nie posiada dobrego języka.
[Spis treści]
PREZENTACJE
Michał Otorowski, Joseph de Maistre w loży i w kościele
Joseph de Maistre, Memoriał do księcia brunszwickiego
Joseph de Maistre, Listy do rosyjskiego szlachcica o Inkwizycji hiszpańskiej
Joseph de Maistre, List do Jana Potockiego z 28 października 1814 roku
Joseph de Maistre, Szkic o zasadzie twórczej konstytucji politycznych i innych ludzkich instytucji
Paweł Grad, De Maistre albo tradycjonalizm spekulatywny
François Souchal, Profanacja grobów królewskich
ESEJE
Piotr Nowak, Bunt elit
Carl Schmitt, Legalność i prawomocność. Posłowie
Hans Kelsen, Forma państwa a pogląd na świat
Aleksandr Filippow, Teologia polityczna i suwerenna dyktatura. Carl Schmitt o Josephie de Maistrze
Johanna Kendziora, Pojęcie partii politycznej w systemie liberalizmu politycznego
Kinga Wudarska, Johanna Kendziora – uczennica Schmitta
Robert Pawlik, Europa między Wergiliuszem a Marcjonem
Soren Kierkegaard, Czy biskup Mynster był „świadkiem prawdy”, jednym z „prawdziwych świadków prawdy”, i czy jest to prawdą?
ARCHIWUM FILOZOFII POLSKIEJ
Krzysztof Tyszka -Drozdowski, Fale cofają się w Coimbrze
Aleksander Trzaska -Chrząszczewski, Przypływy i odpływy demokracji
ANTYKWARIAT
Dawid Nowakowski, Kobieta jako źródło miłosnej melancholii. The Anatomy of Melancholy Roberta Burtona
RECENZJE I POLEMIKI
François Rosset, Komentarz do uwag Michała Otorowskiego o „ostatecznej wersji Rękopisu Jana Potockiego”
Michał Otorowski, W sprawie listu profesora Rosseta
Dominika Oramus, Czarodziejska kraina Europa
Artur Grabowski, Metoda Rilkego. Ćwiczenia duchowe dla modernistów w kryzysie późnej młodości
Daria Chibner, Filozofia zen – teoria nie wypowiedziana w słowach
Michał Bruliński, Między wizją a diagnozą
Piotr Nowak, Uwagi do zasad parametryzacji
Opracowanie porusza następujące zagadnienia związane z kaplicą pw. św. Tomasza Kantuaryjskiego na zamku w Raciborzu: kaplica jako perła gotyku i pomnik dziejowy, władcy Raciborza wobec idei zjednoczenia Polski - tło historyczne poprzedzające powstanie kaplicy, kolegiata raciborska jako wotum dziękczynne biskupa wrocławskiego Tomasza II, symbolika patrocinium kaplicy oraz dzieje kolegiaty raciborskiej (do 1416 roku) i kaplicy zamkowej. W formie aneksów zawarto opracowania Marii Filipowicz (Kraków), poświęcone architekturze zabytku oraz jej przekształceniom. Całość w formacie B5, w twardej oprawie, na papierze kredowym, z licznymi fotografiami i reprodukcjami, w tym kolorowymi. Wydane z okazji uroczystego oddania kaplicy po renowacji (17.06.2016)
Przedstawiona w książce „kultura informacji” - jako pojęcie, termin, obszar badawczy - jest próbą uchwycenia i nazwania pewnej grupy zjawisk i procesów, wynikających z dostrzeganej, dominującej roli informacji we współczesnym świecie, a zwłaszcza w jego bardziej stechnicyzowanej części. Wszystkie trzy jej ujęcia wywodzą się z perspektywy badawczej informatologii, ale czerpią również wiele z innych dyscyplin nauk społecznych i humanistycznych.
Ze względu na podjęcie wątku pojęciowego oraz przyjęty cel - zaproponowanie terminu i zdefiniowanie pola badawczego „kultury informacji”, wraz z merytorycznym uzasadnieniem takiej próby - praca niniejsza ma charakter dedukcyjny, koncepcyjny i konceptualny. Należałoby ją umieścić u samych początków procesu badawczego - stawia bowiem pierwsze pytania, sygnalizuje problem (czy też koncepcję), sugeruje pewien punkt widzenia, wyodrębnia obszar badawczy. Bogactwo i różnorodność materiału źródłowego powodują, że tekst zachowuje otwarty charakter – jest po części propozycją, zaproszeniem do dyskusji, do stawiania kolejnych pytań.
Czasem Bóg decyduje, aby wysłać kogoś na koniec świata i tam właśnie go spotkać. Jeżeli przyjmiemy zaproszenie i udamy się w wybrane przez Boga miejsce, istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że Go tam spotkamy.
Wiele osobistych doświadczeń oraz spotkań odmieniło życie autora. Niektóre pomogły mu zrozumieć cel i wartość własnego życia. Wszystkie doznania z tego czasu uczyniły z niego osobę, którą jest dzisiaj.
W tej książce dzieli się z czytelnikiem jednym z wielu ciekawych doświadczeń i bogactwem nauk.
Ta publikacja to tajemnicza podróż Mirka - czasami okraszona cudami...
Książka powstała pod wpływem ostatnich wydarzeń związanych z wielką falą migracyjną Syryjczyków na teren Europy. Autorka poddaje refleksji własny proces adaptacyjny oraz opisuje rozterki duchowe i emocjonalne imigrantów, które powstają na drodze przystosowawczej do zmieniających się warunków środowiskowych.
Przewodnik napisany przez autora - dziennikarza i podróżnika, który spędził w tym mieście wiele miesięcy. Znajdziecie w nim informacje co naprawdę warto zobaczyć w Wilnie. Na jakie wycieczki trzeba się koniecznie wybrać. Jak dotrzeć do ciekawych zakątków, często nieodkrytych jeszcze przez turystów.
Książka zawiera wiele cennych informacji: 10 tras zapozna nas z najważniejszymi atrakcjami miasta, 5 wycieczek zawiedzie nas do Kiernowa, Trok, Kowna, Parku Europy z niesamowitymi rzeźbami i do Druskiennik - najpopularniejszego uzdrowiska oraz porady: gdzie zjeść, co kupić i jak spędzić wolny czas.
W prezentowanej publikacji podjęto problematykę dotyczącą opisu i odbioru zjawisk szeroko pojętej popkultury. Autorzy, prowadząc interdyscyplinarny dialog i konfrontując różne perspektywy badawcze, eksplorują oblicza popkultury w dziedzinach: literatury, filmu, sztuk audiowizualnych i mediów. Wychodząc od tytułowego zagadnienia, otwierają przestrzeń intermedialnego dialogu, który odsłania bogactwo ujęć i (czasami zaskakującą) wielopoziomowość (pop)kulturowych dyskursów we współczesnej humanistyce.
Nicią przewodnią tomu jest wzajemne przenikanie się i oddziaływanie na siebie popkultury i kultury wysokiej, zatarcie granic między nimi. Refleksja nad popkulturą stanowi zatem również namysł nad ważnymi przemianami zachodzącymi we współczesnej kulturze: czytelnik ma okazję wspólnie z autorami zastanowić się nad takimi kwestiami, jak wpływ języka potocznego na poezję, związki między filozofią, nauką i komiksem, dialog filozofii i kultury popularnej, gry o sens, związki powieści z tradycją filmowego westernu, charakter zmian w obrębie gatunków dziennikarskich i wiele innych.
Być chrześcijaninem to coś więcej niż tylko wyznawać określony zbiór prawd wiary. &Wierzysz, że jest jeden Bóg? - pyta św. Jakub - Słusznie czynisz. Lecz także i złe duchy wierzą i drżą; (Jk 2, 19). Nie wystarczy wierzyć w Boga, trzeba Mu za-wierzyć, do końca, bezgranicznie. Także wtedy, gdy zdaje się ukrywać, zasłaniać swoją twarz. Być uczniem Chrystusa to podążać za Barankiem, dokądkolwiek idzie. To oddać życie i oddać wszystko, ryzykując same straty z ludzkiego punktu widzenia. To osobiście i bezgranicznie zaangażować się w przygodę, jaką proponuje Jezu, choćby inni mówili, że to zwykłe szaleństwo. Jak pustelnicy z Egiptu i Kapadocji, jak Franciszek i Dominik, jak Karol de Foucauld i Edyta Stein. I wielu innych przyjaciół Boga przed nami, którzy nie odmówili Mu niczego. Dziś przychodzi kolej na mnie i na ciebie. To nasze pięć minut w historii. Jezus staje przed tobą i mówi &Pójdź za Mną;. Znaczy: &Zostaw wszystko - ludzkie zabezpieczenia i kalkulacje. Nie bój się wejść na wąską ścieżkę, która prowadzi na szczyt, tam gdzie mieszkam z Ojcem w miłości Ducha Świętego. Tam, gdzie jest twój prawdziwy dom;. Jemu nie chodzi tu o zwykłe chrześcijaństwo, lecz o &chrześcijaństwo do kwadratu;!
Monografia stanowi zbiór multidyscyplinarnych tekstów dotyczących różnych aspektów starości, jej postrzegania i interpretowania. Zasadnicza refleksja podjęta w publikacji odnosi się do pytania o możliwość zobiektywizowania starości, zamknięcia tej tematyki w liczbach i statystycznych ujęciach bądź też w uproszczonym zbiorowym portrecie, z którego wynikałoby, że większość osób w zaawansowanym wieku ma takie same problemy i potrzeby. Autorzy zastanawiają się, co kształtuje społeczny i indywidualny obraz starości, jak powstają stereotypy jej dotyczące, a następnie zadają pytanie, jaka jest prawdziwa starość. Istotnym wątkiem badawczym w prezentowanym tomie jest subiektywny wymiar starości ukazywany w różnorakich aspektach, także w odniesieniu do odbicia w owym lustrze społecznym.
Książka może przyczynić się do stworzenia holistycznej perspektywy postrzegania starości, starzenia się i ludzi starych, a podejmowana w niej tematyka jest ważna społecznie.
Teksty zgromadzone w pracy zainteresują badaczy, studentów i doktorantów zajmujących się problematyką gerontologiczną (pedagogów, socjologów, psychologów) oraz instytucje wspierające osoby starsze (domy pomocy społecznej, uniwersytety trzeciego wieku).
Synod w Nablusie jest jednym z ciekawszych wydarzeń w historii wypraw krzyżowych. Epizod z 16 stycznia 1120 r. w zasadzie nie zostało poddane szczegółowej analizie, niemniej pojawia się na marginesie innych badań.
W swej pracy przyjrzałem się zatem synodowi w nieco innej perspektywie, a to przez pryzmat lokalnej regulacji średniowiecznego prawa kanonicznego, w tym poprzez ukazanie przemian niektórych koncepcji teologicznych, które były owocem szeroko rozumianej reformy gregoriańskiej, jak i w kontekście obyczajowym – głównie przez optykę ich postrzegania w strukturze społecznej niezwykłego tworu, jakim było Królestwo Jerozolimskie. Wspomniany synod i jego postanowienia zrozumieć można najlepiej jedynie w szerokiej perspektywie reformy Kościoła tamtych czasów i kształtowania się ustroju państw krzyżowców.
Ponadto chciałem ukazać ówczesną pozycję króla jerozolimskiego jak i ułożenie jego stosunków z Kościołem poprzez pryzmat nakreślonych na synodzie kanonów. Chodzi o odpowiedź na pytanie - w jaki sposób miała układać się współpraca pomiędzy regnum a sacerdotium w tak specyficznym miejscu, jakim była dla średniowiecznych chrześcijan Ziemia Święta.
Chciałem też zważyć, jakie aksjomaty, systemy prawne stały się wzorem dla twórców kanonów? Do jakich idei zatem się odwoływali?
Wreszcie przyjrzałem się obyczajowości i roli, a także samej wizji seksualności średniowiecznej, w szczególności poprzez określenie pozycji kobiety i traktowanie homoseksualizmu. Jaka była zatem wizja funkcjonowania społeczeństwa u styku kultur: chrześcijańskiej, bizantyńskiej i islamskiej? Czy zredagowane w Nablusie kanony synodalne mogą powiedzieć coś o wizji funkcjonowania Królestwa Jerozolimskiego? Jak wyglądała recepcja podjętych uchwał synodalnych? O tych zagadnieniach traktuje niniejsze opracowanie.
Spis treści:
Wstęp
Rozdział I
Źródła do dziejów synodu w Nablusie
Rozdział II
Stan badań
Rozdział III
Zjazd w Nablusie – synod czy coś więcej?
Rozdział IV
Okoliczności powstania
Rozdział V
Rola Jerozolimy i ratio legis
Rozdział VI
Pierwsze trzy kanony i reforma gregoriańska.
„Konkordat z Nablusu”
Rozdział VII
Małżeństwo i obyczajowość w świetle ustawodawstwa synodalnego
w Nablusie
Rozdział VIII
Homoseksualizm
Rozdział IX
Pozostałe kanony
Rozdział X
Wpływy i inspiracje
Podsumowanie
Bibliografia
Dietrich von Hildenbrand już w 1973 r., a więc osiem lat po Soborze Watykańskim II, aby opisać sytuację, w jakiej znalazł się Kościół posłużył się biblijnym obrazem spustoszonej winnicy. Nie była to z jego strony przesada. Takie zjawiska, jak wielki odpływ wiernych z Kościoła, masowe porzucanie kapłaństwa, upadek liturgii, kryzys misyjności usprawiedliwiały użycie tej metafory. Zjawiska te miały miejsce po soborze i z pewnością były z nim związane, chociaż kryzys w Kościele narodził się wcześniej. Sobór miał być odpowiedzią na kryzys, a jedynie go przyspieszył i pogłębił.
(…)
Książka ta ma na celu ukazanie, w jaki sposób Tradycja jest negowana w Kościele, we wszystkich jego obszarach. Wskazują na to zmiany: w Kurii Rzymskiej, w liturgii, w podejściu do przyjmowania Komunii Świętej, w nauczaniu o bojaźni Bożej i teologii radości, w dyscyplinie pokutnej i podejściu do ascezy, w traktowaniu tzw. charyzmatyzmu i modlitw opartych na technikach zaczerpniętych z religii Dalekiego Wschodu, w rozmywaniu prawdy na temat kapłaństwa, w podejściu do społecznego panowania Chrystusa Króla czy w nauczaniu o rodzinie.
Chciałbym jednak podkreślić, że moim najważniejszym celem nie było krytykowanie, ale ukazanie piękna Tradycji katolickiej i w ten sposób prawdziwego oblicza Kościoła. Wszędzie tam, gdzie krytykuję posoborowe zmiany ukazuję także wspaniałość tradycyjnej nauki. Studia nad myślą św. Tomasza z Akwinu uświadomiły mi bowiem, że Kościół kierował się przez wieki wielką mądrością i realizmem. Ze swojego skarbca wydobywał "rzeczy nowe i stare" (Mt 13, 52), ale zawsze były to jego największe skarby. Święta Matka Kościół okazywała wyrozumiałość, ale i surowość, kiedy było trzeba. Oceniała realistycznie kondycję swoich dzieci i kierowała się mądrą pedagogiką. Celem tej pedagogiki było doprowadzenie ludzi do zbawienia. Wszystko, co czyniono w Kościele miało być zgodne z jej wskazaniami. (ze Wstępu Autora)
Książka Fałszywi nauczyciele. Sekty dzisiaj ks. dra Mariusza Gajewskiego jest pomocnym narzędziem w demaskowaniu duchowych dróg na skróty, którymi mamią współczesnego człowieka rozmaite sekty (). Zawarta w książce wiedza jest niezwykle cenna dla rodziców, pedagogów i psychologów, którzy mogą przeciwdziałać potencjalnemu manipulowaniu przez grupy kultowe drugim człowiekiem, a w szczególności młodzieżą.o. dr hab. Andrzej Jastrzębski OMI, St. Paul University, OttawaMariusz Gajewski w swojej najnowszej książce Fałszywi nauczyciele. Sekty dzisiaj omawia meandry funkcjonowania dwunastu kontrowersyjnych grup kultowych. Jak zauważa autor, problem szeroko rozumianej patologii życia religijnego człowieka ma swe odbicie zarówno w jego psychicznym, jak i społeczno- eligijnym funkcjonowaniu. Autor zwraca uwagę, że nie bez znaczenia dla każdego z nas jest zakotwiczenie w historii i kulturze, które to warunkują jakość naszego funkcjonowania tu i teraz. Mariusz Gajewski odwołuje się również do swojego osobistego, blisko dwudziestoletniego doświadczenia pracy terapeutycznej z rodzinami i osobami poszkodowanymi przez sekty. Książka adresowana jest do każdego, kto interesuje się problematyką nowych ruchów religijnych.Prof. dr hab. Danuta Rode, Uniwersytet SWPS
Pismo Święte wspomina o aniołach ponad 300 razy. Istnieje wiele biblijnych przykładów, że aniołowie towarzyszą i pomagają człowiekowi, chroniąc go przed niebezpieczeństwem. Niektórzy święci, jak św. Gemma Galgani czy św. o. Pio, przyjaźnili się ze swym Aniołem Stróżem. Do powszechnie znanych czcicieli aniołów zalicza się również świętego papieża Jana XXIII, który od dzieciństwa przez całe swe życie praktykował nabożeństwo do anioła stróża.
Osobiście modlę się i wprost wzywam do pomocy Aniołów. Zwłaszcza Archanioła Michała, aby był blisko, by się modlił, aby towarzyszył tej modlitwie nad zniewolonymi. Nie czynię tego za każdym razem, lecz głównie wtedy, gdy mam do czynienia ze szczególną manifestacją Złego Ducha. (…) W mojej posłudze egzorcysty cieszy mnie ta realna, rzeczywista obecność Aniołów i Świętych. Daje mi to ogromną radość i satysfakcję z tej posługi. To raduje! Zapomina się wtedy o zmęczeniu czy kolejnej nieprzespanej nocy.
ks. Andrzej Chorzępa egzorcysta diecezji katowickiej
Czasami ludzie dorośli doznają dziwnych dolegliwości, ponieważ dziecko, które miało się urodzić przed nimi, zostało usunięte. Rodzice często nie mówią dzieciom o takich sprawach. To są bardzo tajemnicze przypadki i nie wszystkie wymagają uwolnienia, a raczej wewnętrznego uzdrowienia. ()Kobiety dotknięte syndromem poaborcyjnym cierpią fizycznie i duchowo. Są to zwykle przypadki, wobec których stosuje się terapie i uzdrawianie wewnętrzne. Posługa polega wówczas na modlitwie o uzdrowienie wewnętrzne, które umożliwi kobiecie otwarcie się na miłosierdzie Boże. W niektórych przypadkach istnieje możliwość wstąpienia w taką kobietę złego ducha, może z powodu długo skrywanej winy. Sądzę jednak, że takie przypadki są rzadkie.ks. John Abberton egzorcysta diecezji Leeds w Wielkiej Brytanii
Tomasz z Akwinu i liczni teolodzy uwazaja, ze bunt aniołów dotyczył prawdy o Wcieleniu Syna Bozego. Czesc z nich odmówiła słuzby i uwielbienia Syna Bozego, który stał sie człowiekiem. Znizenie sie iupokorzenie w celu uszanowania ludzkiej natury Syna Bozego było dla nich obelga. Lucyfer nie mógł zaakceptowac zamiaru Boga, który chciał, aby tajemnica Trójcy Swietej zamanifestowała sie w cielesnym człowieku. Dlatego popełnił ogromny grzech pychy i powstał przeciwko woli Boga.o. Gerard Bula OFM, egzorcystaPycha jest synonimem głupoty, apokora roztropnosci. W potocznym rozumieniu o ludziach napełnionych pycha mówi sie jako o tych, którzy maja sie za wielkich, a nimi nie sa lub wywyzszaja sie nad innych. W niniejszej ksiazce odsłania sie główny problem współczesnosci, jakim jest masowa apostazja ludzi od Boga. Nigdy przedtem w historii swiata ludzie na taka skale nie odrzucili Stwórcy jak obecnie. To, co w sercu człowieka dokonuje sie pod wpływem pychy lub bałwochwalstwa, miało miejsce najpierw w swiecie upadłych duchów, które nie chciały oddac czci jedynemu Bogu.
Płeć w wymiarze wizerunkowym jest komunikowana m.in. przez wygląd, mowę ciała, styl wypowiedzi, sposób bycia, ale również przez (przywoływane publicznie) działania w sferze prywatnej – szczególnie te polegające na odgrywaniu ról społecznych związanych z płcią. Wszystkie te komunikaty, wywołując skojarzenia z określonymi wartościami i wrażeniami, są przekaźnikami treści, które odbiorca musi zdekodować, co pozwala je nazwać kodami komunikacyjnymi płci. Kody te zostały przedstawione w książce jako narzędzia kreowania wizerunku osób publicznych. Podstawę konstrukcji publikacji stanowi akademicka struktura pracy, która zawiera typologię kodów komunikacyjnych męskości i kobiecości – począwszy od kodów opartych na roli ojca, matki, syna, przez użycie metafory męskości, czy odwołanie do wartości rodziny. To strukturalne uporządkowanie może stanowić punkt odniesienia dla badań w obszarze politologii, psychologii, socjologii, filozofii, antropologii, historii czy pedagogiki.
Przedstawiona w książce teoria oparta jest na przeprowadzonej przez autorkę analizie zawartości artykułów prasowych opublikowanych podczas polskiej kampanii prezydenckiej w 2005 roku oraz francuskiej kampanii prezydenckiej w 2007 roku. Wnioski sformułowane na tej podstawie czynią tę pozycję wartościowym źródłem wiedzy dla medioznawców, badaczy marketingu politycznego, teorii komunikacji, komunikacji politycznej i public relations. Przede wszystkim jednak książka jest pozycją poszerzającą świadomość odbiorcy komunikacji politycznej, do których należy większość konsumentów mediów. Patron medialny: Marketingowe Obserwacje.
Książka stanowi zbiór tekstów poświęconych szeroko pojętej problematyce funkcjonowania człowieka we współczesnym świecie. Autorzy, reprezentanci różnych dyscyplin nauki, postanowili przyjrzeć się bliżej kontekstom, w jakich zachodzą. Cykl monografii, których ta książka stanowi część, składa się z artykułów psychologów, socjologów, pedagogów, prawników, lekarzy.
Autorzy poszukują odpowiedzi na pytanie, czy wobec przemian społeczno-ekonomicznych, politycznych i obyczajowych, jakie mają miejsce w ostatnich latach – zdrowy i stabilny rozwój współczesnego człowieka – jest zagrożony.
Zgodnie z wynikami badań, przeciętny młody Polak to osoba dobrze wykształcona, ambitna i dobrze przygotowana do przemian społecznych. Na pierwszym miejscu wśród swoich potrzeb stawia wolność, podkreśla poczucie autonomii, tolerancji wobec różnych form życia. Obecna sytuacja społeczna stanowi dla niego zarazem lepszy w stosunku do ubiegłych pokoleń kontekst rozwojowy, jak i źródło niepewności. Wyróżnia się sześć poziomów kontekstu rozwojowego: intraindywidualny, interindywidualny, rodzinny, towarzyski, społeczno-kulturowy i historyczny. Wszystkie z wyżej wymienionych kontekstów zostały poddane analizie w prezentowanym zbiorze tekstów.
Każdy człowiek posiada swoje przekonania.
Każdy człowiek posiada stereotypy.
Każdy człowiek posiada nawyki.
Przekonania i stereotypy mogą być źródłem nawyków. Nawyki mogą sprzyjać powstawaniu przekonań i stereotypów. Komunikacja międzyludzka w dużej mierze polega na prezentowaniu i wymianie swoich poglądów. Wpływ poglądów na nawyki, które mogą stanowić większą część naszych zachowań, niesie ze sobą zarówno pozytywne jak i negatywne następstwa. Jeśli zachowanie nawykowe jest pochodną poglądów, może warto im się przyjrzeć. Książka jest zbiorem doświadczeń Autorów z 20 lat warsztatów i szkoleń, doradztwa i coachingu.
W pierwszej części (umownie nazwanej CO?) zostały omówione zagadnienia przekonań, stereotypów i nawyków. Wypracowane i stosowane metody i modele sprawdzano i testowano przez lata pracy na setkach szkoleń i warsztatów.
W części drugiej (umownie nazwanej JAK?) określono metody, które sprawdziły się w praktyce na warsztatach i szkoleniach. Są to autorskie metody i sposoby na zmianę tego, co ma wpływ na jakość naszego życia.
W części trzeciej zaprezentowano w obszerniejszej formie przykłady nośników przekonań. Omówiono 70 przykładów (często bardzo do siebie zbliżonych) tego, co nazywamy nośnikami przekonań. Uważność w stosunku do tego co mówimy lub powtarzamy może być jednym z pierwszych kroków bardziej świadomej kontroli swoich przekonań i stereotypów. W nośnikach przekonań podajemy np. przysłowia, slogany, maksymy, powiedzenia itp., które zawierają w sobie przekonania lub stereotypy. Posługiwanie się nośnikami przekonań może służyć wzmacnianiu przekonań pozytywnych lub negatywnych. Które przekonania są dla czytelnika pozytywne lub negatywne? Odpowiedź znajduje się w tej publikacji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
