W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Tytułowa postać, niniejszego opracowania może stanowić idealny wzór do naśladowania dla współczesnego człowieka. Ks. Abp Jan Cieplak był osobą, którego charakteryzowała niezwykle bogata duchowość, jasny umysł, rozległa wiedza, głęboki humanizm, ofiarny i bezinteresowny patriotyzm. Był człowiekiem niespożytej siły woli i wielkodusznego charakteru. Wszystko kim był i co sobą prezentował oddał na służbę Kościoła, Ojczyzny i człowieka, służąc najwyższym wartościom dobra, prawdy i piękna, żyjąc na co dzień ideałami osobistej świętości. Pomimo ogromu przeciwności i prześladowań był niezłomnym świadkiem wiary i wierności swoim najwyższym ideałom. Łączył przy tym pogodę ducha, otwartość z urokiem osobistym, który pomagał mu w bezpośrednich licznych kontaktach ze wszystkimi, którzy korzystali z jego posługi. Był postacią z jednej strony niezwykłą, nieugiętą, z drugiej zaś, ze względu na swoją wielkoduszność, dobroć, otwartość i miłość bliską każdemu. Jego osoba jest symbolem prześladowania i męczeństwa Kościoła katolickiego, duchowieństwa i wiernych w Rosji zarówno pod rządami carów jak i bolszewików.
Kult świętych, a w szczególności Najświętszej Maryi Panny, Matki Jezusa Chrystusa, jest integralną częścią liturgii Kościoła katolickiego. W przedstawianych nam postaciach Kościół wskazuje na wzory postępowania, a także wzywa tych, którzy przeszli przez życie przed nami i o których zbawieniu zaświadczył przez beatyfikację lub kanonizację, aby byli naszymi patronami i orędownikami przed tronem Boga.Nasze rozważania mają nam te postaci przybliżyć oraz wskazać problemy, jakie w oparciu o przytoczone przykłady wiążą się z naszym życiem. Przedstawiony tu zbiór rozważań powstał w ramach przygotowywania materiałów duszpasterskich. Nie charakteryzuje się jakimś planem. O niektórych świętych wiele nie mówi a innymi postaciami zajmuje się wielokrotnie, można jednak przypuszczać, że posłuży pomocą w drodze za pośrednictwem świętych do Boga.
Tatry to prawie 800 km2 przepięknej górskiej przyrody, która co rusz odkrywa przed turystami swoje fascynujące oblicze – malownicze szlaki, unikatowe faunę i florę, wyjątkową różnorodność krajobrazów. Wszystko to składa się na jedyną w swoim rodzaju zachętę do eksplorowania tych miejsc. Atlas Tatr polskich i słowackich, opracowany przez doświadczonego przewodnika górskiego: beskidzkiego i tatrzańskiego, zawiera wiele ciekawych informacji na temat tego najwyższego pasma w łańcuchu Karpat. Mapy i szczegółowe opisy szlaków pomogą zaplanować niejedną wyprawę górską.
Inspiracji metodologicznych dostarczają tu przede wszystkim prace przedstawicieli tak zwanej Szkoły Frankfurckiej z Dialektyką oświecenia Horkheimera i Adorna na czele. Wychodząc z założenia, że Wiek Świateł jest epoką wewnętrznych aporii, autorka próbuje pokazać ich obecność w twórczości Krasickiego. Z jej rozważań wyłania się pisarz rozdarty pomiędzy tradycją a nowoczesnością, spadkobierca konserwatywnych idei szlacheckich, ziemiański obywatel i – jednocześnie – oświeceniowy intelektualista. Ukazanie tego fascynującego splotu sarmatyzmu z Oświeceniem w działalności artystycznej najwybitniejszego polskiego poety tych czasów, jest także przyczynkiem do chętnie w ostatnich latach podejmowanych rozważań na temat specyfiki rodzimej adaptacji idei Oświecenia francuskiego i angielskiego. [...] Konkludując: recenzowana praca to wynik uważnej lektury pism Krasickiego, świadczący o wrażliwości na napięcia aksjologiczne i światopoglądowe ewokowane przez tekst literacki oraz na wpisane w niego paradoksy i ideologiczne sprzeczności. Dyskurs charakteryzuje się dociekliwością i odwagą w formułowaniu pytań, co skłania odbiorcę do ponownego przemyślenia utrwalonych w literaturoznawstwie sądów na temat filozofii wpisanej w twórczość XBW, niejednokrotnie też rzuca na te kwestie nowe światło.
dr hab. Agata Seweryn
W swej klasycznej książce Rudolf Arnheim, autorytet psychologicznej interpretacji sztuk wizualnych, zwraca swój doświadczony wzrok w stronę wizualnych aspektów budowli, przykładając swoją teorię do specyficznych cech medium jakim jest architektura. Arnheim tropi nieoczywiste percepcyjnie wytwory architektury z typową dla siebie jasnością i precyzją. W kręgu jego zainteresowań znalazła się m.in. analiza porządku i nieporządku w dizajnie, natura wizualnego symbolizmu, relacja między funkcjonalnością a percepcyjną ekspresją.
Arnheim nie traktuje architektury jako tworu wyizolowanego z innych sfer życia, lecz przy okazji poddaje krytyce zatomizowane współczesne życie społeczne i polityczne, które jego zdaniem znajduje odbicie w architekturze – zarówno w przypadku pojedynczych wybitnych dzieł, jak również przypadku częstego braku jednoczącej myśli estetycznej, która mogłaby stać się źródłem ogólnego porządku architektonicznego.
"Arnheim był najlepszego rodzaju romantykiem. Jego mądrość, cierpliwe wyjaśnienia i liryczny entuzjazm przynależą najlepszym nauczycielom"
- New York Times
Książka Krystyny Czerni to niezwykły zbiór tekstów: od osobistych wspomnień ze spotkań Autorki z Tadeuszem Kantorem, po czytane już w kilku językach przewodniki po twórczości artysty. Omówienia prac malarskich Kantora, wzbogacone jego obszernym autokomentarzem, splatają się tu z trafnymi przypisami do dokonań twórcy na polu teatru, odsłaniając jednocześnie to, co Krystyna Czerni nazywa "fenomenem wyobraźni Tadeusza Kantora". Opisuje go Autorka kunsztowym, ale i niezmiernie przystępnymi językiem. Książka dotyka również bardziej zniuansowanych kwestii. Otwiera przed nami świat z najmłodszych lat Kantora- źródła obecnych w jego sztuce wątków religijnych. Pozwala prześledzić postawę artysty wobec doktryny realnego socjalizmu oraz późniejsze zmagania z aparatem komunistycznego państwa. Umieszcza w tle bogate życie artystyczne Kantora i członków Grupy Krakowskiej. "Tadeusz Kantor. Spacer po linie" to pierwsza publikacja zbierająca teksty pisane przez Autorkę na przestrzeni ostatnich 20 lat. Ich wnikliwość, uniwersalność i pasja, z której powstały, otwierają wciąż nowe pola do interpretacji twórczości Kantora, dla którego sztuka była sprawą "śmiertelnie poważną".
W swoich wspomnieniach Maria Stangret-Kantor kreśli niezwykle barwny obraz życia artystycznego (i związanego z nim życia towarzyskiego) swoich czasów. Chociaż najważniejszym polem jej sztuki zawsze było malarstwo, to nie sposób pominąć w jej twórczym dorobku wielkich kreacji aktorskich w Teatrze Cricot 2 czy udziału w happeningach Tadeusza Kantora. Przez ponad 30 la małżeństwa Maria i Tadeusz stanowili nierozłączną parę artystów wzajemnie się inspirujących i wspierających. Maria była nie tylko czołową aktorką w Teatrze Cricot 2, odtwórczynią wybitnych ról m.in. w „Kurce wodnej”, „Nadobnisiach i koczkodanach”, „Umarłej klasie”, „Wielopolu-Wielopolu”, ale także pierwszą powierniczką, krytyczką i współpracowniczką Kantora w czasie powstawania spektakli. W powyższej książce autorka wiele miejsca poświęca swojej twórczości plastycznej, opisuje powody metamorfoz swego malarstwa,od najwcześniejszych informeli i „pejzaży kontynentalnych” po cykle „hommages”. Pisze o swoich inspiracjach, artystycznych podróżach, odkryciach i spotkaniach. Warto zaznaczyć, iż jest to pierwsza publikacja wspomnień Marii Stangret-Kantor. Tekst ilustrują liczne fotografie – zarówno reprodukcje prac artystki, jak i zdjęcia ze spektakli w których występowała, oraz zupełnie prywatne fotografie dwójki artystów i ich przyjaciół. Wiele z nich pochodzi z prywatnego archiwum artystki i nie było dotąd prezentowanych.
Katalog wystawy Tadeusz Kantor. Cholernie spadam! „Trzeba iść… Trzeba mi przebyć drogę do końca. Będziecie się, Szanowne Panie i Szanowni Panowie, na to patrzeć… A potem możecie o mnie zapomnieć!” Tadeusz Kantor Fragment wypowiedzi ze spektaklu Nigdy tu już nie powrócę, 1988 Ta wieloautorska monografia obejmuje szereg zagadnień metodologicznych – od analizy hermeneutycznej, filozofii fenomenów, poprzez semiologiczną interpretację obrazów aż do interpretacji psychoanalitycznej – w odniesieniu do ostatniego etapu twórczości Tadeusza Kantora. Artykuły czołowych polskich specjalistów-kantorologów oraz innych osób zaproszonych do współpracy przez Cricotekę, oscylując wokół intymnego autoportretu Tadeusza Kantora i jego uobecniania się w sztuce teatralnej i plastycznej. Znajdziemy tu teksty Zofii Gołubiew – Dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie, Michała Kobiałki – profesora w Departament of Theatre Arts&Dance na Uniwersytecie w Minnesocie w USA, Katarzyny Fazan – wykładowcy w Katedrze Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, Włodzimierza Szturca – profesora w Katedrze Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, Małgorzaty Paluch-Cybulskiej – historyka sztuki, wieloletniego pracownika oraz kierownika Archiwum Ośrodka Dokumentacji Sztuk Tadeusza Kantora Cricoteka, Huberta Francuza – antropologa kultury i doktoranta w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ oraz Katarzyny Motyki i Lucjana Wojcieszka – psychologów oraz pracowników krakowskich ośrodków psychoterapii. W katalogu, oprócz tekstów, znajdziemy zdjęcia obiektów przestrzennych z wystawy „Tadeusz Kantor. Cholernie spadam!” oraz reprodukcje obrazów będących jej częścią.
Zastanawiałeś się kiedyś nad tym, co to jest opętanie i w jakim celu stosuje się egzorcyzmy? Interesuje Cię pogląd Kościoła Katolickiego na powyższe kwestie? A może chciałbyś się dowiedzieć, jak rzeczywiście wygląda obrzęd wypędzania demonów z ludzkiego ciała i czym różni się od mrożących krew w żyłach wizji, do których przywykłeś, oglądając filmy grozy i czytając horrory? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziesz w książce Barbary Jakimowicz-Klein ""Opętanie i egzorcyzmy. Obrzędy liturgiczne Kościoła Katolickiego"".Autorka niezwykle rzetelnie i klarownie tłumaczy, na czym polega opętanie, jakie są jego przyczyny, formy oraz kryteria rozpoznawania. W sposób bardzo interesujący i bez szukania zbędnej sensacji zaznajamia czytelnika z katolickimi rytuałami, mającymi na celu wypędzenie z ludzkiego ciała duchów nieczystych. Ponadto wyjaśnia, co to są egzorcyzmy oraz przedstawia poszczególne etapy uwalniania człowieka spod władzy szatana. Dzięki niniejszej pozycji dowiesz się, dlaczego z roku na rok wzrasta liczba egzorcystów oraz jakie zagrożenia niesie z sobą okultyzm, spirytyzm, New Age czy satanizm. Odkryjesz sferę zjawisk paranormalnych. Zgłębisz arkana podświadomości oraz poznasz metody radzenia sobie z własnymi lękami, złością i stresem.
Autor przedstawia stare teksty filozoficzne, wiążąc je ze współczesnymi problemami filozofii i religii. Przedstawia zasadnicze znaczenie i rolę poszczególnych tekstów i szkół filozoficznych oraz ukazuje podobieństwa między tradycjami filozoficznymi Indii i Zachodu. Pierwsza cześć obejmuje okresy wedyjski i epicki, przedstawiając hymny Rig-Vedy, Upaniszady, jinizm (jainizm), buddyzm i reizm Bhagawadgity, cześć druga obejmuje sześć braminicznych systemów filozoficznych, w tym logiczny realizm Njaji, atomistyczny pluralizm Wajsiesziki, system jogi Patandżalego czy teizm Ramanudży.
Monteskiusz, właściwe Charles Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu (1689-1755) – francuski filozof, prawnik, czołowy przedstawiciel myśli oświeceniowej, autor takich dzieł jak Listy perskie (w których poddał ostrej krytyce rządy absolutystyczne za czasów króla Ludwika XIV), Rozważania nad przyczynami wielkości i upadku Rzymu czy właśnie chyba najważniejsze O duchu praw
. To w gruncie rzeczy od Monteskiusza mamy do czynienia z zasadniczym rozróżnieniem władz na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Jego wykład to swego rodzaju XVIII-wieczny manifest zdrowego rozsądku, liberalizmu i umiarkowania. W O duchu praw nie tylko nie podziela poglądów Hobbesa (o prawie naturalnym), ale dowodzi, że wbrew Hobbesowi prawo musi się rządzić pewnymi zasadami, owym „duchem praw”. Monteskiusz wyróżniał trzy formy władzy: despotię, monarchię i republikę, która może mieć ustrój demokratyczny lub arystokratyczny. Każdy z tych ustrojów opiera się na innej podstawie: w tyranii rządzi strach, w królestwie honor, w demokracji zaś cnota lub wstrzemięźliwość rządzących. Mimo upływu lat teoria Monteskiusza wyłożona w tej książce w warstwie zasadniczej – pomijając historycznie uwarunkowane rozważania o geografii czy klimacie – ciągle pozostaje aktualna.
Wolność polityczna polega na bezpieczeństwie, lub bodaj na przekonaniu, jakie się ma o swoim bezpieczeństwie. Prawda, iż w demokracji lud robi jakoby to, co chce: ale wolność polityczna nie polega na tym, aby robić to, co się chce. W państwie, to znaczy w społeczności, w której są prawa, wolność może polegać jedynie na tym, aby móc czynić to, czego się powinno chcieć, a nie być zmuszonym czynić tego, czego się nie powinno chcieć.
Trzeba sobie wrazić w umysł, co to jest niepodległość i co to jest wolność. Wolność jest to prawo czynienia wszystkiego tego, na co ustawy pozwalają; gdyby zaś jeden obywatel mógł czynić to, czego one zabraniają, nie byłby już wolny, ponieważ inni posiadaliby z natury rzeczy tę samą możność.
Dawno temu w Betlejem narodził się Pan Jezus…
Ta wesoła książeczka spodoba się wszystkim dzieciom, które mają ochotę poznać biblijną historię Bożego Narodzenia. Oprócz pokazanej na kolorowych ilustracjach opowieści o tym niezwykłym wydarzeniu dzieci znajdą w niej także pola z kropkami do połączenia, które utworzą barwne obrazki, oraz całe mnóstwo kolorowych naklejek. To doskonały sposób na poznawanie Biblii i wspaniałą kreatywną zabawę.
Odbiorcy:
– dzieci, które nie tylko poznają historię o Bożym Narodzeniu, ale także kreatywnie i wesoło spędzą czas,
– rodzice, opiekunowie i dziadkowie, którzy dbają o religijny i manualny rozwój swoich dzieci.
Dlaczego warto nabyć tę książkę?
– w pogodny sposób przybliża dzieciom biblijne fragmenty,
– zapewnia dzieciom fantastyczną zabawę i wspomaga ich rozwój,
– proponuje wesołą zabawę w łączenie kropek, rozwija motorykę małą,
– dzieci znajdą w niej mnóstwo kolorowych naklejek.
Przedmiotem monografii jest praktyka odbywania kary pozbawienia wolności przez kobiety z małymi dziećmi. Stanowi ją i określa społeczna obecność matek pozostających w fazie aktywnego macierzyństwa w instytucji totalnej, jaką jest zakład karny. Codzienność doświadczania świata przez dziecko ma swój początek w warunkach więziennych. Podjęta w monografii narracja dotyczy z jednej strony opisu i wyjaśnienia sytuacji kobiet-matek będących w fazie aktywnego macierzyństwa, przebywających w warunkach zakładu karnego, a drugiej zaś strony – dzieci, które inicjują swoje człowieczeństwo w sytuacji karnie „nadzorowanej”. W prezentowanej czytelnikowi książce wykorzystane zostały elementy socjopsychologicznej teorii socjalizacji, ze szczególnym uwzględnieniem społecznych praktyk socjalizacyjnych, które mają wpływ na osoby społecznie doświadczające realnego uczestnictwa w środowiskach swojej życiowej aktywności. Autorka skoncentrowała naukowe rozważania na istocie, mechanizmach i konsekwencjach przebiegu procesu socjalizacji (czy to asocjacyjnej, czy dysocjacyjnej), w odniesieniu do specyficznej, interesującej autorkę, kategorii kobiet i ich dzieci. Procesy te przebiegają zawsze w pewnych kontekstach, określanych mianem toposów lub środowisk.
Książka adresowana jest do decydentów szeroko rozumianych systemów pomocowych, np. systemu penitencjarnego i pomocy społecznej w Polsce, dla praktyków resocjalizacji, pracowników socjalnych, kuratorów sądowych i asystentów rodziny. Odbiorcami mogą być także studenci pedagogiki, socjologii, psychologii i prawa oraz osoby, którym los małego dziecka w Polsce nie jest obojętny.
Szymon Piotr (Kefas), syn Jonasza, rybak z Betsaidy
Andrzej, brat Piotra, rybak z Betsaidy
Jakub (zwany Większym), syn Zebedeusza
Jan Ewangelista, syn Zebedeusza, brat Jakuba
Filip z Betsaidy
Bartłomiej – Natanael z Ptolemaidy
Tomasz (zwany Didymos)
Mateusz – Lewi, były poborca podatkowy
Szymon Kananejczyk (zwany Gorliwym)
Jakub, syn Alfeusza
Juda Tadeusz (Judas), syn Alfeusza, brat Jakuba
Judasz Iskariota, zdrajca Jezusa; po jego samobójstwie wybrany został Maciej.
Paweł z Tarsu
Zapraszamy do poznania niezwykłych i bezcennych relikwii zwiazanych z życiem Chrystusa i świetych Koscioła:
• najcenniejsze relikwie chrześcijanstwa: ich burzliwa historia i zwiazane z nimi ciekawostki,
• relikwie Jezusa i Meki Pańskiej, m.in.: Relikwie Żłóbka, Świety Graal, Całun Turyński i Całun z Manoppello, Suknia z Trewiru, Krzyz Prawdziwy oraz Chusta z Oviedo,
• relikwie świetych: Piotra, Ryty, Jana XXIII i ojca Pio,
• relikwie św. Jana Pawła II.
Webriting w kulturze to konkretne porady, jak rozpocząć i skutecznie przeprowadzić promocję instytucji kultury w internecie. Autorka Joanna Wrycza-Bekier podaje gotowe i skuteczne porady, jak prowadzić webriting w instytucjach kultury. Gdy zastosujesz te unikatowe wskazówki, dotrzesz do tysięcy potencjalnych odbiorców kultury.
Jak chińscy filozofowie mogą nauczyć nas żyć dobrym życiem
„Zmienię wasze życie” – mówi najbardziej oblegany wykładowca na Harvardzie. I dotrzymuje słowa.
Zapomnij o tym, czego cię uczono:
Bądź sobą - nie patrz w siebie, ale na zewnątrz. Nie szukaj swojego prawdziwego „ja”, ale twórz je. Stawaj się, kształtuj siebie. Nie szczerość, ale tworzenie codziennych rytuałów pomogą ci stać się lepszym. Całość naszych związków z ludźmi tworzymy poprzez codzienne drobne gesty i słowa. Spontaniczność możesz zdobyć tylko poprzez ćwiczenia.
Bądź silny - władzę i wpływy zdobywa się poprzez bierność, nie dominację.
Siła kryje się w słabości.
Planuj racjonalnie - nie planuj na szeroką skalę i nie załamuj się, jeśli plan zawiedzie. Świat jest skomplikowany, zawsze może nas zaskoczyć.
Ty – jak każdy – możesz zmieniać swoje życie niezależnie od wrodzonych i wyuczonych cech czy sytuacji.
Ta książka nie jest książką filozoficzną ani wykładem filozofii, choć przekazuje idee starożytnych chińskich filozofów. Nie wymaga ani wiedzy, ani zainteresowania historią, filozofią czy starożytnymi chińskimi mędrcami.
Nie jest poradnikiem, choć uczy, jak każdy może zmieniać swoje życie na lepsze.
Ks. Władysław Bukowiński ponad 20 lat był duszpasterzem w Kazachstanie, gdzie spędził w więzieniach i obozach pracy ponad 13 lat. Dobrowolnie pozostał wśród zesłańców aż do śmierci w Karagandzie w warunkach totalitarnego zniewolenia i prześladowania wierzących.
11 września br. w Karagandzie odbędzie się jego beatyfikacja.
Listy ks. Bukowińskiego pochodzą z trzech okresów: pierwszy to okres przedwojenny, gdy był jeszcze klerykiem i księdzem w archidiecezji krakowskiej a później w Łucku; drugi okres obejmuje lata 1954–1958, kiedy duszpasterzował w Karagandzie, natomiast trzeci to lata 1961–1974, czyli po ostatnim uwięzieniu aż do końca życia. Publikowane listy są jedynie częścią korespondencji prowadzonej przez ks. Władysława.
Z listów przebija ogromna dobroć, życzliwość i serdeczne ciepło. Są one świadectwem wielkiego bogactwa ducha i ewangelicznego przeżywania wszelkich okoliczności życia. Z wielką prostotą zawarł w nich swoje wewnętrzne przeżycia, doświadczenia związane z pracą duszpasterską, jak też ostatni etap swego życia naznaczony chorobą i cierpieniem. Pisane przez niego listy są pokrzepiające, pełne optymizmu, nadziei, a nawet humoru. Pomijał w nich przeżycia z więzień i łagrów: nigdy nie skarżył się na tych, którzy go prześladowali.
W książce zachowano autentyczny styl ks. Władysława – specyficzne zwroty zawierające duży ładunek emocjonalny, będące dowodem wrodzonej życzliwości i poczucia humoru.
"Droga Miłosierdzia" napisana przez ks. Franciszka Ślusarczyka - Rektora Sanktuarium Bożego Miłosierdzia jest wyjątkową książką, która pomoże wielu ludziom odnaleźć w Bożym Miłosierdziu źródło nadziei, pokój serca oraz potrzebne światło i siłę w dorastaniu do świętości.
Książka składa się z trzech części. Pierwsza z nich to spotkania z Mistrzem w blasku wiary, podczas Jego publicznej działalności, kiedy nie tylko głosi Dobrą nowinę, ale dokonuje cudownych dzieł, objawiając miłość ojca, który uzdrawia swoje dzieci na duszy i na ciele, a nawet wskrzesza umarłych do życia. Drugi etap prowadzi nas szlakiem wielkiego upokorzenia i cierpienia, jakiego doświadcza Jezus. na tym etapie on sam potrzebuje miłosierdzia ze strony ludzi, ale wciąż je nadal objawia pobudzając nie tylko Judasza czy Piotra do refleksji, ale otwierając już bramy raju dla skruszonego łotra. Trzeci etap „Drogi Miłosierdzia” to spotkania z Mistrzem już po zmartwychwstaniu, kiedy wlewa w serca uczniów przebaczającą miłość, pokój oraz nadzieję i umocnionych darami Ducha Świętego oraz władzą odpuszczania grzechów wysyła z orędziem Miłosierdzia do całego świata.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
