W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Europa to niezwykła część świata. Zróżnicowanie geograficzne i bogactwo kulturowe usatysfakcjonować może najbardziej wymagających podróżników, zarówno tych żądnych wrażeń, jak i nastawionych na kontemplację. Bo piękno starego kontynentu przejawia się w zapierających dech w piersiach krajobrazach – od Atlantyku po Ural, a także w fascynujących zabytkach kultury odzwierciedlających to, co najcenniejsze dla europejskiego i światowego dziedzictwa. W niniejszym albumie opisano ponad 100 takich wspaniałych miejsc.
Hiperpodróż autora Głodu śladami wykluczenia, biedy i cierpieniaMartn Caparrós na zlecenie Organizacji Narodów Zjednoczonych ma w krótkim czasie odwiedzić kilkanaście miejsc na świecie. W każdym z nich spotyka się z ludźmi naznaczonymi migracją. To ofiary wykluczenia i wojen. Zadaniem argentyńskiego dziennikarza jest spisanie przeprowadzonych rozmów i nadanie im formy obiektywnych reportaży.Coś jednak każe reporterowi postępować niezgodnie z narzuconymi odgórnie instrukcjamiKiszyniów w Mołdawii. Natalia przeszła piekło. Jej mąż sprzedał ją albańskim handlarzom żywym towarem. Trafiła do domu publicznego w Libanie. Udało jej się uciec, teraz próbuje zapomnieć.Monrovia w Liberii. Richard jako jedyny ocalały członek rodziny nie otrzymał amerykańskiej wizy, marzy o tym, aby uciec z kraju, w którym przeżył kilka wojen domowych. Widział, jak rebelianci zabijali bliskie mu osoby i wypijali ich krew.Amsterdam. Jadiya jest Holenderką urodzoną w rodzinie marokańskich imigrantów. Ma dwie ojczyzny, ale żadna z nich nie chce jej w pełni zaakceptować.Martn Caparrós w Księżycu okazuje się reporterem w najwyższej formie. Podobnie jak w głośnym Głodzie także w tej książce poszerza granice gatunku. Argentyńczyk opowiada historie spotkanych ludzi i miejsc, a jednocześnie zastanawia się nad sobą. Czy on człowiek Zachodu kiedykolwiek zrozumie, co to znaczy być wykluczonym? Jak zachować się w obliczu takiego cierpienia? I dlaczego pod jednym księżycem dzieją się tak nieprawdopodobne rzeczy?Wstrząsająca i jak zawsze w przypadku Caparrósa bardzo potrzebna książka.
W samym sercu Włoch, na środku apenińskiego buta leży kraina uznawana za jedno z najpiękniejszych miejsc na świecie Bella Toscana. Toskania to nie tylko pełne zabytków miasta, gościnni ludzie, wyśmienita kuchnia i wyjątkowe wina. Prawdziwy urok regionu tkwi w malowniczych, zapierających dech w piersiach pejzażach, które uwiodły już niejednego wędrowca. Piękno toskańskiego krajobrazu na każdym kroku przeplata się z bogatym dziedzictwem kulturowym i historycznym tego regionu. To właśnie w Toskanii narodził się renesans. Tutaj żyli i tworzyli najwybitniejsi przedstawiciele epoki odrodzenia: Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Francesco Petrarka i Dante Alighieri.
Mimo stosowania wielu nowoczesnych rozwiązań w nawigacji morskiej, takich jak urządzeń działających w oparciu o fale radiowe, czyli radiostacji, radiolatarni i radaru, latarnie morskie wciąż nie wychodzą z użycia. Perspektywa powrotu do tradycyjnego sposobu rozpalania ognisk na skałach jest, co prawda, tylko mrzonką, ale sentymentalna wizja ""wieży świetlnej"" potrafi rozpalić umysł niejednego wilka morskiego. 18 sierpnia 2002 r. na wniosek angielskiej organizacji kultywującej dziedzictwo i tradycje morskie obchodzono na całym świecie I Międzynarodowy Dzień Latarń Morskich. Od tej pory świętuje się go dorocznie w trzecią niedzielę sierpnia.
Publikacja odpowiada na pytanie, o jakich problemach polskiej wsi pisali jej mieszkańcy w listach kierowanych do władz centralnych PRL w latach 1956–1980. Istotą pracy jest przedstawienie wielowątkowego charakteru problemów wsi, które ukazano w tekście takimi, jakie były prezentowane w korespondencji do władz państwowych. Wybór listów na materiał źródłowy książki wynikał z przekonania, że dzięki nim można „usłyszeć głos” ludzi z okresu PRL, a także skonfrontować je z oficjalną dokumentacją powstałą w instytucjach partyjnych i państwowych.
Książka wpisuje się w nurt badań dziejów społecznych Polski Ludowej. Składa się z dwóch części podzielonych w układzie problemowo-chronologicznym.
Pierwsza część prezentuje najważniejsze aspekty zjawiska pisania listów poprzez ustalenie skali, adresatów i nadawców, przedmiotu skarg, formy i formulatury listów oraz ich rolę w mechanizmie funkcjonowania władzy. Dzięki pracochłonnej kwerendzie autorka ukazuje fenomen pisania do władzy, który umieszcza w szerszym kontekście historycznym. Warto podkreślić, że w okresie PRL Polacy napisali około 50 milionów listów, skarg, próśb, a także donosów zaadresowanych do władz partyjnych i administracji państwowej, gospodarczej oraz spółdzielczości.
Druga część pracy została poświęcona studiom nad zawartością merytoryczną owej korespondencji. W listach obywateli PRL do jej władz – jak w soczewce – odbijały się małe i duże problemy realnego socjalizmu. Poruszono w nich niemal wszystkie problemy polityczne, społeczne i gospodarcze ówczesnej Polski. Dotyczyły one wielu aspektów życia, począwszy od spraw prywatnych, niekiedy bardzo intymnych, skończywszy na opisywaniu spraw publicznych i powszechnych. Dokonana w książce analiza skupia się na problemach poruszanych najczęściej, w dłuższym okresie – tych, które można traktować jako powszechnie występujący element wiejskiej codzienności.
Ponad pół wieku temu zakończył obrady Sobór Watykański II. Mimo upływu czasu wciąż wiele zagadnień związanych z przygotowaniami do tego wydarzenia i jego przebiegiem nie doczekało się naukowego opracowania. Jednym z nich jest stosunek do soboru władz PRL, które wiedzę na jego temat czerpały z kilku źródeł: MSZ, MSW, Urzędu do spraw Wyznań, a także z prasy. Najwięcej informacji przekazywała jednak do Warszawy Ambasada PRL w Rzymie. Tam polscy dyplomaci prowadzili rozmowy ze swymi włoskimi przyjaciółmi z partii komunistycznej, z duchownymi, uczestnikami soboru, politykami zaangażowanymi w dialog między Kościołem i blokiem wschodnim oraz przedstawicielami innych państw. Niektórzy polscy pracownicy ambasady w istocie byli kadrowymi funkcjonariuszami wywiadu MSW; wykorzystując tzw. przykrycie dyplomatyczne, realizowali wytyczne Departamentu I MSW, zbierali informacje od ulokowanej w Rzymie agentury, współdziałali z polskimi dziennikarzami akredytowanymi przy soborze, z których część była tajnymi współpracownikami Służby Bezpieczeństwa.
Dla władz komunistycznych najważniejsze było nie dobro obywateli, lecz wprowadzanie idei ateistycznych, tzw. świeckiego państwa i walka z Kościołem katolickim oraz innymi związkami wyznaniowymi. Dążyły do całkowitego podporządkowania sobie hierarchii kościelnej i uzależnienia jej działań od decyzji władz partyjno-państwowych. To leninowsko-marksistowska partia kreowała politykę wyznaniową państwa i rościła sobie prawo do decydowania o sumieniach i życiu religijnym obywateli.
Niniejsza publikacja ma ukazać trudną drogę Kościoła katolickiego w kształtowaniu tożsamości narodu, jego wpływ na odzyskanie wolności i budowanie przyszłości na polskiej ziemi w drugiej połowie XX w.
Seria „Dziennikarze – Twórcy – Naukowcy" podejmuje niezwykle interesujący temat funkcjonowania wymienionych środowisk w systemie totalitarnym.
Tom poświęcony strukturom partyjnym, aparatu bezpieczeństwa i cenzury oraz ich przedstawicielom, którzy zajmowali się środowiskami twórczymi, naukowymi i dziennikarskimi w PRL.
Autorka analizuje proces przemian, jakim podlegała pamięć o Carlu Marii Spletcie, który pełnił funkcję biskupa gdańskiego i administratora apostolskiego diecezji chełmińskiej w okresie II wojny światowej. Jest to postać, wokół której przez lata nagromadziło się wiele odmiennych opinii – pozytywnych i negatywnych. Jak stwierdza jeden z recenzentów: „publikacja z jednej strony stanowi bardzo interesującą formę biografii znaczącej postaci historycznej, z drugiej zaś strony jest ważnym elementem debaty historycznej nad pojęciem pamięci historycznej o ludziach, wydarzeniach i zjawiskach społeczno-politycznych”.
Końcowa faza prac nad przygotowaniem książki przypadła na czas, gdy w Polsce na nowo rozgorzała dyskusja na temat zawartości teczki tajnego współpracownika SB o pseudonimie ?Bolek?. W ten sposób po wielu latach do głównego nurtu debaty publicznej powrócił, i to z nie mniejszą mocą niż dawniej, problem agenturalnej przeszłości wielu znanych postaci polskiego życia politycznego. Choć zasadniczą uwagę znów skupiono na kwestii, kto konkretnie był, a kto nie był agentem, o wiele istotniejszym tłem stało się starcie dwóch najważniejszych wizji społecznych, które od dziesięcioleci wytyczają ścieżki rozwoju w naszym kraju. Elementem tych wizji są m.in. pytania o głęboko filozoficznym charakterze, w tym o stosunek do donosicielstwa jako zjawiska, a także o rolę społeczną historyków, odpowiedzialność ludzi pióra za jakość życia publicznego, o ich odwagę, nonkonformizm i jednocześnie konsekwencję.
Sokrates balansował pomiędzy wsłuchiwaniem się w głos daimoniona, przekazem wiedzy wyroczni a racjonalną dialektyką, po czym zdał sobie sprawę, że nic nie wie. Podobna ambiwalencja wystąpiła w myśli Heraklita. Filozofia płynąca z tych źródeł oscyluje między biegunami mroku i jasności. Istnieją autorzy (na przykład Friedrich Nietzsche), którzy często formułują przekaz w postaci dekretów niepoprzedzonych argumentacją, właśnie tak, jakby bezczelnie wiedzieli, jakby ich zdania alegoryczne, aforystyczne nadchodziły z niesamowitego krajobrazu, z nadmiernego mroku lub ze świetlistych okolic Delos. Medytacje o ostatniej filozofii przemierzają terytoria myśli heraklitejskiej, sokratejskiej i nietzscheańskiej, angażując umysł postromantyczny w osobiste dociekania. Zapisywałem je głównie nocami.
Marcin Polak
Wiele mądrych książek ma charakter wykładu mądrych tez. Tutaj mamy do czynienia z dźganiem inteligencji i wyobraźni czytelniczki, by nie unikała zagadnień trudnych i domagających się uczciwej konfrontacji. Tempo szybkie, bez ociągania należy się ustosunkowywać, zastanawiać, udzielać sobie odpowiedzi. Autor pisze językiem niepoddającym się alienacji formalizmów, systematyki, naukowego rejestru. Żywość tego języka odczytuję jako zwiastun zmian zachodzących w pisaniu filozoficznym, niewygaszającym pulsu myślenia. Przezwyciężenie rozpaczy nihilizmu zostaje tutaj ziszczone za pomocą szeregu upodmiotowień: siebie jako autora, czytelniczki, myślenia wyzwolonego z iluzji „ja myślę”, a nawet języka, którym zostajemy wprowadzeni w trans filozoficzny.
Z recenzji dr hab. Marii Kostyszak, prof. UWr
Jak budować osobistą relację z Bogiem? Czy Bóg jako Stwórca ogranicza wolność człowieka? Na te i inne trudne pytania odpowiada znany psycholog i spowiednik. Autor na podstawie swojego wieloletniego doświadczenia jako kierownik duchowy podpowiada czytelnikowi, jak odkrywać Bożą obecność w codziennym życiu oraz jak nawiązać osobistą i niepowtarzalną więź z Bogiem.
Niedzisiejszy duch teatru
Kiedy ćwierć wieku temu udało mi się namówić na zwierzenia Bogdana Paprockiego, wspomniał w rozmowie o propozycji z New York City Opera, którą otrzymał w latach pięćdziesiątych, gdy polscy artyści pojechali z Halką do USA. — Postawiono mi warunek — dodał — że jeśli wrócę do kraju, propozycja przestanie być aktualna. Odpowiedziałem bez zastanowienia, że nawet boso i o suchym chlebie, ale wolę zostać w domu. To Opera Śląska nas tak ukształtowała, tam czuliśmy się najszczęśliwsi.
Książka Alana Misiewicza pozwala zrozumieć ów fenomen Opery Śląskiej, która dla wielu najwybitniejszych polskich artystów była najważniejszym miejscem na ziemi. Z rozmów zebranych w tej książce wyłania się obraz Opery Śląskiej cenniejszy niż z wielu okolicznościowych i wartościowych wcześniejszych wydawnictw, dokumentujących jej ponad 70-letnią historię. Oprócz wykazu premier, śpiewaków, reżyserów czy dyrygentów jest bowiem coś, co nazwać należy duchem teatru. I on został przywołany w tych rozmowach.
Jest to duch niedzisiejszy, ale nadal niezmiennie ważny dla efektu artystycznego najwyższej jakości. Zastanawiając się zaś, czy można w naszych czasach znaleźć taki teatr, przypomniałem sobie z kolei rozmowę z Mariuszem Kwietniem, odnoszącym dziś sukcesy w mieście, które 60 lat temu nie skusiło Bogdana Paprockiego. — W nowojorskiej Metropolitan nauczyłem się współbrzmienia z innymi śpiewakami i odpowiedzialności za doskonałość całego spektaklu — mówił nasz znakomity baryton. — Tam rzadko zdarzają się wieczory jednej gwiazdy. Spektakl to nie recital.
Owa zbiorowa kreacyjność wyróżniała Operę Śląską od początku jej działalności. W Nowym Jorku osiąga się ją, zapraszając gwiazdy z całego świata. Bytom miał swych artystów na stałe, dlatego do każdego spektaklu w bogatym repertuarze mógł zaoferować dwie lub trzy równorzędne, świetne obsady. Oczywiście, działo się to w czasach, kiedy polscy śpiewacy nie mogli swobodnie podróżować po świecie i decydować o swym losie. Opera Śląska dawała im jednak w zamian coś bezcennego: poczucie więzi bez zawiści i rywalizacji.
Klimat niezwykłej atmosfery, owej współodpowiedzialności za kształt spektaklu, który tak ceni w Metropolitan Mariusz Kwiecień, nie zaginął w Bytomiu i w naszych czasach, kiedy niewielu artystów chce spędzić całe twórcze życie w jednym miejscu. Ale nawet ci, którzy w Operze Śląskiej znajdują jedynie krótki przystanek, potrafią to docenić. Mówi o tym Alanowi Misiewiczowi na przykład Romuald Tesarowicz. Należy życzyć Operze Śląskiej, by niepowtarzalny urok jej miejsca kusił kolejne pokolenia artystówd
Jacek Marczyński
Spis treści
Wstęp Jacka Marczyńskiego
Niedzisiejszy duch teatru
Syn chórzystów
obserwuje powojnie:
Janusz Wenz
Sentyment lwowski:
Marek Brzeźniak
Tenor bohaterski:
Bolesław Pawlus
Signore Ochman
na szczytach świata:
Wiesław Ochman
Niewiedza stosowana:
Magda Hiolski
Głos ma się tylko jeden, ale
na emeryturze piję już nawet
koniak i whisky:
Henryk Grychnik
Cudne dziecko Drzewieckiego:
Henryk Konwiński
Taniec uczy elegancji:
Elżbieta Rynwid-Mickiewicz
Czasami chce mi się krzyczeć:
Aleksandra Kozimala-Kliś
Udręka z medycyną. Cwani agenci:
Romuald Tesarowicz
Z batutą pod pachą:
Krzysztof Dziewięcki
Pieśń o Vittorii:
Marianna Mirocha
Nie miałem odwagi
wejść na Karajana:
Tadeusz Serafin
Kulturalnie zerkamy
przez dziurkę od klucza:
Beatrycze Widera
Spis ilustracji
Rozważania na temat wartości rozpoczynamy od przypomnienia wypowiedzi
znakomitego socjologa, aby – w taki to sposób – poniekąd uzasadnić nasze
racje do zajmowania się wartościami. Otóż Florian Znaniecki w jednej ze
swoich prac pt. „Społeczne role uczonych” zamieścił fragment poświęcony refleksji
nad tym, czy socjologowie powinni zajmować się problematyką wartości.
Doszedł do następujących wniosków, że „... każdy przedstawiciel socjologii
stosowanej, a być może także każdej innej nauki stosowanej, pragnący
przyczynić się, choćby w niewielkim stopniu, do ukształtowania się przyszłej
ludzkości, winien umieć myśleć systematycznie jak filozofowie wartości i znać
najważniejsze z rozwiniętych przez nich ideałów, by służyły mu za wskazówkę
przy dokonywaniu wyborów przyszłych celów”.
Socjologów-teoretyków Znaniecki jest skłonny zwolnić od tej powinności,
chociaż zalecając im dbałość o to, aby mieli „wolność prowadzenia badań
indukcyjnych i dochodzenia do uogólnień teoretycznych”, wskazuje konieczność
pielęgnowania tej wartości, jaką jest wolność do prezentowania poglądów
naukowych i wyników własnych dociekań. Tym samym zwraca uwagę na
to, że – nawet w sferze zainteresowań teoretycznych – nie należy unikać problemu
wartości. Jeżeli teoria jakiejkolwiek nauki ma bowiem służyć ludziom,
to musi być przecież wartościująco zorientowana, czyli ukierunkowana na te
wartości, które są ludziom szczególnie drogie i z którymi łączą oni swoje nadzieje
dotyczące najważniejszych dla nich spraw związanych z ich istnieniem
oraz rozwojem zarówno osobniczym, jak i gatunkowym.
Spis treści
1. Wprowadzenie w podjętą problematykę
2. Metodologiczne problemy wynikające z rozważań wokół wartości
2.1. Poszukiwania odpowiedzi na pytanie: co to jest wartość?
2.2. Świat wartości – jako trzecie środowisko gatunku Homo sapiens
2.3. Typologia wartości
3. Funkcje spełniane przez wartości w systemie społecznym
3.1. Określenie systemu społecznego
3.2. Rola wartości w systemie społecznym
3.3. Krótkie wnioski porządkujące dotychczasowe rozważania
4. Wpływ wartości na myślenie, postawy i zachowania ludzi
4.1. Rozważania wstępne
4.2. Proces internalizacji wartości i jego wpływ na myślenie, postawy
i zachowania ludzi
4.3. Etapy oddziaływania wartości na myślenie, postawy i zachowania ludzi
4.4. Wartości a motywacje
4.5. Motywacje a potrzeby
4.6. Społeczne uwarunkowania motywacji ludzi
5. Praca ludzka jako wartość
5.1. Określenie przedmiotu rozważań
5.2. Rozwój poglądów na wartość pracy ludzkiej
5.3. Pozytywne i negatywne konsekwencje pracy człowieka
6. Prawda jako wartość
7. Pokój jako wartość
8. Pieniądz jako wartość
8.1. Uwagi wstępne
8.2. Właściwości i funkcje pieniądza w życiu społeczno-gospodarczym
8.3. Postawy wobec pieniądza i ich wpływ na zachowania ludzi
9. Autorytet i prestiż jako wartość
9.1. Dlaczego ludzie chcą mieć autorytet i cieszyć się prestiżem?
9.2. Uwarunkowania autorytetu i prestiżu oraz ich rodzaje
9.3. Funkcje spełniane przez autorytet oraz prestiż
9.4. O osobliwościach takich wartości, jakimi są autorytet i prestiż
10. Czy nauka jest wartością?
11. Fachowość jako wartość
11.1. Wprowadzenie w problematykę rozważań
11.2. Czy w polskim społeczeństwie fachowość jest postrzegana jako
wartość?
11.3. Uwagi końcowe
12. Tolerancja jako wartość
13. Wolność jako wartość
14. Godność ludzka jako wartość
14.1. Refleksje wokół godności człowieka
14.2. Problem godności człowieka w naszych czasach
14.3. Rynek pracy a godność człowieka
15. Czy normalność jest wartością?
16. Przyjaźń jako wartość
Książka Geralda Peary'ego jest zbiorem wywiadów z Quentinem Tarantino przeprowadzonych w różnych momentach jego kariery. Tarantino. Jego nazwisko to klasa sama w sobie w świecie filmu. Wyrazisty w słowach pasjonat i mistrz sztuki filmowej. Otwarty, entuzjastyczny i chętny do dzielenia się swoją miłością do filmu jest wymarzonym rozmówcą dla dziennikarzy. W chronologicznie postępujących po sobie wywiadach opowiada o własnych filmach, o fascynacji innymi reżyserami i filmami, a także o swoim niezwykłym życiu. Szczerze mówi o tym, jak dorastał w Los Angeles, wychowany przez samotną matkę, pół Indiankę plemienia Cherokee. O powodach, dla których rzucił szkołę i poszedł na kursy aktorskie. O tym kiedy postanowił zostać reżyserem. I dodaje, że gdyby nie pasja filmowa, na pewno nie pracowałby na poczcie ani nie byłby sprzedawcą telefonów.. skończyłby w więzieniu. W polskim wydaniu zdecydowaliśmy się na otwarcie tego tomu rodzimym akcentem prezentujemy rozmowy z reżyserem przeprowadzone przez krytyka filmowego Janusza Wróblewskiego.
Pamiętamy o cierpieniu, męce i krzyżu Jezusa. „Ale – jak zauważa R. Giacobbo – raz jeden chciałbym spróbować pomyśleć o innym obrazie. Obrazie człowieka, który przed śmiercią żył, rósł, uśmiechał się. Człowieka, który (nawet pomijając wiarę) odmienił historię ludzkości, od największych rzeczy po te najbardziej powszednie”. Kim zatem był Jezus? Czy naprawdę istniał? Jakie są na to dowody? Co nam mówi historia, a co wiara? Dzięki tej książce udamy się w podróż bogatą w emocje, podróż przez wiarę, naukę, historię i archeologię, aby zweryfikować wiarygodność tekstów religijnych i określić oraz zrekonstruować miejsca, w jakich rzeczywiście żył i działał Mistrz z Nazaretu.
Autor: Roberto Giacobbo, ur. 1961 r., ukończył ekonomię i handel, jest dziennikarzem, autorem oraz prezenterem radiowym i telewizyjnym. Pracował dla sieci RAI i innych stacji telewizyjnych (m.in. BBC) jako konsultant i twórca popularnych programów, w tym cieszącego się dużą oglądalnością Voyagera – na granicy wiedzy. Od roku 2009 z-ca dyrektora Rai2 odpowiedzialny za programy popularyzatorskie. Wykładowca teorii i technik nowych mediów na Wydziale Literatury i Filozofii Uniwersytetu w Ferrarze. Laureat nagród w dziedzinie komunikacji telewizyjnej, autor książek.
Odbiorcy:
- jest adresowana do szerokiego grona czytelników zainteresowanych osobą Jezusa z Nazaretu jako postacią historyczną, żyjącą w określonej epoce i środowisku, a zrazem obecną w naszych czasach
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
- pasjonujące studium ukazujące Jezusa, Boga-człowieka, przez pryzmat Pisma Świętego, apokryfów i starożytnego piśmiennictwa, a także współczesnych odkryć archeologicznych, pozwalających potwierdzić wiarygodność tekstów religijnych i wskazać miejsca naznaczone obecnością Pana
- obiektywna relacja autora, który pochylając się nad tajemnicą Mistrza z Nazaretu, przytacza rozmaite podejścia naukowe, liczne hipotezy i odmienne, niekiedy krytyczne stanowiska
- wciągająca narracja, uzupełniona refleksjami oraz wywiadami ze specjalistami różnych dziedzin, podejmującymi pogłębione badania nad życiem, działalnością i stale aktualnym orędziem Jezusa.
Film „Plan B” to historia o niełatwym poszukiwaniu miłości, o znajdowaniu sensu w relacjach z innymi i o tym, że zawsze jest nadzieja, że po burzy wyjdzie słońce…
Ścieżka dźwiękowa do filmu zawiera utwory słowackiego kompozytora Michala Novinskiego oraz piosenki znanych czeskich i słowackich artystów. Zwieńczeniem tej muzycznej uczty jest autorska
wersja utworu Wojciecha Młynarskiego w wykonaniu Darii Zawiałow „Jeszcze w zielone gramy”, który w styczniu 2018 roku wspiął się na 1. miejsce „Listy przebojów Programu Trzeciego”.
Tracklista:
1. STAY - Jana Andevska
2. MIREK - muzyka oryginalna Michal Novinsky
3. HAPPY R. - EOST
4. KLARA - muzyka oryginalna Michal Novinsky
5. SUNLIGHT OF MY HEART - James Harries
6. SAMOTNOŚĆ - muzyka oryginalna Michal Novinsky
7. I'M THE EXPLODING- EOST
8. MIŁOŚĆ - muzyka oryginalna Michal Novinsky
9. CICHE SZCZĘŚCIE - muzyka oryginalna Michal Novinsky
10. NOWY DZIEŃ - muzyka oryginalna Michal Novinsky
11. POGRZEB - muzyka oryginalna Michal Novinsky
12. NATALIA I BARBARA - Kinga Preis i Dorota Kolak – dialog z filmu
13. JESZCZE W ZIELONE GRAMY - Daria Zawiałow
14. PLAN B - muzyka oryginalna Michal Novinsky
Michal Novinski (ur. w 1971 r.) to słowacki kompozytor, autor muzyki do wielu filmów pełnometrażowych oraz spektakli teatralnych. Zdobywca dwóch Czeskich Lwów, nagród Czeskiej Akademii Filmu i Telewizji, za muzykę do filmu Oscarowego reżysera Jana Svěráka „Kuki powraca” (2010) oraz do filmu „W cieniu” (2012), docenionego przez krytykę kina noir w reżyserii Davida Ondříčka, do którego ścieżkę dźwiękową napisał wspólnie z Janem P. Muchowem. Trzykrotny laureat nagrody Słowackiej Akademii Filmu i Telewizji, Słonko w Sieci, za najlepszą muzykę do filmów. Współpracował z reżyserem Petrem Zelenką przy tworzeniu muzyki do jego teatralnego przedstawienia “Gatunki zagrożone” (2011). Wśród ostatnich prac Novinskiego znajdują się ścieżki dźwiękowe do filmów „Boso po ściernisku” (2017) i „Trzech braci” (2014) Jana Svěráka, hitów czeskiego box office, pełnometrażowych „Aniołów dnia powszedniego” (2014) w reżyserii uwielbianej przez publiczność Alice Nellis oraz dokumentu Martina Štrby „Fala vs. brzeg” (2014). Stworzył także muzykę do filmu „Nauczycielka” – najnowszego filmu Jana Hřebejka, którego premiera odbyła się podczas MFF w Karlowych Warach w 2016 roku i który otrzymał nagrodę FICX za najlepszą muzykę na 54. MFF Gijon w Hiszpanii. Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej (EFA), Czeskiej Akademii
Filmu i Telewizji (CFTA) oraz Słowackiej Akademii Filmu i Telewizji (SFTA).
Daria Zawiałow - wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka. Przebojem weszła na polski rynek
muzyczny. Jej znaki szczególne to wyjątkowy głos i silna osobowość sceniczna. Zadebiutowała w Opolu, gdzie zaprezentowała swój singiel „Malinowy Chru-śniak” i zdobyła Nagrodę im. Anny Jantar – Opolską Karolinkę. W 2017 roku ukazał się jej pierwszy album „AKysz”, nad którym pracowała wraz z przyjacielem i producentem Michałem Kushem. Po debiucie gościła na największych polskich festiwalach (m.in. na Open’erze, Orange Warsaw Festivalu, Męskim Graniu), a jej pierwsza klubowa trasa koncertowa przyciągnęła tłumy!
Daria została zaproszona do współpracy przy filmie „Plan B” w reżyserii Kingi Dębskiej. Wraz z producentem Michałem Kushem stworzyli autorską wersję utworu Wojciecha Młynarskiego „Jeszcze w zielone gramy”, który w styczniu 2018 roku wspiął się na 1. miejsce „Listy przebojów Programu
Trzeciego”! Artystkę można w filmie nie tylko usłyszeć, ale także zobaczyć – wspólnie z zespołem wystąpiła w scenie koncertu.
Książeczka z płytą CD będzie w sprzedaży od 16 lutego 2018
Książka opowiada o uwodzicielskiej sile dźwięków zorganizowanych w muzykę i o tym, że bardzo często człowiek poddaje się takiemu uwodzeniu, zarówno w sytuacjach publicznych, jak i w życiu codziennym, przy wykonywaniu domowych czynności. Istotne jest to, że poszukiwanie doznań estetycznych i emocjonalnych przy obcowaniu z muzyką nie jest motywowane jedynie wynikiem osobistego gustu. Nasze upodobania muzyczne są przedstawione w książce jako wynik oddziaływania mediów, uwarunkowań klasowych i kulturowych oraz kierowania się w wyborach estetycznych ciągłymi naciskami, wywieranymi ze strony autorytetów społecznych oraz środowisk, w których żyjemy.
Książka Pieczęcie przy dokumentach Związku Pruskiego. Akt erekcyjny i dokumenty akcesyjne zawiera pierwszą próbę edycji zespołu pieczęci uwierzytelniających akty powołujące do życia tytułową konfederację. Obejmuje ona opisy typów 122 zachowanych oraz 18 pieczęci dziś nieistniejących, a przywieszonych niegdyś do dwóch kompletów dokumentów (toruńskiego i elbląskiego). Edycję poprzedza wstęp, w którym starano się wprowadzić Czytelnika w złożony świat dokumentów związkowych, prezentując różne aspekty jego ikono- oraz logosfery. Rozpoczyna się on od prezentacji stanu badań nad sfragistyką i dokumentami Związku, oraz prezentacji dziejów tej organizacji. Następnie przedstawione zostały skomplikowane losy obu zbiorów jej dokumentów oraz charakterystyka obecnego stanu ich zachowania. Istotną część pracy stanowią rozważania dotyczące rzadko podejmowanych w polskiej historiografii, ale też dość trudno uchwytnych źródłowo, zagadnień związanych z prawnymi aspektami funkcjonowania pieczęci oraz procedurami sigillacji dyplomów. Osobno omówione zostały strona wizualna oraz inskrypcje znajdujące się na samych sigillach, tak miejskich jak rycerskich i kapituły warmińskiej. W samej edycji opisy pieczęci uzupełnione zostały o obszerny komentarz wydawcy, zawierający m.in. informacje na temat długości funkcjonowania poszczególnych typów czy innych pieczęci używanych przez dysponenta a także materiał ilustracyjny, w którym po raz pierwszy zestawiono obok siebie zdjęcia odcisków przywieszonych do różnych egzemplarzy dokumentów związkowych wraz z odrysami. Oddając niniejszy tom w ręce Czytelników Autor wyraża nadzieję, że ukaże on interesujący świat utrwalony w kruchym wosku dawnych pieczęci, a być może, dla niektórych, stanie się inspiracją do podjęcia pogłębionych badań, pozwalających na lepsze zrozumienie tego universum.
Recent years have seen an increased interest in the sigillography of the Teutonic state in Prussia. Nonetheless, the most important postulate in terms of research studies is to promote modern editions of the sigillographic sources of the region. Without them we cannot embark on any comprehensive comparative studies or a thorough analysis of the visual aspects of the seal or last but not least begin any work on typology. This study is the first effort to edit the seals preserved with the foundation documents of the Prussian Confederation as a whole in a separate publication. This approach has made it possible to compare the seals preserved with all the surviving records and create an ideal catalogue of the seal impressions which were used to authenticate the different documents.
Książka stanowi opis przewartościowań kulturowych, jakie będą odpowiedzią na systemowy kryzys obecnej cywilizacji. Są to zarówno nieznane ludziom drogi rozwoju osobistego (np. poszerzanie percepcji poprzez integrację świadomości z podświadomością - tworzenie osobowości pełnej, nowe podejścia do kreatywności), jak i sprawdzone w historii recepty edukacyjne. Ważną częścią książki jest też ostrzeżenie poprzez pokazanie jakie niebezpieczeństwa wiążą się z budową społeczeństw nie nastawionych na rozwój świadomości. Tom ten stanowi rozszerzenie tomu 1, w którym przedstawiono ograniczenia percepcji wynikające z dotychczasowej kultury, natomiast w tym tomie przedstawiono sposoby pokonania tych ograniczeń.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
