W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Wejdź w przestrzeń wyciszenia i wewnętrznego pokoju W świecie pełnym pośpiechu, hałasu i natłoku bodźców coraz częściej tęsknimy za miejscem, w którym można odetchnąć, wyciszyć się i odzyskać kontakt z tym, co naprawdę ważne. Popularny dziś trend cocooningu – tworzenia wokół siebie przestrzeni bezpieczeństwa, prostoty i równowagi – może stać się inspiracją również dla życia duchowego. Razem z Przemysławem Gwaderą, jezuitą, duszpasterzem akademickim i doświadczonym rekolekcjonistą, zbudujesz duchową przystań, która pozwoli ci doświadczyć ukojenia i z uważnością spojrzeć na swoje życie. Przekonasz się, że twój wewnętrzny azyl nie jest odcięciem się od świata, lecz drogą do odzyskania tu i teraz głębokiej harmonii płynącej ze spotkania z Tym, który jest naszym Pokojem. W rozpędzonym świecie przepełnionym obowiązkami często brakuje nam czasu, by na chwilę przystanąć, skontaktować się ze sobą i z Bogiem. Kropla duchowości to seria książek najlepszych autorów, pozwalających w krótkiej i treściwej, codziennej lekturze dotknąć tego, co w życiu najważniejsze. Zatrzymaj się i ugaś pragnienie. Przemysław Gwadera SJ – rekolekcjonista, kierownik duchowy. Prowadzi kanał Duchowość cielesności na YouTube, gdzie mówi o tym, w jaki sposób nasze ciało może nam pomagać w otwieraniu się na Bożą miłość. Oprócz duchowości, interesuje się psychologią oraz neuronaukami. Obecnie posługuje jako duszpasterz akademicki w Kopenhadze przy kościele Św. Augustyna.
Donald Trump nie pojawił się znikąd. Zanim narodziło się MAGA, był koniec zimnej wojny, recesja, kurcząca się przemysłowa klasa średnia, lęk przed przestępczością i imigracją, wojny kulturowe i rosnące przekonanie, że państwo, media oraz elity działają przeciwko zwykłym Amerykanom. John Ganz wraca do tego pozornie zapomnianego momentu i pisze historię nie zwycięzców, lecz przegranych: kandydatów, którzy nie wygrali wyborów, ruchów, które miały zniknąć, radykałów pozostających na marginesie i ekscentryków traktowanych jak polityczny folklor. David Duke, były przywódca Ku Klux Klanu, zdobywa większość głosów białych wyborców w Luizjanie. Pat Buchanan wypowiada wojnę republikańskiemu establishmentowi. Ross Perot rzuca wyzwanie systemowi dwóch partii. To właśnie wtedy idee wcześniej uznawane za skrajne – nacjonalizm, populizm, ksenofobia, pogarda dla elit i przekonanie, że polityka jest walką na śmierć i życie – zaczynają przenikać do głównego nurtu. Radykalna prawica chce „rozstrzaskać zegar”: cofnąć zdobycze XX wieku i zbudować nową Amerykę na gruzach starego konsensusu. „Rozstrzaskać zegar” nie jest kolejną książką o Donaldzie Trumpie. To opowieść o świecie, który sprawił, że Trump stał się możliwy. Erudycyjna, przenikliwa i pełna czarnego humoru historia Ameryki, która miała właśnie świętować „koniec historii”, a zamiast tego wkroczyła w epokę gniewu, cynizmu i paranoi.
Seria JERZY GIEDROIC I... to wspólne przedsięwzięcie Stowarzyszenia Instytut Literacki i Kultura oraz Uniwersytetu Łódzkiego. Publikacje mają udostępniać i przybliżać historię oraz dorobek Instytutu Literackiego w Paryżu. Czytelnikom oddajemy indywidualne i zbiorowe monografie naukowe; naukowe edycje archiwaliów i korespondencji z zasobów Archiwum Instytutu Literackiego oraz problemowe antologie tekstów z „Kultury” i „Zeszytów Historycznych”, a także reedycje wybranych książek publikowanych w ramach Biblioteki „Kultury”.
Wydanie nowej antologii tekstów „Kultury” wydaje się nakazem chwili, zwłaszcza że wykuwane na jej łamach idee coraz częściej w przestrzeni publicznej ukazywane są w krzywym zwierciadle lub wręcz dezawuowane. Obrona ich zaś nierzadko polega na mnożeniu frazesów, gdyż zdobyty ongiś materiał dowodowy dawno ulotnił się z pamięci. Zarówno poszukujący prawdy, jak i pragnący jedynie wyrobić sobie własną opinię na sporne kwestie muszą mieć możliwość sięgnięcia bezpośrednio do źródeł, dzięki którym poznają główne elementy linii „Kultury”, przytoczone na ich uzasadnienie argumenty, wreszcie sposoby ich artykułowania. Nie da się przewidzieć, co jeszcze może wyniknąć z tej lektury. Pozostanie po niej jedynie wspomnienie lekcji poglądowej z zakresu politycznej retoryki? Skutkować będzie sięgnięciem po następne tomy traktujące o sprawach roztrząsanych w środowisku skupionym wokół Jerzego Giedroycia? Skłoni do namysłu nad kondycją współczesnej Rzeczypospolitej? Da asumpt do podjęcia działań na rzecz jej poprawy? Wszystkie scenariusze są możliwe. „Duch tchnie, kędy chce...”
dr hab. Sławomir M. Nowinowski, prof. UŁ
„Kultura” pragnie przypomnieć czytelnikom polskim, którzy wybrawszy emigrację polityczną znaleźli się poza granicami kraju ojczystego, że krąg kulturalny, w którym żyją, nie jest kręgiem wymarłym.
„Kultura” pragnie dotrzeć do czytelników polskich w kraju i wzmóc w nich wiarę, że wartości, które są im bliskie, nie zawaliły się jeszcze pod obuchem nagiej siły.
„Kultura” chce szukać w świecie cywilizacji zachodniej tej „woli życia”, bez której Europejczyk umrze tak jak umarły niegdyś kierownicze warstwy dawnych Imperiów.
[Artykuł wstępny], „Kultura” 1947, nr 1, s. 1
Wyjątkowy przewodnik na pierwsze piątki miesiąca
Dlaczego bierzemy udział we mszy w dziewięć pierwszych piątków miesiąca?
Jakie obietnice złożył Jezus wszystkim tym, którzy przybliżą się do Jego Najświętszego Serca i przyjmą płynącą z Niego nieskończoną miłość?
Czy te obietnice naprawdę się spełniają?
Takie pytania zadaje sobie wiele dzieci, które po Pierwszej Komunii zapraszane są przez Kościół do praktykowania nabożeństwa dziewięciu pierwszych piątków miesiąca. Wśród zaciekawionych wyjątkowymi obietnicami znaleźli się Ola i Piotrek, którzy z niecierpliwością oczekują na comiesięczne msze. Podczas nich ksiądz Piotr, odwołując się do życia św. Carla Acutisa, szczegółowo i przystępnie objaśnia, o co w tym wszystkim tak naprawdę chodzi.
Z jego podpowiedzi mogą skorzystać także rodzice i dziadkowie. Zainspirować mogą się nimi również księża prowadzący szkolne msze pierwszopiątkowe oraz katecheci przygotowujący dzieci do Pierwszej Komunii Świętej.
Jak zmienia się bezpieczeństwo państwa, gdy granica staje się przestrzenią napięcia, a migracja narzędziem presji politycznej? Książka Kamili Dumkiewicz wypełnia lukę wydawniczą w zakresie nielegalnej imigracji na pasie granicznym północno-wschodniej Polski, oferując rzetelną analizę funkcjonowania systemu bezpieczeństwa pogranicza. Autorka prowadzi czytelnika przez obszar, w którym codzienność splata się z dynamicznymi przepływami ludności. Zadaje pytania o skalę i charakter nielegalnej imigracji oraz o to, jak lokalne społeczności odczuwają związane z nią zagrożenia. Wykorzystanie aktualnych danych czyni tę książkę wiarygodnym przewodnikiem po jednym z najważniejszych wyzwań bezpieczeństwa XXI wieku.Książka pokazuje, jak migracje nieregularne oddziałują na życie społeczności przygranicznych i jak kształtują się interpretacje bieżących wydarzeń. Zestawienie obrazu realnych zagrożeń, emocji mieszkańców, ocen instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i prognoz dotyczących dalszej dynamiki zjawiska pozwala lepiej zrozumieć, w jaki sposób procesy geopolityczne przenikają do codziennych doświadczeń i wpływają na poczucie stabilności.Oparta na szerokich badaniach terenowych i analizie danych instytucjonalnych książka jest cennym źródłem wiedzy dla funkcjonariuszy służb granicznych, ekspertów w zakresie migracji, administracji publicznej, badaczy i studentów oraz wszystkich zainteresowanych związkami między migracjami a bezpieczeństwem państwa i funkcjo-nowaniem obszarów przygranicznych.
Szkice z pogranicza historii idei, filozofii mediów i (pop)kultury"Książka aktualizuje zagadnienie utopii bez powielania wielu funkcjonujących w literaturze tropów i twierdzeń (). Wyłania się z niej fenomen myślenia utopijnego, ciągle aktualny, na który de facto jesteśmy skazani, podobnie zresztą jak na fiasko realizacji pierwotnych założeń projektów utopijnych. Co więcej, z pracy wynika, że utopijne refleksje zagnieżdżają się w różnych rejonach ludzkiego myślenia i działania: w wielkich wizjach historiozoficznych, w tekstach kultury, ale także w nowych ideach wypracowywanych w kontekście wielkich zmian technologicznych. Te poszczególne obszary nie są rozłączne, ale blisko ze sobą powiązane, chociażby poprzez medialne czy wręcz popkulturowe reprezentacje, co można uznać za wspólny mianownik poszczególnych esejów.() To ważny głos w debacie na temat aktualności myślenia utopijnego, jego znaczenia w rozumieniu idei społecznych wpisanych w konstrukcje porządku politycznego, w tym demokracji, a także ideologicznych konsekwencji związanych z realizacją różnych utopijnych założeń. To książka wartościowa dla każdego zainteresowanego głębszym wnikaniem w tkankę życia społeczno-politycznego. Lektura miejscami niełatwa, ale pobudzająca do nieoczywistych refleksji na jeszcze mniej oczywistych przykładach".Z recenzji dr. hab. Kamila Minknera, prof. UO
Głos, który pomaga usłyszeć siebie
Potrzebujesz oddechu, dystansu i mądrego przewodnictwa w codziennej gonitwie myśli?
Ks. Adam Boniecki od lat towarzyszy nam trafnymi komentarzami do rzeczywistości – kościelnej, społecznej i ludzkiej. Z czasem jego refleksje zyskują coraz bardziej intymny, osobisty wymiar. Nienachalne i dalekie od łatwych recept, niosą pokrzepienie oraz inspirację. Pozwalają poczuć, że z naszym kruchym człowieczeństwem, dylematami i wątpliwościami nie jesteśmy sami.
Co robić, gdy wiara zgasła? Czy sumienie zawsze jest najwyższą instancją? Czy ks. Adam wierzy w cuda, a może sam ich doświadczył? I jak pielęgnuje to, co nazywa „słuchem duszy”?
Dla wierzących, wątpiących i pragnących zachować nadzieję.
Baruch (lub Benedykt) Spinoza (1632-77) pochodził z żydowskiej rodziny żyjącej w Niderlandach, za swoje poglądy został usunięty z gminy, studiował scholastykę chrześcijańską, nauki przyrodnicze, filozofię (zwł. Kartezjusza i Hobbesa); jego filozofię określa się jako panteizm racjonalistyczny: racjonalizm (od Kartezjusza), naturalizm (od Hobbesa) i panteizm (od Majmonidesa), był też Spinoza wyznawcą teorii wolnościowych w życiu społecznym, propagował tolerancję, deomokrację, był -jak na swoje czasy, człowiekiem na wskroś postępowym. Nigdy nieukończony Traktat o poprawie rozumu to wczesne dzieło Spinozy, jego tezy rozwninął w Etyce. Mamy tu już zrąb spinozjańskiego systemu filozoficznego, z dodatkiem autobiograficznego wręcz wstępu, biorąc za podstawę etyki: dążność do wiedzy opartą na dążeniu do szczęścia. Pisze w nim o dobru najwyższym, o rodzajach poznania i rodzajach idei a także o możliwościach i zakresie naszego rozumu, przy czym, co u Spinozy nieczęste, ma ten Traktat formę - jak na tego filozofa bardzo przystępną, co absolutnie nie oznacza, że mniej głęboką treść, w niż innych jego dziełach z fundamentalną "Etyką" na czele..
Władysław Strzemiński (1893-1952) - wybitny polski malarz, konstruktywista, teoretyk sztuki, publicysta, autor różnych krojów czcionek, twórca tzw. unizmu. Przedstawiciel polskiej awangardy okresu międzywojennego, pod koniec lat 20-tych XX wieku wraz z żoną Katarzyną Kobro stworzyli grupę artystyczną "a.r.", po II Wojnie światowej współtworzył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi, wkrótce został jednak zwolniony, gdyż nie chciał dołączyć do panującego w stalinizmie realizmu socjalistycznego w malarstwie. Jego postać przybliżył Andrzej Wajda w swoim ostatnim filmie pod tytułem Powidoki" (tytuł jak słynny cykl obrazów tzw. solarystycznych Strzemińskiego; malował nie widoki słońca, a jego powidoki) Dodajmy, że ten na wskroś niezależny twórca w czasie I wojny światowej służąc jako saper stracił w 1916 roku rękę, nogę i widzenie w jednym oku. Mimo to tworzył, pisał, wykładał... Niezwykła postać.Napisana w latach 1948-49 Teoria widzenia przedstawia nam w zasadzie zarys historii widzenia w malarstwie od epoki człowieka pierwotnego po czasy współczesne. A czymże jest widzenie? Oddajmy głos malarzowi, który we wstępie pisze: Naszego widzenia nie otrzymaliśmy w postaci gotowej i niezmiennej. Ok nasze ukształtowało się w wyniku długiej ewolucji biologicznej od form mniej doskonałych do tego, co teraz. Lecz widzenie to nie tylko bierny odbiór doznań wzrokowych. Otrzymane doznania poddajemy analizie myślowej, konfrontujemy z odpowiadającymi im odcinkami rzeczywistości, wyjaśniamy sens powstałych stąd wzajemnych związków i przyczyn: jakie doznania i co mówi o obiektywnie istniejącym świecie. Istnieje więc nie tylko bierny, fizjologiczny odbiór doznań wzrokowych, lecz obok niego czynna poznawcza praca naszego intelektu. Istnieje wzajemny wpływ myśli na widzenie i widzenia na myśl
Auguste Comte (1798-1857) - francuski filozof, uznawany za jednego z "ojców" socjologii (stworzył termin socjologia),, twórca i czołowy przedstawiciel pozytywizmu. Za przedmiot badań obierał pozytywizm jedynie to co realne, pewne ograniczone do wiedzy i faktów, stąd odrzucenie metafizyki i zwrócenie się ku metodom nauk przyrodniczych a także nacisk na społeczne (socjologiczne) uwarunkowania zjawisk i nauki. W Rozprawie o duchu filozofii pozytywnej zajmuje się autor w części pierwszej analizą ewolucji myśli ludzkiej przy czym wyróżnia stan pierwotny teologiczny, przez metafizyczny aż po pozytywny. Kolejną poświęca wyższości społecznej ducha pozytywnego", proponując zmiany ustroju społecznego (porządek oparty na religii, magii czy metafizyce wyczerpał się, należy go zastąpić porządkiem pozytywnym, opartym na faktach, na nauce) i dokonując socjologicznych interpretacji zastanego oraz pożądanego ładu społecznego. By wreszcie w ostatniej zakreślić system uporządkowania wiedzy pozytywnej i stworzeniu właściwego systemu edukacji, a jak pisała B. Skarga domagał się więc Comte rozdziału władzy moralnej i świeckiej i całkowitej wolności nauczania
Maria Szyszkowska - poska filozof, polityk, wykładowca akademicki, lewicowa działaczka społeczna, zaangażowana w ruchy pokojowe i równościowe autorka kilkudziesięciu książek i setek drobniejszych publikacji. Jej pierwszą wydaną książką był Neokantyzm, autorka przyznaje zresztą, że uważa się za neokantystkę. W swoim dziele opisuje dzieje myśli kantowskiej poczynając od drugiej połowy XIX wieku po lata 70-te wieku XX. Za inicjatorów ruchu neokantowskiegouważa się wybitnego fizjologa, przyrodnika i filozofa Hermanna Helmholtza, filozofa Otto Liebmanna, który rzucił hasło "powrotu do Kanta" (w dziele "Kant und die Epigonen") oraz Albert Lange, profesor w Marburgu, gdzie w latach późniejszych rozwinęła się cała filozoficzna (neokantowska) Szkoła marburska na czele z takimi uczonymi jak Hermann Cohen i Paul Natorp. Równolegle na Uniw. w Heidelbergu neokantyzm rozwijał W. Windelband. Choć Szkoła marburska w pewnym momencie daleko odeszła od Kanta, to jednak do późnych neokantystów można jeszcze zaliczyć Nicolai Hartmanna, czy autora m.in. Eseju o czlowieku wybitnego humanistę Ernsta Cassirera. Wszelkie meandry myśli po-kantowskiej, zawiłości neokantyzmu, różnice zdań między poszczególnymi uczonymi przedstawia Maria Szyszkowska z niezwykłą starannością i szczegółowością. Co znaczy powrót do Kanta dla filozofii społeczeństwa i prawa? Maria Szyszkowska, filozof prawa, ukazuje neokantyzm nie jako jednolitą doktrynę, lecz jako wielonurtowy ruch rozwijający filozofię krytyczną. Szczególne miejsce zajmuje idea prawa natury o zmiennej treści tworzonego przez rozum w określonych warunkach historycznych i wskazującego ustawodawcy drogę ku prawu sprawiedliwszemu. Opublikowany w 1970 roku Neokantyzm wywołał zainteresowanie środowiska naukowego w czasach, gdy nurt ten znano w Polsce głównie z negatywnych ocen politycznych, a filozofia prawa była wyrugowana z państwowych uczelni. Rozróżnienia zaproponowane przez Autorkę stały się punktem odniesienia dla późniejszych badaczy; praca jest cytowana i dyskutowana do dziś. Drugie wydanie, opatrzone nową przedmową Marii Szyszkowskiej, przywraca obiegowi ważny głos w polskich badaniach nad neokantyzmem oraz relacją prawa, wartości i społeczeństwa.
Czy wiara w Boga to dziś tylko sentymentalny zabytek, czy najbardziej logiczna odpowiedź na pytanie o sens życia?To podróż, w której wiara nie ucieka przed rozumem, lecz rzuca mu wyzwanie. Książka jest zapisem dialogu z nowoczesnością - próbą odpowiedzi na pytania człowieka, który chce wiedzieć, a nie tylko "wierzyć na słowo". Teologia staje się tu miejscem spotkania z wieloma dziedzinami wiedzy:Z filozofią - by zrozumieć, co w człowieku wymyka się algorytmom.Z fizyką - by zapytać o "nastrojenie" wszechświata.Z religiologią - by zestawić drogi duchowe świata i wskazać na unikalność chrześcijaństwa.Z historią - by przeprowadzić śledztwo w sprawie Jezusa i pustego grobu.Z socjologią - by zbadać, jak kod Ewangelii ufundował naszą wolność i poczucie godności.Z neurobiologią - by sprawdzić, czy nasz mózg jest "zaprogramowany" na kontakt z Bogiem.To mapa dla każdego, kto szuka w życiu pewnego gruntu. Racje wiary prowadzą od wnikliwej analizy faktów do odważnego "kroku na wodzie". Jeśli to wszystko jest prawdą, największa przygoda Twojego życia właśnie się zaczyna.
Kim naprawdę jest Jezus? To pytanie, stawiane od czasów Ewangelii, nie przestaje poruszać zarówno wierzących, jak i poszukujących. Autor prowadzi czytelnika przez 250 biblijnych tytułów, imion, obrazów i określeń odnoszących się do Chrystusa. Każde z nich odsłania inny wymiar Jego osoby, posłannictwa oraz zbawczego dzieła. Razem tworzą wielowymiarowy obraz Tego, którego Pismo Święte nazywa między innymi Panem, Nauczycielem, Synem Człowieczym i Zbawicielem. Książka pokazuje, że biblijne imiona Jezusa nie są jedynie dawnymi formułami, lecz słowami, które mogą kształtować współczesną wiarę. To zaproszenie do ponownego odkrycia Chrystusa i udzielenia osobistej odpowiedzi na pytanie o Jego miejsce w naszym życiu.ks. dr Kazimierz LigęzaBiblia mówi o Jezusie za pomocą wielu tytułów, metafor, figur i obrazów, które pomagają lepiej zrozumieć Jego tożsamość. Pius Czesław Bosak porządkuje i omawia 250 takich określeń, ukazując ich znaczenie oraz zakorzenienie w Piśmie Świętym. Przy każdym haśle przytacza teksty biblijne, w których dane określenie się pojawia. Dzięki temu książka staje się przejrzystym przewodnikiem po biblijnej chrystologii oraz cennym narzędziem pracy ze Słowem Bożym. Zebrany materiał pomaga przygotowywać homilie, katechezy, spotkania biblijne i osobiste rozważania. Może towarzyszyć zarówno duchownym i katechetom, jak również wszystkim, którzy pragną pogłębiać znajomość Ewangelii. To praktyczna i zarazem pogłębiona pomoc w poznawaniu oraz umiłowaniu Jezusa.dr Paweł PiotrowskiDyrektor Wydawnictwa PETRUS
Muzyka liturgiczna jako akt komunikacyjny to interdyscyplinarne studium, które łączy teologię liturgii, filozofię działania oraz teorię komunikacji, proponując nowe spojrzenie na rolę muzyki w celebracji Kościoła. Autor odchodzi od ujmowania muzyki jedynie jako oprawy liturgii, ukazując ją jako integralny akt komunikacyjny współtworzący wydarzenie zbawcze. Punktem wyjścia analiz jest soborowa koncepcja "participatio actuosa", odczytana w perspektywie relacji, dialogu i budowania wspólnoty wierzących.W pracy przedstawiono autorski model aktu muzycznego, opisujący jego strukturę, podmioty oraz funkcje w komunikacji liturgicznej.Zaproponowane ujęcie otwiera nowe możliwości interpretacji muzyki liturgicznej zarówno w badaniach teologicznych, jak i w refleksji nad komunikacją religijną. Książka łączy pogłębioną analizę źródeł teologicznych z osiągnięciami współczesnych nauk humanistycznych i społecznych, wskazując praktyczne konsekwencje dla formacji liturgicznej i muzycznej. Stanowi wartościową lekturę dla teologów, liturgistów, muzykologów, organistów, duszpasterzy oraz wszystkich zainteresowanych miejscem muzyki w życiu i misji Kościoła."Praca jest wynikiem przemyślanej koncepcji traktowania muzyki liturgicznej jako aktu komunikacyjnego. Punktem wyjścia do tych rozważań jest przekonanie, że muzyka liturgiczna nie stanowi wyłącznie środka wywoływania emocji, ozdoby, dodatku, upiększenia liturgii, ale jest jej integralną częścią, należy do niej, uczestniczy w przekazywaniu wiary i budowaniu wspólnoty. Ten punkt wyjścia Autor sumiennie argumentuje w pierwszej części książki, przywołując i opisując kategorię participatio actuosa, by w dalszej części przedstawić pojęcie działania w perspektywie genealogicznej oraz podstawy teoretyczne ujęcia muzyki liturgicznej jako aktu komunikacji. (...).Autor podjął w swojej rozprawie ważne i ciekawe zagadnienie roli muzyki liturgicznej, stawiając sobie za cel nie tylko teoretyczne opracowanie tematu, ale także wyciągnięcie wniosków praktycznych, które mogą służyć pogłębionemu uczestnictwu w liturgii. Dlatego w końcowej części rozprawy czytelnik znajduje zestaw dobrych praktyk proponowanych tym, którzy są odpowiedzialni za tworzenie muzyki liturgicznej, przebieg liturgii i uświadamianie wiernych w zakresie roli muzyki w liturgii. Wnioski z wywodu są ciekawe, pogłębione i otwierające perspektywę dalszych analiz. Autor w pełni udowodnił zasadność i pożyteczność naukową oraz praktyczną traktowania muzyki liturgicznej jako aktu komunikowania wiary."dr hab. prof. ucz. Katarzyna Drąg"Głównym wyrażeniem, wokół którego skupiają się analizy dotyczące roli muzyki w liturgii, jest participatio actuosa. [czynne uczestnictwo]. Wyrażenie to sugeruje, że muzyka w liturgii nie jest jakimś dodatkiem, ale należy do natury celebracji, o ilewystępuje w praktyce. W terminie zaś "komunikacja" kryje się aspekt semantyczny i pragmatyczny muzyki. Ważnym stwierdzeniem jest zdanie, że liturgia nie zakłada wcześniejszego uformowania jej uczestników, lecz sama ich formuje (...). Wszystkim zainteresowanym muzyką liturgiczną, zarówno teoretykom, jak i praktykom zalecałbym przeczytanie tej pozycji. Myśli w niej zawarte mogą pomóc w bardziej świadomym uczestnictwie w liturgii, szczególnie poprzez wykonywanie aktówmuzycznych lub poddawaniem się ich pozytywnemu wpływowi oraz w traktowaniu ich nie jako dodatek do liturgii, lecz jako jej integralna część i doskonały sposób oddawania Bogu chwały."prof. dr hab. Stanisław Ziemiański SJ
Książka o Stanisławie Bielickim, jezuicie z XVIII wieku, przedstawia jego życie w realiach barokowej Rzeczypospolitej i ukazuje go jako jednego z najwybitniejszych kaznodziejów swej epoki.Autor, ks. Kazimierz Ligęza opisuje jego drogę zakonną i działalność duszpasterską, zwracając uwagę na ogromny wpływ, jaki wywierał na wiernych. Szczegółowo omawia tematy podejmowane w kazaniach Bielickiego, takie jak odnowa moralna, potrzeba miłosierdzia oraz umacnianie wiary w czasach kryzysu duchowego.W książce podkreślono także jego patriotyczne przesłania, w których nawoływał do jedności narodu i odpowiedzialności za wspólne dobro. Ukazano jego troskę o wychowanie religijne młodzieży oraz obronę tradycji katolickiej przed zagrożeniami duchowymi.Autor zestawia jego słowa z problemami społecznymi epoki, pokazując ich aktualność i siłę oddziaływania. Publikacja stanowi wnikliwe studium postaci, która poprzez swoje kazania i działalność publiczną kształtowała duchowe oblicze XVIII-wiecznej Polski.Dr Paweł PiotrowskiDyrektor Wydawnictwa PETRUS
Ta książka to wyjątkowa kolekcja najbardziej niezwykłych prac Kerby'ego Rosanesa - jednego z najoryginalniejszych współczesnych ilustratorów. Poznaj ikoniczne ilustracje wybrane z bestsellerowych książek artysty z ostatnich dziesięciu lat oraz odkryj trzy zupełnie nowe, niepublikowane wcześniej prace. Kolekcjonerska edycja przypadnie do gustu wszystkim czytelniczkom i czytelnikom - zarówno tym, którzy dopiero poznają świat Kerby'ego, jak i jego wiernym fankom i fanom. Autor ten zdobył globalne uznanie ilustratorek i ilustratorów, a jego dzieła sprzedały się na świecie w imponującym nakładzie ponad dwóch milionów egzemplarzy. Chwyć za ulubione kredki, uwolnij wyobraźnię i ożyw te niezwykłe, misterne rysunki własnymi barwami!
Rozwiązywanie zagadek z sympatycznym detektywem to świetna zabawa, ale i okazja do zdobycia wiedzy na temat postaci biblijnych Nowego Testamentu.
Nazywam się Kołatka. Franek Kołatka. Jestem detektywem i mam kilka trudnych spraw. Coś czuję, że nie poradzę sobie bez twojej pomocy. Przed nami podróż pełna fascynujących spotkań. Przyjrzymy się życiu Jezusa:
jak uczył uczniów modlitwy
jak chodził z Piotrem po wodzie
jak uzdrawiał chorych.
Kiedy rozwiążemy krzyżówki, rebusy i inne zagadki, odkryjemy wspaniałe tajemnice.
Pomożecie mi? To w drogę!
Nazywam się Kołatka. Franek Kołatka.
Jestem detektywem i mam kilka trudnych spraw. Coś czuję, że nie poradzę sobie bez twojej pomocy.
Przed nami podróż pełna fascynujących spotkań.
Przyjrzymy się życiu Jezusa:
– jak uczył uczniów modlitwy,
– jak chodził z Piotrem po wodzie,
– jak uzdrawiał chorych.
Kiedy rozwiążemy krzyżówki, rebusy i inne zagadki, odkryjemy wspaniałe tajemnice.
Pomożecie mi?
To w drogę!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
